حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ التَّيْمِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ قَالَهُ مَرَّتَيْنِ وَقَالَ مَرَّةً مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim menga yolgʻon nisbat bersa, doʻzaxdan oʻrnini hozirlab olaversin — atayin (qilgan boʻlsa)», dedilar. Buni ikki marta aytdilar. Bir marta esa: «Kim menga atayin yolgʻon nisbat bersa», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким менга ёлғон нисбат берса, дўзахдан ўрнини ҳозирлаб олаверсин — атайин (қилган бўлса)», дедилар. Буни икки марта айтдилар. Бир марта эса: «Ким менга атайин ёлғон нисбат берса», деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ أَنَّ أَنَسًا حَدَّثَهُمْأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَرْفَعُونَ أَبْصَارَهُمْ فِي صَلَاتِهِمْ قَالَ فَاشْتَدَّ فِي ذَلِكَ حَتَّى قَالَ لَيَنْتَهُنَّ عَنْ ذَلِكَ أَوْ لَتُخْطَفَنَّ أَبْصَارُهُمْ
Anas (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Nima boʻldiki, baʼzi kishilar namozlarida koʻzlarini koʻtaradilar?» (Anas) dedi: Bu haqda shu qadar keskin (gapirdilar)ki, hatto: «Yo bundan tiyilsinlar, yo koʻzlari sugʻurib olinadi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Нима бўлдики, баъзи кишилар намозларида кўзларини кўтарадилар?» (Анас) деди: Бу ҳақда шу қадар кескин (гапирдилар)ки, ҳатто: «Ё бундан тийилсинлар, ё кўзлари суғуриб олинади», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمَرْأَةُ مِنْ نِسَائِهِ يَغْتَسِلَانِ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ وَكَانَ يَغْتَسِلُ بِخَمْسِ مَكَاكِيَّ وَيَتَوَضَّأُ بِمَكُّوكٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ va zavjalaridan biri bir idishdan gusl qilar edilar. U zot besh makkuk (suv oʻlchovi) bilan gusl qilar, bir makkuk bilan tahorat olar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ва завжаларидан бири бир идишдан гусл қилар эдилар. У зот беш маккук (сув ўлчови) билан гусл қилар, бир маккук билан таҳорат олар эдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَكَّلَ بِالرَّحِمِ مَلَكًا قَالَ أَيْ رَبِّ نُطْفَةٌ أَيْ رَبِّ عَلَقَةٌ أَيْ رَبِّ مُضْغَةٌ فَإِذَا قَضَى الرَّبُّ عَزَّ وَجَلَّ خَلْقَهَا قَالَ أَيْ رَبِّ أَشَقِيٌّ أَوْ سَعِيدٌ ذَكَرًا أَوْ أُنْثَى فَمَا الرِّزْقُ وَمَا الْأَجَلُ قَالَ فَيَكْتُبُ كَذَلِكَ فِي بَطْنِ أُمِّهِحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ بِمَكَّةَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَنَسٍ أَبُو مُعَاذٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Albatta, Alloh azza va jalla bachadonga bir farishtani vakil qilib qoʻygan. U: ‹Ey Robbim, nutfa; ey Robbim, alaqa; ey Robbim, mudgʻa›, deydi. Robb azza va jalla uning yaratilishini hukm qilganida, u: ‹Ey Robbim, baxtsizmi yoki baxtlimi? Erkakmi yoki ayolmi? Rizqi qanday? Ajali qanday?› deydi. Bas, u onasining qornida ekanida (bularning hammasi) shu tariqa yoziladi». Boshqa sanad bilan ham Anasdan, u Nabiy ﷺdan shunga oʻxshashi rivoyat qilingan.Анас (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла бачадонга бир фариштани вакил қилиб қўйган. У: ‹Эй Роббим, нутфа; эй Роббим, алақа; эй Роббим, мудға›, дейди. Робб азза ва жалла унинг яратилишини ҳукм қилганида, у: ‹Эй Роббим, бахтсизми ёки бахтлими? Эркакми ёки аёлми? Ризқи қандай? Ажали қандай?› дейди. Бас, у онасининг қорнида эканида (буларнинг ҳаммаси) шу тариқа ёзилади». Бошқа санад билан ҳам Анасдан, у Набий ﷺдан шунга ўхшаши ривоят қилинган.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ بَرِيرَةَ تُصُدِّقَ عَلَيْهَا بِصَدَقَةٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ لَهَا صَدَقَةٌ وَلَنَا هَدِيَّةٌ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bariraga sadaqa qilib bir narsa berildi. Shunda Rasululloh ﷺ: «U — unga sadaqa, bizga esa hadyadir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Барирага садақа қилиб бир нарса берилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «У — унга садақа, бизга эса ҳадядир», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ شُرَيْحٍ عَنْ ثَعْلَبَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ عَجِبْتُ لِلْمُؤْمِنِ إِنَّ اللَّهَ لَمْ يَقْضِ قَضَاءً إِلَّا كَانَ خَيْرًا لَهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺning: «Muʼmindan hayratdaman! Albatta, Alloh qanday hukm qilsa, u albatta u (muʼmin) uchun xayr boʻladi», deganlarini eshitdim.