حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: الْكَبَائِرُ سَبْعٌ، أَوَّلُهُنَّ: الإِشْرَاكُ بِاللَّهِ، وَقَتْلُ النَّفْسِ، وَرَمْيُ الْمُحْصَنَاتِ، وَالأعْرَابِيَّةُ بَعْدَ الْهِجْرَةِ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Gʻulom oʻgʻirlik qilsa, uni nash (yarim uqiyaga) boʻlsa-da, sotib yuboringlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ғулом ўғирлик қилса, уни наш (ярим уқияга) бўлса-да, сотиб юборинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ: أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ قَالَ: أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ وَرَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ كَانَا جَالِسَيْنِ، فَجَاءَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ الْقَارِيِّ فَجَلَسَ إِلَيْهِمَا، فَقَالَ عُمَرُ: إِنَّا لاَ نُحِبُّ مَنْ يَرْفَعُ حَدِيثَنَا، فَقَالَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ: لَسْتُ أُجَالِسُ أُولَئِكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، قَالَ عُمَرُ: بَلَى، فَجَالِسْ هَذَا وَهَذَا، وَلاَ تَرْفَعْ حَدِيثَنَا، ثُمَّ قَالَ لِلأَنْصَارِيِّ: مَنْ تَرَى النَّاسَ يَقُولُونَ يَكُونُ الْخَلِيفَةَ بَعْدِي؟ فَعَدَّدَ الأَنْصَارِيُّ رِجَالاً مِنَ الْمُهَاجِرِينَ، لَمْ يُسَمِّ عَلِيًّا، فَقَالَ عُمَرُ: فَمَا لَهُمْ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ؟ فَوَاللَّهِ إِنَّهُ لَأَحْرَاهُمْ، إِنْ كَانَ عَلَيْهِمْ، أَنْ يُقِيمَهُمْ عَلَى طَرِيقَةٍ مِنَ الْحَقِّ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Imom — ergashilish uchun (tayinlangan). Bas, unga xilof qilmanglar: u rukuʼ qilsa, rukuʼ qilinglar; u ‹Samiʼalloohu liman hamidah› desa, ‹Robbana lakal-hamd› denglar; u sajda qilsa, (undan keyin) sajda qilinglar; u oʻtirgan holda oʻqisa, hammangiz oʻtirgan holda oʻqinglar; namoz uchun saflarni toʻgʻrilanglar — chunki saflarni toʻgʻrilash namozni toʻkis (sahih) qiladigan narsalardandir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Имом — эргашилиш учун (тайинланган). Бас, унга хилоф қилманглар: у рукуъ қилса, рукуъ қилинглар; у ‹Самиъаллооҳу лиман ҳамидаҳ› деса, ‹Роббана лакал-ҳамд› денглар; у сажда қилса, (ундан кейин) сажда қилинглар; у ўтирган ҳолда ўқиса, ҳаммангиз ўтирган ҳолда ўқинглар; намоз учун сафларни тўғриланглар — чунки сафларни тўғрилаш намозни тўкис (саҳиҳ) қиладиган нарсалардандир», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ: احْتَجَّتِ النَّارُ وَالْجَنَّةُ، فَقَالَتِ النَّارُ: يَدْخُلُنِي الْمُتَكَبِّرُونَ وَالْمُتَجَبِّرُونَ. وَقَالَتِ الْجَنَّةُ: لاَ يَدْخُلُنِي إِلاَّ الضُّعَفَاءُ الْمَسَاكِينُ. فَقَالَ لِلنَّارِ: أَنْتِ عَذَابِي، أَنْتَقِمُ بِكِ مِمَّنْ شِئْتُ، وَقَالَ لِلْجَنَّةِ: أَنْتِ رَحْمَتِي أَرْحَمُ بِكِ مَنْ شِئْتُ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannat va doʻzax tortishdilar. Jannat: ‹Menga zaiflar va miskinlar kiradi›, dedi. Doʻzax esa: ‹Menga jabbor (zolim)lar va mutakabbirlar kiradi›, dedi. Shunda U doʻzaxga: ‹Sen Mening azobimsan, sen orqali xohlagan kimsamdan oʻch olaman›, dedi. Jannatga esa: ‹Sen Mening rahmatimsan, sen orqali xohlagan kimsamga rahm qilaman›, dedi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат ва дўзах тортишдилар. Жаннат: ‹Менга заифлар ва мискинлар киради›, деди. Дўзах эса: ‹Менга жаббор (золим)лар ва мутакаббирлар киради›, деди. Шунда У дўзахга: ‹Сен Менинг азобимсан, сен орқали хоҳлаган кимсамдан ўч оламан›, деди. Жаннатга эса: ‹Сен Менинг раҳматимсан, сен орқали хоҳлаган кимсамга раҳм қиламан›, деди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا مِسْكِينُ بْنُ بُكَيْرٍ الْحَذَّاءُ الْحَرَّانِيُّ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ بُرْقَانَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ الأَصَمِّ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ: يُبْصِرُ أَحَدُكُمُ الْقَذَاةَ فِي عَيْنِ أَخِيهِ، وَيَنْسَى الْجِذْلَ، أَوِ الْجِذْعَ، فِي عَيْنِ نَفْسِهِ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Sizlardan biringiz birodarining koʻzidagi choʻpni (xasni) koʻradi-yu, oʻz koʻzidagi xodani (katta yogʻochni) unutadi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Сизлардан бирингиз биродарининг кўзидаги чўпни (хасни) кўради-ю, ўз кўзидаги ходани (катта ёғочни) унутади», деди.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا ضِمَامُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ: سَمِعْتُ مُوسَى بْنَ وَرْدَانَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ: تَهَادُوا تَحَابُّوا.