حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَمَا احْتَذَى النِّعَالَ وَلَا انْتَعَلَ وَلَا رَكِبَ الْمَطَايَا وَلَا لَبِسَ الْكُورَ مِنْ رَجُلٍ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْضَلُ مِنْ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ يَعْنِي فِي الْجُودِ وَالْكَرَمِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺdan keyin na kavush kiygan, na poyabzal kiygan, na ulovga mingan va na egar bosgan kishilar orasida Jaʼfar ibn Abu Tolibdan afzalrogʻi boʻlmadi — yaʼni saxovat va karamda.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺдан кейин на кавуш кийган, на поябзал кийган, на уловга минган ва на эгар босган кишилар орасида Жаъфар ибн Абу Толибдан афзалроғи бўлмади — яъни саховат ва карамда.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا وَجَدَ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ حَرَكَةً فِي دُبُرِهِ فَأَشْكَلَ عَلَيْهِ أَحْدَثَ أَوْ لَمْ يُحْدِثْ فَلَا يَنْصَرِفْ حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Biringiz namozida orqa (chiqarish yoʻli)da bir harakat sezsa va tahorati buzildimi yoki buzilmadimi, deb shubhalansa, tovush eshitmaguncha yoki hid sezmaguncha (namozdan) aslo chiqmasin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намозида орқа (чиқариш йўли)да бир ҳаракат сезса ва таҳорати бузилдими ёки бузилмадими, деб шубҳаланса, товуш эшитмагунча ёки ҳид сезмагунча (намоздан) асло чиқмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ وَصَالِحٌ الْمُعَلِّمُ وَحُمَيْدٌ وَيُونُسُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الصَّلَوَاتُ الْخَمْسُ وَالْجُمُعَةُ إِلَى الْجُمُعَةِ كَفَّارَاتٌ لِمَا بَيْنَهُنَّ مَا اجْتُنِبَتْ الْكَبَائِرُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Besh vaqt namoz va bir jumadan ikkinchi jumagacha — kabira gunohlardan saqlanilgan boʻlsa — orasidagi (gunohlar)ga kafforatdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Беш вақт намоз ва бир жумадан иккинчи жумагача — кабира гуноҳлардан сақланилган бўлса — орасидаги (гуноҳлар)га каффоратдир», дедилар.
قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ وَمِنْ شَرِّ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday deb aytar edilar: «Allohim, men Sendan hayot va mamot fitnasidan hamda Masih Dajjolning yomonligidan panoh soʻrayman».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай деб айтар эдилар: «Аллоҳим, мен Сендан ҳаёт ва мамот фитнасидан ҳамда Масиҳ Дажжолнинг ёмонлигидан паноҳ сўрайман».
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُخْتَلِعَاتُ وَالْمُنْتَزِعَاتُ هُنَّ الْمُنَافِقَاتُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Xulʼ soʻrovchi va (erlaridan) ajralishni talab qiluvchi ayollar — ana oʻshalar munofiqalardir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Хулъ сўровчи ва (эрларидан) ажралишни талаб қилувчи аёллар — ана ўшалар мунофиқалардир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنِ الْأَغَرِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا يَحْكِي عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ الْكِبْرِيَاءُ رِدَائِي وَالْعَظَمَةُ إِزَارِي مَنْ نَازَعَنِي وَاحِدًا مِنْهُمَا قَذَفْتُهُ فِي النَّارِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ oʻz Robbi azza va jalladan hikoya qilib, shunday dedilar: «Kibriyo — Mening ridoim, azamat — Mening izorimdir. Kim shu ikkisidan birida Men bilan talashsa, uni doʻzaxga tashlayman».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ўз Робби азза ва жалладан ҳикоя қилиб, шундай дедилар: «Кибриё — Менинг ридоим, азамат — Менинг изоримдир. Ким шу иккисидан бирида Мен билан талашса, уни дўзахга ташлайман».
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ أَنَّهُ قَالَكُنْتُ أَمْشِي مَعَ أَبِي فَاطَّلَعَ أَبِي فِي دَارِ قَوْمٍ فَرَأَى امْرَأَةً فَقَالَ أَمَا إِنَّهُمْ لَوْ فَقَئُوا عَيْنِي لَهُدِرَتْ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ اطَّلَعَ فِي دَارِ قَوْمٍ بِغَيْرِ إِذْنِهِمْ فَفَقَئُوا عَيْنَهُ هُدِرَتْ وَقَالَ عَفَّانُ مَرَّةً عَيْنٌ
Suhayl ibn Abu Solih aytdi: Men otam bilan ketayotgan edim. Otam bir qavmning uyiga qarab, bir ayolni koʻrdi-da: «Agar ular koʻzimni chiqarib yuborsalar, u behuda ketgan boʻlardi», dedi. Soʻng: «Menga Abu Hurayra (roziyallohu anhu) hadis aytdiki, u Nabiy ﷺning shunday deganlarini eshitgan: ‹Kim bir qavmning uyiga ularning iznisiz qarasa, ular esa uning koʻzini chiqarib yuborsalar, u behuda ketgan boʻladi›», dedi. Affon bir marta: «bir koʻz», dedi.Суҳайл ибн Абу Солиҳ айтди: Мен отам билан кетаётган эдим. Отам бир қавмнинг уйига қараб, бир аёлни кўрди-да: «Агар улар кўзимни чиқариб юборсалар, у беҳуда кетган бўларди», деди. Сўнг: «Менга Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ҳадис айтдики, у Набий ﷺнинг шундай деганларини эшитган: ‹Ким бир қавмнинг уйига уларнинг изнисиз қараса, улар эса унинг кўзини чиқариб юборсалар, у беҳуда кетган бўлади›», деди. Аффон бир марта: «бир кўз», деди.
قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ بَابًا أَفْضَلُهَا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَدْنَاهَا إِمَاطَةُ الْعَظْمِ عَنْ الطَّرِيقِ وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنْ الْإِيمَانِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Iymon yetmishdan ortiq bobdir. Uning eng afzali ‹Lo ilaha illalloh› soʻzi, eng pasti esa yoʻldan suyakni olib tashlashdir. Hayo ham iymonning bir shoʻʼbasidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Иймон етмишдан ортиқ бобдир. Унинг энг афзали ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› сўзи, энг пасти эса йўлдан суякни олиб ташлашдир. Ҳаё ҳам иймоннинг бир шўъбасидир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَصْحَبُ الْمَلَائِكَةُ رُفْقَةً فِيهَا جَرَسٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Allohning Nabiysi ﷺ: «Farishtalar ichida qoʻngʻiroq boʻlgan hamrohlarga yoʻldosh boʻlmaydilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Фаришталар ичида қўнғироқ бўлган ҳамроҳларга йўлдош бўлмайдилар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ رَبَّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ يَا ابْنَ آدَمَ بِكُلِّ حَسَنَةٍ عَشْرُ حَسَنَاتٍ إِلَى سَبْعِ مِائَةِ ضِعْفٍ إِلَى أَضْعَافٍ كَثِيرَةٍ وَالصَّوْمُ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ وَالصَّوْمُ جُنَّةٌ مِنْ النَّارِ وَلَخُلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ فَإِنْ جَهِلَ عَلَى أَحَدِكُمْ جَاهِلٌ وَهُوَ صَائِمٌ فَلْيَقُلْ إِنِّي صَائِمٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Albatta, Robbingiz azza va jalla aytadi: ‹Ey Odam farzandi, har bir yaxshilikka oʻn yaxshilikdan yetti yuz baravargacha, undan ham koʻp baravargacha (ajr) bor. Roʻza Men uchundir va unga mukofotni Men beraman›. Roʻza doʻzaxdan (saqlovchi) qalqondir. Roʻzador ogʻzining hidi Alloh azza va jalla nazdida mushk hididan yoqimliroqdir. Agar biringizga johil kishi nodonlik qilsa va u roʻzador boʻlsa, ‹Men roʻzadorman›, desin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Албатта, Роббингиз азза ва жалла айтади: ‹Эй Одам фарзанди, ҳар бир яхшиликка ўн яхшиликдан етти юз бараваргача, ундан ҳам кўп бараваргача (ажр) бор. Рўза Мен учундир ва унга мукофотни Мен бераман›. Рўза дўзахдан (сақловчи) қалқондир. Рўзадор оғзининг ҳиди Аллоҳ азза ва жалла наздида мушк ҳидидан ёқимлироқдир. Агар бирингизга жоҳил киши нодонлик қилса ва у рўзадор бўлса, ‹Мен рўзадорман›, десин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ سَلَكَتْ الْأَنْصَارُ وَادِيًا أَوْ شِعْبًا لَسَلَكْتُ شِعْبَ الْأَنْصَارِ أَوْ وَادِيَ الْأَنْصَارِ وَلَوْلَا الْهِجْرَةُ لَكُنْتُ امْرَأً مِنْ الْأَنْصَارِفَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَمَا ظَلَمَ بِأَبِي وَأُمِّي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَآوَوْهُ وَنَصَرُوهُ قَالَ وَأَحْسَبُهُ قَالَ وَوَاسَوْهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Abul-Qosim ﷺ: «Agar ansorlar bir vodiyga yoki bir dara yoʻliga kirsalar, men ham ansorlarning dara yoʻliga — yoki ansorlarning vodiysiga — kirar edim. Hijrat boʻlmaganida, men ansorlardan bir kishi boʻlar edim», dedilar. Abu Hurayra: «Otam va onam u zotga ﷺ fido boʻlsin, u zot zulm qilmadilar: axir ular u zotga boshpana berdilar va yordam berdilar», dedi. (Roviy) aytdi: «Va ular u zot bilan (mollarini) baham koʻrdilar, degan boʻlsalar kerak, deb oʻylayman».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Абул-Қосим ﷺ: «Агар ансорлар бир водийга ёки бир дара йўлига кирсалар, мен ҳам ансорларнинг дара йўлига — ёки ансорларнинг водийсига — кирар эдим. Ҳижрат бўлмаганида, мен ансорлардан бир киши бўлар эдим», дедилар. Абу Ҳурайра: «Отам ва онам у зотга ﷺ фидо бўлсин, у зот зулм қилмадилар: ахир улар у зотга бошпана бердилар ва ёрдам бердилар», деди. (Ровий) айтди: «Ва улар у зот билан (молларини) баҳам кўрдилар, деган бўлсалар керак, деб ўйлайман».
