أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُقَوِّمُ الصُّفُوفَ كَمَا تُقَوَّمُ الْقِدَاحُ فَأَبْصَرَ رَجُلاً خَارِجًا صَدْرُهُ مِنَ الصَّفِّ فَلَقَدْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لَتُقِيمُنَّ صُفُوفَكُمْ أَوْ لَيُخَالِفَنَّ اللَّهُ بَيْنَ وُجُوهِكُمْ " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ oʻqlar toʻgʻrilangandek saflarni toʻgʻrilar edilar. Bir kishining koʻksi safdan chiqib turganini koʻrdilar. Men Nabiy ﷺ: ‹Saflaringizni toʻgʻrilaysizlar, aks holda Alloh yuzlaringizni bir-biriga qarama-qarshi qilib qoʻyadi›, deganlarini eshitdim».Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ ўқлар тўғрилангандек сафларни тўғрилар эдилар. Бир кишининг кўкси сафдан чиқиб турганини кўрдилар. Мен Набий ﷺ: ‹Сафларингизни тўғрилайсизлар, акс ҳолда Аллоҳ юзларингизни бир-бирига қарама-қарши қилиб қўяди›, деганларини эшитдим».
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ شُعْبَةَ، أَنَّ إِبْرَاهِيمَ بْنَ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ، أَخْبَرَهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الْجُمُعَةِ بِـ { سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى } وَ{ هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ } وَرُبَّمَا اجْتَمَعَ الْعِيدُ وَالْجُمُعَةُ فَيَقْرَأُ بِهِمَا فِيهِمَا جَمِيعًا .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ juma namozida {Eng Oliy Robbingning nomini poklab yod et} va {Senga (dahshati bilan hammani) qoplab oluvchi (Qiyomat)ning xabari keldimi} suralarini oʻqir edilar. Baʼzan hayit va juma bir kunga toʻgʻri kelib qolar, shunda u zot ikkalasida ham ushbu ikki surani oʻqir edilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жума намозида {Энг Олий Роббингнинг номини поклаб ёд эт} ва {Сенга (даҳшати билан ҳаммани) қоплаб олувчи (Қиёмат)нинг хабари келдими} сураларини ўқир эдилар. Баъзан ҳайит ва жума бир кунга тўғри келиб қолар, шунда у зот иккаласида ҳам ушбу икки сурани ўқир эдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَرَجَ يَجُرُّ ثَوْبَهُ فَزِعًا حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَلَمْ يَزَلْ يُصَلِّي بِنَا حَتَّى انْجَلَتْ فَلَمَّا انْجَلَتْ قَالَ " إِنَّ نَاسًا يَزْعُمُونَ أَنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لاَ يَنْكَسِفَانِ إِلاَّ لِمَوْتِ عَظِيمٍ مِنَ الْعُظَمَاءِ وَلَيْسَ كَذَلِكَ إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لاَ يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلاَ لِحَيَاتِهِ وَلَكِنَّهُمَا آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا بَدَا لِشَىْءٍ مِنْ خَلْقِهِ خَشَعَ لَهُ فَإِذَا رَأَيْتُمْ ذَلِكَ فَصَلُّوا كَأَحْدَثِ صَلاَةٍ صَلَّيْتُمُوهَا مِنَ الْمَكْتُوبَةِ " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida quyosh tutildi. U zot qoʻrqib, koʻylaklarini sudragancha masjidga kelguncha chiqib ketdilar va quyosh yorishguncha bizga namoz oʻqib beraverdilar. Yorishgach: «Albatta, baʼzi odamlar quyosh va oy faqat ulugʻlardan biri oʻlgani uchun tutiladi, deb daʼvo qiladilar. Bu unday emas. Albatta, quyosh va oy birovning oʻlimi yoki hayoti uchun tutilmaydi, balki ular Alloh azza va jallaning oyatlaridan ikki oyatdir. Alloh azza va jalla oʻz maxluqotidan biror narsaga tajalli qilsa, u Unga boʻysunadi. Buni koʻrsangiz, oʻqigan eng oxirgi farz namozingizdek namoz oʻqinglar», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида қуёш тутилди. У зот қўрқиб, кўйлакларини судраганча масжидга келгунча чиқиб кетдилар ва қуёш ёришгунча бизга намоз ўқиб беравердилар. Ёришгач: «Албатта, баъзи одамлар қуёш ва ой фақат улуғлардан бири ўлгани учун тутилади, деб даъво қиладилар. Бу ундай эмас. Албатта, қуёш ва ой бировнинг ўлими ёки ҳаёти учун тутилмайди, балки улар Аллоҳ азза ва жалланинг оятларидан икки