حَدَّثَنَا حَسَنٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَسْوَدِ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا أَعْجَبَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْءٌ مِنْ الدُّنْيَا وَلَا أَعْجَبَهُ أَحَدٌ قَطُّ إِلَّا ذُو تُقًى
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasulullohni ﷺ dunyodan biror narsa hayratlantirmagan va u zotni taqvo egasidan boshqa hech kim hech qachon hayratlantirmagan.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳни ﷺ дунёдан бирор нарса ҳайратлантирмаган ва у зотни тақво эгасидан бошқа ҳеч ким ҳеч қачон ҳайратлантирмаган.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ وَمُوسَى بْنُ دَاوُدَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا سَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ وَقَالَ مُوسَى إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ مَاتَ وَعَلَيْهِ صِيَامٌ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصُومُ عَنْهُ وَلِيُّهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺdan ustida roʻza (qarzi) boʻlgan holda vafot etgan kishi haqida soʻradi. Rasululloh ﷺ: «Uning oʻrniga valiysi roʻza tutadi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺдан устида рўза (қарзи) бўлган ҳолда вафот этган киши ҳақида сўради. Расулуллоҳ ﷺ: «Унинг ўрнига валийси рўза тутади», дедилар.
حَدَّثَنَا هَارُونُ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَيْوَةُ أَخْبَرَنِي سَالِمٌ أَنَّهُ عَرَضَ هَذَا الْحَدِيثَ عَلَى يَزِيدَ فَعَرَفَهُ أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ قَالَ أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَيُّمَا مَيِّتٍ مَاتَ وَعَلَيْهِ صِيَامٌ فَلْيَصُمْهُ عَنْهُ وَلِيُّهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir mayyit ustida roʻza (qarzi) boʻlgan holda vafot etsa, uning oʻrniga valiysi roʻza tutsin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир маййит устида рўза (қарзи) бўлган ҳолда вафот этса, унинг ўрнига валийси рўза тутсин», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي الْأَسْوَدِ عَنْ عُرْوَةَ وَالْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا أُعْجِبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِشَيْءٍ وَلَا أَعْجَبَهُ شَيْءٌ مِنْ الدُّنْيَا إِلَّا أَنْ يَكُونَ فِيهَا ذُو تُقًى
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiyni ﷺ hech narsa hayratlantirmagan va dunyodan hech narsa u zotni hayratlantirmagan — unda taqvo egasi boʻlmasa.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набийни ﷺ ҳеч нарса ҳайратлантирмаган ва дунёдан ҳеч нарса у зотни ҳайратлантирмаган — унда тақво эгаси бўлмаса.
حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الرِّجَالِ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ مِنْ الْحَكَمِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الرِّجَالِ قَالَ قَالَ أَبِي فَذَكَرَهُ عَنْ أُمِّهِ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلَا يُؤْذِ جَارَهُ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلْيُكْرِمْ ضَيْفَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirsa, qoʻshnisiga ozor bermasin; kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirsa, yaxshi (soʻz) aytsin yoki jim tursin; kim Allohga va oxirat kuniga iymon keltirsa, mehmonini izzat qilsin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Ким Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирса, қўшнисига озор бермасин; ким Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирса, яхши (сўз) айтсин ёки жим турсин; ким Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирса, меҳмонини иззат қилсин», дедилар.
حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الرِّجَالِ قَالَ أَبِي يَذْكُرُهُ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْدَخَلَتْ امْرَأَةٌ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ أَيْ بِأَبِي وَأُمِّي إِنِّي ابْتَعْتُ أَنَا وَابْنِي مِنْ فُلَانٍ ثَمَرَ مَالِهِ فَأَحْصَيْنَاهُ وَحَشَدْنَاهُ لَا وَالَّذِي أَكْرَمَكَ بِمَا أَكْرَمَكَ بِهِ مَا أَصَبْنَا مِنْهُ شَيْئًا إِلَّا شَيْئًا نَأْكُلُهُ فِي بُطُونِنَا أَوْ نُطْعِمُهُ مِسْكِينًا رَجَاءَ الْبَرَكَةِ فَنَقَصْنَا عَلَيْهِ فَجِئْنَا نَسْتَوْضِعُهُ مَا نَقَصْنَاهُ فَحَلَفَ بِاللَّهِ لَا يَضَعُ لَنَا شَيْئًا قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَأَلَّى لَا أَصْنَعُ خَيْرًا ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ فَبَلَغَ ذَلِكَ صَاحِبَ التَّمْرِ فَجَاءَهُ فَقَالَ أَيْ بِأَبِي وَأُمِّي إِنْ شِئْتَ وَضَعْتُ مَا نَقَصُوا وَإِنْ شِئْتَ مِنْ رَأْسِ الْمَالِ مَا شِئْتَ فَوَضَعَ مَا نَقَصُواقَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ الْحَكَمِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol Nabiy ﷺning huzurlariga kirib: «Otam-onam sizga fido boʻlsin, men va oʻgʻlim falonchidan uning mol-mulkining mevasini sotib oldik. Biz uni sanab, yigʻib oldik. Sizni ulugʻlagan narsa bilan sizni ulugʻlagan Zotga qasamki, undan qorinlarimizga yeydigan yoki baraka umidida bir miskinga yediradigan narsadan boshqasiga erishmadik. Shunda biz unga (toʻlashda) kamomadga uchradik va kamomadimizni tushirib berishini soʻrab keldik. U esa bizga hech narsa tushirmaslikka Alloh nomi bilan qasam ichdi», dedi. (Rovi) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ uch marta: «Yaxshilik qilmaslikka qasam ichdimi?» dedilar. (Rovi) dedi: Bu (gap) xurmoning egasiga yetdi, u u zotning huzurlariga kelib: «Otam-onam sizga fido boʻlsin, xohlasangiz ular kamomadga uchragan narsani tushirib beraman, xohlasangiz bosh moldan ham xohlaganingizni (tushiraman)», dedi va ular kamomadga uchragan narsani tushirib berdi. Abu Abdurrahmon dedi: Men ham buni Hakamdan eshitganman.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир аёл Набий ﷺнинг ҳузурларига кириб: «Отам-онам сизга фидо бўлсин, мен ва ўғлим фалончидан унинг мол-мулкининг мевасини сотиб олдик. Биз уни санаб, йиғиб олдик. Сизни улуғлаган нарса билан сизни улуғлаган Зотга қасамки, ундан қоринларимизга ейдиган ёки барака умидида бир мискинга едирадиган нарсадан бошқасига эришмадик. Шунда биз унга (тўлашда) камомадга учрадик ва камомадимизни тушириб беришини сўраб келдик. У эса бизга ҳеч нарса туширмасликка Аллоҳ номи билан қасам ичди», деди. (Рови) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ уч марта: «Яхшилик қилмасликка қасам ичдими?» дедилар. (Рови) деди: Бу (гап) хурмонинг эгасига етди, у у зотнинг ҳузурларига келиб: «Отам-онам сизга фидо бўлсин, хоҳласангиз улар камомадга учраган нарсани тушириб бераман, хоҳласангиз бош молдан ҳам хоҳлаганингизни (тушираман)», деди ва улар камомадга учраган нарсани тушириб берди. Абу Абдурраҳмон деди: Мен ҳам буни Ҳакамдан эшитганман.
حَدَّثَنَا الْحَكَمُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الرِّجَالِ فَقَالَ أَبِي يَذْكُرُهُ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَمْنَعُوا إِمَاءَ اللَّهِ مَسَاجِدَ اللَّهِ وَلْيَخْرُجْنَ تَفِلَاتٍقَالَتْ عَائِشَةُ وَلَوْ رَأَى حَالَهُنَّ الْيَوْمَ مَنَعَهُنَّ
Oisha (roziyallohu anho)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Allohning choʻrilarini Allohning masjidlaridan man qilmanglar, ular atir surtmagan holda chiqsinlar», dedilar. Oisha aytdi: Agar u zot ularning bugungi holini koʻrganlarida, ularni man qilgan boʻlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Аллоҳнинг чўриларини Аллоҳнинг масжидларидан ман қилманглар, улар атир суртмаган ҳолда чиқсинлар», дедилар. Оиша айтди: Агар у зот уларнинг бугунги ҳолини кўрганларида, уларни ман қилган бўлар эдилар.
