حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَخْطُبُ قَائِمًا ثُمَّ يَجْلِسُ ثُمَّ يَقُومُ فَيَخْطُبُ قَائِمًا فَمَنْ حَدَّثَكَ أَنَّهُ كَانَ يَخْطُبُ جَالِسًا فَقَدْ كَذَبَ فَقَالَ فَقَدْ وَاللَّهِ صَلَّيْتُ مَعَهُ أَكْثَرَ مِنْ أَلْفَىْ صَلاَةٍ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ tik turib xutba qilar, soʻng oʻtirar, soʻng turib yana tik turgan holda xutba qilar edilar. «Kim senga, u zot oʻtirgan holda xutba qilardilar, deb aytsa, u yolgʻon gapirgan boʻladi», dedi va: «Vallohi, men u zot bilan birga ikki mingdan ortiq namoz oʻqiganman», dedi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ тик туриб хутба қилар, сўнг ўтирар, сўнг туриб яна тик турган ҳолда хутба қилар эдилар. «Ким сенга, у зот ўтирган ҳолда хутба қилардилар, деб айтса, у ёлғон гапирган бўлади», деди ва: «Валлоҳи, мен у зот билан бирга икки мингдан ортиқ намоз ўқиганман», деди.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - الْمَعْنَى - عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، حَدَّثَنَا سِمَاكٌ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خُطْبَتَانِ كَانَ يَجْلِسُ بَيْنَهُمَا يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَيُذَكِّرُ النَّاسَ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning ikki xutbalari bor edi. Ular oʻrtasida oʻtirib, Qurʼon oʻqir va odamlarga vaʼz aytar edilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг икки хутбалари бор эди. Улар ўртасида ўтириб, Қуръон ўқир ва одамларга ваъз айтар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ قَائِمًا ثُمَّ يَقْعُدُ قَعْدَةً لاَ يَتَكَلَّمُ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺni tik turib xutba qilayotganlarini, soʻng bir marta oʻtirib, hech narsa gapirmaganlarini koʻrdim. Va (roviy) hadisni (toʻliq) keltirdi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺни тик туриб хутба қилаётганларини, сўнг бир марта ўтириб, ҳеч нарса гапирмаганларини кўрдим. Ва (ровий) ҳадисни (тўлиқ) келтирди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي سِمَاكٌ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَتْ صَلاَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَصْدًا وَخُطْبَتُهُ قَصْدًا يَقْرَأُ آيَاتٍ مِنَ الْقُرْآنِ وَيُذَكِّرُ النَّاسَ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning namozlari oʻrtacha (meʼyorida), xutbalari ham oʻrtacha boʻlar edi. U zot Qurʼondan bir nechta oyatlar oʻqir va odamlarga vaʼz aytar edilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг намозлари ўртача (меъёрида), хутбалари ҳам ўртача бўлар эди. У зот Қуръондан бир нечта оятлар ўқир ва одамларга ваъз айтар эдилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَهَنَّادٌ، - وَهَذَا لَفْظُهُ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكٍ، - يَعْنِي ابْنَ حَرْبٍ - عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم غَيْرَ مَرَّةٍ وَلاَ مَرَّتَيْنِ الْعِيدَيْنِ بِغَيْرِ أَذَانٍ وَلاَ إِقَامَةٍ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu) aytadi: Men Nabiy ﷺ bilan birga ikki hayit (namozi)ni bir-ikki marta emas, (balki koʻp bor) azonsiz va iqomatsiz oʻqiganman.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтади: Мен Набий ﷺ билан бирга икки ҳайит (намози)ни бир-икки марта эмас, (балки кўп бор) азонсиз ва иқоматсиз ўқиганман.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكٍ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، قَالَ صَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى ابْنِ الدَّحْدَاحِ وَنَحْنُ شُهُودٌ ثُمَّ أُتِيَ بِفَرَسٍ فَعُقِلَ حَتَّى رَكِبَهُ فَجَعَلَ يَتَوَقَّصُ بِهِ وَنَحْنُ نَسْعَى حَوْلَهُ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Ibn Dahdoh (janozasi)ga janoza namozi oʻqidilar, biz ham hozir edik. Soʻngra u zotga bir ot keltirildi va u zot minib olgunlaricha ot (ushlab) bogʻlab turildi. Soʻng u zotni (koʻtarib) sakratib bordi, biz esa uning atrofida yugurib bordik.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Ибн Даҳдоҳ (жанозаси)га жаноза намози ўқидилар, биз ҳам ҳозир эдик. Сўнгра у зотга бир от келтирилди ва у зот миниб олгунларича от (ушлаб) боғлаб турилди. Сўнг у зотни (кўтариб) сакратиб борди, биз эса унинг атрофида югуриб бордик.
حَدَّثَنَا ابْنُ نُفَيْلٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا سِمَاكٌ، حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ سَمُرَةَ، قَالَ مَرِضَ رَجُلٌ فَصِيحَ عَلَيْهِ فَجَاءَ جَارُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ إِنَّهُ قَدْ مَاتَ . قَالَ " وَمَا يُدْرِيكَ " . قَالَ أَنَا رَأَيْتُهُ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّهُ لَمْ يَمُتْ " . قَالَ فَرَجَعَ فَصِيحَ عَلَيْهِ فَجَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ مَاتَ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّهُ لَمْ يَمُتْ " . فَرَجَعَ فَصِيحَ عَلَيْهِ فَقَالَتِ امْرَأَتُهُ انْطَلِقْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبِرْهُ . فَقَالَ الرَّجُلُ اللَّهُمَّ الْعَنْهُ . قَالَ ثُمَّ انْطَلَقَ الرَّجُلُ فَرَآهُ قَدْ نَحَرَ نَفْسَهُ بِمِشْقَصٍ مَعَهُ فَانْطَلَقَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ قَدْ مَاتَ فَقَالَ " مَا يُدْرِيكَ " . قَالَ رَأَيْتُهُ يَنْحَرُ نَفْسَهُ بِمَشَاقِصَ مَعَهُ . قَالَ " أَنْتَ رَأَيْتَهُ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " إِذًا لاَ أُصَلِّي عَلَيْهِ " .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi kasal boʻldi va u (oʻldi deb) faryod qilindi. Shunda uning qoʻshnisi Rasululloh ﷺ ning oldilariga kelib: «U oʻlibdi», dedi. U zot: «Buni qaydan bilding?» dedilar. U: «Men uni (oʻzim) koʻrdim», dedi. Rasululloh ﷺ: «U oʻlmabdi», dedilar. (Rovi) aytadi: U (qoʻshni) qaytib bordi va yana (oʻldi deb) faryod qilindi. U Rasululloh ﷺ ning oldilariga kelib: «U oʻlibdi», dedi. Nabiy ﷺ: «U oʻlmabdi», dedilar. U yana qaytib bordi va yana (oʻldi deb) faryod qilindi. Shunda uning (kasalning) xotini: «Rasululloh ﷺ ning oldilariga borib, u zotga xabar bering», dedi. Bas, u (kasal) kishi: «Ey Alloh, uni laʼnatla», dedi. (Rovi) aytadi: Soʻngra u kishi (qoʻshni) joʻnab ketdi-da, uni (kasalni) yonidagi keng paykonli oʻq bilan oʻzini soʻyib qoʻyganini koʻrdi. Shunda u Nabiy ﷺ ning oldilariga joʻnab borib, u zotga uning oʻlganini xabar berdi. U zot: «Buni qaydan bilding?» dedilar. U: «Men uni yonidagi keng paykonli oʻqlar bilan oʻzini soʻyayotganini koʻrdim», dedi. U zot: «Sen uni (oʻzing) koʻrdingmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, men unga (janoza) namozi oʻqimayman», dedilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши касал бўлди ва у (ўлди деб) фарёд қилинди. Шунда унинг қўшниси Расулуллоҳ ﷺ нинг олдиларига келиб: «У ўлибди», деди. У зот: «Буни қайдан билдинг?» дедилар. У: «Мен уни (ўзим) кўрдим», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «У ўлмабди», дедилар. (Рови) айтади: У (қўшни) қайтиб борди ва яна (ўлди деб) фарёд қилинди. У Расулуллоҳ ﷺ нинг олдиларига келиб: «У ўлибди», деди. Набий ﷺ: «У ўлмабди», дедилар. У яна қайтиб борди ва яна (ўлди деб) фарёд қилинди. Шунда унинг (касалнинг) хотини: «Расулуллоҳ ﷺ нинг олдиларига бориб, у зотга хабар беринг», деди. Бас, у (касал) киши: «Эй Аллоҳ, уни лаънатла», деди. (Рови) айтади: Сўнгра у киши (қўшни) жўнаб кетди-да, уни (касални) ёнидаги кенг пайконли ўқ билан ўзини сўйиб қўйганини кўрди. Шунда у Набий ﷺ нинг олдиларига жўнаб бориб, у зотга унинг ўлганини хабар берди. У зот: «Буни қайдан билдинг?» дедилар. У: «Мен уни ёнидаги кенг пайконли ўқлар билан ўзини сўяётганини кўрдим», деди. У зот: «Сен уни (ўзинг) кўрдингми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Ундай бўлса, мен унга (жаноза) намози