وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَيْسَ الشَّدِيدُ بِالصُّرَعَةِ إِنَّمَا الشَّدِيدُ الَّذِي يَمْلِكُ نَفْسَهُ عِنْدَ الْغَضَبِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kuchli (pahlavon) — (kurashda) odamlarni yiqitadigan kishi emas; balki haqiqiy kuchli — gʻazab paytida oʻzini tuta oladigan kishidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кучли (паҳлавон) — (курашда) одамларни йиқитадиган киши эмас; балки ҳақиқий кучли — ғазаб пайтида ўзини тута оладиган кишидир», дедилар.
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِيَّاكُمْ وَالظَّنَّ فَإِنَّ الظَّنَّ أَكْذَبُ الْحَدِيثِ وَلاَ تَجَسَّسُوا وَلاَ تَحَسَّسُوا وَلاَ تَنَافَسُوا وَلاَ تَحَاسَدُوا وَلاَ تَبَاغَضُوا وَلاَ تَدَابَرُوا وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Gumondan (bad gumondan) saqlaninglar, chunki gumon — soʻzning eng yolgʻonidir. (Bir-biringizning aybini) kovlamang, poylamang, (dunyoda) raqobatlashmang, hasad qilmang, adovat qilmang, bir-biringizdan yuz oʻgirmang va, ey Allohning bandalari, birodar boʻlingiz!», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Гумондан (бад гумондан) сақланинглар, чунки гумон — сўзнинг энг ёлғонидир. (Бир-бирингизнинг айбини) ковламанг, пойламанг, (дунёда) рақобатлашманг, ҳасад қилманг, адоват қилманг, бир-бирингиздан юз ўгирманг ва, эй Аллоҳнинг бандалари, биродар бўлингиз!», дедилар.
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " تُفْتَحُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ يَوْمَ الاِثْنَيْنِ وَيَوْمَ الْخَمِيسِ فَيُغْفَرُ لِكُلِّ عَبْدٍ مُسْلِمٍ لاَ يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا إِلاَّ رَجُلاً كَانَتْ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَخِيهِ شَحْنَاءُ فَيُقَالُ أَنْظِرُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَصْطَلِحَا أَنْظِرُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَصْطَلِحَا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannat eshiklari dushanba va payshanba kunlari ochiladi. Shunda Allohga hech narsani sherik qilmaydigan har bir musulmon bandaga magʻfirat qilinadi — faqat oʻzi bilan birodari oʻrtasida adovat boʻlgan kishidan boshqa. ‹Bu ikkovini yarashib olgunlaricha qoʻyib turinglar, bu ikkovini yarashib olgunlaricha qoʻyib turinglar›, deyiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат эшиклари душанба ва пайшанба кунлари очилади. Шунда Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмайдиган ҳар бир мусулмон бандага мағфират қилинади — фақат ўзи билан биродари ўртасида адоват бўлган кишидан бошқа. ‹Бу икковини ярашиб олгунларича қўйиб туринглар, бу икковини ярашиб олгунларича қўйиб туринглар›, дейилади», дедилар.
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ تُعْرَضُ أَعْمَالُ النَّاسِ كُلَّ جُمُعَةٍ مَرَّتَيْنِ يَوْمَ الاِثْنَيْنِ وَيَوْمَ الْخَمِيسِ فَيُغْفَرُ لِكُلِّ عَبْدٍ مُؤْمِنٍ إِلاَّ عَبْدًا كَانَتْ بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَخِيهِ شَحْنَاءُ فَيُقَالُ اتْرُكُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَفِيئَا . أَوِ ارْكُوا هَذَيْنِ حَتَّى يَفِيئَا .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U shunday dedi: «Odamlarning amallari har haftada ikki marta — dushanba va payshanba kunlari (Allohga) koʻrsatiladi. Shunda har bir moʻmin bandaga magʻfirat qilinadi — faqat oʻzi bilan birodari oʻrtasida adovat boʻlgan bandadan boshqa. ‹Bu ikkovini (tavbaga) qaytgunlaricha qoʻyib turinglar›, deyiladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У шундай деди: «Одамларнинг амаллари ҳар ҳафтада икки марта — душанба ва пайшанба кунлари (Аллоҳга) кўрсатилади. Шунда ҳар бир мўмин бандага мағфират қилинади — фақат ўзи билан биродари ўртасида адоват бўлган бандадан бошқа. ‹Бу икковини (тавбага) қайтгунларича қўйиб туринглар›, дейилади».
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ نِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ مَائِلاَتٌ مُمِيلاَتٌ لاَ يَدْخُلْنَ الْجَنَّةَ وَلاَ يَجِدْنَ رِيحَهَا وَرِيحُهَا يُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ خَمْسِمِائَةِ سَنَةٍ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U shunday dedi: «Kiyingan, ammo yalangʻoch ayollar, haqdan ogʻgan va oʻzgalarni ogʻdiruvchi ayollar jannatga kirmaydilar va uning hidini ham topmaydilar. Holbuki uning hidi besh yuz yillik yoʻl masofasidan sezilib turadi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У шундай деди: «Кийинган, аммо яланғоч аёллар, ҳақдан оғган ва ўзгаларни оғдирувчи аёллар жаннатга кирмайдилар ва унинг ҳидини ҳам топмайдилар. Ҳолбуки унинг ҳиди беш юз йиллик йўл масофасидан сезилиб туради».
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَنْظُرُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَى مَنْ يَجُرُّ إِزَارَهُ بَطَرًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tabaraka va taolo Alloh qiyomat kuni izorini kibr bilan sudrab yuradigan kishiga qaramaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Табарака ва таоло Аллоҳ қиёмат куни изорини кибр билан судраб юрадиган кишига қарамайди», дедилар.
