Abdulloh ibn Umar ibn al-Xattob

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَسَمَ لِلْفَرَسِ سَهْمَيْنِ وَلِلرَّجُلِ سَهْمًا

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ot uchun ikki ulush, kishi uchun bir ulush taqsimladilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ от учун икки улуш, киши учун бир улуш тақсимладилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ مَثَلَ الْمُنَافِقِ مَثَلُ الشَّاةِ الْعَائِرَةِ بَيْنَ الْغَنَمَيْنِ تَعِيرُ إِلَى هَذِهِ مَرَّةً وَإِلَى هَذِهِ مَرَّةً لَا تَدْرِي أَيَّهُمَا تَتْبَعُ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, munofiqning misoli ikki poda oʻrtasida tentirab yurgan qoʻyga oʻxshaydi: u goh u tarafga, goh bu tarafga oʻtib turadi, qay biriga ergashishini bilmaydi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, мунофиқнинг мисоли икки пода ўртасида тентираб юрган қўйга ўхшайди: у гоҳ у тарафга, гоҳ бу тарафга ўтиб туради, қай бирига эргашишини билмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاصَلَ فِي رَمَضَانَ فَرَآهُ النَّاسُ فَنَهَاهُمْ فَقِيلَ لَهُ إِنَّكَ تُوَاصِلُ فَقَالَ إِنِّي لَسْتُ مِثْلَكُمْ إِنِّي أُطْعَمُ وَأُسْقَى

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ramazonda visol qildilar (iftor qilmay roʻzani ulab ketdilar). Odamlar buni koʻrishgach, u zot ularni (visoldan) qaytardilar. U zotga: «Siz visol qilasiz-ku», deyildi. U zot: «Men sizlarga oʻxshamayman; menga taom beriladi va suv ichiriladi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ рамазонда висол қилдилар (ифтор қилмай рўзани улаб кетдилар). Одамлар буни кўришгач, у зот уларни (висолдан) қайтардилар. У зотга: «Сиз висол қиласиз-ку», дейилди. У зот: «Мен сизларга ўхшамайман; менга таом берилади ва сув ичирилади», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْعَلُوا آخِرَ صَلَاتِكُمْ بِاللَّيْلِ وِتْرًا

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kechadagi namozingizning oxirini vitr qilinglar», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кечадаги намозингизнинг охирини витр қилинглар», дедилар.

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا حَنْظَلَةُ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ بْنَ خَالِدٍ يُحَدِّثُ طَاوُسًا قَالَإِنَّ رَجُلًا قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَلَا تَغْزُو قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الْإِسْلَامَ بُنِيَ عَلَى خَمْسٍ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصِيَامُ رَمَضَانَ وَحَجُّ الْبَيْتِ

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: bir kishi unga: «Gʻazot (jihod) qilmaysanmi?» dedi. Shunda (Abdulloh): «Men Rasululloh ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitganman: ‹Albatta Islom besh (narsa) ustiga bino qilingan: Allohdan boʻlak iloh yoʻq va Muhammad Allohning Rasuli ekaniga guvohlik berish, namozni toʻkis ado etish, zakot berish, Ramazon roʻzasini tutish va Baytni haj qilish›», dedi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: бир киши унга: «Ғазот (жиҳод) қилмайсанми?» деди. Шунда (Абдуллоҳ): «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитганман: ‹Албатта Ислом беш (нарса) устига бино қилинган: Аллоҳдан бўлак илоҳ йўқ ва Муҳаммад Аллоҳнинг Расули эканига гувоҳлик бериш, намозни тўкис адо этиш, закот бериш, Рамазон рўзасини тутиш ва Байтни ҳаж қилиш›», деди.

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا حَنْظَلَةُ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُشِيرُ بِيَدِهِ يَؤُمُّ الْعِرَاقَ هَا إِنَّ الْفِتْنَةَ هَاهُنَا هَا إِنَّ الْفِتْنَةَ هَاهُنَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ مِنْ حَيْثُ يَطْلُعُ قَرْنُ الشَّيْطَانِ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ni qoʻllari bilan Iroq tomonga ishora qilib: «Ogoh boʻlinglar, fitna mana bu yerda! Ogoh boʻlinglar, fitna mana bu yerda — shayton shoxi chiqadigan tomonda!» deb uch marta aytayotganlarini koʻrdim.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни қўллари билан Ироқ томонга ишора қилиб: «Огоҳ бўлинглар, фитна мана бу ерда! Огоҳ бўлинглар, фитна мана бу ерда — шайтон шохи чиқадиган томонда!» деб уч марта айтаётганларини кўрдим.

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا حَنْظَلَةُ سَمِعْتُ سَالِمًا يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا اسْتَأْذَنَكُمْ نِسَاؤُكُمْ إِلَى الْمَسَاجِدِ فَأْذَنُوا لَهُنَّ

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ni: «Ayollaringiz sizdan masjidlarga (borishga) izn soʻrashsa, ularga izn beringlar», — deb aytayotganlarini eshitdim.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ни: «Аёлларингиз сиздан масжидларга (боришга) изн сўрашса, уларга изн беринглар», — деб айтаётганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ قَالَ حَدَّثَنَا سَالِمٌ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا اسْتَأْذَنَكُمْ نِسَاؤُكُمْ إِلَى الْمَسَاجِدِ فَأْذَنُوا لَهُنَّ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi. U zot: «Ayollaringiz sizlardan masjidlarga (borishga) izn soʻrashsa, ularga izn beringlar», — dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилинади. У зот: «Аёлларингиз сизлардан масжидларга (боришга) изн сўрашса, уларга изн беринглар», — дедилар.

حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَلَّى عَلَى جَنَازَةٍ فَلَهُ قِيرَاطٌ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مِثْلُ قِيرَاطِنَا هَذَا قَالَ لَا بَلْ مِثْلُ أُحُدٍ أَوْ أَعْظَمُ مِنْ أُحُدٍ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir janozaga namoz oʻqisa, unga bir qirot (ajr) boʻladi», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, mana shu qirotimizdekmi?» dedilar. U zot: «Yoʻq, balki Uhud (togʻi)dek yoki Uhuddan ham ulugʻroq», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир жанозага намоз ўқиса, унга бир қирот (ажр) бўлади», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, мана шу қиротимиздекми?» дедилар. У зот: «Йўқ, балки Уҳуд (тоғи)дек ёки Уҳуддан ҳам улуғроқ», дедилар.

حَدَّثَنَا يَعْلَى وَمُحَمَّدٌ ابْنَا عُبَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ قَالَ مُحَمَّدٌ فِي حَدِيثِهِ قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي يَدِهِ حَصَاةٌ يَحُكُّ بِهَا نُخَامَةً رَآهَا فِي الْقِبْلَةِ وَيَقُولُ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلَا يَتَنَخَّمَنَّ تُجَاهَهُ فَإِنَّ الْعَبْدَ إِذَا صَلَّى فَإِنَّمَا قَامَ يُنَاجِي رَبَّهُ تَعَالَى قَالَ مُحَمَّدٌ وِجَاهَ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) dedi: Men Rasululloh ﷺ ni koʻrdim: qoʻllarida bir shagʻal bor edi, u bilan qiblada koʻrgan tupukni qirib tashlayotgan edilar va: «Sizlardan biringiz namoz oʻqiganda, oldi tomoniga tupurmasin. Chunki band namoz oʻqiganida, u Robbi taologa munojot qilib turgan boʻladi», der edilar. Muhammad: «vijoha», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни кўрдим: қўлларида бир шағал бор эди, у билан қиблада кўрган тупукни қириб ташлаётган эдилар ва: «Сизлардан бирингиз намоз ўқиганда, олди томонига тупурмасин. Чунки банд намоз ўқиганида, у Робби таолога муножот қилиб турган бўлади», дер эдилар. Муҳаммад: «вижоҳа», деди.

حَدَّثَنَا يَعْلَى وَمُحَمَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ بَيْعِ الْغَرَرِ وَقَالَ إِنَّ أَهْلَ الْجَاهِلِيَّةِ كَانُوا يَتَبَايَعُونَ ذَلِكَ الْبَيْعَ يَبْتَاعُ الرَّجُلُ بِالشَّارِفِ حَبَلَ الْحَبَلَةِ فَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ فِي حَدِيثِهِ حَبَلَ الْحَبَلَةِ فَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) dedi: Rasululloh ﷺ gʻarar (nomaʼlumlik boʻlgan) savdodan qaytardilar va: «Albatta, johiliyat ahli shunday savdo qilar edilar: kishi qari tuyani habalul-habala evaziga sotib olardi», deyildi. Bas, Rasululloh ﷺ (bundan) qaytardilar. Muhammad ibn Ubayd oʻz hadisida: «habalul-habala; bas, Rasululloh ﷺ bundan qaytardilar», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) деди: Расулуллоҳ ﷺ ғарар (номаълумлик бўлган) савдодан қайтардилар ва: «Албатта, жоҳилият аҳли шундай савдо қилар эдилар: киши қари туяни ҳабалул-ҳабала эвазига сотиб оларди», дейилди. Бас, Расулуллоҳ ﷺ (бундан) қайтардилар. Муҳаммад ибн Убайд ўз ҳадисида: «ҳабалул-ҳабала; бас, Расулуллоҳ ﷺ бундан қайтардилар», деди.

حَدَّثَنَا يَعْلَى حَدَّثَنَا فُضَيْلٌ يَعْنِي ابْنَ غَزْوَانَ عَنْ أَبِي دِهْقَانَةَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَكَانَ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُنَاسٌ فَدَعَا بِلَالًا بِتَمْرٍ عِنْدَهُ فَجَاءَ بِتَمْرٍ أَنْكَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا هَذَا التَّمْرُ فَقَالَ التَّمْرُ الَّذِي كَانَ عِنْدَنَا أَبْدَلْنَا صَاعَيْنِ بِصَاعٍ فَقَالَ رُدَّ عَلَيْنَا تَمْرَنَا

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) dedi: Nabiy ﷺ ning huzurlarida bir necha kishilar bor edi. U zot Bilolni oldilaridagi xurmo bilan chaqirdilar. U (Bilol) Rasululloh ﷺ inkor qilgan (boshqa) xurmo keltirdi. Shunda u zot: «Bu qanday xurmo?» dedilar. U: «Bizdagi xurmoni ikki soʼni bir soʼga almashtirdik», dedi. Shunda u zot: «Xurmomizni bizga qaytar», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) деди: Набий ﷺ нинг ҳузурларида бир неча кишилар бор эди. У зот Билолни олдиларидаги хурмо билан чақирдилар. У (Билол) Расулуллоҳ ﷺ инкор қилган (бошқа) хурмо келтирди. Шунда у зот: «Бу қандай хурмо?» дедилар. У: «Биздаги хурмони икки сўни бир сўга алмаштирдик», деди. Шунда у зот: «Хурмомизни бизга қайтар», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ حَفْصٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الَّذِي يَكْذِبُ عَلَيَّ يُبْنَى لَهُ بَيْتٌ فِي النَّارِ

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Albatta, menga (nisbatan) yolgʻon gapiradigan kishiga doʻzaxda bir uy quriladi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, менга (нисбатан) ёлғон гапирадиган кишига дўзахда бир уй қурилади», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ وَسَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ أَكْلِ لُحُومِ الْحُمُرِ الْأَهْلِيَّةِ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ uy eshaklari goʻshtini yeyishdan qaytardilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ уй эшаклари гўштини ейишдан қайтардилар.

