حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يَقُولُ وَيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ قَالَدَخَلَ عَائِذُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ يَزِيدُ وَكَانَ مِنْ صَالِحِي أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زِيَادٍ فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ شَرُّ الرِّعَاءِ الْحُطَمَةُ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَأَظُنُّهُ قَالَ إِيَّاكَ أَنْ تَكُونَ مِنْهُمْ وَلَمْ يَشُكَّ يَزِيدُ فَقَالَ اجْلِسْ إِنَّمَا أَنْتَ مِنْ نُخَالَةِ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ وَهَلْ كَانَتْ لَهُمْ أَوْ فِيهِمْ نُخَالَةٌ إِنَّمَا كَانَتْ النُّخَالَةُ بَعْدَهُمْ وَفِي غَيْرِهِمْ

Hasan (rahimahulloh) aytdi: Oiz ibn Amr — Yazid: «U Nabiy ﷺ sahobalarining solihlaridan edi», dedi — Ubaydulloh ibn Ziyodning huzuriga kirib: «Men Allohning Rasuli ﷺning: ‹Choʻponlarning eng yomoni — shafqatsizidir›, deganlarini eshitganman», dedi. Abdurrahmon: «Oʻylashimcha, u: ‹Sen ulardan boʻlishdan saqlan!› dedi», dedi; Yazid esa shubha qilmadi. Shunda (Ubaydulloh): «Oʻtir! Sen Muhammad ﷺ sahobalarining kepagidansan, xolos», dedi. (Oiz): «Ularda — yoki ular orasida — kepak boʻlganmi? Kepak faqat ulardan keyin va ulardan boshqalarda boʻlgan», dedi.Ҳасан (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Оиз ибн Амр — Язид: «У Набий ﷺ саҳобаларининг солиҳларидан эди», деди — Убайдуллоҳ ибн Зиёднинг ҳузурига кириб: «Мен Аллоҳнинг Расули ﷺнинг: ‹Чўпонларнинг энг ёмони — шафқатсизидир›, деганларини эшитганман», деди. Абдурраҳмон: «Ўйлашимча, у: ‹Сен улардан бўлишдан сақлан!› деди», деди; Язид эса шубҳа қилмади. Шунда (Убайдуллоҳ): «Ўтир! Сен Муҳаммад ﷺ саҳобаларининг кепагидансан, холос», деди. (Оиз): «Уларда — ёки улар орасида — кепак бўлганми? Кепак фақат улардан кейин ва улардан бошқаларда бўлган», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي شِمْرٍ الضُّبَعِيِّ قَالَسَمِعْتُ عَائِذَ بْنَ عَمْرٍو يَنْهَى عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ وَالنَّقِيرِ فَقُلْتُ لَهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ نَعَمْ

Abu Shimr ad-Dubaiy aytdi: Men Oiz ibn Amrning dubbo, hantam, muzaffat va naqirdan qaytarayotganini eshitdim. Men unga: «Buni Nabiy ﷺdan (rivoyat qilyapsizmi)?» dedim. U: «Ha», dedi.Абу Шимр ад-Дубаий айтди: Мен Оиз ибн Амрнинг дуббо, ҳантам, музаффат ва нақирдан қайтараётганини эшитдим. Мен унга: «Буни Набий ﷺдан (ривоят қиляпсизми)?» дедим. У: «Ҳа», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سُلَيْمَانَ يَعْنِي التَّيْمِيَّ عَنْ شَيْخٍ فِي مَجْلِسِ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ عَائِذِ بْنِ عَمْرٍو قَالَكَانَ فِي الْمَاءِ قِلَّةٌ فَتَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي قَدَحٍ أَوْ فِي جَفْنَةٍ فَنَصَحَنَا بِهِ قَالَ وَالسَّعِيدُ فِي أَنْفُسِنَا مَنْ أَصَابَهُ وَلَا نُرَاهُ إِلَّا قَدْ أَصَابَ الْقَوْمَ كُلَّهُمْ قَالَ ثُمَّ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الضُّحَى

