Abu Hurayra Abdurrahmon ibn Saxr ad-Davsiy

حَدَّثَنَا أَبُو سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ التَّسْبِيحُ لِلرِّجَالِ وَالتَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tasbeh aytish erkaklar uchun, chapak chalish esa ayollar uchundir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Тасбеҳ айтиш эркаклар учун, чапак чалиш эса аёллар учундир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ ذَكْوَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَقْتَسِمُ وَرَثَتِي دِينَارًا مَا تَرَكْتُهُ بَعْدَ نَفَقَةِ نِسَائِي وَمَئُونَةِ عَامِلِي يَعْنِي عَامِلَ أَرْضِهِ فَهُوَ صَدَقَةٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Vorislarim mendan bir dinorni ham taqsimlab olmaydilar. Men qoldirgan narsa ayollarimning nafaqasi va ishchimning haqi ado etilgach, sadaqadir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ворисларим мендан бир динорни ҳам тақсимлаб олмайдилар. Мен қолдирган нарса аёлларимнинг нафақаси ва ишчимнинг ҳақи адо этилгач, садақадир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَجْزِي وَلَدٌ وَالِدَهُ إِلَّا أَنْ يَجِدَهُ مَمْلُوكًا فَيَشْتَرِيَهُ فَيُعْتِقَهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Farzand otasining haqqini ado eta olmaydi, magar uni qul holida topib, sotib olsa va ozod qilsa — (oʻshanda ado etadi)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Фарзанд отасининг ҳаққини адо эта олмайди, магар уни қул ҳолида топиб, сотиб олса ва озод қилса — (ўшанда адо этади)», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنِ الْأَغْرِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي قَالَ اللَّهُ الْكِبْرِيَاءُ رِدَائِي وَالْعَظَمَةُ إِزَارِي فَمَنْ نَازَعَنِي وَاحِدًا مِنْهُمَا أَدْخَلْتُهُ جَهَنَّمَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh: ‹Kibriyo Mening ridom, ulugʻlik Mening izorimdir. Kim shu ikkisidan birortasida Men bilan tortishsa, uni jahannamga kiritaman›, dedi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ: ‹Кибриё Менинг ридом, улуғлик Менинг изоримдир. Ким шу иккисидан бирортасида Мен билан тортишса, уни жаҳаннамга киритаман›, деди», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ ذَكْوَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَرَفَعَهُ قَالَ لَا يَزْنِي الزَّانِي وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلَا يَسْرِقُ السَّارِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلَا يَشْرَبُ الْخَمْرَ حِينَ يَشْرَبُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَالتَّوْبَةُ مَعْرُوضَةٌ بَعْدُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Zinokor zino qilayotgan paytida moʻmin holida zino qilmaydi; oʻgʻri oʻgʻirlik qilayotgan paytida moʻmin holida oʻgʻirlik qilmaydi; xamr ichuvchi uni ichayotgan paytida moʻmin holida ichmaydi. Shundan keyin esa tavba (eshigi) ochiqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Зинокор зино қилаётган пайтида мўмин ҳолида зино қилмайди; ўғри ўғирлик қилаётган пайтида мўмин ҳолида ўғирлик қилмайди; хамр ичувчи уни ичаётган пайтида мўмин ҳолида ичмайди. Шундан кейин эса тавба (эшиги) очиқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ ذَكْوَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَطْلُ ظُلْمُ الْغَنِيِّ وَمَنْ أُتْبِعَ عَلَى مَلِيءٍ فَلْيَتْبَعْ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Qarzni choʻzish — boyning zulmidir. Kim toʻlovga qodir kishiga havola qilinsa, uni qabul qilsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Қарзни чўзиш — бойнинг зулмидир. Ким тўловга қодир кишига ҳавола қилинса, уни қабул қилсин», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَجَاءَ أَعْرَابِيٌّ يَتَقَاضَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعِيرًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْتَمِسُوا لَهُ مِثْلَ سِنِّ بَعِيرِهِ قَالَ فَالْتَمَسُوا لَهُ فَلَمْ يَجِدُوا إِلَّا فَوْقَ سِنِّ بَعِيرِهِ قَالَ فَأَعْطُوهُ فَوْقَ بَعِيرِهِ فَقَالَ الْأَعْرَابِيُّ أَوْفَيْتَنِي أَوْفَاكَ اللَّهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ خَيْرَكُمْ خَيْرُكُمْ قَضَاءً

