حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا مَرَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ بَعْضُ أَزْوَاجِهِ فَقَالَ يَا فُلَانَةُ يُعْلِمُهُ أَنَّهَا زَوْجَتُهُ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَظُنُّ بِي قَالَ فَقَالَ إِنِّي خَشِيتُ أَنْ يَدْخُلَ عَلَيْكَ الشَّيْطَانُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺ ning yonlaridan oʻtdi, u zotning huzurlarida ayollaridan biri bor edi. U zot: «Ey falonchi!» deb, uning oʻz zavjalari ekanini bildirdilar. Haligi kishi: «Yo Rasululloh, men haqimda (yomon) gumon qilasizmi?» dedi. U zot: «Men senga shayton kirib qolishidan qoʻrqdim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺ нинг ёнларидан ўтди, у зотнинг ҳузурларида аёлларидан бири бор эди. У зот: «Эй фалончи!» деб, унинг ўз завжалари эканини билдирдилар. Ҳалиги киши: «Ё Расулуллоҳ, мен ҳақимда (ёмон) гумон қиласизми?» деди. У зот: «Мен сенга шайтон кириб қолишидан қўрқдим», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لَا يَطْرُقُ أَهْلَهُ لَيْلًا كَانَ يَدْخُلُ عَلَيْهِمْ غُدْوَةً أَوْ عَشِيَّةً
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ahllarining oldiga kechasi (kutilmaganda) kirmas edilar; ularning oldiga erta tongda yoki kechqurun kirar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ аҳлларининг олдига кечаси (кутилмаганда) кирмас эдилар; уларнинг олдига эрта тонгда ёки кечқурун кирар эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَا يَظْلِمُ الْمُؤْمِنَ حَسَنَةً يُثَابُ عَلَيْهَا الرِّزْقَ فِي الدُّنْيَا وَيُجْزَى بِهَا فِي الْآخِرَةِ وَأَمَّا الْكَافِرُ فَيُعْطَى بِحَسَنَاتِهِ فِي الدُّنْيَا فَإِذَا لَقِيَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لَمْ تَكُنْ لَهُ حَسَنَةٌ يُعْطَى بِهَا خَيْرًا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh azza va jalla moʻminga bir yaxshiligi (evaziga) zulm qilmaydi: unga dunyoda rizq berilib mukofotlanadi, oxiratda ham u bilan mukofotlanadi. Kofirga esa yaxshiliklari evaziga dunyoda beriladi; qiyomat kuni Alloh azza va jallaga yoʻliqqanida, unda (evaziga) yaxshilik beriladigan biror hasana qolmaydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла мўминга бир яхшилиги (эвазига) зулм қилмайди: унга дунёда ризқ берилиб мукофотланади, охиратда ҳам у билан мукофотланади. Кофирга эса яхшиликлари эвазига дунёда берилади; қиёмат куни Аллоҳ азза ва жаллага йўлиққанида, унда (эвазига) яхшилик бериладиган бирор ҳасана қолмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَضْرِبُ شَعْرُهُ إِلَى مَنْكِبَيْهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning sochlari yelkalariga tegib turar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг сочлари елкаларига тегиб турар эди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍ أَوْ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ ضَخْمَ الْقَدَمَيْنِ ضَخْمَ الْكَفَّيْنِ حَسَنَ الْوَجْهِ لَمْ أَرَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ
(Qatoda Anasdan — yoki bir kishidan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan — rivoyat qildi:) Rasululloh ﷺ yirik oyoqli, yirik kaftli, chiroyli yuzli edilar; men u zotdan keyin u zotga oʻxshaganini koʻrmadim.(Қатода Анасдан — ёки бир кишидан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан — ривоят қилди:) Расулуллоҳ ﷺ йирик оёқли, йирик кафтли, чиройли юзли эдилар; мен у зотдан кейин у зотга ўхшаганини кўрмадим.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ أُمَّ سُلَيْمٍ بَعَثَتْهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقِنَاعٍ عَلَيْهِ رُطَبٌ فَجَعَلَ يَقْبِضُ قَبْضَتَهُ فَيَبْعَثُ بِهَا إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ وَيَقْبِضُ الْقَبْضَةَ فَيَبْعَثُ بِهَا إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ ثُمَّ جَلَسَ فَأَكَلَ بَقِيَّتَهُ أَكْلَ رَجُلٍ يُعْلَمُ أَنَّهُ يَشْتَهِيهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umm Sulaym uni Rasululloh ﷺ ning huzurlariga ustida yangi xurmo boʻlgan bir tabak bilan yubordi. Shunda u zot bir hovuch olib, uni ayollaridan biriga yuborar, yana bir hovuch olib, uni ayollaridan biriga yuborar edilar. Soʻng oʻtirib, qolganini — uni yaxshi koʻrishi bilinib turgan kishining yeyishidek — yedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умм Сулайм уни Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига устида янги хурмо бўлган бир табак билан юборди. Шунда у зот бир ҳовуч олиб, уни аёлларидан бирига юборар, яна бир ҳовуч олиб, уни аёлларидан бирига юборар эдилар. Сўнг ўтириб, қолганини — уни яхши кўриши билиниб турган кишининг ейишидек — едилар.
