حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ إِنْ شَاءَ اللَّهُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوشِكُ أَنْ تَضْرِبُوا وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً أَنْ يَضْرِبَ النَّاسُ أَكْبَادَ الْإِبِلِ يَطْلُبُونَ الْعِلْمَ لَا يَجِدُونَ عَالِمًا أَعْلَمَ مِنْ عَالِمِ أَهْلِ الْمَدِينَةِ وَقَالَ قَوْمٌ هُوَ الْعُمَرِيُّ قَالَ فَقَدَّمُوا مَالِكًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Yaqinda sizlar — Sufyon bir marta: odamlar — ilm izlab tuyalarning jigarlarini uradilar, ammo Madina ahlining olimidan koʻra bilimliroq olimni topmaydilar». Baʼzi bir qavm: «U — Umariydir», dedi. (Sufyon) dedi: Ular esa Molikni oldinga qoʻyishdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: «Яқинда сизлар — Суфён бир марта: одамлар — илм излаб туяларнинг жигарларини урадилар, аммо Мадина аҳлининг олимидан кўра билимлироқ олимни топмайдилар». Баъзи бир қавм: «У — Умарийдир», деди. (Суфён) деди: Улар эса Моликни олдинга қўйишди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ أَبِي صَالِحٍ يَعْنِي سُهَيْلًا عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ يُخْبِرُهُمْ ذَلِكَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَفَى أَحَدَكُمْ خَادِمُهُ صَنْعَةَ طَعَامِهِ وَكَفَاهُ حَرَّهُ وَدُخَانَهُ فَلْيُجْلِسْهُ مَعَهُ فَلْيَأْكُلْ فَإِنْ أَبَى فَلْيَأْخُذْ لُقْمَةً فَلْيُرَوِّغْهَا ثُمَّ لِيُعْطِهَا إِيَّاهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Biringizning xizmatkori uning taomini tayyorlab, uning issigʻi va tutunini (koʻtarish bilan) unga kifoya qilsa, uni oʻzi bilan birga oʻtqizsin, u ham yesin. Agar (xizmatkor) bosh tortsa, bir luqma olib, uni (yogʻga) botirsin, soʻng unga bersin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: «Бирингизнинг хизматкори унинг таомини тайёрлаб, унинг иссиғи ва тутунини (кўтариш билан) унга кифоя қилса, уни ўзи билан бирга ўтқизсин, у ҳам есин. Агар (хизматкор) бош тортса, бир луқма олиб, уни (ёғга) ботирсин, сўнг унга берсин».
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى أَبِي قُرَّةَ الزُّبَيْدِيِّ مُوسَى بْنِ طَارِقٍ عَنْ مُوسَى يَعْنِي ابْنَ عُقْبَةَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ وَعَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ أَوْ عَنْ أَحَدِهِمَا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَتُحِبُّونَ أَنْ تَجْتَهِدُوا فِي الدُّعَاءِ قُولُوا اللَّهُمَّ أَعِنَّا عَلَى شُكْرِكَ وَذِكْرِكَ وَحُسْنِ عِبَادَتِكَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Duoda tirishishni yoqtirasizlarmi? Unday boʻlsa, aytinglar: ‹Allohumma aʼinno alo shukrika va zikrika va husni ibodatika (Allohim, Senga shukr qilishda, Seni zikr qilishda va Senga chiroyli ibodat qilishda bizga yordam ber)›», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Дуода тиришишни ёқтирасизларми? Ундай бўлса, айтинглар: ‹Аллоҳумма аъинно ало шукрика ва зикрика ва ҳусни ибодатика (Аллоҳим, Сенга шукр қилишда, Сени зикр қилишда ва Сенга чиройли ибодат қилишда бизга ёрдам бер)›», дедилар.
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَقْطَعُ الصَّلَاةَ الْمَرْأَةُ وَالْكَلْبُ وَالْحِمَارُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Ayol, it va eshak namozni buzadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Аёл, ит ва эшак намозни бузади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ يَعْلَمُ أَنَّهُ إِذَا شَهِدَ الصَّلَاةَ مَعِي كَانَ لَهُ أَعْظَمُ مِنْ شَاةٍ سَمِينَةٍ أَوْ شَاتَيْنِ لَفَعَلَ فَمَا يُصِيبُ مِنْ الْأَجْرِ أَفْضَلُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Agar biringiz men bilan birga namozda hozir boʻlishi oʻziga semiz bir qoʻy yoki ikki qoʻydan ham ulugʻroq ekanini bilganida edi, albatta shunday qilardi. Uning erishadigan ajri esa bundan ham afzaldir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Агар бирингиз мен билан бирга намозда ҳозир бўлиши ўзига семиз бир қўй ёки икки қўйдан ҳам улуғроқ эканини билганида эди, албатта шундай қиларди. Унинг эришадиган ажри эса бундан ҳам афзалдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُعَاذٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَخَطَبَ رَجُلٌ امْرَأَةً يَعْنِي مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ انْظُرْ إِلَيْهَا يَعْنِي أَنَّ فِي أَعْيُنِ الْأَنْصَارِ شَيْئًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi ansorlardan boʻlgan bir ayolga sovchi qoʻydi. Shunda (Nabiy ﷺ): «Unga qarab nazar sol», dedilar, yaʼni ansorlarning koʻzlarida bir narsa bor (degani).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши ансорлардан бўлган бир аёлга совчи қўйди. Шунда (Набий ﷺ): «Унга қараб назар сол», дедилар, яъни ансорларнинг кўзларида бир нарса бор (дегани).
حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ شَرِبَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اضْرِبُوهُ قَالَ فَمِنَّا الضَّارِبُ بِيَدِهِ وَمِنَّا الضَّارِبُ بِنَعْلِهِ وَالضَّارِبُ بِثَوْبِهِ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ أَخْزَاكَ اللَّهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقُولُوا هَكَذَا لَا تُعِينُوا عَلَيْهِ الشَّيْطَانَ وَلَكِنْ قُولُوا رَحِمَكَ اللَّهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ huzurlariga ichgan bir kishi keltirildi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uni uringlar!» dedilar. (Abu Hurayra) aytdi: Bizdan kimdir qoʻli bilan urdi, kimdir poyabzali bilan urdi, kimdir kiyimi bilan urdi. U ketgach, qavmdan baʼzilari: «Alloh seni rasvo qilsin!» deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Bunday demanglar, unga qarshi shaytonga yordam bermanglar! Balki: ‹Alloh senga rahm qilsin›, denglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига ичган бир киши келтирилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уни уринглар!» дедилар. (Абу Ҳурайра) айтди: Биздан кимдир қўли билан урди, кимдир поябзали билан урди, кимдир кийими билан урди. У кетгач, қавмдан баъзилари: «Аллоҳ сени расво қилсин!» дейишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Бундай деманглар, унга қарши шайтонга ёрдам берманглар! Балки: ‹Аллоҳ сенга раҳм қилсин›, денглар», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ قَالَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ قَالَنَزَلَ عَلَيْنَا أَبُو هُرَيْرَةَ بِالْكُوفَةِ قَالَ فَكَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ مَوْلَانَا قَرَابَةٌ قَالَ سُفْيَانُ وَهُوَ مَوْلَى الْأَحْمَسِ فَاجْتَمَعَتْ أَحْمَسُ قَالَ قَيْسٌ فَأَتَيْنَاهُ نُسَلِّمُ عَلَيْهِ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً فَأَتَاهُ الْحَيُّ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا أَبَا هُرَيْرَةَ هَؤُلَاءِ أَنْسِبَاؤُكَ أَتَوْكَ يُسَلِّمُونَ عَلَيْكَ وَتُحَدِّثُهُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَرْحَبًا بِهِمْ وَأَهْلًا صَحِبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثَ سِنِينَ لَمْ أَكُنْ أَحْرَصَ عَلَى أَنْ أَعِيَ الْحَدِيثَ مِنِّي فِيهِنَّ حَتَّى سَمِعْتُهُ يَقُولُ وَاللَّهِ لَأَنْ يَأْخُذَ أَحَدُكُمْ حَبْلًا فَيَحْتَطِبَ عَلَى ظَهْرِهِ فَيَأْكُلَ وَيَتَصَدَّقَ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَأْتِيَ رَجُلًا أَغْنَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ فَضْلِهِ فَيَسْأَلَهُ أَعْطَاهُ أَوْ مَنَعَهُ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا بِيَدِهِ قَرِيبٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْ السَّاعَةِ سَتَأْتُونَ تُقَاتِلُونَ قَوْمًا نِعَالُهُمْ الشَّعَرُ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ
Qays aytadi: Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Kufada bizning oldimizga tushdi. U bilan bizning mavlomiz oʻrtasida qarindoshlik bor edi. Sufyon: U Ahmasning mavlosidir, dedi. Bas, Ahmas (qabilasi) yigʻildi. Qays aytdi: Biz unga salom berish uchun keldik. Otam unga: «Ey Abu Hurayra, mana bular sening qarindoshlaring, senga salom berish uchun kelishdi; ularga Rasululloh ﷺdan hadis aytib bersang», dedi. U: «Ularga marhabo va ahlan! Men Rasululloh ﷺga uch yil hamroh boʻldim; oʻsha (yillar)da hadisni yodda saqlashga mendan koʻra harisroq kishi boʻlmagan. Hatto u zotning shunday deyayotganlarini eshitdim: ‹Allohga qasamki, biringiz arqon olib, oʻz yelkasida oʻtin terib kelishi, soʻng (undan) yeb, sadaqa qilishi — Alloh azza va jalla Oʻz fazlidan boy qilgan bir kishining oldiga borib undan soʻrashidan, u bersa ham, bermasa ham, koʻra yaxshiroqdir›. Soʻng u zot qoʻllari bilan shunday ishora qilib: ‹Soat (Qiyomat) yaqinida sizlar poyabzallari jundan boʻlgan, yuzlari goʻyo teri qoplangan qalqonlardek boʻlgan bir qavm bilan urushgani borasizlar›, dedilar», dedi.Қайс айтади: Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Куфада бизнинг олдимизга тушди. У билан бизнинг мавломиз ўртасида қариндошлик бор эди. Суфён: У Аҳмаснинг мавлосидир, деди. Бас, Аҳмас (қабиласи) йиғилди. Қайс айтди: Биз унга салом бериш учун келдик. Отам унга: «Эй Абу Ҳурайра, мана булар сенинг қариндошларинг, сенга салом бериш учун келишди; уларга Расулуллоҳ ﷺдан ҳадис айтиб берсанг», деди. У: «Уларга марҳабо ва аҳлан! Мен Расулуллоҳ ﷺга уч йил ҳамроҳ бўлдим; ўша (йиллар)да ҳадисни ёдда сақлашга мендан кўра ҳарисроқ киши бўлмаган. Ҳатто у зотнинг шундай деяётганларини эшитдим: ‹Аллоҳга қасамки, бирингиз арқон олиб, ўз елкасида ўтин териб келиши, сўнг (ундан) еб, садақа қилиши — Аллоҳ азза ва жалла Ўз фазлидан бой қилган бир кишининг олдига бориб ундан сўрашидан, у берса ҳам, бермаса ҳам, кўра яхшироқдир›. Сўнг у зот қўллари билан шундай ишора қилиб: ‹Соат (Қиёмат) яқинида сизлар поябзаллари жундан бўлган, юзлари гўё тери қопланган қалқонлардек бўлган бир қавм билан урушгани борасизлар›, дедилар», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ وَهُوَ الْوَاسِطِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَقُولُ اسْتَقْرَضْتُ عَبْدِي فَلَمْ يُقْرِضْنِي وَيَشْتُمُنِي عَبْدِي وَهُوَ لَا يَدْرِي يَقُولُ وَا دَهْرَاهْ وَا دَهْرَاهْ وَأَنَا الدَّهْرُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «(Alloh azza va jalla) shunday deydi: Men bandamdan qarz soʻradim, u Menga qarz bermadi. Bandam Meni soʻkadi, holbuki u bilmaydi — u: ‹Voy zamon-ey, voy zamon-ey!› deydi, holbuki zamon Menman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «(Аллоҳ азза ва жалла) шундай дейди: Мен бандамдан қарз сўрадим, у Менга қарз бермади. Бандам Мени сўкади, ҳолбуки у билмайди — у: ‹Вой замон-эй, вой замон-эй!› дейди, ҳолбуки замон Менман», дедилар.
حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ لَا أَعْلَمُهُ إِلَّا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَزَلَ الْقُرْآنُ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ الْمِرَاءُ فِي الْقُرْآنِ كُفْرٌ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَمَا عَرَفْتُمْ مِنْهُ فَاعْمَلُوا وَمَا جَهِلْتُمْ مِنْهُ فَرُدُّوهُ إِلَى عَالِمِهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qurʼon yetti harf (qiroat) ustida nozil boʻldi. Qurʼon haqida tortishuv esa kufrdir», dedilar — buni uch marta (takrorladilar) — «bas, undan bilganingizga amal qilinglar, bilmaganingizni esa uni biladigan zotga qaytaringlar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қуръон етти ҳарф (қироат) устида нозил бўлди. Қуръон ҳақида тортишув эса куфрдир», дедилар — буни уч марта (такрорладилар) — «бас, ундан билганингизга амал қилинглар, билмаганингизни эса уни биладиган зотга қайтаринглар».
حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ صَامَ يَوْمًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ زَحْزَحَ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ بِذَلِكَ سَبْعِينَ خَرِيفًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Alloh yoʻlida bir kun roʻza tutsa, Alloh oʻsha kun sababli uning yuzini yetmish kuzlik masofada doʻzaxdan uzoqlashtiradi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Аллоҳ йўлида бир кун рўза тутса, Аллоҳ ўша кун сабабли унинг юзини етмиш кузлик масофада дўзахдан узоқлаштиради», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي فُدَيْكٍ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَمَا صَلَّيْتُ وَرَاءَ أَحَدٍ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَشْبَهَ صَلَاةً بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ فُلَانٍ قَالَ سُلَيْمَانُ كَانَ يُطِيلُ الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ مِنْ الظُّهْرِ وَيُخَفِّفُ الْأُخْرَيَيْنِ وَيُخَفِّفُ الْعَصْرَ وَيَقْرَأُ فِي الْمَغْرِبِ بِقِصَارِ الْمُفَصَّلِ وَيَقْرَأُ فِي الْعِشَاءِ بِوَسَطِ الْمُفَصَّلِ وَيَقْرَأُ فِي الصُّبْحِ بِطِوَالِ الْمُفَصَّلِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men namozi Rasululloh ﷺning namozlariga falon kishinikichalik oʻxshash boʻlgan biror kishi ortida namoz oʻqimaganman. Sulaymon aytdi: U peshinning dastlabki ikki rakatini uzun, oxirgi ikki rakatini yengil qilardi, asrni yengil qilardi, shomda qisqa mufassal suralarini, xuftonda oʻrtacha mufassal suralarini, bomdodda uzun mufassal suralarini oʻqirdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен намози Расулуллоҳ ﷺнинг намозларига фалон кишиникичалик ўхшаш бўлган бирор киши ортида намоз ўқимаганман. Сулаймон айтди: У пешиннинг дастлабки икки ракатини узун, охирги икки ракатини енгил қиларди, асрни енгил қиларди, шомда қисқа муфассал сураларини, хуфтонда ўртача муфассал сураларини, бомдодда узун муфассал сураларини ўқирди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي قَرَابَةً أَصِلُهُمْ وَيَقْطَعُونَ وَأُحْسِنُ إِلَيْهِمْ وَيُسِيئُونَ إِلَيَّ وَأَحْلُمُ عَنْهُمْ وَيَجْهَلُونَ عَلَيَّ قَالَ لَئِنْ كُنْتَ كَمَا تَقُولُ فَكَأَنَّمَا تُسِفُّهُمْ الْمَلَّ وَلَا يَزَالُ مَعَكَ مِنْ اللَّهِ ظَهِيرٌ عَلَيْهِمْ مَا دُمْتَ عَلَى ذَلِكَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Yo Rasululloh! Mening qarindoshlarim bor, men ular bilan aloqani ulayman, ular esa meni uzadilar; men ularga yaxshilik qilaman, ular menga yomonlik qiladilar; men ularga halimlik (sabr) qilaman, ular menga nodonlik qiladilar», dedi. Shunda u zot: «Agar sen aytganingdek boʻlsa, sen goʻyo ularning (yuziga) issiq kul yedirayotgandeksan. Sen shu (yaxshi yoʻlda) turar ekansan, Alloh tomonidan sen bilan birga ularga qarshi yordamchi doimo qoladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Ё Расулуллоҳ! Менинг қариндошларим бор, мен улар билан алоқани улайман, улар эса мени узадилар; мен уларга яхшилик қиламан, улар менга ёмонлик қиладилар; мен уларга ҳалимлик (сабр) қиламан, улар менга нодонлик қиладилар», деди. Шунда у зот: «Агар сен айтганингдек бўлса, сен гўё уларнинг (юзига) иссиқ кул едираётгандексан. Сен шу (яхши йўлда) турар экансан, Аллоҳ томонидан сен билан бирга уларга қарши ёрдамчи доимо қолади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ أَتَى إِلَى الْمَقْبَرَةِ فَسَلَّمَ عَلَى أَهْلِ الْمَقْبَرَةِ فَقَالَ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لَاحِقُونَ ثُمَّ قَالَ وَدِدْتُ أَنَّا قَدْ رَأَيْنَا إِخْوَانَنَا قَالَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَسْنَا بِإِخْوَانِكَ قَالَ بَلْ أَنْتُمْ أَصْحَابِي وَإِخْوَانِي الَّذِينَ لَمْ يَأْتُوا بَعْدُ وَأَنَا فَرَطُهُمْ عَلَى الْحَوْضِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَعْرِفُ مَنْ لَمْ يَأْتِ مِنْ أُمَّتِكَ بَعْدُ قَالَ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا كَانَ لَهُ خَيْلٌ غُرٌّ مُحَجَّلَةٌ بَيْنَ ظَهْرَانَيْ خَيْلٍ بُهْمٍ دُهْمٍ أَلَمْ يَكُنْ يَعْرِفُهَا قَالُوا بَلَى قَالَ فَإِنَّهُمْ يَأْتُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ أَثَرِ الْوُضُوءِ وَأَنَا فَرَطُهُمْ عَلَى الْحَوْضِ ثُمَّ قَالَ أَلَا لَيُذَادَنَّ رِجَالٌ مِنْكُمْ عَنْ حَوْضِي كَمَا يُذَادُ الْبَعِيرُ الضَّالُّ أُنَادِيهِمْ أَلَا هَلُمَّ فَيُقَالُ إِنَّهُمْ بَدَّلُوا بَعْدَكَ فَأَقُولُ سُحْقًا سُحْقًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ qabristonga keldilar va qabr ahliga salom berib: «Assalomu alaykum, ey moʻminlar qavmining diyori! Biz ham, inshaalloh, sizlarga