حَدَّثَنَا الْحَكَمُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الرِّجَالِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَبِيعُوا ثِمَارَكُمْ حَتَّى يَبْدُوَ صَلَاحُهَا وَتَنْجُوَ مِنْ الْعَاهَةِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Mevalaringizni pishgani maʼlum boʻlmaguncha va ofatdan omon qolmaguncha sotmanglar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Меваларингизни пишгани маълум бўлмагунча ва офатдан омон қолмагунча сотманглар», дедилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ قَالَ حَدَّثَنَا هُرَيْمُ بْنُ سُفْيَانَ البَجَلِيُّ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْجَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَتُقَبِّلُونَ الصِّبْيَانَ قَالَ وَاللَّهِ مَا نُقَبِّلُهُمْ قَالَ لَا أَمْلِكُ أَنْ كَانَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ نَزَعَ مِنْكَ الرَّحْمَةَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir aʼrobiy Rasululloh ﷺ huzurlariga keldi. U zot: «Sizlar bolalarni oʻpasizlarmi?» dedilar. U: «Allohga qasamki, biz ularni oʻpmaymiz», dedi. Shunda u zot: «Alloh azza va jalla sening (qalbing)dan rahm-shafqatni sugʻurib olgan boʻlsa, men (unga) ega emasman», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир аъробий Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келди. У зот: «Сизлар болаларни ўпасизларми?» дедилар. У: «Аллоҳга қасамки, биз уларни ўпмаймиз», деди. Шунда у зот: «Аллоҳ азза ва жалла сенинг (қалбинг)дан раҳм-шафқатни суғуриб олган бўлса, мен (унга) эга эмасман», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُكَبِّرُ فِي الْعِيدَيْنِ سَبْعًا فِي الرَّكْعَةِ الْأُولَى وَخَمْسًا فِي الْآخِرَةِ سِوَى تَكْبِيرَتَيْ الرُّكُوعِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ikki iyd (namozi)da birinchi rakaatda yetti marta, oxirgi (rakaat)da besh marta takbir aytar edilar — rukuʼning ikki takbiridan tashqari.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ икки ийд (намози)да биринчи ракаатда етти марта, охирги (ракаат)да беш марта такбир айтар эдилар — рукуънинг икки такбиридан ташқари.
حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ خَالِدِ بْنِ سَلَمَةَ الْمَخْزُومِيِّ عَنِ الْبَهِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْكُرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى كُلِّ أَحْيَانِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ barcha holatlarida Alloh azza va jallani zikr qilar edilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ барча ҳолатларида Аллоҳ азза ва жаллани зикр қилар эдилар».
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ قَيْسِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ شَيْخٍ مِنْ بَنِي سُوَاءَةَ قَالَسَأَلْتُ عَائِشَةَ قُلْتُ أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَجْنَبَ فَغَسَلَ رَأْسَهُ بِغُسْلٍ اجْتَزَأَ بِذَلِكَ أَمْ يُفِيضُ الْمَاءَ عَلَى رَأْسِهِ قَالَتْ بَلْ كَانَ يُفِيضُ عَلَى رَأْسِهِ الْمَاءَ
Banu Suvoadan boʻlgan bir shayx aytadi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan soʻradim: «Rasululloh ﷺ janobatli boʻlganlarida boshlarini bir marta yuvish bilan kifoyalanarmidilar yoki boshlariga suv quyarmidilar?» dedim. U: «Yoʻq, balki boshlariga suv quyar edilar», dedi.Бану Сувоадан бўлган бир шайх айтади: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан сўрадим: «Расулуллоҳ ﷺ жанобатли бўлганларида бошларини бир марта ювиш билан кифояланармидилар ёки бошларига сув қуярмидилар?» дедим. У: «Йўқ, балки бошларига сув қуяр эдилар», деди.
حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ التَّلَفُّتِ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ اخْتِلَاسٌ يَخْتَلِسُهُ الشَّيْطَانُ مِنْ صَلَاةِ الْعَبْدِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺdan namozda oʻgirilib qarash haqida soʻradim. Shunda u zot: «Bu — shayton bandaning namozidan oʻgʻirlab oladigan oʻgʻirlikdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺдан намозда ўгирилиб қараш ҳақида сўрадим. Шунда у зот: «Бу — шайтон банданинг намозидан ўғирлаб оладиган ўғирликдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ أَبِي حَصِينٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ ثَوْبٌ بَعْضُهُ عَلَيَّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ustlarida bir kiyim bilan namoz oʻqidilar, uning bir qismi mening ustimda edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ устларида бир кийим билан намоз ўқидилар, унинг бир қисми менинг устимда эди.
