Hishom ibn Omir

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، أَنَّ سُلَيْمَانَ بْنَ الْمُغِيرَةِ، حَدَّثَهُمْ عَنْ حُمَيْدٍ، - يَعْنِي ابْنَ هِلاَلٍ - عَنْ هِشَامِ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ جَاءَتِ الأَنْصَارُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ أُحُدٍ فَقَالُوا أَصَابَنَا قَرْحٌ وَجَهْدٌ فَكَيْفَ تَأْمُرُنَا قَالَ ‏"‏ احْفِرُوا وَأَوْسِعُوا وَاجْعَلُوا الرَّجُلَيْنِ وَالثَّلاَثَةَ فِي الْقَبْرِ ‏"‏ ‏.‏ قِيلَ فَأَيُّهُمْ يُقَدَّمُ قَالَ ‏"‏ أَكْثَرُهُمْ قُرْآنًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أُصِيبَ أَبِي يَوْمَئِذٍ عَامِرٌ بَيْنَ اثْنَيْنِ أَوْ قَالَ وَاحِدٌ ‏.‏

Abdulloh ibn Maslama al-Qaʼnabiy bizga Sulaymon ibn al-Mugʻiyradan, u Humayd — yaʼni ibn Hilol — orqali Hishom ibn Omirdan rivoyat qildi. U (Hishom ibn Omir roziyallohu anhu) shunday dedi: Uhud kuni ansorlar Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Bizga jarohat va charchoq yetdi, bizni nimaga buyurasiz?» deyishdi. U zot ﷺ: «(Qabrlarni) qaziy beringlar va kengaytiringlar, hamda bir qabrga ikki kishini, uch kishini qoʻyinglar», dedilar. «Qaysi birini oldinroqqa qoʻyamiz?» deyildi. U zot ﷺ: «Qurʼonni eng koʻp biluvchisini», dedilar. (Hishom) dedi: Oʻsha kuni otam Omir ikki kishi bilan — yoki bir kishi bilan dedi — birga (bir qabrga) qoʻyildi.Абдуллоҳ ибн Маслама ал-Қаънабий бизга Сулаймон ибн ал-Муғийрадан, у Ҳумайд — яъни ибн Ҳилол — орқали Ҳишом ибн Омирдан ривоят қилди. У (Ҳишом ибн Омир розияллоҳу анҳу) шундай деди: Уҳуд куни ансорлар Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: «Бизга жароҳат ва чарчоқ етди, бизни нимага буюрасиз?» дейишди. У зот ﷺ: «(Қабрларни) қазий беринглар ва кенгайтиринглар, ҳамда бир қабрга икки кишини, уч кишини қўйинглар», дедилар. «Қайси бирини олдинроққа қўямиз?» дейилди. У зот ﷺ: «Қуръонни энг кўп билувчисини», дедилар. (Ҳишом) деди: Ўша куни отам Омир икки киши билан — ёки бир киши билан деди — бирга (бир қабрга) қўйилди.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا لَمْ يُصَلِّ مِنَ اللَّيْلِ - مَنَعَهُ مِنْ ذَلِكَ النَّوْمُ أَوْ غَلَبَتْهُ عَيْنَاهُ صَلَّى مِنَ النَّهَارِ ثِنْتَىْ عَشْرَةَ رَكْعَةً ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَسَعْدُ بْنُ هِشَامٍ هُوَ ابْنُ عَامِرٍ الأَنْصَارِيُّ وَهِشَامُ بْنُ عَامِرٍ هُوَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ حَدَّثَنَا عَبَّاسٌ هُوَ ابْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا عَتَّابُ بْنُ الْمُثَنَّى عَنْ بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ قَالَ كَانَ زُرَارَةُ بْنُ أَوْفَى قَاضِيَ الْبَصْرَةِ وَكَانَ يَؤُمُّ فِي بَنِي قُشَيْرٍ فَقَرَأَ يَوْمًا فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ‏:‏ ‏(‏فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ * فَذَلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ ‏)‏ فَخَرَّ مَيِّتًا فَكُنْتُ فِيمَنِ احْتَمَلَهُ إِلَى دَارِهِ ‏.‏