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir aʼrobiy Nabiy ﷺdan tuyasini talab qilib keldi. Nabiy ﷺ: «Unga tuyasining yoshidagisini topinglar», dedilar. Ular qidirdilar, ammo tuyasining yoshidan kattaroq boʻlganidan boshqasini topa olmadilar. U zot: «Unga tuyasidan yaxshirogʻini beringlar», dedilar. Shunda aʼrobiy: «Menga toʻla ado etding, Alloh senga toʻla ado etsin», dedi. Nabiy ﷺ: «Albatta, sizlarning eng yaxshingiz — qarz uzishda eng yaxshingizdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аъробий Набий ﷺдан туясини талаб қилиб келди. Набий ﷺ: «Унга туясининг ёшидагисини топинглар», дедилар. Улар қидирдилар, аммо туясининг ёшидан каттароқ бўлганидан бошқасини топа олмадилар. У зот: «Унга туясидан яхшироғини беринглар», дедилар. Шунда аъробий: «Менга тўла адо этдинг, Аллоҳ сенга тўла адо этсин», деди. Набий ﷺ: «Албатта, сизларнинг энг яхшингиз — қарз узишда энг яхшингиздир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَسَحَّرُوا فَإِنَّ فِي السَّحُورِ بَرَكَةً

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Saharlik qilinglar, chunki saharlikda baraka bordir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Саҳарлик қилинглар, чунки саҳарликда барака бордир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ حَدَّثَنِي مَنْ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى فِي نَعْلَيْهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺni oyoq kiyimlarida namoz oʻqiganlarini koʻrdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺни оёқ кийимларида намоз ўқиганларини кўрдим.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ أَنْبَأَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْرِدُوا بِالظُّهْرِ فَإِنَّ حَرَّهَا مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Peshin namozini salqinga surib oʻqinglar, chunki uning issigʻi jahannamning qaynashidandir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Пешин намозини салқинга суриб ўқинглар, чунки унинг иссиғи жаҳаннамнинг қайнашидандир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي عَامِرٍقَالَ لِمَرْوَانَ هَذَا أَبُو هُرَيْرَةَ عَلَى الْبَابِ قَالَ ائْذَنُوا لَهُ قَالَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ حَدِّثْنَا حَدِيثًا سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَوْشَكَ الرَّجُلُ أَنْ يَتَمَنَّى أَنَّهُ خَرَّ مِنْ الثُّرَيَّا وَأَنَّهُ لَمْ يَتَوَلَّ أَوْ يَلِ شَكَّ أَبُو بَكْرٍ مِنْ أَمْرِ النَّاسِ شَيْئًا

Bani Omirdan boʻlgan bir kishi Marvonga: «Mana, Abu Hurayra eshik oldida», dedi. U: «Unga izn beringlar», dedi. Soʻng: «Ey Abu Hurayra, bizga Rasululloh ﷺdan eshitgan bir hadisingni aytib ber», dedi. U aytdi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Kishi odamlarning ishlaridan biror narsaga voliy boʻlgandan koʻra — yoki: hokim boʻlgandan koʻra, Abu Bakr shubha qildi — Surayyo (yulduzi)dan qulab tushishni orzu qiladigan zamon yaqinlashdi».Бани Омирдан бўлган бир киши Марвонга: «Мана, Абу Ҳурайра эшик олдида», деди. У: «Унга изн беринглар», деди. Сўнг: «Эй Абу Ҳурайра, бизга Расулуллоҳ ﷺдан эшитган бир ҳадисингни айтиб бер», деди. У айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Киши одамларнинг ишларидан бирор нарсага волий бўлгандан кўра — ёки: ҳоким бўлгандан кўра, Абу Бакр шубҳа қилди — Сурайё (юлдузи)дан қулаб тушишни орзу қиладиган замон яқинлашди».

قَالَوَسَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ هَلَاكَ الْعَرَبِ بِيَدَيْ فِتْيَةٍ مِنْ قُرَيْشٍ قَالَ قَالَ مَرْوَانُ بِئْسَ وَاللَّهِ الْفِتْيَةُ هَؤُلَاءِ

(Abu Hurayra) aytdi: Yana men u zotning: «Albatta, arablarning halokati Qurayshdan boʻlgan bir necha yigitning qoʻlidadir», deganlarini eshitdim. Marvon: «Allohga qasamki, bu yigitlar naqadar yomon!» dedi.(Абу Ҳурайра) айтди: Яна мен у зотнинг: «Албатта, арабларнинг ҳалокати Қурайшдан бўлган бир неча йигитнинг қўлидадир», деганларини эшитдим. Марвон: «Аллоҳга қасамки, бу йигитлар нақадар ёмон!» деди.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْوِصَالِ قَالَ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ تُوَاصِلُ قَالَ إِنِّي لَسْتُ مِثْلَكُمْ إِنِّي أَظَلُّ عِنْدَ رَبِّي يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِي

