حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُؤَخِّرُ صَلاَةَ الْعِشَاءِ الآخِرَةِ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oxirgi xufton namozini kechiktirar edilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ охирги хуфтон намозини кечиктирар эдилар.
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي الصَّلَوَاتِ نَحْوًا مِنْ صَلاَتِكُمْ وَكَانَ يُؤَخِّرُ الْعَتَمَةَ بَعْدَ صَلاَتِكُمْ شَيْئًا وَكَانَ يُخِفُّ الصَّلاَةَ . وَفِي رِوَايَةِ أَبِي كَامِلٍ يُخَفِّفُ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozlarni sizlarning namozingizga oʻxshatib oʻqir edilar, biroq xuftonni (oxirgi xufton namozini) sizlar oʻqiydigan vaqtdan biroz kechiktirar edilar va namozni yengil oʻqir edilar. Abu Komilning rivoyatida «yuxaffifu» (yengillashtirar edilar) (deb kelgan).Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозларни сизларнинг намозингизга ўхшатиб ўқир эдилар, бироқ хуфтонни (охирги хуфтон намозини) сизлар ўқийдиган вақтдан бироз кечиктирар эдилар ва намозни енгил ўқир эдилар. Абу Комилнинг ривоятида «юхаффифу» (енгиллаштирар эдилар) (деб келган).
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ،
قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا هَلَكَ كِسْرَى فَلاَ كِسْرَى بَعْدَهُ " . فَذَكَرَ
بِمِثْلِ حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ سَوَاءً .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kisro halok boʻlsa, undan keyin boshqa Kisro boʻlmaydi», dedilar. Soʻng xuddi Abu Hurayraning hadisi kabi aynan zikr qildi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кисро ҳалок бўлса, ундан кейин бошқа Кисро бўлмайди», дедилар. Сўнг худди Абу Ҳурайранинг ҳадиси каби айнан зикр қилди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سِمَاكِ،
بْنِ حَرْبٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لَتَفْتَحَنَّ
عِصَابَةٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ أَوْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ كَنْزَ آلِ كِسْرَى الَّذِي فِي الأَبْيَضِ " . قَالَ قُتَيْبَةُ مِنَ
الْمُسْلِمِينَ . وَلَمْ يَشُكَّ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: «Albatta musulmonlardan — yoki moʻminlardan — bir jamoa Kisro xonadonining oq (saroyda) joylashgan xazinasini fath qiladi». Qutayba: «musulmonlardan» dedi va shubha qilmadi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим: «Албатта мусулмонлардан — ёки мўминлардан — бир жамоа Кисро хонадонининг оқ (саройда) жойлашган хазинасини фатҳ қилади». Қутайба: «мусулмонлардан» деди ва шубҳа қилмади.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ
سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم
بِمَعْنَى حَدِيثِ أَبِي عَوَانَةَ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning (shunday deganlarini) eshitdim, — deb Abu Avonaning hadisi maʼnosida (rivoyat qildi).Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг (шундай деганларини) эшитдим, — деб Абу Авонанинг ҳадиси маъносида (ривоят қилди).
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ أَبُو
بَكْرٍ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، كِلاَهُمَا عَنْ
سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ بَيْنَ
يَدَىِ السَّاعَةِ كَذَّابِينَ " . وَزَادَ فِي حَدِيثِ أَبِي الأَحْوَصِ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ آنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ
رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: men Rasululloh ﷺ ning: «Albatta, qiyomat oldidan koʻplab yolgʻonchilar (paydo) boʻladi», — deyayotganlarini eshitdim. Abul-Ahvas hadisida (rovi) shu (soʻzlarni) ziyoda qildi: «Men unga: ‹Sen buni Rasululloh ﷺ dan eshitganmisan?› dedim. U: ‹Ha›, dedi».Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: «Албатта, қиёмат олдидан кўплаб ёлғончилар (пайдо) бўлади», — деяётганларини эшитдим. Абул-Аҳвас ҳадисида (рови) шу (сўзларни) зиёда қилди: «Мен унга: ‹Сен буни Расулуллоҳ ﷺ дан эшитганмисан?› дедим. У: ‹Ҳа›, деди».
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ حَسَنِ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ سِمَاكٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي جَابِرُ بْنُ سَمُرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَمُتْ حَتَّى صَلَّى قَاعِدًا .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ vafot etgunlaricha oʻtirgan holda namoz oʻqiydigan boʻldilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ вафот этгунларича ўтирган ҳолда намоз ўқийдиган бўлдилар.
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَتْ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم خُطْبَتَانِ يَجْلِسُ بَيْنَهُمَا يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَيُذَكِّرُ النَّاسَ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning ikkita xutbalari boʻlib, ular orasida oʻtirardilar; Qurʼon oʻqir va kishilarga vaʼz qilar edilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ нинг иккита хутбалари бўлиб, улар орасида ўтирардилар; Қуръон ўқир ва кишиларга ваъз қилар эдилар.
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، قَالَ أَنْبَأَنِي جَابِرُ بْنُ، سَمُرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَخْطُبُ قَائِمًا ثُمَّ يَجْلِسُ ثُمَّ يَقُومُ فَيَخْطُبُ قَائِمًا فَمَنْ نَبَّأَكَ أَنَّهُ كَانَ يَخْطُبُ جَالِسًا فَقَدْ كَذَبَ فَقَدْ وَاللَّهِ صَلَّيْتُ مَعَهُ أَكْثَرَ مِنْ أَلْفَىْ صَلاَةٍ.
