حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْهَرَوِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، جَمِيعًا عَنِ الْعَلاَءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " جُعِلَتْ لِيَ الأَرْضُ مَسْجِدًا وَطَهُورًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Menga yer masjid va pok qiluvchi qilindi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менга ер масжид ва пок қилувчи қилинди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، سَأَلَهُ رَجُلٌ كَمْ أُفِيضُ عَلَى رَأْسِي وَأَنَا جُنُبٌ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَحْثُو عَلَى رَأْسِهِ ثَلاَثَ حَثَيَاتٍ . قَالَ الرَّجُلُ إِنَّ شَعْرِي طَوِيلٌ . قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَكْثَرَ شَعَرًا مِنْكَ وَأَطْيَبَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi undan: «Junub boʻlganimda boshimga qancha suv quyay?» deb soʻradi. U: «Rasululloh ﷺ boshlariga uch hovuch suv quyar edilar», dedi. Haligi kishi: «Mening sochim uzun», dedi. U: «Rasululloh ﷺning sochlari sendan koʻproq va pokizaroq edi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши ундан: «Жунуб бўлганимда бошимга қанча сув қуяй?» деб сўради. У: «Расулуллоҳ ﷺ бошларига уч ҳовуч сув қуяр эдилар», деди. Ҳалиги киши: «Менинг сочим узун», деди. У: «Расулуллоҳ ﷺнинг сочлари сендан кўпроқ ва покизароқ эди», деди.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ وَجِيهٍ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ دِينَارٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّ تَحْتَ كُلِّ شَعَرَةٍ جَنَابَةً فَاغْسِلُوا الشَّعَرَ وَأَنْقُوا الْبَشَرَةَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, har bir soch tagida junublik bordir. Bas, sochni yuvinglar va terini poklanglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, ҳар бир соч тагида жунублик бордир. Бас, сочни ювинглар ва терини покланглар», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عِيسَى، وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى الْمِصْرِيَّانِ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَشَجِّ، أَنَّ أَبَا السَّائِبِ، مَوْلَى هِشَامِ بْنِ زُهْرَةَ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " لاَ يَغْتَسِلْ أَحَدُكُمْ فِي الْمَاءِ الدَّائِمِ وَهُوَ جُنُبٌ " . فَقَالَ كَيْفَ يَفْعَلُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَقَالَ يَتَنَاوَلُهُ تَنَاوُلاً .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Biringiz janobatli holida oqmaydigan turgʻun suvda gʻusl qilmasin», dedilar. «Ey Abu Hurayra, unda qanday qilsin?» deyildi. U: «Undan suv olib (ustiga quysin)», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Бирингиз жанобатли ҳолида оқмайдиган турғун сувда ғусл қилмасин», дедилар. «Эй Абу Ҳурайра, унда қандай қилсин?» дейилди. У: «Ундан сув олиб (устига қуйсин)», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " إِذَا جَلَسَ الرَّجُلُ بَيْنَ شُعَبِهَا الأَرْبَعِ ثُمَّ جَهَدَهَا فَقَدْ وَجَبَ الْغُسْلُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Erkak (ayolining) toʻrt aʼzosi orasida oʻtirib, unga qoʻshilsa, gʻusl vojib boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Эркак (аёлининг) тўрт аъзоси орасида ўтириб, унга қўшилса, ғусл вожиб бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ إِدْرِيسَ الأَوْدِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " لاَ يَقُومُ أَحَدُكُمْ إِلَى الصَّلاَةِ وَبِهِ أَذًى " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz oʻzida ozor (kichik yoki katta hojatini ushlab turish ozori) bor holda namozga turmasin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз ўзида озор (кичик ёки катта ҳожатини ушлаб туриш озори) бор ҳолда намозга турмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ حَكِيمٍ الأَثْرَمِ، عَنْ أَبِي تَمِيمَةَ الْهُجَيْمِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ أَتَى حَائِضًا أَوِ امْرَأَةً فِي دُبُرِهَا أَوْ كَاهِنًا فَصَدَّقَهُ بِمَا يَقُولُ فَقَدْ كَفَرَ بِمَا أُنْزِلَ عَلَى مُحَمَّدٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimki hayzli ayolga yoki ayolning orqasidan yaqinlik qilsa, yoki kohinga borib, uning aytganlarini tasdiqlasa, u Muhammadga ﷺ nozil qilingan narsaga kufr keltiribdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимки ҳайзли аёлга ёки аёлнинг орқасидан яқинлик қилса, ёки коҳинга бориб, унинг айтганларини тасдиқласа, у Муҳаммадга ﷺ нозил қилинган нарсага куфр келтирибди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حَامِلَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَى عَاتِقِهِ وَلُعَابُهُ يَسِيلُ عَلَيْهِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺni Husayn ibn Alini yelkalarida koʻtarib turgan holda koʻrdim, uning soʻlagi u zotning ustlariga oqib tushmoqda edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺни Ҳусайн ибн Алини елкаларида кўтариб турган ҳолда кўрдим, унинг сўлаги у зотнинг устларига оқиб тушмоқда эди.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ أَسْبَاطِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْقُرَشِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، وَالأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ﴿وَقُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا﴾[Al-Isro 78] قَالَ " تَشْهَدُهُ مَلاَئِكَةُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ {Va bomdod qiroatini ham, chunki bomdod qiroati guvoh boʻlinadigan narsadir} degan oyat haqida: «Uni kecha va kunduz farishtalari kuzatib turadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ {Ва бомдод қироатини ҳам, чунки бомдод қироати гувоҳ бўлинадиган нарсадир} деган оят ҳақида: «Уни кеча ва кундуз фаришталари кузатиб туради», дедилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا بِالصَّلاَةِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Issiq qattiq boʻlsa, namozni salqin tushirib oʻqinglar, chunki issiqning qattiqligi jahannamning qaynashidandir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Иссиқ қаттиқ бўлса, намозни салқин тушириб ўқинглар, чунки иссиқнинг қаттиқлиги жаҳаннамнинг қайнашидандир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا بِالظُّهْرِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Issiq qattiq boʻlsa, peshinni salqin tushirib oʻqinglar, chunki issiqning qattiqligi jahannamning qaynashidandir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Иссиқ қаттиқ бўлса, пешинни салқин тушириб ўқинглар, чунки иссиқнинг қаттиқлиги жаҳаннамнинг қайнашидандир», дедилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، . أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لأَمَرْتُهُمْ بِتَأْخِيرِ الْعِشَاءِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ummatimga mashaqqat boʻlishidan qoʻrqmaganimda edi, ularni xufton namozini kechiktirishga buyurgan boʻlardim», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Умматимга машаққат бўлишидан қўрқмаганимда эди, уларни хуфтон намозини кечиктиришга буюрган бўлардим», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لأَخَّرْتُ صَلاَةَ الْعِشَاءِ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ أَوْ نِصْفِ اللَّيْلِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ummatimga mashaqqat boʻlishidan qoʻrqmaganimda edi, xufton namozini kechaning uchdan biriga yoki yarmiga qadar kechiktirgan boʻlardim», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Умматимга машаққат бўлишидан қўрқмаганимда эди, хуфтон намозини кечанинг учдан бирига ёки ярмига қадар кечиктирган бўлардим», дедилар.
حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حِينَ قَفَلَ مِنْ غَزْوَةِ خَيْبَرَ فَسَارَ لَيْلَةً حَتَّى إِذَا أَدْرَكَهُ الْكَرَى عَرَّسَ وَقَالَ لِبِلاَلٍ " اكْلأْ لَنَا اللَّيْلَ " . فَصَلَّى بِلاَلٌ مَا قُدِّرَ لَهُ وَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَأَصْحَابُهُ فَلَمَّا تَقَارَبَ الْفَجْرُ اسْتَنَدَ بِلاَلٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ مُوَاجِهَ الْفَجْرِ فَغَلَبَتْ بِلاَلاً عَيْنَاهُ وَهُوَ مُسْتَنِدٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ فَلَمْ يَسْتَيْقِظْ بِلاَلٌ وَلاَ أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ حَتَّى ضَرَبَتْهُمُ الشَّمْسُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَوَّلَهُمُ اسْتِيقَاظًا فَفَزِعَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ " أَىْ بِلاَلُ " . فَقَالَ بِلاَلٌ أَخَذَ بِنَفْسِي الَّذِي أَخَذَ بِنَفْسِكَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " اقْتَادُوا " . فَاقْتَادُوا رَوَاحِلَهُمْ شَيْئًا ثُمَّ تَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَأَمَرَ بِلاَلاً فَأَقَامَ الصَّلاَةَ فَصَلَّى بِهِمُ الصُّبْحَ فَلَمَّا قَضَى النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ الصَّلاَةَ . قَالَ " مَنْ نَسِيَ صَلاَةً فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ ﴿وَأَقِمِ الصَّلاَةَ لِذِكْرِي﴾[Toha 14] " . قَالَ وَكَانَ ابْنُ شِهَابٍ يَقْرَؤُهَا {لِلذِّكْرَى} .