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ visoldan qaytardilar. Aytildi: «Yo Rasululloh, axir siz visol qilasiz-ku». U zot: «Men sizlarga oʻxshamayman. Men Robbimning huzurida U meni taomlantirib va sugʻorib turgan holda kunni oʻtkazaman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ висолдан қайтардилар. Айтилди: «Ё Расулуллоҳ, ахир сиз висол қиласиз-ку». У зот: «Мен сизларга ўхшамайман. Мен Роббимнинг ҳузурида У мени таомлантириб ва суғориб турган ҳолда кунни ўтказаман», дедилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَسْجِدِ فَرَآهُمْ عِزِينَ مُتَفَرِّقِينَ قَالَ فَغَضِبَ غَضَبًا شَدِيدًا مَا رَأَيْنَاهُ غَضِبَ غَضَبًا أَشَدَّ مِنْهُ قَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ رَجُلًا يَؤُمُّ النَّاسَ ثُمَّ أَتَتَبَّعَ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ يَتَخَلَّفُونَ عَنْ الصَّلَاةِ فِي دُورِهِمْ فَأُحَرِّقَهَا عَلَيْهِمْ وَرُبَّمَا قَالَ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَسْجِدَ صَلَاةَ الْعِشَاءِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ masjidga keldilar va odamlarni tarqoq-tarqoq guruhlar holida koʻrdilar. Shunda u zot shunday qattiq gʻazablandilarki, biz u zotning bundan ham qattiqroq gʻazablanganlarini koʻrmagan edik. U zot: «Allohga qasamki, bir kishiga odamlarga imomlik qilishni buyurib, soʻng namozdan qolib uylarida oʻtirganlarning ortidan borib, uylarini ustlariga yoqib yuborishni koʻnglimga tugdim», dedilar. Baʼzan (roviy): Rasululloh ﷺ masjidga xufton namozida kirdilar, dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ масжидга келдилар ва одамларни тарқоқ-тарқоқ гуруҳлар ҳолида кўрдилар. Шунда у зот шундай қаттиқ ғазабландиларки, биз у зотнинг бундан ҳам қаттиқроқ ғазабланганларини кўрмаган эдик. У зот: «Аллоҳга қасамки, бир кишига одамларга имомлик қилишни буюриб, сўнг намоздан қолиб уйларида ўтирганларнинг ортидан бориб, уйларини устларига ёқиб юборишни кўнглимга тугдим», дедилар. Баъзан (ровий): Расулуллоҳ ﷺ масжидга хуфтон намозида кирдилар, деди.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Menga odamlar ‹Lo ilaha illalloh› deguncha ular bilan jang qilishim buyurildi. Agar ular buni aytsalar, haqi bilan boʻlgani bundan mustasno, qonlari va mollarini mendan saqlab qolibdilar. Ularning hisob-kitobi esa Allohning zimmasidadir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менга одамлар ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› дегунча улар билан жанг қилишим буюрилди. Агар улар буни айтсалар, ҳақи билан бўлгани бундан мустасно, қонлари ва молларини мендан сақлаб қолибдилар. Уларнинг ҳисоб-китоби эса Аллоҳнинг зиммасидадир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اثْنَانِ هُمَا كُفْرٌ النِّيَاحَةُ وَالطَّعْنُ فِي النَّسَبِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Ikki narsa borki, ular kufrdir: (mayyit ustida) noha qilish va nasabga taʼna qilish», der edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Икки нарса борки, улар куфрдир: (маййит устида) ноҳа қилиш ва насабга таъна қилиш», дер эдилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُؤْتَ بِالْمَوْتِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَبْشًا أَمْلَحَ فَيُقَالُ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ تَعْرِفُونَ هَذَا فَيَطَّلِعُونَ خَائِفِينَ مُشْفِقِينَ قَالَ يَقُولُونَ نَعَمْ قَالَ ثُمَّ يُنَادَى أَهْلُ النَّارِ تَعْرِفُونَ هَذَا فَيَقُولُونَ نَعَمْ قَالَ فَيُذْبَحُ ثُمَّ يُقَالُ خُلُودٌ فِي الْجَنَّةِ وَخُلُودٌ فِي النَّارِحَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ زَادَ فِيهِ يُؤْتَى بِهِ عَلَى الصِّرَاطِ فَيُذْبَحُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kunida oʻlim oq-qora qoʻchqor suratida keltiriladi va: ‹Ey jannat ahli, buni tanidingizmi?› deyiladi. Ular qoʻrqib, hadiksirab boqadilar», dedilar. U zot: «Ular: ‹Ha›, deydilar», dedilar. Soʻng doʻzax ahliga nido qilinib: «Buni tanidingizmi?» deyiladi. Ular: «Ha», deydilar. Soʻng u soʻyiladi, keyin: «Jannatda abadiylik, doʻzaxda abadiylik», deyiladi. Yana shu maʼnoda rivoyat qilindi, faqat unda: «U sirot ustiga keltirilib soʻyiladi», deb ziyoda qilindi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат кунида ўлим оқ-қора қўчқор суратида келтирилади ва: ‹Эй жаннат аҳли, буни танидингизми?