حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْرَأَيْتُ وَبِيصَ الطِّيبِ فِي مَفْرِقِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُحْرِمٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men Nabiy ﷺ ihromda boʻlganlarida, soch ajrab turgan joylaridagi atirning yaltirashini koʻrdim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен Набий ﷺ иҳромда бўлганларида, соч ажраб турган жойларидаги атирнинг ялтирашини кўрдим.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أُطَيِّبُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَطْيَبِ مَا أَجِدُ مِنْ الطِّيبِ حَتَّى أَنِّي أَرَى وَبِيصَ الطِّيبِ فِي رَأْسِهِ وَلِحْيَتِهِ قَبْلَ أَنْ يُحْرِمَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺni ehromga kirishlaridan oldin oʻzim topgan eng xushboʻy atir bilan atirlar edim, hatto atirning yaltirashini u zotning boshlarida va soqollarida koʻrardim», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺни эҳромга киришларидан олдин ўзим топган энг хушбўй атир билан атирлар эдим, ҳатто атирнинг ялтирашини у зотнинг бошларида ва соқолларида кўрардим», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ صَفِيَّةَ حَاضَتْ قَبْلَ النَّفْرِ فَسَأَلَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كُنْتِ طُفْتِ طَوَافَ يَوْمِ النَّحْرِ قَالَتْ نَعَمْ فَأَمَرَهَا أَنْ تَنْفِرَ فَنَفَرَتْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Safiyya (Makkadan) qaytishdan oldin hayz koʻrdi. U Nabiy ﷺdan soʻradi. U zot: «Nahr kuni tavof qilganmiding?» dedilar. U: «Ha», dedi. Shunda u zot unga yoʻlga chiqishni buyurdilar, u yoʻlga chiqdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Сафийя (Маккадан) қайтишдан олдин ҳайз кўрди. У Набий ﷺдан сўради. У зот: «Наҳр куни тавоф қилганмидинг?» дедилар. У: «Ҳа», деди. Шунда у зот унга йўлга чиқишни буюрдилар, у йўлга чиқди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَكُنْ يُسَارِعُ إِلَى شَيْءٍ مَا يُسَارِعُ إِلَى الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ hech bir narsaga bomdoddan oldingi ikki rakaatga shoshilganchalik shoshilmas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳеч бир нарсага бомдоддан олдинги икки ракаатга шошилганчалик шошилмас эдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ خَصِيفٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مُنْذُ ثَلَاثِينَ سَنَةً عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَجْمَرْتُ شَعْرِي إِجْمَارًا شَدِيدًا فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَائِشَةُ أَمَا عَلِمْتِ أَنَّ عَلَى كُلِّ شَعَرَةٍ جَنَابَةً
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men sochimni juda qattiq oʻrib qoʻydim. Shunda Rasululloh ﷺ menga: «Ey Oisha! Har bir soch tolasida janobat borligini bilmaysanmi?» dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен сочимни жуда қаттиқ ўриб қўйдим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ менга: «Эй Оиша! Ҳар бир соч толасида жанобат борлигини билмайсанми?» дедилар.
حَدَّثَنَا مُصْعَبُ بْنُ الْمِقْدَامِ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنِ أَبِيهِ قَالَسَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ كَانَ يُصَلِّي قَالَتْ كَانَ يُصَلِّي الْهَجِيرَ ثُمَّ يُصَلِّي بَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ
Shurayh aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan Rasululloh ﷺ ning namozlari — u zot qanday namoz oʻqishlari haqida soʻradim. U: «U zot peshin namozini oʻqir, soʻng undan keyin ikki rakaat oʻqir edilar», dedi.Шурайҳ айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан Расулуллоҳ ﷺ нинг намозлари — у зот қандай намоз ўқишлари ҳақида сўрадим. У: «У зот пешин намозини ўқир, сўнг ундан кейин икки ракаат ўқир эдилар», деди.