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺнинг: «Муъминдан ҳайратдаман! Албатта, Аллоҳ қандай ҳукм қилса, у албатта у (муъмин) учун хайр бўлади», деганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ زَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تُصْبَرَ الْبَهَائِمُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hayvonlarni bogʻlab (nishonga) otishdan qaytardilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳайвонларни боғлаб (нишонга) отишдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ يَعْنِي ابْنَ مِغْوَلٍ عَنْ الزُّبَيْرِ بْنِ عَدِيٍّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَا يَأْتِي عَلَيْكُمْ زَمَانٌ إِلَّا هُوَ شَرٌّ مِنْ الزَّمَانِ الَّذِي كَانَ قَبْلَهُ سَمِعْنَا ذَلِكَ مِنْ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّتَيْنِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Sizlarga shunday bir zamon kelmaydiki, u oʻzidan oldingi zamondan yomonroq boʻlmasa. Buni biz Paygʻambaringiz ﷺdan ikki marta eshitganmiz.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Сизларга шундай бир замон келмайдики, у ўзидан олдинги замондан ёмонроқ бўлмаса. Буни биз Пайғамбарингиз ﷺдан икки марта эшитганмиз.
حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ وَيَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ نَفِيعٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ أَحَدٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ غَنِيٍّ وَلَا فَقِيرٍ إِلَّا وَدَّ أَنَّمَا كَانَ أُوتِيَ مِنْ الدُّنْيَا قُوتًا قَالَ يَعْلَى فِي الدُّنْيَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kuni boy boʻlsin, faqir boʻlsin — hech kim yoʻqki, dunyodan unga faqat kun koʻrarlik rizq berilgan boʻlishini orzu qilmasa», dedilar. Yaʼlo: «dunyoda», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат куни бой бўлсин, фақир бўлсин — ҳеч ким йўқки, дунёдан унга фақат кун кўрарлик ризқ берилган бўлишини орзу қилмаса», дедилар. Яъло: «дунёда», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا ذَا الْأُذُنَيْنِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ menga: «Ey ikki quloqli!» dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Эй икки қулоқли!» дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ مَعَ نِسَاءِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُنَّ يَسُوقُ بِهِنَّ سَوَّاقٌ فَأَتَى عَلَيْهِنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَيْ أَوْ يَا أَنْجَشَةُ سَوْقَكَ بِالْقَوَارِيرِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ummu Sulaym Nabiy ﷺning ayollari bilan birga edi, bir haydovchi ularning (ulovlarini) haydab borardi. Rasululloh ﷺ ularning oldiga kelib: «Ey Anjasha, shisha idishlarni (asta) hayda!» dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умму Сулайм Набий ﷺнинг аёллари билан бирга эди, бир ҳайдовчи уларнинг (уловларини) ҳайдаб борарди. Расулуллоҳ ﷺ уларнинг олдига келиб: «Эй Анжаша, шиша идишларни (аста) ҳайда!» дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ التَّيْمِيِّ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَقَدْ ذَكَرَ فِيهِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday der edilar: «Allohim, men ojizlikdan, dangasalikdan, keksalikdan, baxillikdan va qoʻrqoqlikdan Senga panoh keltiraman, qabr azobidan hamda hayot va mamotning fitnasidan Senga panoh keltiraman».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дер эдилар: «Аллоҳим, мен ожизликдан, дангасаликдан, кексаликдан, бахилликдан ва қўрқоқликдан Сенга паноҳ келтираман, қабр азобидан ҳамда ҳаёт ва мамотнинг фитнасидан Сенга паноҳ келтираман».