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ tik turgan holda xutba qilar, soʻng oʻtirar, soʻng turib yana tik holda xutba qilar edilar. Kimki senga (u zot) oʻtirgan holda xutba qildilar deb xabar bersa, u yolgʻon aytibdi. Vallohi, men u zot bilan birga ikki ming martadan koʻproq namoz oʻqiganman.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ тик турган ҳолда хутба қилар, сўнг ўтирар, сўнг туриб яна тик ҳолда хутба қилар эдилар. Кимки сенга (у зот) ўтирган ҳолда хутба қилдилар деб хабар берса, у ёлғон айтибди. Валлоҳи, мен у зот билан бирга икки минг мартадан кўпроқ намоз ўқиганман.
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَانَتْ صَلاَتُهُ قَصْدًا وَخُطْبَتُهُ قَصْدًا .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ bilan birga namoz oʻqirdim, u zotning namozlari ham meʼyorida, xutbalari ham meʼyorida boʻlar edi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга намоз ўқирдим, у зотнинг намозлари ҳам меъёрида, хутбалари ҳам меъёрида бўлар эди.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ، حَدَّثَنِي سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الصَّلَوَاتِ فَكَانَتْ صَلاَتُهُ قَصْدًا وَخُطْبَتُهُ قَصْدًا . وَفِي رِوَايَةِ أَبِي بَكْرٍ زَكَرِيَّاءُ عَنْ سِمَاكٍ.
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ bilan birga namozlarni oʻqirdim, u zotning namozlari meʼyorida, xutbalari ham meʼyorida boʻlar edi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ билан бирга намозларни ўқирдим, у зотнинг намозлари меъёрида, хутбалари ҳам меъёрида бўлар эди.
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرُونَ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ، سَمُرَةَ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْعِيدَيْنِ غَيْرَ مَرَّةٍ وَلاَ مَرَّتَيْنِ بِغَيْرِ أَذَانٍ وَلاَ إِقَامَةٍ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ bilan birga ikki iyd namozini bir va ikki marta emas, (balki koʻp marta) azonsiz va iqomatsiz oʻqidim.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга икки ийд намозини бир ва икки марта эмас, (балки кўп марта) азонсиз ва иқоматсиз ўқидим.
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، يَقُولُ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي جَنَازَةِ أَبِي الدَّحْدَاحِ وَهُوَ عَلَى فَرَسٍ لَهُ يَسْعَى وَنَحْنُ حَوْلَهُ وَهُوَ يَتَوَقَّصُ بِهِ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Biz Nabiy ﷺ bilan birga Abud-Dahdohning janozasida edik. U zot oʻzlarining tez yuradigan otlari ustida edilar, biz esa atroflarida edik, ot u zotni silkitib borardi», dedi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Биз Набий ﷺ билан бирга Абуд-Даҳдоҳнинг жанозасида эдик. У зот ўзларининг тез юрадиган отлари устида эдилар, биз эса атрофларида эдик, от у зотни силкитиб борарди», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الصَّبَّاحِ الْهَاشِمِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو قُتَيْبَةَ، عَنِ الْجَرَّاحِ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اتَّبَعَ جَنَازَةَ أَبِي الدَّحْدَاحِ مَاشِيًا وَرَجَعَ عَلَى فَرَسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Abud-Dahdohning janozasiga piyoda ergashdilar, qaytishda esa ot ustida qaytdilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Абуд-Даҳдоҳнинг жанозасига пиёда эргашдилар, қайтишда эса от устида қайтдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، وَشَرِيكٌ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، قَتَلَ نَفْسَهُ فَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي هَذَا فَقَالَ بَعْضُهُمْ يُصَلَّى عَلَى كُلِّ مَنْ صَلَّى إِلَى الْقِبْلَةِ وَعَلَى قَاتِلِ النَّفْسِ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَإِسْحَاقَ . وَقَالَ أَحْمَدُ لاَ يُصَلِّي الإِمَامُ عَلَى قَاتِلِ النَّفْسِ وَيُصَلِّي عَلَيْهِ غَيْرُ الإِمَامِ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi oʻzini oʻzi oʻldirdi, Nabiy ﷺ unga (janoza) namozi oʻqimadilar. Abu Iso aytdi: Bu hasan hadisdir. Ilm ahli bu masalada ixtilof qildilar. Baʼzilari: «Qiblaga qarata namoz oʻqigan har bir kishiga, jumladan oʻzini oʻldirganga ham janoza namozi oʻqiladi», dedilar. Bu Sufyon Savriy va Ishoqning soʻzidir. Ahmad: «Imom oʻzini oʻldirganga namoz oʻqimaydi, lekin imomdan boshqasi unga oʻqiydi», dedi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир киши ўзини ўзи ўлдирди, Набий ﷺ унга (жаноза) намози ўқимадилар. Абу Исо айтди: Бу ҳасан ҳадисдир. Илм аҳли бу масалада ихтилоф қилдилар. Баъзилари: «Қиблага қарата намоз ўқиган ҳар бир кишига, жумладан ўзини ўлдирганга ҳам жаноза намози ўқилади», дедилар. Бу Суфён Саврий ва Ишоқнинг сўзидир. Аҳмад: «Имом ўзини ўлдирганга намоз ўқимайди, лекин имомдан бошқаси унга ўқийди», деди.