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Xaybar gʻazotidan qaytayotib bir kecha yurdilar, toki uyqu bosgach, tunab qolish uchun tushdilar va Bilolga: «Bu kechada bizga qorovullik qil», dedilar. Bilol oʻziga taqdir qilingancha namoz oʻqidi, Rasululloh ﷺ va sahobalari esa uxlab qoldilar. Tong yaqinlashganda Bilol tong tomonga yuzlanib uloviga suyandi, biroq uloviga suyanib turgan holida uni koʻzi ilinib ketdi. Bilol ham, uning sahobalaridan biror kishi ham quyoshning tafti tegmagunicha uygʻonmadi. Ular ichida birinchi boʻlib Rasululloh ﷺ uygʻondilar. Rasululloh ﷺ choʻchib ketib: «Ey Bilol!» dedilar. Bilol: «Sizning joningizni tutgan narsa mening jonimni ham tutdi, otam-onam sizga fido boʻlsin, ey Rasululloh!» dedi. U zot: «Ulovlaringizni yetaklab (bu joydan bir oz) nariga oʻtinglar», dedilar. Ular ulovlarini bir oz yetaklab oʻtdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ taharat oldilar va Bilolga buyurdilar, u namozga iqomat aytdi, u zot ularga bomdod namozini oʻqib berdilar. Nabiy ﷺ namozni tugatgach: «Kim biror namozni unutsa, uni eslagan vaqtida oʻqisin, chunki Alloh azza va jalla: {Meni eslash uchun namozni barpo qil} degan», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Хайбар ғазотидан қайтаётиб бир кеча юрдилар, токи уйқу босгач, тунаб қолиш учун тушдилар ва Билолга: «Бу кечада бизга қоровуллик қил», дедилар. Билол ўзига тақдир қилинганча намоз ўқиди, Расулуллоҳ ﷺ ва саҳобалари эса ухлаб қолдилар. Тонг яқинлашганда Билол тонг томонга юзланиб уловига суянди, бироқ уловига суяниб турган ҳолида уни кўзи илиниб кетди. Билол ҳам, унинг саҳобаларидан бирор киши ҳам қуёшнинг тафти тегмагунича уйғонмади. Улар ичида биринчи бўлиб Расулуллоҳ ﷺ уйғондилар. Расулуллоҳ ﷺ чўчиб кетиб: «Эй Билол!» дедилар. Билол: «Сизнинг жонингизни тутган нарса менинг жонимни ҳам тутди, отам-онам сизга фидо бўлсин, эй Расулуллоҳ!» деди. У зот: «Уловларингизни етаклаб (бу жойдан бир оз) нарига ўтинглар», дедилар. Улар уловларини бир оз етаклаб ўтдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ таҳарат олдилар ва Билолга буюрдилар, у намозга иқомат айтди, у зот уларга бомдод намозини ўқиб бердилар. Набий ﷺ намозни тугатгач: «Ким бирор намозни унутса, уни эслаган вақтида ўқисин, чунки Аллоҳ азза ва жалла: {Мени эслаш учун намозни барпо қил} деган», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ الدَّرَاوَرْدِيُّ، أَخْبَرَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، وَعَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، وَعَنِ الأَعْرَجِ، يُحَدِّثُونَهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " مَنْ أَدْرَكَ مِنَ الْعَصْرِ رَكْعَةً قَبْلَ أَنْ تَغْرُبَ الشَّمْسُ فَقَدْ أَدْرَكَهَا وَمَنْ أَدْرَكَ مِنَ الصُّبْحِ رَكْعَةً قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَقَدْ أَدْرَكَهَا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim quyosh botishidan avval asr namozidan bir rakaatga yetishsa, unga yetishibdi. Kim quyosh chiqishidan avval bomdod namozidan bir rakaatga yetishsa, unga yetishibdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким қуёш ботишидан аввал аср намозидан бир ракаатга етишса, унга етишибди. Ким қуёш чиқишидан аввал бомдод намозидан бир ракаатга етишса, унга етишибди», дедилар.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ، حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، ح وَحَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَرْمَلَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " لاَ تَغْلِبَنَّكُمُ الأَعْرَابُ عَلَى اسْمِ صَلاَتِكُمْ - زَادَ ابْنُ حَرْمَلَةَ - فَإِنَّمَا هِيَ الْعِشَاءُ وَإِنَّمَا يَقُولُونَ الْعَتَمَةُ لإِعْتَامِهِمْ بِالإِبِلِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Aʼrobiylar sizlarni namozingizning nomi ustida gʻolib qilib qoʻymasinlar», dedilar. Ibn Harmala (rivoyatiga): «Chunki u faqat xuftondir. Ular esa tuyalarini oqshomda sogʻgaganlari uchun uni ‹atama› deb ataydilar», deb qoʻshimcha qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аъробийлар сизларни намозингизнинг номи устида ғолиб қилиб қўймасинлар», дедилар. Ибн Ҳармала (ривоятига): «Чунки у фақат хуфтондир. Улар эса туяларини оқшомда соғгаганлари учун уни ‹атама› деб атайдилар», деб қўшимча қилди.
حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الشَّافِعِيُّ، إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْعَبَّاسِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ الْمَكِّيُّ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِذَا أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ فَقُولُوا مِثْلَ قَوْلِهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ: «Muazzin azon aytganda, siz ham u aytganday ayting», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Муаззин азон айтганда, сиз ҳам у айтгандай айтинг», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي يَحْيَى، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ مِنْ، فِي رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " الْمُؤَذِّنُ يُغْفَرُ لَهُ مَدَّ صَوْتِهِ وَيَسْتَغْفِرُ لَهُ كُلُّ رَطْبٍ وَيَابِسٍ وَشَاهِدُ الصَّلاَةِ يُكْتَبُ لَهُ خَمْسٌ وَعِشْرُونَ حَسَنَةً وَيُكَفَّرُ عَنْهُ مَا بَيْنَهُمَا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning oʻz ogʻizlaridan: «Muazzin ovozi yetgan joygacha gunohi kechiriladi va har bir hoʻl va quruq narsa unga istigʻfor aytadi. Namozga hozir boʻlgan kishiga esa yigirma besh yaxshilik yoziladi va ikki namoz orasidagi gunohlari kechiriladi», deganlarini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ўз оғизларидан: «Муаззин овози етган жойгача гуноҳи кечирилади ва ҳар бир ҳўл ва қуруқ нарса унга истиғфор айтади. Намозга ҳозир бўлган кишига эса йигирма беш яхшилик ёзилади ва икки намоз орасидаги гуноҳлари кечирилади», деганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ، عَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ، قَالَ كُنَّا قُعُودًا فِي الْمَسْجِدِ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ فَأَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ فَقَامَ رَجُلٌ مِنَ الْمَسْجِدِ يَمْشِي فَأَتْبَعَهُ أَبُو هُرَيْرَةَ بَصَرَهُ حَتَّى خَرَجَ مِنَ الْمَسْجِدِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَمَّا هَذَا فَقَدْ عَصَى أَبَا الْقَاسِمِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz masjidda Abu Hurayra bilan oʻtirgan edik, muazzin azon aytdi. Shunda bir kishi masjiddan turib yurib chiqib ketdi. Abu Hurayra u masjiddan chiqib ketguncha koʻzi bilan uni kuzatib turdi-da: «Bu kishi Abul-Qosim ﷺga osiy boʻldi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз масжидда Абу Ҳурайра билан ўтирган эдик, муаззин азон айтди. Шунда бир киши масжиддан туриб юриб чиқиб кетди. Абу Ҳурайра у масжиддан чиқиб кетгунча кўзи билан уни кузатиб турди-да: «Бу киши Абул-Қосим ﷺга осий бўлди», деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ الْفَضْلِ الْمُقْرِي، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ أَرْسَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنْ تَعَالَ فَخُطَّ لِي مَسْجِدًا فِي دَارِي أُصَلِّي فِيهِ وَذَلِكَ بَعْدَ مَا عَمِيَ فَجَاءَ فَفَعَلَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, ansorlardan bir kishi Rasululloh ﷺga: «Kelib, uyimda men namoz oʻqiydigan bir masjid joyini belgilab bering», deb odam yubordi. Bu uning koʻzi koʻr boʻlib qolganidan keyin edi. U zot kelib, shundoq qildilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, ансорлардан бир киши Расулуллоҳ ﷺга: «Келиб, уйимда мен намоз ўқийдиган бир масжид жойини белгилаб беринг», деб одам юборди. Бу унинг кўзи кўр бўлиб қолганидан кейин эди. У зот келиб, шундоқ қилдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الْعُثْمَانِيُّ أَبُو مَرْوَانَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَأَبِي، سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ رَأَى نُخَامَةً فِي جِدَارِ الْمَسْجِدِ فَتَنَاوَلَ حَصَاةً فَحَكَّهَا ثُمَّ قَالَ " إِذَا تَنَخَّمَ أَحَدُكُمْ فَلاَ يَتَنَخَّمَنَّ قِبَلَ وَجْهِهِ وَلاَ عَنْ يَمِينِهِ وَلْيَبْزُقْ عَنْ شِمَالِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ الْيُسْرَى " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ masjidning devorida bir tupuk koʻrib qoldilar. Bir mayda tosh olib, uni qirib tashladilar, soʻng: «Biringiz tuflamoqchi boʻlsa, yuzi tomonga ham, oʻng tomoniga ham tuflamasin, balki chap tomoniga yoki chap oyogʻining ostiga tuflasin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ масжиднинг деворида бир тупук кўриб қолдилар. Бир майда тош олиб, уни қириб ташладилар, сўнг: «Бирингиз туфламоқчи бўлса, юзи томонга ҳам, ўнг томонига ҳам туфламасин, балки чап томонига ёки чап оёғининг остига туфласин», дедилар.