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَمْشِيَنَّ أَحَدُكُمْ فِي نَعْلٍ وَاحِدَةٍ لِيُنْعَلْهُمَا جَمِيعًا أَوْ لِيُحْفِهِمَا جَمِيعًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringiz bir toq kavush bilan yurmasin. Yo ikkalasini ham kiysin, yo ikkalasini ham yechib (yalangoyoq) yursin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирингиз бир тоқ кавуш билан юрмасин. Ё иккаласини ҳам кийсин, ё иккаласини ҳам ечиб (ялангоёқ) юрсин», дедилар.
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا انْتَعَلَ أَحَدُكُمْ فَلْيَبْدَأْ بِالْيَمِينِ وَإِذَا نَزَعَ فَلْيَبْدَأْ بِالشِّمَالِ وَلْتَكُنِ الْيُمْنَى أَوَّلَهُمَا تُنْعَلُ وَآخِرَهُمَا تُنْزَعُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringiz kavush kiysa, oʻng oyogʻidan boshlasin; yechsa, chap oyogʻidan boshlasin. Oʻng oyoq — kiyilishida birinchi, yechilishida oxirgi boʻlsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирингиз кавуш кийса, ўнг оёғидан бошласин; ечса, чап оёғидан бошласин. Ўнг оёқ — кийилишида биринчи, ечилишида охирги бўлсин», дедилар.
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ لِبْسَتَيْنِ وَعَنْ بَيْعَتَيْنِ عَنِ الْمُلاَمَسَةِ وَعَنِ الْمُنَابَذَةِ وَعَنْ أَنْ يَحْتَبِيَ الرَّجُلُ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ لَيْسَ عَلَى فَرْجِهِ مِنْهُ شَىْءٌ وَعَنْ أَنْ يَشْتَمِلَ الرَّجُلُ بِالثَّوْبِ الْوَاحِدِ عَلَى أَحَدِ شِقَّيْهِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U shunday dedi: «Rasululloh ﷺ ikki xil savdodan va ikki xil kiyinishdan qaytardilar: mulomasa — kishi qoʻli tekkan narsani ixtiyorsiz sotib olishga majbur boʻladigan savdo, hamda munobaza — ikki kishi bir-birining kiyimini koʻrmay turib, kiyimlarini bir-biriga uloqtiradigan savdo; yana kishining bir kiyimga oʻralib, avrati ustida undan hech narsa boʻlmagan holda tizzalarini qorniga tortib oʻtirishidan, va kishining bir kiyimni yolgʻiz bir yelkasiga tashlab oʻranishidan qaytardilar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У шундай деди: «Расулуллоҳ ﷺ икки хил савдодан ва икки хил кийинишдан қайтардилар: муломаса — киши қўли теккан нарсани ихтиёрсиз сотиб олишга мажбур бўладиган савдо, ҳамда мунобаза — икки киши бир-бирининг кийимини кўрмай туриб, кийимларини бир-бирига улоқтирадиган савдо; яна кишининг бир кийимга ўралиб, аврати устида ундан ҳеч нарса бўлмаган ҳолда тиззаларини қорнига тортиб ўтиришидан, ва кишининг бир кийимни ёлғиз бир елкасига ташлаб ўранишидан қайтардилар».
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَيْسَ الْمِسْكِينُ بِهَذَا الطَّوَّافِ الَّذِي يَطُوفُ عَلَى النَّاسِ فَتَرُدُّهُ اللُّقْمَةُ وَاللُّقْمَتَانِ وَالتَّمْرَةُ وَالتَّمْرَتَانِ " . قَالُوا فَمَا الْمِسْكِينُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " الَّذِي لاَ يَجِدُ غِنًى يُغْنِيهِ وَلاَ يَفْطُنُ النَّاسُ لَهُ فَيُتَصَدَّقَ عَلَيْهِ وَلاَ يَقُومُ فَيَسْأَلَ النَّاسَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Miskin (haqiqiy bechora) odamlar oldidan aylanib yurib, bir-ikki luqma yoki bir-ikki dona xurmo bilan qaytariladigan kishi emas», — dedilar. (Sahobalar:) «Unday boʻlsa miskin kim, yo Rasululloh?» — deyishdi. (U zot:) «Oʻzini boy qiladigan (yetarli) narsa topmaydigan, (ahvoli) sezilmagani uchun unga sadaqa berilmaydigan va odamlardan biror narsa soʻramaydigan kishidir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мискин (ҳақиқий бечора) одамлар олдидан айланиб юриб, бир-икки луқма ёки бир-икки дона хурмо билан қайтариладиган киши эмас», — дедилар. (Саҳобалар:) «Ундай бўлса мискин ким, ё Расулуллоҳ?» — дейишди. (У зот:) «Ўзини бой қиладиган (етарли) нарса топмайдиган, (аҳволи) сезилмагани учун унга садақа берилмайдиган ва одамлардан бирор нарса сўрамайдиган кишидир», — дедилар.
حَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَأْكُلُ الْمُسْلِمُ فِي مِعًى وَاحِدٍ وَالْكَافِرُ يَأْكُلُ فِي سَبْعَةِ أَمْعَاءٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Musulmon bir ichak bilan yeydi, kofir esa yetti ichak bilan yeydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мусулмон бир ичак билан ейди, кофир эса етти ичак билан ейди», дедилар.