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَجَمَ يَهُودِيًّا وَيَهُودِيَّةً . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَالْبَرَاءِ وَجَابِرٍ وَابْنِ أَبِي أَوْفَى وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ جَزْءٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالُوا إِذَا اخْتَصَمَ أَهْلُ الْكِتَابِ وَتَرَافَعُوا إِلَى حُكَّامِ الْمُسْلِمِينَ حَكَمُوا بَيْنَهُمْ بِالْكِتَابِ وَالسُّنَّةِ وَبِأَحْكَامِ الْمُسْلِمِينَ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ لاَ يُقَامُ عَلَيْهِمُ الْحَدُّ فِي الزِّنَا . وَالْقَوْلُ الأَوَّلُ أَصَحُّ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir yahudiy erkak va bir yahudiy ayolni toshboʻron qildilar. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Ibn Umar, Baro, Jobir, Ibn Abu Avfo, Abdulloh ibn al-Horis ibn Jazʼ va Ibn Abboslardan ham (rivoyatlar) bor. Abu Iso aytdi: Jobir ibn Samura hadisi hasan gʻarib hadisdir. Koʻpchilik ilm ahli shu boʻyicha amal qilib: «Kitob ahli oʻzaro nizolashib, musulmonlarning hokimlariga murojaat qilsalar, ular orasida Kitob, Sunnat va musulmonlarning hukmlari bilan hukm qilinadi», deganlar; bu Ahmad va Ishoqning soʻzidir. Baʼzilari: «Ularga zino had(jazos)i tatbiq etilmaydi», deganlar. Birinchi soʻz sahihroqdir.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир яҳудий эркак ва бир яҳудий аёлни тошбўрон қилдилар. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Ибн Умар, Баро, Жобир, Ибн Абу Авфо, Абдуллоҳ ибн ал-Ҳорис ибн Жазъ ва Ибн Аббослардан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо айтди: Жобир ибн Самура ҳадиси ҳасан ғариб ҳадисдир. Кўпчилик илм аҳли шу бўйича амал қилиб: «Китоб аҳли ўзаро низолашиб, мусулмонларнинг ҳокимларига мурожаат қилсалар, улар орасида Китоб, Суннат ва мусулмонларнинг ҳукмлари билан ҳукм қилинади», деганлар; бу Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Баъзилари: «Уларга зино ҳад(жазос)и татбиқ этилмайди», деганлар. Биринчи сўз саҳиҳроқдир.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ، أَخْبَرَنِي سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، يَقُولُ كَانَ مُؤَذِّنُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُمْهِلُ فَلاَ يُقِيمُ حَتَّى إِذَا رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ خَرَجَ أَقَامَ الصَّلاَةَ حِينَ يَرَاهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ هُوَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَحَدِيثُ إِسْرَائِيلَ عَنْ سِمَاكٍ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَهَكَذَا قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِنَّ الْمُؤَذِّنَ أَمْلَكُ بِالأَذَانِ وَالإِمَامَ أَمْلَكُ بِالإِقَامَةِ .
Yahyo ibn Muso bizga, Abdurrazzoq bizga, Isroil bizga xabar berdi, Simok ibn Harb menga xabar berib, Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdi: «Rasululloh ﷺning muazzini muhlat berib, iqomat qilmas, toki Rasululloh ﷺ chiqqanlarini koʻrgach, u zotni koʻrgan paytida iqomat qilar edi». Abu Iso aytdi: Jobir ibn Samuraning hadisi hasan sahih hadisdir. Isroilning Simokdan (qilgan) hadisini biz faqat shu yoʻl bilan bilamiz. Baʼzi ilm ahli ham shunday: «Muazzin azonga haqliroq, imom esa iqomatga haqliroqdir», dedilar.Яҳё ибн Мусо бизга, Абдурраззоқ бизга, Исроил бизга хабар берди, Симок ибн Ҳарб менга хабар бериб, Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитди: «Расулуллоҳ ﷺнинг муаззини муҳлат бериб, иқомат қилмас, токи Расулуллоҳ ﷺ чиққанларини кўргач, у зотни кўрган пайтида иқомат қилар эди». Абу Исо айтди: Жобир ибн Самуранинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Исроилнинг Симокдан (қилган) ҳадисини биз фақат шу йўл билан биламиз. Баъзи илм аҳли ҳам шундай: «Муаззин азонга ҳақлироқ, имом эса иқоматга ҳақлироқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ بِالسَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِ وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ وَشِبْهِهِمَا . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ خَبَّابٍ وَأَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي قَتَادَةَ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَالْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَقَدْ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَرَأَ فِي الظُّهْرِ قَدْرَ تَنْزِيلُ السَّجْدَةَ . وَرُوِيَ عَنْهُ أَنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَةِ الأُولَى مِنَ الظُّهْرِ قَدْرَ ثَلاَثِينَ آيَةً وَفِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ قَدْرَ خَمْسَ عَشْرَةَ آيَةً . وَرُوِيَ عَنْ عُمَرَ أَنَّهُ كَتَبَ إِلَى أَبِي مُوسَى أَنِ اقْرَأْ فِي الظُّهْرِ بِأَوْسَاطِ الْمُفَصَّلِ . وَرَأَى بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ الْقِرَاءَةَ فِي صَلاَةِ الْعَصْرِ كَنَحْوِ الْقِرَاءَةِ فِي صَلاَةِ الْمَغْرِبِ يَقْرَأُ بِقِصَارِ الْمُفَصَّلِ . وَرُوِيَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ أَنَّهُ قَالَ تَعْدِلُ صَلاَةُ الْعَصْرِ بِصَلاَةِ الْمَغْرِبِ فِي الْقِرَاءَةِ . وَقَالَ إِبْرَاهِيمُ تُضَاعَفُ صَلاَةُ الظُّهْرِ عَلَى صَلاَةِ الْعَصْرِ فِي الْقِرَاءَةِ أَرْبَعَ مِرَارٍ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ peshin va asrda {Burjlar egasi boʻlgan osmonga qasam} (Buruj) va {Osmonga va Toriqqa qasam} (Toriq) va shularga oʻxshashlarni oʻqir edilar. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Xabbob, Abu Said, Abu Qatoda, Zayd ibn Sobit va Baro ibn Ozibdan ham (rivoyatlar bor). Abu Iso aytdi: Jobir ibn Samuraning hadisi hasan hadisdir. Nabiy ﷺdan peshinda Sajda (surasi) tushishi miqdoricha oʻqiganlari rivoyat qilingan. Yana u zotdan peshinning birinchi rakatida oʻttizta oyat miqdoricha, ikkinchi rakatida oʻn beshta oyat miqdoricha oʻqir edilar (deb) rivoyat qilingan. Umardan esa u Abu Musoga: «Peshinda mufassalning oʻrtachalaridan oʻqi», deb (xat) yozgani rivoyat qilingan. Baʼzi ilm ahli asr namozidagi qiroat shom namozidagi qiroat kabi boʻlib, mufassalning qisqalaridan oʻqiladi, deb hisoblaganlar. Ibrohim an-Naxaiydan esa u: «Asr namozi qiroatda shom namozi bilan teng (qisqalikda)dir», degani rivoyat qilingan. Ibrohim (yana): «Peshin namozi qiroatda asr namozidan toʻrt barobar (uzunroq) boʻladi», degan.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ пешин ва асрда {Буржлар эгаси бўлган осмонга қасам} (Буруж) ва {Осмонга ва Ториққа қасам} (Ториқ) ва шуларга ўхшашларни ўқир эдилар. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Хаббоб, Абу Саид, Абу Қатода, Зайд ибн Собит ва Баро ибн Озибдан ҳам (ривоятлар бор). Абу Исо айтди: Жобир ибн Самуранинг ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Набий ﷺдан пешинда Сажда (сураси) тушиши миқдорича ўқиганлари ривоят қилинган. Яна у зотдан пешиннинг биринчи ракатида ўттизта оят миқдорича, иккинчи ракатида ўн бешта оят миқдорича ўқир эдилар (деб) ривоят қилинган. Умардан эса у Абу Мусога: «Пешинда муфассалнинг ўртачаларидан ўқи», деб (хат) ёзгани ривоят қилинган. Баъзи илм аҳли аср намозидаги қироат шом намозидаги қироат каби бўлиб, муфассалнинг қисқаларидан ўқилади, деб ҳисоблаганлар. Иброҳим ан-Нахаийдан эса у: «Аср намози қироатда шом намози билан тенг (қисқаликда)дир», дегани ривоят қилинган. Иброҳим (яна): «Пешин намози қироатда аср намозидан тўрт баробар (узунроқ) бўлади», деган.
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، يَقُولُ نَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى أَبِي أَيُّوبَ وَكَانَ إِذَا أَكَلَ طَعَامًا بَعَثَ إِلَيْهِ بِفَضْلِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِ يَوْمًا بِطَعَامٍ وَلَمْ يَأْكُلْ مِنْهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا أَتَى أَبُو أَيُّوبَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " فِيهِ ثُومٌ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَحَرَامٌ هُوَ قَالَ " لاَ وَلَكِنِّي أَكْرَهُهُ مِنْ أَجْلِ رِيحِهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u: «Rasululloh ﷺ Abu Ayyubnikida mehmon boʻlib turardilar. Abu Ayyub biror taom yesa, ortganini u zotga yuborardi. Bir kuni u kishiga taom yubordi, biroq Nabiy ﷺ undan yemadilar. Abu Ayyub Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib, buni u zotga aytganida, u zot: ‹Unda sarimsoq bor edi›, dedilar. Abu Ayyub: ‹Yo Rasululloh, u harommi?› dedi. U zot: ‹Yoʻq, lekin men uni hidi sababli yoqtirmayman›, dedilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у: «Расулуллоҳ ﷺ Абу Айюбникида меҳмон бўлиб турардилар. Абу Айюб бирор таом еса, ортганини у зотга юборарди. Бир куни у кишига таом юборди, бироқ Набий ﷺ ундан емадилар. Абу Айюб Набий ﷺ нинг олдиларига келиб, буни у зотга айтганида, у зот: ‹Унда саримсоқ бор эди›, дедилар. Абу Айюб: ‹Ё Расулуллоҳ, у ҳаромми?› деди. У зот: ‹Йўқ, лекин мен уни ҳиди сабабли ёқтирмайман›, дедилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَهَنَّادٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَكَانَتْ صَلاَتُهُ قَصْدًا وَخُطْبَتُهُ قَصْدًا . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ وَابْنِ أَبِي أَوْفَى . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Men Nabiy ﷺ bilan namoz oʻqir edim. U zotning namozlari ham meʼyorida, xutbalari ham meʼyorida boʻlardi», dedi. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Ammor ibn Yosir va Ibn Abu Avfodan ham (rivoyatlar) bor. Abu Iso aytdi: Jobir ibn Samuraning hadisi hasan sahih hadisdir.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Мен Набий ﷺ билан намоз ўқир эдим. У зотнинг намозлари ҳам меъёрида, хутбалари ҳам меъёрида бўларди», деди. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Аммор ибн Ёсир ва Ибн Абу Авфодан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо айтди: Жобир ибн Самуранинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كُنَّا إِذَا أَتَيْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم جَلَسَ أَحَدُنَا حَيْثُ يَنْتَهِي . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ . وَقَدْ رَوَاهُ زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ سِمَاكٍ أَيْضًا .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Nabiy ﷺ huzurlariga kelganimizda, har birimiz yetib borgan joyimizga oʻtirar edik. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih gʻaribdir. Buni Zuhayr ibn Muoviya ham Simokdan rivoyat qilgan.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Набий ﷺ ҳузурларига келганимизда, ҳар биримиз етиб борган жойимизга ўтирар эдик. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир. Буни Зуҳайр ибн Муовия ҳам Симокдан ривоят қилган.
حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ الْبَغْدَادِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ الْكُوفِيُّ، أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ عَلَى يَسَارِهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَرَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ . وَلَمْ يَذْكُرْ عَلَى يَسَارِهِ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺni chap tomonlariga, yostiqqa suyangan holda koʻrdim. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Bu hadisni bir necha kishi Isroildan, u Simokdan, u Jobir ibn Samuradan rivoyat qilib: «Men Nabiy ﷺni yostiqqa suyangan holda koʻrdim», deganlar va «chap tomonlariga» (degan)ni zikr qilmaganlar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺни чап томонларига, ёстиққа суянган ҳолда кўрдим. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Бу ҳадисни бир неча киши Исроилдан, у Симокдан, у Жобир ибн Самурадан ривоят қилиб: «Мен Набий ﷺни ёстиққа суянган ҳолда кўрдим», деганлар ва «чап томонларига» (деган)ни зикр қилмаганлар.
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ . هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺni yostiqqa suyangan holda koʻrdim. Bu hadis sahihdir.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺни ёстиққа суянган ҳолда кўрдим. Бу ҳадис саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا عَبْثَرُ بْنُ الْقَاسِمِ، عَنِ الأَشْعَثِ، وَهُوَ ابْنُ سَوَّارٍ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي لَيْلَةٍ إِضْحِيَانٍ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِلَى الْقَمَرِ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ حَمْرَاءُ فَإِذَا هُوَ عِنْدِي أَحْسَنُ مِنَ الْقَمَرِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ الأَشْعَثِ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺni oydin bir kechada koʻrdim. Bas, men goh Rasululloh ﷺga, goh oyga qaray boshladim. U zotning ustida qizil hulla (kiyim) bor edi. Nogahon u zot menga oydan ham koʻra koʻrkamroq (chiroyliroq) koʻrindilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir, biz uni faqat Ashʼasning hadisi sifatidagina bilamiz.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺни ойдин бир кечада кўрдим. Бас, мен гоҳ Расулуллоҳ ﷺга, гоҳ ойга қарай бошладим. У зотнинг устида қизил ҳулла (кийим) бор эди. Ногаҳон у зот менга ойдан ҳам кўра кўркамроқ (чиройлироқ) кўриндилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Ашъаснинг ҳадиси сифатидагина биламиз.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ جَالَسْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَكْثَرَ مِنْ مِائَةِ مَرَّةٍ فَكَانَ أَصْحَابُهُ يَتَنَاشَدُونَ الشِّعْرَ وَيَتَذَاكَرُونَ أَشْيَاءَ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ وَهُوَ سَاكِتٌ فَرُبَّمَا تَبَسَّمَ مَعَهُمْ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رَوَاهُ زُهَيْرٌ عَنْ سِمَاكٍ أَيْضًا .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Men Nabiy ﷺ bilan yuzdan ortiq marta birga oʻtirdim. Sahobalar sheʼr oʻqishar va johiliyat ishlaridan baʼzi narsalarni eslab gaplashishar, u zot esa jim oʻtirar edilar; baʼzan ular bilan tabassum qilar edilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Buni Zuhayr ham Simokdan rivoyat qilgan.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Мен Набий ﷺ билан юздан ортиқ марта бирга ўтирдим. Саҳобалар шеър ўқишар ва жоҳилият ишларидан баъзи нарсаларни эслаб гаплашишар, у зот эса жим ўтирар эдилар; баъзан улар билан табассум қилар эдилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Буни Зуҳайр ҳам Симокдан ривоят қилган.
