حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ صَمْعَةَ قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمِّي قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْهَى عَنْ الْوَاشِمَةِ وَالْوَاصِلَةِ وَالْمُتَوَاصِلَةِ وَالنَّامِصَةِ وَالْمُتَنَمِّصَةِ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Allohning Nabiysi ﷺ tatuirovka qiluvchi ayoldan, soch ulovchi va soch ulatuvchi ayoldan, hamda (yuz-qoshdan) tuk yuluvchi va tuk yuldiruvchi ayoldan qaytarardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Аллоҳнинг Набийси ﷺ татуировка қилувчи аёлдан, соч уловчи ва соч улатувчи аёлдан, ҳамда (юз-қошдан) тук юлувчи ва тук юлдирувчи аёлдан қайтарардилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يَضُرُّ امْرَأَةً نَزَلَتْ بَيْنَ بَيْتَيْنِ مِنْ الْأَنْصَارِ أَوْ نَزَلَتْ بَيْنَ أَبَوَيْهَا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Ansorning ikki uyi orasiga tushgan yoki ota-onasining oldiga tushgan ayolga (buning) hech zarari yoʻq», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ансорнинг икки уйи орасига тушган ёки ота-онасининг олдига тушган аёлга (бунинг) ҳеч зарари йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ مِرَارًا أَنَّ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ مَا أَصَابَ الْمُسْلِمَ مِنْ شَوْكَةٍ فَمَا فَوْقَهَا فَهُوَ لَهُ كَفَّارَةٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Musulmonga tikan (sanchilishi) va undan yuqorisi yetsa, u unga kaffarot boʻladi», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Мусулмонга тикан (санчилиши) ва ундан юқориси етса, у унга каффарот бўлади», дер эдилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَسْرُدُ سَرْدَكُمْ هَذَا يَتَكَلَّمُ بِكَلَامٍ بَيْنَهُ فَصْلٌ يَحْفَظُهُ مَنْ سَمِعَهُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ sizlarning mana bu shosha-pisha (gapirishingiz) kabi soʻzlamas edilar; u zot orasida ajratish (tanaffus) boʻlgan soʻz bilan gapirar edilarki, eshitgan kishi uni yodlab olardi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ сизларнинг мана бу шоша-пиша (гапиришингиз) каби сўзламас эдилар; у зот орасида ажратиш (танаффус) бўлган сўз билан гапирар эдиларки, эшитган киши уни ёдлаб оларди.
حَدَّثَنَا عَارِمُ بْنُ الْفَضْلِ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا كَانَتْ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَلَعَنَتْ بَعِيرًا لَهَا فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُرَدَّ وَقَالَ لَا يَصْحَبُنِي شَيْءٌ مَلْعُونٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u Nabiy ﷺ bilan birga bir safarda edi va oʻzining bir tuyasini laʼnatladi. Shunda Nabiy ﷺ uni qaytarib yuborishga buyurdilar va: «Menga laʼnatlangan biror narsa hamroh boʻlmasin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у Набий ﷺ билан бирга бир сафарда эди ва ўзининг бир туясини лаънатлади. Шунда Набий ﷺ уни қайтариб юборишга буюрдилар ва: «Менга лаънатланган бирор нарса ҳамроҳ бўлмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَاصِمٍ مَوْلَى قُرَيْبَةَ عَنْ قُرَيْبَةَ بِنْتِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْوِصَالِ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنَّكَ تُوَاصِلُ قَالَ إِنِّي أَبِيتُ يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِي
Qurayba bint Muhammad ibn Abdurrahmon ibn Abu Bakrdan, u Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qiladiki, Rasululloh ﷺ visol (iftor qilmay ketma-ket roʻza tutish)dan qaytardilar. Shunda: «Ey Allohning Rasuli, axir siz visol qilasiz-ku», deyildi. U zot: «Men tunni Robbim meni taomlantirgan va sugʻorgan holda oʻtkazaman», dedilar.Қурайба бинт Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ибн Абу Бакрдан, у Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қиладики, Расулуллоҳ ﷺ висол (ифтор қилмай кетма-кет рўза тутиш)дан қайтардилар. Шунда: «Эй Аллоҳнинг Расули, ахир сиз висол қиласиз-ку», дейилди. У зот: «Мен тунни Роббим мени таомлантирган ва суғорган ҳолда ўтказаман», дедилар.