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ عَلْقَمَةُ بْنُ مَرْثَدٍ أَنْبَأَنِي قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الرَّبِيعِ يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَرْبَعٌ فِي أُمَّتِي لَنْ يَدَعُوهَا التَّطَاعُنُ فِي الْأَنْسَابِ وَالنِّيَاحَةُ وَمُطِرْنَا بِنَوْءِ كَذَا وَكَذَا اشْتَرَيْتَ بَعِيرًا أَجْرَبَ أَوْ فَجَرِبَ فَجَعَلْتَهُ فِي مِائَةِ بَعِيرٍ فَجَرِبَتْ مَنْ أَعْدَى الْأَوَّلَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Ummatimda toʻrt (narsa) bor, ularni tark etmaydilar: nasablarda taʼna qilish, (oʻlik ustida) nola qilish va ‹Bizga falon-falon yulduz tufayli yomgʻir yogʻdirildi› deyish. Sen qoʻtir tuya sotib olding — yoki u qoʻtir boʻldi — va uni yuzta tuya orasiga qoʻyding, ular ham qoʻtir boʻldi. Birinchisiga kim yuqtirdi?», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Умматимда тўрт (нарса) бор, уларни тарк этмайдилар: насабларда таъна қилиш, (ўлик устида) нола қилиш ва ‹Бизга фалон-фалон юлдуз туфайли ёмғир ёғдирилди› дейиш. Сен қўтир туя сотиб олдинг — ёки у қўтир бўлди — ва уни юзта туя орасига қўйдинг, улар ҳам қўтир бўлди. Биринчисига ким юқтирди?», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ قَاسِمُ بْنُ مِهْرَانَ أَخْبَرَنِيهِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا رَافِعٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى نُخَامَةً فِي الْقِبْلَةِ قَالَ كَانَ يَقُولُ مَرَّةً فَحَتَّهَا قَالَ ثُمَّ قَالَ قُمْتُ فَحَتَّيْتُهَا ثُمَّ قَالَ أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ إِذَا كَانَ فِي صَلَاتِهِ أَنْ يُتَنَخَّعَ فِي وَجْهِهِ أَوْ يُبْزَقَ فِي وَجْهِهِ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلَا يَبْزُقَنَّ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ وَلَكِنْ عَنْ يَسَارِهِ تَحْتَ قَدَمِهِ فَإِنْ لَمْ يَجِدْ قَالَ بِثَوْبِهِ هَكَذَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ qiblada bir balgʻamni koʻrdilar va uni qirib tashladilar. (Roviy) aytdi: U zot: «Turdim va uni qirib tashladim», dedilar. Soʻng: «Biringiz namozda boʻlganida, yuziga tupurilishini yoki yuziga soʻlak otilishini yaxshi koʻradimi? Biringiz namozda boʻlsa, oldiga ham, oʻng tomoniga ham tupurmasin, balki chap tomoniga, oyogʻi ostiga (tupursin). Agar (joy) topmasa», — deb kiyimiga mana bunday qildilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ қиблада бир балғамни кўрдилар ва уни қириб ташладилар. (Ровий) айтди: У зот: «Турдим ва уни қириб ташладим», дедилар. Сўнг: «Бирингиз намозда бўлганида, юзига тупурилишини ёки юзига сўлак отилишини яхши кўрадими? Бирингиз намозда бўлса, олдига ҳам, ўнг томонига ҳам тупурмасин, балки чап томонига, оёғи остига (тупурсин). Агар (жой) топмаса», — деб кийимига мана бундай қилдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُوشِكُ أَنْ يَحْسِرَ الْفُرَاتُ عَنْ جَبَلٍ مِنْ ذَهَبٍ فَيَقْتَتِلَ عَلَيْهِ النَّاسُ حَتَّى يُقْتَلَ مِنْ كُلِّ عَشَرَةٍ تِسْعَةٌ وَيَبْقَى وَاحِدٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Yaqinda Furot bir oltin togʻni ochib beradi va odamlar uning ustida jang qiladilar; har oʻn kishidan toʻqqiztasi oʻldiriladi va bittasi qoladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Яқинда Фурот бир олтин тоғни очиб беради ва одамлар унинг устида жанг қиладилар; ҳар ўн кишидан тўққизтаси ўлдирилади ва биттаси қолади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ صَلَاةِ الصُّبْحِ فَلْيَضْطَجِعْ عَلَى جَنْبِهِ الْأَيْمَنِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz bomdod namozidan oldingi ikki rakatni oʻqiganida, oʻng yonboshi bilan yotsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз бомдод намозидан олдинги икки ракатни ўқиганида, ўнг ёнбоши билан ётсин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ يَعْنِي ابْنَ عُرْوَةَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَكَلَ أَحَدُكُمْ فَلْيَلْعَقْ أَصَابِعَهُ فَإِنَّهُ لَا يَدْرِي فِي أَيِّ ذَلِكَ الْبَرَكَةُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Biringiz taom yeganida barmoqlarini yalasin, zero u baraka ularning qaysi birida ekanini bilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Бирингиз таом еганида бармоқларини яласин, зеро у барака уларнинг қайси бирида эканини билмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْعَجْمَاءُ جَرْحُهَا جُبَارٌ وَالْمَعْدِنُ جُبَارٌ وَالْبِئْرُ جُبَارٌ وَفِي الرِّكَازِ الْخُمْسُحَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَ هَذَا غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ الرَّكَائِزُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Ajmo (soqov hayvon)ning jarohati behudadir, kon behudadir, quduq behudadir; rikozda esa beshdan bir (zakot) bor», dedilar. Boshqa bir sanad bilan ham shuning oʻxshashi rivoyat qilingan, faqat unda: «rakoiz», deyilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Ажмо (соқов ҳайвон)нинг жароҳати беҳудадир, кон беҳудадир, қудуқ беҳудадир; рикозда эса бешдан бир (закот) бор», дедилар. Бошқа бир санад билан ҳам шунинг ўхшаши ривоят қилинган, фақат унда: «ракоиз», дейилган.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ الْفَضْلِ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ مُعَاوِيَةَ الْمَهْرِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَيَا مَهْرِيُّ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ثَمَنِ الْكَلْبِ وَكَسْبِ الْمُومِسَةِ وَكَسْبِ الْحَجَّامِ وَكَسْبِ عَسِيبِ الْفَحْلِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Ey Mahriy! Rasululloh ﷺ itning bahosidan, fohishaning kasbidan, hajjomning kasbidan va erkak hayvonni qochirish haqidan qaytardilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Эй Маҳрий! Расулуллоҳ ﷺ итнинг баҳосидан, фоҳишанинг касбидан, ҳажжомнинг касбидан ва эркак ҳайвонни қочириш ҳақидан қайтардилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ الْجُرَيْرِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عُثْمَانَ النَّهْدِيَّ يَقُولُتَضَيَّفْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ سَبْعًا قَالَ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ قَسَمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَصْحَابِهِ تَمْرًا فَأَصَابَنِي سَبْعُ تَمَرَاتٍ إِحْدَاهُنَّ حَشَفَةٌ فَلَمْ يَكُنْ شَيْءٌ أَعْجَبَ إِلَيَّ مِنْهَا شَدَّتْ مَضَاغِي
Abu Usmon an-Nahdiy aytdi: Men Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning mehmoni boʻldim — yetti (kun). Men uning shunday deganini eshitdim: Nabiy ﷺ ashoblari orasida xurmo taqsimladilar; menga yettita xurmo tegdi, ulardan biri hashaf (quruq, sifatsiz) edi. Menga undan koʻra yoqimliroq narsa boʻlmadi — u chaynashimni quvvatlantirdi.Абу Усмон ан-Наҳдий айтди: Мен Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг меҳмони бўлдим — етти (кун). Мен унинг шундай деганини эшитдим: Набий ﷺ ашоблари орасида хурмо тақсимладилар; менга еттита хурмо тегди, улардан бири ҳашаф (қуруқ, сифатсиз) эди. Менга ундан кўра ёқимлироқ нарса бўлмади — у чайнашимни қувватлантирди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَزَالُ الْعَبْدُ فِي صَلَاةٍ مَا كَانَ فِي مُصَلَّاهُ يَنْتَظِرُ الصَّلَاةَ تَقُولُ الْمَلَائِكَةُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ حَتَّى يَنْصَرِفَ أَوْ يُحْدِثَ قُلْتُ وَمَا يُحْدِثُ قَالَ يَفْسُو أَوْ يَضْرِطُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Banda namozni kutib, namoz oʻqigan joyida turar ekan, namozda (sanaladi). Farishtalar: ‹Allohim, uni magʻfirat qil, Allohim, unga rahm qil›, deb turadilar, toki u ketmaguncha yoki tahorati buzilmaguncha», dedilar. Men: «Tahoratning buzilishi nima?», dedim. U: «Ovozsiz yoki ovoz bilan shamol chiqarishidir», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Банда намозни кутиб, намоз ўқиган жойида турар экан, намозда (саналади). Фаришталар: ‹Аллоҳим, уни мағфират қил, Аллоҳим, унга раҳм қил›, деб турадилар, токи у кетмагунча ёки таҳорати бузилмагунча», дедилар. Мен: «Таҳоратнинг бузилиши нима?», дедим. У: «Овозсиз ёки овоз билан шамол чиқаришидир», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَدْخُلُ أَهْلُ الْجَنَّةِ مُرْدًا بِيضًا جِعَادًا مُكَحَّلِينَ أَبْنَاءَ ثَلَاثٍ وَثَلَاثِينَ عَلَى خَلْقِ آدَمَ سَبْعِينَ ذِرَاعًا فِي سَبْعَةِ أَذْرُعٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Jannat ahli soqolsiz, oq, jingalak sochli, koʻzlariga surma tortilgan, oʻttiz uch yoshli holda, Odam (alayhissalom) suratida — boʻyi yetmish tirsak, eni yetti tirsak boʻlib kiradilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Жаннат аҳли соқолсиз, оқ, жингалак сочли, кўзларига сурма тортилган, ўттиз уч ёшли ҳолда, Одам (алайҳиссалом) суратида — бўйи етмиш тирсак, эни етти тирсак бўлиб кирадилар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُسَمِعْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ صُومُوا الْهِلَالَ لِرُؤْيَتِهِ وَأَفْطِرُوا لِرُؤْيَتِهِ فَإِنْ غُمَّ عَلَيْكُمْ فَعُدُّوا ثَلَاثِينَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Men Abul-Qosim ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Hilolni koʻrib roʻza tutinglar va uni koʻrib iftor qilinglar; agar sizlarga (bulut) toʻsib qolsa, oʻttizni sanang».