حَدَّثَنَا حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ قَالَ حَدَّثَنِي مُرَجَّي بْنُ رَجَاءٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْفِطْرِ لَمْ يَخْرُجْ حَتَّى يَأْكُلَ تَمَرَاتٍ يَأْكُلُهُنَّ إِفْرَادًا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Fitr kuni boʻlganda, bir necha dona xurmo yemaguncha (namozga) chiqmas edilar; ularni birma-bir yer edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Фитр куни бўлганда, бир неча дона хурмо емагунча (намозга) чиқмас эдилар; уларни бирма-бир ер эдилар.
حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي سَفَرٍ فِي رَمَضَانَ فَأُتِيَ بِإِنَاءٍ فَوَضَعَهُ عَلَى يَدِهِ فَلَمَّا رَآهُ النَّاسُ أَفْطَرُوا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ramazonda safarda edilar. U zotga bir idish keltirildi, u zot uni qoʻllariga qoʻydilar. Odamlar buni koʻrgach, roʻzalarini ochdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ рамазонда сафарда эдилар. У зотга бир идиш келтирилди, у зот уни қўлларига қўйдилар. Одамлар буни кўргач, рўзаларини очдилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَسَمِعْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا أَبْصَرَهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ قَالُوا هَؤُلَاءِ الْجَهَنَّمِيُّونَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Allohning Nabiysi ﷺ ning: «Jannat ahli ularni koʻrganlarida: ‹Bular jahannamliklardir›, deydilar», deyayotganlarini eshitdim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Аллоҳнинг Набийси ﷺ нинг: «Жаннат аҳли уларни кўрганларида: ‹Булар жаҳаннамликлардир›, дейдилар», деяётганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَيُونُسُ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا وُضِعَ فِي قَبْرِهِ وَتَوَلَّى عَنْهُ أَصْحَابُهُ حَتَّى إِنَّهُ لَيَسْمَعُ قَرْعَ نِعَالِهِمْ أَتَاهُ مَلَكَانِ فَيُقْعِدَانِهِ فَيَقُولَانِ لَهُ مَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ لِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَّا الْمُؤْمِنُ فَيَقُولُ أَشْهَدُ أَنَّهُ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ فَيُقَالُ انْظُرْ إِلَى مَقْعَدِكَ مِنْ النَّارِ فَقَدْ أَبْدَلَكَ اللَّهُ بِهِ مَقْعَدًا فِي الْجَنَّةِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَرَاهُمَا جَمِيعًا قَالَ رَوْحٌ فِي حَدِيثِهِ قَالَ قَتَادَةُ فَذَكَرَ لَنَا أَنَّهُ يُفْسَحُ لَهُ فِي قَبْرِهِ سَبْعُونَ ذِرَاعًا وَيُمْلَأُ عَلَيْهِ خُضْرًا إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى حَدِيثِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ وَأَمَّا الْكَافِرُ وَالْمُنَافِقُ فَيُقَالُ لَهُ مَا كُنْتَ تَقُولُ فِي هَذَا الرَّجُلِ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي كُنْتُ أَقُولُ مَا يَقُولُ النَّاسُ فَيُقَالُ لَهُ لَا دَرَيْتَ وَلَا تَلَيْتَ ثُمَّ يُضْرَبُ بِمِطْرَاقٍ مِنْ حَدِيدٍ ضَرْبَةً بَيْنَ أُذُنَيْهِ فَيَصِيحُ صَيْحَةً فَيَسْمَعُهَا مَنْ يَلِيهِ غَيْرُ الثَّقَلَيْنِ وَقَالَ بَعْضُهُمْ يَضِيقُ عَلَيْهِ قَبْرُهُ حَتَّى تَخْتَلِفَ أَضْلَاعُهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Albatta, banda qabriga qoʻyilib, sheriklari undan qaytib ketishganda, u ularning kovushlari tovushini eshitib turadi. Unga ikki farishta kelib, uni oʻtqazadi va: ‹Bu kishi — Muhammad ﷺ haqida nima der eding?› deb soʻraydi. Moʻmin esa: ‹Men u Allohning bandasi va Rasuli ekaniga guvohlik beraman›, deydi. Shunda unga: ‹Doʻzaxdagi joyingga qara, Alloh uning oʻrniga senga jannatdan joy almashtirib berdi›, deyiladi», dedilar. Rasululloh ﷺ: «Bas, u ikkalasini birga koʻradi», dedilar. Ravh oʻz hadisida (shuni ziyoda qildi): Qatoda aytdi: Bizga zikr qilinishicha, uning qabri yetmish ziroʼ kengaytiriladi va tirilish kunigacha unga koʻm-koʻk (neʼmat) toʻldiriladi. Soʻng u Anas ibn Molikning hadisiga qaytdi: «Kofir va munofiqqa esa: ‹Bu kishi haqida nima der eding?› deyiladi. U: ‹Bilmayman, odamlar aytganini aytar edim›, deydi. Shunda unga: ‹Bilmading va oʻqimading ham›, deyiladi. Soʻng uning ikki qulogʻi orasiga temir bolgʻa bilan bir zarba uriladi va u shunday qichqiriqni qichqiradiki, uni ikki ogʻir jonzot (jin va insondan) boshqa unga yaqin turgan har bir narsa eshitadi». Baʼzilari: «Uning qabri toraytiriladi, hatto qovurgʻalari bir-biriga kirib ketadi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Албатта, банда қабрига қўйилиб, шериклари ундан қайтиб кетишганда, у уларнинг ковушлари товушини эшитиб туради. Унга икки фаришта келиб, уни ўтқазади ва: ‹Бу киши — Муҳаммад ﷺ ҳақида нима дер эдинг?