حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ،
عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْمَعْنَى وَفِيهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ
صلى الله عليه وسلم " كُلُّ عَامِلٍ مُيَسَّرٌ لِعَمَلِهِ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan, u Nabiy ﷺ dan shu maʼnoda rivoyat qilinadi. Unda (shu soʻzlar bor): Rasululloh ﷺ dedilar: «Har bir amal qiluvchiga oʻz ameli osonlashtiriladi».Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан, у Набий ﷺ дан шу маънода ривоят қилинади. Унда (шу сўзлар бор): Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Ҳар бир амал қилувчига ўз амели осонлаштирилади».
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ سَيَّارٍ، عَنْ يَزِيدَ الْفَقِيرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُعْطِيتُ خَمْسًا لَمْ يُعْطَهُنَّ أَحَدٌ قَبْلِي كَانَ كُلُّ نَبِيٍّ يُبْعَثُ إِلَى قَوْمِهِ خَاصَّةً وَبُعِثْتُ إِلَى كُلِّ أَحْمَرَ وَأَسْوَدَ وَأُحِلَّتْ لِيَ الْغَنَائِمُ وَلَمْ تُحَلَّ لأَحَدٍ قَبْلِي وَجُعِلَتْ لِيَ الأَرْضُ طَيِّبَةً طَهُورًا وَمَسْجِدًا فَأَيُّمَا رَجُلٍ أَدْرَكَتْهُ الصَّلاَةُ صَلَّى حَيْثُ كَانَ وَنُصِرْتُ بِالرُّعْبِ بَيْنَ يَدَىْ مَسِيرَةِ شَهْرٍ وَأُعْطِيتُ الشَّفَاعَةَ " .
Jobir ibn Abdulloh al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Menga mendan oldin hech kimga berilmagan besh (narsa) berildi: har bir paygʻambar faqat oʻz qavmiga yuborilar edi, men esa har bir qizil va qora (yaʼni butun insoniyat)ga yuborildim; menga oʻljalar halol qilindi, mendan oldin hech kimga halol qilinmagan edi; menga yer poklovchi va masjid qilib berildi, shuning uchun qaysi bir kishiga namoz vaqti yetib qolsa, qayerda boʻlsa, oʻsha yerda namoz oʻqiyversin; menga bir oylik masofadan (dushman koʻngliga soladigan) qoʻrquv bilan yordam berildi; va menga shafoat berildi», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менга мендан олдин ҳеч кимга берилмаган беш (нарса) берилди: ҳар бир пайғамбар фақат ўз қавмига юборилар эди, мен эса ҳар бир қизил ва қора (яъни бутун инсоният)га юборилдим; менга ўлжалар ҳалол қилинди, мендан олдин ҳеч кимга ҳалол қилинмаган эди; менга ер покловчи ва масжид қилиб берилди, шунинг учун қайси бир кишига намоз вақти етиб қолса, қаерда бўлса, ўша ерда намоз ўқийверсин; менга бир ойлик масофадан (душман кўнглига соладиган) қўрқув билан ёрдам берилди; ва менга шафоат берилди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا سَيَّارٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ الْفَقِيرُ، أَخْبَرَنَا جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ . فَذَكَرَ نَحْوَهُ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ (shunday) aytdilar, deb (yuqoridagiga) oʻxshashini zikr qildi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ (шундай) айтдилар, деб (юқоридагига) ўхшашини зикр қилди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّهُ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَنِي لِحَاجَةٍ ثُمَّ أَدْرَكْتُهُ وَهُوَ يَسِيرُ - قَالَ قُتَيْبَةُ يُصَلِّي - فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَأَشَارَ إِلَىَّ فَلَمَّا فَرَغَ دَعَانِي فَقَالَ " إِنَّكَ سَلَّمْتَ آنِفًا وَأَنَا أُصَلِّي " . وَهُوَ مُوَجِّهٌ حِينَئِذٍ قِبَلَ الْمَشْرِقِ .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ meni bir hojat uchun yubordilar. Soʻng men u zotga, u zot yurib (kelayotgan) holda yetib oldim — Qutayba: «namoz oʻqiyotgan (holda)», dedi — va u zotga salom berdim. U zot menga (qoʻl bilan) ishora qildilar. (Namozdan) boʻshagach, meni chaqirib: «Sen hozirgina, men namoz oʻqiyotgan paytimda salom berding», dedilar. U zot oʻshanda mashriq tomonga yuzlangan edilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мени бир ҳожат учун юбордилар. Сўнг мен у зотга, у зот юриб (келаётган) ҳолда етиб олдим — Қутайба: «намоз ўқиётган (ҳолда)», деди — ва у зотга салом бердим. У зот менга (қўл билан) ишора қилдилар. (Намоздан) бўшагач, мени чақириб: «Сен ҳозиргина, мен намоз ўқиётган пайтимда салом бердинг», дедилар. У зот ўшанда машриқ томонга юзланган эдилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ أَرْسَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مُنْطَلِقٌ إِلَى بَنِي الْمُصْطَلِقِ فَأَتَيْتُهُ وَهُوَ يُصَلِّي عَلَى بَعِيرِهِ فَكَلَّمْتُهُ فَقَالَ لِي بِيَدِهِ هَكَذَا - وَأَوْمَأَ زُهَيْرٌ بِيَدِهِ - ثُمَّ كَلَّمْتُهُ فَقَالَ لِي هَكَذَا - فَأَوْمَأَ زُهَيْرٌ أَيْضًا بِيَدِهِ نَحْوَ الأَرْضِ - وَأَنَا أَسْمَعُهُ يَقْرَأُ يُومِئُ بِرَأْسِهِ فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ " مَا فَعَلْتَ فِي الَّذِي أَرْسَلْتُكَ لَهُ فَإِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أُكَلِّمَكَ إِلاَّ أَنِّي كُنْتُ أُصَلِّي " . قَالَ زُهَيْرٌ وَأَبُو الزُّبَيْرِ جَالِسٌ مُسْتَقْبِلَ الْكَعْبَةِ فَقَالَ بِيَدِهِ أَبُو الزُّبَيْرِ إِلَى بَنِي الْمُصْطَلِقِ فَقَالَ بِيَدِهِ إِلَى غَيْرِ الْكَعْبَةِ .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Banul-Mustaliq (qabilasi) tomon yoʻl olayotganlarida meni (bir ish bilan) joʻnatdilar. Men u zotning oldilariga keldim, u zot tuyalari ustida namoz oʻqiyotgan edilar. Men u zotga gapirdim, u zot menga qoʻllari bilan mana shunday ishora qildilar — Zuhayr qoʻli bilan ishora qildi —. Soʻng yana gapirdim, u zot menga mana shunday qildilar — Zuhayr yana qoʻli bilan yerga tomon ishora qildi —. Men u zotning (Qurʼon) oʻqiyotganlarini eshitar, u zot boshlari bilan ishora qilar edilar. (Namozdan) boʻshaganlarida: «Men seni nima uchun joʻnatgan boʻlsam, oʻsha ishni qilib keldingmi? Meni sen bilan gaplashishimdan namoz oʻqiyotganligimdan boshqa narsa toʻsib qolmadi», — dedilar. Zuhayr (shunday) dedi: Abuz-Zubayr Kaʼbaga yuzlanib oʻtirgan edi, soʻng Abuz-Zubayr qoʻli bilan Banul-Mustaliq tomon ishora qildi, ana shunday qoʻli bilan Kaʼbadan boshqa tomonni koʻrsatdi.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Банул-Мусталиқ (қабиласи) томон йўл олаётганларида мени (бир иш билан) жўнатдилар. Мен у зотнинг олдиларига келдим, у зот туялари устида намоз ўқиётган эдилар. Мен у зотга гапирдим, у зот менга қўллари билан мана шундай ишора қилдилар — Зуҳайр қўли билан ишора қилди —. Сўнг яна гапирдим, у зот менга мана шундай қилдилар — Зуҳайр яна қўли билан ерга томон ишора қилди —. Мен у зотнинг (Қуръон) ўқиётганларини эшитар, у зот бошлари билан ишора қилар эдилар. (Намоздан) бўшаганларида: «Мен сени нима учун жўнатган бўлсам, ўша ишни қилиб келдингми? Мени сен билан гаплашишимдан намоз ўқиётганлигимдан бошқа нарса тўсиб қолмади», — дедилар. Зуҳайр (шундай) деди: Абуз-Зубайр Каъбага юзланиб ўтирган эди, сўнг Абуз-Зубайр қўли билан Банул-Мусталиқ томон ишора қилди, ана шундай қўли билан Каъбадан бошқа томонни кўрсатди.