حَدَّثَنَا مُصْعَبُ بْنُ الْمِقْدَامِ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنِ الْمِقْدَامِ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُسَأَلَ عَائِشَةَ مَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ قَبْلَ أَنْ يَخْرُجَ قَالَتْ كَانَ يُصَلِّي الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى الصَّلَاةِ فَإِذَا دَخَلَ تَسَوَّكَ
Shurayh aytdi: U Oisha (roziyallohu anho)dan Rasululloh ﷺ (namozga) chiqishdan oldin nima qilishlari haqida soʻradi. U: «U zot bomdoddan oldin ikki rakaat oʻqir, soʻng namozga chiqar edilar; kirganlarida esa misvok qilardilar», dedi.Шурайҳ айтди: У Оиша (розияллоҳу анҳо)дан Расулуллоҳ ﷺ (намозга) чиқишдан олдин нима қилишлари ҳақида сўради. У: «У зот бомдоддан олдин икки ракаат ўқир, сўнг намозга чиқар эдилар; кирганларида эса мисвок қилардилар», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ قَالَ سَعِيدٌ يَعْنِي ابْنَ أَبِي أَيُّوبَ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَسْوَدِ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ اضْطَجَعَ عَلَى شِقِّهِ الْأَيْمَنِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bomdod namozining ikki rakatini (sunnatini) oʻqiganlarida, oʻng yonboshlari bilan yotar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозининг икки ракатини (суннатини) ўқиганларида, ўнг ёнбошлари билан ётар эдилар.
حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُطَرِّفٌ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبِيتُ جُنُبًا فَيَأْتِيهِ بِلَالٌ فَيُؤْذِنُهُ بِالصَّلَاةِ فَيَقُومُ فَيَغْتَسِلُ فَأَنْظُرُ إِلَى تَحَادُرِ الْمَاءِ فِي شَعْرِهِ وَجِلْدِهِ ثُمَّ يَخْرُجُ فَأَسْمَعُ صَوْتَهُ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ ثُمَّ يَظَلُّ صَائِمًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ junub holida tunni oʻtkazardilar. Soʻng Bilol kelib, u zotga namoz vaqtini bildirar edi. U zot turib, gʻusl qilardilar, men esa suvning sochlaridan va terilaridan oqib tushishiga qarab turardim. Soʻng u zot chiqar edilar, men esa bomdod namozida ovozlarini eshitardim. Keyin u zot roʻzador holda kun oʻtkazardilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ жунуб ҳолида тунни ўтказардилар. Сўнг Билол келиб, у зотга намоз вақтини билдирар эди. У зот туриб, ғусл қилардилар, мен эса сувнинг сочларидан ва териларидан оқиб тушишига қараб турардим. Сўнг у зот чиқар эдилар, мен эса бомдод намозида овозларини эшитардим. Кейин у зот рўзадор ҳолда кун ўтказардилар», деди.
حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ حَدَّثَنَا مُطَرِّفٌ عَنْ عَامِرٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَظَلُّ صَائِمًا مَا يُبَالِي مَا قَبَّلَ مِنْ وَجْهِي حَتَّى يُفْطِرَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Rasululloh ﷺ roʻzador holda kun oʻtkazar va iftor qilgunlaricha yuzimning qayeridan oʻpishlariga parvo qilmas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У деди: Расулуллоҳ ﷺ рўзадор ҳолда кун ўтказар ва ифтор қилгунларича юзимнинг қаеридан ўпишларига парво қилмас эдилар.
حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ قَالَ حَدَّثَنَا الشَّيْبَانِيُّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْرَخَّصَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الرُّقْيَةِ مِنْ كُلِّ ذِي حُمَةٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zahri boʻlgan har bir jonivor (chaqishi)dan ruqya qilishga ruxsat berdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ заҳри бўлган ҳар бир жонивор (чақиши)дан руқя қилишга рухсат бердилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا نُبَيْهٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَحْتَ الْكَعْبِ مِنْ الْإِزَارِ فَفِي النَّارِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Izorning toʻpiqdan pastdagi qismi doʻzaxdadir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Изорнинг тўпиқдан пастдаги қисми дўзахдадир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا وَائِلٌ قَالَ سَمِعْتُ الْبَهِيَّ يُحَدِّثُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْمَا بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ فِي جَيْشٍ قَطُّ إِلَّا أَمَّرَهُ عَلَيْهِمْ وَإِنْ بَقِيَ بَعْدَهُ اسْتَخْلَفَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Zayd ibn Horisani biror qoʻshinga yuborsalar, albatta uni ularga amir qilib tayinlar edilar. Agar u zotdan keyin tirik qolganida edi, u zot uni oʻrinbosar qilgan boʻlardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Зайд ибн Ҳорисани бирор қўшинга юборсалар, албатта уни уларга амир қилиб тайинлар эдилар. Агар у зотдан кейин тирик қолганида эди, у зот уни ўринбосар қилган бўлардилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُطِيعٌ الْغَزَّالُ عَنْ كُرْدُوسٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَقَدْ مَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِسَبِيلِهِ وَمَا شَبِعَ أَهْلُهُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ مِنْ طَعَامِ بُرٍّ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ oʻz yoʻllariga (dunyodan) oʻtib ketdilar, holbuki ahllari uch kun (ketma-ket) bugʻdoy taomidan toʻyib yemagan edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ўз йўлларига (дунёдан) ўтиб кетдилар, ҳолбуки аҳллари уч кун (кетма-кет) буғдой таомидан тўйиб емаган эдилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ صَمْعَةَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ قَالَ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُأَنَّهَا كَانَتْ تَغْتَسِلُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي إِنَاءٍ وَاحِدٍ
Ikrimadan rivoyat qilinadi: Menga Oisha (roziyallohu anho) soʻzlab berdiki, u Nabiy ﷺ bilan birga bir idishdan gʻusl qilar edi.Икримадан ривоят қилинади: Менга Оиша (розияллоҳу анҳо) сўзлаб бердики, у Набий ﷺ билан бирга бир идишдан ғусл қилар эди.
حَدَّثَنَا عَارِمُ بْنُ الْفَضْلِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي حُمَيْدٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ الَّذِي لَمْ يَقُمْ مِنْهُ لَعَنَ اللَّهُ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَقَالَ وَقَالَتْ عَائِشَةُ لَوْلَا ذَلِكَ أَبْرَزَ قَبْرَهُ وَلَكِنَّهُ خَشِيَ أَنْ يُتَّخَذَ مَسْجِدًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻzlari (shifo topmay) turolmay yotgan kasalliklarida: «Alloh yahudiylar va nasoroga laʼnat qilsin, ular oʻz paygʻambarlarining qabrlarini masjid tutib oldilar», dedilar. Oisha dedi: Agar shu (xavf) boʻlmaganida, u zotning qabrlari ochiq (joyda) qilingan boʻlar edi, faqat (qabri) masjid tutib olinishidan qoʻrqilgani uchungina (shunday qilinmadi).Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўзлари (шифо топмай) туролмай ётган касалликларида: «Аллоҳ яҳудийлар ва насорога лаънат қилсин, улар ўз пайғамбарларининг қабрларини масжид тутиб олдилар», дедилар. Оиша деди: Агар шу (хавф) бўлмаганида, у зотнинг қабрлари очиқ (жойда) қилинган бўлар эди, фақат (қабри) масжид тутиб олинишидан қўрқилгани учунгина (шундай қилинмади).
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ امْرَأَةَ أَبِي حُذَيْفَةَ فَأَرْضَعَتْ سَالِمًا خَمْسَ رَضَعَاتٍ فَكَانَ يَدْخُلُ عَلَيْهَا بِتِلْكَ الرَّضَاعَةِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Abu Huzayfaning xotiniga buyurdilar, u Solimni besh marta emizdi va (Solim) oʻsha emizish (sababi) bilan uning huzuriga kirar edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Абу Ҳузайфанинг хотинига буюрдилар, у Солимни беш марта эмизди ва (Солим) ўша эмизиш (сабаби) билан унинг ҳузурига кирар эди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ عَمْرَةَ أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَ تَقُولُإِنَّمَا مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى يَهُودِيَّةٍ يُبْكَى عَلَيْهَا فَقَالَ إِنَّكُمْ لَتَبْكُونَ عَلَيْهَا وَإِنَّهَا لَتُعَذَّبُ فِي قَبْرِهَا