qoʻshiluvchimiz», dedilar. Soʻng: «Birodarlarimizni koʻrishni istardim», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, biz sizning birodarlaringiz emasmizmi?» dedilar. U zot: «Yoʻq, sizlar mening sahobalarimsiz; birodarlarim esa hali kelmaganlardir. Men Havz boshida ular uchun oldin boruvchiman», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, ummatingizdan hali kelmaganlarni qanday tanaysiz?» dedilar. U zot: «Aytinglar-chi, agar bir kishining qop-qora otlar orasida peshonasi va oyoqlari oq boʻlgan oti boʻlsa, uni tanimasmidi?» dedilar. Ular: «Ha, tanaydi», dedilar. U zot: «Bas, ular Qiyomat kunida tahorat izidan yuzlari va qoʻl-oyoqlari nurli holda keladilar; men esa Havz boshida ular uchun oldin boruvchiman», dedilar. Soʻng: «Ogoh boʻlinglar! Adashgan tuya haydalganidek, sizlardan baʼzi kishilar mening Havzimdan albatta haydaladi. Men ularni: ‹Ey, berikelinglar!› deb chaqiraman. Shunda: ‹Ular sizdan keyin oʻzgartirib yubordilar›, deyiladi. Men esa: ‹Yoʻqoling, yoʻqoling!› deyman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ қабристонга келдилар ва қабр аҳлига салом бериб: «Ассалому алайкум, эй мўминлар қавмининг диёри! Биз ҳам, иншааллоҳ, сизларга қўшилувчимиз», дедилар. Сўнг: «Биродарларимизни кўришни истардим», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз сизнинг биродарларингиз эмасмизми?» дедилар. У зот: «Йўқ, сизлар менинг саҳобаларимсиз; биродарларим эса ҳали келмаганлардир. Мен Ҳавз бошида улар учун олдин борувчиман», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, умматингиздан ҳали келмаганларни қандай танайсиз?» дедилар. У зот: «Айтинглар-чи, агар бир кишининг қоп-қора отлар орасида пешонаси ва оёқлари оқ бўлган оти бўлса, уни танимасмиди?» дедилар. Улар: «Ҳа, танайди», дедилар. У зот: «Бас, улар Қиёмат кунида таҳорат изидан юзлари ва қўл-оёқлари нурли ҳолда келадилар; мен эса Ҳавз бошида улар учун олдин борувчиман», дедилар. Сўнг: «Огоҳ бўлинглар! Адашган туя ҳайдалганидек, сизлардан баъзи кишилар менинг Ҳавзимдан албатта ҳайдалади. Мен уларни: ‹Эй, берикелинглар!› деб чақираман. Шунда: ‹Улар сиздан кейин ўзгартириб юбордилар›, дейилади. Мен эса: ‹Йўқолинг, йўқолинг!› дейман», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُؤْمِنُ الْمُؤْمِنُ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا يَغَارُ يَغَارُ وَاللَّهُ أَشَدُّ غَيْرًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Moʻmin, moʻmin» — (buni) ikki yoki uch marta (takrorlab) — «rashk qiladi, rashk qiladi; Alloh esa rashki eng qattiq zotdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мўмин, мўмин» — (буни) икки ёки уч марта (такрорлаб) — «рашк қилади, рашк қилади; Аллоҳ эса рашки энг қаттиқ зотдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ أَلَا أَدُلُّكُمْ عَلَى مَا يَرْفَعُ اللَّهُ بِهِ الدَّرَجَاتِ وَيَمْحُو بِهِ الْخَطَايَا كَثْرَةُ الْخُطَى إِلَى الْمَسَاجِدِ وَانْتِظَارُ الصَّلَاةِ بَعْدَ الصَّلَاةِ وَإِسْبَاغُ الْوُضُوءِ عَلَى الْمَكَارِهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Alloh u bilan darajalarni koʻtaradigan va xatolarni oʻchiradigan narsani sizlarga koʻrsatmaymi? — masjidlarga qadamni koʻp bosish, namozdan keyin yana namozni kutish va nomaqbul holatlarda ham tahoratni mukammal bajarishdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳ у билан даражаларни кўтарадиган ва хатоларни ўчирадиган нарсани сизларга кўрсатмайми? — масжидларга қадамни кўп босиш, намоздан кейин яна намозни кутиш ва номақбул ҳолатларда ҳам таҳоратни мукаммал бажаришдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَتُؤَدُّنَّ الْحُقُوقَ إِلَى أَهْلِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُقَادَ لِلشَّاةِ الْجَلْحَاءِ مِنْ الْقَرْنَاءِ تَنْطَحُهَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qiyomat kuni haqlar albatta egalariga qaytariladi, hatto shoxsiz qoʻy uchun uni suzgan shoxli qoʻydan qasos olinadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қиёмат куни ҳақлар албатта эгаларига қайтарилади, ҳатто шохсиз қўй учун уни сузган шохли қўйдан қасос олинади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ نَهَى عَنْ النَّذْرِ وَقَالَ لَا يَرُدُّ مِنْ الْقَدَرِ وَإِنَّمَا يُسْتَخْرَجُ بِهِ مِنْ الْبَخِيلِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ nazrdan qaytarib: «Albatta, u (nazr) taqdirdan biror narsani qaytarmaydi, faqat u bilan baxildan (mol) chiqariladi, xolos», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ назрдан қайтариб: «Албатта, у (назр) тақдирдан бирор нарсани қайтармайди, фақат у билан бахилдан (мол) чиқарилади, холос», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ سَمِعْتُ الْعَلَاءَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْوِيهِ عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنَّهُ قَالَ أَنَا خَيْرُ الشُّرَكَاءِ فَمَنْ عَمِلَ عَمَلًا فَأَشْرَكَ فِيهِ غَيْرِي فَأَنَا بَرِيءٌ مِنْهُ وَهُوَ لِلَّذِي أَشْرَكَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ buni Robblari azza va jalladan rivoyat qilib aytdilar: «Men sheriklarning eng yaxshisiman. Kim bir amal qilib, unda Mendan boshqasini sherik qilsa, Men undan voz kechaman, u (amal) esa oʻzi sherik qilgan (zot)nikidir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ буни Робблари азза ва жалладан ривоят қилиб айтдилар: «Мен шерикларнинг энг яхшисиман. Ким бир амал қилиб, унда Мендан бошқасини шерик қилса, Мен ундан воз кечаман, у (амал) эса ўзи шерик қилган (зот)никидир».