› деб сўрайди. Мўмин эса: ‹Мен у Аллоҳнинг бандаси ва Расули эканига гувоҳлик бераман›, дейди. Шунда унга: ‹Дўзахдаги жойингга қара, Аллоҳ унинг ўрнига сенга жаннатдан жой алмаштириб берди›, дейилади», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Бас, у иккаласини бирга кўради», дедилар. Равҳ ўз ҳадисида (шуни зиёда қилди): Қатода айтди: Бизга зикр қилинишича, унинг қабри етмиш зирў кенгайтирилади ва тирилиш кунигача унга кўм-кўк (неъмат) тўлдирилади. Сўнг у Анас ибн Моликнинг ҳадисига қайтди: «Кофир ва мунофиққа эса: ‹Бу киши ҳақида нима дер эдинг?› дейилади. У: ‹Билмайман, одамлар айтганини айтар эдим›, дейди. Шунда унга: ‹Билмадинг ва ўқимадинг ҳам›, дейилади. Сўнг унинг икки қулоғи орасига темир болға билан бир зарба урилади ва у шундай қичқириқни қичқирадики, уни икки оғир жонзот (жин ва инсондан) бошқа унга яқин турган ҳар бир нарса эшитади». Баъзилари: «Унинг қабри торайтирилади, ҳатто қовурғалари бир-бирига кириб кетади», дедилар.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الرُّؤْيَا الْحَسَنَةُ مِنْ الرَّجُلِ الصَّالِحِ جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنْ النُّبُوَّةِ
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki,) Rasululloh ﷺ: «Solih kishidan (boʻlgan) yaxshi tush — nubuvvatning qirq olti qismidan bir qismidir», dedilar.(Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики,) Расулуллоҳ ﷺ: «Солиҳ кишидан (бўлган) яхши туш — нубувватнинг қирқ олти қисмидан бир қисмидир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ نَفْسٍ تَمُوتُ لَهَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ يَسُرُّهَا أَنْ تَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا إِلَّا الشَّهِيدُ فَإِنَّهُ يَسُرُّهُ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا فَيُقْتَلَ مَرَّةً أُخْرَى لِمَا يَرَى مِنْ فَضْلِ الشَّهَادَةِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohning huzurida oʻziga (atalgan) yaxshilik boʻlgan hech bir jon oʻlmaydiki, dunyoga qaytishni orzu qilsin — shahiddan boshqasi. Chunki u shahidlikning fazilatini koʻrgani uchun, dunyoga qaytib yana oʻldirilishni orzu qiladi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳнинг ҳузурида ўзига (аталган) яхшилик бўлган ҳеч бир жон ўлмайдики, дунёга қайтишни орзу қилсин — шаҳиддан бошқаси. Чунки у шаҳидликнинг фазилатини кўргани учун, дунёга қайтиб яна ўлдирилишни орзу қилади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبَّابًا وَلَا لَعَّانًا وَلَا فَحَّاشًا كَانَ يَقُولُ لِأَحَدِنَا عِنْدَ الْمُعَاتَبَةِ مَا لَهُ تَرِبَ جَبِينُهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ soʻkuvchi ham, laʼnat aytuvchi ham, behayo soʻzli ham emas edilar. Bizdan birortamizni malomat qilganlarida: «Unga nima boʻldi, peshonasi tuproqqa belangur!» der edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сўкувчи ҳам, лаънат айтувчи ҳам, беҳаё сўзли ҳам эмас эдилар. Биздан бирортамизни маломат қилганларида: «Унга нима бўлди, пешонаси тупроққа белангур!» дер эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَنَسٍ قَالَشَهِدْنَا ابْنَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ عَلَى الْقَبْرِ فَرَأَيْتُ عَيْنَيْهِ تَدْمَعَانِ فَقَالَ هَلْ فِيكُمْ رَجُلٌ لَمْ يُقَارِفْ اللَّيْلَةَ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ نَعَمْ أَنَا قَالَ فَانْزِلْ قَالَ فَنَزَلَ فِي قَبْرِهَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ ning bir qizlarining (dafnida) hozir boʻldik, Rasululloh ﷺ esa qabr yonida oʻtirgan edilar. Men u zotning koʻzlaridan yosh oqayotganini koʻrdim. U zot: «Sizlar ichida kecha (ahliga) yaqinlik qilmagan kishi bormi?» dedilar. Abu Talha: «Ha, men», dedi. U zot: «Bas, tush», dedilar. Shunda u uning qabriga tushdi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ нинг бир қизларининг (дафнида) ҳозир бўлдик, Расулуллоҳ ﷺ эса қабр ёнида ўтирган эдилар. Мен у зотнинг кўзларидан ёш оқаётганини кўрдим. У зот: «Сизлар ичида кеча (аҳлига) яқинлик қилмаган киши борми?» дедилар. Абу Талҳа: «Ҳа, мен», деди. У зот: «Бас, туш», дедилар. Шунда у унинг қабрига тушди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا الْمُخْتَارُ بْنُ فُلْفُلٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ رَأَيْتُمْ مَا رَأَيْتُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلًا وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا قَالُوا مَا رَأَيْتَ قَالَ رَأَيْتُ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ وَحَضَّهُمْ عَلَى الصَّلَاةِ وَنَهَاهُمْ أَنْ يَسْبِقُوهُ إِذَا كَانَ إِمَامَهُمْ فِي الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ وَأَنْ يَنْصَرِفُوا قَبْلَ انْصِرَافِهِ مِنْ الصَّلَاةِ وَقَالَ لَهُمْ إِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ أَمَامِي وَمِنْ خَلْفِيوَسَأَلْتُ أَنَسًا عَنْ صَلَاةِ الْمَرِيضِ فَقَالَ يَرْكَعُ وَيَسْجُدُ قَاعِدًا فِي الْمَكْتُوبَةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar men koʻrgan narsani koʻrganingizda, oz kulib, koʻp yigʻlagan boʻlar edingiz», dedilar. Ular: «Nimani koʻrdingiz?» dedilar. U zot: «Jannat va doʻzaxni koʻrdim», dedilar. Va u zot ularni namozga qizgʻanchiqlik bilan undadilar, u zot imomlari boʻlganda rukuʼ va sajdada u zotdan oʻzib ketishlaridan hamda u zot namozdan chiqmasdan burun chiqib ketishlaridan qaytardilar va ularga: «Albatta, men sizlarni oldimdan ham, ortimdan ham koʻrib turaman», dedilar. (Rivoyatchi aytdi:) Men Anasdan kasal kishining namozi haqida soʻradim. U: «Farz namozda oʻtirgan holda rukuʼ va sajda qiladi», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, агар мен кўрган нарсани кўрганингизда, оз кулиб, кўп йиғлаган бўлар эдингиз», дедилар. Улар: «Нимани кўрдингиз?» дедилар. У зот: «Жаннат ва дўзахни кўрдим», дедилар. Ва у зот уларни намозга қизғанчиқлик билан ундадилар, у зот имомлари бўлганда рукуъ ва саждада у зотдан ўзиб кетишларидан ҳамда у зот намоздан чиқмасдан бурун чиқиб кетишларидан қайтардилар ва уларга: «Албатта, мен сизларни олдимдан ҳам, ортимдан ҳам кўриб тураман», дедилар. (Ривоятчи айтди:) Мен Анасдан касал кишининг намози ҳақида сўрадим. У: «Фарз намозда ўтирган ҳолда рукуъ ва сажда қилади», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا بَكَّارُ بْنُ مَاهَانَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ سِيرِينَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي عَلَى نَاقَتِهِ تَطَوُّعًا فِي السَّفَرِ لِغَيْرِ الْقِبْلَةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ safarda tuyalari ustida qiblaga qaramagan holda nafl namoz oʻqir edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сафарда туялари устида қиблага қарамаган ҳолда нафл намоз ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ شُمَيْطٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ الْحَنَفِيَّ يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ الْمَسْأَلَةَ لَا تَحِلُّ إِلَّا لِثَلَاثَةٍ لِذِي فَقْرٍ مُدْقِعٍ أَوْ لِذِي غُرْمٍ مُفْظِعٍ أَوْ لِذِي دَمٍ مُوجِعٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta, soʻrash faqat uch kishiga — qattiq faqirlikka tushgan, yoki ogʻir qarzga botgan, yoki alamli qon (xunbaho)ga giriftor boʻlgan kishiga(gina) halol boʻladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта, сўраш фақат уч кишига — қаттиқ фақирликка тушган, ёки оғир қарзга ботган, ёки аламли қон (хунбаҳо)га гирифтор бўлган кишига(гина) ҳалол бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بُدَيْلٍ الْعُقَيْلِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لِلَّهِ أَهْلِينَ مِنْ النَّاسِ فَقِيلَ مَنْ أَهْلُ اللَّهِ مِنْهُمْ قَالَ أَهْلُ الْقُرْآنِ هُمْ أَهْلُ اللَّهِ وَخَاصَّتُهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Allohning odamlar ichida oʻz ahllari bordir», dedilar. «Ulardan Allohning ahli kimlar?» deb soʻraldi. U zot: «Qurʼon ahli — ular Allohning ahli va Uning xoslaridir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳнинг одамлар ичида ўз аҳллари бордир», дедилар. «Улардан Аллоҳнинг аҳли кимлар?» деб сўралди. У зот: «Қуръон аҳли — улар Аллоҳнинг аҳли ва Унинг хосларидир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الْمَوَالِي عَنْ مُوسَى بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهُوَ يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ مُلْتَحِفًا وَرِدَاؤُهُ مَوْضُوعٌ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ تُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ قَالَ إِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي هَكَذَا
Ibrohim ibn Abu Robiʼa aytdi: Biz Anas ibn Molikning huzuriga kirdik, u bir kiyimga oʻralgan holda namoz oʻqiyotgan, ridosi esa (bir chetga) qoʻyilgan edi. Men unga: «Bitta kiyimda namoz oʻqiyapsanmi?» dedim. U: «Men Rasululloh ﷺ ni shunday namoz oʻqiyotgan holda koʻrganman», dedi.Иброҳим ибн Абу Робиъа айтди: Биз Анас ибн Моликнинг ҳузурига кирдик, у бир кийимга ўралган ҳолда намоз ўқиётган, ридоси эса (бир четга) қўйилган эди. Мен унга: «Битта кийимда намоз ўқияпсанми?» дедим. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺ ни шундай намоз ўқиётган ҳолда кўрганман», деди.