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَعْقُوبَ الطَّالْقَانِيُّ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ جَابِرٍ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ خَاتَمُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - يَعْنِي الَّذِي بَيْنَ كَتِفَيْهِ غُدَّةً حَمْرَاءَ مِثْلَ بَيْضَةِ الْحَمَامَةِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺning muhrlari — yaʼni ikki yelkalari orasidagi (muhr) — qizil goʻsht doʻngchasi boʻlib, kabutar tuxumiday edi», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺнинг муҳрлари — яъни икки елкалари орасидаги (муҳр) — қизил гўшт дўнгчаси бўлиб, кабутар тухумидай эди», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ، أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ، هُوَ ابْنُ أَرْطَاةَ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ فِي سَاقَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حُمُوشَةٌ وَكَانَ لاَ يَضْحَكُ إِلاَّ تَبَسُّمًا وَكُنْتُ إِذَا نَظَرْتُ إِلَيْهِ قُلْتُ أَكْحَلَ الْعَيْنَيْنِ وَلَيْسَ بِأَكْحَلَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺning boldirlarida ozgina ozgʻinlik bor edi, faqat tabassum qilib kular edilar. Men ularga qaraganimda, koʻzlariga surma tortgan deb oʻylardim, holbuki surma tortmagan edilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis shu yoʻldan hasan sahih gʻaribdir.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺнинг болдирларида озгина озғинлик бор эди, фақат табассум қилиб кулар эдилар. Мен уларга қараганимда, кўзларига сурма тортган деб ўйлардим, ҳолбуки сурма тортмаган эдилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис шу йўлдан ҳасан саҳиҳ ғарибдир.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو قَطَنٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ضَلِيعَ الْفَمِ أَشْكَلَ الْعَيْنَيْنِ مَنْهُوسَ الْعَقِبِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Nabiy ﷺ keng ogʻizli, koʻzlarining oqida qizgʻimtirlik bor (ashkal), tovonlari nozik (ingichka) edilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Набий ﷺ кенг оғизли, кўзларининг оқида қизғимтирлик бор (ашкал), товонлари нозик (ингичка) эдилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى، مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضَلِيعَ الْفَمِ أَشْكَلَ الْعَيْنَيْنِ مَنْهُوشَ الْعَقِبِ . قَالَ شُعْبَةُ قُلْتُ لِسِمَاكٍ مَا ضَلِيعُ الْفَمِ قَالَ وَاسِعُ الْفَمِ . قُلْتُ مَا أَشْكَلُ الْعَيْنِ قَالَ طَوِيلُ شَقِّ الْعَيْنِ . قَالَ قُلْتُ مَا مَنْهُوشُ الْعَقِبِ قَالَ قَلِيلُ اللَّحْمِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning ogʻizlari keng, koʻzlari uzun (yorugʻ qorachiqli), tovonlari ozgina goʻshtli edi. Shuʼba aytdi: Men Simokdan: «Zaliʼul-fam nima?» deb soʻradim. U: «Ogʻzi kengligi», dedi. «Ashkalul-ayn nima?» dedim. U: «Koʻz tirqishi uzunligi», dedi. «Manhushul-aqib nima?» dedim. U: «Goʻshti oz (tovon)», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг оғизлари кенг, кўзлари узун (ёруғ қорачиқли), товонлари озгина гўштли эди. Шуъба айтди: Мен Симокдан: «Залиъул-фам нима?» деб сўрадим. У: «Оғзи кенглиги», деди. «Ашкалул-айн нима?» дедим. У: «Кўз тирқиши узунлиги», деди. «Манҳушул-ақиб нима?» дедим. У: «Гўшти оз (товон)», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْعِيدَيْنِ غَيْرَ مَرَّةٍ وَلاَ مَرَّتَيْنِ بِغَيْرِ أَذَانٍ وَلاَ إِقَامَةٍ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ أَنَّهُ لاَ يُؤَذَّنُ لِصَلاَةِ الْعِيدَيْنِ وَلاَ لِشَيْءٍ مِنَ النَّوَافِلِ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺ bilan ikki hayit (namozi)ni bir marta emas, ikki marta ham emas, (balki koʻp bor) azonsiz va iqomatsiz oʻqidim. (Roviy) aytdi: Bu bobda Jobir ibn Abdulloh va Ibn Abbosdan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Jobir ibn Samuraning hadisi hasan sahih hadisdir. Nabiy ﷺning sahobalaridan va boshqalardan boʻlgan ilm ahllari shu boʻyicha amal qiladilar: ikki hayit namozi uchun ham, nafl namozlarning hech biri uchun ham azon aytilmaydi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺ билан икки ҳайит (намози)ни бир марта эмас, икки марта ҳам эмас, (балки кўп бор) азонсиз ва иқоматсиз ўқидим. (Ровий) айтди: Бу бобда Жобир ибн Абдуллоҳ ва Ибн Аббосдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Жобир ибн Самуранинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Набий ﷺнинг саҳобаларидан ва бошқалардан бўлган илм аҳллари шу бўйича амал қиладилар: икки ҳайит намози учун ҳам, нафл намозларнинг ҳеч бири учун ҳам азон айтилмайди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا صَلَّى الْفَجْرَ قَعَدَ فِي مُصَلاَّهُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bomdod namozini oʻqiganlarida, quyosh chiqquncha oʻz namozgohlarida oʻtirar edilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бомдод намозини ўқиганларида, қуёш чиққунча ўз намозгоҳларида ўтирар эдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ بِلاَلاً، كَانَ يُؤَذِّنُ الظُّهْرَ إِذَا دَحَضَتِ الشَّمْسُ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinishicha, Bilol peshinga quyosh ogʻgan paytda azon aytardi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинишича, Билол пешинга қуёш оғган пайтда азон айтарди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ بِلاَلٌ يُؤَذِّنُ ثُمَّ يُمْهِلُ فَإِذَا رَأَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَدْ خَرَجَ أَقَامَ الصَّلاَةَ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu) aytadi: Bilol azon aytar, soʻng kutib turar edi. Paygʻambar ﷺning chiqib kelganlarini koʻrsa, namozga iqomat aytar edi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтади: Билол азон айтар, сўнг кутиб турар эди. Пайғамбар ﷺнинг чиқиб келганларини кўрса, намозга иқомат айтар эди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَالَ سَأَلْتُ سُلَيْمَانَ الأَعْمَشَ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، فِي الصُّفُوفِ الْمُقَدَّمَةِ فَحَدَّثَنَا عَنِ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ طَرْفَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ تَصُفُّونَ كَمَا تَصُفُّ الْمَلاَئِكَةُ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَلَّ وَعَزَّ " . قُلْنَا وَكَيْفَ تَصُفُّ الْمَلاَئِكَةُ عِنْدَ رَبِّهِمْ قَالَ " يُتِمُّونَ الصُّفُوفَ الْمُقَدَّمَةَ وَيَتَرَاصُّونَ فِي الصَّفِّ " .