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ سَمِعْتُ حَرْمَلَةَ الْمِصْرِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ شِمَاسَةَ الْمَهْرِيِّ قَالَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقَالَتْ مَنْ أَنْتَ فَقُلْتُ أَنَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ مِصْرَ فَذَكَرَ قِصَّةً فَقَالَتْ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اللَّهُمَّ مَنْ وَلِيَ مِنْ أَمْرِ أُمَّتِي فَرَفَقَ بِهِمْ فَارْفُقْ بِهِ وَمَنْ شَقَّ عَلَيْهِمْ فَاشْقُقْ عَلَيْهِ
Abdurrahmon ibn Shimosa Mahriy aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga kirdim. U: «Sen kimsan?» dedi. Men: «Men Misr ahlidan bir kishiman», dedim — soʻng (rovij) bir qissani zikr qildi. Shunda u: «Men Rasululloh ﷺning: ‹Allohim, kim ummatim ishidan biror narsaga voliy boʻlsa-yu ularga muloyimlik qilsa, Sen ham unga muloyimlik qilgin; kim ularga mashaqqat qilsa, Sen ham unga mashaqqat qilgin›, deganlarini eshitganman», dedi.Абдурраҳмон ибн Шимоса Маҳрий айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига кирдим. У: «Сен кимсан?» деди. Мен: «Мен Миср аҳлидан бир кишиман», дедим — сўнг (ровиж) бир қиссани зикр қилди. Шунда у: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Аллоҳим, ким умматим ишидан бирор нарсага волий бўлса-ю уларга мулойимлик қилса, Сен ҳам унга мулойимлик қилгин; ким уларга машаққат қилса, Сен ҳам унга машаққат қилгин›, деганларини эшитганман», деди.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَتَوَضَّأُ بَعْدَ الْغُسْلِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ gʻusldan soʻng taharat qilmas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ғуслдан сўнг таҳарат қилмас эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَشْجَعِيُّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْيَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ وَافَقْتُ لَيْلَةَ الْقَدْرِ مَا أَقُولُ فِيهَا قَالَ قُولِي اللَّهُمَّ إِنَّكَ عَفُوٌّ تُحِبُّ الْعَفْوَ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Ey Allohning Rasuli, agar Laylatul Qadrga toʻgʻri kelsam, unda nima deyay?» (dedim). U zot: «Allohumma innaka afuvvun tuhibbul-afva (Ey Alloh, albatta, Sen avf etguvchisan, avfni yaxshi koʻrasan) deb ayt», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Эй Аллоҳнинг Расули, агар Лайлатул Қадрга тўғри келсам, унда нима деяй?» (дедим). У зот: «Аллоҳумма иннака афуввун туҳиббул-афва (Эй Аллоҳ, албатта, Сен авф этгувчисан, авфни яхши кўрасан) деб айт», дедилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ لَيْثٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْطَرَ الْحَاجِمُ وَالْمَحْجُومُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Qon oluvchi ham, qon oldiruvchi ham roʻzasini ochdi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Қон олувчи ҳам, қон олдирувчи ҳам рўзасини очди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ عَائِشَةَ زَعَمَ أَنَّهُ سَمِعَهُ مِنْهَاأَنَّهَا رَأَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْعُو رَافِعًا يَدَيْهِ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي بَشَرٌ فَلَا تُعَاقِبْنِي أَيُّمَا رَجُلٍ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ آذَيْتُهُ وَشَتَمْتُهُ فَلَا تُعَاقِبْنِي فِيهِ
Ikrimadan, u Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qiladiki, u Nabiy ﷺni qoʻllarini koʻtargan holda: «Allohim, men faqat bir insonman, bas, meni jazolamagin. Moʻminlardan qaysi bir kishiga ozor bergan yoki uni soʻkkan boʻlsam, buning uchun meni jazolamagin», deb duo qilayotganlarini koʻrdi.Икримадан, у Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қиладики, у Набий ﷺни қўлларини кўтарган ҳолда: «Аллоҳим, мен фақат бир инсонман, бас, мени жазоламагин. Мўминлардан қайси бир кишига озор берган ёки уни сўккан бўлсам, бунинг учун мени жазоламагин», деб дуо қилаётганларини кўрди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى أَنَّ سَعْدَ بْنَ هِشَامٍ حَدَّثَهُ عَنْ عَائِشَةَ سَمِعَهُ مِنْهَا قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا فَاتَهُ الْقِيَامُ مِنْ اللَّيْلِ غَلَبَتْهُ عَيْنَاهُ بِنَوْمٍ أَوْ وَجَعٍ صَلَّى ثِنْتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً مِنْ النَّهَارِ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ ogʻriq yoki uyqu gʻolib kelib, tun namozini oʻqiy olmay qolsalar, kunduzi oʻn ikki rakʼat oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ оғриқ ёки уйқу ғолиб келиб, тун намозини ўқий олмай қолсалар, кундузи ўн икки ракъат ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ يَعْنِي ابْنَ ثَابِتٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمُّ دَاوُدَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أُطَيِّبُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّتِهِ وَعُمْرَتِهِ بِأَطْيَبِ مَا أَجِدُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Men Nabiy ﷺga hajlarida va umralarida oʻzim topgan eng xushboʻy atirni surtar edim.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Набий ﷺга ҳажларида ва умраларида ўзим топган энг хушбўй атирни суртар эдим.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا دَاوُدُ عَنْ مَنْصُورٍ الْحَجَبِيِّ قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمِّي صَفِيَّةُ بِنْتُ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَّكِئُ فِي حِجْرِي وَأَنَا حَائِضٌ فَيَقْرَأُ الْقُرْآنَ
Safiya bint Shaybadan, u Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qiladi: Rasululloh ﷺ mening quchogʻimda — men hayzli holda — yonboshlab, Qurʼon oʻqir edilar.Сафия бинт Шайбадан, у Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилади: Расулуллоҳ ﷺ менинг қучоғимда — мен ҳайзли ҳолда — ёнбошлаб, Қуръон ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ وَسُرَيْجٌ قَالَا حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الصُّبْحَ فَيَنْصَرِفُ نِسَاءُ الْمُؤْمِنِينَ مُتَلَفِّعَاتٍ بِمُرُوطِهِنَّ مَا يُعْرَفْنَ مِنْ الْغَلَسِ أَوْ قَالَ لَا يَعْرِفُ بَعْضُهُنَّ بَعْضًا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ bomdod namozini oʻqir, moʻmina ayollar esa (namozdan) roʻmollariga oʻralgan holda qaytar va qorongʻilik tufayli ular tanilmas edi; yoki: «Ular bir-birini taniy olmas edi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозини ўқир, мўмина аёллар эса (намоздан) рўмолларига ўралган ҳолда қайтар ва қоронғилик туфайли улар танилмас эди; ёки: «Улар бир-бирини таний олмас эди», деди.
حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمْسٌ فَوَاسِقُ يُقْتَلْنَ فِي الْحَرَمِ الْفَأْرَةُ وَالْعَقْرَبُ وَالْغُرَابُ وَالْحُدَيَّا وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Beshtasi fosiq (zararkunanda)dir, ular Haramda oʻldiriladi: sichqon, chayon, qargʻa, kalxat va talovchi (quturgan) it», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бештаси фосиқ (зараркунанда)дир, улар Ҳарамда ўлдирилади: сичқон, чаён, қарға, калхат ва таловчи (қутурган) ит», дедилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ الْحَارِثِ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا تُقْبَلُ صَلَاةُ حَائِضٍ إِلَّا بِخِمَارٍ
Safiya bint Horisdan, u Oisha (roziyallohu anho)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladiki, u zot: «Hayz koʻradigan (balogʻatga yetgan) ayolning namozi ximorsiz (roʻmolsiz) qabul qilinmaydi», dedilar.Сафия бинт Ҳорисдан, у Оиша (розияллоҳу анҳо)дан, у Набий ﷺдан ривоят қиладики, у зот: «Ҳайз кўрадиган (балоғатга етган) аёлнинг намози химорсиз (рўмолсиз) қабул қилинмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَقَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ خَمْسٌ مِنْ الدَّوَابِّ كُلُّهُنَّ فَاسِقٌ يُقْتَلْنَ فِي الْحَرَمِ الْغُرَابُ وَالْحَيَّةُ وَالْعَقْرَبُ وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ وَالْحِدَأَةُ وَفِي كِتَابِ يَعْقُوبَ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ مَكَانَ الْحَيَّةِ الْفَأْرَةُ
Urva ibn Zubayrdan rivoyat qilinadiki, u Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)ning shunday deganini eshitdi: Men Rasululloh ﷺning: «Jonivorlardan beshtasi — ularning hammasi fosiqdir — Haramda oʻldiriladi: qargʻa, ilon, chayon, talovchi it va kalxat», deganlarini eshitdim. Yaʼqubning kitobida boshqa bir oʻrinda ilonning oʻrniga sichqon (deyilgan).Урва ибн Зубайрдан ривоят қилинадики, у Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг шундай деганини эшитди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Жониворлардан бештаси — уларнинг ҳаммаси фосиқдир — Ҳарамда ўлдирилади: қарға, илон, чаён, таловчи ит ва калхат», деганларини эшитдим. Яъқубнинг китобида бошқа бир ўринда илоннинг ўрнига сичқон (дейилган).
حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا وَجَدَ أَحَدُكُمْ النَّوْمَ وَهُوَ يُصَلِّي فَلْيَرْقُدْ حَتَّى يَذْهَبَ نَوْمُهُ إِنَّ أَحَدَكُمْ عَسَى أَنْ يَذْهَبَ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فَيَسُبُّ نَفْسَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Biringiz namoz oʻqiyotib uyquni his qilsa, uyqusi ketguncha uxlab olsin. Chunki biringiz Allohdan magʻfirat soʻrayman deb, oʻzini soʻkib qoʻyishi mumkin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намоз ўқиётиб уйқуни ҳис қилса, уйқуси кетгунча ухлаб олсин. Чунки бирингиз Аллоҳдан мағфират сўрайман деб, ўзини сўкиб қўйиши мумкин», дедилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيَّ بَيْتِي فِي إِزَارٍ وَرِدَاءٍ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَبَسَطَ يَدَهُ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ فَأَيُّ عَبْدٍ مِنْ عِبَادِكَ شَتَمْتُ أَوْ آذَيْتُ فَلَا تُعَاقِبْنِي فِيهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ izor va rido (yopingʻich)da mening uyimga kirdilar, soʻng qiblaga yuzlanib, qoʻllarini yoydilar va: «Allohim, men faqat bir insonman; bandalaringdan qaysi bir bandani soʻkkan yoki unga ozor bergan boʻlsam, buning uchun meni jazolamagin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ изор ва ридо (ёпинғич)да менинг уйимга кирдилар, сўнг қиблага юзланиб, қўлларини ёйдилар ва: «Аллоҳим, мен фақат бир инсонман; бандаларингдан қайси бир бандани сўккан ёки унга озор берган бўлсам, бунинг учун мени жазоламагин», дедилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ يَزِيدَ يَعْنِي ابْنَ الْهَادِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْإِنْ كَانَ لَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي وَإِنِّي لَمُعْتَرِضَةٌ بَيْنَ يَدَيْهِ اعْتِرَاضَ الْجِنَازَةِ حَتَّى إِذَا أَرَادَ أَنْ يُوتِرَ مَسَّنِي بِرِجْلِهِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ يُوتِرُ تَأَخَّرْتُ شَيْئًا مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ namoz oʻqir edilar, men esa u zotning oldilarida janoza (qoʻyilganidek) koʻndalang yotardim. Vitr oʻqimoqchi boʻlganlarida oyoqlari bilan menga tegar edilar, men esa vitr oʻqiyotganlarini bilib, u zotning oldilaridan bir oz orqaga surilardim.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ намоз ўқир эдилар, мен эса у зотнинг олдиларида жаноза (қўйилганидек) кўндаланг ётардим. Витр ўқимоқчи бўлганларида оёқлари билан менга тегар эдилар, мен эса витр ўқиётганларини билиб, у зотнинг олдиларидан бир оз орқага сурилардим.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَيَّانَ أَبُو خَالِدٍ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا نِكَاحَ إِلَّا بِوَلِيٍّ وَالسُّلْطَانُ وَلِيُّ مَنْ لَا وَلِيَّ لَهُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Valiysiz nikoh boʻlmaydi; valiysi yoʻq kishining valiysi sultondir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Валийсиз никоҳ бўлмайди; валийси йўқ кишининг валийси султондир», дедилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَيَّانَ عَنْ حَجَّاجٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَجْنَبَ فَأَرَادَ أَنْ يَنَامَ تَوَضَّأَ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ junub boʻlib qolsalar va uxlamoqchi boʻlsalar, tahorat olar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ жунуб бўлиб қолсалар ва ухламоқчи бўлсалар, таҳорат олар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَبِيعَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ بُرْقَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الْمَدِينِيِّ وَغَيْرِهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ ارْفُقْ بِمَنْ رَفَقَ بِأُمَّتِي وَشُقَّ عَلَى مَنْ شَقَّ عَلَيْهَا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Allohim, ummatimga muloyimlik qilgan kishiga muloyimlik qilgin, unga mashaqqat qilgan kishiga mashaqqat qilgin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳим, умматимга мулойимлик қилган кишига мулойимлик қилгин, унга машаққат қилган кишига машаққат қилгин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَبِيعَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَامَ الْفَتْحِ مِنْ ثَنِيَّةِ الْإِذْخِرِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Fath yili Izxir dovonidan (Makkaga) kirdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Фатҳ йили Изхир довонидан (Маккага) кирдилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ وَحَسَنٌ قَالَا حَدَّثَنَا مَهْدِيٌّ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا سُئِلَتْ مَا كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْمَلُ فِي بَيْتِهِ قَالَتْ كَانَ يَخِيطُ ثَوْبَهُ وَيَخْصِفُ نَعْلَهُ قَالَتْ وَكَانَ يَعْمَلُ مَا يَعْمَلُ الرِّجَالُ فِي بُيُوتِهِمْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Undan: «Nabiy ﷺ uylarida nima ish qilar edilar?» deb soʻralganda, u: «Kiyimlarini tikar va oyoq kiyimlarini yamar edilar», dedi. U yana: «Erkaklar oʻz uylarida qiladigan ishlarni qilar edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ундан: «Набий ﷺ уйларида нима иш қилар эдилар?» деб сўралганда, у: «Кийимларини тикар ва оёқ кийимларини ямар эдилар», деди. У яна: «Эркаклар ўз уйларида қиладиган ишларни қилар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وَهِيَ وَبِيئَةٌ ذُكِرَ أَنَّ الْحُمَّى صَرَعَتْهُمْ فَمَرِضَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ إِذَا أَخَذَتْهُ الْحُمَّى يَقُولُ كُلُّ امْرِئٍ مُصَبَّحٌ فِي أَهْلِهِوَالْمَوْتُ أَدْنَى مِنْ شِرَاكِ نَعْلِهِقَالَتْ وَكَانَ بِلَالٌ إِذَا أَخَذَتْهُ الْحُمَّى يَقُولُ أَلَا لَيْتَ شِعْرِي هَلْ أَبِيتَنَّ لَيْلَةًبِوَادٍ وَحَوْلِي إِذْخِرٌ وَجَلِيلُوَهَلْ أَرِدْنَ يَوْمًا مِيَاهَ مِجَنَّةٍوَهَلْ يَبْدُوَنْ لِي شَامَةٌ وَطَفِيلُاللَّهُمَّ الْعَنْ عُتْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَشَيْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَأُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ كَمَا أَخْرَجُونَا مِنْ مَكَّةَ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَقُوا قَالَ اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْمَدِينَةَ كَحُبِّنَا مَكَّةَ أَوْ أَشَدَّ اللَّهُمَّ صَحِّحْهَا وَبَارِكْ لَنَا فِي صَاعِهَا وَمُدِّهَا وَانْقُلْ حُمَّاهَا إِلَى الْجُحْفَةِقَالَ فَكَانَ الْمَوْلُودُ يُولَدُ بِالْجُحْفَةِ فَمَا يَبْلُغُ الْحُلُمَ حَتَّى تَصْرَعَهُ الْحُمَّى حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وُعِكَ أَبُو بَكْرٍ وَبِلَالٌ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ يَعْنِي حَدِيثَ حَمَّادٍ إِلَّا أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ قِصَّةَ الْمَوْلُودِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida, u (shahar) vabo (tarqalgan joy) edi; isitma ularni yiqitgani zikr qilindi. Abu Bakr kasal boʻldi; uni isitma tutganda: ‹Har bir kishi oʻz ahli ichida tongni qarshilaydi, holbuki oʻlim uning poyabzali tasmasidan ham yaqinroqdir›, der edi. (Oisha) dedi: Bilolni isitma tutganda esa u: ‹Qaniydi bilsam — atrofimda izxir va jalil (giyohlari) boʻlgan bir vodiyda bir kechani (yana) oʻtkazarmikanman; bir kun Majanna suvlariga borarmikanman; menga Shoma va Tofil koʻrinarmikan? Ey Alloh, Utba ibn Rabiʼani, Shayba ibn Rabiʼani va Umayya ibn Xalafni laʼnatla — ular bizni Makkadan chiqarganlaridek›, der edi. Rasululloh ﷺ ular duch kelgan (holni) koʻrganlarida: «Ey Alloh, Madinani bizga — Makkani sevganimizdek, yoki undan ham qattiqroq — sevdir. Ey Alloh, uni sogʻ-salomat qil, uning soʻ va muddida bizga baraka ber va uning isitmasini Juhfaga koʻchir», dedilar. (Roviy) dedi: Shundan keyin Juhfada bola tugʻilar va balogʻatga yetmasidan isitma uni yiqitar edi. Ishoq ibn Iso bizga aytdi: Menga Molik Hishom ibn Urvadan, u otasidan, u Oishadan xabar berdiki, u: Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida, Abu Bakr va Bilol isitmaladi, dedi — soʻng hadisni, yaʼni Hammodning hadisini zikr qildi, faqat u bola (haqidagi) qissani zikr qilmadi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келганларида, у (шаҳар) вабо (тарқалган жой) эди; иситма уларни йиқитгани зикр қилинди. Абу Бакр касал бўлди; уни иситма тутганда: ‹Ҳар бир киши ўз аҳли ичида тонгни қаршилайди, ҳолбуки ўлим унинг поябзали тасмасидан ҳам яқинроқдир›, дер эди. (Оиша) деди: Билолни иситма тутганда эса у: ‹Қанийди билсам — атрофимда изхир ва жалил (гиёҳлари) бўлган бир водийда бир кечани (яна) ўтказармиканман; бир кун Мажанна сувларига борармиканман; менга Шома ва Тофил кўринармикан? Эй Аллоҳ, Утба ибн Рабиъани, Шайба ибн Рабиъани ва Умайя ибн Халафни лаънатла — улар бизни Маккадан чиқарганларидек›, дер эди. Расулуллоҳ ﷺ улар дуч келган (ҳолни) кўрганларида: «Эй Аллоҳ, Мадинани бизга — Маккани севганимиздек, ёки ундан ҳам қаттиқроқ — севдир. Эй Аллоҳ, уни соғ-саломат қил, унинг сў ва муддида бизга барака бер ва унинг иситмасини Жуҳфага кўчир», дедилар. (Ровий) деди: Шундан кейин Жуҳфада бола туғилар ва балоғатга етмасидан иситма уни йиқитар эди. Ишоқ ибн Исо бизга айтди: Менга Молик Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан хабар бердики, у: Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келганларида, Абу Бакр ва Билол иситмалади, деди — сўнг ҳадисни, яъни Ҳаммоднинг ҳадисини зикр қилди, фақат у бола (ҳақидаги) қиссани зикр қилмади.
حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْيَا رَسُولَ اللَّهِ كُلُّ صَوَاحِبِي لَهَا كُنْيَةٌ غَيْرِي قَالَ فَاكْتَنِي بِابْنِكِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ فَكَانَتْ تُدْعَى بِأُمِّ عَبْدِ اللَّهِ حَتَّى مَاتَتْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Yo Rasululloh, oʻrtoqlarimning hammasining kunyasi bor, mendan boshqa», dedi. U zot: «Oʻgʻling Abdulloh ibn Zubayr bilan kunya ol», dedilar. Shundan keyin u vafot etguncha Ummu Abdulloh deb chaqirilar edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Ё Расулуллоҳ, ўртоқларимнинг ҳаммасининг куняси бор, мендан бошқа», деди. У зот: «Ўғлинг Абдуллоҳ ибн Зубайр билан куня ол», дедилар. Шундан кейин у вафот этгунча Умму Абдуллоҳ деб чақирилар эди.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ عَمْرٍو يَعْنِي ابْنَ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أُعَوِّذُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِدُعَاءٍ إِذَا مَرِضَ كَانَ جِبْرِيلُ يُعِيذُهُ بِهِ وَيَدْعُو لَهُ بِهِ إِذَا مَرِضَ قَالَتْ فَذَهَبْتُ أُعَوِّذُهُ بِهِ أَذْهِبْ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ بِيَدِكَ الشِّفَاءُ لَا شَافِيَ إِلَّا أَنْتَ اشْفِ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا قَالَتْ فَذَهَبْتُ أَدْعُو لَهُ بِهِ فِي مَرَضِهِ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ فَقَالَ ارْفَعِي عَنِّي قَالَ فَإِنَّمَا كَانَ يَنْفَعُنِي فِي الْمُدَّةِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kasal boʻlganlarida men u zotga bir duo bilan panoh tilar edim — Jibril u zot kasal boʻlganlarida oʻsha (duo) bilan u zotga panoh tilar va u bilan u zotga duo qilar edi. (Oisha) dedi: Men u bilan u zotga panoh tilay boshladim: ‹Azobni ketkaz, ey odamlarning Robbi! Shifo Sening qoʻlingdadir; Sendan oʻzga shifo beruvchi yoʻq. Shunday shifo berginki, u hech qanday kasallik qoldirmasin›. (Oisha) dedi: Soʻng men u zot vafot etgan kasalliklarida u bilan u zotga duo qila boshladim. Shunda u zot: «Uni mendan koʻtar», dedilar. (U zot) dedi: «Zero, u menga muddat (davomida)gina foyda berar edi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ касал бўлганларида мен у зотга бир дуо билан паноҳ тилар эдим — Жибрил у зот касал бўлганларида ўша (дуо) билан у зотга паноҳ тилар ва у билан у зотга дуо қилар эди. (Оиша) деди: Мен у билан у зотга паноҳ тилай бошладим: ‹Азобни кетказ, эй одамларнинг Робби! Шифо Сенинг қўлингдадир; Сендан ўзга шифо берувчи йўқ. Шундай шифо бергинки, у ҳеч қандай касаллик қолдирмасин›. (Оиша) деди: Сўнг мен у зот вафот этган касалликларида у билан у зотга дуо қила бошладим. Шунда у зот: «Уни мендан кўтар», дедилар. (У зот) деди: «Зеро, у менга муддат (давомида)гина фойда берар эди».
حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمْسٌ فَوَاسِقُ يُقْتَلْنَ فِي الْحَرَمِ الْعَقْرَبُ وَالْفَأْرَةُ وَالْحُدَيَّا وَالْغُرَابُ وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Beshtasi fosiq (zararkunanda)dir, ular Haramda oʻldiriladi: chayon, sichqon, kalxat, qargʻa va talovchi (quturgan) it», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бештаси фосиқ (зараркунанда)дир, улар Ҳарамда ўлдирилади: чаён, сичқон, калхат, қарға ва таловчи (қутурган) ит», дедилар.