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Абул-Қосим ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Ҳилолни кўриб рўза тутинглар ва уни кўриб ифтор қилинглар; агар сизларга (булут) тўсиб қолса, ўттизни сананг».
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُؤْمِنُ يَأْكُلُ فِي مِعًى وَاحِدٍ وَالْكَافِرُ يَأْكُلُ فِي سَبْعَةِ أَمْعَاءٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Moʻmin bir ichakda yeydi, kofir esa yetti ichakda yeydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Мўмин бир ичакда ейди, кофир эса етти ичакда ейди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ قَالَ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ الْقَعْقَاعِ بْنِ شُبْرُمَةَ الضَّبِّيُّ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو زُرْعَةَ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الصَّدَقَةِ أَعْظَمُ قَالَ أَنْ تَتَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَخْشَى الْفَقْرَ وَتَأْمُلُ الْبَقَاءَ وَلَا تَمَهَّلْ حَتَّى إِذَا بَلَغَتْ الْحُلْقُومَ قُلْتَ لِفُلَانٍ كَذَا وَلِفُلَانٍ كَذَا وَقَدْ كَانَ لِفُلَانٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ huzurlariga bir kishi kelib: «Yo Rasululloh, qaysi sadaqa eng ulugʻdir?» dedi. U zot: «Soppa-sogʻ, ziqna, kambagʻallikdan qoʻrqib, (uzoq) yashashni umid qilib turganingda sadaqa qilishingdir. (Jon) halqumga yetib: ‹Falonchiga buncha, falonchiga buncha› deydigan holga kelguningcha kechiktirma — axir u endi falonchining (moli) boʻlib qolgan», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ ҳузурларига бир киши келиб: «Ё Расулуллоҳ, қайси садақа энг улуғдир?» деди. У зот: «Соппа-соғ, зиқна, камбағалликдан қўрқиб, (узоқ) яшашни умид қилиб турганингда садақа қилишингдир. (Жон) ҳалқумга етиб: ‹Фалончига бунча, фалончига бунча› дейдиган ҳолга келгунингча кечиктирма — ахир у энди фалончининг (моли) бўлиб қолган», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَتْ شَجَرَةٌ تُؤْذِي أَهْلَ الطَّرِيقِ فَقَطَعَهَا رَجُلٌ فَنَحَّاهَا فَدَخَلَ الْجَنَّةَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Bir daraxt yoʻl ahliga ozor berar edi. Bir kishi uni kesib, chetga olib qoʻydi va jannatga kirdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Бир дарахт йўл аҳлига озор берар эди. Бир киши уни кесиб, четга олиб қўйди ва жаннатга кирди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْكَرِيمَ ابْنَ الْكَرِيمِ ابْنِ الْكَرِيمِ ابْنِ الْكَرِيمِ يُوسُفُ بْنُ يَعْقُوبَ بْنِ إِسْحَقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, karamli — karamlining oʻgʻli, karamlining oʻgʻli, karamlining oʻgʻli boʻlmish zot Yusuf ibn Yaʼqub ibn Isʼhoq ibn Ibrohimdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, карамли — карамлининг ўғли, карамлининг ўғли, карамлининг ўғли бўлмиш зот Юсуф ибн Яъқуб ибн Исъҳоқ ибн Иброҳимдир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ فَرَاهِيجَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَمَا كَانَ لَنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَعَامٌ إِلَّا الْأَسْوَدَانِ التَّمْرُ وَالْمَاءُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ zamonlarida bizda ikki qora — xurmo va suvdan boshqa taom boʻlmasdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ замонларида бизда икки қора — хурмо ва сувдан бошқа таом бўлмасди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُهَاجِرِ أَخْبَرَنِي قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الشَّعْثَاءِ الْمُحَارِبِيَّ قَالَكُنَّا مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ فِي مَسْجِدٍ فَخَرَجَ رَجُلٌ وَقَدْ أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ قَالَ فَقَالَ أَمَّا هَذَا فَقَدْ عَصَى أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Abush-Shaʼso al-Muhoribiy aytdi: Biz Abu Hurayra (roziyallohu anhu) bilan bir masjidda edik. Muazzin azon aytganidan keyin bir kishi (masjiddan) chiqib ketdi. Shunda u: «Bunisi Abul-Qosim ﷺga osiy boʻldi», dedi.