Abdulloh ibn Muhammad an-Nufayliy bizga aytdi: Zuhayr bizga aytdi. U dedi: Men Sulaymon al-Aʼmashdan Jobir ibn Samura haqida oldingi saflar toʻgʻrisida soʻradim. Shunda u bizga al-Musayyab ibn Rofeʼdan, u Tamiym ibn Tarafadan, u Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilib aytdi. U dedi: Rasululloh ﷺ: «Farishtalar oʻz Robblari — Jalla va Azza huzurida saf tortganday saf tortmaysizlarmi?» dedilar. Biz: «Farishtalar oʻz Robblari huzurida qanday saf tortadilar?» dedik. U zot: «Ular oldingi saflarni toʻldiradilar va safda bir-birlariga zich turadilar», dedilar.Абдуллоҳ ибн Муҳаммад ан-Нуфайлий бизга айтди: Зуҳайр бизга айтди. У деди: Мен Сулаймон ал-Аъмашдан Жобир ибн Самура ҳақида олдинги сафлар тўғрисида сўрадим. Шунда у бизга ал-Мусайяб ибн Рофеъдан, у Тамийм ибн Тарафадан, у Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилиб айтди. У деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Фаришталар ўз Робблари — Жалла ва Азза ҳузурида саф тортгандай саф тортмайсизларми?» дедилар. Биз: «Фаришталар ўз Робблари ҳузурида қандай саф тортадилар?» дедик. У зот: «Улар олдинги сафларни тўлдирадилар ва сафда бир-бирларига зич турадилар», дедилар.
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَبِي عَوْنٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ قَالَ عُمَرُ لِسَعْدٍ قَدْ شَكَاكَ النَّاسُ فِي كُلِّ شَىْءٍ حَتَّى فِي الصَّلاَةِ . قَالَ أَمَّا أَنَا فَأَمُدُّ فِي الأُولَيَيْنِ وَأَحْذِفُ فِي الأُخْرَيَيْنِ وَلاَ آلُو مَا اقْتَدَيْتُ بِهِ مِنْ صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ ذَاكَ الظَّنُّ بِكَ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu) shunday dedi: Umar Saʼdga: «Odamlar har bir narsada, hatto namozda ham sendan shikoyat qilishyapti», dedi. U: «Men boʻlsam, dastlabki ikki rakatni choʻzaman, soʻnggi ikki rakatni qisqartiraman; Rasululloh ﷺ namozlarining qaysisiga ergashgan boʻlsam, unda hech kamchilikka yoʻl qoʻymayman», dedi. (Umar): «Sen haqingda menim oʻylaganim ham shu edi», dedi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу) шундай деди: Умар Саъдга: «Одамлар ҳар бир нарсада, ҳатто намозда ҳам сендан шикоят қилишяпти», деди. У: «Мен бўлсам, дастлабки икки ракатни чўзаман, сўнгги икки ракатни қисқартираман; Расулуллоҳ ﷺ намозларининг қайсисига эргашган бўлсам, унда ҳеч камчиликка йўл қўймайман», деди. (Умар): «Сен ҳақингда меним ўйлаганим ҳам шу эди», деди.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ بِالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِ وَنَحْوِهِمَا مِنَ السُّوَرِ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ peshin va asr namozlarida {Vas-samoi vat-toriq} (Toriq surasi) hamda {Vas-samoi zotil-buruj} (Buruj surasi) va shularga oʻxshash suralarni oʻqir edilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ пешин ва аср намозларида {Вас-самои ват-ториқ} (Ториқ сураси) ҳамда {Вас-самои зотил-буруж} (Буруж сураси) ва шуларга ўхшаш сураларни ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكٍ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا دَحَضَتِ الشَّمْسُ صَلَّى الظُّهْرَ وَقَرَأَ بِنَحْوِ مِنْ { وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى } وَالْعَصْرَ كَذَلِكَ وَالصَّلَوَاتِ كَذَلِكَ إِلاَّ الصُّبْحَ فَإِنَّهُ كَانَ يُطِيلُهَا .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu) shunday dedi: Rasululloh ﷺ quyosh ogʻganda peshin namozini oʻqir va {Val-layli izo yagʻsho} (Layl surasi)ga oʻxshash suralarni oʻqir edilar; asrda ham shunday, boshqa namozlarda ham xuddi shunday qilar edilar. Faqat bomdoddan boshqa, uni esa choʻzar edilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу) шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ қуёш оғганда пешин намозини ўқир ва {Вал-лайли изо яғшо} (Лайл сураси)га ўхшаш сураларни ўқир эдилар; асрда ҳам шундай, бошқа намозларда ҳам худди шундай қилар эдилар. Фақат бомдоддан бошқа, уни эса чўзар эдилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، - وَهَذَا حَدِيثُهُ وَهُوَ أَتَمُّ - عَنِ الأَعْمَشِ، عَنِ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ طَرَفَةَ الطَّائِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، - قَالَ عُثْمَانُ - قَالَ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسْجِدَ فَرَأَى فِيهِ نَاسًا يُصَلُّونَ رَافِعِي أَيْدِيهِمْ إِلَى السَّمَاءِ - ثُمَّ اتَّفَقَا - فَقَالَ " لَيَنْتَهِيَنَّ رِجَالٌ يَشْخَصُونَ أَبْصَارَهُمْ إِلَى السَّمَاءِ - قَالَ مُسَدَّدٌ فِي الصَّلاَةِ - أَوْ لاَ تَرْجِعُ إِلَيْهِمْ أَبْصَارُهُمْ " .