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَارِقِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا رَكِبَ رَاحِلَتَهُ كَبَّرَ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ فِي سَفَرِي هَذَا الْبِرَّ وَالتَّقْوَى وَمِنْ الْعَمَلِ مَا تَرْضَى اللَّهُمَّ هَوِّنْ عَلَيْنَا السَّفَرَ وَاطْوِ لَنَا الْبَعِيدَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ وَالْخَلِيفَةُ فِي الْأَهْلِ اللَّهُمَّ اصْحَبْنَا فِي سَفَرِنَا وَاخْلُفْنَا فِي أَهْلِنَا وَكَانَ إِذَا رَجَعَ إِلَى أَهْلِهِ قَالَ آيِبُونَ تَائِبُونَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ عَابِدُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَ

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ ulovlariga minganlarida, uch marta takbir aytar va: {Bizga buni boʻysundirgan Zot pokdir, biz unga qodir emas edik. Albatta, biz Robbimizga qaytguvchimiz} der edilar. Soʻng: «Allohim, men Sendan ushbu safarimda yaxshilik, taqvo va Sen rozi boʻladigan amalni soʻrayman. Allohim, safarni bizga oson qil va yerning uzoqligini biz uchun yigʻ. Allohim, Sen safarda hamroh, oilada esa oʻrinbosarsan. Allohim, safarimizda bizga hamroh boʻl va oilamizda yaxshilik bilan oʻrnimizni egalla», der edilar. Ahllariga qaytganlarida esa: «Qaytguvchimiz, tavba qilguvchimiz, inshaalloh, ibodat qilguvchimiz, Robbimizga hamd aytguvchimiz», der edilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ уловларига минганларида, уч марта такбир айтар ва: {Бизга буни бўйсундирган Зот покдир, биз унга қодир эмас эдик. Албатта, биз Роббимизга қайтгувчимиз} дер эдилар. Сўнг: «Аллоҳим, мен Сендан ушбу сафаримда яхшилик, тақво ва Сен рози бўладиган амални сўрайман. Аллоҳим, сафарни бизга осон қил ва ернинг узоқлигини биз учун йиғ. Аллоҳим, Сен сафарда ҳамроҳ, оилада эса ўринбосарсан. Аллоҳим, сафаримизда бизга ҳамроҳ бўл ва оиламизда яхшилик билан ўрнимизни эгалла», дер эдилар. Аҳлларига қайтганларида эса: «Қайтгувчимиз, тавба қилгувчимиз, иншааллоҳ, ибодат қилгувчимиз, Роббимизга ҳамд айтгувчимиз», дер эдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ قَالَ فَحَدَّثَنِي سَالِمٌ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَوَاللَّهِ مَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام أَحْمَرُ قَطُّ وَلَكِنَّهُ قَالَ بَيْنَا أَنَا نَائِمٌ رَأَيْتُنِي أَطُوفُ بِالْكَعْبَةِ فَإِذَا رَجُلٌ آدَمُ سَبْطُ الشَّعَرِ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ يَنْطُفُ رَأْسُهُ أَوْ يُهَرَاقُ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالُوا هَذَا ابْنُ مَرْيَمَ قَالَ فَذَهَبْتُ أَلْتَفِتُ فَإِذَا رَجُلٌ أَحْمَرُ جَسِيمٌ جَعْدُ الرَّأْسِ أَعْوَرُ الْعَيْنِ الْيُمْنَى كَأَنَّ عَيْنَهُ عِنَبَةٌ طَافِيَةٌ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالُوا هَذَا الدَّجَّالُ أَقْرَبُ مَنْ رَأَيْتُ بِهِ شَبَهًا ابْنُ قَطَنٍقَالَ ابْنُ شِهَابٍ رَجُلٌ مِنْ خُزَاعَةَ مِنْ بَالْمُصْطَلِقِ مَاتَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ

Solim (rahimahulloh) rivoyat qiladi: Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) dedi: Allohga qasamki, Rasululloh ﷺ Iso (alayhissalom)ni hech qachon qizil (tanli) demaganlar. Balki u zot: «Men uxlab yotganimda, oʻzimni Kaʼbani tavof qilayotgan holda koʻrdim. Mana, bugʻdoyrang, tep-tekis (silliq) sochli bir kishi ikki kishi orasida (yetaklanib turibdi); boshidan suv tomib turardi. Men: ‹Bu kim?› dedim. Ular: ‹Bu — Ibn Maryam›, dedilar. Soʻng oʻgirilib qarasam, mana, qizil tanli, baquvvat, jingalak sochli, oʻng koʻzi koʻr — goʻyo koʻzi qalqib turgan uzum donasidek — bir kishi (turibdi). Men: ‹Bu kim?› dedim. Ular: ‹Bu — Dajjol; men koʻrganlarim ichida unga eng oʻxshashi — Ibn Qatan›, dedilar», dedilar. Ibn Shihob dedi: (Ibn Qatan) Xuzoadan, Banul-Mustaliqdan boʻlgan, johiliyatda vafot etgan bir kishi edi.Солим (раҳимаҳуллоҳ) ривоят қилади: Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) деди: Аллоҳга қасамки, Расулуллоҳ ﷺ Исо (алайҳиссалом)ни ҳеч қачон қизил (танли) демаганлар. Балки у зот: «Мен ухлаб ётганимда, ўзимни Каъбани тавоф қилаётган ҳолда кўрдим. Мана, буғдойранг, теп-текис (силлиқ) сочли бир киши икки киши орасида (етакланиб турибди); бошидан сув томиб турарди. Мен: ‹Бу ким?› дедим. Улар: ‹Бу — Ибн Марям›, дедилар. Сўнг ўгирилиб қарасам, мана, қизил танли, бақувват, жингалак сочли, ўнг кўзи кўр — гўё кўзи қалқиб турган узум донасидек — бир киши (турибди). Мен: ‹Бу ким?› дедим. Улар: ‹Бу — Дажжол; мен кўрганларим ичида унга энг ўхшаши — Ибн Қатан›, дедилар», дедилар. Ибн Шиҳоб деди: (Ибн Қатан) Хузоадан, Банул-Мусталиқдан бўлган, жоҳилиятда вафот этган бир киши эди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا نَافِعٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى أَنَّ الْوَلَاءَ لِمَنْ أَعْتَقَ