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ التَّيْمِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَعَطَسَ رَجُلَانِ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَمَّتَ أَوْ سَمَّتَ أَحَدَهُمَا فَقَالَ إِنَّ هَذَا حَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَإِنَّ ذَاكَ لَمْ يَحْمَدْ اللَّهَقَالَ يَحْيَى وَرُبَّمَا قَالَ هَذَا أَوْ نَحْوَهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning huzurlarida ikki kishi aksirdi, u zot ulardan biriga duo qildilar va: «Bu (kishi) Alloh azza va jallaga hamd aytdi, ana u esa Allohga hamd aytmadi», dedilar. Yahyo aytdi: Baʼzan u: «bu», yoki shunga oʻxshash (soʻz) der edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг ҳузурларида икки киши аксирди, у зот улардан бирига дуо қилдилар ва: «Бу (киши) Аллоҳ азза ва жаллага ҳамд айтди, ана у эса Аллоҳга ҳамд айтмади», дедилар. Яҳё айтди: Баъзан у: «бу», ёки шунга ўхшаш (сўз) дер эди.
حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَيَرْضَى عَنْ الْعَبْدِ أَنْ يَأْكُلَ الْأُكْلَةَ أَوْ يَشْرَبَ الشَّرْبَةَ فَيَحْمَدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta Alloh azza va jalla bandaning bir luqma taom yeb, uning uchun Alloh azza va jallaga hamd aytishidan yoki bir qultum (suv) ichib, uning uchun hamd aytishidan rozi boʻladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта Аллоҳ азза ва жалла банданинг бир луқма таом еб, унинг учун Аллоҳ азза ва жаллага ҳамд айтишидан ёки бир қултум (сув) ичиб, унинг учун ҳамд айтишидан рози бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا التَّيْمِيُّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَتْ عَامَّةُ وَصِيَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ حَضَرَهُ الْمَوْتُ الصَّلَاةَ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ حَتَّى جَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُغَرْغِرُ بِهَا صَدْرُهُ وَمَا يَكَادُ يُفِيضُ بِهَا لِسَانُهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga oʻlim yaqinlashganida, u zotning koʻpchilik vasiyatlari: «Namoz va qoʻl ostingizdagilar (haqida ehtiyot boʻlinglar)», (degan) edi. Hatto Rasululloh ﷺ buni koʻkraklarida xirillatib aytar, tili uni zoʻrgʻa chiqarar edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга ўлим яқинлашганида, у зотнинг кўпчилик васиятлари: «Намоз ва қўл остингиздагилар (ҳақида эҳтиёт бўлинглар)», (деган) эди. Ҳатто Расулуллоҳ ﷺ буни кўкракларида хириллатиб айтар, тили уни зўрға чиқарар эди.
حَدَّثَنَا قُرَّانُ بْنُ تَمَّامٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا اسْتَجَارَ عَبْدٌ مِنْ النَّارِ ثَلَاثَ مِرَارٍ إِلَّا قَالَتْ النَّارُ اللَّهُمَّ أَجِرْهُ مِنِّي وَلَا يَسْأَلُ الْجَنَّةَ إِلَّا قَالَتْ الْجَنَّةُ اللَّهُمَّ أَدْخِلْهُ إِيَّايَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir banda doʻzaxdan uch marta panoh soʻrasa, albatta doʻzax: ‹Allohim, uni mendan asragin›, deydi. (Qaysi bir banda uch marta) jannatni soʻrasa, albatta jannat: ‹Allohim, uni menga kirgizgin›, deydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир банда дўзахдан уч марта паноҳ сўраса, албатта дўзах: ‹Аллоҳим, уни мендан асрагин›, дейди. (Қайси бир банда уч марта) жаннатни сўраса, албатта жаннат: ‹Аллоҳим, уни менга киргизгин›, дейди», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَنَسٍقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ النَّحْرِ مَنْ كَانَ ذَبَحَ قَبْلَ الصَّلَاةِ فَلْيُعِدْ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا يَوْمٌ يُشْتَهَى فِيهِ اللَّحْمُ وَذَكَرَ هَنَةً مِنْ جِيرَانِهِ كَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَّقَهُ قَالَ وَعِنْدِي جَذَعَةٌ هِيَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ شَاتَيْ لَحْمٍ قَالَ فَرَخَّصَ لَهُ قَالَ فَلَا أَدْرِي أَبَلَغَتْ رُخْصَتُهُ مَنْ سِوَاهُ أَوْ لَا قَالَ ثُمَّ انْكَفَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى كَبْشَيْنِ فَذَبَحَهُمَا فَقَامَ النَّاسُ إِلَى غُنَيْمَةٍ فَتَوَزَّعُوهَا أَوْ قَالَ فَتَجَزَّعُوهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Nahr (qurbonlik) kuni: «Kim namozdan oldin soʻygan boʻlsa, qaytadan soʻysin», — dedilar. Shunda bir kishi turib: «Yo Rasululloh! Bu kunda goʻsht juda istaladi (qadrli boʻladi)», — dedi va qoʻshnilaridan birining ahvolini (ehtiyojini) zikr qildi. Rasululloh ﷺ uni tasdiqlaganga oʻxshaydi. (U kishi): «Mening huzurimda bir jadaʼa (bir yoshga toʻlmagan qoʻzichoq) bor, u menga goʻshtli ikki echkidan koʻra mahbubroqdir», — dedi. (Rasululloh ﷺ) unga ruxsat berdilar. (Roviy) dedi: «Bu ruxsat undan boshqaga ham yetib (taalluqli) boʻlganmi yoki yoʻqmi, bilmayman». (Roviy) dedi: Soʻngra Rasululloh ﷺ ikki qoʻchqorga yuzlanib, ularni soʻydilar. Odamlar esa bir poda qoʻyga borib, ularni oʻzaro taqsimlab oldilar — yoki: «boʻlishib oldilar», — dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Наҳр (қурбонлик) куни: «Ким намоздан олдин сўйган бўлса, қайтадан сўйсин», — дедилар. Шунда бир киши туриб: «Ё Расулуллоҳ! Бу кунда гўшт жуда исталади (қадрли бўлади)», — деди ва қўшниларидан бирининг аҳволини (эҳтиёжини) зикр қилди. Расулуллоҳ ﷺ уни тасдиқлаганга ўхшайди. (У киши): «Менинг ҳузуримда бир жадаъа (бир ёшга тўлмаган қўзичоқ) бор, у менга гўштли икки эчкидан кўра маҳбуброқдир», — деди. (Расулуллоҳ ﷺ) унга рухсат бердилар. (Ровий) деди: «Бу рухсат ундан бошқага ҳам етиб (тааллуқли) бўлганми ёки йўқми, билмайман». (Ровий) деди: Сўнгра Расулуллоҳ ﷺ икки қўчқорга юзланиб, уларни сўйдилар. Одамлар эса бир пода қўйга бориб, уларни ўзаро тақсимлаб олдилар — ёки: «бўлишиб олдилар», — деди.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَخَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ أَخَذَ الرَّايَةَ زَيْدٌ فَأُصِيبَ ثُمَّ أَخَذَهَا جَعْفَرٌ فَأُصِيبَ ثُمَّ أَخَذَهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ فَأُصِيبَ ثُمَّ أَخَذَهَا خَالِدٌ عَنْ غَيْرِ إِمْرَةٍ فَفَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَقَالَ مَا يَسُرُّهُمْ أَوْ قَالَ مَا يَسُرُّنِي أَنَّهُمْ عِنْدَنَا قَالَ وَإِنَّ عَيْنَيْهِ لَتَذْرِفَانِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ xutba qilib: «Bayroqni Zayd oldi va shahid boʻldi; soʻng uni Jaʼfar oldi va shahid boʻldi; soʻng uni Abdulloh ibn Ravoha oldi va shahid boʻldi; soʻng uni Xolid — (sarkarda qilib) tayinlanmagan holda — oldi va Alloh unga fathni nasib etdi», dedilar. Yana: «Ularning bizning huzurimizda (boʻlishi) oʻzlarini xursand qilmaydi», — yoki: «ularning bizning huzurimizda (boʻlishi) meni xursand qilmaydi», — dedilar. (Anas) dedi: Shu payt u zotning ikki koʻzlaridan yosh oqar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ хутба қилиб: «Байроқни Зайд олди ва шаҳид бўлди; сўнг уни Жаъфар олди ва шаҳид бўлди; сўнг уни Абдуллоҳ ибн Равоҳа олди ва шаҳид бўлди; сўнг уни Холид — (саркарда қилиб) тайинланмаган ҳолда — олди ва Аллоҳ унга фатҳни насиб этди», дедилар. Яна: «Уларнинг бизнинг ҳузуримизда (бўлиши) ўзларини хурсанд қилмайди», — ёки: «уларнинг бизнинг ҳузуримизда (бўлиши) мени хурсанд қилмайди», — дедилар. (Анас) деди: Шу пайт у зотнинг икки кўзларидан ёш оқар эди.