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَسَدِيِّ أَبِي الأَسْوَدِ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ، مَوْلَى شَدَّادِ بْنِ الْهَادِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " مَنْ سَمِعَ رَجُلاً يَنْشُدُ ضَالَّةً فِي الْمَسْجِدِ فَلْيَقُلْ لاَ رَدَّ اللَّهُ عَلَيْكَ فَإِنَّ الْمَسَاجِدَ لَمْ تُبْنَ لِهَذَا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim masjidda yoʻqolgan narsasini eʼlon qilayotgan kishini eshitsa, ‹Alloh uni senga qaytarmasin!› desin. Chunki masjidlar bunga qurilmagan», deganlarini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким масжидда йўқолган нарсасини эълон қилаётган кишини эшитса, ‹Аллоҳ уни сенга қайтармасин!› десин. Чунки масжидлар бунга қурилмаган», деганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنْ لَمْ تَجِدُوا إِلاَّ مَرَابِضَ الْغَنَمِ وَأَعْطَانَ الإِبِلِ فَصَلُّوا فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ وَلاَ تُصَلُّوا فِي أَعْطَانِ الإِبِلِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar qoʻy qoʻtoni va tuya qoʻralaridan boshqa joy topmasangiz, qoʻy qoʻtonlarida namoz oʻqing, tuya qoʻralarida namoz oʻqimang», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар қўй қўтони ва туя қўраларидан бошқа жой топмасангиз, қўй қўтонларида намоз ўқинг, туя қўраларида намоз ўқиманг», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنِي سَعِيدٌ الْمَقْبُرِيُّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمُ الْمَسْجِدَ فَلْيُسَلِّمْ عَلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ وَإِذَا خَرَجَ فَلْيُسَلِّمْ عَلَى النَّبِيِّ وَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ اعْصِمْنِي مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz masjidga kirsa, Nabiy ﷺga salom aytsin va: ‹Allohummaftah liy abvoba rahmatik (Ey Alloh, menga rahmating eshiklarini ochgin)›, desin. Chiqqanida esa Nabiy ﷺga salom aytsin va: ‹Allohummaʼsimniy minash-shaytonir-rojiym (Ey Alloh, meni quvilgan shaytondan asragin)›, desin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз масжидга кирса, Набий ﷺга салом айтсин ва: ‹Аллоҳуммафтаҳ лий абвоба раҳматик (Эй Аллоҳ, менга раҳматинг эшикларини очгин)›, десин. Чиққанида эса Набий ﷺга салом айтсин ва: ‹Аллоҳуммаъсимний минаш-шайтонир-рожийм (Эй Аллоҳ, мени қувилган шайтондан асрагин)›, десин», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ أَتَى الْمَسْجِدَ لاَ يَنْهَزُهُ إِلاَّ الصَّلاَةُ لاَ يُرِيدُ إِلاَّ الصَّلاَةَ لَمْ يَخْطُ خَطْوَةً إِلاَّ رَفَعَهُ اللَّهُ بِهَا دَرَجَةً وَحَطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةً حَتَّى يَدْخُلَ الْمَسْجِدَ فَإِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ كَانَ فِي صَلاَةٍ مَا كَانَتِ الصَّلاَةُ تَحْبِسُهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz taharat qilib, uni chiroyli qilsa, soʻng masjidga faqat namoz uchun kelib, namozdan boshqa narsani istamasa, u masjidga kirguncha qadam bosgan har bir qadami evaziga Alloh uni bir daraja koʻtaradi va undan bir xatoni oʻchiradi. Masjidga kirgach esa, namoz uni ushlab turgan ekan, namozda boʻlaveradi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз таҳарат қилиб, уни чиройли қилса, сўнг масжидга фақат намоз учун келиб, намоздан бошқа нарсани истамаса, у масжидга киргунча қадам босган ҳар бир қадами эвазига Аллоҳ уни бир даража кўтаради ва ундан бир хатони ўчиради. Масжидга киргач эса, намоз уни ушлаб турган экан, намозда бўлаверади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ الْعُثْمَانِيُّ، مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " إِذَا أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَلاَ تَأْتُوهَا وَأَنْتُمْ تَسْعَوْنَ وَأْتُوهَا تَمْشُونَ وَعَلَيْكُمُ السَّكِينَةُ فَمَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتِمُّوا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Namozga iqoma aytilsa, unga yugurib kelmang, balki vazminlik bilan yurib keling. Namozdan qanchasiga yetishsangiz, oʻsha yerdan oʻqing, qanchasi qochib ketgan boʻlsa, uni toʻldiring», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Намозга иқома айтилса, унга югуриб келманг, балки вазминлик билан юриб келинг. Намоздан қанчасига етишсангиз, ўша ердан ўқинг, қанчаси қочиб кетган бўлса, уни тўлдиринг», дедилар.