› дейилади. Улар қўрқиб, ҳадиксираб боқадилар», дедилар. У зот: «Улар: ‹Ҳа›, дейдилар», дедилар. Сўнг дўзах аҳлига нидо қилиниб: «Буни танидингизми?» дейилади. Улар: «Ҳа», дейдилар. Сўнг у сўйилади, кейин: «Жаннатда абадийлик, дўзахда абадийлик», дейилади. Яна шу маънода ривоят қилинди, фақат унда: «У сирот устига келтирилиб сўйилади», деб зиёда қилинди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ أَنْبَأَنَا أَبُو حَصِينٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الصَّدَقَةَ لَا تَحِلُّ لِغَنِيٍّ وَلَا لِذِي مِرَّةٍ سَوِيٍّ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, sadaqa boy kishiga ham, sogʻlom, baquvvat kishiga ham halol emas», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, садақа бой кишига ҳам, соғлом, бақувват кишига ҳам ҳалол эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُؤَذِّنُ مُؤْتَمَنٌ وَالْإِمَامُ ضَامِنٌ اللَّهُمَّ أَرْشِدْ الْأَئِمَّةَ وَاغْفِرْ لِلْمُؤَذِّنِينَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Muazzin omonatdordir, imom esa kafildir. Allohim, imomlarni toʻgʻri yoʻlga boshla, muazzinlarni magʻfirat qil», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Муаззин омонатдордир, имом эса кафилдир. Аллоҳим, имомларни тўғри йўлга бошла, муаззинларни мағфират қил», дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَسِيدِ بْنِ أَبِي أَسِيدٍ عَنْ نَافِعِ بْنِ عَبَّاسٍ مَوْلَى عَقِيلَةَ بِنْتِ طَلْقٍ الْغِفَارِيَّةِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يُحَلِّقَ حَبِيبَهُ حَلْقَةً مِنْ نَارٍ فَلْيَجْعَلْ لَهُ حَلْقَةً مِنْ ذَهَبٍ وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُطَوِّقَ حَبِيبَهُ طَوْقًا مِنْ نَارٍ فَلْيُطَوِّقْهُ طَوْقًا مِنْ ذَهَبٍ وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُسَوِّرَ حَبِيبَهُ سِوَارًا مِنْ نَارٍ فَلْيُسَوِّرْهُ سِوَارًا مِنْ ذَهَبٍ وَلَكِنْ عَلَيْكُمْ بِالْفِضَّةِ فَالْعَبُوا بِهَا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kimki oʻzi sevgan kishiga oʻtdan halqa taqishni xohlasa, unga oltindan halqa taqsin; kimki oʻzi sevgan kishiga oʻtdan boʻyinbogʻ taqishni xohlasa, unga oltindan boʻyinbogʻ taqsin; kimki oʻzi sevgan kishiga oʻtdan bilaguzuk taqishni xohlasa, unga oltindan bilaguzuk taqsin. Lekin sizlar kumushni ixtiyor qilinglar, u bilan ziynatlaninglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Кимки ўзи севган кишига ўтдан ҳалқа тақишни хоҳласа, унга олтиндан ҳалқа тақсин; кимки ўзи севган кишига ўтдан бўйинбоғ тақишни хоҳласа, унга олтиндан бўйинбоғ тақсин; кимки ўзи севган кишига ўтдан билагузук тақишни хоҳласа, унга олтиндан билагузук тақсин. Лекин сизлар кумушни ихтиёр қилинглар, у билан зийнатланинглар», дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا دَخَلَ أَهْلُ الْجَنَّةِ الْجَنَّةَ وَأَهْلُ النَّارِ النَّارَ نَادَى مُنَادٍ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ خُلُودٌ لَا مَوْتَ فِيهِ وَيَا أَهْلَ النَّارِ خُلُودٌ لَا مَوْتَ فِيهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Jannat ahli jannatga, doʻzax ahli doʻzaxga kirganlarida, bir jarchi: ‹Ey jannat ahli, abadiylik bor, unda oʻlim yoʻq; ey doʻzax ahli, abadiylik bor, unda oʻlim yoʻq›, deb nido qiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат аҳли жаннатга, дўзах аҳли дўзахга кирганларида, бир жарчи: ‹Эй жаннат аҳли, абадийлик бор, унда ўлим йўқ; эй дўзах аҳли, абадийлик бор, унда ўлим йўқ›, деб нидо қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ لَيْثٍ عَنْ الْجُلَاحِ أَبِي كَثِيرٍ عَنِ الْمُغِيرَةَ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ نَاسًا أَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا إِنَّا نَبْعُدُ فِي الْبَحْرِ وَلَا نَحْمِلُ مِنْ الْمَاءِ إِلَّا الْإِدَاوَةَ وَالْإِدَاوَتَيْنِ لِأَنَّا لَا نَجِدُ الصَّيْدَ حَتَّى نَبْعُدَ أَفَنَتَوَضَّأُ بِمَاءِ الْبَحْرِ قَالَ نَعَمْ فَإِنَّهُ الْحِلُّ مَيْتَتُهُ الطَّهُورُ مَاؤُهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir necha kishi Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Biz dengizda uzoqqa ketamiz va oʻzimiz bilan bir yoki ikkita meshdan boshqa suv olmaymiz, chunki uzoqlashmagunimizcha ov