Musaddad bizga Abu Muoviyadan rivoyat qildi. (Boshqa sanad bilan ham:) Usmon ibn Abu Shayba bizga Jariydan rivoyat qildi — bu uning hadisi boʻlib, u toʻliqroqdir —, u Aʼmashdan, u Musayyab ibn Rofeʼdan, u Tamim ibn Tarafa at-Toiydan, u Jobir ibn Samuradan (roziyallohu anhu) rivoyat qildi. Usmon (rivoyatida) shunday dedi: U dedi: Rasululloh ﷺ masjidga kirdilar va u yerda baʼzi odamlar qoʻllarini osmonga koʻtarib namoz oʻqiyotganini koʻrdilar. — Soʻng (ikki rivoyat) bir xil keldi —, shunda u zot: «Koʻzlarini osmonga tikadigan kishilar (bundan) albatta tiyilsinlar — Musaddad ‹namozda› dedi —, aks holda koʻzlari ularga qaytmaydi», dedilar.Мусаддад бизга Абу Муовиядан ривоят қилди. (Бошқа санад билан ҳам:) Усмон ибн Абу Шайба бизга Жарийдан ривоят қилди — бу унинг ҳадиси бўлиб, у тўлиқроқдир —, у Аъмашдан, у Мусайяб ибн Рофеъдан, у Тамим ибн Тарафа ат-Тоийдан, у Жобир ибн Самурадан (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди. Усмон (ривоятида) шундай деди: У деди: Расулуллоҳ ﷺ масжидга кирдилар ва у ерда баъзи одамлар қўлларини осмонга кўтариб намоз ўқиётганини кўрдилар. — Сўнг (икки ривоят) бир хил келди —, шунда у зот: «Кўзларини осмонга тикадиган кишилар (бундан) албатта тийилсинлар — Мусаддад ‹намозда› деди —, акс ҳолда кўзлари уларга қайтмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا، وَوَكِيعٌ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ ابْنِ الْقِبْطِيَّةِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كُنَّا إِذَا صَلَّيْنَا خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمَ أَحَدُنَا أَشَارَ بِيَدِهِ مِنْ عَنْ يَمِينِهِ وَمِنْ عَنْ يَسَارِهِ فَلَمَّا صَلَّى قَالَ " مَا بَالُ أَحَدِكُمْ يَرْمِي بِيَدِهِ كَأَنَّهَا أَذْنَابُ خَيْلٍ شُمْسٍ إِنَّمَا يَكْفِي أَحَدَكُمْ - أَوْ أَلاَ يَكْفِي أَحَدَكُمْ - أَنْ يَقُولَ هَكَذَا " . وَأَشَارَ بِأُصْبُعِهِ " يُسَلِّمُ عَلَى أَخِيهِ مَنْ عَنْ يَمِينِهِ وَمَنْ عَنْ شِمَالِهِ " .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ ortlarida namoz oʻqiganimizda, birortamiz salom bersak, qoʻli bilan oʻng tomoniga va chap tomoniga ishora qilar edik. U zot namozni tugatgach: «Nega biringiz qoʻlini xuddi serbu otlarning dumlaridek silkitadi? Birortangizga ‹mana shunday› deyish kifoya emasmi?» dedilar va barmoqlari bilan ishora qilib: «(Shu tarzda) oʻng tomonidagi va chap tomonidagi birodariga salom bersa (kifoya)», dedilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ ортларида намоз ўқиганимизда, бирортамиз салом берсак, қўли билан ўнг томонига ва чап томонига ишора қилар эдик. У зот намозни тугатгач: «Нега бирингиз қўлини худди сербу отларнинг думларидек силкитади? Бирортангизга ‹мана шундай› дейиш кифоя эмасми?» дедилар ва бармоқлари билан ишора қилиб: «(Шу тарзда) ўнг томонидаги ва чап томонидаги биродарига салом берса (кифоя)», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنِ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ تَمِيمٍ الطَّائِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ رَافِعُو أَيْدِيهِمْ - قَالَ زُهَيْرٌ أُرَاهُ قَالَ - فِي الصَّلاَةِ فَقَالَ " مَا لِي أَرَاكُمْ رَافِعِي أَيْدِيكُمْ كَأَنَّهَا أَذْنَابُ خَيْلٍ شُمْسٍ اسْكُنُوا فِي الصَّلاَةِ " .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ huzurimizga kirdilar, odamlar esa qoʻllarini koʻtarmoqda edilar — Zuhayr: «U ‹namozda› degan boʻlsa kerak», dedi — shunda u zot: «Nega men sizlarni qoʻllaringizni xuddi serbu otlarning dumlaridek koʻtarayotganingizni koʻryapman? Namozda osoyishta turing», dedilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримизга кирдилар, одамлар эса қўлларини кўтармоқда эдилар — Зуҳайр: «У ‹намозда› деган бўлса керак», деди — шунда у зот: «Нега мен сизларни қўлларингизни худди сербу отларнинг думларидек кўтараётганингизни кўряпман? Намозда осойишта туринг», дедилар.