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ يَعْنِي ابْنَ خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ قَالَ أَخْبَرَنِي الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ وَلَّاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ أَمْرِ الْمُسْلِمِينَ شَيْئًا فَأَرَادَ بِهِ خَيْرًا جَعَلَ لَهُ وَزِيرَ صِدْقٍ فَإِنْ نَسِيَ ذَكَّرَهُ وَإِنْ ذَكَرَ أَعَانَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimni Alloh azza va jalla musulmonlarning ishlaridan biror narsaga voliy qilsa-yu, unga yaxshilikni iroda qilsa, unga rostgoʻy vazir qilib qoʻyadi: (u) unutsa, eslatadi; eslasa, unga yordam beradi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимни Аллоҳ азза ва жалла мусулмонларнинг ишларидан бирор нарсага волий қилса-ю, унга яхшиликни ирода қилса, унга ростгўй вазир қилиб қўяди: (у) унутса, эслатади; эсласа, унга ёрдам беради», дедилар.
حَدَّثَنَا الْخُزَاعِيُّ وَأَبُو سَعِيدٍ قَالَا حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مُسْلِمِ بْنِ بَانَكَ قَالَ حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَوْفِ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ الْخُزَاعِيُّ ابْنُ أَخِي عَائِشَةَ لِأُمِّهَا عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا عَائِشَةُ إِيَّاكِ وَمُحَقَّرَاتِ الذُّنُوبِ فَإِنَّ لَهَا مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ طَالِبًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Ey Oisha! Kichik sanaladigan gunohlardan ehtiyot boʻl, chunki ularni Alloh azza va jalla tomonidan soʻrovchi bordir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Оиша! Кичик саналадиган гуноҳлардан эҳтиёт бўл, чунки уларни Аллоҳ азза ва жалла томонидан сўровчи бордир», дедилар.
حَدَّثَنَا الْخُزَاعِيُّ قَالَ أَخْبَرَنَا لَيْثٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ عَنْ مُوسَى بْنِ سَرْجِسَ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَمُوتُ وَعِنْدَهُ قَدَحٌ فِيهِ مَاءٌ وَهُوَ يُدْخِلُ يَدَهُ فَيَمْسَحُ بِهِ وَجْهَهُ وَيَقُولُ اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَى سَكَرَاتِ الْمَوْتِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasulullohni ﷺ vafot etayotgan paytlarida koʻrdim; yonlarida ichida suv boʻlgan idish bor edi. U zot qoʻllarini idishga solar, soʻng u bilan yuzlarini silar va: «Allohim, oʻlim talvasalarida menga yordam ber», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳни ﷺ вафот этаётган пайтларида кўрдим; ёнларида ичида сув бўлган идиш бор эди. У зот қўлларини идишга солар, сўнг у билан юзларини силар ва: «Аллоҳим, ўлим талвасаларида менга ёрдам бер», дер эдилар.
حَدَّثَنَا الْخُزَاعِيُّ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ نَافِعٍ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَصْحَابَ هَذِهِ الصُّوَرِ يُعَذَّبُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُقَالُ لَهُمْ أَحْيُوا مَا خَلَقْتُمْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Albatta, bu suratlarning egalari Qiyomat kunida azoblanadilar va ularga: ‹Yaratgan narsangizga jon ato etinglar!› deyiladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, бу суратларнинг эгалари Қиёмат кунида азобланадилар ва уларга: ‹Яратган нарсангизга жон ато этинглар!› дейилади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ ابْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ سَائِلًا سَأَلَ قَالَتْ فَأَمَرْتُ الْخَادِمَ فَأَخْرَجَ لَهُ شَيْئًا قَالَتْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهَا يَا عَائِشَةُ لَا تُحْصِي فَيُحْصِي اللَّهُ عَلَيْكِقَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ ابْنِ أَبِي شَيْبَةَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir soʻrovchi (sadaqa) soʻradi. U aytdi: Men xizmatkorga buyurdim, u unga bir narsa chiqarib berdi. Shunda Nabiy ﷺ unga: «Ey Oisha, sanama, (aks holda) Alloh