topmaymiz. Dengiz suvi bilan tahorat olsak boʻladimi?» dedilar. U zot: «Ha, uning oʻligi halol, suvi pokdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир неча киши Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Биз денгизда узоққа кетамиз ва ўзимиз билан бир ёки иккита мешдан бошқа сув олмаймиз, чунки узоқлашмагунимизча ов топмаймиз. Денгиз суви билан таҳорат олсак бўладими?» дедилар. У зот: «Ҳа, унинг ўлиги ҳалол, суви покдир», дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ ثَوْرٍ عَنْ أَبِي الْغَيْثِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَوَّلُ مَنْ يُدْعَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ آدَمُ فَيُقَالُ هَذَا أَبُوكُمْ آدَمُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ فَيَقُولُ لَهُ رَبُّنَا أَخْرِجْ نَصِيبَ جَهَنَّمَ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ وَكَمْ فَيَقُولُ مِنْ كُلِّ مِائَةٍ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِذَا أُخِذَ مِنَّا مِنْ كُلِّ مِائَةٍ تِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ فَمَاذَا يَبْقَى مِنَّا قَالَ إِنَّ أُمَّتِي فِي الْأُمَمِ كَالشَّعْرَةِ الْبَيْضَاءِ فِي الثَّوْرِ الْأَسْوَدِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kunida birinchi boʻlib chaqiriladigan (kishi) — Odam(ato)dir. (Unga qarab): ‹Bu — otangiz Odam›, deyiladi. U: ‹Ey Robbim, labbay, saʼdayk›, deydi. Robbimiz unga: ‹Zurriyotingdan jahannamning ulushini chiqar›, deydi. U: ‹Ey Robbim, qanchasini?› deydi. (Alloh): ‹Har yuztadan toʻqson toʻqqiztasini›, deydi», dedilar. Biz: «Yo Rasululloh, bizdan har yuztadan toʻqson toʻqqiztamiz olinsa, bizdan nima qoladi?» dedik. U zot: «Albatta, mening ummatim (boshqa) ummatlar ichida qora hoʻkizdagi bir oq tukdekdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат кунида биринчи бўлиб чақириладиган (киши) — Одам(ато)дир. (Унга қараб): ‹Бу — отангиз Одам›, дейилади. У: ‹Эй Роббим, лаббай, саъдайк›, дейди. Роббимиз унга: ‹Зурриётингдан жаҳаннамнинг улушини чиқар›, дейди. У: ‹Эй Роббим, қанчасини?› дейди. (Аллоҳ): ‹Ҳар юзтадан тўқсон тўққизтасини›, дейди», дедилар. Биз: «Ё Расулуллоҳ, биздан ҳар юзтадан тўқсон тўққизтамиз олинса, биздан нима қолади?» дедик. У зот: «Албатта, менинг умматим (бошқа) умматлар ичида қора ҳўкиздаги бир оқ тукдекдир», дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَهَلَّ رَمَضَانُ غُلِّقَتْ أَبْوَابُ النَّارِ وَفُتِّحَتْ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ وَصُفِّدَتْ الشَّيَاطِينُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ramazon (hiloli) koʻrinsa, doʻzax eshiklari yopiladi, jannat eshiklari ochiladi va shaytonlar kishanlanadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Рамазон (ҳилоли) кўринса, дўзах эшиклари ёпилади, жаннат эшиклари очилади ва шайтонлар кишанланади», дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ مَقَابِرَ وَإِنَّ الْبَيْتَ الَّذِي يُقْرَأُ فِيهِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ لَا يَدْخُلُهُ الشَّيْطَانُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Uylaringizni qabristonlarga aylantirmanglar. Albatta, ichida Baqara surasi oʻqiladigan uyga shayton kirmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Уйларингизни қабристонларга айлантирманглар. Албатта, ичида Бақара сураси ўқиладиган уйга шайтон кирмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي قَالَ لِنِسْوَةٍ مِنْ الْأَنْصَارِ لَا يَمُوتُ لِإِحْدَاكُنَّ ثَلَاثَةٌ مِنْ الْوَلَدِ فَتَحْتَسِبُهُ إِلَّا دَخَلَتْ الْجَنَّةَ فَقَالَتْ امْرَأَةٌ مِنْهُنَّ أَوْ اثْنَانِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَوْ اثْنَانِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ansorlardan boʻlgan bir necha ayolga: «Sizlardan birovning uchta farzandi vafot etib, u (sabr qilib) ajr istasa, albatta, jannatga kiradi», dedilar. Shunda ulardan bir ayol: «Ikkita boʻlsa-chi, yo Rasululloh?» dedi. U zot: «Ikkita boʻlsa ham», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ансорлардан бўлган бир неча аёлга: «Сизлардан бировнинг учта фарзанди вафот этиб, у (сабр қилиб) ажр истаса, албатта, жаннатга киради», дедилар. Шунда улардан бир аёл: «Иккита бўлса-чи, ё Расулуллоҳ?» деди. У зот: «Иккита бўлса ҳам», дедилар.