Oiz ibn Amr (roziyallohu anhu) aytdi: Suv oz edi, shunda Allohning Rasuli ﷺ bir qadahda — yoki bir katta idishda — tahorat qildilar va u bilan bizga sepdilar. U dedi: Bizning nazdimizda baxtli kishi — unga (oʻsha suv) tekkan kishi edi; biz uni butun qavmga tekkan deb oʻylaymiz. Soʻng Allohning Rasuli ﷺ bizga zuho namozini oʻqib berdilar.Оиз ибн Амр (розияллоҳу анҳу) айтди: Сув оз эди, шунда Аллоҳнинг Расули ﷺ бир қадаҳда — ёки бир катта идишда — таҳорат қилдилар ва у билан бизга сепдилар. У деди: Бизнинг наздимизда бахтли киши — унга (ўша сув) теккан киши эди; биз уни бутун қавмга теккан деб ўйлаймиз. Сўнг Аллоҳнинг Расули ﷺ бизга зуҳо намозини ўқиб бердилар.

حَدَّثَنَا مُهَنَّأُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ أَبُو شِبْلٍ وَحَسَنٌ يَعْنِي ابْنَ مُوسَى قَالَا ثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ الْمَعْنَى عَنْ ثَابِتٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ عَنْ عَائِذِ بْنِ عَمْرٍوأَنَّ سَلْمَانَ وَصُهَيْبًا وبِلَالًا كَانُوا قُعُودًا فِي أُنَاسٍ فَمَرَّ بِهِمْ أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍ فَقَالُوا مَا أَخَذَتْ سُيُوفُ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مِنْ عُنُقِ عَدُوِّ اللَّهِ مَأْخَذَهَا بَعْدُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَتَقُولُونَ هَذَا لِشَيْخِ قُرَيْشٍ وَسَيِّدِهَا قَالَ فَأُخْبِرَ بِذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ لَعَلَّكَ أَغْضَبْتَهُمْ فَلَئِنْ كُنْتَ أَغْضَبْتَهُمْ لَقَدْ أَغْضَبْتَ رَبَّكَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَرَجَعَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ أَيْ إِخْوَتَنَا لَعَلَّكُمْ غَضِبْتُمْ فَقَالُوا لَا يَا أَبَا بَكْرٍ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكَحَدَّثَنَا هُدْبَةُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ مِثْلَهُ بِإِسْنَادِهِ

Oiz ibn Amr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Salmon, Suhayb va Bilol bir necha kishilar orasida oʻtirgan edilar. Ularning yonidan Abu Sufyon ibn Harb oʻtdi. Shunda ular: «Alloh taboraka va taoloning qilichlari Allohning dushmani boʻynidan oʻz haqqini hali olmadi», dedilar. Abu Bakr: «Quraysh shayxiga va uning sayyidiga shuni aytasizlarmi?!» dedi. (Rovi) dedi: Bu haqda Nabiy ﷺga xabar berildi. Shunda u zot: «Ey Abu Bakr! Sen ularni gʻazablantirgan boʻlsang kerak; agar sen ularni gʻazablantirgan boʻlsang, Robbing taboraka va taoloni gʻazablantiribsan», dedilar. Shunda u ularning oldiga qaytib borib: «Ey birodarlarim! Sizlarni gʻazablantirdimmi?» dedi. Ular: «Yoʻq, ey Abu Bakr, Alloh seni magʻfirat qilsin», dedilar. Hudba bizga aytib berdi: Hammod ibn Salama shu isnodi bilan shunga oʻxshashini rivoyat qildi.Оиз ибн Амр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Салмон, Суҳайб ва Билол бир неча кишилар орасида ўтирган эдилар. Уларнинг ёнидан Абу Суфён ибн Ҳарб ўтди. Шунда улар: «Аллоҳ таборака ва таолонинг қиличлари Аллоҳнинг душмани бўйнидан ўз ҳаққини ҳали олмади», дедилар. Абу Бакр: «Қурайш шайхига ва унинг саййидига шуни айтасизларми?!» деди. (Рови) деди: Бу ҳақда Набий ﷺга хабар берилди. Шунда у зот: «Эй Абу Бакр! Сен уларни ғазаблантирган бўлсанг керак; агар сен уларни ғазаблантирган бўлсанг, Роббинг таборака ва таолони ғазаблантирибсан», дедилар. Шунда у уларнинг олдига қайтиб бориб: «Эй биродарларим! Сизларни ғазаблантирдимми?» деди. Улар: «Йўқ, эй Абу Бакр, Аллоҳ сени мағфират қилсин», дедилар. Ҳудба бизга айтиб берди: Ҳаммод ибн Салама шу исноди билан шунга ўхшашини ривоят қилди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَشْهَبِ حَدَّثَنَا عَامِرٌ الْأَحْولُ شَيْخٌ لَهُ عَنْ عَائِذِ بْنِ عَمْرٍو قَالَأَحْسَبُهُ رَفَعَهُ قَالَ مَنْ عَرَضَ لَهُ شَيْءٌ مِنْ هَذَا الرِّزْقِ فَلْيُوَسِّعْ بِهِ فِي رِزْقِهِ فَإِنْ كَانَ عَنْهُ غَنِيًّا فَلْيُوَجِّهْهُ إِلَى مَنْ هُوَ أَحْوَجُ إِلَيْهِ مِنْهُحَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ عَنْ عَائِذِ بْنِ عَمْرٍو أَنَّ صُهَيْبًا وَسَلْمَانَ وَبِلَالًا كَانُوا قُعُودًا فَذَكَرَ نَحْوَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ بِذَلِكَ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا بِسْطَامُ بْنُ مُسْلِمٍ قَالَ سَمِعْتُ خَلِيفَةَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْغُبَرِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِذَ بْنَ عَمْرٍو الْمُزَنِيَّ قَالَ بَيْنَا نَحْنُ مَعَ نَبِيِّنَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ حَدِيثَ الْمَسْأَلَةِ