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضَافَهُ ضَيْفٌ كَافِرٌ فَأَمَرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِشَاةٍ فَحُلِبَتْ فَشَرِبَ حِلاَبَهَا ثُمَّ أُخْرَى فَشَرِبَهُ ثُمَّ أُخْرَى فَشَرِبَهُ حَتَّى شَرِبَ حِلاَبَ سَبْعِ شِيَاهٍ ثُمَّ إِنَّهُ أَصْبَحَ فَأَسْلَمَ فَأَمَرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِشَاةٍ فَحُلِبَتْ فَشَرِبَ حِلاَبَهَا ثُمَّ أَمَرَ لَهُ بِأُخْرَى فَلَمْ يَسْتَتِمَّهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمُؤْمِنُ يَشْرَبُ فِي مِعًى وَاحِدٍ وَالْكَافِرُ يَشْرَبُ فِي سَبْعَةِ أَمْعَاءٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ga bir mehmon kelibdi, u kofir edi. Rasululloh ﷺ uning uchun bir qoʻyni (sogʻishga) buyurdilar. (Qoʻy) sogʻildi, u uning sutini ichdi. Soʻng yana biri (sogʻildi), uni ham ichdi. Soʻng yana biri (sogʻildi), uni ham ichdi. Hatto u yetti qoʻyning sutini ichdi. Soʻng tongda u musulmon boʻldi. Rasululloh ﷺ uning uchun bir qoʻyni (sogʻishga) buyurdilar, u uning sutini ichdi. Soʻng yana birini (sogʻishga) buyurdilar, ammo u uni tugata olmadi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Moʻmin bitta ichakka (toʻyguncha) ichadi, kofir esa yetti ichakka (toʻyguncha) ichadi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ га бир меҳмон келибди, у кофир эди. Расулуллоҳ ﷺ унинг учун бир қўйни (соғишга) буюрдилар. (Қўй) соғилди, у унинг сутини ичди. Сўнг яна бири (соғилди), уни ҳам ичди. Сўнг яна бири (соғилди), уни ҳам ичди. Ҳатто у етти қўйнинг сутини ичди. Сўнг тонгда у мусулмон бўлди. Расулуллоҳ ﷺ унинг учун бир қўйни (соғишга) буюрдилар, у унинг сутини ичди. Сўнг яна бирини (соғишга) буюрдилар, аммо у уни тугата олмади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Мўмин битта ичакка (тўйгунча) ичади, кофир эса етти ичакка (тўйгунча) ичади», — дедилар.
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " طَعَامُ الاِثْنَيْنِ كَافِي الثَّلاَثَةِ وَطَعَامُ الثَّلاَثَةِ كَافِي الأَرْبَعَةِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ikki kishining taomi uch kishiga kifoya qiladi, uch kishining taomi toʻrt kishiga kifoya qiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Икки кишининг таоми уч кишига кифоя қилади, уч кишининг таоми тўрт кишига кифоя қилади», дедилар.
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي بِطَرِيقٍ إِذِ اشْتَدَّ عَلَيْهِ الْعَطَشُ فَوَجَدَ بِئْرًا فَنَزَلَ فِيهَا فَشَرِبَ وَخَرَجَ فَإِذَا كَلْبٌ يَلْهَثُ يَأْكُلُ الثَّرَى مِنَ الْعَطَشِ فَقَالَ الرَّجُلُ لَقَدْ بَلَغَ هَذَا الْكَلْبَ مِنَ الْعَطَشِ مِثْلُ الَّذِي بَلَغَ مِنِّي فَنَزَلَ الْبِئْرَ فَمَلأَ خُفَّهُ ثُمَّ أَمْسَكَهُ بِفِيهِ حَتَّى رَقِيَ فَسَقَى الْكَلْبَ فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ فَغَفَرَ لَهُ " . فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَإِنَّ لَنَا فِي الْبَهَائِمِ لأَجْرًا فَقَالَ " فِي كُلِّ ذَاتِ كَبِدٍ رَطْبَةٍ أَجْرٌ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir kishi yoʻlda ketayotgan edi, uni chanqoqlik qattiq qiynadi. Shunda u bir quduqni topib, unga tushdi va suv ichib chiqdi. Qarasa, bir it chanqoqdan tili osilib, nam tuproqni yalayapti. Kishi: ‹Bu itga ham menga yetgan chanqoqdek chanqoqlik yetibdi›, dedi-da, quduqqa tushib, maxsisini (etigini) suvga toʻldirdi, soʻng uni ogʻzida tishlab (yuqoriga) chiqquncha koʻtarib chiqib, itni sugʻordi. Shunda Alloh uning (bu ishidan) minnatdor boʻlib, uni magʻfirat qildi», dedilar. Odamlar: «Yo Rasululloh, bizga hayvonlar (uchun qilgan yaxshiligimiz)da ham ajr bormi?» deyishdi. U zot: «Har bir nam jigarli (jonivor)da ajr bordir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир киши йўлда кетаётган эди, уни чанқоқлик қаттиқ қийнади. Шунда у бир қудуқни топиб, унга тушди ва сув ичиб чиқди. Қараса, бир ит чанқоқдан тили осилиб, нам тупроқни ялаяпти. Киши: ‹Бу итга ҳам менга етган чанқоқдек чанқоқлик етибди›, деди-да, қудуққа тушиб, махсисини (этигини) сувга тўлдирди, сўнг уни оғзида тишлаб (юқорига) чиққунча кўтариб чиқиб, итни суғорди. Шунда Аллоҳ унинг (бу ишидан) миннатдор бўлиб, уни мағфират қилди», дедилар. Одамлар: «Ё Расулуллоҳ, бизга ҳайвонлар (учун қилган яхшилигимиз)да ҳам ажр борми?» дейишди. У зот: «Ҳар бир нам жигарли (жонивор)да ажр бордир», дедилар.
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ، أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحُبَابِ، سَعِيدَ بْنَ يَسَارٍ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ يُرِدِ اللَّهُ بِهِ خَيْرًا يُصِبْ مِنْهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh kimga yaxshilikni istasa, unga (musibat) yetkazadi (imtihon qiladi)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ кимга яхшиликни истаса, унга (мусибат) етказади (имтиҳон қилади)», дедилар.