Qutayba bizga aytib berdi: Abu Avona bizga Qatodadan, u Zuroro ibn Avfodan, u Saʼd ibn Hishomdan, u Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qildi. U (Oisha) dedi: Nabiy ﷺ kechasi namoz oʻqimay qolganlarida — buni uyqu toʻsib qoʻyganda yoki koʻzlari gʻolib kelganda — kunduzi oʻn ikki rakaʼat (namoz) oʻqir edilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Abu Iso aytdi: Saʼd ibn Hishom — bu Ibn Omir al-Ansoriydir, Hishom ibn Omir esa Nabiy ﷺning sahobalaridan biridir. Abbos — bu Ibn Abdulazim al-Anbariydir — bizga aytib berdi: Attob ibn al-Musanno bizga Bahz ibn Hakimdan rivoyat qilib aytdi: Zuroro ibn Avfo Basra qozisi edi va Banu Qushayrga imom boʻlardi. Bir kuni bomdod namozida: {Bas, qachon Soʼrda (Surnayda) dam urilsa * Oʻsha kun ogʻir kun boʻlur} (Muddassir 8-9) (oyatini) oʻqib, oʻlik holda yiqildi. Men uni uyiga koʻtarib olib borganlar orasida edim.Қутайба бизга айтиб берди: Абу Авона бизга Қатодадан, у Зуроро ибн Авфодан, у Саъд ибн Ҳишомдан, у Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилди. У (Оиша) деди: Набий ﷺ кечаси намоз ўқимай қолганларида — буни уйқу тўсиб қўйганда ёки кўзлари ғолиб келганда — кундузи ўн икки ракаъат (намоз) ўқир эдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Абу Исо айтди: Саъд ибн Ҳишом — бу Ибн Омир ал-Ансорийдир, Ҳишом ибн Омир эса Набий ﷺнинг саҳобаларидан биридир. Аббос — бу Ибн Абдулазим ал-Анбарийдир — бизга айтиб берди: Аттоб ибн ал-Мусанно бизга Баҳз ибн Ҳакимдан ривоят қилиб айтди: Зуроро ибн Авфо Басра қозиси эди ва Бану Қушайрга имом бўларди. Бир куни бомдод намозида: {Бас, қачон Сўрда (Сурнайда) дам урилса * Ўша кун оғир кун бўлур} (Муддассир 8-9) (оятини) ўқиб, ўлик ҳолда йиқилди. Мен уни уйига кўтариб олиб борганлар орасида эдим.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، أَخْبَرَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ انْطَلَقْتُ أَنَا وَابْنُ، عُمَرَ إِلَى أَبِي سَعِيدٍ فَحَدَّثَنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ سَمِعَتْهُ أُذُنَاىَ هَاتَانِ يَقُولُ ‏"‏ لاَ تَبِيعُوا الذَّهَبَ بِالذَّهَبِ إِلاَّ مِثْلاً بِمِثْلٍ وَالْفِضَّةَ بِالْفِضَّةِ إِلاَّ مِثْلاً بِمِثْلٍ لاَ يُشَفُّ بَعْضُهُ عَلَى بَعْضٍ وَلاَ تَبِيعُوا مِنْهُ غَائِبًا بِنَاجِزٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَهِشَامِ بْنِ عَامِرٍ وَالْبَرَاءِ وَزَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ وَفَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ وَأَبِي بَكْرَةَ وَابْنِ عُمَرَ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ وَبِلاَلٍ ‏.