Amradan rivoyat qilinadi: U Oisha (roziyallohu anho)ning shunday deganini eshitdi: Rasululloh ﷺ faqat ustida yigʻlanayotgan bir yahudiy ayolning yonidan oʻtib: «Sizlar uning ustida yigʻlamoqdasizlar, holbuki u qabrida azoblanmoqda», dedilar.Амрадан ривоят қилинади: У Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг шундай деганини эшитди: Расулуллоҳ ﷺ фақат устида йиғланаётган бир яҳудий аёлнинг ёнидан ўтиб: «Сизлар унинг устида йиғламоқдасизлар, ҳолбуки у қабрида азобланмоқда», дедилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ سَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي وَرِجْلِي فِي قِبْلَتِهِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَسْجُدَ غَمَزَنِي فَقَبَضْتُهَا فَإِذَا قَامَ بَسَطْتُهَا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ namoz oʻqir, mening oyogʻim esa u zotning qiblalarida (sajda joyida) boʻlardi. Sajda qilmoqchi boʻlganlarida menga (oyogʻimni) turtardilar, men uni yigʻib olardim; turganlarida esa yana uzatardim.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ намоз ўқир, менинг оёғим эса у зотнинг қиблаларида (сажда жойида) бўларди. Сажда қилмоқчи бўлганларида менга (оёғимни) туртардилар, мен уни йиғиб олардим; турганларида эса яна узатардим.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنِي جَعْفَرُ بْنُ كَيْسَانَ قَالَ حَدَّثَتْنِي مُعَاذَةُ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَاءُ أُمَّتِي بِالطَّعْنِ وَالطَّاعُونِ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الطَّعْنُ قَدْ عَرَفْنَاهُ فَمَا الطَّاعُونُ قَالَ غُدَّةٌ كَغُدَّةِ الْإِبِلِ الْمُقِيمُ فِيهَا كَالشَّهِيدِ وَالْفَارُّ مِنْهَا كَالْفَارِّ مِنْ الزَّحْفِ
Muozadan rivoyat qilinadi: Men Oisha (roziyallohu anho)ning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ: «Ummatimning fano boʻlishi taʼn (nayza) va toun (vabo) bilandir», dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, bu taʼnni biz bilamiz, toun nima?» dedim. U zot: «(U) tuyaning bezi kabi bir bezdir. Unda (yaʼni toun tarqagan yerda) turgan kishi shahid kabidir, undan qochgan kishi esa jang maydonidan qochgan kishi kabidir», dedilar.Муозадан ривоят қилинади: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ: «Умматимнинг фано бўлиши таън (найза) ва тоун (вабо) биландир», дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу таънни биз биламиз, тоун нима?» дедим. У зот: «(У) туянинг бези каби бир бездир. Унда (яъни тоун тарқаган ерда) турган киши шаҳид кабидир, ундан қочган киши эса жанг майдонидан қочган киши кабидир», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنِي جَعْفَرُ بْنُ كَيْسَانَ قَالَ حَدَّثَتْنِي عَمْرَةُ الْعَدَوِيَّةُ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْفَارُّ مِنْ الطَّاعُونِ كَالْفَارِّ مِنْ الزَّحْفِ
Amra Adaviyadan rivoyat qilinadi: Men Oisha (roziyallohu anho)ning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ: «Tounadan qochgan kishi jang maydonidan qochgan kishi kabidir», dedilar.Амра Адавиядан ривоят қилинади: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ: «Тоунадан қочган киши жанг майдонидан қочган киши кабидир», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْإِنَّمَا نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الصَّلَاةِ أَنْ يُتَحَرَّى بِهَا طُلُوعُ الشَّمْسِ وَغُرُوبُهَا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ namozdan faqat quyosh chiqishi va botishi (vaqti)ni qasddan koʻzlab (oʻqish)dan qaytardilar, xolos.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ намоздан фақат қуёш чиқиши ва ботиши (вақти)ни қасддан кўзлаб (ўқиш)дан қайтардилар, холос.
حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَوْتَرَ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Allohning Nabiysi ﷺ vitr oʻqiganlaridan soʻng oʻtirgan holda ikki rakʼat oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Аллоҳнинг Набийси ﷺ витр ўқиганларидан сўнг ўтирган ҳолда икки ракъат ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا طَلْحَةُ بْنُ شَجَّاحٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي وَرْقَاءُ بِنْتُ هُذَامٍ الْهُنَائِيَّةُ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُرُبَّمَا رَأَيْتُ فِي ثَوْبِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْجَنَابَةَ فَأَفْرُكُهُ
Varqo bint Huzom Hunoiyadan rivoyat qilinadi: Men Oisha (roziyallohu anho)ning shunday deganini eshitdim: Baʼzan Nabiy ﷺning kiyimlarida janobat (izini) koʻrardim va uni ishqalab tozalardim.Варқо бинт Ҳузом Ҳуноиядан ривоят қилинади: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг шундай деганини эшитдим: Баъзан Набий ﷺнинг кийимларида жанобат (изини) кўрардим ва уни ишқалаб тозалардим.