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَسْلَمَ قَالَ مَا نِمْتُ هَذِهِ اللَّيْلَةَ . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مِنْ أَىِّ شَىْءٍ " . فَقَالَ لَدَغَتْنِي عَقْرَبٌ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَا إِنَّكَ لَوْ قُلْتَ حِينَ أَمْسَيْتَ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ . لَمْ تَضُرَّكَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Aslam qabilasidan bir kishi: «Bu kecha uxlay olmadim», dedi. Rasululloh ﷺ unga: «Nima sababdan?», dedilar. U: «Meni chayon chaqdi», dedi. Rasululloh ﷺ: «Agar sen kechqurun: ‹Alloh yaratgan narsalarning yomonligidan Allohning tamom kalimalari bilan panoh tilayman›, deganingda edi, u senga zarar yetkazmasdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Аслам қабиласидан бир киши: «Бу кеча ухлай олмадим», деди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Нима сабабдан?», дедилар. У: «Мени чаён чақди», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Агар сен кечқурун: ‹Аллоҳ яратган нарсаларнинг ёмонлигидан Аллоҳнинг тамом калималари билан паноҳ тилайман›, деганингда эди, у сенга зарар етказмасди», дедилар.
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَعْمَرٍ، عَنْ أَبِي الْحُبَابِ، سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَيْنَ الْمُتَحَابُّونَ لِجَلاَلِي الْيَوْمَ أُظِلُّهُمْ فِي ظِلِّي يَوْمَ لاَ ظِلَّ إِلاَّ ظِلِّي " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh tabaraka va taolo Qiyomat kunida: ‹Mening ulugʻligim uchun bir-birini sevganlar qani? Bugun — Mening soyamdan boshqa soya boʻlmagan kunda — ularni Oʻz soyamda soyalantiraman›, deydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ табарака ва таоло Қиёмат кунида: ‹Менинг улуғлигим учун бир-бирини севганлар қани? Бугун — Менинг соямдан бошқа соя бўлмаган кунда — уларни Ўз соямда соялантираман›, дейди», дедилар.
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَحَبَّ اللَّهُ الْعَبْدَ قَالَ لِجِبْرِيلَ قَدْ أَحْبَبْتُ فُلاَنًا فَأَحِبَّهُ . فَيُحِبُّهُ جِبْرِيلُ ثُمَّ يُنَادِي فِي أَهْلِ السَّمَاءِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَحَبَّ فُلاَنًا فَأَحِبُّوهُ . فَيُحِبُّهُ أَهْلُ السَّمَاءِ ثُمَّ يُوضَعُ لَهُ الْقَبُولُ فِي الأَرْضِ . وَإِذَا أَبْغَضَ اللَّهُ الْعَبْدَ " . قَالَ مَالِكٌ لاَ أَحْسِبُهُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ فِي الْبُغْضِ مِثْلَ ذَلِكَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh bir bandani sevsa, Jibrilga: ‹Men falonchini sevdim, sen ham uni sev›, deydi. Shunda Jibril uni sevadi. Soʻng u osmon ahliga: ‹Alloh falonchini sevdi, sizlar ham uni sevinglar›, deb nido qiladi. Shunda osmon ahli uni sevadi. Keyin u uchun yerda (odamlar orasida) qabul (maqbullik) qoʻyiladi. Alloh bir bandaga gʻazab qilsa esa...», dedilar. Molik aytdi: «Bilishimcha, u zot gʻazab haqida ham shunga oʻxshash deganlar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ бир бандани севса, Жибрилга: ‹Мен фалончини севдим, сен ҳам уни сев›, дейди. Шунда Жибрил уни севади. Сўнг у осмон аҳлига: ‹Аллоҳ фалончини севди, сизлар ҳам уни севинглар›, деб нидо қилади. Шунда осмон аҳли уни севади. Кейин у учун ерда (одамлар орасида) қабул (мақбуллик) қўйилади. Аллоҳ бир бандага ғазаб қилса эса...», дедилар. Молик айтди: «Билишимча, у зот ғазаб ҳақида ҳам шунга ўхшаш деганлар».
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ زُفَرَ بْنِ صَعْصَعَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا انْصَرَفَ مِنْ صَلاَةِ الْغَدَاةِ يَقُولُ " هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمُ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا " . وَيَقُولُ " لَيْسَ يَبْقَى بَعْدِي مِنَ النُّبُوَّةِ إِلاَّ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bomdod namozidan qaytganlarida: «Bu kecha sizlardan biror kishi tush koʻrdimi?», deb soʻrar edilar va: «Albatta, mendan keyin nubuvvatdan faqat solih tush (rost roʻyo) qolmoqda, xolos», der edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозидан қайтганларида: «Бу кеча сизлардан бирор киши туш кўрдими?», деб сўрар эдилар ва: «Албатта, мендан кейин нубувватдан фақат солиҳ туш (рост рўё) қолмоқда, холос», дер эдилар.
حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " رَأْسُ الْكُفْرِ نَحْوَ الْمَشْرِقِ وَالْفَخْرُ وَالْخُيَلاَءُ فِي أَهْلِ الْخَيْلِ وَالإِبِلِ وَالْفَدَّادِينَ أَهْلِ الْوَبَرِ وَالسَّكِينَةُ فِي أَهْلِ الْغَنَمِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kufrning boshi mashriq (kunchiqar) tomondadir. Faxr (maqtanish) va takabbur (kibr) ot va tuya egalari hamda jarangdor ovozli choʻl ahli (badaviylar)da boʻladi. Vazminlik (sokinlik) esa qoʻy egalaridadir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Куфрнинг боши машриқ (кунчиқар) томондадир. Фахр (мақтаниш) ва такаббур (кибр) от ва туя эгалари ҳамда жарангдор овозли чўл аҳли (бадавийлар)да бўлади. Вазминлик (сокинлик) эса қўй эгаларидадир», дедилар.