ўқимайман», дедилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، نَزَلَ الْحَرَّةَ وَمَعَهُ أَهْلُهُ وَوَلَدُهُ فَقَالَ رَجُلٌ إِنَّ نَاقَةً لِي ضَلَّتْ فَإِنْ وَجَدْتَهَا فَأَمْسِكْهَا . فَوَجَدَهَا فَلَمْ يَجِدْ صَاحِبَهَا فَمَرِضَتْ فَقَالَتِ امْرَأَتُهُ انْحَرْهَا . فَأَبَى فَنَفَقَتْ فَقَالَتِ اسْلُخْهَا حَتَّى نُقَدِّدَ شَحْمَهَا وَلَحْمَهَا وَنَأْكُلَهُ . فَقَالَ حَتَّى أَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَتَاهُ فَسَأَلَهُ فَقَالَ " هَلْ عِنْدَكَ غِنًى يُغْنِيكَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَكُلُوهَا " . قَالَ فَجَاءَ صَاحِبُهَا فَأَخْبَرَهُ الْخَبَرَ فَقَالَ " هَلاَّ كُنْتَ نَحَرْتَهَا " . قَالَ اسْتَحْيَيْتُ مِنْكَ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi ahli va bolasi bilan Harra (degan joy)ga tushdi. (Boshqa) bir kishi: «Mening tuyam yoʻqolgan edi, agar uni topsang, ushlab tur», dedi. U tuyani topdi, lekin egasini topmadi. Soʻng tuya kasal boʻldi. Uning xotini: «Uni soʻyib yubor», dedi. U koʻnmadi. Tuya oʻlib qoldi. Xotini: «Uning yogʻi va goʻshtini quritib, yeyishimiz uchun uni terisini shilib ol», dedi. U: «Rasululloh ﷺdan soʻrab olay», dedi-da, u zotning huzurlariga kelib soʻradi. U zot: «Senda oʻzingga yetadigan boylik bormi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unda uni yenglar», dedilar. (Roviy) aytadi: soʻng tuyaning egasi keldi, u esa unga voqeani aytib berdi. U zot: «Uni nega soʻymading?» dedilar. U: «Sendan uyaldim», dedi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши аҳли ва боласи билан Ҳарра (деган жой)га тушди. (Бошқа) бир киши: «Менинг туям йўқолган эди, агар уни топсанг, ушлаб тур», деди. У туяни топди, лекин эгасини топмади. Сўнг туя касал бўлди. Унинг хотини: «Уни сўйиб юбор», деди. У кўнмади. Туя ўлиб қолди. Хотини: «Унинг ёғи ва гўштини қуритиб, ейишимиз учун уни терисини шилиб ол», деди. У: «Расулуллоҳ ﷺдан сўраб олай», деди-да, у зотнинг ҳузурларига келиб сўради. У зот: «Сенда ўзингга етадиган бойлик борми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Унда уни енглар», дедилар. (Ровий) айтади: сўнг туянинг эгаси келди, у эса унга воқеани айтиб берди. У зот: «Уни нега сўймадинг?» дедилар. У: «Сендан уялдим», деди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ، عَنْ وَكِيعٍ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِهِ فَرَأَيْتُهُ مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ - زَادَ ابْنُ الْجَرَّاحِ - عَلَى يَسَارِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ إِسْرَائِيلَ أَيْضًا عَلَى يَسَارِهِ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺning huzurlariga, uylariga kirdim. Shunda u zotni yostiqqa suyanib oʻtirgan holda koʻrdim. Ibn Jarroh (rivoyatida): «Chap tomonlariga (suyanib)», deb qoʻshdi. Abu Dovud aytdi: Uni Ishoq ibn Mansur ham Isroildan «chap tomonlariga» deb rivoyat qilgan.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларига, уйларига кирдим. Шунда у зотни ёстиққа суяниб ўтирган ҳолда кўрдим. Ибн Жарроҳ (ривоятида): «Чап томонларига (суяниб)», деб қўшди. Абу Довуд айтди: Уни Ишоқ ибн Мансур ҳам Исроилдан «чап томонларига» деб ривоят қилган.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَزَالُ هَذَا الدِّينُ قَائِمًا حَتَّى يَكُونَ عَلَيْكُمُ اثْنَا عَشَرَ خَلِيفَةً كُلُّهُمْ تَجْتَمِعُ عَلَيْهِ الأُمَّةُ " . فَسَمِعْتُ كَلاَمًا مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَمْ أَفْهَمْهُ قُلْتُ لأَبِي مَا يَقُولُ قَالَ " كُلُّهُمْ مِنْ قُرَيْشٍ " .