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا طَلْحَةُ قَالَ حَدَّثَتْنِي وَرْقَاءُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْسَمِعْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ كَانَ عَلَيْهِ دَيْنٌ هَمَّهُ قَضَاؤُهُ أَوْ هَمَّ بِقَضَائِهِ لَمْ يَزَلْ مَعَهُ مِنْ اللَّهِ حَارِسٌ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Men Abul Qosim ﷺning: «Kimning zimmasida qarz boʻlsa va uni ado etish (fikri) uni band qilsa yoki uni ado etishni niyat qilsa, Alloh tomonidan u bilan birga doim bir qoʻriqchi boʻladi», deganlarini eshitdim.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Абул Қосим ﷺнинг: «Кимнинг зиммасида қарз бўлса ва уни адо этиш (фикри) уни банд қилса ёки уни адо этишни ният қилса, Аллоҳ томонидан у билан бирга доим бир қўриқчи бўлади», деганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْتَهِدُ فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ مَا لَا يَجْتَهِدُ فِي غَيْرِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oxirgi oʻn kunlikda boshqa kunlarda qilmagan darajada jidu jahd qilardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ охирги ўн кунликда бошқа кунларда қилмаган даражада жиду жаҳд қилардилар.
حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا مَرِضَ قَرَأَ عَلَى نَفْسِهِ بِالْمُعَوِّذَتَيْنِ وَيَنْفُثُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَلَمَّا ثَقُلَ جَعَلْتُ أَنْفُثُ عَلَيْهِ بِهِمَا وَأَمْسَحُ بِيَمِينِهِ الْتِمَاسَ بَرَكَتِهَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ betob boʻlib qolganlarida oʻzlariga muavvizatayn (Falaq va Nos)ni oʻqir va (qoʻllariga) puflar edilar. Oisha dedi: Kasalliklari ogʻirlashganida, men u zotga oʻsha ikkisini oʻqib puflay boshladim va barakasini umid qilib, u zotning oʻng qoʻllari bilan (badanlarini) siypardim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бетоб бўлиб қолганларида ўзларига муаввизатайн (Фалақ ва Нос)ни ўқир ва (қўлларига) пуфлар эдилар. Оиша деди: Касалликлари оғирлашганида, мен у зотга ўша иккисини ўқиб пуфлай бошладим ва баракасини умид қилиб, у зотнинг ўнг қўллари билан (баданларини) сийпардим.
حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ الْخَيَّاطُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّهْشَلِيُّ وَأَبُو الْمُنْذِرِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ قَالَ أَبُو الْمُنْذِرِ فِي رَمَضَانَ
Amr ibn Maymundan, u Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺ roʻzador holda (ayollarini) oʻpar edilar. Abul Munzir: «Ramazonda», dedi.Амр ибн Маймундан, у Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қиладики, Набий ﷺ рўзадор ҳолда (аёлларини) ўпар эдилар. Абул Мунзир: «Рамазонда», деди.
حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا أَفْلَحُ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصْبِحُ وَهُوَ جُنُبٌ فَيَغْتَسِلُ وَيَصُومُ يَوْمَهُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ junub holda tongni qarshi olar, soʻng gʻusl qilar va oʻsha kuni roʻza tutar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ жунуб ҳолда тонгни қарши олар, сўнг ғусл қилар ва ўша куни рўза тутар эдилар.
