Rivoyatlari 973 ta, 12 toʻplamda.Ривоятлари 973 та, 12 тўпламда. Hadislarda 77 marta tilga olingan.Ҳадисларда 77 марта тилга олинган.
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَبِي عِيسَى الأُسْوَارِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم زَجَرَ عَنِ الشُّرْبِ قَائِمًا .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ tik turib ichishdan qaytardilar (zajr qildilar).Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ тик туриб ичишдан қайтардилар (зажр қилдилар).
وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ وَابْنِ الْمُثَنَّى - قَالُوا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَبِي عِيسَى الأُسْوَارِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الشُّرْبِ قَائِمًا .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ tik turib ichishdan qaytardilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ тик туриб ичишдан қайтардилар.
حَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنِي حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ، بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِيَّاكُمْ وَالْجُلُوسَ فِي الطُّرُقَاتِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَنَا بُدٌّ مِنْ مَجَالِسِنَا نَتَحَدَّثُ فِيهَا . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَإِذَا أَبَيْتُمْ إِلاَّ الْمَجْلِسَ فَأَعْطُوا الطَّرِيقَ حَقَّهُ " . قَالُوا وَمَا حَقُّهُ قَالَ " غَضُّ الْبَصَرِ وَكَفُّ الأَذَى وَرَدُّ السَّلاَمِ وَالأَمْرُ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْىُ عَنِ الْمُنْكَرِ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: (Nabiy ﷺ): «Yoʻllarda oʻtirishdan ehtiyot boʻlinglar!» — dedilar. (Sahobalar): «Yo Rasululloh! Bizning oʻtiradigan joylarimizdan boshqa iloj yoʻq, biz oʻsha yerlarda suhbatlashamiz», dedilar. Rasululloh ﷺ: «Agar oʻtirishdan boshqasiga koʻnmasangiz, yoʻlga oʻz haqqini beringlar», — dedilar. (Sahobalar): «Uning haqqi nima?» dedilar. (Nabiy ﷺ): «Koʻzni (harom narsadan) tiyish, ozor berishdan saqlanish, salomga alik olish, maʼrufga (yaxshilikka) buyurish va munkardan (yomonlikdan) qaytarish», — dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: (Набий ﷺ): «Йўлларда ўтиришдан эҳтиёт бўлинглар!» — дедилар. (Саҳобалар): «Ё Расулуллоҳ! Бизнинг ўтирадиган жойларимиздан бошқа илож йўқ, биз ўша ерларда суҳбатлашамиз», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Агар ўтиришдан бошқасига кўнмасангиз, йўлга ўз ҳаққини беринглар», — дедилар. (Саҳобалар): «Унинг ҳаққи нима?» дедилар. (Набий ﷺ): «Кўзни (ҳаром нарсадан) тийиш, озор беришдан сақланиш, саломга алик олиш, маъруфга (яхшиликка) буюриш ва мункардан (ёмонликдан) қайтариш», — дедилар.
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بُكَيْرٍ النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا - وَاللَّهِ، - يَزِيدُ بْنُ خُصَيْفَةَ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ كُنْتُ جَالِسًا بِالْمَدِينَةِ فِي مَجْلِسِ الأَنْصَارِ فَأَتَانَا أَبُو مُوسَى فَزِعًا أَوْ مَذْعُورًا . قُلْنَا مَا شَأْنُكَ قَالَ إِنَّ عُمَرَ أَرْسَلَ إِلَىَّ أَنْ آتِيَهُ فَأَتَيْتُ بَابَهُ فَسَلَّمْتُ ثَلاَثًا فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ فَرَجَعْتُ فَقَالَ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَأْتِيَنَا فَقُلْتُ إِنِّي أَتَيْتُكَ فَسَلَّمْتُ عَلَى بَابِكَ ثَلاَثًا فَلَمْ يَرُدُّوا عَلَىَّ فَرَجَعْتُ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا اسْتَأْذَنَ أَحَدُكُمْ ثَلاَثًا فَلَمْ يُؤْذَنْ لَهُ فَلْيَرْجِعْ " . فَقَالَ عُمَرُ أَقِمْ عَلَيْهِ الْبَيِّنَةَ وَإِلاَّ أَوْجَعْتُكَ . فَقَالَ أُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ لاَ يَقُومُ مَعَهُ إِلاَّ أَصْغَرُ الْقَوْمِ . قَالَ أَبُو سَعِيدٍ قُلْتُ أَنَا أَصْغَرُ الْقَوْمِ . قَالَ فَاذْهَبْ بِهِ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Madinada ansorlarning bir majlisida oʻtirgan edim. Shunda yonimizga Abu Muso qoʻrqqan yoki hovliqqan holda keldi. Biz: ‹Nima boʻldi senga?› — dedik. U dedi: ‹Umar menga oldiga kelishimni buyurib (odam) yubordi. Men uning eshigiga keldim va uch marta salom berdim, ammo u menga (javob) qaytarmadi, shunda men qaytib ketdim. (Soʻng Umar): «Bizning oldimizga kelishingdan seni nima toʻsdi?» — dedi. Men: «Men oldingga keldim va eshigingda uch marta salom berdim, ammo ular menga (javob) qaytarmadilar, shunda men qaytib ketdim. Rasululloh ﷺ: ‹Biringiz uch marta izn soʻrasa-yu, unga izn berilmasa, qaytib ketsin› — degan edilar», — dedim. Shunda Umar: «Bunga dalil keltir, aks holda men senga ozor beraman (jazolayman)» — dedi. Ubay ibn Kaʼb: «U bilan birga qavmning eng yoshigina turadi (guvohlik beradi)» — dedi›». Abu Said dedi: Men: «Qavmning eng yoshi menman», — dedim. (Ubay): «Bas, u bilan bor», — dedi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Мадинада ансорларнинг бир мажлисида ўтирган эдим. Шунда ёнимизга Абу Мусо қўрққан ёки ҳовлиққан ҳолда келди. Биз: ‹Нима бўлди сенга?› — дедик. У деди: ‹Умар менга олдига келишимни буюриб (одам) юборди. Мен унинг эшигига келдим ва уч марта салом бердим, аммо у менга (жавоб) қайтармади, шунда мен қайтиб кетдим. (Сўнг Умар): «Бизнинг олдимизга келишингдан сени нима тўсди?» — деди. Мен: «Мен олдингга келдим ва эшигингда уч марта салом бердим, аммо улар менга (жавоб) қайтармадилар, шунда мен қайтиб кетдим. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Бирингиз уч марта изн сўраса-ю, унга изн берилмаса, қайтиб кетсин› — деган эдилар», — дедим. Шунда Умар: «Бунга далил келтир, акс ҳолда мен сенга озор бераман (жазолайман)» — деди. Убай ибн Каъб: «У билан бирга қавмнинг энг ёшигина туради (гувоҳлик беради)» — деди›». Абу Саид деди: Мен: «Қавмнинг энг ёши менман», — дедим. (Убай): «Бас, у билан бор», — деди.