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ قَالَ أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادٍ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى سُهَيْلِ ابْنِ بَيْضَاءَ إِلَّا فِي الْمَسْجِدِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Suhayl ibn Baydoga faqat masjid ichida janoza namozi oʻqidilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Суҳайл ибн Байдога фақат масжид ичида жаноза намози ўқидилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ شَيْءٍ يُصِيبُ الْمُسْلِمَ حَتَّى الشَّوْكَةُ يُشَاكُهَا إِلَّا قَصَّرَ مِنْ ذُنُوبِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Musulmon kishiga yetadigan hech bir narsa yoʻqki — hatto uni sanchigan tikan ham — u sababli uning gunohlaridan kamaymasin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мусулмон кишига етадиган ҳеч бир нарса йўқки — ҳатто уни санчиган тикан ҳам — у сабабли унинг гуноҳларидан камаймасин», дедилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْيَشْكُرِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أُمِّي تُحَدِّثُأَنَّ أُمَّهَا انْطَلَقَتْ إِلَى الْبَيْتِ حَاجَّةً وَالْبَيْتُ يَوْمَئِذٍ لَهُ بَابَانِ قَالَتْ فَلَمَّا قَضَيْتُ طَوَافِي دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ قَالَتْ قُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ بَعْضَ بَنِيكِ بَعَثَ يُقْرِئُكِ السَّلَامَ وَإِنَّ النَّاسَ قَدْ أَكْثَرُوا فِي عُثْمَانَ فَمَا تَقُولِينَ فِيهِ قَالَتْ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ لَعَنَهُ لَا أَحْسِبُهَا إِلَّا قَالَتْ ثَلَاثَ مِرَارٍ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُسْنِدٌ فَخِذَهُ إِلَى عُثْمَانَ وَإِنِّي لَأَمْسَحُ الْعَرَقَ عَنْ جَبِينِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ الْوَحْيَ يَنْزِلُ عَلَيْهِ وَلَقَدْ زَوَّجَهُ ابْنَتَيْهِ إِحْدَاهُمَا عَلَى إِثْرِ الْأُخْرَى وَإِنَّهُ لَيَقُولُ اكْتُبْ عُثْمَانُ قَالَتْ مَا كَانَ اللَّهُ لِيُنْزِلَ عَبْدًا مِنْ نَبِيِّهِ بِتِلْكَ الْمَنْزِلَةِ إِلَّا عَبْدًا عَلَيْهِ كَرِيمًا
Umar ibn Ibrohim al-Yashkuriy aytdi: Onamning shunday deb aytib berganini eshitdim: Uning onasi haj qilib Baytga bordi — oʻsha kunlari Baytning ikkita eshigi bor edi. (U) dedi: Tavofimni tugatganimda, Oishaning huzuriga kirdim va: «Ey moʻminlarning onasi, oʻgʻillaringizdan baʼzilari sizga salom yoʻlladi. Odamlar Usmon haqida koʻp (gap) qildilar; siz u haqda nima deysiz?» dedim. U: «Uni laʼnatlagan kishini Alloh laʼnatlasin», dedi — men buni uch marta aytdi deb oʻylayman. — «Men Rasululloh ﷺni sonlarini Usmonga suyagan holda koʻrganman; oʻzim esa Rasululloh ﷺning peshonalaridan terni artar edim, u zotga vahiy tushayotgan edi. U zot unga ikki qizini — birini ikkinchisining ketidan — nikohlab berganlar; va u zot: ‹Yoz, ey Usmon›, der edilar», dedi. (U) dedi: «Alloh Oʻz Nabiysidan bir bandani bunday martabaga tushirmas edi, magar u Uning nazdida karamli banda boʻlsa».Умар ибн Иброҳим ал-Яшкурий айтди: Онамнинг шундай деб айтиб берганини эшитдим: Унинг онаси ҳаж қилиб Байтга борди — ўша кунлари Байтнинг иккита эшиги бор эди. (У) деди: Тавофимни тугатганимда, Оишанинг ҳузурига кирдим ва: «Эй мўминларнинг онаси, ўғилларингиздан баъзилари сизга салом йўллади. Одамлар Усмон ҳақида кўп (гап) қилдилар; сиз у ҳақда нима дейсиз?» дедим. У: «Уни лаънатлаган кишини Аллоҳ лаънатласин», деди — мен буни уч марта айтди деб ўйлайман. — «Мен Расулуллоҳ ﷺни сонларини Усмонга суяган ҳолда кўрганман; ўзим эса Расулуллоҳ ﷺнинг пешоналаридан терни артар эдим, у зотга ваҳий тушаётган эди. У зот унга икки қизини — бирини иккинчисининг кетидан — никоҳлаб берганлар; ва у зот: ‹Ёз, эй Усмон›, дер эдилар», деди. (У) деди: «Аллоҳ Ўз Набийсидан бир бандани бундай мартабага туширмас эди, магар у Унинг наздида карамли банда бўлса».
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُعْتَكِفًا فِي الْمَسْجِدِ فَيُخْرِجُ رَأْسَهُ فَأَغْسِلُهُ بِالْخِطْمِيِّ وَأَنَا حَائِضٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ masjidda eʼtikofda boʻlar edilar; boshlarini (menga) chiqarar edilar, men esa hayzda boʻla turib, ularni xitmiy (giyohi) bilan yuvar edim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ масжидда эътикофда бўлар эдилар; бошларини (менга) чиқарар эдилар, мен эса ҳайзда бўла туриб, уларни хитмий (гиёҳи) билан ювар эдим.