وَبِهَذَا الْإِسْنَادِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَلَى أَنْقَابِ الْمَدِينَةِ مَلَائِكَةٌ لَا يَدْخُلُهَا الطَّاعُونُ وَلَا الدَّجَّالُ

Shu isnod bilan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Madinaning kirish (yoʻllari)ni qoʻriqlaydigan farishtalar bor; na vabo (taun), na Dajjol unga kira olmaydi», dedilar.Шу иснод билан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Мадинанинг кириш (йўллари)ни қўриқлайдиган фаришталар бор; на вабо (таун), на Дажжол унга кира олмайди», дедилар.

قَالَ أَبِي وَبِهَذَا الْإِسْنَادِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا سَافَرْتُمْ فِي الْخَصِيبِ فَأَعْطُوا الْإِبِلَ حَظَّهَا مِنْ الْأَرْضِ وَإِذَا سَافَرْتُمْ فِي السَّنَةِ فَبَادِرُوا نِقْيَهَا وَإِذَا عَرَّسْتُمْ فَاجْتَنِبُوا الطُّرُقَ فَإِنَّهَا طُرُقُ الدَّوَابِّ وَمَأْوَى الْهَوَامِّ بِاللَّيْلِ

Shu isnod bilan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Oʻt-oʻlani moʻl yerda safar qilsangiz, tuyalarga yerdan oʻz nasibasini (yegani) bering; qahatchilik yilida safar qilsangiz, ular semizligi (kuch-quvvati) bor ekan tez haydab oʻting; (tunda) toʻxtab tunamoqchi boʻlsangiz, yoʻldan chetlaning, chunki u jonivorlarning yoʻli va tunda hasharotlarning makonidir», dedilar.Шу иснод билан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ўт-ўлани мўл ерда сафар қилсангиз, туяларга ердан ўз насибасини (егани) беринг; қаҳатчилик йилида сафар қилсангиз, улар семизлиги (куч-қуввати) бор экан тез ҳайдаб ўтинг; (тунда) тўхтаб тунамоқчи бўлсангиз, йўлдан четланинг, чунки у жониворларнинг йўли ва тунда ҳашаротларнинг маконидир», дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا هِجْرَةَ بَعْدَ ثَلَاثٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Uch (kun)dan keyin (birodari bilan) aloqani uzib qoʻyish yoʻq», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Уч (кун)дан кейин (биродари билан) алоқани узиб қўйиш йўқ», дедилар.