оятдир. Аллоҳ азза ва жалла ўз махлуқотидан бирор нарсага тажалли қилса, у Унга бўйсунади. Буни кўрсангиз, ўқиган энг охирги фарз намозингиздек намоз ўқинглар», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، عَنْ مُعَاذِ بْنِ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا خَسَفَتِ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ فَصَلُّوا كَأَحْدَثِ صَلاَةٍ صَلَّيْتُمُوهَا " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Quyosh yoki oy tutilsa, oxirgi oʻqigan namozingizga oʻxshatib namoz oʻqinglar», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Қуёш ёки ой тутилса, охирги ўқиган намозингизга ўхшатиб намоз ўқинглар», дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى حِينَ انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ مِثْلَ صَلاَتِنَا يَرْكَعُ وَيَسْجُدُ .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ quyosh tutilganda bizning namozimizga oʻxshab, ruku qilib, sajda qilib namoz oʻqidilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ қуёш тутилганда бизнинг намозимизга ўхшаб, руку қилиб, сажда қилиб намоз ўқидилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ خَرَجَ يَوْمًا مُسْتَعْجِلاً إِلَى الْمَسْجِدِ وَقَدِ انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ فَصَلَّى حَتَّى انْجَلَتْ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ أَهْلَ الْجَاهِلِيَّةِ كَانُوا يَقُولُونَ إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لاَ يَنْخَسِفَانِ إِلاَّ لِمَوْتِ عَظِيمٍ مِنْ عُظَمَاءِ أَهْلِ الأَرْضِ وَإِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لاَ يَنْخَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلاَ لِحَيَاتِهِ وَلَكِنَّهُمَا خَلِيقَتَانِ مِنْ خَلْقِهِ يُحْدِثُ اللَّهُ فِي خَلْقِهِ مَا يَشَاءُ فَأَيُّهُمَا انْخَسَفَ فَصَلُّوا حَتَّى يَنْجَلِيَ أَوْ يُحْدِثَ اللَّهُ أَمْرًا " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir kuni quyosh tutilgan holda shoshilib masjidga chiqdilar va quyosh ochilgunicha namoz oʻqidilar. Soʻng: «Albatta, johiliyat ahli quyosh va oy faqat yer ahlining ulugʻlaridan biri oʻlgandagina tutiladi, deb aytar edilar. Vaholanki, quyosh va oy biror kishining oʻlimi yoki hayoti uchun tutilmaydi. Balki ular Allohning maxluqotidan ikki maxluqdir. Alloh Oʻz maxluqotida xohlagan narsasini paydo qiladi. Bas, ulardan qaysi biri tutilsa, quyosh ochilgunicha yoki Alloh biror ish paydo qilgunicha namoz oʻqinglar», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир куни қуёш тутилган ҳолда шошилиб масжидга чиқдилар ва қуёш очилгунича намоз ўқидилар. Сўнг: «Албатта, жоҳилият аҳли қуёш ва ой фақат ер аҳлининг улуғларидан бири ўлгандагина тутилади, деб айтар эдилар. Ваҳоланки, қуёш ва ой бирор кишининг ўлими ёки ҳаёти учун тутилмайди. Балки улар Аллоҳнинг махлуқотидан икки махлуқдир. Аллоҳ Ўз махлуқотида хоҳлаган нарсасини пайдо қилади. Бас, улардан қайси бири тутилса, қуёш очилгунича ёки Аллоҳ бирор иш пайдо қилгунича намоз ўқинглар», дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ فِي الْعِيدَيْنِ وَيَوْمِ الْجُمُعَةِ بِـ { سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى } وَ{ هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ } وَرُبَّمَا اجْتَمَعَا فِي يَوْمٍ وَاحِدٍ فَيَقْرَأُ بِهِمَا .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ikki iydda va juma kuni {Sabbihisma robbikal aʼlaa} va {Hal ataaka hadiisul gʻoshiya} (suralarini) oʻqirdilar. Baʼzan (iyd va juma) bir kunda toʻgʻri kelib qolsa, ularning ikkalasini (shu suralarni) oʻqirdilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ икки ийдда ва жума куни {Саббиҳисма роббикал аълаа} ва {Ҳал атаака ҳадиисул ғошия} (сураларини) ўқирдилар. Баъзан (ийд ва жума) бир кунда тўғри келиб қолса, уларнинг иккаласини (шу сураларни) ўқирдилар.