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا خَيْرُ الشُّرَكَاءِ مَنْ عَمِلَ لِي عَمَلًا فَأَشْرَكَ فِيهِ غَيْرِي فَأَنَا مِنْهُ بَرِيءٌ وَهُوَ لِلَّذِي أَشْرَكَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ menga shunday dedilar: «Alloh azza va jalla: ‹Men sheriklarning eng yaxshisiman. Kim Men uchun bir amal qilib, unda Mendan boshqasini sherik qilsa, Men undan voz kechaman, u esa oʻzi sherik qilgan (zot)nikidir›, dedi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга шундай дедилар: «Аллоҳ азза ва жалла: ‹Мен шерикларнинг энг яхшисиман. Ким Мен учун бир амал қилиб, унда Мендан бошқасини шерик қилса, Мен ундан воз кечаман, у эса ўзи шерик қилган (зот)никидир›, деди».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ الصَّادِقَ الْمَصْدُوقَ أَبَا الْقَاسِمِ صَاحِبَ الْحُجْرَةِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تُنْزَعُ الرَّحْمَةُ إِلَّا مِنْ شَقِيٍّقَالَ شُعْبَةُ كَتَبَ بِهِ إِلَيَّ وَقَرَأْتُهُ عَلَيْهِ يَعْنِي مَنْصُورًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh — sodiq va tasdiqlangan, Abulqosim, hujra sohibi ﷺ — ning: «Rahm-shafqat faqat baxtsiz kishidangina tortib olinadi», deyayotganlarini eshitdim. Shuʼba aytdi: Uni menga (Mansur) yozib yubordi va men uni unga — yaʼni Mansurga — oʻqib berdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ — содиқ ва тасдиқланган, Абулқосим, ҳужра соҳиби ﷺ — нинг: «Раҳм-шафқат фақат бахтсиз кишидангина тортиб олинади», деяётганларини эшитдим. Шуъба айтди: Уни менга (Мансур) ёзиб юборди ва мен уни унга — яъни Мансурга — ўқиб бердим.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْكَمْأَةُ مِنْ الْمَنِّ وَمَاؤُهَا شِفَاءٌ لِلْعَيْنِ وَالْعَجْوَةُ مِنْ الْجَنَّةِ وَمَاؤُهَا شِفَاءٌ مِنْ السُّمِّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kamʼa (qoʻziqorin) mann (jannat taomi)dandir va uning suvi koʻz uchun shifodir. Ajva (xurmosi) esa jannatdandir va uning suvi zahardan shifodir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Камъа (қўзиқорин) манн (жаннат таоми)дандир ва унинг суви кўз учун шифодир. Ажва (хурмоси) эса жаннатдандир ва унинг суви заҳардан шифодир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي زِيَادٍ الطَّحَّانِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ رَأَى رَجُلًا يَشْرَبُ قَائِمًا فَقَالَ لَهُ قِه قَالَ لِمَهْ قَالَ أَيَسُرُّكَ أَنْ يَشْرَبَ مَعَكَ الْهِرُّ قَالَ لَا قَالَ فَإِنَّهُ قَدْ شَرِبَ مَعَكَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مِنْهُ الشَّيْطَانُحَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي زِيَادٍ مَوْلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ فَذَكَرَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ tik turib ichayotgan bir kishini koʻrib, unga: «Qus!» dedilar. U: «Nega?» dedi. U zot: «Mushuk sen bilan birga ichishi seni xursand qiladimi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Sen bilan birga undan ham yomonrogʻi — shayton ichdi», dedilar. Hajjoj bizga aytib berdi: Shuʼba bizga Hasan ibn Alining mavlosi Abu Ziyoddan aytib berdi: Men Abu Hurayrani eshitdim, deb uni zikr qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ тик туриб ичаётган бир кишини кўриб, унга: «Қус!» дедилар. У: «Нега?» деди. У зот: «Мушук сен билан бирга ичиши сени хурсанд қиладими?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Сен билан бирга ундан ҳам ёмонроғи — шайтон ичди», дедилар. Ҳажжож бизга айтиб берди: Шуъба бизга Ҳасан ибн Алининг мавлоси Абу Зиёддан айтиб берди: Мен Абу Ҳурайрани эшитдим, деб уни зикр қилди.