‏ قَالَ وَحَدِيثُ أَبِي سَعِيدٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الرِّبَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ إِلاَّ مَا رُوِيَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ كَانَ لاَ يَرَى بَأْسًا أَنْ يُبَاعَ الذَّهَبُ بِالذَّهَبِ مُتَفَاضِلاً وَالْفِضَّةُ بِالْفِضَّةِ مُتَفَاضِلاً إِذَا كَانَ يَدًا بِيَدٍ ‏.‏ وَقَالَ إِنَّمَا الرِّبَا فِي النَّسِيئَةِ ‏.‏ وَكَذَلِكَ رُوِيَ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ شَيْءٌ مِنْ هَذَا وَقَدْ رُوِيَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ رَجَعَ عَنْ قَوْلِهِ حِينَ حَدَّثَهُ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ وَالْقَوْلُ الأَوَّلُ أَصَحُّ ‏.‏ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ ‏.‏ وَرُوِيَ عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ أَنَّهُ قَالَ لَيْسَ فِي الصَّرْفِ اخْتِلاَفٌ ‏.‏

Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ — (Nofeʼ aytadi: Bu ikki qulogʻim eshitdi, deb rivoyat qildi) — : «Oltinni oltinga teng-batengdan boshqa sotmangiz, kumushni kumushga teng-batengdan boshqa sotmangiz, ularning birini ikkinchisidan ortiq qilmangiz va ulardan gʻoyibni (mavjud boʻlmaganini) hozir boʻlganiga sotmangiz», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Abu Bakr, Umar, Usmon, Abu Hurayra, Hishom ibn Omir, Baroʼ, Zayd ibn Arqam, Fazola ibn Ubayd, Abu Bakra, Ibn Umar, Abud-Dardoʼ va Bilollardan ham (rivoyatlar bor). Abu Saidning Nabiy ﷺdan ribo haqidagi hadisi hasan sahihdir. Nabiy ﷺning sahobalaridan va boshqalardan ilm ahli shu hadis bilan amal qiladilar, faqat Ibn Abbosdan rivoyat qilinishicha, u qoʻlma-qoʻl boʻlsa oltinni oltinga kam-koʻp, kumushni kumushga kam-koʻp sotishda zarar yoʻq deb hisoblar va: «Ribo faqat nasiyadadir», der edi. Uning baʼzi sheriklaridan ham shunga oʻxshash narsa rivoyat qilingan. Ibn Abbos esa Abu Said al-Xudriy unga Nabiy ﷺdan hadis aytib bergach, oʻz soʻzidan qaytgani rivoyat qilingan. Birinchi soʻz sahihroqdir. Nabiy ﷺning sahobalaridan va boshqalardan ilm ahli shu hadis bilan amal qiladilar; bu Sufyon as-Savriy, Ibnul-Muborak, Shofeiy, Ahmad va Ishoqning soʻzidir. Ibnul-Muborakdan rivoyat qilinishicha, u: «Sarf (pul almashinuvi)da ixtilof yoʻq», degan.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ — (Нофеъ айтади: Бу икки қулоғим эшитди, деб ривоят қилди) — : «Олтинни олтинга тенг-батенгдан бошқа сотмангиз, кумушни кумушга тенг-батенгдан бошқа сотмангиз, уларнинг бирини иккинчисидан ортиқ қилмангиз ва улардан ғойибни (мавжуд бўлмаганини) ҳозир бўлганига сотмангиз», дедилар. Абу Исо айтди: Бу бобда Абу Бакр, Умар, Усмон, Абу Ҳурайра, Ҳишом ибн Омир, Барў, Зайд ибн Арқам, Фазола ибн Убайд, Абу Бакра, Ибн Умар, Абуд-Дардў ва Билоллардан ҳам (ривоятлар бор). Абу Саиднинг Набий ﷺдан рибо ҳақидаги ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Набий ﷺнинг саҳобаларидан ва бошқалардан