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، عَنْ جَرِيرٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ، قُلْتُ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ نَعَمْ عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الْجُمُعَةِ وَالْعِيدِ بِـ { سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى } وَ { هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ } وَإِذَا اجْتَمَعَ الْجُمُعَةُ وَالْعِيدُ فِي يَوْمٍ قَرَأَ بِهِمَا .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ juma va hayit namozlarida {Sabbihisma robbikal aʼla} va {Hal atoka hadisul gʻoshiya} suralarini oʻqir edilar. Juma bilan hayit bir kunga toʻgʻri kelib qolsa, ikkovini ham oʻqirdilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жума ва ҳайит намозларида {Саббиҳисма роббикал аъла} ва {Ҳал атока ҳадисул ғошия} сураларини ўқир эдилар. Жума билан ҳайит бир кунга тўғри келиб қолса, икковини ҳам ўқирдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ عُرْفُطَةَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الرَّجُلِ يَأْتِي جَارِيَةَ امْرَأَتِهِ قَالَ " إِنْ كَانَتْ أَحَلَّتْهَا لَهُ جَلَدْتُهُ مِائَةً وَإِنْ لَمْ تَكُنْ أَحَلَّتْهَا لَهُ رَجَمْتُهُ " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ xotinining chorisi (juvon quli) bilan yaqinlik qilgan erkak haqida: «Agar u (xotini) uni erga halol qilgan boʻlsa, uni yuz (darra) uraman, agar halol qilmagan boʻlsa, uni toshboʻron qilaman», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ хотинининг чориси (жувон қули) билан яқинлик қилган эркак ҳақида: «Агар у (хотини) уни эрга ҳалол қилган бўлса, уни юз (дарра) ураман, агар ҳалол қилмаган бўлса, уни тошбўрон қиламан», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَبَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ خَالِدِ بْنِ عُرْفُطَةَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّ رَجُلاً، يُقَالُ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حُنَيْنٍ وَيُنْبَزُ قُرْقُورًا أَنَّهُ وَقَعَ بِجَارِيَةِ امْرَأَتِهِ فَرُفِعَ إِلَى النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ فَقَالَ لأَقْضِيَنَّ فِيهَا بِقَضِيَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنْ كَانَتْ أَحَلَّتْهَا لَكَ جَلَدْتُكَ وَإِنْ لَمْ تَكُنْ أَحَلَّتْهَا لَكَ رَجَمْتُكَ بِالْحِجَارَةِ فَكَانَتْ أَحَلَّتْهَا لَهُ فَجُلِدَ مِائَةً . قَالَ قَتَادَةُ فَكَتَبْتُ إِلَى حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ فَكَتَبَ إِلَىَّ بِهَذَا .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Abdurrahmon ibn Hunayn deb ataladigan, Qurqur laqabli bir kishi xotinining chorisi (juvon quli) bilan yaqinlik qildi va (bu ish) Nuʼmon ibn Bashirning oldiga keltirildi. U: «Bu haqda albatta Rasululloh ﷺning hukmlari bilan hukm qilaman: agar u (xotining) uni senga halol qilgan boʻlsa, seni (darra) uraman, agar halol qilmagan boʻlsa, seni tosh bilan toshboʻron qilaman», dedi. U (xotini) uni erga halol qilgan ekan, shuning uchun u yuz (darra) urildi.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Абдурраҳмон ибн Ҳунайн деб аталадиган, Қурқур лақабли бир киши хотинининг чориси (жувон қули) билан яқинлик қилди ва (бу иш) Нуъмон ибн Баширнинг олдига келтирилди. У: «Бу ҳақда албатта Расулуллоҳ ﷺнинг ҳукмлари билан ҳукм қиламан: агар у (хотининг) уни сенга ҳалол қилган бўлса, сени (дарра) ураман, агар ҳалол қилмаган бўлса, сени тош билан тошбўрон қиламан», деди. У (хотини) уни эрга ҳалол қилган экан, шунинг учун у юз (дарра) урилди.
أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَارِمٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي رَجُلٍ وَقَعَ بِجَارِيَةِ امْرَأَتِهِ " إِنْ كَانَتْ أَحَلَّتْهَا لَهُ فَأَجْلِدْهُ مِائَةً وَإِنْ لَمْ تَكُنْ أَحَلَّتْهَا لَهُ فَأَرْجُمْهُ " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ xotinining chorisi (juvon quli) bilan yaqinlik qilgan erkak haqida: «Agar u (xotini) uni erga halol qilgan boʻlsa, uni yuz (darra) ur, agar halol qilmagan boʻlsa, uni toshboʻron qil», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ хотинининг чориси (жувон қули) билан яқинлик қилган эркак ҳақида: «Агар у (хотини) уни эрга ҳалол қилган бўлса, уни юз (дарра) ур, агар ҳалол қилмаган бўлса, уни тошбўрон қил», дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ حُمَيْدٍ، ح وَأَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ سَمِعْنَاهُ مِنَ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَمُحَمَّدُ بْنُ النُّعْمَانِ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّ أَبَاهُ، نَحَلَهُ غُلاَمًا فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يُشْهِدُهُ فَقَالَ " أَكُلَّ وَلَدِكَ نَحَلْتَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَارْدُدْهُ " . وَاللَّفْظُ لِمُحَمَّدٍ .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, otasi unga bir gʻulomni tuhfa qildi va Nabiy ﷺ ni bunga guvoh qilmoqchi boʻlib huzurlariga keldi. Shunda u zot: «Barcha farzandlaringga tuhfa berdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, uni qaytarib ol», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, отаси унга бир ғуломни туҳфа қилди ва Набий ﷺ ни бунга гувоҳ қилмоқчи бўлиб ҳузурларига келди. Шунда у зот: «Барча фарзандларингга туҳфа бердингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Ундай бўлса, уни қайтариб ол», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَمُحَمَّدِ بْنِ النُّعْمَانِ، يُحَدِّثَانِهِ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّ أَبَاهُ، أَتَى بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنِّي نَحَلْتُ ابْنِي غُلاَمًا كَانَ لِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ " أَكُلَّ وَلَدِكَ نَحَلْتَهُ " . قَالَ لاَ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَارْجِعْهُ " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, otasi uni Rasululloh ﷺ huzuriga olib kelib: «Men oʻgʻlimga oʻzimga tegishli bir gʻulomni tuhfa qildim», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Barcha farzandlaringga tuhfa berdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. Rasululloh ﷺ: «Unday boʻlsa, uni qaytarib ol», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, отаси уни Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига олиб келиб: «Мен ўғлимга ўзимга тегишли бир ғуломни туҳфа қилдим», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Барча фарзандларингга туҳфа бердингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ундай бўлса, уни қайтариб ол», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ هَاشِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ النُّعْمَانِ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّ أَبَاهُ، بَشِيرَ بْنَ سَعْدٍ جَاءَ بِابْنِهِ النُّعْمَانِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي نَحَلْتُ ابْنِي هَذَا غُلاَمًا كَانَ لِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَكُلَّ بَنِيكَ نَحَلْتَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَارْجِعْهُ " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, otasi Bashir ibn Saʼd oʻgʻli Nuʼmonni olib kelib: «Ey Rasululloh, men shu oʻgʻlimga oʻzimga tegishli bir gʻulomni tuhfa qildim», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Barcha oʻgʻillaringga tuhfa berdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, uni qaytarib ol», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, отаси Башир ибн Саъд ўғли Нуъмонни олиб келиб: «Эй Расулуллоҳ, мен шу ўғлимга ўзимга тегишли бир ғуломни туҳфа қилдим», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Барча ўғилларингга туҳфа бердингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Ундай бўлса, уни қайтариб ол», дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّ أَبَاهُ، نَحَلَهُ نُحْلاً فَقَالَتْ لَهُ أُمُّهُ أَشْهِدِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَلَى مَا نَحَلْتَ ابْنِي . فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَكَرِهَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَشْهَدَ لَهُ .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, otasi unga bir narsa tuhfa qildi. Shunda onasi unga: «Oʻgʻlimga tuhfa qilgan narsangga Nabiy ﷺ ni guvoh qil», dedi. U Nabiy ﷺ huzuriga kelib, buni u zotga aytdi. Nabiy ﷺ esa bunga guvoh boʻlishni yoqtirmadilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, отаси унга бир нарса туҳфа қилди. Шунда онаси унга: «Ўғлимга туҳфа қилган нарсангга Набий ﷺ ни гувоҳ қил», деди. У Набий ﷺ ҳузурига келиб, буни у зотга айтди. Набий ﷺ эса бунга гувоҳ бўлишни ёқтирмадилар.