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Valo (ozod qilish yuzasidan meros huquqi) ozod qilgan kishiga tegishlidir», deb hukm qildilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Вало (озод қилиш юзасидан мерос ҳуқуқи) озод қилган кишига тегишлидир», деб ҳукм қилдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي لَبِيدٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهَا صَلَاةُ الْعِشَاءِ فَلَا يَغْلِبَنَّكُمْ الْأَعْرَابُ عَلَى أَسْمَاءِ صَلَاتِكُمْ فَإِنَّهُمْ يُعْتِمُونَ عَنْ الْإِبِلِ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, u — xufton namozidir. Aʼrobiylar sizlarni namozingizning nomida yengib qoʻymasinlar. Chunki ular tuyalar bilan mashgʻul boʻlib, (namozni) qorongʻi tushguncha kechiktiradilar», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, у — хуфтон намозидир. Аъробийлар сизларни намозингизнинг номида енгиб қўймасинлар. Чунки улар туялар билан машғул бўлиб, (намозни) қоронғи тушгунча кечиктирадилар», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبْعَثُنَا فِي أَطْرَافِ الْمَدِينَةِ فَيَأْمُرُنَا أَنْ لَا نَدَعَ كَلْبًا إِلَّا قَتَلْنَاهُ حَتَّى نَقْتُلَ الْكَلْبَ لِلْمُرَيَّةِ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) dedi: Nabiy ﷺ bizni Madina atroflariga yuborar va bizga birorta itni oʻldirmay qoʻymaslikni buyurar edilar; hatto badiya (choʻl) ahlidan boʻlgan kichkina ayolning itini ham oʻldirardik.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) деди: Набий ﷺ бизни Мадина атрофларига юборар ва бизга бирорта итни ўлдирмай қўймасликни буюрар эдилар; ҳатто бадия (чўл) аҳлидан бўлган кичкина аёлнинг итини ҳам ўлдирардик.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ النَّجْرَانِيِّ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَابْتَاعَ رَجُلٌ مِنْ رَجُلٍ نَخْلًا فَلَمْ يُخْرِجْ تِلْكَ السَّنَةَ شَيْئًا فَاجْتَمَعَا فَاخْتَصَمَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَ تَسْتَحِلُّ دَرَاهِمَهُ ارْدُدْ إِلَيْهِ دَرَاهِمَهُ وَلَا تُسْلِمُنَّ فِي نَخْلٍ حَتَّى يَبْدُوَ صَلَاحُهُفَسَأَلْتُ مَسْرُوقًا مَا صَلَاحُهُ قَالَ يَحْمَارُّ أَوْ يَصْفَارُّ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) dedi: Bir kishi boshqa bir kishidan xurmozor sotib oldi, ammo u oʻsha yili hech narsa chiqarmadi. Ikkovi toʻplanib, Nabiy ﷺ ga daʼvolashib bordilar. Shunda Nabiy ﷺ: «Nima bilan uning dirhamlarini oʻzingga halol qilyapsan? Dirhamlarini unga qaytar va xurmoning yaxshiligi koʻrinmaguncha unda salaf (oldindan toʻlash) qilmanglar», dedilar. Men Masruqdan: «Uning yaxshiligi nima?» deb soʻradim. U: «Qizarishi yoki sargʻayishi», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) деди: Бир киши бошқа бир кишидан хурмозор сотиб олди, аммо у ўша йили ҳеч нарса чиқармади. Иккови тўпланиб, Набий ﷺ га даъволашиб бордилар. Шунда Набий ﷺ: «Нима билан унинг дирҳамларини ўзингга ҳалол қиляпсан? Дирҳамларини унга қайтар ва хурмонинг яхшилиги кўринмагунча унда салаф (олдиндан тўлаш) қилманглар», дедилар. Мен Масруқдан: «Унинг яхшилиги нима?» деб сўрадим. У: «Қизариши ёки сарғайиши», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ أَنَّ نَافِعًا مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُمْأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَطَعَ يَدَ رَجُلٍ سَرَقَ تُرْسًا مِنْ صُفَّةِ النِّسَاءِ ثَمَنُهُ ثَلَاثَةُ دَرَاهِمَ

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ ayollar joyidan qiymati uch dirham boʻlgan qalqonni oʻgʻirlagan bir kishining qoʻlini kesdilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ аёллар жойидан қиймати уч дирҳам бўлган қалқонни ўғирлаган бир кишининг қўлини кесдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ وَلَيْثٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ائْذَنُوا لِلنِّسَاءِ بِاللَّيْلِ إِلَى الْمَسْجِدِفَقَالَ لَهُ ابْنُهُ وَاللَّهِ لَا نَأْذَنُ لَهُنَّ يَتَّخِذْنَ ذَلِكَ دَغَلًا فَقَالَ فَعَلَ اللَّهُ بِكَ وَفَعَلَ اللَّهُ بِكَ تَسْمَعُنِي أَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَقُولُ أَنْتَ لَا قَالَ لَيْثٌ وَلَكِنْ لِيَخْرُجْنَ تَفِلَاتٍ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) dedi: Nabiy ﷺ: «Ayollarga kechasi masjidga (borishlariga) izn beringlar», dedilar. Shunda uning oʻgʻli: «Vallohi, biz ularga izn bermaymiz, buni vasila qilib (yomonlikka) yoʻl topadilar», dedi. Shunda u: «Alloh senga (jazoyingni) bersin, Alloh senga (jazoyingni) bersin! Men: ‹Rasululloh ﷺ shunday dedilar›, deyayotganimni eshitasan-u, sen: ‹Yoʻq›, deysanmi?!», dedi. Lays: «Lekin ular atir surmagan holda chiqsinlar», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) деди: Набий ﷺ: «Аёлларга кечаси масжидга (боришларига) изн беринглар», дедилар. Шунда унинг ўғли: «Валлоҳи, биз уларга изн бермаймиз, буни васила қилиб (ёмонликка) йўл топадилар», деди. Шунда у: «Аллоҳ сенга (жазойингни) берсин, Аллоҳ сенга (жазойингни) берсин! Мен: ‹Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар›, деяётганимни эшитасан-у, сен: ‹Йўқ›, дейсанми?!», деди. Лайс: «Лекин улар атир сурмаган ҳолда чиқсинлар», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُخْرَجُ بِالْعَنَزَةِ مَعَهُ يَوْمَ الْفِطْرِ وَالْأَضْحَى لِأَنْ يَرْكُزَهَا فَيُصَلِّيَ إِلَيْهَا