илм аҳли шу ҳадис билан амал қиладилар, фақат Ибн Аббосдан ривоят қилинишича, у қўлма-қўл бўлса олтинни олтинга кам-кўп, кумушни кумушга кам-кўп сотишда зарар йўқ деб ҳисоблар ва: «Рибо фақат насиядадир», дер эди. Унинг баъзи шерикларидан ҳам шунга ўхшаш нарса ривоят қилинган. Ибн Аббос эса Абу Саид ал-Худрий унга Набий ﷺдан ҳадис айтиб бергач, ўз сўзидан қайтгани ривоят қилинган. Биринчи сўз саҳиҳроқдир. Набий ﷺнинг саҳобаларидан ва бошқалардан илм аҳли шу ҳадис билан амал қиладилар; бу Суфён ас-Саврий, Ибнул-Муборак, Шофеий, Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Ибнул-Муборакдан ривоят қилинишича, у: «Сарф (пул алмашинуви)да ихтилоф йўқ», деган.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، ح قَالَ وَحَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلاَثٍ يَلْتَقِيَانِ فَيَصُدُّ هَذَا وَيَصُدُّ هَذَا وَخَيْرُهُمَا الَّذِي يَبْدَأُ بِالسَّلاَمِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَأَنَسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَهِشَامِ بْنِ عَامِرٍ وَأَبِي هِنْدٍ الدَّارِيِّ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Musulmonga oʻz birodaridan uch kundan ortiq aloqani uzib qoʻyishi halol emas. Ular uchrashganda biri yuz oʻgiradi, ikkinchisi ham yuz oʻgiradi. Ulardan eng yaxshisi avval salom berganidir», dedilar. Bu bobda Abdulloh ibn Masʼud, Anas, Abu Hurayra, Hishom ibn Omir va Abu Hind ad-Doriydan ham (rivoyatlar) bor. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Мусулмонга ўз биродаридан уч кундан ортиқ алоқани узиб қўйиши ҳалол эмас. Улар учрашганда бири юз ўгиради, иккинчиси ҳам юз ўгиради. Улардан энг яхшиси аввал салом берганидир», дедилар. Бу бобда Абдуллоҳ ибн Масъуд, Анас, Абу Ҳурайра, Ҳишом ибн Омир ва Абу Ҳинд ад-Дорийдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

ثُمَّ إِنَّهُ قَدِمَ الْبَصْرَةَ ، فَحَدَّثَنَا أَنَّهُ لَقِيَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ فَسَأَلَهُ عَنْ الْوِتْرِ، فَقَالَ : أَلَا أُحَدِّثُكَ بِأَعْلَمِ النَّاسِ بِوِتْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قُلْتُ : بَلَى، قَالَ : أُمُّ الْمُؤْمِنِينَ عَائِشَةُ ، فَأْتِهَا فَاسْأَلْهَا ثُمَّ ارْجِعْ إِلَيَّ فَحَدِّثْنِي بِمَا تُحَدِّثُكَ. فَأَتَيْتُ حَكِيمَ بْنَ أَفْلَحَ فَقُلْتُ لَهُ : انْطَلِقْ مَعِي إِلَى أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ عَائِشَةَ ، قَالَ : إِنِّي لَا آتِيهَا، إِنِّي نَهَيْتُ عَنْ هَاتَيْنِ الشِّيعَتَيْنِ، فَأَبَتْ إِلَّا مُضِيًّا. قُلْتُ : أَقْسَمْتُ عَلَيْكَ لَمَا انْطَلَقْتَ، فَانْطَلَقْنَا، فَسَلَّمْنَا، فَعَرَفَتْ صَوْتَ حَكِيمٍ، فَقَالَتْ : مَنْ هَذَا؟ قُلْتُ : سَعْدُ بْنُ هِشَامٍ. قَالَتْ : مَنْ هِشَامٌ؟ قُلْتُ : هِشَامُ بْنُ عَامِرٍ. قَالَتْ : نِعْمَ الْمَرْءُ، قُتِلَ يَوْمَ أُحُدٍ. قُلْتُ : أَخْبِرِينَا عَنْ خُلُقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. قَالَتْ : " أَلَسْتَ تَقْرَأُ الْقُرْآنَ؟ قُلْتُ : بَلَى. قَالَتْ : فَإِنَّهُ خُلُقُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " ، فَأَرَدْتُ أَنْ أَقُومَ وَلَا أَسْأَلَ أَحَدًا عَنْ شَيْءٍ حَتَّى أَلْحَقَ بِاللَّهِ، فَعَرَضَ لِي الْقِيَامُ