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Bir-biringizga hadya bering, bir-biringizni yaxshi koʻrib qolasiz», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бир-бирингизга ҳадя беринг, бир-бирингизни яхши кўриб қоласиз», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: أَهْدَى رَجُلٌ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَاقَةً، فَعَوَّضَهُ، فَتَسَخَّطَهُ، فَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ يَقُولُ: يَهْدِي أَحَدُهُمْ فَأُعَوِّضُهُ بِقَدْرِ مَا عِنْدِي، ثُمَّ يَسْخَطُهُ وَايْمُ اللهِ، لاَ أَقْبَلُ بَعْدَ عَامِي هَذَا مِنَ الْعَرَبِ هَدِيَّةً إِلاَّ مِنْ قُرَشِيٍّ، أَوْ أَنْصَارِيٍّ، أَوْ ثَقَفِيٍّ، أَوْ دَوْسِيٍّ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Banu Fazoradan bir kishi Nabiy ﷺga, oʻzlari Gʻobada qoʻlga kiritgan tuyalaridan bir urgʻochi tuyani hadya qildi. U zot uning evaziga bir oz badal berdilar, lekin u norozi boʻldi. Shunda men Rasululloh ﷺning ushbu minbar ustida shunday deyayotganlarini eshitdim: ‹Arablardan baʼzi kishilar menga hadya beradilar, men esa qoʻlimdagiga qarab uning evazini beraman, soʻng u norozi boʻladi va menga nisbatan noroziligida davom etadi. Allohga qasamki, shu turishimdan keyin arablardan biron kishidan — Qurayshiy yoki ansoriy yoki saqafiy yoki davsiydan boshqa — hadya qabul qilmayman›», dedi. Bu hadis hasandir va u Yazid ibn Horunning Ayyubdan (rivoyat qilgan) hadisidan asahhdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Бану Фазорадан бир киши Набий ﷺга, ўзлари Ғобада қўлга киритган туяларидан бир урғочи туяни ҳадя қилди. У зот унинг эвазига бир оз бадал бердилар, лекин у норози бўлди. Шунда мен Расулуллоҳ ﷺнинг ушбу минбар устида шундай деяётганларини эшитдим: ‹Араблардан баъзи кишилар менга ҳадя берадилар, мен эса қўлимдагига қараб унинг эвазини бераман, сўнг у норози бўлади ва менга нисбатан норозилигида давом этади. Аллоҳга қасамки, шу туришимдан кейин араблардан бирон кишидан — Қурайший ёки ансорий ёки сақафий ёки давсийдан бошқа — ҳадя қабул қилмайман›», деди. Бу ҳадис ҳасандир ва у Язид ибн Ҳоруннинг Айюбдан (ривоят қилган) ҳадисидан асаҳҳдир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: الإِيمَانُ بِضْعٌ وَسِتُّونَ، أَوْ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ، شُعْبَةً، أَفْضَلُهَا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَدْنَاهَا إِمَاطَةُ الأَذَى عَنِ الطَّرِيقِ، وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنَ الإيمَانِ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Iymon oltmish nechta yoki yetmishta boʻlakdir. Uning eng pasti yoʻldan ozorli narsani olib tashlashdir, eng yuqorisi esa ‹Lo ilaha illalloh› deyishdir. Hayo ham iymondan bir boʻlakdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Иймон олтмиш нечта ёки етмишта бўлакдир. Унинг энг пасти йўлдан озорли нарсани олиб ташлашдир, энг юқориси эса ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› дейишдир. Ҳаё ҳам иймондан бир бўлакдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا عُمَرُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَصْبَحَ قَالَ: أَصْبَحْنَا وَأَصْبَحَ الْحَمْدُ كُلُّهُ لِلَّهِ، لاَ شَرِيكَ لَهُ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَإِلَيْهِ النُّشُورُ، وَإِذَا أَمْسَى قَالَ: أَمْسَيْنَا وَأَمْسَى الْمُلْكُ لِلَّهِ، وَالْحَمْدُ كُلُّهُ لِلَّهِ، لاَ شَرِيكَ لَهُ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Ey musulmon ayollar, hech bir (qoʻshni) ayol oʻz qoʻshnisi (bergan narsa)ni — qoʻyning tuyogʻi (kabi arzimas narsa) boʻlsa-da — kamsitmasin (mensimaslik qilmasin)» der edilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ: «Эй мусулмон аёллар, ҳеч бир (қўшни) аёл ўз қўшниси (берган нарса)ни — қўйнинг туёғи (каби арзимас нарса) бўлса-да — камситмасин (менсимаслик қилмасин)» дер эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ، قَالَ: أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: إِنَّ الْكَرِيمَ ابْنَ الْكَرِيمِ ابْنِ الْكَرِيمِ ابْنِ الْكَرِيمِ، يُوسُفُ بْنُ يَعْقُوبَ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ الرَّحْمَنِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: لَوْ لَبِثْتُ فِي السِّجْنِ مَا لَبِثَ يُوسُفُ، ثُمَّ جَاءَنِي الدَّاعِي لَأَجَبْتُ، إِذْ جَاءَهُ الرَّسُولُ فَقَالَ: {ارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَاسْأَلْهُ مَا بَالُ النِّسْوَةِ اللاَّتِي قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ}، وَرَحْمَةُ اللهِ عَلَى لُوطٍ، إِنْ كَانَ لَيَأْوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ، إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ: {لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ}، فَمَا بَعَثَ اللَّهُ بَعْدَهُ مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ فِي ثَرْوَةٍ مِنْ قَوْمِهِ قَالَ مُحَمَّدٌ: الثَّرْوَةُ: الْكَثْرَةُ وَالْمَنَعَةُ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, karim (saxiy)ning oʻgʻli, karimning oʻgʻli, karimning oʻgʻli, karimning oʻgʻli — Yusuf ibn Yaʼqub ibn Ishoq ibn Ibrohimdir», dedilar. U zot: «Agar men Yusuf qadar zindonda qolib, soʻng menga elchi kelganida, men (darhol) ijobat qilgan boʻlardim», dedilar. Soʻng u zot: {Bas, qachonki unga elchi kelganida, u: ‹Robbingga qaytib bor-da, undan soʻra: qoʻllarini kesib olgan ayollarning holi nima boʻldi?