حَدَّثَنَا وَكِيعُ بْنُ الْجَرَّاحِ الرُّؤَاسِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ يُوسُفَ عَنْ أَنَسٍ قَالَرَخَّصَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الرُّقْيَةِ مِنْ الْعَيْنِ وَالْحُمَةِ وَالنَّمْلَةِحَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ يُوسُفَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ koʻz (tegishi), zaharli chaqish va namladan ruqya qilishga ruxsat berdilar. Boshqa sanad bilan Anasdan, u Nabiy ﷺdan shunga oʻxshashi zikr qilindi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кўз (тегиши), заҳарли чақиш ва намладан руқя қилишга рухсат бердилар. Бошқа санад билан Анасдан, у Набий ﷺдан шунга ўхшаши зикр қилинди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَبَهْزٌ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ بَهْزٌ فِي حَدِيثِهِ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَعْرٌ يُصِيبُ مَنْكِبَيْهِ وَقَالَ بَهْزٌ يَضْرِبُ مَنْكِبَيْهِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning sochlari ikki yelkalariga yetar edi. Bahz esa: «ikki yelkalariga urilib turardi», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг сочлари икки елкаларига етар эди. Баҳз эса: «икки елкаларига урилиб турарди», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عَزْرَةُ بْنُ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أُتِيَ بِطِيبٍ لَمْ يَرُدَّهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga xushboʻylik keltirilsa, uni qaytarmas edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга хушбўйлик келтирилса, уни қайтармас эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ وَإِسْحَاقُ الْأَزْرَقُ قَالَ أَخْبَرَنَا الدَّسْتُوَائِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَفْطَرَ عِنْدَ أَهْلِ بَيْتٍ قَالَ أَفْطَرَ عِنْدَكُمْ الصَّائِمُونَ وَأَكَلَ طَعَامَكُمْ الْأَبْرَارُ وَتَنَزَّلَتْ عَلَيْكُمْ الْمَلَائِكَةُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir uy ahlining huzurida iftor qilsalar: «Sizlarnikida roʻzadorlar iftor qildi, taomingizni yaxshilar yedi va sizlarga farishtalar tushdi», der edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир уй аҳлининг ҳузурида ифтор қилсалар: «Сизларникида рўзадорлар ифтор қилди, таомингизни яхшилар еди ва сизларга фаришталар тушди», дер эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ مَوْضِعُ مَسْجِدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِبَنِي النَّجَّارِ وَكَانَ فِيهِ نَخْلُ وَقُبُورُ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ لَهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَامِنُونِي بِهِ فَقَالُوا لَا نَأْخُذُ لَهُ ثَمَنًا وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبْنِيهِ وَهُمْ يُنَاوِلُونَهُ وَهُوَ يَقُولُ أَلَا إِنَّ الْعَيْشَ عَيْشُ الْآخِرَهْفَاغْفِرْ لِلْأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرَهْقَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي قَبْلَ أَنْ يُبْنَى الْمَسْجِدُ حَيْثُ أَدْرَكَتْهُ الصَّلَاةُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning masjidlari (qurilgan) joy Banu Najjorga tegishli boʻlib, unda xurmo daraxtlari va mushriklarning qabrlari bor edi. Nabiy ﷺ ularga: «Uning bahosini menga aytinglar», dedilar. Ular: «Biz uning uchun baho olmaymiz», dedilar. Nabiy ﷺ uni qurar, ular esa u zotga (gʻisht) uzatib turardilar; u zot: «Ogoh boʻlingki, haqiqiy hayot — oxirat hayotidir. Bas, ansorlar va muhojirlarni magʻfirat qilgin», der edilar. (Anas) dedi: Masjid qurilishidan oldin Rasululloh ﷺ namoz vaqti qayerda kirsa, oʻsha yerda namoz oʻqir edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг масжидлари (қурилган) жой Бану Нажжорга тегишли бўлиб, унда хурмо дарахтлари ва мушрикларнинг қабрлари бор эди. Набий ﷺ уларга: «Унинг баҳосини менга айтинглар», дедилар. Улар: «Биз унинг учун баҳо олмаймиз», дедилар. Набий ﷺ уни қурар, улар эса у зотга (ғишт) узатиб турардилар; у зот: «Огоҳ бўлингки, ҳақиқий ҳаёт — охират ҳаётидир. Бас, ансорлар ва муҳожирларни мағфират қилгин», дер эдилар. (Анас) деди: Масжид қурилишидан олдин Расулуллоҳ ﷺ намоз вақти қаерда кирса, ўша ерда намоз ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ وَالدَّسْتُوَائِيِّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا طِيَرَةَ وَيُعْجِبُنِي الْفَأْلُ قَالَ وَالْفَأْلُ الْكَلِمَةُ الْحَسَنَةُ الطَّيِّبَةُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Badbaxtlik alomatiga ishonish (tiyara) yoʻqdir, faʼl esa menga yoqadi», dedilar. (Roviy) dedi: Faʼl — yaxshi, xush soʻzdir.