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ مُفَضَّلٍ - حَدَّثَنَا سَعِيدُ، بْنُ يَزِيدَ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّ أَبَا مُوسَى، أَتَى بَابَ عُمَرَ فَاسْتَأْذَنَ فَقَالَ عُمَرُ وَاحِدَةٌ . ثُمَّ اسْتَأْذَنَ الثَّانِيَةَ فَقَالَ عُمَرُ ثِنْتَانِ . ثُمَّ اسْتَأْذَنَ الثَّالِثَةَ فَقَالَ عُمَرُ ثَلاَثٌ . ثُمَّ انْصَرَفَ فَأَتْبَعَهُ فَرَدَّهُ فَقَالَ إِنْ كَانَ هَذَا شَيْئًا حَفِظْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَهَا وَإِلاَّ فَلأَجْعَلَنَّكَ عِظَةً . قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَأَتَانَا فَقَالَ أَلَمْ تَعْلَمُوا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الاِسْتِئْذَانُ ثَلاَثٌ " . قَالَ فَجَعَلُوا يَضْحَكُونَ - قَالَ - فَقُلْتُ أَتَاكُمْ أَخُوكُمُ الْمُسْلِمُ قَدْ أُفْزِعَ تَضْحَكُونَ انْطَلِقْ فَأَنَا شَرِيكُكَ فِي هَذِهِ الْعُقُوبَةِ . فَأَتَاهُ فَقَالَ هَذَا أَبُو سَعِيدٍ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Muso Umarning eshigiga kelib, ruxsat soʻradi. Umar: «(Bu) bir marta» dedi. Soʻng ikkinchi marta ruxsat soʻradi. Umar: «(Bu) ikki marta» dedi. Soʻng uchinchi marta ruxsat soʻradi. Umar: «(Bu) uch marta» dedi. Soʻng (Abu Muso) qaytib ketdi. Umar uning ketidan (kishi) yuborib, uni qaytarib keltirdi va: «Agar bu sen Rasululloh ﷺ dan yodlab olgan bir narsa boʻlsa, mayli; boʻlmasa, seni (boshqalarga) ibrat qilaman» dedi. Abu Said aytadi: Soʻng (Abu Muso) bizning oldimizga kelib: «Rasululloh ﷺ ning: ‹Ruxsat soʻrash uch martadir› — deganlarini bilmaysizlarmi?» dedi. (Abu Said) aytadi: Shunda ular kula boshladilar. (Abu Said) aytadi: Men: «Sizning oldingizga musulmon birodaringiz qoʻrqitilgan holda keldi-yu, sizlar kulasizlarmi? Yur, men bu jazoda sening sherigingman» dedim. Soʻng (Abu Said Umarning) oldiga kelib: «Bu Abu Saiddir» dedi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Мусо Умарнинг эшигига келиб, рухсат сўради. Умар: «(Бу) бир марта» деди. Сўнг иккинчи марта рухсат сўради. Умар: «(Бу) икки марта» деди. Сўнг учинчи марта рухсат сўради. Умар: «(Бу) уч марта» деди. Сўнг (Абу Мусо) қайтиб кетди. Умар унинг кетидан (киши) юбориб, уни қайтариб келтирди ва: «Агар бу сен Расулуллоҳ ﷺ дан ёдлаб олган бир нарса бўлса, майли; бўлмаса, сени (бошқаларга) ибрат қиламан» деди. Абу Саид айтади: Сўнг (Абу Мусо) бизнинг олдимизга келиб: «Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Рухсат сўраш уч мартадир› — деганларини билмайсизларми?» деди. (Абу Саид) айтади: Шунда улар кула бошладилар. (Абу Саид) айтади: Мен: «Сизнинг олдингизга мусулмон биродарингиз қўрқитилган ҳолда келди-ю, сизлар куласизларми? Юр, мен бу жазода сенинг шеригингман» дедим. Сўнг (Абу Саид Умарнинг) олдига келиб: «Бу Абу Саиддир» деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي مَسْلَمَةَ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ خِرَاشٍ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، وَسَعِيدِ بْنِ يَزِيدَ كِلاَهُمَا عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، قَالاَ سَمِعْنَاهُ يُحَدِّثُ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، . بِمَعْنَى حَدِيثِ بِشْرِ بْنِ مُفَضَّلٍ عَنْ أَبِي مَسْلَمَةَ، .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan ushbu hadis Bishr ibn Mufazzalning Abu Maslamadan (rivoyat qilgan) hadisi maʼnosida rivoyat qilingan.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ушбу ҳадис Бишр ибн Муфаззалнинг Абу Масламадан (ривоят қилган) ҳадиси маъносида ривоят қилинган.
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ، بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِيَّاكُمْ وَالْجُلُوسَ بِالطُّرُقَاتِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَنَا بُدٌّ مِنْ مَجَالِسِنَا نَتَحَدَّثُ فِيهَا . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَبَيْتُمْ إِلاَّ الْمَجْلِسَ فَأَعْطُوا الطَّرِيقَ حَقَّهُ " . قَالُوا وَمَا حَقُّهُ قَالَ " غَضُّ الْبَصَرِ وَكَفُّ الأَذَى وَرَدُّ السَّلاَمِ وَالأَمْرُ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْىُ عَنِ الْمُنْكَرِ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zot: «Yoʻllarda oʻtirishdan saqlaninglar», — dedilar. Ular: «Yo Rasululloh! Bizning oʻtirgan joylarimizsiz iloji yoʻq, biz u yerlarda suhbatlashamiz», — deyishdi. Rasululloh ﷺ: «Agar oʻtirishdan boshqasiga koʻnmasangiz, yoʻlning haqini beringlar», — dedilar. Ular: «Uning haqi nima?» — deyishdi. U zot: «Koʻzni (haromdan) toʻsish, ozor berishdan tiyilish, salomga alik olish, yaxshilikka buyurish va yomonlikdan qaytarish», — dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У зот: «Йўлларда ўтиришдан сақланинглар», — дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ! Бизнинг ўтирган жойларимизсиз иложи йўқ, биз у ерларда суҳбатлашамиз», — дейишди. Расулуллоҳ ﷺ: «Агар ўтиришдан бошқасига кўнмасангиз, йўлнинг ҳақини беринглар», — дедилар. Улар: «Унинг ҳақи нима?» — дейишди. У зот: «Кўзни (ҳаромдан) тўсиш, озор беришдан тийилиш, саломга алик олиш, яхшиликка буюриш ва ёмонликдан қайтариш», — дедилар.
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ هِلاَلٍ الصَّوَّافُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّ جِبْرِيلَ، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ اشْتَكَيْتَ فَقَالَ " نَعَمْ " . قَالَ بِاسْمِ اللَّهِ أَرْقِيكَ مِنْ كُلِّ شَىْءٍ يُؤْذِيكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ نَفْسٍ أَوْ عَيْنِ حَاسِدٍ اللَّهُ يَشْفِيكَ بِاسْمِ اللَّهِ أَرْقِيكَ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Jibril Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib: «Ey Muhammad! Betoblanib qoldingizmi?», dedi. (U zot): «Ha», dedilar. (Jibril): «Bismillah (Alloh nomi bilan), seni xafa qiladigan har bir narsadan, har bir jonning yoki hasadgoʻy koʻzning yomonligidan ruqya qilaman; Alloh senga shifo bersin, Alloh nomi bilan senga ruqya qilaman», dedi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Жибрил Набий ﷺ нинг олдиларига келиб: «Эй Муҳаммад! Бетобланиб қолдингизми?», деди. (У зот): «Ҳа», дедилар. (Жибрил): «Бисмиллаҳ (Аллоҳ номи билан), сени хафа қиладиган ҳар бир нарсадан, ҳар бир жоннинг ёки ҳасадгўй кўзнинг ёмонлигидан руқя қиламан; Аллоҳ сенга шифо берсин, Аллоҳ номи билан сенга руқя қиламан», деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ نَاسًا، مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانُوا فى سَفَرٍ فَمَرُّوا بِحَىٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَاسْتَضَافُوهُمْ فَلَمْ يُضِيفُوهُمْ . فَقَالُوا لَهُمْ هَلْ فِيكُمْ رَاقٍ فَإِنَّ سَيِّدَ الْحَىِّ لَدِيغٌ أَوْ مُصَابٌ . فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ نَعَمْ فَأَتَاهُ فَرَقَاهُ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَبَرَأَ الرَّجُلُ فَأُعْطِيَ قَطِيعًا مِنْ غَنَمٍ فَأَبَى أَنْ يَقْبَلَهَا . وَقَالَ حَتَّى أَذْكُرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا رَقَيْتُ إِلاَّ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ . فَتَبَسَّمَ وَقَالَ " وَمَا أَدْرَاكَ أَنَّهَا رُقْيَةٌ " . ثُمَّ قَالَ " خُذُوا مِنْهُمْ وَاضْرِبُوا لِي بِسَهْمٍ مَعَكُمْ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning ashoblaridan baʼzi kishilar safarda edilar. Ular arab qabilalaridan bir qabilaga uchradilar va ulardan mehmondoʻstlik (mehmon qilishlarini) soʻradilar, lekin ular mehmon qilmadilar. Shunda (qabila ahli) ularga: «Sizlarda biror ruqya qiluvchi (afsungar) bormi? Chunki qabila boshligʻini (chayon) chaqib oldi yoki kasallandi», dedilar. Ulardan bir kishi: «Ha», dedi. Soʻng u (boshliqning) oldiga keldi va unga Fotiha surasi bilan ruqya qildi. Shunda u kishi sogʻaydi. Unga bir poda qoʻy berildi, lekin u uni qabul qilishdan bosh tortdi va: «Toki buni Nabiyga ﷺ aytmagunimcha (olmayman)», dedi. Soʻng u Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, buni u zotga aytdi va: «Yo Rasululloh! Vallohi, men faqat Fotiha surasi bilan ruqya qildim, xolos», dedi. Shunda (u zot) tabassum qildilar-da: «Uning ruqya ekanini qayoqdan bilding?» dedilar. Soʻng: «Ulardan oling va men uchun ham oʻzlaringiz bilan birga ulush ajrating», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг ашобларидан баъзи кишилар сафарда эдилар. Улар араб қабилаларидан бир қабилага учрадилар ва улардан меҳмондўстлик (меҳмон қилишларини) сўрадилар, лекин улар меҳмон қилмадилар. Шунда (қабила аҳли) уларга: «Сизларда бирор руқя қилувчи (афсунгар) борми? Чунки қабила бошлиғини (чаён) чақиб олди ёки касалланди», дедилар. Улардан бир киши: «Ҳа», деди. Сўнг у (бошлиқнинг) олдига келди ва унга Фотиҳа сураси билан руқя қилди. Шунда у киши соғайди. Унга бир пода қўй берилди, лекин у уни қабул қилишдан бош тортди ва: «Токи буни Набийга ﷺ айтмагунимча (олмайман)», деди. Сўнг у Набий ﷺ ҳузурларига келиб, буни у зотга айтди ва: «Ё Расулуллоҳ! Валлоҳи, мен фақат Фотиҳа сураси билан руқя қилдим, холос», деди. Шунда (у зот) табассум қилдилар-да: «Унинг руқя эканини қаёқдан билдинг?» дедилар. Сўнг: «Улардан олинг ва мен учун ҳам ўзларингиз билан бирга улуш ажратинг», дедилар.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَخِيهِ، مَعْبَدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ نَزَلْنَا مَنْزِلاً فَأَتَتْنَا امْرَأَةٌ فَقَالَتْ إِنَّ سَيِّدَ الْحَىِّ سَلِيمٌ لُدِغَ فَهَلْ فِيكُمْ مِنْ رَاقٍ فَقَامَ مَعَهَا رَجُلٌ مِنَّا مَا كُنَّا نَظُنُّهُ يُحْسِنُ رُقْيَةً فَرَقَاهُ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَبَرَأَ فَأَعْطَوْهُ غَنَمًا وَسَقَوْنَا لَبَنًا فَقُلْنَا أَكُنْتَ تُحْسِنُ رُقْيَةً فَقَالَ مَا رَقَيْتُهُ إِلاَّ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ . قَالَ فَقُلْتُ لاَ تُحَرِّكُوهَا حَتَّى نَأْتِيَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم . فَأَتَيْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لَهُ . فَقَالَ " مَا كَانَ يُدْرِيهِ أَنَّهَا رُقْيَةٌ اقْسِمُوا وَاضْرِبُوا لِي بِسَهْمٍ مَعَكُمْ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz bir manzilga tushdik. Shunda bizning oldimizga bir ayol kelib: «Qabila boshligʻini (ilon yoki chayon) chaqib zaharlab oldi, sizlarda biror ruqya qiluvchi (afsungar) bormi?» dedi. Shunda bizdan bir kishi u bilan turib ketdi — biz uning ruqya qila olishini gumon ham qilmas edik. U (boshliqqa) Fotiha surasi bilan ruqya qildi, u esa sogʻaydi. Soʻng (qabila ahli) unga qoʻylar berdilar va bizga sut ichirdilar. Biz (unga): «Sen ruqya qila olarmiding?» dedik. U: «Men faqat Fotiha surasi bilan ruqya qildim, xolos», dedi. Shunda men: «Toki Nabiy ﷺ huzurlariga kelmagunimizcha buni (qoʻylarni) qoʻzgʻatmanglar», dedim. Soʻng biz Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, buni u zotga aytdik. Shunda (u zot): «Uning ruqya ekanini u qayoqdan bildi! Boʻlishtiringlar va men uchun ham oʻzlaringiz bilan birga ulush ajrating», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз бир манзилга тушдик. Шунда бизнинг олдимизга бир аёл келиб: «Қабила бошлиғини (илон ёки чаён) чақиб заҳарлаб олди, сизларда бирор руқя қилувчи (афсунгар) борми?» деди. Шунда биздан бир киши у билан туриб кетди — биз унинг руқя қила олишини гумон ҳам қилмас эдик. У (бошлиққа) Фотиҳа сураси билан руқя қилди, у эса соғайди. Сўнг (қабила аҳли) унга қўйлар бердилар ва бизга сут ичирдилар. Биз (унга): «Сен руқя қила олармидинг?» дедик. У: «Мен фақат Фотиҳа сураси билан руқя қилдим, холос», деди. Шунда мен: «Токи Набий ﷺ ҳузурларига келмагунимизча буни (қўйларни) қўзғатманглар», дедим. Сўнг биз Набий ﷺ ҳузурларига келиб, буни у зотга айтдик. Шунда (у зот): «Унинг руқя эканини у қаёқдан билди! Бўлиштиринглар ва мен учун ҳам ўзларингиз билан бирга улуш ажратинг», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ أَخِي اسْتَطْلَقَ بَطْنُهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اسْقِهِ عَسَلاً " . فَسَقَاهُ ثُمَّ جَاءَهُ فَقَالَ إِنِّي سَقَيْتُهُ عَسَلاً فَلَمْ يَزِدْهُ إِلاَّ اسْتِطْلاَقًا . فَقَالَ لَهُ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ جَاءَ الرَّابِعَةَ فَقَالَ " اسْقِهِ عَسَلاً " . فَقَالَ لَقَدْ سَقَيْتُهُ فَلَمْ يَزِدْهُ إِلاَّ اسْتِطْلاَقًا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صَدَقَ اللَّهُ وَكَذَبَ بَطْنُ أَخِيكَ " . فَسَقَاهُ فَبَرَأَ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Nabiy ﷺ ning huzurlariga kelib: «Akamning ichi ketyapti», — dedi. Rasululloh ﷺ: «Unga asal ichir», — dedilar. U asal ichirdi, soʻng u zotning huzurlariga kelib: «Men unga asal ichirdim, ammo bu uning ichini battar ketkazdi», — dedi. U zot unga uch marta (shuni) aytdilar. Soʻng u toʻrtinchi marta keldi, shunda u zot: «Unga asal ichir», — dedilar. U: «Men unga ichirdim, ammo bu uning ichini battar ketkazdi», — dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Alloh rost aytdi, akangning qorni esa yolgʻon aytdi», — dedilar. U (yana) asal ichirdi, u sogʻaydi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши Набий ﷺ нинг ҳузурларига келиб: «Акамнинг ичи кетяпти», — деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Унга асал ичир», — дедилар. У асал ичирди, сўнг у зотнинг ҳузурларига келиб: «Мен унга асал ичирдим, аммо бу унинг ичини баттар кетказди», — деди. У зот унга уч марта (шуни) айтдилар. Сўнг у тўртинчи марта келди, шунда у зот: «Унга асал ичир», — дедилар. У: «Мен унга ичирдим, аммо бу унинг ичини баттар кетказди», — деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ рост айтди, акангнинг қорни эса ёлғон айтди», — дедилар. У (яна) асал ичирди, у соғайди.
وَحَدَّثَنِيهِ عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - يَعْنِي ابْنَ عَطَاءٍ - عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ النَّاجِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ أَخِي عَرِبَ بَطْنُهُ . فَقَالَ لَهُ " اسْقِهِ عَسَلاً " . بِمَعْنَى حَدِيثِ شُعْبَةَ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Nabiy ﷺ ning huzurlariga kelib: «Akamning qorni buzildi», — dedi. U zot unga: «Unga asal ichir», — dedilar — Shuʼbaning hadisi maʼnosida.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши Набий ﷺ нинг ҳузурларига келиб: «Акамнинг қорни бузилди», — деди. У зот унга: «Унга асал ичир», — дедилар — Шуъбанинг ҳадиси маъносида.
وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، حَدَّثَنِي صَيْفِيٌّ، عَنْ أَبِي السَّائِبِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ سَمِعْتُهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ بِالْمَدِينَةِ نَفَرًا مِنَ الْجِنِّ قَدْ أَسْلَمُوا فَمَنْ رَأَى شَيْئًا مِنْ هَذِهِ الْعَوَامِرِ فَلْيُؤْذِنْهُ ثَلاَثًا فَإِنْ بَدَا لَهُ بَعْدُ فَلْيَقْتُلْهُ فَإِنَّهُ شَيْطَانٌ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Madinada Islomni qabul qilgan bir guruh jinlar bor. Bas, kimki shu (uylarda oʻrnashib qolgan) ilonlardan biror narsani koʻrsa, unga uch marta ogohlantirib qoʻysin; agar shundan keyin ham unga koʻrinsa, uni oʻldirsin, chunki u shaytondir», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Мадинада Исломни қабул қилган бир гуруҳ жинлар бор. Бас, кимки шу (уйларда ўрнашиб қолган) илонлардан бирор нарсани кўрса, унга уч марта огоҳлантириб қўйсин; агар шундан кейин ҳам унга кўринса, уни ўлдирсин, чунки у шайтондир», дедилар.
حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا سَمِعْتُمُ النِّدَاءَ فَقُولُوا مِثْلَ مَا يَقُولُ الْمُؤَذِّنُ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Azonni (nidoni) eshitsangiz, muazzin nima desa, siz ham shuni ayting», — dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Азонни (нидони) эшитсангиз, муаззин нима деса, сиз ҳам шуни айтинг», — дедилар.
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَشْهَبِ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ الْعَبْدِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى فِي أَصْحَابِهِ تَأَخُّرًا فَقَالَ لَهُمْ " تَقَدَّمُوا فَائْتَمُّوا بِي وَلْيَأْتَمَّ بِكُمْ مَنْ بَعْدَكُمْ لاَ يَزَالُ قَوْمٌ يَتَأَخَّرُونَ حَتَّى يُؤَخِّرَهُمُ اللَّهُ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ sahobalarida orqaga chekinish (mayli)ni koʻrib, ularga: «Oldinga oʻtinglar va menga ergashinglar, sizlardan keyingilar ham sizlarga ergashsinlar. Bir qavm orqaga chekinaveradi, oxiri Alloh ularni (oʻz rahmatidan) orqaga suradi», — dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ саҳобаларида орқага чекиниш (майли)ни кўриб, уларга: «Олдинга ўтинглар ва менга эргашинглар, сизлардан кейингилар ҳам сизларга эргашсинлар. Бир қавм орқага чекинаверади, охири Аллоҳ уларни (ўз раҳматидан) орқага суради», — дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيُّ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَوْمًا فِي مُؤَخَّرِ الْمَسْجِدِ . فَذَكَرَ مِثْلَهُ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ masjidning orqa tomonida (turgan) bir qavmni koʻrdilar. Soʻng (rovi) shunga oʻxshash (hadis)ni zikr qildi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ масжиднинг орқа томонида (турган) бир қавмни кўрдилар. Сўнг (рови) шунга ўхшаш (ҳадис)ни зикр қилди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ جَمِيعًا عَنْ هُشَيْمٍ، - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، - عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ أَبِي الصِّدِّيقِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ كُنَّا نَحْزِرُ قِيَامَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ فَحَزَرْنَا قِيَامَهُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الأُولَيَيْنِ مِنَ الظُّهْرِ قَدْرَ قِرَاءَةِ الم تَنْزِيلُ السَّجْدَةِ وَحَزَرْنَا قِيَامَهُ فِي الأُخْرَيَيْنِ قَدْرَ النِّصْفِ مِنْ ذَلِكَ وَحَزَرْنَا قِيَامَهُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الأُولَيَيْنِ مِنَ الْعَصْرِ عَلَى قَدْرِ قِيَامِهِ فِي الأُخْرَيَيْنِ مِنَ الظُّهْرِ وَفِي الأُخْرَيَيْنِ مِنَ الْعَصْرِ عَلَى النِّصْفِ مِنْ ذَلِكَ . وَلَمْ يَذْكُرْ أَبُو بَكْرٍ فِي رِوَايَتِهِ الم تَنْزِيلُ وَقَالَ قَدْرَ ثَلاَثِينَ آيَةً .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺ ning peshin va asrdagi qiyomini (turishini) chamalar edik. Bas, biz u zotning peshinning dastlabki ikki rakaatidagi qiyomini ‹Alif Lam Mim, Tanzil›, yaʼni Sajda surasini oʻqish miqdoricha deb chamaladik; oxirgi ikkisidagi qiyomini esa shuning yarmicha deb chamaladik. Asrning dastlabki ikki rakaatidagi qiyomini peshinning oxirgi ikkisidagi qiyomi miqdoricha, asrning oxirgi ikkisidagisini esa shuning yarmicha deb chamaladik». Abu Bakr oʻz rivoyatida ‹Alif Lam Mim, Tanzil›ni zikr qilmadi va: «Oʻttizta oyat miqdoricha», dedi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз Расулуллоҳ ﷺ нинг пешин ва асрдаги қиёмини (туришини) чамалар эдик. Бас, биз у зотнинг пешиннинг дастлабки икки ракаатидаги қиёмини ‹Алиф Лам Мим, Танзил›, яъни Сажда сурасини ўқиш миқдорича деб чамаладик; охирги иккисидаги қиёмини эса шунинг ярмича деб чамаладик. Асрнинг дастлабки икки ракаатидаги қиёмини пешиннинг охирги иккисидаги қиёми миқдорича, асрнинг охирги иккисидагисини эса шунинг ярмича деб чамаладик». Абу Бакр ўз ривоятида ‹Алиф Лам Мим, Танзил›ни зикр қилмади ва: «Ўттизта оят миқдорича», деди.
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْوَلِيدِ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ أَبِي الصِّدِّيقِ النَّاجِيِّ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ فِي صَلاَةِ الظُّهْرِ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الأُولَيَيْنِ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ قَدْرَ ثَلاَثِينَ آيَةً وَفِي الأُخْرَيَيْنِ قَدْرَ خَمْسَ عَشَرَةَ آيَةً أَوْ قَالَ نِصْفَ ذَلِكَ وَفِي الْعَصْرِ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الأُولَيَيْنِ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ قَدْرَ قِرَاءَةِ خَمْسَ عَشْرَةَ آيَةً وَفِي الأُخْرَيَيْنِ قَدْرَ نِصْفِ ذَلِكَ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ peshin namozining dastlabki ikki rakaatida har bir rakaatda oʻttizta oyat miqdorida, oxirgi ikkisida esa oʻn beshta oyat miqdorida — yoki shuning yarmicha dedi — oʻqir edilar; asrda esa dastlabki ikki rakaatda har bir rakaatda oʻn beshta oyat oʻqish miqdorida, oxirgi ikkisida esa shuning yarmicha (oʻqir edilar).Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ пешин намозининг дастлабки икки ракаатида ҳар бир ракаатда ўттизта оят миқдорида, охирги иккисида эса ўн бешта оят миқдорида — ёки шунинг ярмича деди — ўқир эдилар; асрда эса дастлабки икки ракаатда ҳар бир ракаатда ўн бешта оят ўқиш миқдорида, охирги иккисида эса шунинг ярмича (ўқир эдилар).
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ - عَنْ سَعِيدٍ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ - عَنْ عَطِيَّةَ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ قَزْعَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ لَقَدْ كَانَتْ صَلاَةُ الظُّهْرِ تُقَامُ فَيَذْهَبُ الذَّاهِبُ إِلَى الْبَقِيعِ فَيَقْضِي حَاجَتَهُ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ ثُمَّ يَأْتِي وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى مِمَّا يُطَوِّلُهَا .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Peshin namozi uchun iqomat aytilar, soʻng biror kishi Baqiʼga borib, hojatini qondirar, soʻng tahorat olib kelar, Rasululloh ﷺ esa hali birinchi rakatda boʻlar edilar, chunki u zot uni shu qadar choʻzar edilar».Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Пешин намози учун иқомат айтилар, сўнг бирор киши Бақиъга бориб, ҳожатини қондирар, сўнг таҳорат олиб келар, Расулуллоҳ ﷺ эса ҳали биринчи ракатда бўлар эдилар, чунки у зот уни шу қадар чўзар эдилар».