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخَرِ تُسَافِرُ مَسِيرَةَ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ إِلاَّ مَعَ ذِي مَحْرَمٍ مِنْهَا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Allohga va oxirat kuniga imon keltiradigan ayolga bir kecha-kunduzlik yoʻlni oʻzining mahram (kishisi)siz safar qilishi halol emas», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳга ва охират кунига имон келтирадиган аёлга бир кеча-кундузлик йўлни ўзининг маҳрам (кишиси)сиз сафар қилиши ҳалол эмас», дедилар.
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " السَّفَرُ قِطْعَةٌ مِنَ الْعَذَابِ يَمْنَعُ أَحَدَكُمْ نَوْمَهُ وَطَعَامَهُ وَشَرَابَهُ فَإِذَا قَضَى أَحَدُكُمْ نَهْمَتَهُ مِنْ وَجْهِهِ فَلْيُعَجِّلْ إِلَى أَهْلِهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Safar — azobdan bir boʻlakdir: u biringizni uyqusidan, taomidan va ichimligidan mahrum etadi. Bas, biringiz maqsadini bajarib boʻlgach, ahliga tezroq (qaytishga) shoshilsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Сафар — азобдан бир бўлакдир: у бирингизни уйқусидан, таомидан ва ичимлигидан маҳрум этади. Бас, бирингиз мақсадини бажариб бўлгач, аҳлига тезроқ (қайтишга) шошилсин», дедилар.
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا سَمِعْتَ الرَّجُلَ يَقُولُ هَلَكَ النَّاسُ . فَهُوَ أَهْلَكُهُمْ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir kishining: ‹Odamlar halok boʻldi›, deyayotganini eshitsang, (bilki) uni oʻzi ularni eng koʻp halok qilgan (kishi)dir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир кишининг: ‹Одамлар ҳалок бўлди›, деяётганини эшитсанг, (билки) уни ўзи уларни энг кўп ҳалок қилган (киши)дир», дедилар.
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَقُلْ أَحَدُكُمْ يَا خَيْبَةَ الدَّهْرِ . فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الدَّهْرُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Biringiz: ‹Ey zamonning sharmandaligi!› demasin, chunki Allohning Oʻzi zamon (egasi)dir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз: ‹Эй замоннинг шармандалиги!› демасин, чунки Аллоҳнинг Ўзи замон (эгаси)дир», дедилар.
حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ يَرْضَى لَكُمْ ثَلاَثًا وَيَسْخَطُ لَكُمْ ثَلاَثًا يَرْضَى لَكُمْ أَنْ تَعْبُدُوهُ وَلاَ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَأَنْ تَعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَأَنْ تَنَاصَحُوا مَنْ وَلاَّهُ اللَّهُ أَمْرَكُمْ وَيَسْخَطُ لَكُمْ قِيلَ وَقَالَ وَإِضَاعَةَ الْمَالِ وَكَثْرَةَ السُّؤَالِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta Alloh sizlar uchun uch narsadan rozi boʻladi va sizlar uchun uch narsani yomon koʻradi. U Zotga ibodat qilishingiz va Unga hech narsani sherik qilmasligingiz hamda hammangiz Allohning arqoniga (dini, Qurʼoniga) mahkam yopishib, boʻlinib ketmasligingizdan rozi boʻladi. Sizlar uchun ‹falonchi shunday dedi, falonchi bunday dedi› (degan behuda gap-soʻz)ni, koʻp soʻrayverishni va molni zoye qilishni yomon koʻradi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта Аллоҳ сизлар учун уч нарсадан рози бўлади ва сизлар учун уч нарсани ёмон кўради. У Зотга ибодат қилишингиз ва Унга ҳеч нарсани шерик қилмаслигингиз ҳамда ҳаммангиз Аллоҳнинг арқонига (дини, Қуръонига) маҳкам ёпишиб, бўлиниб кетмаслигингиздан рози бўлади. Сизлар учун ‹фалончи шундай деди, фалончи бундай деди› (деган беҳуда гап-сўз)ни, кўп сўрайверишни ва молни зое қилишни ёмон кўради», — дедилар.
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مِنْ شَرِّ النَّاسِ ذُو الْوَجْهَيْنِ الَّذِي يَأْتِي هَؤُلاَءِ بِوَجْهٍ وَهَؤُلاَءِ بِوَجْهٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Odamlarning eng yomonlaridan biri — ikkiyuzlamachi kishidirki, u bularning oldiga bir yuz bilan, boshqalarning oldiga boshqa yuz bilan keladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Одамларнинг энг ёмонларидан бири — иккиюзламачи кишидирки, у буларнинг олдига бир юз билан, бошқаларнинг олдига бошқа юз билан келади», дедилар.
حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " نَارُ بَنِي آدَمَ الَّتِي يُوقِدُونَ جُزْءٌ مِنْ سَبْعِينَ جُزْءًا مِنْ نَارِ جَهَنَّمَ " . فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ كَانَتْ لَكَافِيَةً . قَالَ " إِنَّهَا فُضِّلَتْ عَلَيْهَا بِتِسْعَةٍ وَسِتِّينَ جُزْءًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Odam bolalari yoqadigan (bu) olov — jahannam olovining yetmishdan bir boʻlagidir», dedilar. Shunda ular: «Yo Rasululloh, (bu olovning oʻzi ham) yetarli edi-ku!» dedilar. U zot: «U (jahannam olovi) bundan oltmish toʻqqiz boʻlakka ziyoda qilingan», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Одам болалари ёқадиган (бу) олов — жаҳаннам оловининг етмишдан бир бўлагидир», дедилар. Шунда улар: «Ё Расулуллоҳ, (бу оловнинг ўзи ҳам) етарли эди-ку!» дедилар. У зот: «У (жаҳаннам олови) бундан олтмиш тўққиз бўлакка зиёда қилинган», дедилар.