حَدَّثَنَا حَمَّادٌ وَأَبُو الْمُنْذِرِ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ مَوْلَى عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَنْ أَذَلَّ لِي وَلِيًّا فَقَدْ اسْتَحَلَّ مُحَارَبَتِي وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِمِثْلِ أَدَاءِ الْفَرَائِضِ وَمَا يَزَالُ الْعَبْدُ يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ إِنْ سَأَلَنِي أَعْطَيْتُهُ وَإِنْ دَعَانِي أَجَبْتُهُ مَا تَرَدَّدْتُ عَنْ شَيْءٍ أَنَا فَاعِلُهُ تَرَدُّدِي عَنْ وَفَاتِهِ لِأَنَّهُ يَكْرَهُ الْمَوْتَ وَأَكْرَهُ مَسَاءَتَهُ قَالَ أَبِي وَقَالَ أَبُو الْمُنْذِرِ قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ قَالَ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ وَقَالَ أَبُو الْمُنْذِرِ آذَى لِي
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla shunday dedi: Kim Mening bir doʻstimni xor qilsa, u Men bilan urushishni halol qilibdi. Bandam Menga farzlarni ado etish kabi biror narsa bilan yaqinlashgani yoʻq. Banda Menga naflar bilan yaqinlashaverib, oxiri Men uni sevib qolaman. Agar Mendan soʻrasa — beraman, Menga duo qilsa — ijobat qilaman. Men qiladigan biror ishimda uning jonini olishdagi kabi ikkilanmaganman, chunki u oʻlimni yoqtirmaydi, Men esa unga ozor yetishini yoqtirmayman», dedilar. Otam aytdi: Abul Munzir «Kim Mening bir doʻstimga ozor bersa», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла шундай деди: Ким Менинг бир дўстимни хор қилса, у Мен билан урушишни ҳалол қилибди. Бандам Менга фарзларни адо этиш каби бирор нарса билан яқинлашгани йўқ. Банда Менга нафлар билан яқинлашавериб, охири Мен уни севиб қоламан. Агар Мендан сўраса — бераман, Менга дуо қилса — ижобат қиламан. Мен қиладиган бирор ишимда унинг жонини олишдаги каби иккиланмаганман, чунки у ўлимни ёқтирмайди, Мен эса унга озор етишини ёқтирмайман», дедилар. Отам айтди: Абул Мунзир «Ким Менинг бир дўстимга озор берса», деди.
حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسُئِلْتُ مَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْمَلُ فِي بَيْتِهِ قَالَتْ كَانَ بَشَرًا مِنْ الْبَشَرِ يَفْلِي ثَوْبَهُ وَيَحْلُبُ شَاتَهُ وَيَخْدُمُ نَفْسَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Undan: «Rasululloh ﷺ uylarida nima ish qilar edilar?» deb soʻralganda, u: «U zot ham boshqa odamlar kabi bir inson edilar: kiyimidagi bitni terardilar, qoʻyini sogʻardilar va oʻz ishlarini oʻzlari qilardilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ундан: «Расулуллоҳ ﷺ уйларида нима иш қилар эдилар?» деб сўралганда, у: «У зот ҳам бошқа одамлар каби бир инсон эдилар: кийимидаги битни терардилар, қўйини соғардилар ва ўз ишларини ўзлари қилардилар», деди.
حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَخِيهِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الرَّجُلِ يَجِدُ الْبَلَلَ وَلَا يَذْكُرُ احْتِلَامًا قَالَ يَغْتَسِلُ وَعَنْ الرَّجُلِ يَرَى أَنَّهُ قَدْ احْتَلَمَ وَلَا يَرَى بَلَلًا قَالَ لَا غُسْلَ عَلَيْهِ فَقَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ هَلْ عَلَى الْمَرْأَةِ تَرَى ذَلِكَ شَيْءٌ قَالَ نَعَمْ إِنَّمَا النِّسَاءُ شَقَائِقُ الرِّجَالِ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺdan hoʻllik topgan, ammo ehtilom (boʻlganini) eslamagan kishi haqida soʻralganda, u zot: «U gʻusl qilsin», dedilar. Ehtilom koʻrganini eslagan, ammo hoʻllik topmagan kishi haqida (soʻralganda): «Unga gʻusl (lozim) emas», dedilar. Shunda Umm Sulaym: «Ayol shuni koʻrsa, unga biror narsa (lozim) boʻladimi?» dedi. U zot: «Ha; ayollar — erkaklarning (xuddi) egizak (juftlari)dir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺдан ҳўллик топган, аммо эҳтилом (бўлганини) эсламаган киши ҳақида сўралганда, у зот: «У ғусл қилсин», дедилар. Эҳтилом кўрганини эслаган, аммо ҳўллик топмаган киши ҳақида (сўралганда): «Унга ғусл (лозим) эмас», дедилар. Шунда Умм Сулайм: «Аёл шуни кўрса, унга бирор нарса (лозим) бўладими?» деди. У зот: «Ҳа; аёллар — эркакларнинг (худди) эгизак (жуфтлари)дир», дедилар.
حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ وَصَالِحِ بْنِ أَبِي حَسَّانَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ roʻzador holda (ayollarini) oʻpar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ рўзадор ҳолда (аёлларини) ўпар эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ {هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاءَ تَأْوِيلِهِ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ} فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا رَأَيْتُمْ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ فَأُولَئِكَ الَّذِينَ سَمَّى اللَّهُ أَوْ فَهُمْ فَاحْذَرْهُمْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ {U senga Kitobni nozil qildi. Uning baʼzi oyatlari muhkam (maʼnosi aniq) boʻlib, ular Kitobning asosidir, boshqalari esa mutashobih (maʼnosi koʻp)dir. Qalblarida ogʻish (egrilik) boʻlganlar fitna izlab va uni (oʻzicha) taʼvil qilish istagida undagi mutashobih (oyat)larga ergashadilar. Holbuki, uning taʼvilini Allohdan boshqa hech kim bilmaydi} (oyatini) tilovat qildilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Undagi mutashobih (oyat)larga ergashadiganlarni koʻrsangiz, bilingki, ular Alloh (oyatda) zikr qilgan kishilardir. Bas, ulardan ehtiyot boʻlinglar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ {У сенга Китобни нозил қилди. Унинг баъзи оятлари муҳкам (маъноси аниқ) бўлиб, улар Китобнинг асосидир, бошқалари эса муташобиҳ (маъноси кўп)дир. Қалбларида оғиш (эгрилик) бўлганлар фитна излаб ва уни (ўзича) таъвил қилиш истагида ундаги муташобиҳ (оят)ларга эргашадилар. Ҳолбуки, унинг таъвилини Аллоҳдан бошқа ҳеч ким билмайди} (оятини) тиловат қилдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Ундаги муташобиҳ (оят)ларга эргашадиганларни кўрсангиз, билингки, улар Аллоҳ (оятда) зикр қилган кишилардир. Бас, улардан эҳтиёт бўлинглар», дедилар.
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ: مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْإِنَّ الْحَارِثَ بْنَ هِشَامٍ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يَأْتِيكَ الْوَحْيُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْيَانًا يَأْتِينِي فِي مِثْلِ صَلْصَلَةِ الْجَرَسِ وَهُوَ أَشَدُّهُ عَلَيَّ فَيَفْصِمُ عَنِّي وَقَدْ وَعَيْتُ مَا قَالَ وَأَحْيَانًا يَأْتِينِي يَتَمَثَّلُ لِي الْمَلَكُ رَجُلًا فَيُكَلِّمُنِي فَأَعِي مَا يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُ وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ فِي الْيَوْمِ الشَّدِيدِ الْبَرْدِ فَيَفْصِمُ عَنْهُ وَإِنَّ جَبِينَهُ لَيَتَفَصَّدُ عَرَقًا
Oisha (roziyallohu anho)dan — Nabiy ﷺning zavjalaridan — rivoyat qilinadiki, Horis ibn Hishom Rasululloh ﷺdan: «Sizga vahiy qanday keladi?» deb soʻradi. Rasululloh ﷺ: «Baʼzan menga qoʻngʻiroq jaranglashi kabi keladi — bu menga eng ogʻiridir — soʻng u mendan uzilganda, aytilgan narsani anglab boʻlgan boʻlaman. Baʼzan esa farishta menga bir kishi suratida koʻrinib, men bilan gaplashadi va men u aytganini anglab olaman», dedilar. Oisha aytdi: «Men u zotga qattiq sovuq kunda vahiy tushayotganini koʻrdim, u vahiy undan uzilganda, peshanalari terlab quyilib turardi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан — Набий ﷺнинг завжаларидан — ривоят қилинадики, Ҳорис ибн Ҳишом Расулуллоҳ ﷺдан: «Сизга ваҳий қандай келади?» деб сўради. Расулуллоҳ ﷺ: «Баъзан менга қўнғироқ жаранглаши каби келади — бу менга энг оғиридир — сўнг у мендан узилганда, айтилган нарсани англаб бўлган бўламан. Баъзан эса фаришта менга бир киши суратида кўриниб, мен билан гаплашади ва мен у айтганини англаб оламан», дедилар. Оиша айтди: «Мен у зотга қаттиқ совуқ кунда ваҳий тушаётганини кўрдим, у ваҳий ундан узилганда, пешаналари терлаб қуйилиб турарди».