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ عَطِيَّةَ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ قَزْعَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَالَ " رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَىْءٍ بَعْدُ أَهْلَ الثَّنَاءِ وَالْمَجْدِ أَحَقُّ مَا قَالَ الْعَبْدُ وَكُلُّنَا لَكَ عَبْدٌ اللَّهُمَّ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u dedi: Rasululloh ﷺ rukuʼdan boshlarini koʻtarganlarida: «Robbanaa lakal hamdu milʼas-samaavaati val-arzi va milʼa maa shiʼta min shayʼin baʼd. Ahlas-sanaaʼi val-majd, ahaqqu maa qoolal-abdu va kullunaa laka abd. Allohumma laa maaniʼa limaa aʼtoyta va laa muʼtiya limaa manaʼta va laa yanfaʼu zal-jaddi minkal-jadd (Ey Robbimiz! Osmonlar va yer toʻla va undan keyin Sen istagan narsa toʻla hamd Senga boʻlsin. Ey maqtov va ulugʻlik egasi! Bandaning aytgan eng haq soʻzi (shudir), bizning hammamiz Senga bandamiz. Ey Allohim! Sen bergan narsani toʻsuvchi yoʻq, Sen toʻsgan narsani beruvchi yoʻq va boylik egasiga uning boyligi Sening (huzuringda) foyda bermas)», derdilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у деди: Расулуллоҳ ﷺ рукуъдан бошларини кўтарганларида: «Роббанаа лакал ҳамду милъас-самааваати вал-арзи ва милъа маа шиъта мин шайъин баъд. Аҳлас-санааъи вал-мажд, аҳаққу маа қоолал-абду ва куллунаа лака абд. Аллоҳумма лаа мааниъа лимаа аътойта ва лаа муътия лимаа манаъта ва лаа янфаъу зал-жадди минкал-жадд (Эй Роббимиз! Осмонлар ва ер тўла ва ундан кейин Сен истаган нарса тўла ҳамд Сенга бўлсин. Эй мақтов ва улуғлик эгаси! Банданинг айтган энг ҳақ сўзи (шудир), бизнинг ҳаммамиз Сенга бандамиз. Эй Аллоҳим! Сен берган нарсани тўсувчи йўқ, Сен тўсган нарсани берувчи йўқ ва бойлик эгасига унинг бойлиги Сенинг (ҳузурингда) фойда бермас)», дердилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ يُصَلِّي فَلاَ يَدَعْ أَحَدًا يَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلْيَدْرَأْهُ مَا اسْتَطَاعَ فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz namoz oʻqiyotgan boʻlsa, oldidan birovning oʻtishiga yoʻl qoʻymasin va imkoni boricha uni qaytarsin. Agar (u) koʻnmasa, u bilan kurashsin, chunki u shaytondan boshqa narsa emas», — dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намоз ўқиётган бўлса, олдидан бировнинг ўтишига йўл қўймасин ва имкони борича уни қайтарсин. Агар (у) кўнмаса, у билан курашсин, чунки у шайтондан бошқа нарса эмас», — дедилар.
حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - وَاللَّفْظُ لِعَمْرٍو - قَالَ حَدَّثَنِي عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ، أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَرَأَيْتُهُ يُصَلِّي عَلَى حَصِيرٍ يَسْجُدُ عَلَيْهِ - قَالَ - وَرَأَيْتُهُ يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ مُتَوَشِّحًا بِهِ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺ ning huzurlariga kiribdi. (Abu Said) dedi: Men u zotni ustida sajda qiladigan boʻyradan iborat toʻshakda namoz oʻqiyotganlarini koʻrdim. Yana (u) dedi: Va men u zotni bitta kiyimga oʻralib namoz oʻqiyotganlarini koʻrdim.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺ нинг ҳузурларига кирибди. (Абу Саид) деди: Мен у зотни устида сажда қиладиган бўйрадан иборат тўшакда намоз ўқиётганларини кўрдим. Яна (у) деди: Ва мен у зотни битта кийимга ўралиб намоз ўқиётганларини кўрдим.
حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ خُلَيْدِ بْنِ جَعْفَرٍ، وَالْمُسْتَمِرِّ، قَالاَ سَمِعْنَا أَبَا نَضْرَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَكَرَ امْرَأَةً مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ حَشَتْ خَاتَمَهَا مِسْكًا وَالْمِسْكُ أَطْيَبُ الطِّيبِ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Bani Isroildan boʻlgan, uzugini mushk bilan toʻldirgan bir ayolni zikr qildilar — mushk esa atirlarning eng yoqimlisidir.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Бани Исроилдан бўлган, узугини мушк билан тўлдирган бир аёлни зикр қилдилар — мушк эса атирларнинг энг ёқимлисидир.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ الثَّقَفِيُّ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ يُحَنِّسَ، مَوْلَى مُصْعَبِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ بَيْنَا نَحْنُ نَسِيرُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْعَرْجِ إِذْ عَرَضَ شَاعِرٌ يُنْشِدُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خُذُوا الشَّيْطَانَ أَوْ أَمْسِكُوا الشَّيْطَانَ لأَنْ يَمْتَلِئَ جَوْفُ رَجُلٍ قَيْحًا خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَمْتَلِئَ شِعْرًا " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan al-Arj (degan joy)da yurib borayotgan edik, shu payt bir shoir (oldimizdan) chiqib, sheʼr aytayotgan edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Shaytonni ushlanglar», yoki «Shaytonni tutib turinglar! Zero, kishining ichi (boʻgʻzini) yiring bilan toʻlishi, uning (ichi) sheʼr bilan toʻlishidan koʻra yaxshiroqdir», — dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан ал-Арж (деган жой)да юриб бораётган эдик, шу пайт бир шоир (олдимиздан) чиқиб, шеър айтаётган эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Шайтонни ушланглар», ёки «Шайтонни тутиб туринглар! Зеро, кишининг ичи (бўғзини) йиринг билан тўлиши, унинг (ичи) шеър билан тўлишидан кўра яхшироқдир», — дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَثَلِي وَمَثَلُ النَّبِيِّينَ " . فَذَكَرَ نَحْوَهُ .
Abu Said (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mening va paygʻambarlarning masali...» — deb shunga oʻxshashini zikr qildilar.Абу Саид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг ва пайғамбарларнинг масали...» — деб шунга ўхшашини зикр қилдилар.
وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَعَنِ النُّعْمَانِ بْنِ أَبِي عَيَّاشٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، الْخُدْرِيِّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِ حَدِيثِ يَعْقُوبَ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺ dan Yaʼqubning hadisiga oʻxshash rivoyat qilinadi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺ дан Яъқубнинг ҳадисига ўхшаш ривоят қилинади.
حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ، بْنَ أَبِي عُتْبَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، ح وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَأَحْمَدُ بْنُ سِنَانٍ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي عُتْبَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَشَدَّ حَيَاءً مِنَ الْعَذْرَاءِ فِي خِدْرِهَا وَكَانَ إِذَا كَرِهَ شَيْئًا عَرَفْنَاهُ فِي وَجْهِهِ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ parda ortidagi (chodiridagi) bokira qizdan ham hayoliroq edilar. Agar biror narsani yoqtirmasalar, biz buni yuzlaridan bilib olar edik.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ парда ортидаги (чодиридаги) бокира қиздан ҳам ҳаёлироқ эдилар. Агар бирор нарсани ёқтирмасалар, биз буни юзларидан билиб олар эдик.
وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ، يَحْيَى عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ جَاءَ يَهُودِيٌّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَدْ لُطِمَ وَجْهُهُ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " فَلاَ أَدْرِي أَكَانَ مِمَّنْ صَعِقَ فَأَفَاقَ قَبْلِي أَوِ اكْتَفَى بِصَعْقَةِ الطُّورِ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir yahudiy yuziga tarsaki yegan holda Nabiy ﷺ ning oldilariga keldi, — deb hadisni (yuqoridagi) maʼnoda bayon qildi. Faqat u (Nabiy ﷺ): «Bilmadim, u behush boʻlganlardanu mendan oldin hushiga kelganmi, yoki Tur (togʻi)dagi behushlik bilan kifoyalanganmi (bilmayman)», — dedilar, deb keltirdi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир яҳудий юзига тарсаки еган ҳолда Набий ﷺ нинг олдиларига келди, — деб ҳадисни (юқоридаги) маънода баён қилди. Фақат у (Набий ﷺ): «Билмадим, у беҳуш бўлганлардану мендан олдин ҳушига келганми, ёки Тур (тоғи)даги беҳушлик билан кифояланганми (билмайман)», — дедилар, деб келтирди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ يَحْيَى بْنِ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي، النَّضْرِ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ " عَبْدٌ خَيَّرَهُ اللَّهُ بَيْنَ أَنْ يُؤْتِيَهُ زَهْرَةَ الدُّنْيَا وَبَيْنَ مَا عِنْدَهُ فَاخْتَارَ مَا عِنْدَهُ " . فَبَكَى أَبُو بَكْرٍ وَبَكَى فَقَالَ فَدَيْنَاكَ بِآبَائِنَا وَأُمَّهَاتِنَا . قَالَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُوَ الْمُخَيَّرُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ أَعْلَمَنَا بِهِ . وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أَمَنَّ النَّاسِ عَلَىَّ فِي مَالِهِ وَصُحْبَتِهِ أَبُو بَكْرٍ وَلَوْ كُنْتُ مُتَّخِذًا خَلِيلاً لاَتَّخَذْتُ أَبَا بَكْرٍ خَلِيلاً وَلَكِنْ أُخُوَّةُ الإِسْلاَمِ لاَ تُبْقَيَنَّ فِي الْمَسْجِدِ خَوْخَةٌ إِلاَّ خَوْخَةَ أَبِي بَكْرٍ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ minbarga oʻtirib: «Bir banda(ni) Alloh unga dunyo ziynatini berish bilan Oʻz huzuridagi (narsa) orasida ixtiyorli qildi, u esa Allohning huzuridagi (narsa)ni ixtiyor qildi», dedilar. Shunda Abu Bakr yigʻladi va (qattiq) yigʻladi, soʻng: «Biz Sizni ota-onalarimiz bilan fido qildik», dedi. (Roviy) dedi: Aslida ixtiyor berilgan zot Rasulullohning ﷺ oʻzlari edilar, Abu Bakr esa bizning ichimizda buni eng yaxshi biluvchi edi. Rasululloh ﷺ: «Albatta, moli va suhbati bilan menga eng koʻp izzat-ehson koʻrsatgan kishi Abu Bakrdir. Agar men (Allohdan oʻzga) bir dustni xalil (jonajon doʻst) qilib oladigan boʻlsam, Abu Bakrni xalil qilib olardim. Lekin (oramizda) Islom birodarligi (yetarli)dir. Masjidda Abu Bakrning eshikchasidan boshqa hech qanday eshikcha qoldirilmasin», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ минбарга ўтириб: «Бир банда(ни) Аллоҳ унга дунё зийнатини бериш билан Ўз ҳузуридаги (нарса) орасида ихтиёрли қилди, у эса Аллоҳнинг ҳузуридаги (нарса)ни ихтиёр қилди», дедилар. Шунда Абу Бакр йиғлади ва (қаттиқ) йиғлади, сўнг: «Биз Сизни ота-оналаримиз билан фидо қилдик», деди. (Ровий) деди: Аслида ихтиёр берилган зот Расулуллоҳнинг ﷺ ўзлари эдилар, Абу Бакр эса бизнинг ичимизда буни энг яхши билувчи эди. Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, моли ва суҳбати билан менга энг кўп иззат-эҳсон кўрсатган киши Абу Бакрдир. Агар мен (Аллоҳдан ўзга) бир дустни халил (жонажон дўст) қилиб оладиган бўлсам, Абу Бакрни халил қилиб олардим. Лекин (орамизда) Ислом биродарлиги (етарли)дир. Масжидда Абу Бакрнинг эшикчасидан бошқа ҳеч қандай эшикча қолдирилмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ سَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ عُبَيْدِ، بْنِ حُنَيْنٍ وَبُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ خَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّاسَ يَوْمًا . بِمِثْلِ حَدِيثِ مَالِكٍ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Bir kuni Rasululloh ﷺ odamlarga xutba qildilar», deb — Molikning hadisiga oʻxshash rivoyat qilinadi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Бир куни Расулуллоҳ ﷺ одамларга хутба қилдилар», деб — Моликнинг ҳадисига ўхшаш ривоят қилинади.
حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ أَبِي مُزَاحِمٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، ح وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُمْ - قَالُوا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي أَبُو أُمَامَةَ، بْنُ سَهْلٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَيْنَا أَنَا نَائِمٌ رَأَيْتُ النَّاسَ يُعْرَضُونَ وَعَلَيْهِمْ قُمُصٌ مِنْهَا مَا يَبْلُغُ الثُّدِيَّ وَمِنْهَا مَا يَبْلُغُ دُونَ ذَلِكَ وَمَرَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَعَلَيْهِ قَمِيصٌ يَجُرُّهُ " . قَالُوا مَاذَا أَوَّلْتَ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " الدِّينَ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Men uxlab yotgan edim, odamlar menga koʻrsatilayotganini koʻrdim, ularning ustida koʻylaklar bor edi, ulardan baʼzisi koʻkraklargacha yetar, baʼzisi undan kaltaroq edi. Umar ibn al-Xattob ham oʻtib qoldi, uning ustida (shunday uzun) koʻylak bor ediki, uni yerda sudrab borardi». Ular: «Buni nimaga yoʻydingiz (taʼbir qildingiz), yo Rasululloh?» dedilar. U: «Dinga», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Мен ухлаб ётган эдим, одамлар менга кўрсатилаётганини кўрдим, уларнинг устида кўйлаклар бор эди, улардан баъзиси кўкракларгача етар, баъзиси ундан калтароқ эди. Умар ибн ал-Хаттоб ҳам ўтиб қолди, унинг устида (шундай узун) кўйлак бор эдики, уни ерда судраб борарди». Улар: «Буни нимага йўйдингиз (таъбир қилдингиз), ё Расулуллоҳ?» дедилар. У: «Динга», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَأَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، قَالَ سَمِعَ عَمْرٌو، جَابِرًا يُخْبِرُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ يَغْزُو فِئَامٌ مِنَ النَّاسِ فَيُقَالُ لَهُمْ فِيكُمْ مَنْ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَقُولُونَ . نَعَمْ فَيُفْتَحُ لَهُمْ ثُمَّ يَغْزُو فِئَامٌ مِنَ النَّاسِ فَيُقَالُ لَهُمْ فِيكُمْ مَنْ رَأَى مَنْ صَحِبَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَقُولُونَ نَعَمْ . فَيُفْتَحُ لَهُمْ ثُمَّ يَغْزُو فِئَامٌ مِنَ النَّاسِ فَيُقَالُ لَهُمْ هَلْ فِيكُمْ مَنْ رَأَى مَنْ صَحِبَ مَنْ صَحِبَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَقُولُونَ نَعَمْ . فَيُفْتَحُ لَهُمْ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi. U zot dedilar: «Odamlarga shunday zamon keladiki, bir guruh kishilar (Alloh yoʻlida) gʻazotga chiqadilar. Ularga: ‹Sizlarning oranglizda Rasululloh ﷺ ni koʻrgan kishi bormi?› deyiladi. Ular: ‹Ha›, deydilar. Shunda ularga (fath va gʻalaba) ato qilinadi. Soʻng yana bir guruh kishilar gʻazotga chiqadilar. Ularga: ‹Sizlarning oranglizda Rasululloh ﷺ ga sahobalik qilgan kishini koʻrgan kishi bormi?› deyiladi. Ular: ‹Ha›, deydilar. Shunda ularga (fath va gʻalaba) ato qilinadi. Soʻng yana bir guruh kishilar gʻazotga chiqadilar. Ularga: ‹Sizlarning oranglizda Rasululloh ﷺ ga sahobalik qilganni koʻrgan kishini koʻrgan kishi bormi?› deyiladi. Ular: ‹Ha›, deydilar. Shunda ularga (fath va gʻalaba) ato qilinadi.»Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилинади. У зот дедилар: «Одамларга шундай замон келадики, бир гуруҳ кишилар (Аллоҳ йўлида) ғазотга чиқадилар. Уларга: ‹Сизларнинг оранглизда Расулуллоҳ ﷺ ни кўрган киши борми?› дейилади. Улар: ‹Ҳа›, дейдилар. Шунда уларга (фатҳ ва ғалаба) ато қилинади. Сўнг яна бир гуруҳ кишилар ғазотга чиқадилар. Уларга: ‹Сизларнинг оранглизда Расулуллоҳ ﷺ га саҳобалик қилган кишини кўрган киши борми?› дейилади. Улар: ‹Ҳа›, дейдилар. Шунда уларга (фатҳ ва ғалаба) ато қилинади. Сўнг яна бир гуруҳ кишилар ғазотга чиқадилар. Уларга: ‹Сизларнинг оранглизда Расулуллоҳ ﷺ га саҳобалик қилганни кўрган кишини кўрган киши борми?› дейилади. Улар: ‹Ҳа›, дейдилар. Шунда уларга (фатҳ ва ғалаба) ато қилинади.»
حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الأُمَوِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي، الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ، قَالَ زَعَمَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ يُبْعَثُ مِنْهُمُ الْبَعْثُ فَيَقُولُونَ انْظُرُوا هَلْ تَجِدُونَ فِيكُمْ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيُوجَدُ الرَّجُلُ فَيُفْتَحُ لَهُمْ بِهِ ثُمَّ يُبْعَثُ الْبَعْثُ الثَّانِي فَيَقُولُونَ هَلْ فِيهِمْ مَنْ رَأَى أَصْحَابَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيُفْتَحُ لَهُمْ بِهِ ثُمَّ يُبْعَثُ الْبَعْثُ الثَّالِثُ فَيُقَالُ انْظُرُوا هَلْ تَرَوْنَ فِيهِمْ مَنْ رَأَى مَنْ رَأَى أَصْحَابَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ يَكُونُ الْبَعْثُ الرَّابِعُ فَيُقَالُ انْظُرُوا هَلْ تَرَوْنَ فِيهِمْ أَحَدًا رَأَى مَنْ رَأَى أَحَدًا رَأَى أَصْحَابَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيُوجَدُ الرَّجُلُ فَيُفْتَحُ لَهُمْ بِهِ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Odamlarga shunday zamon keladiki, ulardan (gʻazotga) qoʻshin joʻnatiladi. (Qoʻshindagilar) aytadilar: ‹Qaranglar, oranglizda Nabiy ﷺ ning ashoblaridan birortasini topa olasizmi?› Shunda bir kishi topiladi va u sababli ularga (fath va gʻalaba) ato qilinadi. Soʻng ikkinchi qoʻshin joʻnatiladi. Ular: ‹Ular orasida Nabiy ﷺ ning ashoblarini koʻrgan kishi bormi?› deydilar. Shunda u sababli ularga (fath) ato qilinadi. Soʻng uchinchi qoʻshin joʻnatiladi. Aytiladi: ‹Qaranglar, ular orasida Nabiy ﷺ ning ashoblarini koʻrganni koʻrgan kishini koʻrasizmi?› Soʻng toʻrtinchi qoʻshin boʻladi. Aytiladi: ‹Qaranglar, ular orasida Nabiy ﷺ ning ashoblarini koʻrgan kishini koʻrganni koʻrgan birortasini koʻrasizmi?› Shunda bir kishi topiladi va u sababli ularga (fath va gʻalaba) ato qilinadi.»Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Одамларга шундай замон келадики, улардан (ғазотга) қўшин жўнатилади. (Қўшиндагилар) айтадилар: ‹Қаранглар, оранглизда Набий ﷺ нинг ашобларидан бирортасини топа оласизми?› Шунда бир киши топилади ва у сабабли уларга (фатҳ ва ғалаба) ато қилинади. Сўнг иккинчи қўшин жўнатилади. Улар: ‹Улар орасида Набий ﷺ нинг ашобларини кўрган киши борми?› дейдилар. Шунда у сабабли уларга (фатҳ) ато қилинади. Сўнг учинчи қўшин жўнатилади. Айтилади: ‹Қаранглар, улар орасида Набий ﷺ нинг ашобларини кўрганни кўрган кишини кўрасизми?› Сўнг тўртинчи қўшин бўлади. Айтилади: ‹Қаранглар, улар орасида Набий ﷺ нинг ашобларини кўрган кишини кўрганни кўрган бирортасини кўрасизми?› Шунда бир киши топилади ва у сабабли уларга (фатҳ ва ғалаба) ато қилинади.»
حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ، عَنْ دَاوُدَ، وَاللَّفْظُ، لَهُ ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي، شَيْبَةَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَيَّانَ، عَنْ دَاوُدَ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ لَمَا رَجَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ تَبُوكَ سَأَلُوهُ عَنِ السَّاعَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَأْتِي مِائَةُ سَنَةٍ وَعَلَى الأَرْضِ نَفْسٌ مَنْفُوسَةٌ الْيَوْمَ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Tabukdan qaytib kelganlarida, ulardan Qiyomat (soati) haqida soʻradilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Bugun yer yuzida (tirik) boʻlgan biron jon ustidan yuz yil oʻtmaydi (yaʼni shu zamondagilardan yuz yildan keyin biron jon qolmaydi)», — dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Табукдан қайтиб келганларида, улардан Қиёмат (соати) ҳақида сўрадилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Бугун ер юзида (тирик) бўлган бирон жон устидан юз йил ўтмайди (яъни шу замондагилардан юз йилдан кейин бирон жон қолмайди)», — дедилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي، سَعِيدٍ قَالَ كَانَ بَيْنَ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ وَبَيْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ شَىْءٌ فَسَبَّهُ خَالِدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَسُبُّوا أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِي فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لَوْ أَنْفَقَ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا مَا أَدْرَكَ مُدَّ أَحَدِهِمْ وَلاَ نَصِيفَهُ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Xolid ibn Valid bilan Abdurahmon ibn Avf oʻrtasida bir narsa (nizo) boʻlib, Xolid uni soʻkdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Mening ashobimdan birortasini soʻkmanglar! Chunki biringiz Uhud togʻicha oltin sadaqa qilsa ham, ularning birining bir muddiga, hatto uning yarmiga ham yeta olmaydi», — dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Холид ибн Валид билан Абдураҳмон ибн Авф ўртасида бир нарса (низо) бўлиб, Холид уни сўкди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг ашобимдан бирортасини сўкманглар! Чунки бирингиз Уҳуд тоғича олтин садақа қилса ҳам, уларнинг бирининг бир муддига, ҳатто унинг ярмига ҳам ета олмайди», — дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، بْنِ الأَصْبَهَانِيِّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ، ذَكْوَانَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَهَبَ الرِّجَالُ بِحَدِيثِكَ فَاجْعَلْ لَنَا مِنْ نَفْسِكَ يَوْمًا نَأْتِيكَ فِيهِ تُعَلِّمُنَا مِمَّا عَلَّمَكَ اللَّهُ . قَالَ " اجْتَمِعْنَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا " . فَاجْتَمَعْنَ فَأَتَاهُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَلَّمَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَهُ اللَّهُ ثُمَّ قَالَ " مَا مِنْكُنَّ مِنِ امْرَأَةٍ تُقَدِّمُ بَيْنَ يَدَيْهَا مِنْ وَلَدِهَا ثَلاَثَةً إِلاَّ كَانُوا لَهَا حِجَابًا مِنَ النَّارِ " . فَقَالَتِ امْرَأَةٌ وَاثْنَيْنِ وَاثْنَيْنِ وَاثْنَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَاثْنَيْنِ وَاثْنَيْنِ وَاثْنَيْنِ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol Rasululloh ﷺ ning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh! Erkaklar sizning soʻzingizni (ilmingizni) olib ketishdi. Bizga ham oʻzingizdan bir kun ajrating, oʻsha kuni huzuringizga kelsak, Alloh sizga oʻrgatgan narsalardan bizga oʻrgatsangiz», dedi. U zot: «Falon-falon kuni toʻplaninglar», dedilar. Bas, ular toʻplandilar va Rasululloh ﷺ ularning oldiga kelib, Alloh oʻzlariga oʻrgatgan narsalardan ularga oʻrgatdilar. Soʻng: «Sizlardan qaysi bir ayolning oldidan uchta farzandi (vafot etib) ketsa, albatta, ular u uchun doʻzaxdan toʻsiq boʻladilar», dedilar. Shunda bir ayol: «Ikkita-ikkita-ikkita boʻlsa-chi?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Ikkita-ikkita-ikkita boʻlsa ham», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аёл Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ! Эркаклар сизнинг сўзингизни (илмингизни) олиб кетишди. Бизга ҳам ўзингиздан бир кун ажратинг, ўша куни ҳузурингизга келсак, Аллоҳ сизга ўргатган нарсалардан бизга ўргатсангиз», деди. У зот: «Фалон-фалон куни тўпланинглар», дедилар. Бас, улар тўпландилар ва Расулуллоҳ ﷺ уларнинг олдига келиб, Аллоҳ ўзларига ўргатган нарсалардан уларга ўргатдилар. Сўнг: «Сизлардан қайси бир аёлнинг олдидан учта фарзанди (вафот этиб) кетса, албатта, улар у учун дўзахдан тўсиқ бўладилар», дедилар. Шунда бир аёл: «Иккита-иккита-иккита бўлса-чи?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Иккита-иккита-иккита бўлса ҳам», дедилар.
حَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ، بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَتَتَّبِعُنَّ سَنَنَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ شِبْرًا بِشِبْرٍ وَذِرَاعًا بِذِرَاعٍ حَتَّى لَوْ دَخَلُوا فِي جُحْرِ ضَبٍّ لاَتَّبَعْتُمُوهُمْ " . قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ آلْيَهُودَ وَالنَّصَارَى قَالَ " فَمَنْ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlar oʻzingizdan oldingilarning yoʻliga qarich-baqarich, gaz-bagaz (toʻlaligicha) ergashasizlar, hatto ular kaltakesakning iniga kirsalar ham, sizlar ularga ergashasizlar», — dedilar. Biz: «Yo Rasululloh! Yahudiy va nasoroni (aytyapsizmi)?» dedik. (U zot): «Ulardan boshqa kim (boʻlardi)?» — dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлар ўзингиздан олдингиларнинг йўлига қарич-бақарич, газ-багаз (тўлалигича) эргашасизлар, ҳатто улар калтакесакнинг инига кирсалар ҳам, сизлар уларга эргашасизлар», — дедилар. Биз: «Ё Расулуллоҳ! Яҳудий ва насорони (айтяпсизми)?» дедик. (У зот): «Улардан бошқа ким (бўларди)?» — дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مَرْحُومُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ أَبِي نَعَامَةَ السَّعْدِيِّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ خَرَجَ مُعَاوِيَةُ عَلَى حَلْقَةٍ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ مَا أَجْلَسَكُمْ قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ . قَالَ آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلاَّ ذَاكَ قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلاَّ ذَاكَ . قَالَ أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَمَا كَانَ أَحَدٌ بِمَنْزِلَتِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَقَلَّ عَنْهُ حَدِيثًا مِنِّي وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ عَلَى حَلْقَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ " مَا أَجْلَسَكُمْ " . قَالُوا جَلَسْنَا نَذْكُرُ اللَّهَ وَنَحْمَدُهُ عَلَى مَا هَدَانَا لِلإِسْلاَمِ وَمَنَّ بِهِ عَلَيْنَا . قَالَ " آللَّهِ مَا أَجْلَسَكُمْ إِلاَّ ذَاكَ " . قَالُوا وَاللَّهِ مَا أَجْلَسَنَا إِلاَّ ذَاكَ . قَالَ " أَمَا إِنِّي لَمْ أَسْتَحْلِفْكُمْ تُهْمَةً لَكُمْ وَلَكِنَّهُ أَتَانِي جِبْرِيلُ فَأَخْبَرَنِي أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُبَاهِي بِكُمُ الْمَلاَئِكَةَ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Muoviya masjiddagi bir halqa (oldiga) chiqib: «Sizlarni nima oʻtqazib qoʻydi?» dedi. Ular: «Allohni zikr etgani oʻtiribmiz», dedilar. (Muoviya): «Alloh haqi, sizlarni faqat shugina oʻtqazdimi?» dedi. Ular: «Alloh haqi, bizni faqat shugina oʻtqazdi», dedilar. (Muoviya): «Men sizlarga (biror) tuhmat tufayli qasam ichirayotganim yoʻq. Rasululloh ﷺ huzuridagi mendek martabali kishilar orasida u zotdan men kabi kam hadis rivoyat qilgan birorta odam yoʻq edi. Rasululloh ﷺ sahobalaridan bir halqa (oldiga) chiqib: ‹Sizlarni nima oʻtqazdi?› dedilar. Ular: ‹Bizni Islomga hidoyat qilgani va biz uchun (uni) inʼom etgani uchun Allohni zikr etib, Unga hamd aytib oʻtiribmiz›, dedilar. (U zot): ‹Alloh haqi, sizlarni faqat shugina oʻtqazdimi?› dedilar. Ular: ‹Alloh haqi, bizni faqat shugina oʻtqazdi›, dedilar. (U zot): ‹Men sizlarga (biror) tuhmat tufayli qasam ichirayotganim yoʻq, balki menga Jibril kelib, Aziz va Jalil Alloh sizlar bilan farishtalarga faxrlanishini xabar berdi›, dedilar», dedi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Муовия масжиддаги бир ҳалқа (олдига) чиқиб: «Сизларни нима ўтқазиб қўйди?» деди. Улар: «Аллоҳни зикр этгани ўтирибмиз», дедилар. (Муовия): «Аллоҳ ҳақи, сизларни фақат шугина ўтқаздими?» деди. Улар: «Аллоҳ ҳақи, бизни фақат шугина ўтқазди», дедилар. (Муовия): «Мен сизларга (бирор) туҳмат туфайли қасам ичираётганим йўқ. Расулуллоҳ ﷺ ҳузуридаги мендек мартабали кишилар орасида у зотдан мен каби кам ҳадис ривоят қилган бирорта одам йўқ эди. Расулуллоҳ ﷺ саҳобаларидан бир ҳалқа (олдига) чиқиб: ‹Сизларни нима ўтқазди?› дедилар. Улар: ‹Бизни Исломга ҳидоят қилгани ва биз учун (уни) инъом этгани учун Аллоҳни зикр этиб, Унга ҳамд айтиб ўтирибмиз›, дедилар. (У зот): ‹Аллоҳ ҳақи, сизларни фақат шугина ўтқаздими?› дедилар. Улар: ‹Аллоҳ ҳақи, бизни фақат шугина ўтқазди›, дедилар. (У зот): ‹Мен сизларга (бирор) туҳмат туфайли қасам ичираётганим йўқ, балки менга Жибрил келиб, Азиз ва Жалил Аллоҳ сизлар билан фаришталарга фахрланишини хабар берди›, дедилар», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي مَسْلَمَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا نَضْرَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الدُّنْيَا حُلْوَةٌ خَضِرَةٌ وَإِنَّ اللَّهَ مُسْتَخْلِفُكُمْ فِيهَا فَيَنْظُرُ كَيْفَ تَعْمَلُونَ فَاتَّقُوا الدُّنْيَا وَاتَّقُوا النِّسَاءَ فَإِنَّ أَوَّلَ فِتْنَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانَتْ فِي النِّسَاءِ " . وَفِي حَدِيثِ ابْنِ بَشَّارٍ " لِيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ " .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta, dunyo shirin va koʻm-koʻkdir. Va albatta, Alloh sizlarni unda oʻrinbosar qiluvchidir; bas, U qanday amal qilishlaringizga nazar soladi. Shu sababli dunyodan ehtiyot boʻlinglar va ayollardan ehtiyot boʻlinglar; chunki Bani Isroilning birinchi fitnasi ayollar (sababidan) boʻlgan edi», — dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта, дунё ширин ва кўм-кўкдир. Ва албатта, Аллоҳ сизларни унда ўринбосар қилувчидир; бас, У қандай амал қилишларингизга назар солади. Шу сабабли дунёдан эҳтиёт бўлинглар ва аёллардан эҳтиёт бўлинглар; чунки Бани Исроилнинг биринчи фитнаси аёллар (сабабидан) бўлган эди», — дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ جَمِيعًا عَنْ سُفْيَانَ، - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، - عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَأَى نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَحَكَّهَا بِحَصَاةٍ ثُمَّ نَهَى أَنْ يَبْزُقَ الرَّجُلُ عَنْ يَمِينِهِ أَوْ أَمَامَهُ وَلَكِنْ يَبْزُقُ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ الْيُسْرَى .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ masjidning qiblasida balgʻam koʻrib qoldilar-da, uni mayda tosh bilan qirib tashladilar. Soʻng kishi oʻng tomoniga yoki oldiga tupurishidan qaytarib: «Lekin chap tomoniga yoki chap oyogʻining ostiga tupursin», — dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ масжиднинг қибласида балғам кўриб қолдилар-да, уни майда тош билан қириб ташладилар. Сўнг киши ўнг томонига ёки олдига тупуришидан қайтариб: «Лекин чап томонига ёки чап оёғининг остига тупурсин», — дедилар.