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ أَتُرَوْنَهَا حَمْرَاءَ كَنَارِكُمْ هَذِهِ لَهِيَ أَسْوَدُ مِنَ الْقَارِ " . وَالْقَارُ الزِّفْتُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) dedi: «Uni (jahannam olovini) mana shu olovingizdek qizil deb oʻylaysizlarmi? U qirdan ham qoraroqdir». Qir — zift (qora moy)dir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) деди: «Уни (жаҳаннам оловини) мана шу оловингиздек қизил деб ўйлайсизларми? У қирдан ҳам қорароқдир». Қир — зифт (қора мой)дир.
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَنْ يَأْخُذَ أَحَدُكُمْ حَبْلَهُ فَيَحْتَطِبَ عَلَى ظَهْرِهِ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَأْتِيَ رَجُلاً أَعْطَاهُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَيَسْأَلَهُ أَعْطَاهُ أَوْ مَنَعَهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, biringiz arqonini olib, orqasida oʻtin (koʻtarib) terib kelishi — Alloh oʻz fazlidan bergan bir kishining oldiga borib, undan soʻrashi (va u) unga bermasa yoki bersa (ham) — undan koʻra yaxshiroqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, бирингиз арқонини олиб, орқасида ўтин (кўтариб) териб келиши — Аллоҳ ўз фазлидан берган бир кишининг олдига бориб, ундан сўраши (ва у) унга бермаса ёки берса (ҳам) — ундан кўра яхшироқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ عَاصِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ قُلْ لِي شَيْئًا أَقُولُهُ إِذَا أَصْبَحْتُ وَإِذَا أَمْسَيْتُ قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكَهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَمِنْ شَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ وَأَمَرَهُ أَنْ يَقُولَهُ إِذَا أَصْبَحَ وَإِذَا أَمْسَى وَإِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Bakr: «Ey Rasululloh, menga tongda va oqshomda aytadigan bir narsani aytib bering», dedi. U zot ﷺ: «Ayt: ‹Allohumma, gʻayb va oshkorni bilguvchi, osmonlar va yerni yaratguvchi, har bir narsaning Rabbi va Egasi, Sendan boshqa iloh yoʻqligiga guvohlik beraman, oʻz nafsim yomonligidan, shayton va uning shirkidan Senga panoh soʻrayman›», dedilar. Va unga buni tongda, oqshomda va yotgan choqda aytishni buyurdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Бакр: «Эй Расулуллоҳ, менга тонгда ва оқшомда айтадиган бир нарсани айтиб беринг», деди. У зот ﷺ: «Айт: ‹Аллоҳумма, ғайб ва ошкорни билгувчи, осмонлар ва ерни яратгувчи, ҳар бир нарсанинг Рабби ва Эгаси, Сендан бошқа илоҳ йўқлигига гувоҳлик бераман, ўз нафсим ёмонлигидан, шайтон ва унинг ширкидан Сенга паноҳ сўрайман›», дедилар. Ва унга буни тонгда, оқшомда ва ётган чоқда айтишни буюрдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى قَالَ فَلَمَّا كَانَتْ الرِّدَّةُ قَالَ عُمَرُ لِأَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ تُقَاتِلُهُمْ وَقَدْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ كَذَا وَكَذَا قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَاللَّهِ لَا أُفَرِّقُ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَلَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَهُمَا قَالَ فَقَاتَلْنَا مَعَهُ فَرَأَيْنَا ذَلِكَ رَشَدًا.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Men odamlar ‹Lo ilaha illalloh› deguncha ular bilan urushishga buyurilganman. Agar ular buni aytsalar, mendan qonlari va mollarini saqlab qoladilar, faqat uning haqqi bilangina boʻlishi mustasno. Ularning hisobi Alloh taologa boʻladi», dedilar. Riddat (dindan qaytish) yuz berganda, Umar Abu Bakr (roziyallohu anhu)ga: «Rasululloh ﷺning shunday-shunday deganlarini eshitib turib, ular bilan urushasanmi?» dedi. Abu Bakr (roziyallohu anhu): «Allohga qasamki, men namoz bilan zakot orasini ajratmayman va ular orasini ajratgan kishi bilan albatta urushaman», dedi. Biz u bilan birga urushdik va buni toʻgʻri yoʻl deb bildik.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Мен одамлар ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› дегунча улар билан урушишга буюрилганман. Агар улар буни айтсалар, мендан қонлари ва молларини сақлаб қоладилар, фақат унинг ҳаққи билангина бўлиши мустасно. Уларнинг ҳисоби Аллоҳ таолога бўлади», дедилар. Риддат (диндан қайтиш) юз берганда, Умар Абу Бакр (розияллоҳу анҳу)га: «Расулуллоҳ ﷺнинг шундай-шундай деганларини эшитиб туриб, улар билан урушасанми?» деди. Абу Бакр (розияллоҳу анҳу): «Аллоҳга қасамки, мен намоз билан закот орасини ажратмайман ва улар орасини ажратган киши билан албатта урушаман», деди. Биз у билан бирга урушдик ва буни тўғри йўл деб билдик.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ فَاطِمَةَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا جَاءَتْ أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا تَطْلُبُ مِيرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَا إِنَّا سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنِّي لَا أُورَثُ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Fotima (roziyallohu anho) Rasululloh ﷺ dan qoladigan merosini talab qilib, Abu Bakr va Umar (roziyallohu anhumo)ning oldiga keldi. Ular ikkovi: «Biz Rasululloh ﷺ ni: ‹Mendan meros olinmaydi›, deganlarini eshitganmiz», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Фотима (розияллоҳу анҳо) Расулуллоҳ ﷺ дан қоладиган меросини талаб қилиб, Абу Бакр ва Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг олдига келди. Улар иккови: «Биз Расулуллоҳ ﷺ ни: ‹Мендан мерос олинмайди›, деганларини эшитганмиз», дедилар.