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ فِطْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مُسْلِمُ بْنُ صُبَيْحٍ، قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ، يَقُولُ ذَهَبَ بِي أَبِي إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُشْهِدُهُ عَلَى شَىْءٍ أَعْطَانِيهِ فَقَالَ " أَلَكَ وَلَدٌ غَيْرُهُ " . قَالَ نَعَمْ . وَصَفَّ بِيَدِهِ بِكَفِّهِ أَجْمَعَ كَذَا أَلاَ سَوَّيْتَ بَيْنَهُمْ .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u aytdi: «Otam meni Nabiy ﷺ huzuriga menga bergan bir narsasiga guvoh qilish uchun olib bordi. Shunda u zot: ‹Undan boshqa farzanding bormi?› dedilar. U: ‹Ha›, dedi. U zot qoʻllarini kaftlari bilan bir tekis qilib ishora qildilar-da: ‹Ular oʻrtasida baravar qilsang boʻlmaydimi?› dedilar».Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у айтди: «Отам мени Набий ﷺ ҳузурига менга берган бир нарсасига гувоҳ қилиш учун олиб борди. Шунда у зот: ‹Ундан бошқа фарзандинг борми?› дедилар. У: ‹Ҳа›, деди. У зот қўлларини кафтлари билан бир текис қилиб ишора қилдилар-да: ‹Улар ўртасида баравар қилсанг бўлмайдими?› дедилар».
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ رَجُلٌ فَسَارَّهُ فَقَالَ " اقْتُلُوهُ " . ثُمَّ قَالَ " أَيَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ " . قَالَ نَعَمْ وَلَكِنَّمَا يَقُولُهَا تَعَوُّذًا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقْتُلُوهُ فَإِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz Paygʻambar ﷺ bilan birga edik. Shunda bir kishi kelib, unga (biror kishi haqida) pichirlab gapirdi. Paygʻambar ﷺ: «Uni oʻldiringlar!» dedilar. Soʻng: «U Allohdan boshqa iloh yoʻqligiga guvohlik beradimi?» dedilar. U: «Ha, lekin u buni faqat (joniga) himoya (izlab) aytadi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uni oʻldirmanglar! Chunki men odamlar Allohdan boshqa iloh yoʻq, deb aytmagunlaricha ular bilan jang qilishga buyurildim. Bas, ular buni aytsalar, qonlari va mollarini mendan saqlagan boʻladilar, faqat haq bilangina (olinadi), hisobi esa Allohning zimmasidadir», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз Пайғамбар ﷺ билан бирга эдик. Шунда бир киши келиб, унга (бирор киши ҳақида) пичирлаб гапирди. Пайғамбар ﷺ: «Уни ўлдиринглар!» дедилар. Сўнг: «У Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқлигига гувоҳлик берадими?» дедилар. У: «Ҳа, лекин у буни фақат (жонига) ҳимоя (излаб) айтади», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уни ўлдирманглар! Чунки мен одамлар Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ, деб айтмагунларича улар билан жанг қилишга буюрилдим. Бас, улар буни айтсалар, қонлари ва молларини мендан сақлаган бўладилар, фақат ҳақ билангина (олинади), ҳисоби эса Аллоҳнинг зиммасидадир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّنْعَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ - قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - فَوَاللَّهِ لاَ أَسْمَعُ بَعْدَهُ أَحَدًا يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - يَقُولُ " إِنَّ الْحَلاَلَ بَيِّنٌ وَإِنَّ الْحَرَامَ بَيِّنٌ وَإِنَّ بَيْنَ ذَلِكَ أُمُورًا مُشْتَبِهَاتٍ " . وَرُبَّمَا قَالَ " وَإِنَّ بَيْنَ ذَلِكَ أُمُورًا مُشْتَبِهَةً " . قَالَ " وَسَأَضْرِبُ لَكُمْ فِي ذَلِكَ مَثَلاً إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَمَى حِمًى وَإِنَّ حِمَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مَا