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ زَاذَانَ حَدَّثَنَا زِيَادٌ النُّمَيْرِيُّ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَعِدَ أَكَمَةً أَوْ نَشَزًا قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ الشَّرَفُ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ وَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى كُلِّ حَمْدٍ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir tepalikka yoki balandlikka chiqqanlarida: «Ey Alloh, har qanday sharafdan yuksak sharaf Senikidir, har qanday hamddan yuksak hamd Senikidir», der edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир тепаликка ёки баландликка чиққанларида: «Эй Аллоҳ, ҳар қандай шарафдан юксак шараф Сеникидир, ҳар қандай ҳамддан юксак ҳамд Сеникидир», дер эдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ يُوسُفَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَنَسٍ قَالَرَخَّصَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الرُّقْيَةِ مِنْ الْعَيْنِ وَالْحُمَةِ وَالنَّمْلَةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ koʻz (tegishi)dan, zaharli (chaqish)dan va namla (yara)dan ruqya qilishga ruxsat berdilar».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ кўз (тегиши)дан, заҳарли (чақиш)дан ва намла (яра)дан руқя қилишга рухсат бердилар».
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِيُّ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَتْ قِرَاءَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَدًّا يَمُدُّ بِهَا مَدًّا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning qiroatlari choʻziq edi — u zot (madlarni) choʻzib oʻqir edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг қироатлари чўзиқ эди — у зот (мадларни) чўзиб ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكَلَّمُ فِي الْحَاجَةِ بَعْدَمَا يَنْزِلُ عَنْ الْمِنْبَرِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ minbardan tushganlaridan soʻng, u zot bilan hojat (ehtiyoj) haqida gaplashilar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ минбардан тушганларидан сўнг, у зот билан ҳожат (эҳтиёж) ҳақида гаплашилар эди.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ وَأَبُو أُسَامَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا ذَا الْأُذُنَيْنِ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ menga: «Ey ikki quloqli!» dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Эй икки қулоқли!» дедилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي نَصْرٍ أَوْ خَيْثَمَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَنَّانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَقْلَةٍ كُنْتُ أَجْتَنِيهَا
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ menga oʻzim terib yuradigan bir koʻkat (nomi) bilan kunya qoʻydilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга ўзим териб юрадиган бир кўкат (номи) билан куня қўйдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ عَبْد اللَّهِ بْن أَحْمَد بْن مُحَمَّد بْن حَنْبَلٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ رَبُّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا تَقَرَّبَ الْعَبْدُ مِنِّي شِبْرًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ ذِرَاعًا وَإِذَا تَقَرَّبَ مِنِّي ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ بَاعًا وَإِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Robbingiz azza va jalla shunday dedi: ‹Banda Menga bir qarich yaqinlashsa, Men unga bir tirsak yaqinlashaman; Menga bir tirsak yaqinlashsa, Men unga bir quloch yaqinlashaman; agar u Menga yurib kelsa, Men unga shoshib kelaman›», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Роббингиз азза ва жалла шундай деди: ‹Банда Менга бир қарич яқинлашса, Мен унга бир тирсак яқинлашаман; Менга бир тирсак яқинлашса, Мен унга бир қулоч яқинлашаман; агар у Менга юриб келса, Мен унга шошиб келаман›», дедилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَرُخِّصَ أَوْ رَخَّصَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَالزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ فِي لُبْسِ الْحَرِيرِ لِحِكَّةٍ كَانَتْ بِهِمَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Abdurrahmon ibn Avf bilan Zubayr ibn Avvomga ularda boʻlgan qichima sababli ipak kiyishga ruxsat berdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Абдурраҳмон ибн Авф билан Зубайр ибн Аввомга уларда бўлган қичима сабабли ипак кийишга рухсат бердилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُقَالُ لِلرَّجُلِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ لَكَ مَا عَلَى الْأَرْضِ مِنْ شَيْءٍ أَكُنْتَ مُفْتَدِيًا بِهِ قَالَ فَيَقُولُ نَعَمْ قَالَ فَيَقُولُ قَدْ أَرَدْتُ مِنْكَ أَهْوَنَ مِنْ ذَلِكَ قَدْ أَخَذْتُ عَلَيْكَ فِي ظَهْرِ آدَمَ أَنْ لَا تُشْرِكَ بِي شَيْئًا فَأَبَيْتَ إِلَّا أَنْ تُشْرِكَ بِي
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qiyomat kuni doʻzax ahlidan boʻlgan bir kishiga: ‹Aytchi, agar yer yuzidagi barcha narsa seniki boʻlganida, uni fidya qilib berarmiding?› deyiladi. U: ‹Ha›, deydi. Shunda (Alloh): ‹Men sendan bundan ham yengilrogʻini istagan edim: sen Odamning pushtida ekaningda, Menga hech narsani shirk keltirmasligingni (ahd qilib olgandim); sen esa Menga shirk keltirishdan boshqasiga koʻnmading›, deydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қиёмат куни дўзах аҳлидан бўлган бир кишига: ‹Айтчи, агар ер юзидаги барча нарса сеники бўлганида, уни фидя қилиб берармидинг?› дейилади. У: ‹Ҳа›, дейди. Шунда (Аллоҳ): ‹Мен сендан бундан ҳам енгилроғини истаган эдим: сен Одамнинг пуштида эканингда, Менга ҳеч нарсани ширк келтирмаслигингни (аҳд қилиб олгандим); сен эса Менга ширк келтиришдан бошқасига кўнмадинг›, дейди», дедилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْبَرَكَةُ فِي نَوَاصِي الْخَيْلِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Baraka otlarning peshonalaridadir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Барака отларнинг пешоналаридадир», дедилар.