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى، وَحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَا حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بَيْنَا هُوَ يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ عُمَرُ لِمَ تَحْتَبِسُونَ عَنْ الصَّلَاةِ فَقَالَ الرَّجُلُ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ سَمِعْتُ النِّدَاءَ فَتَوَضَّأْتُ فَقَالَ أَيْضًا أَوَلَمْ تَسْمَعُوا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا رَاحَ أَحَدُكُمْ إِلَى الْجُمُعَةِ فَلْيَغْتَسِلْ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) juma kuni xutba qilib turganida, bir kishi kelib qoldi. Umar: «Nega namozdan kechikyapsizlar?» dedi. Oʻsha kishi: «Men azonni eshitdim-u, taharat qildim, xolos», dedi. Umar yana: «Rasululloh ﷺ: ‹Biringiz jumaga borsa, gʻusl qilsin›, deganlarini eshitmaganmisizlar?» dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) жума куни хутба қилиб турганида, бир киши келиб қолди. Умар: «Нега намоздан кечикяпсизлар?» деди. Ўша киши: «Мен азонни эшитдим-у, таҳарат қилдим, холос», деди. Умар яна: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Бирингиз жумага борса, ғусл қилсин›, деганларини эшитмаганмисизлар?» деди.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا رَبَاحٌ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ قَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا أَبَا بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ إِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَأَيْتُ أَنَّ اللَّهَ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بِالْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ vafot etib, kimlar kufrga qaytgan boʻlsa qaytganida, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu): «Ey Abu Bakr, Rasululloh ﷺ: ‹Men odamlarni ‹Lo ilaha illalloh› deguncha ular bilan jang qilishga buyurildim. Kim ‹Lo ilaha illalloh› desa, moli va joni mendan saqlangan boʻladi, hisobi esa Alloh azza va jallaning zimmasidadir› deb turib, qanday qilib odamlar bilan jang qilasan?» dedi. Abu Bakr (roziyallohu anhu): «Namoz bilan zakotni bir-biridan ajratganlar bilan albatta jang qilaman, chunki zakot molning haqidir. Allohga qasamki, agar ular Rasulullohga ﷺ berib turgan bir uloqchani mendan man qilsalar ham, uni man qilganlari uchun ular bilan jang qilaman», dedi. Shunda Umar (roziyallohu anhu): «Allohga qasamki, Alloh Abu Bakr (roziyallohu anhu)ning koʻnglini jangga ochib qoʻyganini koʻrdim va bu haq ekanini bildim», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ вафот этиб, кимлар куфрга қайтган бўлса қайтганида, Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу): «Эй Абу Бакр, Расулуллоҳ ﷺ: ‹Мен одамларни ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› дегунча улар билан жанг қилишга буюрилдим. Ким ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› деса, моли ва жони мендан сақланган бўлади, ҳисоби эса Аллоҳ азза ва жалланинг зиммасидадир› деб туриб, қандай қилиб одамлар билан жанг қиласан?» деди. Абу Бакр (розияллоҳу анҳу): «Намоз билан закотни бир-биридан ажратганлар билан албатта жанг қиламан, чунки закот молнинг ҳақидир. Аллоҳга қасамки, агар улар Расулуллоҳга ﷺ бериб турган бир улоқчани мендан ман қилсалар ҳам, уни ман қилганлари учун улар билан жанг қиламан», деди. Шунда Умар (розияллоҳу анҳу): «Аллоҳга қасамки, Аллоҳ Абу Бакр (розияллоҳу анҳу)нинг кўнглини жангга очиб қўйганини кўрдим ва бу ҳақ эканини билдим», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَوْهَبٍ، أَخْبَرَنِي عَمِّي، عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنُ مَوْهَبٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ رَاحَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِلَى مَكَّةَ حَاجًّا وَدَخَلَتْ عَلَى مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ امْرَأَتُهُ فَبَاتَ مَعَهَا حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ غَدَا عَلَيْهِ رَدْعُ الطِّيبِ وَمِلْحَفَةٌ مُعَصْفَرَةٌ مُفْدَمَةٌ فَأَدْرَكَ النَّاسَ بِمَلَلٍ قَبْلَ أَنْ يَرُوحُوا فَلَمَّا رَآهُ عُثْمَانُ انْتَهَرَ وَأَفَّفَ وَقَالَ أَتَلْبَسُ الْمُعَصْفَرَ وَقَدْ نَهَى عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَنْهَهُ وَلَا إِيَّاكَ إِنَّمَا نَهَانِي.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Usmon (roziyallohu anhu) haj qilish uchun Makkaga yoʻl oldilar. Muhammad ibn Jaʼfar ibn Abu Tolibning huzuriga xotini kirdi va u xotini bilan tunab, tong ottirdi. Soʻng ertalab uning ustida atir izi va zaʼfaronga qattiq boʻyalgan chodir bilan chiqdi va odamlarga ular yoʻlga chiqmasidan avval Malal degan joyda yetib oldi. Usmon uni koʻrgach, dagʻdagʻa qilib, jirkanib: «Rasululloh ﷺ qaytargan boʻlsalar-u, sen zaʼfaronga boʻyalganini kiyasanmi?» dedilar. Shunda Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu) unga: «Rasululloh ﷺ na uni, na seni qaytargan edilar, faqat meni qaytargan edilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Усмон (розияллоҳу анҳу) ҳаж қилиш учун Маккага йўл олдилар. Муҳаммад ибн Жаъфар ибн Абу Толибнинг ҳузурига хотини кирди ва у хотини билан тунаб, тонг оттирди. Сўнг эрталаб унинг устида атир изи ва заъфаронга қаттиқ бўялган чодир билан чиқди ва одамларга улар йўлга чиқмасидан аввал Малал деган жойда етиб олди. Усмон уни кўргач, дағдаға қилиб, жирканиб: «Расулуллоҳ ﷺ қайтарган бўлсалар-у, сен заъфаронга бўялганини киясанми?» дедилар. Шунда Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу) унга: «Расулуллоҳ ﷺ на уни, на сени қайтарган эдилар, фақат мени қайтарган эдилар», дедилар.