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ كَثِيرٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَبَعَثَنِي فِي حَاجَةٍ فَرَجَعْتُ وَهُوَ يُصَلِّي عَلَى رَاحِلَتِهِ وَوَجْهُهُ عَلَى غَيْرِ الْقِبْلَةِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " إِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرُدَّ عَلَيْكَ إِلاَّ أَنِّي كُنْتُ أُصَلِّي " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Nabiy ﷺ bilan birga edik, u zot meni bir hojat (ish) bilan joʻnatdilar. Men qaytib keldim, u zot ulovlari ustida namoz oʻqiyotgan, yuzlari qibladan boshqa tomonga (qaragan) edi. Men u zotga salom berdim, ammo u zot menga (salomimni) qaytarmadilar. (Namozdan) boʻshaganlarida: «Meni senga (salomingni) qaytarishimdan namoz oʻqiyotganligimdan boshqa narsa toʻsib qolmadi», — dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Набий ﷺ билан бирга эдик, у зот мени бир ҳожат (иш) билан жўнатдилар. Мен қайтиб келдим, у зот уловлари устида намоз ўқиётган, юзлари қибладан бошқа томонга (қараган) эди. Мен у зотга салом бердим, аммо у зот менга (саломимни) қайтармадилар. (Намоздан) бўшаганларида: «Мени сенга (саломингни) қайтаришимдан намоз ўқиётганлигимдан бошқа нарса тўсиб қолмади», — дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ هِشَامٍ، عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَكْلِ الْبَصَلِ وَالْكُرَّاثِ . فَغَلَبَتْنَا الْحَاجَةُ فَأَكَلْنَا مِنْهَا فَقَالَ " مَنْ أَكَلَ مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ الْمُنْتِنَةِ فَلاَ يَقْرَبَنَّ مَسْجِدَنَا فَإِنَّ الْمَلاَئِكَةَ تَأَذَّى مِمَّا يَتَأَذَّى مِنْهُ الإِنْسُ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ piyoz va gandana yeyishdan qaytardilar. Soʻng bizni ehtiyoj qistadi va biz ulardan yedik. Shunda u zot: «Kim bu badbuy daraxtdan yegan boʻlsa, bizning masjidimizga aslo yaqinlashmasin, chunki farishtalar insonlar aziyat oladigan narsadan aziyat oladilar», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ пиёз ва гандана ейишдан қайтардилар. Сўнг бизни эҳтиёж қистади ва биз улардан едик. Шунда у зот: «Ким бу бадбуй дарахтдан еган бўлса, бизнинг масжидимизга асло яқинлашмасин, чунки фаришталар инсонлар азият оладиган нарсадан азият оладилар», дедилар.
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ، أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ - وَفِي رِوَايَةِ حَرْمَلَةَ وَزَعَمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَكَلَ ثُومًا أَوْ بَصَلاً فَلْيَعْتَزِلْنَا أَوْ لِيَعْتَزِلْ مَسْجِدَنَا وَلْيَقْعُدْ فِي بَيْتِهِ " . وَأَنَّهُ أُتِيَ بِقِدْرٍ فِيهِ خَضِرَاتٌ مِنْ بُقُولٍ فَوَجَدَ لَهَا رِيحًا فَسَأَلَ فَأُخْبِرَ بِمَا فِيهَا مِنَ الْبُقُولِ فَقَالَ " قَرِّبُوهَا " . إِلَى بَعْضِ أَصْحَابِهِ فَلَمَّا رَآهُ كَرِهَ أَكْلَهَا قَالَ " كُلْ فَإِنِّي أُنَاجِي مَنْ لاَ تُنَاجِي " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim sarimsoq yoki piyoz yegan boʻlsa, bizdan chetda boʻlsin, yoki masjidimizdan chetda boʻlsin va uyida oʻtirsin», dedilar. (Bir kuni) u zotga ichida koʻkat-sabzavotlar boʻlgan bir qozon keltirildi, u zot uning hidini sezdilar va soʻradilar, shunda ichidagi sabzavotlar haqida xabar berildi. Shunda u zot ashoblaridan biriga: «Buni unga yaqinlashtiringlar», dedilar. U (sahobiy) buni koʻrgach, uni yeyishni xush koʻrmadi. (Rasululloh ﷺ): «Ye, men sen pichirlashib gaplashmaydigan zot bilan pichirlashib gaplashaman», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким саримсоқ ёки пиёз еган бўлса, биздан четда бўлсин, ёки масжидимиздан четда бўлсин ва уйида ўтирсин», дедилар. (Бир куни) у зотга ичида кўкат-сабзавотлар бўлган бир қозон келтирилди, у зот унинг ҳидини сездилар ва сўрадилар, шунда ичидаги сабзавотлар ҳақида хабар берилди. Шунда у зот ашобларидан бирига: «Буни унга яқинлаштиринглар», дедилар. У (саҳобий) буни кўргач, уни ейишни хуш кўрмади. (Расулуллоҳ ﷺ): «Е, мен сен пичирлашиб гаплашмайдиган зот билан пичирлашиб гаплашаман», дедилар.