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bilan birga Fitr va Azho (hayiti) kuni anaza (kalta nayza) olib chiqilar, u zot uni sanchib, unga qarab namoz oʻqir edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ билан бирга Фитр ва Азҳо (ҳайити) куни аназа (калта найза) олиб чиқилар, у зот уни санчиб, унга қараб намоз ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الَّذِي تَفُوتُهُ صَلَاةُ الْعَصْرِ فَكَأَنَّمَا وُتِرَ أَهْلَهُ وَمَالَهُ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Asr namozi qoʻldan ketgan kishi, goʻyo ahli va molidan mahrum boʻlgan kishiga oʻxshaydi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Аср намози қўлдан кетган киши, гўё аҳли ва молидан маҳрум бўлган кишига ўхшайди», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْمُؤْمِنَ يَأْكُلُ فِي مِعًى وَاحِدٍ وَإِنَّ الْكَافِرَ يَأْكُلُ فِي سَبْعَةِ أَمْعَاءٍ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, moʻmin bir ichakda yeydi; kofir esa yetti ichakda yeydi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, мўмин бир ичакда ейди; кофир эса етти ичакда ейди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا فَرْقَدٌ السَّبَخِيُّ عَنْ سَعْدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ادَّهَنَ بِزَيْتٍ غَيْرِ مُقَتَّتٍ وَهُوَ مُحْرِمٌ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ ehromda ekanlarida atir aralashtirilmagan zaytun moyi surtdilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ эҳромда эканларида атир аралаштирилмаган зайтун мойи суртдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ سَالِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَأَيْتُمْ الْهِلَالَ فَصُومُوا وَإِذَا رَأَيْتُمُوهُ فَأَفْطِرُوا فَإِنْ غُمَّ عَلَيْكُمْ فَاقْدُرُوا لَهُ

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Hilolni koʻrsangiz roʻza tuting, uni koʻrsangiz roʻzani oching. Agar sizlarga (bulut) toʻsib qolsa, uni hisoblab qoʻying», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳилолни кўрсангиз рўза тутинг, уни кўрсангиз рўзани очинг. Агар сизларга (булут) тўсиб қолса, уни ҳисоблаб қўйинг», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ أَخْبَرَنَا ابْنُ شِهَابٍ وَيَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَعْقُوبُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ فَاتَتْهُ صَلَاةُ الْعَصْرِ فَكَأَنَّمَا وُتِرَ أَهْلَهُ وَمَالَهُ

Solim otasidan rivoyat qiladi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar — Yaʼqub (oʻz rivoyatida): Men Rasululloh ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitdim, dedi —: «Kimning asr namozi qazo boʻlsa, goʻyo ahli va molidan mahrum boʻlgandek boʻladi».Солим отасидан ривоят қилади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар — Яъқуб (ўз ривоятида): Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитдим, деди —: «Кимнинг аср намози қазо бўлса, гўё аҳли ва молидан маҳрум бўлгандек бўлади».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحِيمِ عَنِ الْجَهْمِ بْنِ الْجَارُودِ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَهْدَى عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ بُخْتِيَّةً أُعْطِيَ بِهَا ثَلَاثَ مِائَةِ دِينَارٍ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَهْدَيْتُ بُخْتِيَّةً لِي أُعْطِيتُ بِهَا ثَلَاثَ مِائَةِ دِينَارٍ فَأَنْحَرُهَا أَوْ أَشْتَرِي بِثَمَنِهَا بُدْنًا قَالَ لَا وَلَكِنْ انْحَرْهَا إِيَّاهَا

Solim otasidan rivoyat qiladi: U aytdi: Umar ibn al-Xattob bir buxtiy (zotdor) tuyani hadiy qildi; unga uning evaziga uch yuz dinor berilgan edi. U Rasululloh ﷺ ning oldilariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, men bir buxtiy tuyani hadiy qildim, menga uning evaziga uch yuz dinor berildi. Uni soʻysammi yoki uning bahosiga qurbonlik tuyalari sotib olsammi?» dedi. U zot: «Yoʻq, balki oʻshaning oʻzini soʻy», dedilar.Солим отасидан ривоят қилади: У айтди: Умар ибн ал-Хаттоб бир бухтий (зотдор) туяни ҳадий қилди; унга унинг эвазига уч юз динор берилган эди. У Расулуллоҳ ﷺ нинг олдиларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен бир бухтий туяни ҳадий қилдим, менга унинг эвазига уч юз динор берилди. Уни сўйсамми ёки унинг баҳосига қурбонлик туялари сотиб олсамми?» деди. У зот: «Йўқ, балки ўшанинг ўзини сўй», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ نَافِعًا يَقُولُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَقُولُ مَنْ أَتَى الْجُمُعَةَ فَلْيَغْتَسِلْ