حَدَّثَنَا رَاشِدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ رَاشِدٍ الرَّمْلِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، إِسْمَاعِيلَ بْنِ رَافِعٍ عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " الْمَشَّاءُونَ إِلَى الْمَسَاجِدِ فِي الظُّلَمِ أُولَئِكَ الْخَوَّاضُونَ فِي رَحْمَةِ اللَّهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Zulmatlarda masjidlarga koʻp yuruvchilar — ana oʻshalar Allohning rahmatiga shoʻngʻuvchilardir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Зулматларда масжидларга кўп юрувчилар — ана ўшалар Аллоҳнинг раҳматига шўнғувчилардир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مِهْرَانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " الأَبْعَدُ فَالأَبْعَدُ مِنَ الْمَسْجِدِ أَعْظَمُ أَجْرًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Masjiddan uzoqroq, yana uzoqroq boʻlgan kishi ajr jihatidan kattaroqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Масжиддан узоқроқ, яна узоқроқ бўлган киши ажр жиҳатидан каттароқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " صَلاَةُ الرَّجُلِ فِي جَمَاعَةٍ تَزِيدُ عَلَى صَلاَتِهِ فِي بَيْتِهِ وَصَلاَتِهِ فِي سُوقِهِ بِضْعًا وَعِشْرِينَ دَرَجَةً " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishining jamoat bilan oʻqigan namozi uning uyida oʻqigan namozidan va bozorida oʻqigan namozidan yigirma bir necha daraja ortiqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кишининг жамоат билан ўқиган намози унинг уйида ўқиган намозидан ва бозорида ўқиган намозидан йигирма бир неча даража ортиқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ، مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الْعُثْمَانِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " فَضْلُ الْجَمَاعَةِ عَلَى صَلاَةِ أَحَدِكُمْ وَحْدَهُ خَمْسٌ وَعِشْرُونَ جُزْءًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jamoat namozining biringizning yolgʻiz oʻqigan namozidan fazli yigirma besh boʻlakdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жамоат намозининг бирингизнинг ёлғиз ўқиган намозидан фазли йигирма беш бўлакдир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ بِالصَّلاَةِ فَتُقَامَ ثُمَّ آمُرَ رَجُلاً فَيُصَلِّيَ بِالنَّاسِ ثُمَّ أَنْطَلِقَ بِرِجَالٍ مَعَهُمْ حُزَمٌ مِنْ حَطَبٍ إِلَى قَوْمٍ لاَ يَشْهَدُونَ الصَّلاَةَ فَأُحَرِّقَ عَلَيْهِمْ بُيُوتَهُمْ بِالنَّارِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men namozga buyurishni, soʻng uni iqoma qilishlarini, soʻng bir kishiga buyurib, u odamlarga imomlik qilib namoz oʻqishini, soʻng oʻzim bir necha kishi bilan — ular qoʻllarida oʻtin bogʻlamlari bilan — namozga hozir boʻlmaydigan qavmning oldiga borib, ularning uylarini boshlariga oʻt qoʻyib yoqib yuborishni azmu qildim», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен намозга буюришни, сўнг уни иқома қилишларини, сўнг бир кишига буюриб, у одамларга имомлик қилиб намоз ўқишини, сўнг ўзим бир неча киши билан — улар қўлларида ўтин боғламлари билан — намозга ҳозир бўлмайдиган қавмнинг олдига бориб, уларнинг уйларини бошларига ўт қўйиб ёқиб юборишни азму қилдим», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، أَنْبَأَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّ أَثْقَلَ الصَّلاَةِ عَلَى الْمُنَافِقِينَ صَلاَةُ الْعِشَاءِ وَصَلاَةُ الْفَجْرِ وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِيهِمَا لأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Munofiqlarga eng ogʻir keladigan namoz xufton namozi va bomdod namozidir. Agar ular bu ikkisida nima (savob) borligini bilganlarida, hatto emaklab boʻlsa ham, u ikkisiga kelgan boʻlardilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мунофиқларга энг оғир келадиган намоз хуфтон намози ва бомдод намозидир. Агар улар бу иккисида нима (савоб) борлигини билганларида, ҳатто эмаклаб бўлса ҳам, у иккисига келган бўлардилар», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ كَانَ فِي صَلاَةٍ مَا كَانَتِ الصَّلاَةُ تَحْبِسُهُ وَالْمَلاَئِكَةُ يُصَلُّونَ عَلَى أَحَدِكُمْ مَادَامَ فِي مَجْلِسِهِ الَّذِي صَلَّى فِيهِ يَقُولُونَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ اللَّهُمَّ تُبْ عَلَيْهِ مَا لَمْ يُحْدِثْ فِيهِ مَا لَمْ يُؤْذِ فِيهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, biringiz masjidga kirsa, namoz uni ushlab turgan ekan, u namozda (hisoblanadi). Malaklar esa biringizga u namoz oʻqigan joyida oʻtirar ekan: ‹Yo Alloh, uni magʻfirat qil! Yo Alloh, unga rahm qil! Yo Alloh, uning tavbasini qabul et!› deb — u yerda hadas (taharatini buzmagan) va biror kishiga ozor bermagan ekan — duo qilib turadilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, бирингиз масжидга кирса, намоз уни ушлаб турган экан, у намозда (ҳисобланади). Малаклар эса бирингизга у намоз ўқиган жойида ўтирар экан: ‹Ё Аллоҳ, уни мағфират қил! Ё Аллоҳ, унга раҳм қил! Ё Аллоҳ, унинг тавбасини қабул эт!› деб — у ерда ҳадас (таҳаратини бузмаган) ва бирор кишига озор бермаган экан — дуо қилиб турадилар», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " مَا تَوَطَّنَ رَجُلٌ مُسْلِمٌ الْمَسَاجِدَ لِلصَّلاَةِ وَالذِّكْرِ إِلاَّ تَبَشْبَشَ اللَّهُ لَهُ كَمَا يَتَبَشْبَشُ أَهْلُ الْغَائِبِ بِغَائِبِهِمْ إِذَا قَدِمَ عَلَيْهِمْ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Musulmon kishi namoz va zikr uchun masjidlarni oʻziga makon qilib olar ekan, xuddi gʻoyib boʻlgan kishining ahli u qaytib kelganida quvonganidek, Alloh ham undan mamnun boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Мусулмон киши намоз ва зикр учун масжидларни ўзига макон қилиб олар экан, худди ғойиб бўлган кишининг аҳли у қайтиб келганида қувонганидек, Аллоҳ ҳам ундан мамнун бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا كَبَّرَ سَكَتَ بَيْنَ التَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَةِ . قَالَ فَقُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَرَأَيْتَ سُكُوتَكَ بَيْنَ التَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَةِ فَأَخْبِرْنِي مَا تَقُولُ قَالَ " أَقُولُ اللَّهُمَّ بَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَاىَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ اللَّهُمَّ نَقِّنِي مِنْ خَطَايَاىَ كَالثَّوْبِ الأَبْيَضِ مِنَ الدَّنَسِ اللَّهُمَّ اغْسِلْنِي مِنْ خَطَايَاىَ بِالْمَاءِ وَالثَّلْجِ وَالْبَرَدِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ takbir aytganlarida, takbir bilan qiroat orasida biroz sukut qilardilar. Men: «Otam-onam sizga fido boʻlsin, takbir bilan qiroat orasidagi sukutingizni koʻrdim, oʻshanda nima deyishingizni menga aytib bering», dedim. U zot: «Men ‹Allohumma boid bayni va bayna xatoyoya kamo boadta baynal-mashriqi val-magʻrib, Allohumma naqqiniy min xatoyoya kas-savbil-abyazi minad-danas, Allohumma-gʻsilniy min xatoyoya bil-moi vas-salji val-barad› (Ey Alloh, sharq bilan gʻarbni uzoqlashtirganingdek meni gunohlarimdan uzoqlashtir, ey Alloh, oq matoni kirdan tozalaganingdek meni gunohlarimdan pokla, ey Alloh, meni gunohlarimdan suv, qor va doʻl bilan yuv) deyman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ такбир айтганларида, такбир билан қироат орасида бироз сукут қилардилар. Мен: «Отам-онам сизга фидо бўлсин, такбир билан қироат орасидаги сукутингизни кўрдим, ўшанда нима дейишингизни менга айтиб беринг», дедим. У зот: «Мен ‹Аллоҳумма боид байни ва байна хатоёя камо боадта байнал-машриқи вал-мағриб, Аллоҳумма наққиний мин хатоёя кас-савбил-абязи минад-данас, Аллоҳумма-ғсилний мин хатоёя бил-мои вас-салжи вал-барад› (Эй Аллоҳ, шарқ билан ғарбни узоқлаштирганингдек мени гуноҳларимдан узоқлаштир, эй Аллоҳ, оқ матони кирдан тозалаганингдек мени гуноҳларимдан покла, эй Аллоҳ, мени гуноҳларимдан сув, қор ва дўл билан юв) дейман», дедилар.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، وَبَكْرُ بْنُ خَلَفٍ، وَعُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ رَافِعٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ عَمِّ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَفْتَتِحُ الْقِرَاءَةَ بِـ ﴿الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ﴾[Al-Fotiha 2] .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ qiroatni {Alhamdu lillahi robbil-olamiyn} (Butun olamlar Robbi Allohga hamd boʻlsin) bilan boshlardilar. (Foteha 2)Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ қироатни {Алҳамду лиллаҳи роббил-оламийн} (Бутун оламлар Робби Аллоҳга ҳамд бўлсин) билан бошлардилар. (Фотеҳа 2)
حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَقْرَأُ فِي صَلاَةِ الْفَجْرِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ ﴿الم * تَنْزِيلُ﴾[As-Sajda 1] وَ ﴿هَلْ أَتَى عَلَى الإِنْسَانِ﴾[Al-Inson 1]
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ juma kuni bomdod namozida {Alif, Lom, Mim. Bu Kitobning nozil qilinishi} (Sajda surasi) va {Inson ustidan oʻtdimi} (Inson surasi) suralarini qiroat qilar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ жума куни бомдод намозида {Алиф, Лом, Мим. Бу Китобнинг нозил қилиниши} (Сажда сураси) ва {Инсон устидан ўтдими} (Инсон сураси) сураларини қироат қилар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنِي بُكَيْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَشْبَهَ صَلاَةً بِرَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ مِنْ فُلاَنٍ . قَالَ وَكَانَ يُطِيلُ الأُولَيَيْنِ مِنَ الظُّهْرِ وَيُخَفِّفُ الأُخْرَيَيْنِ وَيُخَفِّفُ الْعَصْرَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men falon kishidan koʻra namozi Rasululloh ﷺ ning namozlariga oʻxshaganroq birovni koʻrmadim», dedi. U dedi: «U kishi peshinning dastlabki ikki rakatini uzunroq, keyingi ikki rakatini qisqaroq qilar va asrni ham qisqartirardi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен фалон кишидан кўра намози Расулуллоҳ ﷺ нинг намозларига ўхшаганроқ бировни кўрмадим», деди. У деди: «У киши пешиннинг дастлабки икки ракатини узунроқ, кейинги икки ракатини қисқароқ қилар ва асрни ҳам қисқартирарди».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ، أَنَّ أَبَا السَّائِبِ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مَنْ صَلَّى صَلاَةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ فَهِيَ خِدَاجٌ غَيْرُ تَمَامٍ " . فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَإِنِّي أَكُونُ أَحْيَانًا وَرَاءَ الإِمَامِ . فَغَمَزَ ذِرَاعِي وَقَالَ يَا فَارِسِيُّ اقْرَأْ بِهَا فِي نَفْسِكَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim namoz oʻqib, unda Ummul-Qurʼonni (Qurʼonning onasi, yaʼni Fotihani) oʻqimasa, u namoz nuqsonli, toʻliqsizdir», dedilar. Men: «Ey Abu Hurayra, baʼzan men imom ortida boʻlaman-ku», dedim. Shunda u bilagimni siqib: «Ey forsiy, uni ichingda oʻqi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким намоз ўқиб, унда Уммул-Қуръонни (Қуръоннинг онаси, яъни Фотиҳани) ўқимаса, у намоз нуқсонли, тўлиқсиздир», дедилар. Мен: «Эй Абу Ҳурайра, баъзан мен имом ортида бўламан-ку», дедим. Шунда у билагимни сиқиб: «Эй форсий, уни ичингда ўқи», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا قَرَأَ فَأَنْصِتُوا وَإِذَا قَالَ ﴿غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ﴾[Al-Fotiha 7] فَقُولُوا آمِينَ وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ . فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَجْمَعِينَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imom faqat unga ergashilishi uchun tayinlangan. Bas, u takbir aytsa, sizlar ham takbir ayting; qiroat qilsa, jim quloq soling; {gʻayril-magʻdubi alayhim va laz-zoollin} desa, sizlar «omin» deng; rukuʼ qilsa, sizlar ham rukuʼ qiling; «samiʼallohu liman hamidah» desa, sizlar «allohumma robbana va lakal-hamd» deng; sajda qilsa, sizlar ham sajda qiling; oʻtirib namoz oʻqisa, hammangiz oʻtirib oʻqing», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имом фақат унга эргашилиши учун тайинланган. Бас, у такбир айтса, сизлар ҳам такбир айтинг; қироат қилса, жим қулоқ солинг; {ғайрил-мағдуби алайҳим ва лаз-зооллин} деса, сизлар «омин» денг; рукуъ қилса, сизлар ҳам рукуъ қилинг; «самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ» деса, сизлар «аллоҳумма роббана ва лакал-ҳамд» денг; сажда қилса, сизлар ҳам сажда қилинг; ўтириб намоз ўқиса, ҳаммангиз ўтириб ўқинг», дедилар.