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ، عَنْ عَطَاءٍ، مَوْلَى أُمِّ صُبَيَّةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ وَلَأَخَّرْتُ عِشَاءَ الْآخِرَةِ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ الْأَوَّلِ فَإِنَّهُ إِذَا مَضَى ثُلُثُ اللَّيْلِ الْأَوَّلُ هَبَطَ اللَّهُ تَعَالَى إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَلَمْ يَزَلْ هُنَاكَ حَتَّى يَطْلُعَ الْفَجْرُ فَيَقُولَ قَائِلٌ أَلَا سَائِلٌ يُعْطَى أَلَا دَاعٍ يُجَابُ أَلَا سَقِيمٌ يَسْتَشْفِي فَيُشْفَى أَلَا مُذْنِبٌ يَسْتَغْفِرُ فَيُغْفَرَ لَهُ.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي عَمِّي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَسَارٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَ حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: men Rasululloh ﷺ: «Agar ummatimga ogʻir kelib qolishidan (qoʻrqmaganimda) edi, ularni har namoz vaqtida misvok ishlatishga buyurgan boʻlar edim va xufton namozini tunning avvalgi uchdan biriga qadar kechiktirgan boʻlar edim. Chunki tunning avvalgi uchdan biri oʻtganida, Alloh taolo dunyo osmoniga tushadi va u yerda tong otguncha turadi. Soʻng aytguvchi aytadi: ‹Soʻrovchi yoʻqmi — unga berilsa? Duo qilguvchi yoʻqmi — unga javob berilsa? Shifo tilaguvchi bemor yoʻqmi — unga shifo berilsa? Magʻfirat soʻrovchi gunohkor yoʻqmi — unga magʻfirat qilinsa?›», deb aytganlarini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: мен Расулуллоҳ ﷺ: «Агар умматимга оғир келиб қолишидан (қўрқмаганимда) эди, уларни ҳар намоз вақтида мисвок ишлатишга буюрган бўлар эдим ва хуфтон намозини туннинг аввалги учдан бирига қадар кечиктирган бўлар эдим. Чунки туннинг аввалги учдан бири ўтганида, Аллоҳ таоло дунё осмонига тушади ва у ерда тонг отгунча туради. Сўнг айтгувчи айтади: ‹Сўровчи йўқми — унга берилса? Дуо қилгувчи йўқми — унга жавоб берилса? Шифо тилагувчи бемор йўқми — унга шифо берилса? Мағфират сўровчи гуноҳкор йўқми — унга мағфират қилинса?›», деб айтганларини эшитдим.
-وعن أبى هريرة رضي الله عنه، أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: “الإيمان بضع وسبعون، أو بضع وستون شعبة، فأفضلها قول لا إله إلا الله، وأدناها إماطة الأذى عن الطريق، والحياء شعبة من الإيمان” ((متفق عليه)) .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Iymon yetmish nechta — yoki: oltmish nechta — shoʻbadir; uning eng afzali «Lo ilaha illalloh» (deb) aytishdir, eng pasti esa yoʻldan ozorni (xalaqit beradigan narsani) olib tashlashdir; hayo esa iymonning bir shoʻbasidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Иймон етмиш нечта — ёки: олтмиш нечта — шўбадир; унинг энг афзали «Ло илаҳа иллаллоҳ» (деб) айтишдир, энг пасти эса йўлдан озорни (халақит берадиган нарсани) олиб ташлашдир; ҳаё эса иймоннинг бир шўбасидир», дедилар.
- عن أبى سعيد الخدرى رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "إن من شر الناس عند الله منزلة يوم القيامة الرجل يفضي إلى المرأة وتفضي إليه ثم ينشر سرها" ((رواه مسلم)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kuni Alloh huzurida odamlarning eng yomoni — ikkiyuzlamachi (ikki yuzli) kishidir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Anas va Ammordan ham (rivoyat) bor. Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат куни Аллоҳ ҳузурида одамларнинг энг ёмони — иккиюзламачи (икки юзли) кишидир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу бобда Анас ва Аммордан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه ، أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: "آية المنافق ثلاث: إذا حدث كذب، وإذا وعد أخلف، وإذا اؤتمن خان" ((متفق عليه)) .
زاد في ((رواية لمسلم)): "وإن صام وصلى وزعم أنه مسلم".
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki,) Rasululloh ﷺ: «Munofiqning belgisi uchtadir: gapirsa yolgʻon (soʻzlaydi), vaʼda bersa hilof qiladi (vafo qilmaydi), omonatdor qilinsa xiyonat qiladi» dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики,) Расулуллоҳ ﷺ: «Мунофиқнинг белгиси учтадир: гапирса ёлғон (сўзлайди), ваъда берса ҳилоф қилади (вафо қилмайди), омонатдор қилинса хиёнат қилади» дедилар.
- وعن أبي هريرة أن النبي صلى الله عليه وسلم قال: "والكلمة الطيبة صدقة" ((متفق عليه)) وهو بعض حديث تقدم بطوله.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Yaxshi soʻz (aytish) ham sadaqadir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Яхши сўз (айтиш) ҳам садақадир», дедилар.