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бадбахтлик аломатига ишониш (тияра) йўқдир, фаъл эса менга ёқади», дедилар. (Ровий) деди: Фаъл — яхши, хуш сўздир.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنِي هَمَّامٌ عَنْ غَالِبٍ هَكَذَا قَالَ وَكِيعٌ غَالِبٍ وَإِنَّمَا هُوَ أَبُو غَالِبٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّهُ أُتِيَ بِجِنَازَةِ رَجُلٍ فَقَامَ عِنْدَ رَأْسِ السَّرِيرِ ثُمَّ أُتِيَ بِجِنَازَةِ امْرَأَةٍ فَقَامَ أَسْفَلَ مِنْ ذَلِكَ حِذَاءَ السَّرِيرِ فَلَمَّا صَلَّى قَالَ لَهُ الْعَلَاءُ بْنُ زِيَادٍ يَا أَبَا حَمْزَةَ أَهَكَذَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُومُ مِنْ الرَّجُلِ وَالْمَرْأَةِ نَحْوًا مِمَّا رَأَيْتُكَ فَعَلْتَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَقْبَلَ عَلَيْنَا الْعَلَاءُ بْنُ زِيَادٍ فَقَالَ احْفَظُوا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, unga bir erkakning janozasi keltirildi va u soʻrining bosh tomonida turdi. Soʻng bir ayolning janozasi keltirildi, u esa undan pastroqda, soʻrining oʻrtasiga roʻpara turdi. Namozni oʻqib boʻlgach, Aloʼ ibn Ziyod unga: «Ey Abu Hamza, Rasululloh ﷺ erkak va ayol (janozasi)da men sen qilganingni koʻrgan tarzda turarmidilar?» dedi. U: «Ha», dedi. (Roviy) dedi: Shunda Aloʼ ibn Ziyod bizga yuzlanib: «(Buni) yodda saqlanglar», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, унга бир эркакнинг жанозаси келтирилди ва у сўрининг бош томонида турди. Сўнг бир аёлнинг жанозаси келтирилди, у эса ундан пастроқда, сўрининг ўртасига рўпара турди. Намозни ўқиб бўлгач, Алў ибн Зиёд унга: «Эй Абу Ҳамза, Расулуллоҳ ﷺ эркак ва аёл (жанозаси)да мен сен қилганингни кўрган тарзда турармидилар?» деди. У: «Ҳа», деди. (Ровий) деди: Шунда Алў ибн Зиёд бизга юзланиб: «(Буни) ёдда сақланглар», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ وَرْدَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَصْحَابِهِ ذَاتَ يَوْمٍ مَنْ شَهِدَ مِنْكُمْ الْيَوْمَ جَنَازَةً قَالَ عُمَرُ أَنَا قَالَ مَنْ عَادَ مِنْكُمْ مَرِيضًا قَالَ عُمَرُ أَنَا قَالَ مَنْ تَصَدَّقَ قَالَ عُمَرُ أَنَا قَالَ مَنْ أَصْبَحَ صَائِمًا قَالَ عُمَرُ أَنَا قَالَ وَجَبَتْ وَجَبَتْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Rasululloh ﷺ sahobalariga: «Bugun qaysingiz janozada hozir boʻldi?» dedilar. Umar: «Men», dedi. U zot: «Bugun qaysingiz bemor koʻrgani bordi?» dedilar. Umar: «Men», dedi. U zot: «Bugun kim sadaqa qildi?» dedilar. Umar: «Men», dedi. U zot: «Bugun qaysingiz roʻzador holda tongni qarshiladi?» dedilar. Umar: «Men», dedi. Shunda u zot: «Vojib boʻldi, vojib boʻldi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ саҳобаларига: «Бугун қайсингиз жанозада ҳозир бўлди?» дедилар. Умар: «Мен», деди. У зот: «Бугун қайсингиз бемор кўргани борди?» дедилар. Умар: «Мен», деди. У зот: «Бугун ким садақа қилди?» дедилар. Умар: «Мен», деди. У зот: «Бугун қайсингиз рўзадор ҳолда тонгни қаршилади?» дедилар. Умар: «Мен», деди. Шунда у зот: «Вожиб бўлди, вожиб бўлди», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُأَنْفَجْنَا أَرْنَبًا بِمَرِّ الظَّهْرَانِ قَالَ فَسَعَى عَلَيْهَا الْغِلْمَانُ حَتَّى لَغِبُوا قَالَ فَأَدْرَكْتُهَا فَأَتَيْتُ بِهَا أَبَا طَلْحَةَ فَذَبَحَهَا ثُمَّ بَعَثَ مَعِي بِوَرِكِهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَبِلَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Marruz-Zahronda bir quyonni hurkitib