قَالَ أَبِي وَبِهَذَا الْإِسْنَادِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَفَ عَلَى نَاسٍ جُلُوسٍ فَقَالَ أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِخَيْرِكُمْ مِنْ شَرِّكُمْ قَالَ فَسَكَتُوا فَقَالَ ذَلِكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَقَالَ رَجُلٌ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَخْبِرْنَا بِخَيْرِنَا مِنْ شَرِّنَا قَالَ خَيْرُكُمْ مَنْ يُرْجَى خَيْرُهُ وَيُؤْمَنُ شَرُّهُ وَشَرُّكُمْ مَنْ لَا يُرْجَى خَيْرُهُ وَلَا يُؤْمَنُ شَرُّهُ

Shu isnod bilan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ oʻtirgan bir necha kishining oldida toʻxtab: «Sizlarga eng yaxshingizni va eng yomoningizni xabar bermayinmi?» dedilar. Ular jim turdilar. U zot buni uch marta aytdilar. Shunda bir kishi: «Ey Allohning Nabiysi, bizga eng yaxshimizni va eng yomonimizni xabar bering», dedi. U zot: «Eng yaxshingiz yaxshiligidan umid qilinadigan va yomonligidan emin boʻlinadigan kishidir; eng yomoningiz esa yaxshiligidan umid qilinmaydigan va yomonligidan emin boʻlinmaydigan kishidir», dedilar.Шу иснод билан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ўтирган бир неча кишининг олдида тўхтаб: «Сизларга энг яхшингизни ва энг ёмонингизни хабар бермайинми?» дедилар. Улар жим турдилар. У зот буни уч марта айтдилар. Шунда бир киши: «Эй Аллоҳнинг Набийси, бизга энг яхшимизни ва энг ёмонимизни хабар беринг», деди. У зот: «Энг яхшингиз яхшилигидан умид қилинадиган ва ёмонлигидан эмин бўлинадиган кишидир; энг ёмонингиз эса яхшилигидан умид қилинмайдиган ва ёмонлигидан эмин бўлинмайдиган кишидир», дедилар.

بِهَذَا الْإِسْنَادِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَجْتَمِعُ الْكَافِرُ وَقَاتِلُهُ فِي النَّارِ أَبَدًا

Shu isnod bilan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kofir va uni oʻldirgan (moʻmin) hech qachon doʻzaxda jamlanmaydilar», dedilar.Шу иснод билан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Кофир ва уни ўлдирган (мўмин) ҳеч қачон дўзахда жамланмайдилар», дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ مُضَرَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الْعَبْدَ يَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ يَزِلُّ بِهَا فِي النَّارِ أَبْعَدَ مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdi: «Albatta, banda shunday bir soʻzni aytadiki, u tufayli mashriq bilan magʻrib oraligʻidan ham uzoqroq (masofaga) doʻzaxga sirpanib tushadi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитди: «Албатта, банда шундай бир сўзни айтадики, у туфайли машриқ билан мағриб оралиғидан ҳам узоқроқ (масофага) дўзахга сирпаниб тушади».

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَذِهِ النَّارُ جُزْءٌ مِنْ مِائَةِ جُزْءٍ مِنْ جَهَنَّمَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Mana bu (dunyo) oʻti jahannamning yuz qismidan bir qismidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Мана бу (дунё) ўти жаҳаннамнинг юз қисмидан бир қисмидир», дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ مُضَرَ عَنْ ابْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَرَأَيْتُمْ لَوْ أَنَّ نَهْرًا بِبَابِ أَحَدِكُمْ يَغْتَسِلُ مِنْهُ كُلَّ يَوْمٍ خَمْسَ مَرَّاتٍ مَا تَقُولُونَ هَلْ يَبْقَى مِنْ دَرَنِهِ قَالُوا لَا يَبْقَى مِنْ دَرَنِهِ شَيْءٌ قَالَ ذَاكَ مَثَلُ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ يَمْحُو اللَّهُ بِهَا الْخَطَايَاحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ الْهَادِ فَذَكَرَ مِثْلَهُ لَمْ يَقُلْ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdi: «Aytingchi, agar birortangizning eshigi oldida bir daryo boʻlib, undan har kuni besh marta gʻusl qilsa, uning kirlaridan biror narsa qoladimi?» Ular: «Uning kirlaridan hech narsa qolmaydi», dedilar. U zot: «Mana shu — besh vaqt namozning misolidir. Alloh ular bilan xatolarni oʻchiradi», dedilar. Layt ibn Saʼd ham Ibnul Hoddan shunga oʻxshashini zikr qildi, lekin: «Nabiy ﷺdan eshitdi», demadi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитди: «Айтингчи, агар бирортангизнинг эшиги олдида бир дарё бўлиб, ундан ҳар куни беш марта ғусл қилса, унинг кирларидан бирор нарса қоладими?» Улар: «Унинг кирларидан ҳеч нарса қолмайди», дедилар. У зот: «Мана шу — беш вақт намознинг мисолидир. Аллоҳ улар билан хатоларни ўчиради», дедилар. Лайт ибн Саъд ҳам Ибнул Ҳоддан шунга ўхшашини зикр қилди, лекин: «Набий ﷺдан эшитди», демади.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ مُضَرَ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ أَرْبَعَةٌ وَسِتُّونَ بَابًا أَرْفَعُهَا وَأَعْلَاهَا قَوْلُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَدْنَاهَا إِمَاطَةُ الْأَذَى عَنْ الطَّرِيقِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Iymon oltmish toʻrt eshikdir; ularning eng yuqorisi va eng oliysi ‹Lo ilaha illalloh› deyish, eng quyisi esa yoʻldan ozorni (zararli narsani) olib tashlashdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Иймон олтмиш тўрт эшикдир; уларнинг энг юқориси ва энг олийси ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› дейиш, энг қуйиси эса йўлдан озорни (зарарли нарсани) олиб ташлашдир», дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِلنَّاسِ أَحْسِنُوا صَلَاتَكُمْ فَإِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ خَلْفِي كَمَا أَرَاكُمْ أَمَامِي