›, dedi} (Yusuf 50) oyatini oʻqidilar. (Yana) dedilar: «Lutga Allohning rahmati boʻlsin, u mustahkam tayanchga suyanib turardi-ku: ‹Qaniydi sizlarga (bas keladigan) kuchim boʻlsa yoki mustahkam tayanchga suyanolsam edi› (Hud 80) deganida. Bas, Alloh undan keyin oʻz qavmi orasida ulugʻlik (himoyada) boʻlmagan biror paygʻambarni yubormadi». (Boshqa sanad) Fazl ibn Muso hadisiga oʻxshash, faqat u: «Alloh undan keyin oʻz qavmi orasida saroat (koʻplik va himoya)da boʻlmagan biror paygʻambar yubormadi», dedi. Muhammad ibn Amr aytdi: ‹Saroat› — koʻplik va himoya (degani)dir. Abu Iso aytdi: Bu (rivoyat) Fazl ibn Muso rivoyatidan sahihroqdir va bu hadis hasandir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, карим (сахий)нинг ўғли, каримнинг ўғли, каримнинг ўғли, каримнинг ўғли — Юсуф ибн Яъқуб ибн Ишоқ ибн Иброҳимдир», дедилар. У зот: «Агар мен Юсуф қадар зиндонда қолиб, сўнг менга элчи келганида, мен (дарҳол) ижобат қилган бўлардим», дедилар. Сўнг у зот: {Бас, қачонки унга элчи келганида, у: ‹Роббингга қайтиб бор-да, ундан сўра: қўлларини кесиб олган аёлларнинг ҳоли нима бўлди?›, деди} (Юсуф 50) оятини ўқидилар. (Яна) дедилар: «Лутга Аллоҳнинг раҳмати бўлсин, у мустаҳкам таянчга суяниб турарди-ку: ‹Қанийди сизларга (бас келадиган) кучим бўлса ёки мустаҳкам таянчга суянолсам эди› (Ҳуд 80) деганида. Бас, Аллоҳ ундан кейин ўз қавми орасида улуғлик (ҳимояда) бўлмаган бирор пайғамбарни юбормади». (Бошқа санад) Фазл ибн Мусо ҳадисига ўхшаш, фақат у: «Аллоҳ ундан кейин ўз қавми орасида сароат (кўплик ва ҳимоя)да бўлмаган бирор пайғамбар юбормади», деди. Муҳаммад ибн Амр айтди: ‹Сароат› — кўплик ва ҳимоя (дегани)дир. Абу Исо айтди: Бу (ривоят) Фазл ибн Мусо ривоятидан саҳиҳроқдир ва бу ҳадис ҳасандир.
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبِي، قَالَ: حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ قَالَ: حَدَّثَنِي مَالِكُ بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ قَالَ: كَانَ الرَّبِيعُ يَأْتِي عَلْقَمَةَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ، فَإِذَا لَمْ أَكُنْ ثَمَّةَ أَرْسَلُوا إِلَيَّ، فَجَاءَ مَرَّةً وَلَسْتُ ثَمَّةَ، فَلَقِيَنِي عَلْقَمَةُ وَقَالَ لِي: أَلَمْ تَرَ مَا جَاءَ بِهِ الرَّبِيعُ؟ قَالَ: أَلَمْ تَرَ أَكْثَرَ مَا يَدْعُو النَّاسَ، وَمَا أَقَلَّ إِجَابَتَهُمْ؟ وَذَلِكَ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لاَ يَقْبَلُ إِلاَّ النَّاخِلَةَ مِنَ الدُّعَاءِ، قُلْتُ: أَوَ لَيْسَ قَدْ قَالَ ذَلِكَ عَبْدُ اللهِ؟ قَالَ: وَمَا قَالَ؟ قَالَ: قَالَ عَبْدُ اللهِ: لاَ يَسْمَعُ اللَّهُ مِنْ مُسْمِعٍ، وَلاَ مُرَاءٍ، وَلا لاعِبٍ، إِلا دَاعٍ دَعَا يَثْبُتُ مِنْ قَلْبِهِ، قَالَ: فَذَكَرَ عَلْقَمَةَ؟ قَالَ: نَعَمْ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Munofiqlarga bomdod va xufton namozlaridan ogʻirroq namoz yoʻq; agar ular bularda (qancha savob) borligini bilganlarida, hatto emaklab boʻlsa ham ularga kelar edi. Albatta, men muazzinga buyurib iqomat aytdirib, soʻng birovga odamlarga imomlik qilishni buyurib, soʻng oʻt alangasini olib, hali namozga chiqmagan kishilarning (uylarini) yoqib yuborishni xohlab qoldim», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Мунофиқларга бомдод ва хуфтон намозларидан оғирроқ намоз йўқ; агар улар буларда (қанча савоб) борлигини билганларида, ҳатто эмаклаб бўлса ҳам уларга келар эди. Албатта, мен муаззинга буюриб иқомат айтдириб, сўнг бировга одамларга имомлик қилишни буюриб, сўнг ўт алангасини олиб, ҳали намозга чиқмаган кишиларнинг (уйларини) ёқиб юборишни хоҳлаб қолдим», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللهِ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنِ الْعَلاَءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ: إِذَا دَعَا أَحَدُكُمْ فَلاَ يَقُولُ: إِنْ شِئْتَ، وَلْيَعْزِمِ الْمَسْأَلَةَ، وَلْيُعَظِّمِ الرَّغْبَةَ، فَإِنَّ اللَّهَ لاَ يَعْظُمُ عَلَيْهِ شَيْءٌ أَعْطَاهُ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir jumadan ikkinchi jumagacha oʻrtadagi gunohlarga kafforatdir, kabira gunohlar qilinmagan boʻlsa», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир жумадан иккинчи жумагача ўртадаги гуноҳларга каффоратдир, кабира гуноҳлар қилинмаган бўлса», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، قَالَ: حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَدِمَ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو الدَّوْسِيُّ عَلَى رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّ دَوْسًا قَدْ عَصَتْ وَأَبَتْ، فَادْعُ اللَّهَ عَلَيْهَا، فَاسْتَقْبَلَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم الْقِبْلَةَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ، فَظَنَّ النَّاسُ أَنَّهُ يَدْعُو عَلَيْهِمْ، فَقَالَ: اللَّهُمَّ اهْدِ دَوْسًا، وَائْتِ بِهِمْ.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Tufayl ibn Amr Rasululloh ﷺning oldilariga kelib: «Yo Rasululloh, Davs (qabilasi) itoatsizlik qildi va (Islomdan) bosh tortdi; ular zarariga Allohga duo qiling», dedi. Odamlar u zot ular zarariga duo qiladilar deb oʻylashdi, ammo u zot: «Allohim, Davsni hidoyat qil va ularni (Islomga) keltir», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Туфайл ибн Амр Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, Давс (қабиласи) итоацизлик қилди ва (Исломдан) бош тортди; улар зарарига Аллоҳга дуо қилинг», деди. Одамлар у зот улар зарарига дуо қиладилар деб ўйлашди, аммо у зот: «Аллоҳим, Давсни ҳидоят қил ва уларни (Исломга) келтир», дедилар.