ham senga (nisbatan) sanaydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир сўровчи (садақа) сўради. У айтди: Мен хизматкорга буюрдим, у унга бир нарса чиқариб берди. Шунда Набий ﷺ унга: «Эй Оиша, санама, (акс ҳолда) Аллоҳ ҳам сенга (нисбатан) санайди», дедилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا دُوَيْدٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ زُرْعَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدُّنْيَا دَارُ مَنْ لَا دَارَ لَهُ وَمَالُ مَنْ لَا مَالَ لَهُ وَلَهَا يَجْمَعُ مَنْ لَا عَقْلَ لَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Dunyo — uyi yoʻq kishining uyi, moli yoʻq kishining molidir; unga aqli yoʻq kishi (mol) toʻplaydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дунё — уйи йўқ кишининг уйи, моли йўқ кишининг молидир; унга ақли йўқ киши (мол) тўплайди», дедилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُطَرِّفٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ عَائِشَةَ تَقُولُكَانَ يَمُرُّ بِنَا هِلَالٌ وَهِلَالٌ مَا يُوقَدُ فِي بَيْتٍ مِنْ بُيُوتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَارٌ قَالَ قُلْتُ يَا خَالَةُ فَعَلَى أَيِّ شَيْءٍ كُنْتُمْ تَعِيشُونَ قَالَتْ عَلَى الْأَسْوَدَيْنِ التَّمْرِ وَالْمَاءِ
Urva ibn Zubayr Oisha (roziyallohu anho)ning shunday deyayotganini eshitdi: Bizning oldimizdan hilol oʻtar, yana hilol oʻtar — Rasululloh ﷺning uylaridan birortasida olov yoqilmasdi. (Urva) aytdi: Men: «Ey xolajon, nima bilan yashar edingizlar?» dedim. U: «Ikki qora — xurmo va suv bilan», dedi.Урва ибн Зубайр Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг шундай деяётганини эшитди: Бизнинг олдимиздан ҳилол ўтар, яна ҳилол ўтар — Расулуллоҳ ﷺнинг уйларидан бирортасида олов ёқилмасди. (Урва) айтди: Мен: «Эй холажон, нима билан яшар эдингизлар?» дедим. У: «Икки қора — хурмо ва сув билан», деди.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا دُوَيْدٌ عَنْ أَبِي سَهْلٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ رُومَانَ مَوْلَى عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْوَالَّذِي بَعَثَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحَقِّ مَا رَأَى مُنْخُلًا وَلَا أَكَلَ خُبْزًا مَنْخُولًا مُنْذُ بَعَثَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَى أَنْ قُبِضَ قُلْتُ كَيْفَ تَأْكُلُونَ الشَّعِيرَ قَالَتْ كُنَّا نَقُولُ أُفٍّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Muhammadni ﷺ haq bilan yuborgan Zotga qasamki, Alloh azza va jalla u zotni (paygʻambar qilib) yuborganidan to (jonlari) olinguncha u zot elak koʻrmadilar va elangan nondan yemadilar». Men: «Arpani qanday yer edingizlar?» dedim. U: «Biz: ‹Uf!› der edik», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Муҳаммадни ﷺ ҳақ билан юборган Зотга қасамки, Аллоҳ азза ва жалла у зотни (пайғамбар қилиб) юборганидан то (жонлари) олингунча у зот элак кўрмадилар ва эланган нондан емадилар». Мен: «Арпани қандай ер эдингизлар?» дедим. У: «Биз: ‹Уф!› дер эдик», деди.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ عَطَاءٍ عَنْ حَبِيبٍ يَعْنِي ابْنَ أَبِي عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ طَلْحَةَ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَتْيَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا نَخْرُجُ نُجَاهِدُ مَعَكُمْ قَالَ لَا جِهَادُكُنَّ الْحَجُّ الْمَبْرُورُ وَهُوَ لَكُنَّ جِهَادٌ
Moʻminlarning onasi Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men: «Yo Rasululloh, sizlar bilan birga jihodga chiqmaymizmi?» dedim. U zot: «Yoʻq, sizlarning jihodingiz — mabrur hajdir; u sizlar uchun jihoddir», dedilar.Мўминларнинг онаси Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен: «Ё Расулуллоҳ, сизлар билан бирга жиҳодга чиқмаймизми?» дедим. У зот: «Йўқ, сизларнинг жиҳодингиз — мабрур ҳаждир; у сизлар учун жиҳоддир», дедилар.
حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ وَأَحْسَنَ الثَّنَاءَ عَلَيْهِ قَالَ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَسْكَرَ الْفَرْقُ مِنْهُ إِذَا شَرِبْتَهُ فَمِلْءُ الْكَفِّ مِنْهُ حَرَامٌحَدَّثَنَا أَبُو تُمَيْلَةَ يَحْيَى بْنُ وَاضِحٍ قَالَ رَأَيْتُ أَبَا عُثْمَانَ عَمْرَو بْنَ سُلَيْمٍ يَقْضِي عَلَى بَابِهِ قَالَ أَبِي وَهُوَ الَّذِي رَوَى عَنْهُ مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ وَرَوَى عَنْه مُطَرِّفُ بْنُ طَرِيفٍ وَرَبِيعُ بْنُ صَبِيحٍ وَلَيْثُ بْنُ أَبِي سُلَيْمٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir faraqi mast qiladigan narsani ichsang, undan bir hovuch (miqdori) ham haromdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир фарақи маст қиладиган нарсани ичсанг, ундан бир ҳовуч (миқдори) ҳам ҳаромдир», дедилар.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ قَالَ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْفَقَدْتُهُ مِنْ اللَّيْلِ فَإِذَا هُوَ بِالْبَقِيعِ فَقَالَ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَأَنْتُمْ لَنَا فَرَطٌ وَإِنَّا بِكُمْ لَاحِقُونَ اللَّهُمَّ لَا تَحْرِمْنَا أَجْرَهُمْ وَلَا تَفْتِنَّا بَعْدَهُمْ تَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men u zotni — yaʼni Nabiy ﷺni — kechasi topolmadim. Qarasam, u zot Baqiʼda ekanlar. U zot: «Assalomu alaykum, ey moʻmin qavmning maskani. Sizlar biz uchun oldinda ketuvchisizlar, biz ham sizlarga qoʻshiluvchimiz. Allohim, bizni ularning ajridan mahrum qilma va ulardan keyin bizni fitnaga solma», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен у зотни — яъни Набий ﷺни — кечаси тополмадим. Қарасам, у зот Бақиъда эканлар. У зот: «Ассалому алайкум, эй мўмин қавмнинг маскани. Сизлар биз учун олдинда кетувчисизлар, биз ҳам сизларга қўшилувчимиз. Аллоҳим, бизни уларнинг ажридан маҳрум қилма ва улардан кейин бизни фитнага солма», дедилар.
قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْمُهَاجِرِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ السَّائِبِ عَنْ عَائِشَةَرَفَعَتْهُ قَالَتْ قَالَ صَلَاةُ الْقَاعِدِ عَلَى النِّصْفِ مِنْ صَلَاةِ الْقَائِمِ غَيْرَ مُتَرَبِّعٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan marfuʼ holda rivoyat qilinadi: U zot: «Oʻtirib oʻqilgan namoz tik turib oʻqilgan namozning yarmidir — chordana qurib oʻtirmagan (kishi) uchun», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан марфуъ ҳолда ривоят қилинади: У зот: «Ўтириб ўқилган намоз тик туриб ўқилган намознинг ярмидир — чордана қуриб ўтирмаган (киши) учун», дедилар.
حَدَّثَنَا هَيْثَمُ بْنُ خَارِجَةَ قَالَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِأَهْلِ بَيْتٍ خَيْرًا أَدْخَلَ عَلَيْهِمْ الرِّفْقَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla bir uy ahliga yaxshilikni iroda qilsa, ularga muloyimlikni kiritadi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла бир уй аҳлига яхшиликни ирода қилса, уларга мулойимликни киритади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَ وَأَخْبَرَنِي أَنَّ أُمَّ بَكْرٍ أَخْبَرْتُهُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِي الْمَرْأَةِ الَّتِي تَرَى مَا يُرِيبُهَا بَعْدَ الطُّهْرِ إِنَّمَا هُوَ عِرْقٌ أَوْ قَالَ عُرُوقٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ poklikdan keyin oʻzini shubhaga soladigan (qon) koʻradigan ayol haqida: «Albatta, u — (bir) tomir (qoni)dir», — yoki: «tomirlar (qoni)dir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ покликдан кейин ўзини шубҳага соладиган (қон) кўрадиган аёл ҳақида: «Албатта, у — (бир) томир (қони)дир», — ёки: «томирлар (қони)дир», дедилар.
قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي السَّفَرِ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ تَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصْبِحُ جُنُبًا ثُمَّ يَغْتَسِلُ ثُمَّ يَغْدُو إِلَى الصَّلَاةِ فَأَسْمَعُ قِرَاءَتَهُ وَيَصُومُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U zot — yaʼni Nabiy ﷺ — janobatli holda tongni qarshi olar, soʻng gʻusl qilar, keyin namozga chiqar edilar; men u zotning qiroatlarini eshitar edim; u zot roʻza tutar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У зот — яъни Набий ﷺ — жанобатли ҳолда тонгни қарши олар, сўнг ғусл қилар, кейин намозга чиқар эдилар; мен у зотнинг қироатларини эшитар эдим; у зот рўза тутар эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ حَفْصٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ يَقُولُدَخَلْتُ أَنَا وَأَخُو عَائِشَةَ مِنْ الرَّضَاعَةِ عَلَى عَائِشَةَ فَسَأَلَهَا أَخُوهَا عَنْ غُسْلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَتْ بِإِنَاءٍ نَحْوًا مِنْ صَاعٍ فَاغْتَسَلَتْ وَأَفْرَغَتْ عَلَى رَأْسِهَا ثَلَاثًا وَبَيْنَنَا وَبَيْنَهَا الْحِجَابُ
Abu Salama aytadi: Men va Oishaning sut emishgan ukasi Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga kirdik. Ukasi undan Rasululloh ﷺning gʻusllari haqida soʻradi. U bir soʼ chamasidagi idishni keltirishni buyurdi va gʻusl qildi hamda boshiga uch marta (suv) quydi — oʻsha paytda biz bilan uning orasida parda bor edi.Абу Салама айтади: Мен ва Оишанинг сут эмишган укаси Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига кирдик. Укаси ундан Расулуллоҳ ﷺнинг ғусллари ҳақида сўради. У бир сў чамасидаги идишни келтиришни буюрди ва ғусл қилди ҳамда бошига уч марта (сув) қуйди — ўша пайтда биз билан унинг орасида парда бор эди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ صُخَيْرٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَرِّمُوا مِنْ الرَّضَاعَةِ مَا تُحَرِّمُوا مِنْ الْوِلَادَةِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tugʻilish orqali harom boʻladigan narsalarni emizish (sut) orqali ham harom qilinglar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Туғилиш орқали ҳаром бўладиган нарсаларни эмизиш (сут) орқали ҳам ҳаром қилинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنِي مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ حَدَّثَنِي أَبُو عُثْمَانَ الْأَنْصَارِيُّ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَسْكَرَ مِنْهُ الْفَرْقُ فَمِلْءُ الْكَفِّ مِنْهُ حَرَامٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir faraqi mast qiladigan narsaning bir hovuch (miqdori) ham haromdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир фарақи маст қиладиган нарсанинг бир ҳовуч (миқдори) ҳам ҳаромдир», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنِي جَعْفَرُ بْنُ كَيْسَانَ عَنْ آمِنَةَ الْقَيْسِيَّةِ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَشْرَبُوا إِلَّا فِيمَا أُوكِئَ عَلَيْهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Faqat ogʻzi bogʻlangan (idish)dagi narsadangina ichinglar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Фақат оғзи боғланган (идиш)даги нарсадангина ичинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَارِمٌ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا كَانَتْ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَلَعَنَتْ بَعِيرًا لَهَا فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُرَدَّ وَقَالَ لَا يَصْحَبُنِي شَيْءٌ مَلْعُونٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u Nabiy ﷺ bilan birga bir safarda edi va oʻzining bir tuyasini laʼnatladi. Shunda Nabiy ﷺ uni qaytarib yuborishga buyurdilar va: «Menga laʼnatlangan narsa hamroh boʻlmasin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у Набий ﷺ билан бирга бир сафарда эди ва ўзининг бир туясини лаънатлади. Шунда Набий ﷺ уни қайтариб юборишга буюрдилар ва: «Менга лаънатланган нарса ҳамроҳ бўлмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ وَالْأَشْيَبُ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ وَإِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ لَهِيعَةَ قَالَ الْأَشْيَبُ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ أَبِي عِمْرَانَ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَضَعُ رَأْسَهُ فِي حِجْرِهَا وَهِيَ حَائِضٌ فَيَقْرَأُ الْقُرْآنَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ u hayzli boʻlgan holida boshlarini uning bagʻriga qoʻyib, Qurʼon oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ у ҳайзли бўлган ҳолида бошларини унинг бағрига қўйиб, Қуръон ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ عَنْ يَزِيدَ بْنِ بَابَنُوسَ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الرَّجُلِ يُبَاشِرُ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ قَالَ لَهُ مَا فَوْقَ الْإِزَارِ