chiqardik. (Anas) dedi: Bolalar uning ortidan holdan toygunlaricha yugurdilar. (Anas) dedi: Men esa uni tutib olib, Abu Talhaning oldiga keltirdim; u uni soʻydi. Soʻng uning sonini men bilan Nabiy ﷺga yubordi, u zot esa qabul qildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Марруз-Заҳронда бир қуённи ҳуркитиб чиқардик. (Анас) деди: Болалар унинг ортидан ҳолдан тойгунларича югурдилар. (Анас) деди: Мен эса уни тутиб олиб, Абу Талҳанинг олдига келтирдим; у уни сўйди. Сўнг унинг сонини мен билан Набий ﷺга юборди, у зот эса қабул қилдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْبَحُ أُضْحِيَّتَهُ بِيَدِهِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺning qurbonliklarini oʻz qoʻllari bilan soʻyayotganlarini koʻrdim.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺнинг қурбонликларини ўз қўллари билан сўяётганларини кўрдим.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ عَبْدِ الْأَعْلَى الثَّعْلَبِيِّ عَنْ بِلَالِ بْنِ أَبِي مُوسَى عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَأَلَ الْقَضَاءَ وُكِلَ إِلَيْهِ وَمَنْ أُجْبِرَ عَلَيْهِ نَزَلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ فَيُسَدِّدُهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim qozilikni soʻrasa, oʻz holiga tashlab qoʻyiladi; kim unga majbur qilinsa, unga bir farishta tushib, uni toʻgʻri (hukmga) yoʻllaydi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким қозиликни сўраса, ўз ҳолига ташлаб қўйилади; ким унга мажбур қилинса, унга бир фаришта тушиб, уни тўғри (ҳукмга) йўллайди», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الدَّسْتُوَائِيُّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يَشْرَبَ الرَّجُلُ قَائِمًا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ kishining tik turgan holda ichishidan qaytardilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ кишининг тик турган ҳолда ичишидан қайтардилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ عَنْ أَبِي عِصَامٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَنَفَّسُ فِي الْإِنَاءِ ثَلَاثًا وَيَقُولُ هَذَا أَهْنَأُ وَأَمْرَأُ وَأَبْرَأُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ idishga uch marta nafas olar va: «Bu — xushroq, hazmliroq va salomatroqdir», der edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ идишга уч марта нафас олар ва: «Бу — хушроқ, ҳазмлироқ ва саломатроқдир», дер эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ قُلْتُ لِمُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ أَسَمِعْتَ أَنَسًا يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلنُّعْمَانِ بْنِ مُقَرِّنٍ ابْنُ أُخْتِ الْقَوْمِ مِنْهُمْ قَالَ نَعَمْ
Shuʼba aytdi: Men Muoviya ibn Qurradan: «Anasning, Rasululloh ﷺ Nuʼmon ibn Muqarringa: ‹Qavmning jiyani oʻshalardandir›, dedilar, deganini eshitganmisan?» deb soʻradim. U: «Ha», dedi.Шуъба айтди: Мен Муовия ибн Қуррадан: «Анаснинг, Расулуллоҳ ﷺ Нуъмон ибн Муқарринга: ‹Қавмнинг жияни ўшалардандир›, дедилар, деганини эшитганмисан?» деб сўрадим. У: «Ҳа», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ الْجَزَرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ ابْنَةِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَى أُمِّ سُلَيْمٍ وَفِي الْبَيْتِ قِرْبَةٌ مُعَلَّقَةٌ فَشَرِبَ مِنْ فِيهَا وَهُوَ قَائِمٌ قَالَ فَقَطَعَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ فَمَ الْقِرْبَةِ فَهُوَ عِنْدَنَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Ummu Sulaymning huzuriga kirdilar. Uyda osigʻliq bir mesh (suv tulumi) bor edi. U zot tik turgan holda uning ogʻzidan ichdilar. (Roviy) dedi: Shunda Ummu Sulaym meshning ogʻzini kesib oldi; u bizning huzurimizdadir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Умму Сулаймнинг ҳузурига кирдилар. Уйда осиғлиқ бир меш (сув тулуми) бор эди. У зот тик турган ҳолда унинг оғзидан ичдилар. (Ровий) деди: Шунда Умму Сулайм мешнинг оғзини кесиб олди; у бизнинг ҳузуримиздадир.