Абуш-Шаъсо ал-Муҳорибий айтди: Биз Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) билан бир масжидда эдик. Муаззин азон айтганидан кейин бир киши (масжиддан) чиқиб кетди. Шунда у: «Буниси Абул-Қосим ﷺга осий бўлди», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَّرَ الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ذَاتَ لَيْلَةٍ حَتَّى كَادَ يَذْهَبُ ثُلُثُ اللَّيْلِ أَوْ قُرَابُهُ قَالَ ثُمَّ جَاءَ وَفِي النَّاسِ رِقَّةٌ وَهُمْ عِزُونَ فَغَضِبَ غَضَبًا شَدِيدًا ثُمَّ قَالَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا بَدَا النَّاسَ إِلَى عَرْقٍ أَوْ مِرْمَاتَيْنِ لَأَجَابُوا لَهُ وَهُمْ يَتَخَلَّفُونَ عَنْ هَذِهِ الصَّلَاةِ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ رَجُلًا فَيَتَخَلَّفَ عَلَى أَهْلِ هَذِهِ الدُّورِ الَّذِينَ يَتَخَلَّفُونَ عَنْ هَذِهِ الصَّلَاةِ فَأُحَرِّقَهَا عَلَيْهِمْ بِالنِّيرَانِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir kecha xufton namozini kechaning uchdan biri oʻtay deb qolgunicha yoki shunga yaqin (paytgacha) kechiktirdilar. Soʻng chiqib keldilar; odamlar oz edi va guruh-guruh boʻlib (oʻtirar edilar). U zot qattiq gʻazablandilar, soʻng: «Agar bir kishi odamlarni bir boʻlak goʻshtli suyakka yoki ikkita tuyoqqa chaqirsa, ular albatta unga javob berardilar; bu namozdan esa qolib ketyaptilar. Men bir kishiga buyurib, oʻzim bu namozdan qolayotgan uylar ahlining ortidan borib, ustlariga olov yoqib yuborishni koʻnglimga tugdim», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир кеча хуфтон намозини кечанинг учдан бири ўтай деб қолгунича ёки шунга яқин (пайтгача) кечиктирдилар. Сўнг чиқиб келдилар; одамлар оз эди ва гуруҳ-гуруҳ бўлиб (ўтирар эдилар). У зот қаттиқ ғазабландилар, сўнг: «Агар бир киши одамларни бир бўлак гўштли суякка ёки иккита туёққа чақирса, улар албатта унга жавоб берардилар; бу намоздан эса қолиб кетяптилар. Мен бир кишига буюриб, ўзим бу намоздан қолаётган уйлар аҳлининг ортидан бориб, устларига олов ёқиб юборишни кўнглимга тугдим», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو المُهَزِّمِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ فَاطِمَةَ أَوْ أُمَّ سَلَمَةَ أَنْ تَجُرَّ ذَيْلَهَا ذِرَاعًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Fotimaga — yoki Ummu Salamaga — etagini bir tirsak (uzunlikda) sudrashni buyurdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Фотимага — ёки Умму Саламага — этагини бир тирсак (узунликда) судрашни буюрдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ وَبَهْزٌ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي عَلْقَمَةَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ مِنْ فِيهِ إِلَى فِيَّ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ أَطَاعَنِي فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ وَمَنْ عَصَانِي فَقَدْ عَصَى اللَّهَ وَمَنْ أَطَاعَ الْأَمِيرَ فَقَدْ أَطَاعَنِي إِنَّمَا الْأَمِيرُ مِجَنٌّ فَإِنْ صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَوْ قُعُودًا فَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ فَإِنَّهُ إِذَا وَافَقَ قَوْلُ أَهْلِ الْأَرْضِ قَوْلَ أَهْلِ السَّمَاءِ غُفِرَ لَهُ مَا مَضَى مِنْ ذَنْبِهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Kim menga itoat qilsa, Allohga itoat qilibdi; kim menga osiy boʻlsa, Allohga osiy boʻlibdi. Kim amirga itoat qilsa, menga itoat qilibdi. Amir faqat qalqondir. Agar u oʻtirib namoz oʻqisa, sizlar ham oʻtirib namoz oʻqinglar. U ‹samiʼallohu liman hamidah› deganida, sizlar: ‹Allohumma robbano lakal-hamd›, denglar. Zero, yer ahlining soʻzi osmon ahlining soʻziga mos kelsa, uning oʻtgan gunohi magʻfirat qilinadi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Ким менга итоат қилса, Аллоҳга итоат қилибди; ким менга осий бўлса, Аллоҳга осий бўлибди. Ким амирга итоат қилса, менга итоат қилибди. Амир фақат қалқондир. Агар у ўтириб намоз ўқиса, сизлар ҳам ўтириб намоз ўқинглар. У ‹самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деганида, сизлар: ‹Аллоҳумма роббано лакал-ҳамд›, денглар. Зеро, ер аҳлининг сўзи осмон аҳлининг сўзига мос келса, унинг ўтган гуноҳи мағфират қилинади».