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ odamlarga: «Namozingizni chiroyli qilinglar, chunki men sizlarni orqamdan ham xuddi oldimdan koʻrganimdek koʻrib turaman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ одамларга: «Намозингизни чиройли қилинглар, чунки мен сизларни орқамдан ҳам худди олдимдан кўрганимдек кўриб тураман», дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا لَيْثٌ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُلْدَغُ مُؤْمِنٌ مِنْ جُحْرٍ وَاحِدٍ مَرَّتَيْنِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Moʻmin bir teshikdan ikki marta chaqilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мўмин бир тешикдан икки марта чақилмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ وَالْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ سَبَقَ دِرْهَمٌ دِرْهَمَيْنِ قَالُوا وَكَيْفَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ كَانَ لِرَجُلٍ دِرْهَمَانِ فَتَصَدَّقَ بِأَحَدِهِمَا فَانْطَلَقَ رَجُلٌ إِلَى عُرْضِ مَالِهِ فَأَخَذَ مِنْهُ مِائَةَ أَلْفِ دِرْهَمٍ فَتَصَدَّقَ بِهَا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Bir dirham ikki dirhamdan oʻzib ketdi», dedilar. Ular: «Bu qanday boʻladi, yo Rasululloh?» deyishdi. U zot: «Bir kishining ikki dirhami bor edi, u shundan bittasini sadaqa qildi. Boshqa bir kishi esa oʻz molining chetidan borib, undan yuz ming dirhamni olib, uni sadaqa qildi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Бир дирҳам икки дирҳамдан ўзиб кетди», дедилар. Улар: «Бу қандай бўлади, ё Расулуллоҳ?» дейишди. У зот: «Бир кишининг икки дирҳами бор эди, у шундан биттасини садақа қилди. Бошқа бир киши эса ўз молининг четидан бориб, ундан юз минг дирҳамни олиб, уни садақа қилди», дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَنْ يَزَالَ عَلَى هَذَا الْأَمْرِ عِصَابَةٌ عَلَى الْحَقِّ لَا يَضُرُّهُمْ خِلَافُ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَهُمْ أَمْرُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَهُمْ عَلَى ذَلِكَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Bu ish (din) uzra haq ustida turadigan bir toifa doimo boʻlaveradi; ularga muxolif boʻlganlarning muxolifati zarar qilmaydi, toki ular shu holda turgan koʻyi Alloh azza va jallaning amri kelgunicha», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Бу иш (дин) узра ҳақ устида турадиган бир тоифа доимо бўлаверади; уларга мухолиф бўлганларнинг мухолифати зарар қилмайди, токи улар шу ҳолда турган кўйи Аллоҳ азза ва жалланинг амри келгунича», дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ الْقَعْقَاعِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ النَّاسُ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ وَالْمُؤْمِنُ مَنْ آمَنَهُ النَّاسُ عَلَى دِمَائِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Musulmon — odamlar uning tili va qoʻlidan salomat boʻlgan kishidir. Moʻmin esa — odamlar oʻz jonlari va mollari borasida undan xotirjam boʻlgan kishidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мусулмон — одамлар унинг тили ва қўлидан саломат бўлган кишидир. Мўмин эса — одамлар ўз жонлари ва моллари борасида ундан хотиржам бўлган кишидир», дедилар.