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُلَاثَةَ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ وَرْدَانَ الْمَدَنِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الدُّعَاءِ أَفْضَلُ قَالَ تَسْأَلُ رَبَّكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ثُمَّ أَتَاهُ مِنْ الْغَدِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الدُّعَاءِ أَفْضَلُ قَالَ تَسْأَلُ رَبَّكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ثُمَّ أَتَاهُ الْيَوْمَ الثَّالِثَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الدُّعَاءِ أَفْضَلُ قَالَ تَسْأَلُ رَبَّكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ فَإِنَّكَ إِذَا أُعْطِيتَهُمَا فِي الدُّنْيَا ثُمَّ أُعْطِيتَهُمَا فِي الْآخِرَةِ فَقَدْ أَفْلَحْتَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺ ning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, qaysi duo afzal?» dedi. U zot: «Robbingdan dunyo va oxiratda avf hamda ofiyat soʻraysan», dedilar. Soʻng u ertasi kuni kelib: «Yo Rasululloh, qaysi duo afzal?» dedi. U zot: «Robbingdan dunyo va oxiratda avf hamda ofiyat soʻraysan», dedilar. Soʻng uchinchi kuni kelib: «Yo Rasululloh, qaysi duo afzal?» dedi. U zot: «Robbingdan dunyo va oxiratda avf hamda ofiyat soʻraysan. Chunki dunyoda bu ikkisi senga berilsa, soʻng oxiratda ham bu ikkisi senga berilsa, sen albatta najot topgan boʻlasan», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, қайси дуо афзал?» деди. У зот: «Роббингдан дунё ва охиратда авф ҳамда офият сўрайсан», дедилар. Сўнг у эртаси куни келиб: «Ё Расулуллоҳ, қайси дуо афзал?» деди. У зот: «Роббингдан дунё ва охиратда авф ҳамда офият сўрайсан», дедилар. Сўнг учинчи куни келиб: «Ё Расулуллоҳ, қайси дуо афзал?» деди. У зот: «Роббингдан дунё ва охиратда авф ҳамда офият сўрайсан. Чунки дунёда бу иккиси сенга берилса, сўнг охиратда ҳам бу иккиси сенга берилса, сен албатта нажот топган бўласан», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ الْحَدَّادُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَهْلِينَ مِنْ النَّاسِ قَالَ قِيلَ مَنْ هُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أَهْلُ الْقُرْآنِ هُمْ أَهْلُ اللَّهِ وَخَاصَّتُهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh azza va jallaning odamlar ichida oʻz ahllari bordir», dedilar. «Ular kimlar, yo Rasululloh?» deb soʻraldi. U zot: «Qurʼon ahli — ular Allohning ahli va Uning xoslaridir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалланинг одамлар ичида ўз аҳллари бордир», дедилар. «Улар кимлар, ё Расулуллоҳ?» деб сўралди. У зот: «Қуръон аҳли — улар Аллоҳнинг аҳли ва Унинг хосларидир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ عَنْ سَلَّامٍ أَبِي الْمُنْذِرِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حُبِّبَ إِلَيَّ مِنْ الدُّنْيَا النِّسَاءُ وَالطِّيبُ وَجُعِلَ قُرَّةُ عَيْنِي فِي الصَّلَاةِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Dunyodan menga ayollar va xushboʻy narsa suyukli qilindi, koʻzimning quvvati esa namozda qilindi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Дунёдан менга аёллар ва хушбўй нарса суюкли қилинди, кўзимнинг қуввати эса намозда қилинди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا سَلَّامٌ أَبُو الْمُنْذِرِ الْقَارِئُ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُبِّبَ إِلَيَّ مِنْ الدُّنْيَا النِّسَاءُ وَالطِّيبُ وَجُعِلَ قُرَّةُ عَيْنِي فِي الصَّلَاةِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Dunyodan menga ayollar va xushboʻy narsa suyukli qilindi, koʻzimning quvvati esa namozda qilindi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дунёдан менга аёллар ва хушбўй нарса суюкли қилинди, кўзимнинг қуввати эса намозда қилинди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ عَنْ عَزْرَةَ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا شَرِبَ تَنَفَّسَ مَرَّتَيْنِ وَثَلَاثًاوَكَانَ أَنَسٌ يَتَنَفَّسُ ثَلَاثًا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ (suv) ichganlarida ikki va uch marta nafas olar edilar. Anas ham uch marta nafas olar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ (сув) ичганларида икки ва уч марта нафас олар эдилар. Анас ҳам уч марта нафас олар эди.
حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ قَتَادَةَ قَالَكُنَّا نَأْتِي أَنَسًا وَخَبَّازُهُ قَائِمٌ قَالَ فَقَالَ لَنَا ذَاتَ يَوْمٍ كُلُوا فَمَا أَعْلَمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَغِيفًا مُرَقَّقًا بِعَيْنِهِ وَلَا أَكَلَ شَاةً سَمِيطًا قَطُّ
Qatoda aytdi: Biz Anasning huzuriga borar edik, uning nonvoyi tik turgan boʻlar edi. Bir kuni u bizga: «Yenglar! Men bilishimcha, Rasululloh ﷺ yupqa nonni oʻz koʻzlari bilan koʻrmaganlar va terisi kuydirib tozalangan qoʻyni hech qachon yemaganlar», dedi.Қатода айтди: Биз Анаснинг ҳузурига борар эдик, унинг нонвойи тик турган бўлар эди. Бир куни у бизга: «Енглар! Мен билишимча, Расулуллоҳ ﷺ юпқа нонни ўз кўзлари билан кўрмаганлар ва териси куйдириб тозаланган қўйни ҳеч қачон емаганлар», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي الْمَوَالِي عَنْ مُوسَى بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَهُوَ يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ مُتَلَحِّفًا بِهِ وَرِدَاؤُهُ مَوْضُوعٌ فَلَمَّا انْصَرَفَ قُلْنَا لَهُ تُصَلِّي وَرِدَاؤُكَ مَوْضُوعٌ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي
Ibrohim ibn Abu Robiʼa aytdi: Biz Anas ibn Molikning huzuriga kirdik, u bir kiyimga oʻralgan holda namoz oʻqiyotgan, ridosi esa (bir chetga) qoʻyilgan edi. U namozdan chiqqach, biz unga: «Ridoing qoʻyilgan holda namoz oʻqiyapsanmi?» dedik. U: «Men Nabiy ﷺ ni shunday namoz oʻqiyotgan holda koʻrganman», dedi.Иброҳим ибн Абу Робиъа айтди: Биз Анас ибн Моликнинг ҳузурига кирдик, у бир кийимга ўралган ҳолда намоз ўқиётган, ридоси эса (бир четга) қўйилган эди. У намоздан чиққач, биз унга: «Ридоинг қўйилган ҳолда намоз ўқияпсанми?» дедик. У: «Мен Набий ﷺ ни шундай намоз ўқиётган ҳолда кўрганман», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ أَخْبَرَهُ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ فَدَخَلَ صَاحِبٌ لَنَا إِلَى خَرِبَةٍ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَتَنَاوَلَ لَبِنَةً لِيَسْتَطِيبَ بِهَا فَانْهَارَتْ عَلَيْهِ تِبْرًا فَأَخَذَهَا فَأَتَى بِهَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ بِذَلِكَ قَالَ زِنْهَا فَوَزَنَهَا فَإِذَا مِائَتَا دِرْهَمٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا رِكَازٌ وَفِيهِ الْخُمْسُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga Xaybarga chiqdik. Sheriklarimizdan biri hojatini chiqarish uchun bir vayronaga kirdi va tozalanish uchun bir gʻishtni oldi; shunda uning ustiga (gʻisht) toza oltin boʻlib toʻkildi. U uni olib, Nabiy ﷺ ning huzurlariga keldi va bu haqda xabar berdi. U zot: «Uni tortib koʻr», dedilar. U tortdi, u ikki yuz dirham (chiqdi). Shunda Nabiy ﷺ: «Bu — rikoz (koʻmilgan xazina)dir, unda beshdan bir (zakot) bor», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Хайбарга чиқдик. Шерикларимиздан бири ҳожатини чиқариш учун бир вайронага кирди ва тозаланиш учун бир ғиштни олди; шунда унинг устига (ғишт) тоза олтин бўлиб тўкилди. У уни олиб, Набий ﷺ нинг ҳузурларига келди ва бу ҳақда хабар берди. У зот: «Уни тортиб кўр», дедилар. У тортди, у икки юз дирҳам (чиқди). Шунда Набий ﷺ: «Бу — рикоз (кўмилган хазина)дир, унда бешдан бир (закот) бор», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ حَدَّثَنِي عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عُثْمَانَ التَّيْمِيُّ أَنَّ أَنَسًا أَخْبَرَهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي الْجُمُعَةَ حِينَ تَمِيلُ الشَّمْسُ وَكَانَ إِذَا خَرَجَ إِلَى مَكَّةَ صَلَّى الظُّهْرَ بِالشَّجَرَةِ سَجْدَتَيْنِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ juma namozini quyosh ogʻganda oʻqir edilar. Makkaga chiqqanlarida esa peshinni Shajarada ikki rakaat qilib oʻqir edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ жума намозини қуёш оғганда ўқир эдилар. Маккага чиққанларида эса пешинни