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ حَدَّثَنِي جَرِيرٌ يَعْنِي ابْنَ حَازِمٍ عَنْ حَرْمَلَةَ الْمِصْرِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ شِمَاسَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُمَّ مَنْ وَلِيَ مِنْ أُمَّتِي شَيْئًا فَرَفَقَ بِهِمْ فَارْفُقْ بِهِ وَمَنْ شَقَّ عَلَيْهِمْ فَشُقَّ عَلَيْهِحَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ صَالِحٍ مِنْ وَلَدِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ أَنَّهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ يَأْتِيكَ الْوَحْيُ فَذَكَرَ نَحْوًا مِنْ حَدِيثِ مَالِكٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Allohim, kim ummatimning biror ishiga voliy boʻlsa-yu ularga muloyimlik qilsa, Sen ham unga muloyimlik qilgin; kim ularga mashaqqat qilsa, Sen ham unga mashaqqat qilgin», dedilar. Horis ibn Hishomdan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺdan: «Sizga vahiy qanday keladi?» deb soʻradi — soʻng (rovij) Molikning hadisiga oʻxshashini zikr qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳим, ким умматимнинг бирор ишига волий бўлса-ю уларга мулойимлик қилса, Сен ҳам унга мулойимлик қилгин; ким уларга машаққат қилса, Сен ҳам унга машаққат қилгин», дедилар. Ҳорис ибн Ҳишомдан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺдан: «Сизга ваҳий қандай келади?» деб сўради — сўнг (ровиж) Моликнинг ҳадисига ўхшашини зикр қилди.
حَدَّثَنَا أَبُو الْقَاسِمِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ قَالَ أَخْبَرَنِي أَفْلَحُ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاقَعَ أَهْلَهُ ثُمَّ أَصْبَحَ فَاغْتَسَلَ وَصَلَّى وَصَامَ يَوْمَهُ ذَلِكَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ahllari bilan qoʻshildilar, soʻng tongni qarshi olib gʻusl qildilar, namoz oʻqidilar va oʻsha kuni roʻza tutdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ аҳллари билан қўшилдилар, сўнг тонгни қарши олиб ғусл қилдилар, намоз ўқидилар ва ўша куни рўза тутдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي فُدَيْكٍ قَالَ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَ أَكْثَرُ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ ثَقُلَ وَبَدَّنَ وَهُوَ جَالِسٌ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ (yoshlari) ulgʻayib, tanaga toʻlgach, namozlarining koʻpini oʻtirgan holda oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ (ёшлари) улғайиб, танага тўлгач, намозларининг кўпини ўтирган ҳолда ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَحَدَكُمْ يَأْتِيهِ الشَّيْطَانُ فَيَقُولُ مَنْ خَلَقَكَ فَيَقُولُ اللَّهُ فَيَقُولُ فَمَنْ خَلَقَ اللَّهَ فَإِذَا وَجَدَ ذَلِكَ أَحَدُكُمْ فَلْيَقْرَأْ آمَنْتُ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ فَإِنَّ ذَلِكَ يُذْهِبُ عَنْهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Albatta, biringizning oldiga shayton kelib: ‹Seni kim yaratdi?› deydi. U: ‹Alloh›, deydi. Shayton: ‹Allohni kim yaratdi?› deydi. Biringiz shuni his qilsa, ‹Men Allohga va Uning rasullariga iymon keltirdim› deb oʻqisin, chunki bu (vasvasani) undan ketkazadi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, бирингизнинг олдига шайтон келиб: ‹Сени ким яратди?› дейди. У: ‹Аллоҳ›, дейди. Шайтон: ‹Аллоҳни ким яратди?› дейди. Бирингиз шуни ҳис қилса, ‹Мен Аллоҳга ва Унинг расулларига иймон келтирдим› деб ўқисин, чунки бу (васвасани) ундан кетказади», дедилар.
حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا نُبَيْهٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَحْتَ الْكَعْبَيْنِ مِنْ الْإِزَارِ فِي النَّارِ
Abu Nubayhdan rivoyat qilinadi: Men Oisha (roziyallohu anho)ning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ: «Izorning toʻpiqlardan pastda boʻlgan qismi doʻzaxdadir», dedilar.Абу Нубайҳдан ривоят қилинади: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ: «Изорнинг тўпиқлардан пастда бўлган қисми дўзахдадир», дедилар.