حَدَّثَنَا يُونُسُ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أُمِّ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُهْدِيَتْ لَهُ قِلَادَةُ جَزْعٍ فَقَالَ لَأَدْفَعَنَّهَا إِلَى أَحَبِّ أَهْلِي إِلَيَّ فَقَالَتْ النِّسَاءُ ذَهَبَتْ بِهَا ابْنَةُ أَبِي قُحَافَةَ فَعَلَّقَهَا فِي عُنُقِ أُمَامَةَ بِنْتِ زَيْنَبَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺga jazʼdan (yasalgan) marjon hadya qilindi. Shunda u zot: «Buni albatta ahlimdan menga eng suyuklisiga beraman», dedilar. Ayollar: «Uni Abu Quhofaning qizi olib ketdi», dedilar. U zot esa uni Rasululloh ﷺning qizlari Zaynabning qizi Umomaning boʻyniga taqib qoʻydilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺга жазъдан (ясалган) маржон ҳадя қилинди. Шунда у зот: «Буни албатта аҳлимдан менга энг суюклисига бераман», дедилар. Аёллар: «Уни Абу Қуҳофанинг қизи олиб кетди», дедилар. У зот эса уни Расулуллоҳ ﷺнинг қизлари Зайнабнинг қизи Умоманинг бўйнига тақиб қўйдилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ شُمَيْسَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ بَعِيرًا لِصَفِيَّةَ اعْتَلَّ وَعِنْدَ زَيْنَبَ فَضْلٌ مِنْ الْإِبِلِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِزَيْنَبَ إِنَّ بَعِيرَ صَفِيَّةَ قَدْ اعْتَلَّ فَلَوْ أَنَّكِ أَعْطَيْتِيهَا بَعِيرًا قَالَتْ أَنَا أُعْطِي تِلْكَ الْيَهُودِيَّةَ فَتَرَكَهَا فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهْرَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا حَتَّى رَفَعَتْ سَرِيرَهَا وَظَنَّتْ أَنَّهُ لَا يَرْضَى عَنْهَا قَالَتْ فَإِذَا أَنَا بِظِلِّهِ يَوْمًا بِنِصْفِ النَّهَارِ فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعَادَتْ سَرِيرَهَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Safiyyaning tuyasi kasal boʻldi, Zaynabning huzurida esa ortiqcha tuyalar bor edi. Shunda Rasululloh ﷺ Zaynabga: «Safiyyaning tuyasi kasal boʻlibdi; unga bir tuya bersang (boʻlmasmi)?» dedilar. U: «Men oʻsha yahudiy ayolga beramanmi?» dedi. Shunda u zot uni tark etdilar va Rasululloh ﷺ ikki oy yoki uch (oy) undan gʻazablanib yurdilar — hatto u oʻz karavotini yigʻishtirib qoʻydi va u zot undan rozi boʻlmaydilar, deb oʻyladi. (U) dedi: Bir kuni kunduzning oʻrtasida birdan men u zotning soyalarini koʻrib qoldim; Rasululloh ﷺ kirdilar, u esa karavotini qaytadan (joyiga) qoʻydi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Сафийянинг туяси касал бўлди, Зайнабнинг ҳузурида эса ортиқча туялар бор эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ Зайнабга: «Сафийянинг туяси касал бўлибди; унга бир туя берсанг (бўлмасми)?» дедилар. У: «Мен ўша яҳудий аёлга бераманми?» деди. Шунда у зот уни тарк этдилар ва Расулуллоҳ ﷺ икки ой ёки уч (ой) ундан ғазабланиб юрдилар — ҳатто у ўз каравотини йиғиштириб қўйди ва у зот ундан рози бўлмайдилар, деб ўйлади. (У) деди: Бир куни кундузнинг ўртасида бирдан мен у зотнинг сояларини кўриб қолдим; Расулуллоҳ ﷺ кирдилар, у эса каравотини қайтадан (жойига) қўйди.
حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَاتُ {تُرْجِي مَنْ تَشَاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشَاءُ} قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَرَى رَبَّكَ إِلَّا يُسَارِعُ فِي هَوَاكَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Mana bu oyatlar {Ulardan xohlaganingni (navbatini) kechiktirasan va xohlaganingni oʻzingga olasan} nozil boʻlganda, Oisha dedi: Men: «Yo Rasululloh, men Robbingizni faqat sizning xohishingizda shoshilayotgan holda koʻryapman», dedim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мана бу оятлар {Улардан хоҳлаганингни (навбатини) кечиктирасан ва хоҳлаганингни ўзингга оласан} нозил бўлганда, Оиша деди: Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен Роббингизни фақат сизнинг хоҳишингизда шошилаётган ҳолда кўряпман», дедим.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسَابَقْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَبَقْتُهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ bilan poyga qildim va u zotdan oʻzib ketdim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ билан пойга қилдим ва у зотдан ўзиб кетдим.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ بُدَيْلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَرَأَ قَائِمًا رَكَعَ قَائِمًا وَإِذَا قَرَأَ قَاعِدًا رَكَعَ قَاعِدًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ tik turib oʻqiganlarida tik turib ruku qilar, oʻtirib oʻqiganlarida oʻtirib ruku qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ тик туриб ўқиганларида тик туриб руку қилар, ўтириб ўқиганларида ўтириб руку қилар эдилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ إِلَى صَلَاةِ الْفَجْرِ وَرَأْسُهُ يَقْطُرُ مِنْ جِمَاعٍ لَا احْتِلَامٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bomdod namoziga chiqar edilar, boshlaridan esa — ihtilomdan emas, jimoʼdan (boʻlgan suv) tomib turar edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозига чиқар эдилар, бошларидан эса — иҳтиломдан эмас, жимўдан (бўлган сув) томиб турар эди.