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) dedi: Men Rasululloh ﷺ ni minbar ustida: «Kim jumaga kelsa, gusl qilsin», deb aytayotganlarini eshitdim.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни минбар устида: «Ким жумага келса, гусл қилсин», деб айтаётганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ عَنْ مُحَارِبِ بْنِ دِثَارٍ قَالَرَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ كُلَّمَا رَكَعَ وَكُلَّمَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ مَا هَذَا قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ

Muhorib ibn Disor dedi: Men Ibn Umarni har rukuʼ qilganida va rukuʼdan boshini koʻtarganida ikki qoʻlini koʻtarayotganini koʻrdim. Men unga: «Bu nima?» dedim. U: «Nabiy ﷺ ikki rakaatdan (keyin) turganlarida takbir aytib, ikki qoʻllarini koʻtarardilar», dedi.Муҳориб ибн Дисор деди: Мен Ибн Умарни ҳар рукуъ қилганида ва рукуъдан бошини кўтарганида икки қўлини кўтараётганини кўрдим. Мен унга: «Бу нима?» дедим. У: «Набий ﷺ икки ракаатдан (кейин) турганларида такбир айтиб, икки қўлларини кўтарардилар», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ وَرَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي ابْنُ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُسَمِعَ ابْنَ عُمَرَ يُسْأَلُ عَنْ رَجُلٍ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ حَائِضًا فَقَالَ أَتَعْرِفُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ حَائِضًا فَذَهَبَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ الْخَبَرَ فَأَمَرَهُ أَنْ يُرَاجِعَهَا قَالَ وَلَمْ أَسْمَعْهُ يَزِيدُ عَلَى ذَلِكَ قَالَ رَوْحٌ مُرْهُ أَنْ يُرَاجِعَهَا

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: undan xotinini hayz koʻrayotgan paytida taloq qoʻygan kishi haqida soʻralganda, (soʻrovchiga): «Sen Abdulloh ibn Umarni tanaysanmi?» dedi. U: «Ha», dedi. (Ibn Umar): «Mana oʻsha (Abdulloh) xotinini hayz koʻrayotgan paytida taloq qoʻygan edi. Shunda Umar (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺ ga borib, bu xabarni unga aytdi. U zot esa unga (xotinini) qaytarib olishni buyurdilar», dedi. (Tovus) dedi: «Otamdan bundan ortiq (soʻz) eshitmaganman». Ravh: «Unga (xotinini) qaytarib olishni buyur», dedi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: ундан хотинини ҳайз кўраётган пайтида талоқ қўйган киши ҳақида сўралганда, (сўровчига): «Сен Абдуллоҳ ибн Умарни танайсанми?» деди. У: «Ҳа», деди. (Ибн Умар): «Мана ўша (Абдуллоҳ) хотинини ҳайз кўраётган пайтида талоқ қўйган эди. Шунда Умар (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺ га бориб, бу хабарни унга айтди. У зот эса унга (хотинини) қайтариб олишни буюрдилар», деди. (Товус) деди: «Отамдан бундан ортиқ (сўз) эшитмаганман». Равҳ: «Унга (хотинини) қайтариб олишни буюр», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَكَانَ الرَّجُلُ فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَأَى رُؤْيَا قَصَّهَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَتَمَنَّيْتُ أَنْ أَرَى رُؤْيَا فَأَقُصَّهَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَكُنْتُ غُلَامًا شَابًّا عَزَبًا فَكُنْتُ أَنَامُ فِي الْمَسْجِدِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَرَأَيْتُ فِي النَّوْمِ كَأَنَّ مَلَكَيْنِ أَخَذَانِي فَذَهَبَا بِي إِلَى النَّارِ فَإِذَا هِيَ مَطْوِيَّةٌ كَطَيِّ الْبِئْرِ وَإِذَا لَهَا قَرْنَانِ وَإِذَا فِيهَا نَاسٌ قَدْ عَرَفْتُهُمْ فَجَعَلْتُ أَقُولُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ النَّارِ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ النَّارِ فَلَقِيَهُمَا مَلَكٌ آخَرُ فَقَالَ لِي لَنْ تُرَاعَ فَقَصَصْتُهَا عَلَى حَفْصَةَ فَقَصَّتْهَا حَفْصَةُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ نِعْمَ الرَّجُلُ عَبْدُ اللَّهِ لَوْ كَانَ يُصَلِّي مِنْ اللَّيْلِقَالَ سَالِمٌ فَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ لَا يَنَامُ مِنْ اللَّيْلِ إِلَّا قَلِيلًا