مَضْرُوبٌ عَلَيْهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا زُرْعَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُهْلِكُ أُمَّتِي هَذَا الْحَيُّ مِنْ قُرَيْشٍ قَالُوا فَمَا تَأْمُرُنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لَوْ أَنَّ النَّاسَ اعْتَزَلُوهُمْو قَالَ أَبِي فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ اضْرِبْ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ فَإِنَّهُ خِلَافُ الْأَحَادِيثِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي قَوْلَهُ اسْمَعُوا وَأَطِيعُوا وَاصْبِرُوا
Bu (hadis) ustiga chiziq tortilgan. Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ummatimni Qurayshning ana shu jamoasi halok qiladi», dedilar. Ular: «Bizga nima buyurasiz, ey Allohning Rasuli?» dedilar. U zot: «Qaniydi odamlar ulardan chetlanib turishsa», dedilar. Otam oʻzi vafot etgan kasalligida: «Bu hadis ustiga chiziq tort, chunki u Nabiy ﷺdan (kelgan) hadislarga — yaʼni u zotning: ‹Eshitinglar, itoat qilinglar va sabr qilinglar›, degan soʻzlariga — xilofdir», dedi.Бу (ҳадис) устига чизиқ тортилган. Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Умматимни Қурайшнинг ана шу жамоаси ҳалок қилади», дедилар. Улар: «Бизга нима буюрасиз, эй Аллоҳнинг Расули?» дедилар. У зот: «Қанийди одамлар улардан четланиб туришса», дедилар. Отам ўзи вафот этган касаллигида: «Бу ҳадис устига чизиқ торт, чунки у Набий ﷺдан (келган) ҳадисларга — яъни у зотнинг: ‹Эшитинглар, итоат қилинглар ва сабр қилинглар›, деган сўзларига — хилофдир», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ سُئِلَ عَنْ قِرَاءَةِ الْإِمَامِ فِي الصَّلَاةِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَفِي كُلِّ الصَّلَوَاتِ يُقْرَأُ فَمَا أَسْمَعَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْمَعْنَاكُمْ وَمَا أَخْفَى عَلَيْنَا أَخْفَيْنَا عَلَيْكُمْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan namozda imomning qiroati haqida soʻralganda, u shunday dedi: Har bir namozda qiroat qilinadi. Rasululloh ﷺ bizga eshittirib oʻqigan narsalarini biz ham sizlarga eshittiramiz, bizdan yashirin (ovozsiz) oʻqiganlarini esa biz ham sizlardan yashiramiz.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан намозда имомнинг қироати ҳақида сўралганда, у шундай деди: Ҳар бир намозда қироат қилинади. Расулуллоҳ ﷺ бизга эшиттириб ўқиган нарсаларини биз ҳам сизларга эшиттирамиз, биздан яширин (овозсиз) ўқиганларини эса биз ҳам сизлардан яширамиз.
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ: مَالِكٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنِ ابْنِ أُكَيْمَةَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ مِنْ صَلَاةٍ جَهَرَ فِيهَا بِالْقِرَاءَةِ فَقَالَ هَلْ قَرَأَ مَعِي أَحَدٌ مِنْكُمْ آنِفًا قَالَ رَجُلٌ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنِّي أَقُولُ مَا لِي أُنَازَعُ الْقُرْآنَ قَالَ فَانْتَهَى النَّاسُ عَنْ الْقِرَاءَةِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا جَهَرَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْقِرَاءَةِ فِي الصَّلَاةِ حِينَ سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ qiroatni ovoz chiqarib oʻqigan bir namozdan qaytdilar-da: «Sizlardan birortangiz hozir men bilan (birga) oʻqidimi?», dedilar. Bir kishi: «Ha, ey Rasululloh», dedi. U zot: «Aniqki, men: ‹Nega Qurʼon (qiroati)da men bilan tortishilmoqda?› deb (oʻylayotgan edim)», dedilar. (Roviy) aytdi: Shunda odamlar Rasululloh ﷺdan buni eshitganlaridan keyin Rasululloh ﷺ ovoz chiqarib qiroat qiladigan namozlarda u zot bilan (birga) qiroat qilishdan toʻxtadilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ қироатни овоз чиқариб ўқиган бир намоздан қайтдилар-да: «Сизлардан бирортангиз ҳозир мен билан (бирга) ўқидими?», дедилар. Бир киши: «Ҳа, эй Расулуллоҳ», деди. У зот: «Аниқки, мен: ‹Нега Қуръон (қироати)да мен билан тортишилмоқда?› деб (ўйлаётган эдим)», дедилар. (Ровий) айтди: Шунда одамлар Расулуллоҳ ﷺдан буни эшитганларидан кейин Расулуллоҳ ﷺ овоз чиқариб қироат қиладиган намозларда у зот билан (бирга) қироат қилишдан тўхтадилар.
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ: مَالِكٌ عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ وَكُتِبَ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنْ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ وَلَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا أَحَدٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Kim bir kunda yuz marta: ‹Lo ilaha illalloh, vahdahu lo shariyka lah, lahul mulku va lahul hamd, va huva ala kulli shayʼin qodir (Yolgʻiz Allohdan boshqa ibodatga sazovor zot yoʻq, Uning sherigi yoʻq; mulk Unikidir va barcha hamdlar Unikidir; U har narsaga qodir)›, — desa, oʻnta qul ozod qilgan (kishi)dek savob oladi; uning hisobiga yuzta yaxshi amal yoziladi, yuzta yomon amal (uning hisobidan) oʻchiriladi va u kuni — ertalabdan to kechgacha — shaytondan himoyalanadi; hech kim — undan koʻra koʻproq (amal) qilgandan boshqa — undan afzal boʻlmaydi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Ким бир кунда юз марта: ‹Ло илаҳа иллаллоҳ, ваҳдаҳу ло шарийка лаҳ, лаҳул мулку ва лаҳул ҳамд, ва ҳува ала кулли шайъин қодир (Ёлғиз Аллоҳдан бошқа ибодатга сазовор зот йўқ, Унинг шериги йўқ; мулк Уникидир ва барча ҳамдлар Уникидир; У ҳар нарсага қодир)›, — деса, ўнта қул озод қилган (киши)дек савоб олади; унинг ҳисобига юзта яхши амал ёзилади, юзта ёмон амал (унинг ҳисобидан) ўчирилади ва у куни — эрталабдан то кечгача — шайтондан ҳимояланади; ҳеч ким — ундан кўра кўпроқ (амал) қилгандан бошқа — ундан афзал бўлмайди», — дедилар.