قَالَ وَيَهْلِكُ قَيْصَرُ فَلَا يَكُونُ قَيْصَرُ بَعْدَهُ وَيَهْلِكُ كِسْرَى فَلَا يَكُونُ كِسْرَى بَعْدَهُ
U zot: «Qaysar halok boʻladi va undan keyin Qaysar boʻlmaydi; Kisro halok boʻladi va undan keyin Kisro boʻlmaydi», dedilar.У зот: «Қайсар ҳалок бўлади ва ундан кейин Қайсар бўлмайди; Кисро ҳалок бўлади ва ундан кейин Кисро бўлмайди», дедилар.
وَقَالَ اسْتَعِيذُوا بِاللَّهِ مِنْ خَمْسٍ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ وَعَذَابِ الْقَبْرِ وَفِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ وَفِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Besh narsadan: jahannam azobidan, qabr azobidan, hayot hamda mamot fitnasidan va Masih Dajjol fitnasidan Allohga panoh soʻranglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Беш нарсадан: жаҳаннам азобидан, қабр азобидан, ҳаёт ҳамда мамот фитнасидан ва Масиҳ Дажжол фитнасидан Аллоҳга паноҳ сўранглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو هِلَالٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ آمَنَ بِي عَشَرَةٌ مِنْ أَحْبَارِ الْيَهُودِ لَآمَنَ بِي كُلُّ يَهُودِيٍّ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِقَالَ كَعْبٌ اثْنَا عَشَرَ مِصْدَاقُهُمْ فِي سُورَةِ الْمَائِدَةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Agar yahudiy ulamolaridan oʻntasi menga iymon keltirganida edi, yer yuzidagi har bir yahudiy menga iymon keltirgan boʻlardi», dedilar. Kaʼb: «Oʻn ikkitasi; ularning tasdigʻi Moida surasidadir», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар яҳудий уламоларидан ўнтаси менга иймон келтирганида эди, ер юзидаги ҳар бир яҳудий менга иймон келтирган бўларди», дедилар. Каъб: «Ўн иккитаси; уларнинг тасдиғи Моида сурасидадир», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ قَالَ أَخْبَرَنَا قَيْسٌ وحَبِيبٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَفِي كُلِّ الصَّلَوَاتِ يُقْرَأُ فَمَا أَسْمَعَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْمَعْنَاكُمْ وَمَا أَخْفَى عَنَّا أَخْفَيْنَا عَنْكُمْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Har bir namozda (Qurʼon) oʻqiladi. Rasululloh ﷺ bizga eshittirib oʻqigan (namoz)larda biz ham sizlarga eshittirib oʻqiymiz; bizdan yashirib oʻqiganlarida esa biz ham sizlardan yashirib oʻqiymiz.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Ҳар бир намозда (Қуръон) ўқилади. Расулуллоҳ ﷺ бизга эшиттириб ўқиган (намоз)ларда биз ҳам сизларга эшиттириб ўқиймиз; биздан яшириб ўқиганларида эса биз ҳам сизлардан яшириб ўқиймиз.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَنْبَأَنِي سَلَمَةُ بْنُ كُهَيْلٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بِمِنًى يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَجُلًا أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَقَاضَاهُ فَأَغْلَظَ لَهُ قَالَ فَهَمَّ بِهِ أَصْحَابُهُ فَقَالَ دَعُوهُ فَإِنَّ لِصَاحِبِ الْحَقِّ مَقَالًا قَالَ اشْتَرُوا لَهُ بَعِيرًا فَأَعْطُوهُ إِيَّاهُ قَالُوا لَا نَجِدُ إِلَّا سِنًّا أَفْضَلَ مِنْ سِنِّهِ قَالَ فَاشْتَرُوهُ فَأَعْطُوهُ إِيَّاهُ فَإِنَّ مِنْ خَيْرِكُمْ أَحْسَنَكُمْ قَضَاءً