حَدَّثَنَا خَلِيفَةُ بْنُ خَيَّاطٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ الأَصَمِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ: قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ: أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي، وَأَنَا مَعَهُ إِذَا دَعَانِي.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla: ‹Men bandamning Men haqimdagi gumoni qoshidaman va u Meni chorlaganida, Men u bilan birgaman›, dedi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла: ‹Мен бандамнинг Мен ҳақимдаги гумони қошидаман ва у Мени чорлаганида, Мен у билан биргаман›, деди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ، سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: مَنْ صَلَّى عَلَيَّ وَاحِدَةً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ عَشْرًا، وَحَطَّ عَنْهُ عَشْرَ خَطِيئَاتٍ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim menga bir marta salavot aytsa, Alloh unga oʻn marta salavot aytadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким менга бир марта салавот айтса, Аллоҳ унга ўн марта салавот айтади», дедилар.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، قَالَ: حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ: أَخْبَرَنِي الْعَلاَءُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ: مَنْ صَلَّى عَلَيَّ وَاحِدَةً صلى الله عليه وسلم عَشْرًا.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim menga bir marta salavot aytsa, Alloh unga oʻn marta (rahmat) yogʻdiradi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким менга бир марта салавот айтса, Аллоҳ унга ўн марта (раҳмат) ёғдиради», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللهِ، قَالَ: حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ كَثِيرٍ يَرْوِيهِ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ رَبَاحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَقَى الْمِنْبَرَ فَقَالَ: آمِينَ، آمِينَ، آمِينَ، قِيلَ لَهُ: يَا رَسُولَ اللهِ، مَا كُنْتَ تَصْنَعُ هَذَا؟ فَقَالَ: قَالَ لِي جِبْرِيلُ: رَغِمَ أَنْفُ عَبْدٍ أَدْرَكَ أَبَوَيْهِ أَوْ أَحَدَهُمَا لَمْ يُدْخِلْهُ الْجَنَّةَ، قُلْتُ: آمِينَ. ثُمَّ قَالَ: رَغِمَ أَنْفُ عَبْدٍ دَخَلَ عَلَيْهِ رَمَضَانُ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ، فَقُلْتُ: آمِينَ. ثُمَّ قَالَ: رَغِمَ أَنْفُ امْرِئٍ ذُكِرْتَ عِنْدَهُ فَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْكَ، فَقُلْتُ: آمِينَ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Xatolarning kafforati mashaqqatlarga qaramay tahoratni mukammal qilish, masjidlar tomon qadam bosish va bir namozdan soʻng ikkinchi namozni kutishdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Хатоларнинг каффорати машаққатларга қарамай таҳоратни мукаммал қилиш, масжидлар томон қадам босиш ва бир намоздан сўнг иккинчи намозни кутишдир», дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ جَهَنَّمَ، اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ، اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jahannam azobidan Allohdan panoh soʻranglar; qabr azobidan Allohdan panoh soʻranglar; Masih Dajjol fitnasidan Allohdan panoh soʻranglar; hayot va oʻlim fitnasidan Allohdan panoh soʻranglar», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаҳаннам азобидан Аллоҳдан паноҳ сўранглар; қабр азобидан Аллоҳдан паноҳ сўранглар; Масиҳ Дажжол фитнасидан Аллоҳдан паноҳ сўранглар; ҳаёт ва ўлим фитнасидан Аллоҳдан паноҳ сўранглар», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ: حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ: اللَّهُمَّ مَتِّعْنِي بِسَمْعِي وَبَصَرِي، وَاجْعَلْهُمَا الْوَارِثَ مِنِّي، وَانْصُرْنِي عَلَى عَدُوِّي، وَأَرِنِي مِنْهُ ثَأْرِي.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ yaxshi ol (yaxshi fol)ni yoqtirar va yomon shumlanishni yomon koʻrar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ яхши ол (яхши фол)ни ёқтирар ва ёмон шумланишни ёмон кўрар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ: حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ: أَخْبَرَنِي ابْنُ عُبَيْدٍ مَوْلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَكَانَ مِنَ الْقُرَّاءِ وَأَهْلِ الْفِقْهِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ: يُسْتَجَابُ لأَحَدِكُمْ مَا لَمْ يَعْجَلْ، يَقُولُ: دَعَوْتُ فَلَمْ يُسْتَجَبْ لِي.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki,) Rasululloh ﷺ: «Birortangizning (duosi), shoshilmasa — ‹Duo qildim, lekin menga ijobat boʻlmadi› demasa — ijobat qilinadi», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики,) Расулуллоҳ ﷺ: «Бирортангизнинг (дуоси), шошилмаса — ‹Дуо қилдим, лекин менга ижобат бўлмади› демаса — ижобат қилинади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، أَنَّ رَبِيعَةَ بْنَ يَزِيدَ حَدَّثَهُ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: يُسْتَجَابُ لأَحَدِكُمْ مَا لَمْ يَدْعُ بِإِثْمٍ أَوْ قَطِيعَةِ رَحِمٍ، أَوْ يَسْتَعْجِلَ فَيَقُولُ: دَعَوْتُ فَلاَ أَرَى يَسْتَجِيبُ لِي، فَيَدَعُ الدُّعَاءَ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Sizlardan biringizning (duosi) shoshilmaganicha ijobat etiladi. (Shoshib): ‹Duo qildim, lekin menga ijobat boʻlmadi›, deydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Abu Ubaydning ismi Saʼd boʻlib, u Abdurrahmon ibn Azharning ozod qilgan quli edi, Abdurrahmon ibn Avfning quli ham deyiladi. Abdurrahmon ibn Azhar Abdurrahmon ibn Avfning amakivachchasidir. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Anas (roziyallohu anhu)dan ham (hadis) bor.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Сизлардан бирингизнинг (дуоси) шошилмаганича ижобат этилади. (Шошиб): ‹Дуо қилдим, лекин менга ижобат бўлмади›, дейди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Абу Убайднинг исми Саъд бўлиб, у Абдурраҳмон ибн Азҳарнинг озод қилган қули эди, Абдурраҳмон ибн Авфнинг қули ҳам дейилади. Абдурраҳмон ибн Азҳар Абдурраҳмон ибн Авфнинг амакиваччасидир. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Анас (розияллоҳу анҳу)дан ҳам (ҳадис) бор.
حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ: حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، قَالَ: أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَعَوَّذُ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ، وَعَذَابِ الْقَبْرِ، وَشَرِّ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ hayot va mamotning yomonligidan, qabr azobidan hamda Masih Dajjolning yomonligidan Allohga panoh tilardilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳаёт ва мамотнинг ёмонлигидан, қабр азобидан ҳамда Масиҳ Дажжолнинг ёмонлигидан Аллоҳга паноҳ тилардилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو الْمَلِيحِ صُبَيْحٌ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: مَنْ لَمْ يَسْأَلِ اللَّهَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Shubhasiz, kishining — bir arqon olib, ertalab togʻlarga borib, oʻtin kesib, soʻng uni sotib, shu daromaddan yeb va undan sadaqa qilishi — odamlardan (biror narsa) soʻrashdan yaxshiroqdir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Шубҳасиз, кишининг — бир арқон олиб, эрталаб тоғларга бориб, ўтин кесиб, сўнг уни сотиб, шу даромаддан еб ва ундан садақа қилиши — одамлардан (бирор нарса) сўрашдан яхшироқдир», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ: حَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ جَمِيلٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي حُسَيْنٍ قَالَ: أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: إِنَّ أَوْثَقَ الدُّعَاءِ أَنْ تَقُولَ: اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي، وَأَنَا عَبْدُكَ، ظَلَمْتُ نَفْسِي، وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي، لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ، رَبِّ اغْفِرْ لِي.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Duolarning eng mustahkami ‹Allohumma, anta rabbi, va ana abduk, zalamtu nafsi, vaʼtaraftu bizanbi, la yagʻfiruz-zunuba illa anta, rabbi-gʻfir li› deyishingdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Дуоларнинг энг мустаҳками ‹Аллоҳумма, анта рабби, ва ана абдук, заламту нафси, ваътарафту бизанби, ла яғфируз-зунуба илла анта, рабби-ғфир ли› дейишингдир», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بِشْرٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو قَطَنٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي سَلَمَةَ يَعْنِي عَبْدَ الْعَزِيزِ، عَنْ قُدَامَةَ بْنِ مُوسَى، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم يَدْعُو: اللَّهُمَّ أَصْلِحْ لِي دِينِي الَّذِي هُوَ عِصْمَةُ أَمْرِي، وَأَصْلِحْ لِي دُنْيَايَ الَّتِي فِيهَا مَعَاشِي، وَاجْعَلِ الْمَوْتَ رَحْمَةً لِي مِنْ كُلِّ سُوءٍ، أَوْ كَمَا قَالَ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday der edilar: «Allohim, ishlarimning saqlovchisi boʻlgan dinimni isloh qil; tirikchiligim boʻlgan dunyoyimni isloh qil; qaytar joyim boʻlgan oxiratimni isloh qil; (bu) hayotni men uchun har bir yaxshilikda ziyoda (manba) qil va (bu) oʻlimni men uchun har bir yomonlikdan rohat (qutulish) qil.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дер эдилар: «Аллоҳим, ишларимнинг сақловчиси бўлган динимни ислоҳ қил; тирикчилигим бўлган дунёйимни ислоҳ қил; қайтар жойим бўлган охиратимни ислоҳ қил; (бу) ҳаётни мен учун ҳар бир яхшиликда зиёда (манба) қил ва (бу) ўлимни мен учун ҳар бир ёмонликдан роҳат (қутулиш) қил.»
حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، قَالَ: حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ: حَدَّثَنَا سُمَيٌّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَعَوَّذُ مِنْ جَهْدِ الْبَلاَءِ، وَدَرَكِ الشَّقَاءِ، وَسُوءِ الْقَضَاءِ، وَشَمَاتَةِ الأعداء.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki,) Rasululloh ﷺ baloning ogʻirligidan, baxtsizlikka uchrashdan, qazoning yomonidan va dushmanlarning shodlanishidan (Allohga) panoh tilardilar. Sufyon: «Hadis (asli) uchta (panoh) edi, men bittasini qoʻshib qoʻydim — qaysisi (qoʻshilgani) ekanini bilmayman», dedi.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики,) Расулуллоҳ ﷺ балонинг оғирлигидан, бахцизликка учрашдан, қазонинг ёмонидан ва душманларнинг шодланишидан (Аллоҳга) паноҳ тилардилар. Суфён: «Ҳадис (асли) учта (паноҳ) эди, мен биттасини қўшиб қўйдим — қайсиси (қўшилгани) эканини билмайман», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، قَالَ: حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمَسْعُودِيُّ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ، عَنْ أَبِي الرَّبِيعِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ مِنْ دُعَاءِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ، وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ، وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، إِنَّكَ أَنْتَ الْمُقَدَّمُ وَالْمُؤَخِّرُ، لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiyning ﷺ duolaridan biri: «Allohim, foyda bermaydigan ilmdan, eshitilmaydigan duodan, qoʻrqmaydigan qalbdan va toʻymaydigan nafsdan Senga sigʻinaman», degan duo edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набийнинг ﷺ дуоларидан бири: «Аллоҳим, фойда бермайдиган илмдан, эшитилмайдиган дуодан, қўрқмайдиган қалбдан ва тўймайдиган нафсдан Сенга сиғинаман», деган дуо эди.
حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ: حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْفَقْرِ وَالْقِلَّةِ وَالذِّلَّةِ، وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أَظْلِمَ أَوْ أُظْلَمَ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ shunday deb aytardilar: «Allohumma inniy aʼuzu bika minal-faqri va aʼuzu bika minal-qillati vaz-zillati va aʼuzu bika an azlima av uzlam (Ey Alloh, men Sendan faqirlikdan panoh soʻrayman, Sendan kambagʻallik va xorlikdan panoh soʻrayman va zulm qilishdan yoxud zulmga uchrashdan Sendan panoh soʻrayman)».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ шундай деб айтардилар: «Аллоҳумма инний аъузу бика минал-фақри ва аъузу бика минал-қиллати ваз-зиллати ва аъузу бика ан азлима ав узлам (Эй Аллоҳ, мен Сендан фақирликдан паноҳ сўрайман, Сендан камбағаллик ва хорликдан паноҳ сўрайман ва зулм қилишдан ёхуд зулмга учрашдан Сендан паноҳ сўрайман)».
حَدَّثَنَا ابْنُ شَيْبَةَ قَالَ: أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي الْفُدَيْكِ قَالَ: حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللهِ بْنُ مَوْهَبٍ، عَنْ عَمِّهِ عُبَيْدِ اللهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: مَا مِنْ مُؤْمِنٍ يَنْصُبُ وَجْهَهُ إِلَى اللهِ يَسْأَلُهُ مَسْأَلَةً، إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهَا، إِمَّا عَجَّلَهَا لَهُ فِي الدُّنْيَا، وَإِمَّا ذَخَرَهَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مَا لَمْ يَعْجَلْ، قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، وَمَا عَجَلَتُهُ؟ قَالَ: يَقُولُ: دَعَوْتُ وَدَعَوْتُ، وَلاَ أُرَاهُ يُسْتَجَابُ لِي.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qaysi bir moʻmin Allohga yuzlanib, Undan biror narsa soʻrasa, Alloh unga oʻshani ato etadi: yo uni dunyoda tezda beradi, yoxud shoshilmagani uchun uni oxiratda unga zaxira qilib qoʻyadi», dedilar. Bir kishi: «Yo Rasululloh, uning shoshilishi nima?», dedi. U zot: «U: ‹Duo qildim, yana duo qildim, lekin ijobat qilinayotganini koʻrmayapman›, deb aytishidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қайси бир мўмин Аллоҳга юзланиб, Ундан бирор нарса сўраса, Аллоҳ унга ўшани ато этади: ё уни дунёда тезда беради, ёхуд шошилмагани учун уни охиратда унга захира қилиб қўяди», дедилар. Бир киши: «Ё Расулуллоҳ, унинг шошилиши нима?», деди. У зот: «У: ‹Дуо қилдим, яна дуо қилдим, лекин ижобат қилинаётганини кўрмаяпман›, деб айтишидир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: لَيْسَ شَيْءٌ أَكْرَمَ عَلَى اللهِ مِنَ الدُّعَاءِ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Alloh subhonahu huzurida duodan koʻra karamliroq narsa yoʻqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Аллоҳ субҳонаҳу ҳузурида дуодан кўра карамлироқ нарса йўқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا خَلِيفَةُ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ: حَدَّثَنَا عِمْرَانُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: أَشْرَفُ الْعِبَادَةِ الدُّعَاءُ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Alloh subhonahu huzurida duodan koʻra karamliroq narsa yoʻqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Аллоҳ субҳонаҳу ҳузурида дуодан кўра карамлироқ нарса йўқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ قَالَ: حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ قَالَ: حَدَّثَنِي ثَابِتٌ الزُّرَقِيُّ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: الرِّيحُ مِنْ رَوْحِ اللهِ، تَأْتِي بِالرَّحْمَةِ وَالْعَذَابِ، فَلاَ تَسُبُّوهَا، وَلَكِنْ سَلُوا اللَّهَ مِنْ خَيْرِهَا، وَتَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْ شَرِّهَا.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Shamol Allohning rahmatidandir, u rahmat ham, azob ham keltiradi. Bas, uni soʻkmanglar, balki Allohdan uning yaxshiligini soʻranglar va uning yomonligidan Allohdan panoh tilanglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Шамол Аллоҳнинг раҳматидандир, у раҳмат ҳам, азоб ҳам келтиради. Бас, уни сўкманглар, балки Аллоҳдан унинг яхшилигини сўранглар ва унинг ёмонлигидан Аллоҳдан паноҳ тиланглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبِي، قَالَ: حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ قَالَ: حَدَّثَنِي مُجَاهِدٌ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: يَقُولُ الرَّجُلُ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ جَهْدِ الْبَلاَءِ، ثُمَّ يَسْكُتُ، فَإِذَا قَالَ ذَلِكَ فَلْيَقُلْ: إِلاَّ بَلاَءً فِيهِ عَلاءٌ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Munofiqlarga bomdod va xufton namozlaridan ogʻirroq namoz yoʻq; agar ular bularda (qancha savob) borligini bilganlarida, hatto emaklab boʻlsa ham ularga kelar edi. Albatta, men muazzinga buyurib iqomat aytdirib, soʻng birovga odamlarga imomlik qilishni buyurib, soʻng oʻt alangasini olib, hali namozga chiqmagan kishilarning (uylarini) yoqib yuborishni xohlab qoldim», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Мунофиқларга бомдод ва хуфтон намозларидан оғирроқ намоз йўқ; агар улар буларда (қанча савоб) борлигини билганларида, ҳатто эмаклаб бўлса ҳам уларга келар эди. Албатта, мен муаззинга буюриб иқомат айтдириб, сўнг бировга одамларга имомлик қилишни буюриб, сўнг ўт алангасини олиб, ҳали намозга чиқмаган кишиларнинг (уйларини) ёқиб юборишни хоҳлаб қолдим», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ سُمَيٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنْ جَهْدِ الْبَلاَءِ، وَدَرَكِ الشَّقَاءِ، وَشَمَاتَةِ الأعداء، وَسُوءِ الْقَضَاءِ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ yomon qazoyu qadardan, baxtsizlikka uchrashdan, dushmanlarning shodlanishidan va ogʻir balodan (Allohga) panoh tilar edilar. Amr oʻz rivoyatida: «Sufyon: ‹Bularning birortasini oʻzimdan qoʻshib yuborgan boʻlsam kerak, deb gumon qilaman›, dedi» dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ёмон қазою қадардан, бахтсизликка учрашдан, душманларнинг шодланишидан ва оғир балодан (Аллоҳга) паноҳ тилар эдилар. Амр ўз ривоятида: «Суфён: ‹Буларнинг бирортасини ўзимдан қўшиб юборган бўлсам керак, деб гумон қиламан›, деди» деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ: حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُزَاحِمِ بْنِ زُفَرَ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: أَرْبَعَةُ دَنَانِيرَ: دِينَارًا أَعْطَيْتَهُ مِسْكِينًا، وَدِينَارًا أَعْطَيْتَهُ فِي رَقَبَةٍ، وَدِينَارًا أَنْفَقْتَهُ فِي سَبِيلِ اللهِ، وَدِينَارًا أَنْفَقْتَهُ عَلَى أَهْلِكَ، أَفْضَلُهَا الَّذِي أَنْفَقْتَهُ عَلَى أَهْلِكَ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sen Alloh yoʻlida sarflagan dinor, qul ozod qilishga sarflagan dinor, bir miskinga sadaqa qilgan dinor va ahling (oilang)ga sarflagan dinor — bularning savob jihatidan eng buyugi ahlingga sarflaganingdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сен Аллоҳ йўлида сарфлаган динор, қул озод қилишга сарфлаган динор, бир мискинга садақа қилган динор ва аҳлинг (оиланг)га сарфлаган динор — буларнинг савоб жиҳатидан энг буюги аҳлингга сарфлаганингдир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللهِ، قَالَ: حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ: أَخْبَرَنِي ابْنُ أَخِي أَبِي رُهْمٍ كُلْثُومُ بْنُ الْحُصَيْنِ الْغِفَارِيُّ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا رُهْمٍ، وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم الَّذِينَ بَايَعُوهُ تَحْتَ الشَّجَرَةِ، يَقُولُ: غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم غَزْوَةَ تَبُوكَ، فنُمْتُ لَيْلَةً بِالأَخْضَرِ، فَصِرْتُ قَرِيبًا مِنْهُ، فَأُلْقِيَ عَلَيْنَا النُّعَاسُ، فَطَفِقْتُ أَسْتَيْقِظُ وَقَدْ دَنَتْ رَاحِلَتِي مِنْ رَاحِلَتِهِ، فَيُفْزِعُنِي دُنُوُّهَا خَشْيَةَ أَنْ تُصِيبَ رِجْلَهُ فِي الْغَرْزِ، فَطَفِقْتُ أُؤَخِّرُ رَاحِلَتِي حَتَّى غَلَبَتْنِي عَيْنِي بَعْضَ اللَّيْلِ، فَزَاحَمَتْ رَاحِلَتِي رَاحِلَةَ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم، وَرِجْلُهُ فِي الْغَرْزِ، فَأَصَبْتُ رِجْلَهُ، فَلَمْ أَسْتَيْقِظْ إِلاَّ بِقَوْلِهِ: حَسِّ، فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، اسْتَغْفِرْ لِي، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: سِرْ. فَطَفِقَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم يَسْأَلُنِي عَنْ مَنْ تَخَلَّفَ مِنْ بَنِي غِفَارٍ فَأُخْبِرُهُ، فَقَالَ، وَهُوَ يَسْأَلُنِي: مَا فَعَلَ النَّفْرُ الْحُمُرُ الطِّوَالُ الثِّطَاطُ؟ قَالَ: فَحَدَّثْتُهُ بِتَخَلُّفِهِمْ، قَالَ: فَمَا فَعَلَ السُّودُ الْجِعَادُ الْقِصَارُ الَّذِينَ لَهُمْ نَعَمٌ بِشَبَكَةِ شَرَخٍ؟ فَتَذَكَّرْتُهُمْ فِي بَنِي غِفَارٍ، فَلَمْ أَذْكُرْهُمْ حَتَّى ذَكَرْتُ أَنَّهُمْ رَهْطٌ مِنْ أَسْلَمَ، فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، أُولَئِكَ مِنْ أَسْلَمَ، قَالَ: فَمَا يَمْنَعُ أَحَدَ أُولَئِكَ، حِينَ يَتَخَلَّفُ، أَنْ يَحْمِلَ عَلَى بَعِيرٍ مِنْ إِبِلِهِ امْرَءًا نَشِيطًا فِي سَبِيلِ اللهِ؟ فَإِنَّ أَعَزَّ أَهْلِي عَلَيَّ أَنْ يَتَخَلَّفَ عَنِّي الْمُهَاجِرُونَ مِنْ قُرَيْشٍ وَالأَنْصَارُ، وَغِفَارٌ وَأَسْلَمُ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ iqomat aytilib, saflar toʻgʻrilangan paytda (masjiddan) chiqib ketdilar. Paygʻambar ﷺ joynamozlariga turgan edilar, biz u zotning takbir bilan namozni boshlashlarini kutdik. U zot (chiqib) ketdilar va bizga joylarimizda qolishni aytdilar. Biz Paygʻambar ﷺ qaytguncha turaverdik; (u zot janobat) gusli qilgan boʻlganlari uchun boshlaridan suv tomar edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ иқомат айтилиб, сафлар тўғриланган пайтда (масжиддан) чиқиб кетдилар. Пайғамбар ﷺ жойнамозларига турган эдилар, биз у зотнинг такбир билан намозни бошлашларини кутдик. У зот (чиқиб) кетдилар ва бизга жойларимизда қолишни айтдилар. Биз Пайғамбар ﷺ қайтгунча туравердик; (у зот жанобат) гусли қилган бўлганлари учун бошларидан сув томар эди.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ: حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ: إِذَا سَمِعْتَ الرَّجُلَ يَقُولُ: هَلَكَ النَّاسُ، فَهُوَ أَهْلَكُهُمْ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir kishining: ‹Odamlar halok boʻldi›, deyayotganini eshitsang, (bilki) uni oʻzi ularni eng koʻp halok qilgan (kishi)dir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир кишининг: ‹Одамлар ҳалок бўлди›, деяётганини эшитсанг, (билки) уни ўзи уларни энг кўп ҳалок қилган (киши)дир», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ: حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: لاَ يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ: يَا خَيْبَةَ الدَّهْرِ، فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الدَّهْرُ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Biringiz ‹Voy dahrning (zamonning) sharmandaligi-ey!› demasin. Chunki Allohning Oʻzi dahrdir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бирингиз ‹Вой даҳрнинг (замоннинг) шармандалиги-эй!› демасин. Чунки Аллоҳнинг Ўзи даҳрдир».