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ: مَالِكٌ عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir kunda yuz marta ‹Subhanallohi va bihamdih› desa, gunohlari — garchi dengiz koʻpigicha koʻp boʻlsa-da — undan toʻkib tashlanadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир кунда юз марта ‹Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳ› деса, гуноҳлари — гарчи денгиз кўпигича кўп бўлса-да — ундан тўкиб ташланади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ مُوسَى يَعْنِي ابْنَ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ مَرْوَانَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ شَرُّ مَا فِي رَجُلٍ شُحٌّ هَالِعٌ وَجُبْنٌ خَالِعٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kishidagi eng yomon narsa — (insonni) sarosimaga soladigan baxillik va (yuragini) oʻyib oladigan qoʻrqoqlikdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Кишидаги энг ёмон нарса — (инсонни) саросимага соладиган бахиллик ва (юрагини) ўйиб оладиган қўрқоқликдир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنِ ابْنِ حُنَيْنٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعَ رَجُلًا يَقْرَأُ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ فَقَالَ وَجَبَتْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا وَجَبَتْ قَالَ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kishining {Ayting: ‹U — Alloh yagonadir›} (surasi)ni oʻqiyotganini eshitib: «Vojib boʻldi», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, nima vojib boʻldi?» dedilar. U zot: «Unga jannat vojib boʻldi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир кишининг {Айтинг: ‹У — Аллоҳ ягонадир›} (сураси)ни ўқиётганини эшитиб: «Вожиб бўлди», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, нима вожиб бўлди?» дедилар. У зот: «Унга жаннат вожиб бўлди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ وَعَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُسَمِعْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ عَجِبَ رَبُّنَا مِنْ قَوْمٍ يُقَادُونَ إِلَى الْجَنَّةِ فِي السَّلَاسِلِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) shunday deydi: Men Abulqosim ﷺning: «Robbimiz zanjirlar bilan jannatga (bogʻlab) yetaklab boriladigan bir qavmdan ajablandi», deyayotganlarini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) шундай дейди: Мен Абулқосим ﷺнинг: «Роббимиз занжирлар билан жаннатга (боғлаб) етаклаб бориладиган бир қавмдан ажабланди», деяётганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أُتِيَ بِطَعَامٍ مِنْ غَيْرِ أَهْلِهِ سَأَلَ عَنْهُ فَإِنْ قِيلَ هَدِيَّةٌ أَكَلَ وَإِنْ قِيلَ صَدَقَةٌ قَالَ كُلُوا وَلَمْ يَأْكُلْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) shunday deydi: Nabiy ﷺga oʻz ahllaridan boʻlmagan (birov) tomonidan taom keltirilsa, u zot u haqda soʻrardilar. Agar: «Hadya», deyilsa, yer edilar; agar: «Sadaqa», deyilsa: «Yenglar», deb oʻzlari yemas edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) шундай дейди: Набий ﷺга ўз аҳлларидан бўлмаган (биров) томонидан таом келтирилса, у зот у ҳақда сўрардилар. Агар: «Ҳадя», дейилса, ер эдилар; агар: «Садақа», дейилса: «Енглар», деб ўзлари емас эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ مُحَمَّدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُسَمِعْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَخْرُجُ مِنْ الْمَدِينَةِ رِجَالٌ رَغْبَةً عَنْهَا وَالْمَدِينَةُ خَيْرٌ لَهُمْ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) shunday deydi: Men Abulqosim ﷺning: «Madinadan undan koʻngli sovib kishilar chiqib ketadi, holbuki bilganlarida edi, Madina ular uchun yaxshiroqdir», deyayotganlarini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) шундай дейди: Мен Абулқосим ﷺнинг: «Мадинадан ундан кўнгли совиб кишилар чиқиб кетади, ҳолбуки билганларида эди, Мадина улар учун яхшироқдир», деяётганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُسَمِعْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَدْخُلُ سَبْعُونَ أَلْفًا مِنْ أُمَّتِي الْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ فَقَالَ رَجُلٌ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ ثُمَّ قَامَ آخَرُ فَقَالَ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَقَالَ سَبَقَكَ بِهَا عُكَّاشَةُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) shunday deydi: Men Abulqosim ﷺning: «Ummatimdan yetmish ming kishi hisobsiz jannatga kiradi», deyayotganlarini eshitdim. Shunda bir kishi: «Allohga duo qiling, meni ulardan qilsin», dedi. Soʻng boshqa biri turib: «Allohga duo qiling, meni ulardan qilsin», dedi. U zot: «Bunda seni Ukkosha oʻzib ketdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) шундай дейди: Мен Абулқосим ﷺнинг: «Умматимдан етмиш минг киши ҳисобсиз жаннатга киради», деяётганларини эшитдим. Шунда бир киши: «Аллоҳга дуо қилинг, мени улардан қилсин», деди. Сўнг бошқа бири туриб: «Аллоҳга дуо қилинг, мени улардан қилсин», деди. У зот: «Бунда сени Уккоша ўзиб кетди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ كُلَيْبٍ حَدَّثَنِي أَبِي سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْخُطْبَةُ الَّتِي لَيْسَ فِيهَا شَهَادَةٌ كَالْيَدِ الْجَذْمَاءِقَالَ عَبْد اللَّهِ و حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمِنْهَالِ أَخُو حَجَّاجٍ الْأَنْمَاطِيُّ وَكَانَ ثِقَةً قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ عَنْ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ مِثْلَهُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) shunday deydi: Rasululloh ﷺ: «Tarkibida shahodat boʻlmagan xutba kesilgan qoʻlga oʻxshaydi», dedilar. Abdulloh aytdi: Menga Hajjojning akasi Muhammad ibn Minhol al-Anmotiy — u ishonchli edi — aytib berdi: Bizga Abdulvohid ibn Ziyod Osim ibn Kulaybdan, u otasidan, u Abu Hurayradan, u Nabiy ﷺdan xuddi shunday aytib berdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) шундай дейди: Расулуллоҳ ﷺ: «Таркибида шаҳодат бўлмаган хутба кесилган қўлга ўхшайди», дедилар. Абдуллоҳ айтди: Менга Ҳажжожнинг акаси Муҳаммад ибн Минҳол ал-Анмотий — у ишончли эди — айтиб берди: Бизга Абдулвоҳид ибн Зиёд Осим ибн Кулайбдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий ﷺдан худди шундай айтиб берди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَالْعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَشْكُرُ اللَّهَ مَنْ لَا يَشْكُرُ النَّاسَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Odamlarga shukr qilmagan kishi Allohga shukr qilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Одамларга шукр қилмаган киши Аллоҳга шукр қилмайди», дедилар.