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ السُّدِّيِّ عَنْ أَبِي هُبَيْرَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ أَبَا طَلْحَةَ سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَيْتَامٍ وَرِثُوا خَمْرًا فَقَالَ أَهْرِقْهَا قَالَ أَفَلَا نَجْعَلُهَا خَلًّا قَالَ لَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Abu Talha Nabiy ﷺdan xamrni meros qilib olgan yetimlar haqida soʻradi. U zot: «Uni toʻkib yubor», dedilar. (Abu Talha): «Uni sirka qilib qoʻysak boʻlmaydimi?» dedi. U zot: «Yoʻq», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Абу Талҳа Набий ﷺдан хамрни мерос қилиб олган етимлар ҳақида сўради. У зот: «Уни тўкиб юбор», дедилар. (Абу Талҳа): «Уни сирка қилиб қўйсак бўлмайдими?» деди. У зот: «Йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ طَلْحَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَدَ تَمْرَةً فَقَالَ لَوْلَا أَنْ تَكُونِي مِنْ الصَّدَقَةِ لَأَكَلْتُكِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir dona xurmoni topib qoldilar-da: «Agar sadaqadan boʻlmaganingda, seni yegan boʻlardim», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир дона хурмони топиб қолдилар-да: «Агар садақадан бўлмаганингда, сени еган бўлардим», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ احْتَجَمَ عَلَى الْأَخْدَعَيْنِ وَعَلَى الْكَاهِلِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ boʻyinning ikki yon tomiridan va yelka boʻgʻinidan hijoma qildirdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ бўйиннинг икки ён томиридан ва елка бўғинидан ҳижома қилдирдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَجُلٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ أَبِي قَالَ فِي النَّارِ قَالَ فَلَمَّا رَأَى مَا فِي وَجْهِهِ قَالَ إِنَّ أَبِي وَأَبَاكَ فِي النَّارِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺga: «Otam qayerda?» dedi. U zot: «Doʻzaxda», dedilar. Uning yuzidagi (holatni) koʻrganlarida esa: «Albatta, mening otam ham, sening otang ham doʻzaxdadir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺга: «Отам қаерда?» деди. У зот: «Дўзахда», дедилар. Унинг юзидаги (ҳолатни) кўрганларида эса: «Албатта, менинг отам ҳам, сенинг отанг ҳам дўзахдадир», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عَزْرَةُ بْنُ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا ثُمَامَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَتَنَفَّسُ فِي الْإِنَاءِ ثَلَاثًا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ idishda (ichayotganlarida) uch marta nafas olar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ идишда (ичаётганларида) уч марта нафас олар эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ يُوسُفَ عَنْ أَنَسٍ قَالَرَخَّصَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الرُّقْيَةِ مِنْ الْعَيْنِ وَالنَّمْلَةِ وَالْحُمَةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u dedi: Rasululloh ﷺ koʻz (tegishi), namla (teri kasalligi) va zaharli chaqishdan ruqya qilishga ruxsat berdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у деди: Расулуллоҳ ﷺ кўз (тегиши), намла (тери касаллиги) ва заҳарли чақишдан руқя қилишга рухсат бердилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَصَمِّ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُإِنَّ أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ كَانُوا يُتِمُّونَ التَّكْبِيرَ فَيُكَبِّرُونَ إِذَا سَجَدُوا وَإِذَا رَفَعُوا قَالَ يَحْيَى أَوْ خَفَضُوا قَالَ كَبَّرُوا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Albatta, Abu Bakr, Umar va Usmon takbirni toʻliq aytar edilar — sajda qilganlarida ham, (boshlarini) koʻtarganlarida ham takbir aytar edilar. Yahyo: «yoki (pastga) engashganlarida», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Албатта, Абу Бакр, Умар ва Усмон такбирни тўлиқ айтар эдилар — сажда қилганларида ҳам, (бошларини) кўтарганларида ҳам такбир айтар эдилар. Яҳё: «ёки (пастга) энгашганларида», деди.