Omir al-Ahval Oiz ibn Amrdan rivoyat qildi. U aytdi: Oʻylashimcha, uni marfuʼ qildi. (U zot): «Kimga bu rizqdan bir narsa duch kelsa, u bilan oʻz rizqini kengaytirsin. Agar undan behojat boʻlsa, uni oʻzidan koʻra unga muhtojroq kishiga yoʻnaltirsin», dedilar. Affon bizga aytib berdi: Hammod bizga aytib berdi: Sobit bizga Muoviya ibn Qurradan, u Oiz ibn Amrdan xabar berdiki, Suhayb, Salmon va Bilol oʻtirgan edilar — soʻng shunga oʻxshashini zikr qildi. Faqat u: «U Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, bu haqda xabar berdi. Shunda u zot: ‹Ey Abu Bakr›, dedilar», dedi. Ravh bizga aytib berdi: Bistom ibn Muslim bizga aytib berdi: Men Xalifa ibn Abdulloh al-Gʻubariyning: «Men Oiz ibn Amr al-Muzaniyning: ‹Biz Nabiyimiz ﷺ bilan birga edik›, deganini eshitdim», deganini eshitdim — soʻng soʻrash haqidagi hadisni zikr qildi.Омир ал-Аҳвал Оиз ибн Амрдан ривоят қилди. У айтди: Ўйлашимча, уни марфуъ қилди. (У зот): «Кимга бу ризқдан бир нарса дуч келса, у билан ўз ризқини кенгайтирсин. Агар ундан беҳожат бўлса, уни ўзидан кўра унга муҳтожроқ кишига йўналтирсин», дедилар. Аффон бизга айтиб берди: Ҳаммод бизга айтиб берди: Собит бизга Муовия ибн Қуррадан, у Оиз ибн Амрдан хабар бердики, Суҳайб, Салмон ва Билол ўтирган эдилар — сўнг шунга ўхшашини зикр қилди. Фақат у: «У Набий ﷺ ҳузурларига келиб, бу ҳақда хабар берди. Шунда у зот: ‹Эй Абу Бакр›, дедилар», деди. Равҳ бизга айтиб берди: Бистом ибн Муслим бизга айтиб берди: Мен Халифа ибн Абдуллоҳ ал-Ғубарийнинг: «Мен Оиз ибн Амр ал-Музанийнинг: ‹Биз Набийимиз ﷺ билан бирга эдик›, деганини эшитдим», деганини эшитдим — сўнг сўраш ҳақидаги ҳадисни зикр қилди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا شِمْرٍ الضُّبَعِيَّ قَالَ سَمِعْتُ عَائِذَ بْنَ عَمْرٍو قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ قَالَ أَبِي قُلْتُ لِيَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْمُزَنِيِّ قَالَ نَعَمْإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْحَنْتَمِ وَالدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُزَفَّتِ

Abu Shimr ad-Dubaiy aytdi: Men Oiz ibn Amrdan eshitdim — Abu Abdurrahmon aytdi: Otam aytdi: Men Yahyo ibn Saidga: «al-Muzaniymi?» dedim, u: «Ha», dedi — albatta, Nabiy ﷺ hantam, dubbo, naqir va muzaffatdan qaytardilar.Абу Шимр ад-Дубаий айтди: Мен Оиз ибн Амрдан эшитдим — Абу Абдурраҳмон айтди: Отам айтди: Мен Яҳё ибн Саидга: «ал-Музанийми?» дедим, у: «Ҳа», деди — албатта, Набий ﷺ ҳантам, дуббо, нақир ва музаффатдан қайтардилар.

حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا بِسْطَامُ بْنُ مُسْلِمٍ قَالَ سَمِعْتُ خَلِيفَةَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْغُبَرِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِذَ بْنَ عَمْرٍو الْمُزَنِيَّ قَالَبَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ نَبِيِّنَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَعْرَابِيٌّ قَدْ أَلَحَّ عَلَيْهِ فِي الْمَسْأَلَةِ يَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَطْعِمْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْطِنِي قَالَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ الْمَنْزِلَ وَأَخَذَ بِعِضَادَتَيْ الْحُجْرَةِ وَأَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ وَقَالَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ فِي الْمَسْأَلَةِ مَا سَأَلَ رَجُلٌ رَجُلًا وَهُوَ يَجِدُ لَيْلَةً تُبِيتُهُ فَأَمَرَ لَهُ بِطَعَامٍ

Oiz ibn Amr al-Muzaniy aytdi: Biz Nabiyimiz ﷺ bilan birga turganimizda, birdan bir aʼrobiy u zotdan qattiq turib soʻray boshladi: «Ey Allohning Rasuli, meni ovqatlantiring! Ey Allohning Rasuli, menga bering!» der edi. (Rovi) dedi: Shunda Allohning Rasuli ﷺ turib, uyga kirdilar, soʻng hujraning ikki kesakisidan ushlab, bizga yuzlanib: «Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar sizlar soʻrash haqida men bilgan narsani bilganingizda, oʻzida tunab chiqadigan bir kechalik (narsasi) bor ekan, hech bir kishi boshqa bir kishidan soʻramas edi», dedilar. Soʻng unga taom berishni buyurdilar.Оиз ибн Амр ал-Музаний айтди: Биз Набийимиз ﷺ билан бирга турганимизда, бирдан бир аъробий у зотдан қаттиқ туриб сўрай бошлади: «Эй Аллоҳнинг Расули, мени овқатлантиринг! Эй Аллоҳнинг Расули, менга беринг!» дер эди. (Рови) деди: Шунда Аллоҳнинг Расули ﷺ туриб, уйга кирдилар, сўнг ҳужранинг икки кесакисидан ушлаб, бизга юзланиб: «Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, агар сизлар сўраш ҳақида мен билган нарсани билганингизда, ўзида тунаб чиқадиган бир кечалик (нарсаси) бор экан, ҳеч бир киши бошқа бир кишидан сўрамас эди», дедилар. Сўнг унга таом беришни буюрдилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ وَعَبْدُ الصَّمَدِ قَالَا ثَنَا أَبُو الْأَشْهَبِ حَدَّثَنَا عَامِرٌ الْأَحْوَلُ قَالَ عَبْدُ الصَّمَدِ شَيْخٌ لَهُ عَنْ عَائِذِ بْنِ عَمْرٍوعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَبْدُ الصَّمَدِ أَحْسَبُهُ رَفَعَهُ قَالَ مَنْ عَرَضَ لَهُ شَيْءٌ مِنْ هَذَا الرِّزْقِ وَقَالَ يُونُسُ مِنْ غَيْرِ مَسْأَلَةٍ وَلَا إِشْرَافٍ فَلْيُوَسِّعْ بِهِ فِي رِزْقِهِ فَإِنْ كَانَ عَنْهُ غَنِيًّا فَلْيُوَجِّهْهُ إِلَى مَنْ هُوَ أَحْوَجُ إِلَيْهِ مِنْهُ