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ: مَالِكٌ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُسْلِمُ أَوْ الْمُؤْمِنُ فَغَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتْ مِنْ وَجْهِهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ نَظَرَ إِلَيْهَا بِعَيْنِهِ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ أَوْ نَحْوَ هَذَا فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتْ مِنْ يَدَيْهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ بَطَشَ بِهَا مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ حَتَّى يَخْرُجَ نَقِيًّا مِنْ الذُّنُوبِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Musulmon banda — yoki moʻmin banda — tahorat olib, yuzini yuvsa, koʻzlari bilan qaragan har bir xatosi suv bilan — yoki suvning oxirgi tomchisi bilan — yuzidan chiqib ketadi. Qoʻllarini yuvsa, qoʻllari bilan tutgan har bir xatosi suv bilan — yoki suvning oxirgi tomchisi bilan — qoʻllaridan chiqib ketadi, toki u gunohlardan pok holda chiqadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Мусулмон банда — ёки мўмин банда — таҳорат олиб, юзини ювса, кўзлари билан қараган ҳар бир хатоси сув билан — ёки сувнинг охирги томчиси билан — юзидан чиқиб кетади. Қўлларини ювса, қўллари билан тутган ҳар бир хатоси сув билан — ёки сувнинг охирги томчиси билан — қўлларидан чиқиб кетади, токи у гуноҳлардан пок ҳолда чиқади», дедилар.
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ: مَالِكٌ قَالَ أَبِي و حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِمَا يَمْحُو اللَّهُ بِهِ الْخَطَايَا وَيَرْفَعُ بِهِ الدَّرَجَاتِ إِسْبَاغُ الْوُضُوءِ عَلَى الْمَكَارِهِ قَالَ إِسْحَاقُ فِي الْمَكَارِهِ وَكَثْرَةُ الْخُطَى إِلَى الْمَسَاجِدِ وَانْتِظَارُ الصَّلَاةِ بَعْدَ الصَّلَاةِ فَذَلِكُمْ الرِّبَاطُ فَذَلِكُمْ الرِّبَاطُ فَذَلِكُمْ الرِّبَاطُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh u bilan xatolarni oʻchiradigan va darajalarni koʻtaradigan narsani sizlarga aytib bermaymi? Nomaqbul holatlarda ham tahoratni mukammal bajarish, masjidlarga qadamni koʻp bosish va namozdan keyin yana namozni kutish. Ana shu ribotdir, ana shu ribotdir, ana shu ribotdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ у билан хатоларни ўчирадиган ва даражаларни кўтарадиган нарсани сизларга айтиб бермайми? Номақбул ҳолатларда ҳам таҳоратни мукаммал бажариш, масжидларга қадамни кўп босиш ва намоздан кейин яна намозни кутиш. Ана шу риботдир, ана шу риботдир, ана шу риботдир», дедилар.
قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ: مَالِكٌ عَنْ سُمَيٍّ مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي النِّدَاءِ وَالصَّفِّ الْأَوَّلِ ثُمَّ لَمْ يَجِدُوا إِلَّا أَنْ يَسْتَهِمُوا عَلَيْهِ لَاسْتَهَمُوا عَلَيْهِ وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي التَّهْجِيرِ لَاسْتَبَقُوا إِلَيْهِ وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي الْعَتَمَةِ وَالصُّبْحِ لَأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Agar odamlar azon va birinchi safda nima (fazilat) borligini bilganlarida, soʻng uni (faqat) qurʼa tashlash bilangina topa olganlarida edi, albatta qurʼa tashlardilar. Agar namozga erta kelishda nima (fazilat) borligini bilganlarida edi, albatta unga (yetishga) musobaqalashardilar. Agar xufton va bomdod namozlarida nima (fazilat) borligini bilganlarida edi, hatto emaklab boʻlsa-da, ularga kelardilar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Агар одамлар азон ва биринчи сафда нима (фазилат) борлигини билганларида, сўнг уни (фақат) қуръа ташлаш билангина топа олганларида эди, албатта қуръа ташлардилар. Агар намозга эрта келишда нима (фазилат) борлигини билганларида эди, албатта унга (етишга) мусобақалашардилар. Агар хуфтон ва бомдод намозларида нима (фазилат) борлигини билганларида эди, ҳатто эмаклаб бўлса-да, уларга келардилар».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ عُبَيْدٍ مَوْلَى أَبِي رُهْمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ رُبَّ يَمِينٍ لَا تَصْعَدُ إِلَى اللَّهِ بِهَذِهِ الْبُقْعَةِ فَرَأَيْتُ فِيهَا النَّخَّاسِينَ بَعْدُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning: «Bu joyda (aytiladigan) qanchadan-qancha qasam borki, u Allohga koʻtarilmaydi», deyayotganlarini eshitdim. Keyinchalik men u yerda hayvon savdogarlarini koʻrdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Бу жойда (айтиладиган) қанчадан-қанча қасам борки, у Аллоҳга кўтарилмайди», деяётганларини эшитдим. Кейинчалик мен у ерда ҳайвон савдогарларини кўрдим.