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَكَلَ مِنْ هَذِهِ الْبَقْلَةِ الثُّومِ - وَقَالَ مَرَّةً مَنْ أَكَلَ الْبَصَلَ وَالثُّومَ وَالْكُرَّاثَ - فَلاَ يَقْرَبَنَّ مَسْجِدَنَا فَإِنَّ الْمَلاَئِكَةَ تَتَأَذَّى مِمَّا يَتَأَذَّى مِنْهُ بَنُو آدَمَ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: u Nabiy ﷺ dan (rivoyat qiladi): u zot: «Kim mana shu oʻsimlikdan, yaʼni sarimsoqdan yesa — baʼzida: ‹Kim piyoz, sarimsoq va savzi (poʻrey) yesa› deganlar — masjidimizga aslo yaqinlashmasin, chunki farishtalar Odam bolalariga ozor beradigan narsadan ozorlanadilar», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: у Набий ﷺ дан (ривоят қилади): у зот: «Ким мана шу ўсимликдан, яъни саримсоқдан еса — баъзида: ‹Ким пиёз, саримсоқ ва савзи (пўрей) еса› деганлар — масжидимизга асло яқинлашмасин, чунки фаришталар Одам болаларига озор берадиган нарсадан озорланадилар», дедилар.
وَحَدَّثَنِي أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، عَنْ مُعَاذِ بْنِ هِشَامٍ، - قَالَ أَبُو غَسَّانَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، - حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، يَوْمَ الْخَنْدَقِ جَعَلَ يَسُبُّ كُفَّارَ قُرَيْشٍ وَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا كِدْتُ أَنْ أُصَلِّيَ الْعَصْرَ حَتَّى كَادَتْ أَنْ تَغْرُبَ الشَّمْسُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَوَاللَّهِ إِنْ صَلَّيْتُهَا " . فَنَزَلْنَا إِلَى بُطْحَانَ فَتَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتَوَضَّأْنَا فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْعَصْرَ بَعْدَ مَا غَرَبَتِ الشَّمْسُ ثُمَّ صَلَّى بَعْدَهَا الْمَغْرِبَ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn al-Xattob Xandaq kunida Qurayshning kofirlarini soʻka boshladi va: «Yo Rasululloh! Allohga qasamki, men quyosh botay degunicha asrni oʻqishga ulgurmadim», — dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Allohga qasamki, men ham uni oʻqimadim», — dedilar. Soʻng biz Buthonga tushdik. Rasululloh ﷺ tahorat oldilar, biz ham tahorat oldik. Rasululloh ﷺ asrni quyosh botganidan keyin oʻqidilar, soʻng undan keyin shomni oʻqidilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар ибн ал-Хаттоб Хандақ кунида Қурайшнинг кофирларини сўка бошлади ва: «Ё Расулуллоҳ! Аллоҳга қасамки, мен қуёш ботай дегунича асрни ўқишга улгурмадим», — деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳга қасамки, мен ҳам уни ўқимадим», — дедилар. Сўнг биз Бутҳонга тушдик. Расулуллоҳ ﷺ таҳорат олдилар, биз ҳам таҳорат олдик. Расулуллоҳ ﷺ асрни қуёш ботганидан кейин ўқидилар, сўнг ундан кейин шомни ўқидилар.
وَحَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَتْ دِيَارُنَا نَائِيَةً عَنِ الْمَسْجِدِ، فَأَرَدْنَا أَنْ نَبِيعَ، بُيُوتَنَا فَنَقْتَرِبَ مِنَ الْمَسْجِدِ فَنَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنَّ لَكُمْ بِكُلِّ خُطْوَةٍ دَرَجَةً " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bizning uylarimiz masjiddan uzoqda edi. Shu sababli biz uylarimizni sotib, masjidga yaqinlashmoqchi boʻldik. Shunda Rasululloh ﷺ bizni (bundan) qaytarib: «Albatta, har bir qadamingiz uchun sizga bir daraja bor», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бизнинг уйларимиз масжиддан узоқда эди. Шу сабабли биз уйларимизни сотиб, масжидга яқинлашмоқчи бўлдик. Шунда Расулуллоҳ ﷺ бизни (бундан) қайтариб: «Албатта, ҳар бир қадамингиз учун сизга бир даража бор», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ، قَالَ حَدَّثَنِي الْجُرَيْرِيُّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ خَلَتِ الْبِقَاعُ حَوْلَ الْمَسْجِدِ فَأَرَادَ بَنُو سَلِمَةَ أَنْ يَنْتَقِلُوا إِلَى قُرْبِ الْمَسْجِدِ فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُمْ " إِنَّهُ بَلَغَنِي أَنَّكُمْ تُرِيدُونَ أَنْ تَنْتَقِلُوا قُرْبَ الْمَسْجِدِ " . قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ أَرَدْنَا ذَلِكَ . فَقَالَ " يَا بَنِي سَلِمَةَ دِيَارَكُمْ تُكْتَبْ آثَارُكُمْ دِيَارَكُمْ تُكْتَبْ آثَارُكُمْ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Masjid atrofidagi joylar boʻsh qoldi. Shunda Banu Salima (qabilasi) masjidga yaqin joyga koʻchib oʻtmoqchi boʻldi. Bu (xabar) Rasululloh ﷺ ga yetdi. U zot ularga: «Menga sizlar masjidga yaqin joyga koʻchib oʻtmoqchi ekaningiz haqida xabar yetdi», dedilar. Ular: «Ha, yo Rasululloh, biz shuni istagan edik», dedilar. Shunda u zot: «Ey Banu Salima! Oʻz uylaringizda (turing), izlaringiz yoziladi. Oʻz uylaringizda (turing), izlaringiz yoziladi», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Масжид атрофидаги жойлар бўш қолди. Шунда Бану Салима (қабиласи) масжидга яқин жойга кўчиб ўтмоқчи бўлди. Бу (хабар) Расулуллоҳ ﷺ га етди. У зот уларга: «Менга сизлар масжидга яқин жойга кўчиб ўтмоқчи эканингиз ҳақида хабар етди», дедилар. Улар: «Ҳа, ё Расулуллоҳ, биз шуни истаган эдик», дедилар. Шунда у зот: «Эй Бану Салима! Ўз уйларингизда (туринг), изларингиз ёзилади. Ўз уйларингизда (туринг), изларингиз ёзилади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ النَّضْرِ التَّيْمِيُّ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ كَهْمَسًا، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ أَرَادَ بَنُو سَلِمَةَ أَنْ يَتَحَوَّلُوا، إِلَى قُرْبِ الْمَسْجِدِ . - قَالَ - وَالْبِقَاعُ خَالِيَةٌ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَا بَنِي سَلِمَةَ دِيَارَكُمْ تُكْتَبْ آثَارُكُمْ " . فَقَالُوا مَا كَانَ يَسُرُّنَا أَنَّا كُنَّا تَحَوَّلْنَا .