حَرَّمَ وَإِنَّهُ مَنْ يَرْتَعْ حَوْلَ الْحِمَى يُوشِكْ أَنْ يُخَالِطَ الْحِمَى " . وَرُبَّمَا قَالَ " إِنَّهُ مَنْ يَرْعَى حَوْلَ الْحِمَى يُوشِكْ أَنْ يَرْتَعَ فِيهِ وَإِنَّ مَنْ يُخَالِطِ الرِّيبَةَ يُوشِكْ أَنْ يَجْسُرَ " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺdan eshitdim, — Allohga qasamki, undan keyin hech kimning «Rasululloh ﷺdan eshitdim» deganini eshitmayman, — u zot: «Albatta, halol ravshandir va albatta, harom ravshandir. Bu ikkisining orasida shubhali ishlar bordir. Men buni sizga bir misol bilan tushuntiraman: albatta, Alloh azza va jalla bir qoʻriqxona belgiladi. Alloh azza va jallaning qoʻriqxonasi Uning harom qilgan narsalaridir. Kim qoʻriqxona atrofida yursa, unga aralashib ketishi yaqindir», dedilar. Baʼzan: «Kim qoʻriqxona atrofida chorva boqsa, unda oʻtlab ketishi yaqindir. Kim shubhali narsaga aralashsa, unga jurʼat qilib ketishi yaqindir», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺдан эшитдим, — Аллоҳга қасамки, ундан кейин ҳеч кимнинг «Расулуллоҳ ﷺдан эшитдим» деганини эшитмайман, — у зот: «Албатта, ҳалол равшандир ва албатта, ҳаром равшандир. Бу иккисининг орасида шубҳали ишлар бордир. Мен буни сизга бир мисол билан тушунтираман: албатта, Аллоҳ азза ва жалла бир қўриқхона белгилади. Аллоҳ азза ва жалланинг қўриқхонаси Унинг ҳаром қилган нарсаларидир. Ким қўриқхона атрофида юрса, унга аралашиб кетиши яқиндир», дедилар. Баъзан: «Ким қўриқхона атрофида чорва боқса, унда ўтлаб кетиши яқиндир. Ким шубҳали нарсага аралашса, унга журъат қилиб кетиши яқиндир», дедилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنِي صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو، قَالَ حَدَّثَنِي أَزْهَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَرَازِيُّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّهُ رَفَعَ إِلَيْهِ نَفَرٌ مِنَ الْكَلاَعِيِّينَ أَنَّ حَاكَةً سَرَقُوا مَتَاعًا فَحَبَسَهُمْ أَيَّامًا ثُمَّ خَلَّى سَبِيلَهُمْ فَأَتَوْهُ فَقَالُوا خَلَّيْتَ سَبِيلَ هَؤُلاَءِ بِلاَ امْتِحَانٍ وَلاَ ضَرْبٍ . فَقَالَ النُّعْمَانُ مَا شِئْتُمْ إِنْ شِئْتُمْ أَضْرِبْهُمْ فَإِنْ أَخْرَجَ اللَّهُ مَتَاعَكُمْ فَذَاكَ وَإِلاَّ أَخَذْتُ مِنْ ظُهُورِكُمْ مِثْلَهُ . قَالُوا هَذَا حُكْمُكَ . قَالَ هَذَا حُكْمُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Kaloʻiy qabilasidan bir necha kishi unga kelib, baʼzi kishilar mol oʻgʻirlaganidan shikoyat qildilar. U ularni bir necha kun ushlab turdi, soʻng qoʻyib yubordi. Haligilar kelib: «Ularni imtihonsiz va urmasdan qoʻyib yubordingmi?» dedilar. Nuʼmon: «Nima istaysiz? Xohlasangiz, ularni uraman. Agar Alloh molingizni chiqarsa, mana shu boʻldi. Aks holda ularning oʻrniga sizning yelkalaringizdan xuddi shuncha olaman», dedi. Ular: «Bu sening hukmingmi?» dedilar. U: «Bu Alloh azza va jalla va Uning Rasuli ﷺning hukmidir», dedi.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Калўий қабиласидан бир неча киши унга келиб, баъзи кишилар мол ўғирлаганидан шикоят қилдилар. У уларни бир неча кун ушлаб турди, сўнг қўйиб юборди. Ҳалигилар келиб: «Уларни имтиҳонсиз ва урмасдан қўйиб юбордингми?» дедилар. Нуъмон: «Нима истайсиз? Хоҳласангиз, уларни ураман. Агар Аллоҳ молингизни чиқарса, мана шу бўлди. Акс ҳолда уларнинг ўрнига сизнинг елкаларингиздан худди шунча оламан», деди. Улар: «Бу сенинг ҳукмингми?» дедилар. У: «Бу Аллоҳ азза ва жалла ва Унинг Расули ﷺнинг ҳукмидир», деди.
أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، عَنْ يَزِيدَ، - وَهُوَ ابْنُ زُرَيْعٍ - عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ الْحَلاَلَ بَيِّنٌ وَإِنَّ الْحَرَامَ بَيِّنٌ وَإِنَّ بَيْنَ ذَلِكَ أُمُورًا مُشْتَبِهَاتٍ " . وَرُبَّمَا قَالَ " وَإِنَّ بَيْنَ ذَلِكَ أُمُورًا مُشْتَبِهَةً وَسَأَضْرِبُ فِي ذَلِكَ مَثَلاً إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَمَى حِمًى وَإِنَّ حِمَى اللَّهِ مَا حَرَّمَ وَإِنَّهُ مَنْ يَرْعَ حَوْلَ الْحِمَى يُوشِكُ أَنْ يُخَالِطَ الْحِمَى " . وَرُبَّمَا قَالَ " يُوشِكُ أَنْ يَرْتَعَ وَإِنَّ مَنْ خَالَطَ الرِّيبَةَ يُوشِكُ أَنْ يَجْسُرَ " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning: «Albatta, halol ochiq-oydindir va harom ham ochiq-oydindir, biroq bu ikkisining orasida shubhali ishlar bordir», deyayotganlarini eshitdim. Baʼzan u zot: «Bu ikkisining orasida shubhali ishlar bordir. Men bunga bir misol keltiraman: albatta, Alloh aziz va jalilning bir qoʻriqxonasi bordir, Allohning qoʻriqxonasi esa U harom qilgan narsalardir. Kim qoʻriqxona atrofida mol boqsa, qoʻriqxonaga kirib ketishi yaqindir», dedilar. Baʼzan esa: «Oʻsha yerdan yeb ketishi yaqindir. Kim shubhaga aralashsa, unga botib ketishi yaqindir», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Албатта, ҳалол очиқ-ойдиндир ва ҳаром ҳам очиқ-ойдиндир, бироқ бу иккисининг орасида шубҳали ишлар бордир», деяётганларини эшитдим. Баъзан у зот: «Бу иккисининг орасида шубҳали ишлар бордир. Мен бунга бир мисол келтираман: албатта, Аллоҳ азиз ва жалилнинг бир қўриқхонаси бордир, Аллоҳнинг қўриқхонаси эса У ҳаром қилган нарсалардир. Ким қўриқхона атрофида мол боқса, қўриқхонага кириб кетиши яқиндир», дедилар. Баъзан эса: «Ўша ердан еб кетиши яқиндир. Ким шубҳага аралашса, унга ботиб кетиши яқиндир», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ رَقَبَةَ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ أَنَا أَعْلَمُ النَّاسِ، بِمِيقَاتِ هَذِهِ الصَّلاَةِ عِشَاءِ الآخِرَةِ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّيهَا لِسُقُوطِ الْقَمَرِ لِثَالِثَةٍ .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men bu namozning, yaʼni oxirgi xuftonning vaqtini odamlar ichida eng yaxshi bilaman. Rasululloh ﷺ uni oyning uchinchi kechasida oy botadigan paytda oʻqir edilar».Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен бу намознинг, яъни охирги хуфтоннинг вақтини одамлар ичида энг яхши биламан. Расулуллоҳ ﷺ уни ойнинг учинчи кечасида ой ботадиган пайтда ўқир эдилар».
أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ وَاللَّهِ إِنِّي لأَعْلَمُ النَّاسِ بِوَقْتِ هَذِهِ الصَّلاَةِ صَلاَةِ الْعِشَاءِ الآخِرَةِ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّيهَا لِسُقُوطِ الْقَمَرِ لِثَالِثَةٍ .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Allohga qasamki, men bu namozning, yaʼni oxirgi xufton namozining vaqtini odamlar ichida eng yaxshi bilaman. Rasululloh ﷺ uni oyning uchinchi kechasida oy botadigan paytda oʻqir edilar».Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Аллоҳга қасамки, мен бу намознинг, яъни охирги хуфтон намозининг вақтини одамлар ичида энг яхши биламан. Расулуллоҳ ﷺ уни ойнинг учинчи кечасида ой ботадиган пайтда ўқир эдилар».