Oisha (roziyallohu anho)dan, Nabiy ﷺdan — xotini hayzli boʻlgan holida u bilan yaqinlik qiladigan kishi haqida — rivoyat qilinadi: U zot: «Unga izordan yuqorisi (mumkin)», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан, Набий ﷺдан — хотини ҳайзли бўлган ҳолида у билан яқинлик қиладиган киши ҳақида — ривоят қилинади: У зот: «Унга изордан юқориси (мумкин)», дедилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَضَعَ لِحَسَّانَ مِنْبَرًا فِي الْمَسْجِدِ يُنَافِحُ عَنْهُ بِالشِّعْرِ ثُمَّ يَقُولُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَيُؤَيِّدُ حَسَّانَ بِرُوحِ الْقُدُسِ يُنَافِحُ عَنْ رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَحَدَّثَنَا مُوسَى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ مِثْلَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Hasson uchun masjidda minbar qoʻyib berdilar; u sheʼr bilan u zotni himoya qilar edi. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh azza va jalla Hassonni Ruhul-Qudus bilan quvvatlaydi — u Allohning Rasuli ﷺni himoya qilar ekan», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Ҳассон учун масжидда минбар қўйиб бердилар; у шеър билан у зотни ҳимоя қилар эди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла Ҳассонни Руҳул-Қудус билан қувватлайди — у Аллоҳнинг Расули ﷺни ҳимоя қилар экан», дер эдилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ يَعْنِي ابْنَ الْفَضْلِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَكَانَتْ عَائِشَةُ تَدَّانُ فَقِيلَ لَهَا مَا لَكِ وَلِلدَّيْنِ قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ عَبْدٍ كَانَتْ لَهُ نِيَّةٌ فِي أَدَاءِ دَيْنِهِ إِلَّا كَانَ لَهُ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ عَوْنٌ فَأَنَا أَلْتَمِسُ ذَلِكَ الْعَوْنَ
Muhammad ibn Ali aytadi: Oisha (roziyallohu anho) qarz olar edi. Unga: «Senga nima boʻldi, nega qarz olasan?» deyildi. U: «Men Rasululloh ﷺ: ‹Qarzini adoi qilishga niyati boʻlgan har bir bandaga, albatta, Alloh azza va jalla tomonidan yordam boʻladi›, deb aytganlarini eshitganman; men ana shu yordamni talab qilyapman», dedi.Муҳаммад ибн Али айтади: Оиша (розияллоҳу анҳо) қарз олар эди. Унга: «Сенга нима бўлди, нега қарз оласан?» дейилди. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺ: ‹Қарзини адои қилишга нияти бўлган ҳар бир бандага, албатта, Аллоҳ азза ва жалла томонидан ёрдам бўлади›, деб айтганларини эшитганман; мен ана шу ёрдамни талаб қиляпман», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ رَجُلٍ حَدَّثَهُ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْجِبُهُ مِنْ الدُّنْيَا ثَلَاثَةٌ الطَّعَامُ وَالنِّسَاءُ وَالطِّيبُ فَأَصَابَ ثِنْتَيْنِ وَلَمْ يُصِبْ وَاحِدَةً أَصَابَ النِّسَاءَ وَالطِّيبَ وَلَمْ يُصِبْ الطَّعَامَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga dunyodan uch narsa yoqar edi: taom, ayollar va xushbuʻylik. U zot ikkitasiga erishdilar, bittasiga erishmadilar: ayollar va xushbuʻylikka erishdilar, taomga esa erishmadilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга дунёдан уч нарса ёқар эди: таом, аёллар ва хушбуъйлик. У зот иккитасига эришдилар, биттасига эришмадилар: аёллар ва хушбуъйликка эришдилар, таомга эса эришмадилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ امْرِئٍ تَكُونُ لَهُ صَلَاةٌ بِاللَّيْلِ فَيَغْلِبُهُ عَلَيْهَا نَوْمٌ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَهُ أَجْرَ صَلَاتِهِ وَكَانَ نَوْمُهُ ذَلِكَ صَدَقَةً
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Kechasi (oʻqiydigan) namozi boʻla turib, uni uyqu yengib qolgan har bir kishiga Alloh azza va jalla, albatta, namozining ajrini yozadi va oʻsha uyqusi unga sadaqa boʻladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Кечаси (ўқийдиган) намози бўла туриб, уни уйқу енгиб қолган ҳар бир кишига Аллоҳ азза ва жалла, албатта, намозининг ажрини ёзади ва ўша уйқуси унга садақа бўлади», дедилар.