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Banu Salima (qabilasi) masjidga yaqin joyga koʻchib oʻtmoqchi boʻldilar. (Jobir) dedi: Joylar boʻsh edi. Bu (xabar) Paygʻambar ﷺ ga yetdi. U zot: «Ey Banu Salima! Oʻz uylaringizda (turing), izlaringiz yoziladi», dedilar. Shunda ular: «Bizni koʻchib oʻtganimiz (ham) bu qadar xursand qilmas edi», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бану Салима (қабиласи) масжидга яқин жойга кўчиб ўтмоқчи бўлдилар. (Жобир) деди: Жойлар бўш эди. Бу (хабар) Пайғамбар ﷺ га етди. У зот: «Эй Бану Салима! Ўз уйларингизда (туринг), изларингиз ёзилади», дедилар. Шунда улар: «Бизни кўчиб ўтганимиз (ҳам) бу қадар хурсанд қилмас эди», дедилар.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ - قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَثَلُ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ كَمَثَلِ نَهَرٍ جَارٍ غَمْرٍ عَلَى بَابِ أَحَدِكُمْ يَغْتَسِلُ مِنْهُ كُلَّ يَوْمٍ خَمْسَ مَرَّاتٍ " . قَالَ قَالَ الْحَسَنُ وَمَا يُبْقِي ذَلِكَ مِنَ الدَّرَنِ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Besh vaqt namozning misoli birortangizning eshigi oldida oqib turgan toʻla daryoga oʻxshaydi, (kishi) undan har kuni besh marta gʻusl qiladi», dedilar. (Roviy) dedi: Hasan: «Bu (gʻusl) kirdan biror narsa qoldirarmidi!» dedi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Беш вақт намознинг мисоли бирортангизнинг эшиги олдида оқиб турган тўла дарёга ўхшайди, (киши) ундан ҳар куни беш марта ғусл қилади», дедилар. (Ровий) деди: Ҳасан: «Бу (ғусл) кирдан бирор нарса қолдирармиди!» деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَأَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ، - وَاللَّفْظُ
لاِبْنِ أَبِي شَيْبَةَ - قَالَ ابْنُ عَبْدَةَ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو،
أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا، يَقُولُ أَتَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَبْرَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَىٍّ فَأَخْرَجَهُ مِنْ
قَبْرِهِ فَوَضَعَهُ عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَنَفَثَ عَلَيْهِ مِنْ رِيقِهِ وَأَلْبَسَهُ قَمِيصَهُ فَاللَّهُ أَعْلَمُ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ Abdulloh ibn Ubayning qabriga keldilar va uni qabridan chiqarib, oʻz tizzalari ustiga qoʻydilar, unga oʻz tuparuklaridan purkadilar va unga oʻz koʻylaklarini kiydirdilar. Alloh esa eng bilguvchidir».Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ Абдуллоҳ ибн Убайнинг қабрига келдилар ва уни қабридан чиқариб, ўз тиззалари устига қўйдилар, унга ўз тупарукларидан пуркадилар ва унга ўз кўйлакларини кийдирдилар. Аллоҳ эса энг билгувчидир».
حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ يُوسُفَ الأَزْدِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي
عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ جَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى
عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَىٍّ بَعْدَ مَا أُدْخِلَ حُفْرَتَهُ . فَذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ سُفْيَانَ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ Abdulloh ibn Ubay (jasadi) qabriga qoʻyilganidan keyin uning oldiga keldilar». Soʻng (rovi) yuqoridagi Sufyonning hadisi misolida zikr qildi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ Абдуллоҳ ибн Убай (жасади) қабрига қўйилганидан кейин унинг олдига келдилар». Сўнг (рови) юқоридаги Суфённинг ҳадиси мисолида зикр қилди.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ،
عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ يَصْعَدُ الثَّنِيَّةَ ثَنِيَّةَ
الْمُرَارِ فَإِنَّهُ يُحَطُّ عَنْهُ مَا حُطَّ عَنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ " . قَالَ فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ صَعِدَهَا خَيْلُنَا
خَيْلُ بَنِي الْخَزْرَجِ ثُمَّ تَتَامَّ النَّاسُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَكُلُّكُمْ مَغْفُورٌ
لَهُ إِلاَّ صَاحِبَ الْجَمَلِ الأَحْمَرِ " . فَأَتَيْنَاهُ فَقُلْنَا لَهُ تَعَالَ يَسْتَغْفِرْ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله
عليه وسلم فَقَالَ وَاللَّهِ لأَنْ أَجِدَ ضَالَّتِي أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ يَسْتَغْفِرَ لِي صَاحِبُكُمْ . قَالَ وَكَانَ
رَجُلٌ يَنْشُدُ ضَالَّةً لَهُ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi. U: Rasululloh ﷺ: «Kim mana shu dovondan — Muror dovonidan koʻtarilsa, Bani Isroildan (gunohlari) toʻkilganidek, undan ham (gunohlari) toʻkiladi», dedilar, dedi. (Jobir) dedi: Unga birinchi boʻlib bizning otliqlarimiz — Bani Xazraj otliqlari koʻtarildi, soʻng odamlar ketma-ket (koʻtarilib) toʻla boshladi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Qizil tuya egasidan boshqa hammangiz magʻfirat qilingansiz», dedilar. Biz uning oldiga keldik va unga: «Kel, Rasululloh ﷺ sen uchun magʻfirat soʻrasinlar», dedik. U esa: «Vallohi, mening sherigingiz men uchun magʻfirat soʻraganidan koʻra, yoʻqotgan narsamni topishim menga sevimliroqdir», dedi. (Jobir) dedi: U kishi oʻzining yoʻqolgan narsasini izlab yurgan bir odam edi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади. У: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким мана шу довондан — Мурор довонидан кўтарилса, Бани Исроилдан (гуноҳлари) тўкилганидек, ундан ҳам (гуноҳлари) тўкилади», дедилар, деди. (Жобир) деди: Унга биринчи бўлиб бизнинг отлиқларимиз — Бани Хазраж отлиқлари кўтарилди, сўнг одамлар кетма-кет (кўтарилиб) тўла бошлади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Қизил туя эгасидан бошқа ҳаммангиз мағфират қилингансиз», дедилар. Биз унинг олдига келдик ва унга: «Кел, Расулуллоҳ ﷺ сен учун мағфират сўрасинлар», дедик. У эса: «Валлоҳи, менинг шеригингиз мен учун мағфират сўраганидан кўра, йўқотган нарсамни топишим менга севимлироқдир», деди. (Жобир) деди: У киши ўзининг йўқолган нарсасини излаб юрган бир одам эди.