Шажарада икки ракаат қилиб ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى وَزَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ قَالَا أَنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى عَلَى حَمْزَةَ فَوَقَفَ عَلَيْهِ فَرَآهُ قَدْ مُثِّلَ بِهِ فَقَالَ لَوْلَا أَنْ تَجِدَ صَفِيَّةُ فِي نَفْسِهَا لَتَرَكْتُهُ حَتَّى تَأْكُلَهُ الْعَافِيَةُ وَقَالَ زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ تَأْكُلَهُ الْعَاهَةُ حَتَّى يُحْشَرَ مِنْ بُطُونِهَا ثُمَّ قَالَ دَعَا بِنَمِرَةٍ فَكَفَّنَهُ فِيهَا قَالَ وَكَانَتْ إِذَا مُدَّتْ عَلَى رَأْسِهِ بَدَتْ قَدَمَاهُ وَإِذَا مُدَّتْ عَلَى قَدَمَيْهِ بَدَا رَأْسُهُ قَالَ وَكَثُرَ الْقَتْلَى وَقَلَّتْ الثِّيَابُ قَالَ وَكَانَ يُكَفَّنُ أَوْ يُكَفِّنُ الرَّجُلَيْنِ شَكَّ صَفْوَانُ وَالثَّلَاثَةَ فِي الثَّوْبِ الْوَاحِدِ قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْأَلُ عَنْ أَكْثَرِهِمْ قُرْآنًا فَيُقَدِّمُهُ إِلَى الْقِبْلَةِ قَالَ فَدَفَنَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِمْ وَقَالَ زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ فَكَانَ الرَّجُلُ وَالرَّجُلَانِ وَالثَّلَاثَةُ يُكَفَّنُونَ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Hamzaning oldiga kelib, uning yonida toʻxtadilar va uning jasadi buzib tashlanganini koʻrib: «Agar Safiyya koʻngliga ogʻir olmasa edi, uni yirtqichlar yeyishi uchun (shu holida) qoldirgan boʻlar edim», dedilar. Zayd ibn al-Hubob (rivoyatida): «uni ofat yeb, ularning qorinlaridan (qiyomatda) tirilib chiqishi uchun», dedi. Soʻng (u zot) bir namira (yoʻl-yoʻl chopon) keltirtirib, uni shunga kafanladilar. U (kiyim) boshiga tortilsa, oyoqlari ochilib qolar, oyoqlariga tortilsa, boshi ochilib qolar edi. Oʻldirilganlar koʻp, kiyimlar esa oz edi. Shu sababli bitta kiyimda ikki kishi — Safvon shubha qildi — va uch kishi kafanlanar edi. Rasululloh ﷺ ularning qaysisi Qurʼonni koʻproq bilishini soʻrab, uni qiblaga tomon oldinga qoʻyar edilar. Rasululloh ﷺ ularni dafn qildilar va ularga (janoza) namozini oʻqimadilar. Zayd ibn al-Hubob esa: «Bir kishi, ikki kishi va uch kishi bitta kiyimda kafanlanar edi», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Ҳамзанинг олдига келиб, унинг ёнида тўхтадилар ва унинг жасади бузиб ташланганини кўриб: «Агар Сафийя кўнглига оғир олмаса эди, уни йиртқичлар ейиши учун (шу ҳолида) қолдирган бўлар эдим», дедилар. Зайд ибн ал-Ҳубоб (ривоятида): «уни офат еб, уларнинг қоринларидан (қиёматда) тирилиб чиқиши учун», деди. Сўнг (у зот) бир намира (йўл-йўл чопон) келтиртириб, уни шунга кафанладилар. У (кийим) бошига тортилса, оёқлари очилиб қолар, оёқларига тортилса, боши очилиб қолар эди. Ўлдирилганлар кўп, кийимлар эса оз эди. Шу сабабли битта кийимда икки киши — Сафвон шубҳа қилди — ва уч киши кафанланар эди. Расулуллоҳ ﷺ уларнинг қайсиси Қуръонни кўпроқ билишини сўраб, уни қиблага томон олдинга қўяр эдилар. Расулуллоҳ ﷺ уларни дафн қилдилар ва уларга (жаноза) намозини ўқимадилар. Зайд ибн ал-Ҳубоб эса: «Бир киши, икки киши ва уч киши битта кийимда кафанланар эди», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْتَهَيْتُ إِلَى السِّدْرَةِ فَإِذَا نَبْقُهَا مِثْلُ الْجِرَارِ وَإِذَا وَرَقُهَا مِثْلُ آذَانِ الْفِيَلَةِ فَلَمَّا غَشِيَهَا مِنْ أَمْرِ اللَّهِ مَا غَشِيَهَا تَحَوَّلَتْ يَاقُوتًا أَوْ زُمُرُّدًا أَوْ نَحْوَ ذَلِكَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men Sidraga yetdim. Uning mevasi xumlardek, bargi esa fillarning quloqlaridek ekan. Allohning amridan unga nimaiki qoplagan boʻlsa, u yoqutga yoki zumradga yoxud shunga oʻxshash (narsa)ga aylandi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен Сидрага етдим. Унинг меваси хумлардек, барги эса филларнинг қулоқларидек экан. Аллоҳнинг амридан унга нимаики қоплаган бўлса, у ёқутга ёки зумрадга ёхуд шунга ўхшаш (нарса)га айланди», дедилар.