Oiz ibn Amr (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi — Abdussamad: «Oʻylashimcha, uni marfuʼ qildi», dedi — u zot: «Kimga bu rizqdan bir narsa duch kelsa» — Yunus: «soʻramasdan va koʻz tikmasdan», dedi — «u bilan oʻz rizqini kengaytirsin. Agar undan behojat boʻlsa, uni oʻzidan koʻra unga muhtojroq kishiga yoʻnaltirsin», dedilar.Оиз ибн Амр (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади — Абдуссамад: «Ўйлашимча, уни марфуъ қилди», деди — у зот: «Кимга бу ризқдан бир нарса дуч келса» — Юнус: «сўрамасдан ва кўз тикмасдан», деди — «у билан ўз ризқини кенгайтирсин. Агар ундан беҳожат бўлса, уни ўзидан кўра унга муҳтожроқ кишига йўналтирсин», дедилар.

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو الْأَشْهَبِ عَنْ عَامِرٍ الْأَحْوَلِ قَالَ قَالَ عَائِذُ بْنُ عَمْرٍوعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ عَرَضَ لَهُ شَيْءٌ مِنْ هَذَا الرِّزْقِ مِنْ غَيْرِ مَسْأَلَةٍ وَلَا إِشْرَافٍ فَلْيُوَسِّعْ بِهِ فِي رِزْقِهِ فَإِنْ كَانَ عَنْهُ غَنِيًّا فَلْيُوَجِّهْهُ إِلَى مَنْ هُوَ أَحْوَجُ إِلَيْهِ مِنْهُ

Oiz ibn Amr (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Kimga bu rizqdan soʻramasdan va koʻz tikmasdan bir narsa duch kelsa, u bilan oʻz rizqini kengaytirsin. Agar undan behojat boʻlsa, uni oʻzidan koʻra unga muhtojroq kishiga yoʻnaltirsin», dedilar.Оиз ибн Амр (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Кимга бу ризқдан сўрамасдан ва кўз тикмасдан бир нарса дуч келса, у билан ўз ризқини кенгайтирсин. Агар ундан беҳожат бўлса, уни ўзидан кўра унга муҳтожроқ кишига йўналтирсин», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَشْهَبِ عَنْ عَامِرٍ الْأَحْوَلِ عَنْ عَائِذِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ أَبُو الْأَشْهَبِ أُرَاهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ آتَاهُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى رِزْقًا مِنْ غَيْرِ مَسْأَلَةٍ فَلْيَقْبَلْهُقَالَ عَبْد اللَّهِ سَأَلْتُ أَبِي مَا الْإِشْرَافُ قَالَ تَقُولُ فِي نَفْسِكَ سَيَبْعَثُ إِلَيَّ فُلَانٌ سَيَصِلُنِي فُلَانٌ

Oiz ibn Amr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — Abul-Ashhab: «Oʻylashimcha, u shunday dedi», dedi — Allohning Rasuli ﷺ: «Kimga Alloh taboraka va taolo soʻramasdan rizq bersa, uni qabul qilsin», dedilar. Abdulloh aytdi: Otamdan: «Ishrof nima?» deb soʻradim. U: «Koʻnglingda: ‹Falonchi menga (bir narsa) yuboradi, falonchi menga (bir narsa) beradi›, deyishingdir», dedi.Оиз ибн Амр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — Абул-Ашҳаб: «Ўйлашимча, у шундай деди», деди — Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Кимга Аллоҳ таборака ва таоло сўрамасдан ризқ берса, уни қабул қилсин», дедилар. Абдуллоҳ айтди: Отамдан: «Ишроф нима?» деб сўрадим. У: «Кўнглингда: ‹Фалончи менга (бир нарса) юборади, фалончи менга (бир нарса) беради›, дейишингдир», деди.