وَحَدَّثَنَاهُ يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا قُرَّةُ، حَدَّثَنَا
أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ يَصْعَدُ
ثَنِيَّةَ الْمُرَارِ أَوِ الْمَرَارِ " . بِمِثْلِ حَدِيثِ مُعَاذٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ وَإِذَا هُوَ أَعْرَابِيٌّ جَاءَ يَنْشُدُ
ضَالَّةً لَهُ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi. U: Rasululloh ﷺ: «Kim Muror — yoki Maror — dovonidan koʻtarilsa», dedilar, dedi — Muozning hadisi misli (kabi). Faqat u: «U esa oʻzining yoʻqolgan narsasini izlab kelgan bir aʼrobiy (sahroyi arab) edi», dedi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади. У: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Мурор — ёки Марор — довонидан кўтарилса», дедилар, деди — Муознинг ҳадиси мисли (каби). Фақат у: «У эса ўзининг йўқолган нарсасини излаб келган бир аъробий (саҳройи араб) эди», деди.
حَدَّثَنِي أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا حَفْصٌ، - يَعْنِي ابْنَ غِيَاثٍ - عَنِ الأَعْمَشِ،
عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ فَلَمَّا كَانَ
قُرْبَ الْمَدِينَةِ هَاجَتْ رِيحٌ شَدِيدَةٌ تَكَادُ أَنْ تَدْفِنَ الرَّاكِبَ فَزَعَمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله
عليه وسلم قَالَ " بُعِثَتْ هَذِهِ الرِّيحُ لِمَوْتِ مُنَافِقٍ " . فَلَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَإِذَا مُنَافِقٌ عَظِيمٌ
مِنَ الْمُنَافِقِينَ قَدْ مَاتَ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir safardan qaytdilar. Madinaga yaqinlashganlarida shunday qattiq shamol qoʻzgʻaldiki, u (deyarli) suvoriyni koʻmib yuborayozdi. (Jobir) Rasululloh ﷺ: «Bu shamol bir munofiqning oʻlimi uchun yuborildi», deganlarini aytdi. Madinaga kelganlarida esa munofiqlardan boʻlgan ulkan bir munofiq oʻlib yotgan edi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир сафардан қайтдилар. Мадинага яқинлашганларида шундай қаттиқ шамол қўзғалдики, у (деярли) суворийни кўмиб юбораёзди. (Жобир) Расулуллоҳ ﷺ: «Бу шамол бир мунофиқнинг ўлими учун юборилди», деганларини айтди. Мадинага келганларида эса мунофиқлардан бўлган улкан бир мунофиқ ўлиб ётган эди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ،
عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله
عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ أَيِسَ أَنْ يَعْبُدَهُ الْمُصَلُّونَ فِي جَزِيرَةِ الْعَرَبِ وَلَكِنْ فِي
التَّحْرِيشِ بَيْنَهُمْ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ ning: «Albatta, shayton arab yarim orolida namozxonlar oʻziga ibodat qilishlaridan butunlay umidini uzdi, lekin (u) ularning oralarini buzishdan (umid qiladi)», deganlarini eshitdim.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ нинг: «Албатта, шайтон араб ярим оролида намозхонлар ўзига ибодат қилишларидан бутунлай умидини узди, лекин (у) уларнинг ораларини бузишдан (умид қилади)», деганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ،
عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله
عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ عَرْشَ إِبْلِيسَ عَلَى الْبَحْرِ فَيَبْعَثُ سَرَايَاهُ فَيَفْتِنُونَ النَّاسَ فَأَعْظَمُهُمْ
عِنْدَهُ أَعْظَمُهُمْ فِتْنَةً " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ ning: «Albatta, Iblisning taxti dengiz ustidadir. Bas, u oʻz lashkarlarini yuboradi, ular esa odamlarni fitnaga soladilar. Uning nazdida ularning eng ulugʻi — fitnasi eng katta boʻlganidir», deganlarini eshitdim.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ нинг: «Албатта, Иблиснинг тахти денгиз устидадир. Бас, у ўз лашкарларини юборади, улар эса одамларни фитнага соладилар. Унинг наздида уларнинг энг улуғи — фитнаси энг катта бўлганидир», деганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ - وَاللَّفْظُ لأَبِي كُرَيْبٍ
- قَالاَ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ
اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ إِبْلِيسَ يَضَعُ عَرْشَهُ عَلَى الْمَاءِ ثُمَّ يَبْعَثُ سَرَايَاهُ فَأَدْنَاهُمْ
مِنْهُ مَنْزِلَةً أَعْظَمُهُمْ فِتْنَةً يَجِيءُ أَحَدُهُمْ فَيَقُولُ فَعَلْتُ كَذَا وَكَذَا فَيَقُولُ مَا صَنَعْتَ شَيْئًا قَالَ
ثُمَّ يَجِيءُ أَحَدُهُمْ فَيَقُولُ مَا تَرَكْتُهُ حَتَّى فَرَّقْتُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ امْرَأَتِهِ - قَالَ - فَيُدْنِيهِ مِنْهُ وَيَقُولُ
نِعْمَ أَنْتَ " . قَالَ الأَعْمَشُ أُرَاهُ قَالَ " فَيَلْتَزِمُهُ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Iblis oʻz taxtini suv ustiga qoʻyadi, soʻng oʻz lashkarlarini yuboradi. Ulardan unga eng yaqin martabalisi — fitnasi eng katta boʻlganidir. Ulardan biri kelib: ‹Men ananaqa, ananaqa ish qildim›, deydi. (Iblis) esa: ‹Sen hech narsa qilmabsan›, deydi». (Jobir) dedi: «Soʻng ulardan biri kelib: ‹Men uni er-xotinning orasini ajratmaguncha tark etmadim›, deydi». (Jobir) dedi: «Shunda (Iblis) uni oʻziga yaqinlashtirib: ‹Sen qanaqa ham yaxshisan!› deydi». Al-Aʼmash: «Menimcha, (Jobir): ‹Bas, (Iblis) uni quchoqlaydi›, dedi», dedi.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Иблис ўз тахтини сув устига қўяди, сўнг ўз лашкарларини юборади. Улардан унга энг яқин мартабалиси — фитнаси энг катта бўлганидир. Улардан бири келиб: ‹Мен ананақа, ананақа иш қилдим›, дейди. (Иблис) эса: ‹Сен ҳеч нарса қилмабсан›, дейди». (Жобир) деди: «Сўнг улардан бири келиб: ‹Мен уни эр-хотиннинг орасини ажратмагунча тарк этмадим›, дейди». (Жобир) деди: «Шунда (Иблис) уни ўзига яқинлаштириб: ‹Сен қанақа ҳам яхшисан!› дейди». Ал-Аъмаш: «Менимча, (Жобир): ‹Бас, (Иблис) уни қучоқлайди›, деди», деди.
حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ
جَابِرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يَبْعَثُ الشَّيْطَانُ سَرَايَاهُ فَيَفْتِنُونَ النَّاسَ
فَأَعْظَمُهُمْ عِنْدَهُ مَنْزِلَةً أَعْظَمُهُمْ فِتْنَةً " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺ ning: «Shayton oʻz lashkarlarini yuboradi, ular esa odamlarni fitnaga soladilar. Uning nazdida ularning martaba jihatidan eng ulugʻi — fitnasi eng katta boʻlganidir», deganlarini eshitdi.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺ нинг: «Шайтон ўз лашкарларини юборади, улар эса одамларни фитнага соладилар. Унинг наздида уларнинг мартаба жиҳатидан энг улуғи — фитнаси энг катта бўлганидир», деганларини эшитди.
وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ
صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ dan shunga oʻxshashi (rivoyat qilinadi).Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ дан шунга ўхшаши (ривоят қилинади).
حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ
جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يُدْخِلُ أَحَدًا مِنْكُمْ عَمَلُهُ الْجَنَّةَ وَلاَ
يُجِيرُهُ مِنَ النَّارِ وَلاَ أَنَا إِلاَّ بِرَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: «Sizlardan birovingizni oʻz amali jannatga kiritmaydi va uni doʻzaxdan qutqarmaydi, hatto meni ham — magar Allohning rahmati sababligina (kirgiziladi va qutqariladi)».Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим: «Сизлардан бировингизни ўз амали жаннатга киритмайди ва уни дўзахдан қутқармайди, ҳатто мени ҳам — магар Аллоҳнинг раҳмати сабаблигина (киргизилади ва қутқарилади)».
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - وَاللَّفْظُ لِعُثْمَانَ - قَالَ عُثْمَانُ
حَدَّثَنَا وَقَالَ، إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ
النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ يَأْكُلُونَ فِيهَا وَيَشْرَبُونَ وَلاَ يَتْفُلُونَ وَلاَ
يَبُولُونَ وَلاَ يَتَغَوَّطُونَ وَلاَ يَمْتَخِطُونَ " . قَالُوا فَمَا بَالُ الطَّعَامِ قَالَ " جُشَاءٌ وَرَشْحٌ كَرَشْحِ
الْمِسْكِ يُلْهَمُونَ التَّسْبِيحَ وَالتَّحْمِيدَ كَمَا يُلْهَمُونَ النَّفَسَ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: men Nabiy ﷺ ni shunday deyayotganlarini eshitdim: «Jannat ahli u yerda yeydilar va ichadilar, lekin tupurmaydilar, siydik chiqarmaydilar, najas qilmaydilar va burunlarini qoqmaydilar». (Sahobalar): «Unda taom nima boʻladi?» dedilar. (U zot): «Kekirik va mushk teridek ter (boʻlib chiqadi). Ularga tasbeh va tahmid (aytish), xuddi nafas (olish) ilhom qilingani kabi ilhom qilinadi», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: мен Набий ﷺ ни шундай деяётганларини эшитдим: «Жаннат аҳли у ерда ейдилар ва ичадилар, лекин тупурмайдилар, сийдик чиқармайдилар, нажас қилмайдилар ва бурунларини қоқмайдилар». (Саҳобалар): «Унда таом нима бўлади?» дедилар. (У зот): «Кекирик ва мушк теридек тер (бўлиб чиқади). Уларга тасбеҳ ва таҳмид (айтиш), худди нафас (олиш) илҳом қилингани каби илҳом қилинади», дедилар.
وَحَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَحَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، كِلاَهُمَا عَنْ أَبِي عَاصِمٍ،
- قَالَ حَسَنٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، - عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ،
عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَأْكُلُ أَهْلُ الْجَنَّةِ فِيهَا وَيَشْرَبُونَ
وَلاَ يَتَغَوَّطُونَ وَلاَ يَمْتَخِطُونَ وَلاَ يَبُولُونَ وَلَكِنْ طَعَامُهُمْ ذَاكَ جُشَاءٌ كَرَشْحِ الْمِسْكِ يُلْهَمُونَ
التَّسْبِيحَ وَالْحَمْدَ كَمَا يُلْهَمُونَ النَّفَسَ " . قَالَ وَفِي حَدِيثِ حَجَّاجٍ " طَعَامُهُمْ ذَلِكَ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Jannat ahli u yerda yeydilar va ichadilar, lekin najas qilmaydilar, burunlarini qoqmaydilar va siydik chiqarmaydilar. Balki ularning oʻsha taomi mushk teridek kekirik (boʻlib chiqadi). Ularga tasbeh va hamd (aytish), xuddi nafas (olish) ilhom qilingani kabi ilhom qilinadi». (Roviy) aytdi: Hajjojning hadisida «ularning oʻsha taomi» (deb kelgan).Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Жаннат аҳли у ерда ейдилар ва ичадилар, лекин нажас қилмайдилар, бурунларини қоқмайдилар ва сийдик чиқармайдилар. Балки уларнинг ўша таоми мушк теридек кекирик (бўлиб чиқади). Уларга тасбеҳ ва ҳамд (айтиш), худди нафас (олиш) илҳом қилингани каби илҳом қилинади». (Ровий) айтди: Ҳажжожнинг ҳадисида «уларнинг ўша таоми» (деб келган).
وَحَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى الأُمَوِيُّ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ،
عَنْ جَابِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " وَيُلْهَمُونَ التَّسْبِيحَ وَالتَّكْبِيرَ
كَمَا يُلْهَمُونَ النَّفَسَ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan, u Nabiy ﷺ dan shuning misolini rivoyat qiladi. Faqat u (zot): «Ularga tasbeh va takbir (aytish), xuddi nafas (olish) ilhom qilingani kabi ilhom qilinadi», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан, у Набий ﷺ дан шунинг мисолини ривоят қилади. Фақат у (зот): «Уларга тасбеҳ ва такбир (айтиш), худди нафас (олиш) илҳом қилингани каби илҳом қилинади», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّاءَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ،
عَنْ جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ وَفَاتِهِ بِثَلاَثٍ يَقُولُ " لاَ يَمُوتَنَّ أَحَدُكُمْ
إِلاَّ وَهُوَ يُحْسِنُ بِاللَّهِ الظَّنَّ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ ni vafotlaridan uch (kun) oldin shunday deganlarini eshitdim: «Sizlardan birortangiz, albatta, Alloh haqida yaxshi gumonda boʻlgan holatdagina vafot etsin».Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ ни вафотларидан уч (кун) олдин шундай деганларини эшитдим: «Сизлардан бирортангиз, албатта, Аллоҳ ҳақида яхши гумонда бўлган ҳолатдагина вафот этсин».