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Rasululloh ﷺ hayotliklarida kishi bir tush koʻrsa, uni Nabiy ﷺ ga aytib berar edi. Men ham bir tush koʻrib, uni Nabiy ﷺ ga aytib berishni orzu qildim. (Ibn Umar) dedi: Men oʻsha vaqtda yosh, uylanmagan yigit edim va Rasululloh ﷺ zamonida masjidda uxlardim. (Ibn Umar) dedi: Bir kuni tushimda ikki farishta meni ushlab, doʻzaxga olib borganini koʻrdim. Quduq oʻralganidek (gʻishtlangan) ekan, unga ikkita ustun bor ekan. Unda men tanigan kishilar bor ekan. Shunda men: «Doʻzaxdan Allohdan panoh soʻrayman, doʻzaxdan Allohdan panoh soʻrayman», — dedim. Soʻng ularni (yana) bir farishta uchratdi va menga: «Qoʻrqma», — dedi. Men buni Hafsaga aytib berdim. Hafsa esa uni Rasululloh ﷺ ga aytib berdi. Shunda u zot: «Abdulloh qanday yaxshi kishi! Kechasi (turib) namoz oʻqiganida edi», — dedilar. Solim dedi: Shundan keyin Abdulloh kechasi juda oz uxlaydigan boʻldi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У деди: Расулуллоҳ ﷺ ҳаётликларида киши бир туш кўрса, уни Набий ﷺ га айтиб берар эди. Мен ҳам бир туш кўриб, уни Набий ﷺ га айтиб беришни орзу қилдим. (Ибн Умар) деди: Мен ўша вақтда ёш, уйланмаган йигит эдим ва Расулуллоҳ ﷺ замонида масжидда ухлардим. (Ибн Умар) деди: Бир куни тушимда икки фаришта мени ушлаб, дўзахга олиб борганини кўрдим. Қудуқ ўралганидек (ғиштланган) экан, унга иккита устун бор экан. Унда мен таниган кишилар бор экан. Шунда мен: «Дўзахдан Аллоҳдан паноҳ сўрайман, дўзахдан Аллоҳдан паноҳ сўрайман», — дедим. Сўнг уларни (яна) бир фаришта учратди ва менга: «Қўрқма», — деди. Мен буни Ҳафсага айтиб бердим. Ҳафса эса уни Расулуллоҳ ﷺ га айтиб берди. Шунда у зот: «Абдуллоҳ қандай яхши киши! Кечаси (туриб) намоз ўқиганида эди», — дедилар. Солим деди: Шундан кейин Абдуллоҳ кечаси жуда оз ухлайдиган бўлди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَاتَّخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ وَصَنَعَ فَصَّهُ مِنْ دَاخِلٍ قَالَ فَبَيْنَا هُوَ يَخْطُبُ ذَاتَ يَوْمٍ قَالَ إِنِّي كُنْتُ صَنَعْتُ خَاتَمًا وَكُنْتُ أَلْبَسُهُ وَأَجْعَلُ فَصَّهُ مِنْ دَاخِلٍ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أَلْبَسُهُ أَبَدًا فَنَبَذَهُ فَنَبَذَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) dedi: Rasululloh ﷺ oltindan uzuk yasatib, uning koʻzini ich tomonga qilgan edilar. Bir kuni xutba qilib turib: «Men bir uzuk yasatgan, uni taqar va koʻzini ich tomonga qilar edim. Endi, Allohga qasamki, uni hech qachon taqmayman», dedilar-da, uni tashladilar. Shunda odamlar ham uzuklarini tashladilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) деди: Расулуллоҳ ﷺ олтиндан узук ясатиб, унинг кўзини ич томонга қилган эдилар. Бир куни хутба қилиб туриб: «Мен бир узук ясатган, уни тақар ва кўзини ич томонга қилар эдим. Энди, Аллоҳга қасамки, уни ҳеч қачон тақмайман», дедилар-да, уни ташладилар. Шунда одамлар ҳам узукларини ташладилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ وَعَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَكَلَ أَحَدُكُمْ فَلْيَأْكُلْ بِيَمِينِهِ وَإِذَا شَرِبَ فَلْيَشْرَبْ بِيَمِينِهِ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَأْكُلُ بِشِمَالِهِ وَيَشْرَبُ بِشِمَالِهِحَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا رَبَاحٌ عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ يَرْفَعُ الْحَدِيثَ قَالَ إِذَا أَكَلَ أَحَدُكُمْ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ وَعُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يُحَدِّثَانِ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringiz yesa, oʻng qoʻli bilan yesin; ichsa, oʻng qoʻli bilan ichsin. Chunki shayton chap qoʻli bilan yeydi va chap qoʻli bilan ichadi», dedilar. Ibrohim ibn Xolid bizga rivoyat qildi: Raboh, Maʼmardan, u Zuhriydan, u Solim ibn Abdullohdan hadisni marfuʼ qilib: «Sizlardan biringiz yesa...» dedi — va hadisni zikr qildi. Abdurrazzoq dedi: Men Molik ibn Anas va Ubaydulloh ibn Umarning Ibn Shihobdan, u Abu Bakr ibn Ubaydullohdan, u Ibn Umardan, u Nabiy ﷺ dan shuning mislini rivoyat qilayotganlarini eshitdim.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирингиз еса, ўнг қўли билан есин; ичса, ўнг қўли билан ичсин. Чунки шайтон чап қўли билан ейди ва чап қўли билан ичади», дедилар. Иброҳим ибн Холид бизга ривоят қилди: Рабоҳ, Маъмардан, у Зуҳрийдан, у Солим ибн Абдуллоҳдан ҳадисни марфуъ қилиб: «Сизлардан бирингиз еса...» деди — ва ҳадисни зикр қилди. Абдурраззоқ деди: Мен Молик ибн Анас ва Убайдуллоҳ ибн Умарнинг Ибн Шиҳобдан, у Абу Бакр ибн Убайдуллоҳдан, у Ибн Умардан, у Набий ﷺ дан шунинг мислини ривоят қилаётганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ بِالْمَدِينَةِ بِقَتْلِ الْكِلَابِ فَأُخْبِرَ بِامْرَأَةٍ لَهَا كَلْبٌ فِي نَاحِيَةِ الْمَدِينَةِ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَقُتِلَ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Madinada itlarni oʻldirishga buyurdilar. Soʻng u zotga Madinaning bir chekkasida iti bor bir ayol haqida xabar berildi. Shunda u zot unga (odam) yubordilar va u (it) oʻldirildi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Мадинада итларни ўлдиришга буюрдилар. Сўнг у зотга Мадинанинг бир чеккасида ити бор бир