Soʻng u Basraga keldi va bizga soʻzlab berdiki, u Abdulloh ibn Abbos bilan uchrashib, undan vitr haqida soʻradi. U: «Senga Rasululloh ﷺ ning vitrlarini odamlarning eng yaxshi biladiganini aytaymi?» dedi. Men: «Ha», dedim. U: «Moʻminlar onasi Oisha. Uning oldiga borib soʻra, soʻng menga qaytib kel-da, u senga aytgan (narsa)ni menga soʻzlab ber», dedi. Men Hakim ibn Aflahning oldiga borib, unga: «Men bilan moʻminlar onasi Oishaning oldiga yur», dedim. U: «Men uning oldiga bormayman, chunki men uni bu ikki guruh (nizosi)dan qaytargan edim, u esa (oʻz yoʻlida) davom etishdan boshqasiga koʻnmagan edi», dedi. Men: «Borishing uchun senga qasam berdim», dedim. Shunday qilib bordik va salom berdik. U Hakimning ovozini tanib: «Bu kim?» dedi. Men: «Saʼd ibn Hishom», dedim. U: «Qaysi Hishom?» dedi. Men: «Hishom ibn Omir», dedim. U: «Yaxshi kishi edi, Uhud kuni oʻldirilgan», dedi. Men: «Bizga Rasululloh ﷺ ning axloqlari haqida xabar bering», dedim. U: «Sen Qurʼon oʻqimaysanmi?» dedi. Men: «Ha, oʻqiyman», dedim. U: «Rasululloh ﷺ ning axloqlari — oʻsha (Qurʼon)dir», dedi. Men turib ketmoqchi va Allohga yoʻliqqunimcha hech kimdan hech narsa soʻramaslikni (niyat qildim), lekin menga (kechasi) qiyom (masalasi) koʻndalang boʻldi.Сўнг у Басрага келди ва бизга сўзлаб бердики, у Абдуллоҳ ибн Аббос билан учрашиб, ундан витр ҳақида сўради. У: «Сенга Расулуллоҳ ﷺ нинг витрларини одамларнинг энг яхши биладиганини айтайми?» деди. Мен: «Ҳа», дедим. У: «Мўминлар онаси Оиша. Унинг олдига бориб сўра, сўнг менга қайтиб кел-да, у сенга айтган (нарса)ни менга сўзлаб бер», деди. Мен Ҳаким ибн Афлаҳнинг олдига бориб, унга: «Мен билан мўминлар онаси Оишанинг олдига юр», дедим. У: «Мен унинг олдига бормайман, чунки мен уни бу икки гуруҳ (низоси)дан қайтарган эдим, у эса (ўз йўлида) давом этишдан бошқасига кўнмаган эди», деди. Мен: «Боришинг учун сенга қасам бердим», дедим. Шундай қилиб бордик ва салом бердик. У Ҳакимнинг овозини таниб: «Бу ким?» деди. Мен: «Саъд ибн Ҳишом», дедим. У: «Қайси Ҳишом?» деди. Мен: «Ҳишом ибн Омир», дедим. У: «Яхши киши эди, Уҳуд куни ўлдирилган», деди. Мен: «Бизга Расулуллоҳ ﷺ нинг ахлоқлари ҳақида хабар беринг», дедим. У: «Сен Қуръон ўқимайсанми?» деди. Мен: «Ҳа, ўқийман», дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ нинг ахлоқлари — ўша (Қуръон)дир», деди. Мен туриб кетмоқчи ва Аллоҳга йўлиққунимча ҳеч кимдан ҳеч нарса сўрамасликни (ният қилдим), лекин менга (кечаси) қиём (масаласи) кўндаланг бўлди.