وَحَدَّثَنِي أَبُو دَاوُدَ، سُلَيْمَانُ بْنُ مَعْبَدٍ حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، عَارِمٌ حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ،
مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا وَاصِلٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ
اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ مَوْتِهِ بِثَلاَثَةِ أَيَّامٍ يَقُولُ " لاَ يَمُوتَنَّ أَحَدُكُمْ إِلاَّ وَهُوَ يُحْسِنُ
الظَّنَّ بِاللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Jobir ibn Abdulloh al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning vafotlaridan uch kun avval shunday deganlarini eshitdim: «Sizlardan biringiz hech qachon Alloh azza va jallaga yaxshi gumonda boʻlgan holdagina boʻlmasa, oʻlmasin», — dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг вафотларидан уч кун аввал шундай деганларини эшитдим: «Сизлардан бирингиз ҳеч қачон Аллоҳ азза ва жаллага яхши гумонда бўлган ҳолдагина бўлмаса, ўлмасин», — дедилар.
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ،
عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يُبْعَثُ كُلُّ عَبْدٍ
عَلَى مَا مَاتَ عَلَيْهِ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: «Har bir banda oʻzi qanday holatda oʻlgan boʻlsa, oʻsha holatda qayta tiriltiriladi», — dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим: «Ҳар бир банда ўзи қандай ҳолатда ўлган бўлса, ўша ҳолатда қайта тирилтирилади», — дедилар.
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْغُبَرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ،
هِلاَلٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ يُسَيْرِ بْنِ جَابِرٍ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ ابْنِ مَسْعُودٍ فَهَبَّتْ رِيحٌ حَمْرَاءُ
. وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِهِ . وَحَدِيثُ ابْنُ عُلَيَّةَ أَتَمُّ وَأَشْبَعُ .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Ibn Masʼud huzurida edim, shunda qizil bir shamol koʻtarildi. Va u hadisni shunga oʻxshash (tarzda) keltirdi. Ibn Ulayyaning hadisi esa toʻliqroq va batafsilroqdir.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Ибн Масъуд ҳузурида эдим, шунда қизил бир шамол кўтарилди. Ва у ҳадисни шунга ўхшаш (тарзда) келтирди. Ибн Улайянинг ҳадиси эса тўлиқроқ ва батафсилроқдир.
وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ - حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ،
- يَعْنِي ابْنَ هِلاَلٍ - عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أُسَيْرِ بْنِ جَابِرٍ، قَالَ كُنْتُ فِي بَيْتِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ
مَسْعُودٍ وَالْبَيْتُ مَلآنُ - قَالَ - فَهَاجَتْ رِيحٌ حَمْرَاءُ بِالْكُوفَةِ . فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ
.
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Abdulloh ibn Masʼudning uyida edim, uy toʻla (odam) edi. U dedi: Shunda Kufada qizil bir shamol koʻtarildi. Va u Ibn Ulayyaning hadisiga oʻxshash (tarzda) zikr qildi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Абдуллоҳ ибн Масъуднинг уйида эдим, уй тўла (одам) эди. У деди: Шунда Куфада қизил бир шамол кўтарилди. Ва у Ибн Улайянинг ҳадисига ўхшаш (тарзда) зикр қилди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالاَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ
أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا أَبُو نَضْرَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَقِيَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم
ابْنَ صَائِدٍ وَمَعَهُ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَابْنُ صَائِدٍ مَعَ الْغِلْمَانِ . فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ الْجُرَيْرِيِّ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ Ibn Soyidga duch keldilar, u zot bilan birga Abu Bakr va Umar ham bor edi, Ibn Soyid esa bolalar bilan birga edi. (Rovi) al-Jurayriy hadisiga oʻxshash (hadisni) zikr qildi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ Ибн Сойидга дуч келдилар, у зот билан бирга Абу Бакр ва Умар ҳам бор эди, Ибн Сойид эса болалар билан бирга эди. (Рови) ал-Журайрий ҳадисига ўхшаш (ҳадисни) зикр қилди.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ،
وَالْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ - قَالَ ابْنُ حُجْرٍ دَخَلَ حَدِيثُ أَحَدِهِمَا فِي حَدِيثِ الآخَرِ - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ بِهَذَا الإِسْنَادِ . نَحْوَ مَا ذَكَرْنَا وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ " لَقَدْ كَانَ بِهَذِهِ مَرَّةً مَاءٌ
ثُمَّ يَسِيرُونَ حَتَّى يَنْتَهُوا إِلَى جَبَلِ الْخَمَرِ وَهُوَ جَبَلُ بَيْتِ الْمَقْدِسِ فَيَقُولُونَ لَقَدْ قَتَلْنَا مَنْ
فِي الأَرْضِ هَلُمَّ فَلْنَقْتُلْ مَنْ فِي السَّمَاءِ . فَيَرْمُونَ بِنُشَّابِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ فَيَرُدُّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ
نُشَّابَهُمْ مَخْضُوبَةً دَمًا " . وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ حُجْرٍ " فَإِنِّي قَدْ أَنْزَلْتُ عِبَادًا لِي لاَ يَدَىْ لأَحَدٍ
بِقِتَالِهِمْ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Soʻng ular yurib, al-Xamr togʻiga — u Baytulmaqdis togʻidir — yetib boradilar. Shunda ular: ‹Biz yerdagilarni oʻldirdik. Qani, endi osmondagilarni oʻldiraylik!› deydilar-da, oʻq-yoylarini osmonga otadilar. Shunda Alloh ularning oʻqlarini qonga boʻyalgan holda ularga qaytaradi». Boshqa rivoyatda esa: «Albatta Men shunday bandalarimni tushirdimki, hech kim ular bilan jang qilishga qodir emas» (deb keldi).Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Сўнг улар юриб, ал-Хамр тоғига — у Байтулмақдис тоғидир — етиб борадилар. Шунда улар: ‹Биз ердагиларни ўлдирдик. Қани, энди осмондагиларни ўлдирайлик!› дейдилар-да, ўқ-ёйларини осмонга отадилар. Шунда Аллоҳ уларнинг ўқларини қонга бўялган ҳолда уларга қайтаради». Бошқа ривоятда эса: «Албатта Мен шундай бандаларимни туширдимки, ҳеч ким улар билан жанг қилишга қодир эмас» (деб келди).