аёл ҳақида хабар берилди. Шунда у зот унга (одам) юбордилар ва у (ит) ўлдирилди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ قَتْلِ الْجِنَّانِ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uy ilonlarini oʻldirishdan qaytardilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ уй илонларини ўлдиришдан қайтардилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا دَعَا أَحَدُكُمْ أَخَاهُ فَلْيُجِبْهُ عُرْسًا كَانَ أَوْ نَحْوَهُ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Biringiz oʻz birodarini (taomga) chaqirsa, u ijobat qilsin — toʻy boʻladimi yoki shunga oʻxshash (boshqa taklif)mi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бирингиз ўз биродарини (таомга) чақирса, у ижобат қилсин — тўй бўладими ёки шунга ўхшаш (бошқа таклиф)ми», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كُنْتُمْ ثَلَاثَةً فَلَا يَتَنَاجَى اثْنَانِ دُونَ الثَّالِثِ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَإِنَّ ذَلِكَ يُحْزِنُهُ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch kishi boʻlsangiz, ikkovingiz uchinchisini qoldirib, uning iznisiz oʻzaro pichirlashmasin; chunki bu uni gʻamga soladi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч киши бўлсангиз, икковингиз учинчисини қолдириб, унинг изнисиз ўзаро пичирлашмасин; чунки бу уни ғамга солади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَأَى عُطَارِدًا يَبِيعُ حُلَّةً مِنْ دِيبَاجٍ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَأَيْتُ عُطَارِدًا يَبِيعُ حُلَّةً مِنْ دِيبَاجٍ فَلَوْ اشْتَرَيْتَهَا فَلَبِسْتَهَا لِلْوُفُودِ وَلِلْعِيدِ وَلِلْجُمُعَةِ فَقَالَ إِنَّمَا يَلْبَسُ الْحَرِيرَ مَنْ لَا خَلَاقَ لَهُ حَسِبْتُهُ قَالَ فِي الْآخِرَةِ قَالَ ثُمَّ أُهْدِيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُلَلٌ مِنْ سِيَرَاءَ حَرِيرٍ فَأَعْطَى عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ حُلَّةً وَأَعْطَى أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ حُلَّةً وَبَعَثَ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ بِحُلَّةٍ وَقَالَ لِعَلِيٍّ شَقِّقْهَا بَيْنَ النِّسَاءِ خُمُرًا وَجَاءَ عُمَرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَمِعْتُكَ قُلْتَ فِيهَا مَا قُلْتَ ثُمَّ أَرْسَلْتَ إِلَيَّ بِحُلَّةٍ فَقَالَ إِنِّي لَمْ أُرْسِلْهَا إِلَيْكَ لِتَلْبَسَهَا وَلَكِنْ لِتَبِيعَهَا فَأَمَّا أُسَامَةُ فَلَبِسَهَا فَرَاحَ فِيهَا فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْظُرُ إِلَيْهِ فَلَمَّا رَأَى أُسَامَةُ يُحَدَّدُ إِلَيْهِ الطَّرْفَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَسَوْتَنِيهَا قَالَ شَقِّقْهَا بَيْنَ النِّسَاءِ خُمُرًا أَوْ كَالَّذِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn Xattob Utoridning dibodan (toʻqilgan) bir hullani sotayotganini koʻrdi-da, Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, men Utoridning dibodan (toʻqilgan) bir hullani sotayotganini koʻrdim; uni sotib olsangiz-da, elchilarni qabul qilganingizda, iyd va juma kunlarida kiysangiz (boʻlardi)», dedi. U zot: «Ipakni faqat nasibasi yoʻq kishi kiyadi», dedilar — oʻylashimcha, u zot: «Oxiratda», dedilar. (Rovi) aytdi: Soʻng Rasululloh ﷺga siyaro ipagidan hullalar hadya qilindi. U zot Ali ibn Abu Tolibga bir hulla, Usoma ibn Zaydga bir hulla berdilar, Umar ibn Xattobga ham bir hulla yubordilar va Aliga: «Uni ayollar orasida roʻmol qilib boʻlib ber», dedilar. Umar Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, siz u haqda aytadiganingizni aytgan edingiz, soʻng menga bir hulla yubordingiz?» dedi. U zot: «Men uni senga kiyishing uchun emas, sotishing uchun yubordim», dedilar. Usoma esa uni kiyib, unda (koʻchaga) chiqdi. Shunda Rasululloh ﷺ unga tikilib qaray boshladilar. Usoma u zotning oʻziga koʻz qadab turganlarini koʻrgach: «Yo Rasululloh, uni menga oʻzingiz kiydirgan edingiz-ku?» dedi. U zot: «Uni ayollar orasida roʻmol qilib boʻlib ber», dedilar — yoki Rasululloh ﷺ aytgan soʻzga oʻxshash (soʻz aytdilar).Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар ибн Хаттоб Уториднинг дибодан (тўқилган) бир ҳуллани сотаётганини кўрди-да, Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен Уториднинг дибодан (тўқилган) бир ҳуллани сотаётганини кўрдим; уни сотиб олсангиз-да, элчиларни қабул қилганингизда, ийд ва жума кунларида кийсангиз (бўларди)», деди. У зот: «Ипакни фақат насибаси йўқ киши кияди», дедилар — ўйлашимча, у зот: «Охиратда», дедилар. (Рови) айтди: Сўнг Расулуллоҳ ﷺга сияро ипагидан ҳуллалар ҳадя қилинди. У зот Али ибн Абу Толибга бир ҳулла, Усома ибн Зайдга бир ҳулла бердилар, Умар ибн Хаттобга ҳам бир ҳулла юбордилар ва Алига: «Уни аёллар орасида рўмол қилиб бўлиб бер», дедилар. Умар Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, сиз у ҳақда айтадиганингизни айтган эдингиз, сўнг менга бир ҳулла юбордингиз?» деди. У зот: «Мен уни сенга кийишинг учун эмас, сотишинг учун юбордим», дедилар. Усома эса уни кийиб, унда (кўчага) чиқди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга тикилиб қарай бошладилар. Усома у зотнинг ўзига кўз қадаб турганларини кўргач: «Ё Расулуллоҳ, уни менга ўзингиз кийдирган эдингиз-ку?» деди. У зот: «Уни аёллар орасида рўмол қилиб бўлиб бер», дедилар — ёки Расулуллоҳ ﷺ айтган сўзга ўхшаш (сўз айтдилар).