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Rasululloh ﷺ huzurlariga haqini talab qilib kelib, u zotga qoʻpol gapirdi. Ashoblari unga (tanbeh bermoqchi boʻlib) qasd qildilar. Shunda u zot: «Uni qoʻyinglar, haq egasining gapiradigan (soʻzi) boʻladi», dedilar. Soʻng: «Unga bir tuya sotib olib beringlar», dedilar. Ular: «Uning tuyasining yoshidan yaxshirogʻidan boshqasini topmayapmiz», dedilar. U zot: «Oʻshani sotib olib beringlar; zero, sizlarning eng yaxshingiz qarzni eng chiroyli ado etadiganingizdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига ҳақини талаб қилиб келиб, у зотга қўпол гапирди. Ашоблари унга (танбеҳ бермоқчи бўлиб) қасд қилдилар. Шунда у зот: «Уни қўйинглар, ҳақ эгасининг гапирадиган (сўзи) бўлади», дедилар. Сўнг: «Унга бир туя сотиб олиб беринглар», дедилар. Улар: «Унинг туясининг ёшидан яхшироғидан бошқасини топмаяпмиз», дедилар. У зот: «Ўшани сотиб олиб беринглар; зеро, сизларнинг энг яхшингиз қарзни энг чиройли адо этадиганингиздир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا يَحْسَبُ حَمَّادٌ أَنَّهُ قَالَ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ يَنْعَمُ لَا يَبْأَسُ لَا تَبْلَى ثِيَابُهُ وَلَا يَفْنَى شَبَابُهُ فِي الْجَنَّةِ مَا لَا عَيْنٌ رَأَتْ وَلَا أُذُنٌ سَمِعَتْ وَلَا خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi — Hammod oʻylashicha, u zot shunday dedilar: «Kim jannatga kirsa, neʼmatda boʻladi, mashaqqat koʻrmaydi; kiyimi eskirmaydi, yoshligi tugamaydi. Jannatda hech bir koʻz koʻrmagan, hech bir quloq eshitmagan va hech bir insonning koʻngliga kelmagan (neʼmatlar) bordir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади — Ҳаммод ўйлашича, у зот шундай дедилар: «Ким жаннатга кирса, неъматда бўлади, машаққат кўрмайди; кийими эскирмайди, ёшлиги тугамайди. Жаннатда ҳеч бир кўз кўрмаган, ҳеч бир қулоқ эшитмаган ва ҳеч бир инсоннинг кўнглига келмаган (неъматлар) бордир».
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيُّ مِنْ قَبِيلَةٍ يُقَالُ لَهَا قَارَةُ مِنْ الْأَنْصَارِ وَنَزَلَ الْإِسْكَنْدَرِيَّةَ بَلَدُ بَابِ مِصْرَ فَقِيلَ لَهُ الْإِسْكَنْدَرَانِيُّ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بُعِثْتُ فِي خَيْرِ قُرُونِ بَنِي آدَمَ قَرْنًا فَقَرْنًا حَتَّى كُنْتُ مِنْ الْقَرْنِ الَّذِي كُنْتُ فِيهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Men Odam farzandlarining eng yaxshi asrlarida — asrdan asrga (oʻtib), toki oʻzim boʻlgan asrga yetgunimcha — (paygʻambar qilib) yuborildim», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Мен Одам фарзандларининг энг яхши асрларида — асрдан асрга (ўтиб), токи ўзим бўлган асрга етгунимча — (пайғамбар қилиб) юборилдим», дедилар.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَا لِعَبْدِي الْمُؤْمِنِ عِنْدِي جَزَاءٌ إِذَا قَبَضْتُ صَفِيَّهُ مِنْ أَهْلِ الدُّنْيَا ثُمَّ احْتَسَبَهُ إِلَّا الْجَنَّةُ
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki,) Rasululloh ﷺ: «Alloh taolo (shunday) deydi: ‹Men dunyo ahlidan boʻlgan suyuklisini (yaqinini) olganimda (vafot ettirganimda), u esa (savobini) Mendan kutib sabr qilsa, bunday momin bandam uchun Mening huzurimda jannatdan boshqa mukofot yoʻq›», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики,) Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ таоло (шундай) дейди: ‹Мен дунё аҳлидан бўлган суюклисини (яқинини) олганимда (вафот эттирганимда), у эса (савобини) Мендан кутиб сабр қилса, бундай момин бандам учун Менинг ҳузуримда жаннатдан бошқа мукофот йўқ›», дедилар.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ عَمَّرَهُ اللَّهُ سِتِّينَ سَنَةً فَقَدْ أَعْذَرَ اللَّهُ إِلَيْهِ فِي الْعُمُرِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimga Alloh oltmish yil umr bergan boʻlsa, Alloh unga umr (borasida) uzr qoldirmagandir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимга Аллоҳ олтмиш йил умр берган бўлса, Аллоҳ унга умр (борасида) узр қолдирмагандир», дедилар.