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو عَلْقَمَةَ عَبْدُ اللهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللهِ بْنِ أَبِي فَرْوَةَ، حَدَّثَنِي الْمِسْوَرُ بْنُ رِفَاعَةَ الْقُرَظِيُّ قَالَ: سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، وَرَجُلٌ يَسْأَلُهُ، فَقَالَ: إِنِّي أَكَلْتُ خُبْزًا وَلَحْمًا، فَهَلْ أَتَوَضَّأُ؟ فَقَالَ: وَيْحَكَ، أَتَتَوَضَّأُ مِنَ الطَّيِّبَاتِ؟.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir ayol xushboʻy tutun (buxur) hidini olgan boʻlsa, biz bilan xufton (namozi)da hozir boʻlmasin», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир аёл хушбўй тутун (бухур) ҳидини олган бўлса, биз билан хуфтон (намози)да ҳозир бўлмасин», — дедилар.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ: حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ أَبِي يَحْيَى، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِنْدَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَبْنِيَ النَّاسُ بُيُوتًا يُوشُونَهَا وَشْيَ الْمَرَاحِيلِ قَالَ إِبْرَاهِيمُ: يَعْنِي الثِّيَابَ الْمُخَطَّطَةَ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺ: ‹Shaytonlarga tegishli tuyalar va shaytonlarga tegishli uylar boʻladi. Shaytonlarning tuyalariga kelsak, men ularni koʻrganman: birovingiz oʻzi bilan birga semirtirib olgan yetaklama tuyalarini olib chiqadi-da, ulardan birortasiga minmaydi va (yoʻlda) yoʻldan qolib qolgan birodarining yonidan oʻtadi-yu, uni (ulovga) ortib olmaydi. Shaytonlarning uylariga kelsak, men ularni koʻrmadim›, dedilar», dedi. Said: «Men ularni faqat odamlar shoyi bilan toʻsiydigan ana shu kajavalar deb oʻylayman», deb aytar edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Шайтонларга тегишли туялар ва шайтонларга тегишли уйлар бўлади. Шайтонларнинг туяларига келсак, мен уларни кўрганман: бировингиз ўзи билан бирга семиртириб олган етаклама туяларини олиб чиқади-да, улардан бирортасига минмайди ва (йўлда) йўлдан қолиб қолган биродарининг ёнидан ўтади-ю, уни (уловга) ортиб олмайди. Шайтонларнинг уйларига келсак, мен уларни кўрмадим›, дедилар», деди. Саид: «Мен уларни фақат одамлар шойи билан тўсийдиган ана шу кажавалар деб ўйлайман», деб айтар эди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلامٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلِ بْنِ غَزْوَانَ، عَنْ عُمَارَةَ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، أَيُّ الصَّدَقَةِ أَفْضَلُ أَجْرًا؟ قَالَ: أَمَا وَأَبِيكَ لَتُنَبَّأَنَّهُ: أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَخْشَى الْفَقْرَ، وَتَأْمُلُ الْغِنَى، وَلاَ تُمْهِلْ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ قُلْتَ: لِفُلاَنٍ كَذَا، وَلِفُلاَنٍ كَذَا، وَقَدْ كَانَ لِفلانٍ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Paygʻambar ﷺ ga kelib: «Yo Rasululloh, qaysi sadaqa savobda eng afzal?» — dedi. U zot: «Sen sogʻ-salomat, baxil va kambagʻallikdan qoʻrqib, boylikni istab turgan paytda bergan sadaqang. Uni — oʻlim (vaqti) yaqinlashguncha — kechiktirib, soʻng: ‹Falonchiga shuncha, falonchiga shuncha bering›, — deb aytma; holbuki u (mol) allaqachon falonchiniki boʻlib boʻlgan (yaʼni kech boʻladi)», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Пайғамбар ﷺ га келиб: «Ё Расулуллоҳ, қайси садақа савобда энг афзал?» — деди. У зот: «Сен соғ-саломат, бахил ва камбағалликдан қўрқиб, бойликни истаб турган пайтда берган садақанг. Уни — ўлим (вақти) яқинлашгунча — кечиктириб, сўнг: ‹Фалончига шунча, фалончига шунча беринг›, — деб айтма; ҳолбуки у (мол) аллақачон фалончиники бўлиб бўлган (яъни кеч бўлади)», — дедилар.