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ بِلاَلٍ - عَنْ
جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِالسُّوقِ
دَاخِلاً مِنْ بَعْضِ الْعَالِيَةِ وَالنَّاسُ كَنَفَتَهُ فَمَرَّ بِجَدْىٍ أَسَكَّ مَيِّتٍ فَتَنَاوَلَهُ فَأَخَذَ بِأُذُنِهِ ثُمَّ قَالَ
" أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنَّ هَذَا لَهُ بِدِرْهَمٍ " . فَقَالُوا مَا نُحِبُّ أَنَّهُ لَنَا بِشَىْءٍ وَمَا نَصْنَعُ بِهِ قَالَ "
أَتُحِبُّونَ أَنَّهُ لَكُمْ " . قَالُوا وَاللَّهِ لَوْ كَانَ حَيًّا كَانَ عَيْبًا فِيهِ لأَنَّهُ أَسَكُّ فَكَيْفَ وَهُوَ مَيِّتٌ
فَقَالَ " فَوَاللَّهِ لَلدُّنْيَا أَهْوَنُ عَلَى اللَّهِ مِنْ هَذَا عَلَيْكُمْ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Oliyaning bir tomonidan kelib bozordan oʻtdilar, odamlar esa u zotning atrofida edi. U zot qulogʻi kichik (kalta) bir oʻlik uloq yonidan oʻtdilar-da, uni qoʻllariga olib, qulogʻidan ushladilar, soʻng: «Sizlardan qaysingiz buni bir dirhamga olishni xohlaydi?» — dedilar. Ular: «Biz buni hech narsaga ham olishni xohlamaymiz, uni nima qilamiz?» — dedilar. U zot: «Buni (tekinga) olishni xohlaysizlarmi?» — dedilar. Ular: «Vallohi, agar tirik boʻlganida ham unda ayb bor edi, chunki uning qulogʻi kalta. Endi u oʻlik boʻlsa, qanday (olamiz)?!» — dedilar. Shunda u zot: «Vallohi, dunyo Alloh nazdida sizlarning nazaringizda bu (oʻlik uloq) qanchalik arzimas boʻlsa, undan ham arzimasroqdir», — dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Олиянинг бир томонидан келиб бозордан ўтдилар, одамлар эса у зотнинг атрофида эди. У зот қулоғи кичик (калта) бир ўлик улоқ ёнидан ўтдилар-да, уни қўлларига олиб, қулоғидан ушладилар, сўнг: «Сизлардан қайсингиз буни бир дирҳамга олишни хоҳлайди?» — дедилар. Улар: «Биз буни ҳеч нарсага ҳам олишни хоҳламаймиз, уни нима қиламиз?» — дедилар. У зот: «Буни (текинга) олишни хоҳлайсизларми?» — дедилар. Улар: «Валлоҳи, агар тирик бўлганида ҳам унда айб бор эди, чунки унинг қулоғи калта. Энди у ўлик бўлса, қандай (оламиз)?!» — дедилар. Шунда у зот: «Валлоҳи, дунё Аллоҳ наздида сизларнинг назарингизда бу (ўлик улоқ) қанчалик арзимас бўлса, ундан ҳам арзимасроқдир», — дедилар.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَرْعَرَةَ السَّامِيُّ، قَالاَ
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - يَعْنِيَانِ الثَّقَفِيَّ - عَنْ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى
الله عليه وسلم . بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ الثَّقَفِيِّ فَلَوْ كَانَ حَيًّا كَانَ هَذَا السَّكَكُ بِهِ عَيْبًا
.
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan Nabiy ﷺ dan shunga oʻxshashi rivoyat qilinadi. Faqat as-Saqafiyning hadisida: «Agar u tirik boʻlganida ham, bu kaltaligi unda ayb boʻlar edi», (deyilgan).Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан Набий ﷺ дан шунга ўхшаши ривоят қилинади. Фақат ас-Сақафийнинг ҳадисида: «Агар у тирик бўлганида ҳам, бу калталиги унда айб бўлар эди», (дейилган).
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ جَمِيعًا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، - وَاللَّفْظُ لأَبِي كُرَيْبٍ - حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ ابْنُ سَلُولَ يَقُولُ لِجَارِيَةٍ لَهُ اذْهَبِي فَابْغِينَا شَيْئًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلاَ تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى الْبِغَاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَنْ يُكْرِهْهُنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِكْرَاهِهِنَّ} لَهُنَّ { غَفُورٌ رَحِيمٌ}
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Abdulloh ibn Ubay ibn Salul oʻzining bir choʻrisiga: ‹Borib-da, bizga (zino qilib) bir narsa topib kel›, — der edi. Shunda Alloh azza va jalla bu oyatni nozil qildi: {Agar choʻrilaringiz iffatli boʻlishni istasalar, dunyo hayotining oʻtkinchi matosini istab, ularni zinokorlikka majburlamang. Kim ularni (zinoga) majburlasa, bas, albatta Alloh ularning majburlanganlaridan soʻng (ular uchun) Magʻfiratli, Rahmlidir}». (Nur 33).Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Абдуллоҳ ибн Убай ибн Салул ўзининг бир чўрисига: ‹Бориб-да, бизга (зино қилиб) бир нарса топиб кел›, — дер эди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла бу оятни нозил қилди: {Агар чўриларингиз иффатли бўлишни истасалар, дунё ҳаётининг ўткинчи матосини истаб, уларни зинокорликка мажбурламанг. Ким уларни (зинога) мажбурласа, бас, албатта Аллоҳ уларнинг мажбурланганларидан сўнг (улар учун) Мағфиратли, Раҳмлидир}». (Нур 33).
وَحَدَّثَنِي أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ جَارِيَةً، لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَىٍّ ابْنِ سَلُولَ يُقَالُ لَهَا مُسَيْكَةُ وَأُخْرَى يُقَالُ لَهَا أُمَيْمَةُ فَكَانَ يُكْرِهُهُمَا عَلَى الزِّنَى فَشَكَتَا ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَنْزَلَ اللَّهُ { وَلاَ تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى الْبِغَاءِ} إِلَى قَوْلِهِ { غَفُورٌ رَحِيمٌ}
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Ubay ibn Salulning Musayka ismli bir choʻrisi va Umayma ismli yana bir (choʻrisi) bor edi. U ikkovini zinoga majburlar edi. Shunda ular bundan Nabiy ﷺ ga shikoyat qildilar. Bas, Alloh: {Choʻrilaringizni zinokorlikka majburlamang} — degan oyatdan to {Magʻfiratli, Rahmlidir} — degan soʻziga qadar nozil qildi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Абдуллоҳ ибн Убай ибн Салулнинг Мусайка исмли бир чўриси ва Умайма исмли яна бир (чўриси) бор эди. У икковини зинога мажбурлар эди. Шунда улар бундан Набий ﷺ га шикоят қилдилар. Бас, Аллоҳ: {Чўриларингизни зинокорликка мажбурламанг} — деган оятдан то {Мағфиратли, Раҳмлидир} — деган сўзига қадар нозил қилди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، ح
وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَمُطِرْنَا فَقَالَ " لِيُصَلِّ مَنْ شَاءَ مِنْكُمْ فِي رَحْلِهِ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bilan birga safarda chiqdik, bizni yomgʻir tutdi. Shunda u zot: «Sizlardan kim xohlasa, oʻz manzilida namoz oʻqisin», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ билан бирга сафарда чиқдик, бизни ёмғир тутди. Шунда у зот: «Сизлардан ким хоҳласа, ўз манзилида намоз ўқисин», дедилар.