Amr ibn Usmon bizga hadis aytdi, Marvon ibn Muoviya bizga hadis aytdi, Ismoil — yaʼni Ibn Abu Xolid — otasidan, u Jobir ibn Samuradan rivoyat qildi. U dedi: Rasululloh ﷺ: «Bu din toki ustingizda oʻn ikki xalifa boʻlguniga qadar barqaror turaveradi, ularning har biriga ummat birlashadi», deganlarini eshitdim. Soʻng men Nabiy ﷺdan bir soʻzni eshitdimki, uni tushunmadim. Otamga: «Nima demoqdalar?» dedim. U: «Ularning hammasi Qurayshdandir», dedi.Амр ибн Усмон бизга ҳадис айтди, Марвон ибн Муовия бизга ҳадис айтди, Исмоил — яъни Ибн Абу Холид — отасидан, у Жобир ибн Самурадан ривоят қилди. У деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бу дин токи устингизда ўн икки халифа бўлгунига қадар барқарор тураверади, уларнинг ҳар бирига уммат бирлашади», деганларини эшитдим. Сўнг мен Набий ﷺдан бир сўзни эшитдимки, уни тушунмадим. Отамга: «Нима демоқдалар?» дедим. У: «Уларнинг ҳаммаси Қурайшдандир», деди.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا دَاوُدُ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَزَالُ هَذَا الدِّينُ عَزِيزًا إِلَى اثْنَىْ عَشَرَ خَلِيفَةً " . قَالَ فَكَبَّرَ النَّاسُ وَضَجُّوا ثُمَّ قَالَ كَلِمَةً خَفِيَّةً قُلْتُ لأَبِي يَا أَبَةِ مَا قَالَ قَالَ " كُلُّهُمْ مِنْ قُرَيْشٍ " .
Muso ibn Ismoil bizga hadis aytdi, Vuhayb bizga hadis aytdi, Dovud bizga hadis aytdi, u Omirdan, u Jobir ibn Samuradan rivoyat qildi. U dedi: Rasululloh ﷺ: «Bu din oʻn ikki xalifagacha aziz boʻlib turaveradi», deganlarini eshitdim. (Jobir) dedi: Shunda odamlar takbir aytishdi va shovqin koʻtarishdi. Soʻng (u zot) sekin bir kalima aytdilar. Men otamga: «Ey otajon, nima dedilar?» dedim. U: «Ularning hammasi Qurayshdandir», dedi.Мусо ибн Исмоил бизга ҳадис айтди, Вуҳайб бизга ҳадис айтди, Довуд бизга ҳадис айтди, у Омирдан, у Жобир ибн Самурадан ривоят қилди. У деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бу дин ўн икки халифагача азиз бўлиб тураверади», деганларини эшитдим. (Жобир) деди: Шунда одамлар такбир айтишди ва шовқин кўтаришди. Сўнг (у зот) секин бир калима айтдилар. Мен отамга: «Эй отажон, нима дедилар?» дедим. У: «Уларнинг ҳаммаси Қурайшдандир», деди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ رَأَيْتُ مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ حِينَ جِيءَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً قَصِيرًا أَعْضَلَ لَيْسَ عَلَيْهِ رِدَاءٌ فَشَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ أَنَّهُ قَدْ زَنَى . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَلَعَلَّكَ قَبَّلْتَهَا " . قَالَ لاَ وَاللَّهِ إِنَّهُ قَدْ زَنَى الآخِرُ . قَالَ فَرَجَمَهُ ثُمَّ خَطَبَ فَقَالَ " أَلاَ كُلَّمَا نَفَرْنَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَلَفَ أَحَدُهُمْ لَهُ نَبِيبٌ كَنَبِيبِ التَّيْسِ يَمْنَحُ إِحْدَاهُنَّ الْكُثْبَةَ أَمَا إِنَّ اللَّهَ إِنْ يُمَكِّنِّي مِنْ أَحَدٍ مِنْهُمْ إِلاَّ نَكَلْتُهُ عَنْهُنَّ " .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu) aytadi: Moiz ibn Molik Nabiy ﷺ huzurlariga olib kelinganida, men uni koʻrdim. U pakana, baquvvat bir kishi edi, ustida ridosi (yopinchigʻi) yoʻq edi. U oʻzining zino qilganini oʻ ziga qarshi toʻrt marta iqror berdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Balki sen uni oʻpgandirsan?» dedilar. U: «Yoʻq, Allohga qasamki, bu badbaxt rostdan ham zino qildi», dedi. (Roviy) aytadi: Shunda u zot uni toshboʻron qildilar, soʻng xutba qilib dedilar: «Ogoh boʻling! Biz qajon Alloh azza va jalla yoʼlida (jangga) chiqsak, ulardan biri echki kabidek tovush chiqarib ortda qoladi va oʻsha ayollarning biriga oʻz sutini (nutfasini) beradi. Ogoh boʼlingki, agar Alloh menga ulardan birini qoʼlga tushirishga imkon bersa, men uni ulardan (ayollardan) qattiq jazolab tiyib qoʼyaman».Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтади: Моиз ибн Молик Набий ﷺ ҳузурларига олиб келинганида, мен уни кўрдим. У пакана, бақувват бир киши эди, устида ридоси (ёпинчиғи) йўқ эди. У ўзининг зино қилганини ў зига қарши тўрт марта иқрор берди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Балки сен уни ўпгандирсан?» дедилар. У: «Йўқ, Аллоҳга қасамки, бу бадбахт ростдан ҳам зино қилди», деди. (Ровий) айтади: Шунда у зот уни тошбўрон қилдилар, сўнг хутба қилиб дедилар: «Огоҳ бўлинг! Биз қажон Аллоҳ азза ва жалла йўлида (жангга) чиқсак, улардан бири эчки кабидек товуш чиқариб ортда қолади ва ўша аёлларнинг бирига ўз сутини (нутфасини) беради. Огоҳ бўлингки, агар Аллоҳ менга улардан бирини қўлга туширишга имкон берса, мен уни улардан (аёллардан) қаттиқ жазолаб тийиб қўяман».
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ الأَعْمَشِ، قَالَ حَدَّثَنِي الْمُسَيَّبُ بْنُ رَافِعٍ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ طَرَفَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسْجِدَ وَهُمْ حِلَقٌ فَقَالَ " مَا لِي أَرَاكُمْ عِزِينَ " .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ masjidga kirdilar, (sahobalar) toʻp-toʻp boʻlib oʻtirishgan edi. Shunda u zot: «Nega men sizlarni ayri-ayri guruh boʻlib oʻtirgan koʻraman?» dedilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ масжидга кирдилар, (саҳобалар) тўп-тўп бўлиб ўтиришган эди. Шунда у зот: «Нега мен сизларни айри-айри гуруҳ бўлиб ўтирган кўраман?» дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْوَرْكَانِيُّ، وَهَنَّادٌ، أَنَّ شَرِيكًا، أَخْبَرَهُمْ عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كُنَّا إِذَا أَتَيْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم جَلَسَ أَحَدُنَا حَيْثُ يَنْتَهِي .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu) aytadi: Biz Nabiy ﷺning oldilariga kelganimizda, har birimiz (majlisning) oxiri qayerda tugasa, oʻsha yerga oʻtirardik.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтади: Биз Набий ﷺнинг олдиларига келганимизда, ҳар биримиз (мажлиснинг) охири қаерда тугаса, ўша ерга ўтирардик.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الْحَفَرِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا صَلَّى الْفَجْرَ تَرَبَّعَ فِي مَجْلِسِهِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ حَسْنَاءَ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytadi: Paygʻambar ﷺ bomdod namozini oʻqib boʻlganlarida, quyosh chiroyli (baland) koʻtarilguncha oʻz oʻrinlarida chordana qurib oʻtirar edilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтади: Пайғамбар ﷺ бомдод намозини ўқиб бўлганларида, қуёш чиройли (баланд) кўтарилгунча ўз ўринларида чордана қуриб ўтирар эдилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا الْفُضَيْلُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنِ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ طَرَفَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ خَرَجَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَلاَ تَصُفُّونَ كَمَا تَصُفُّ الْمَلاَئِكَةُ عِنْدَ رَبِّهِمْ " . قَالُوا وَكَيْفَ تَصُفُّ الْمَلاَئِكَةُ عِنْدَ رَبِّهِمْ قَالَ " يُتِمُّونَ الصَّفَّ الأَوَّلَ ثُمَّ يَتَرَاصُّونَ فِي الصَّفِّ " .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ oldimizga chiqib: ‹Farishtalar Robbilari huzurida saf tortganidek saf tortmaysizlarmi?› dedilar. Ular: ‹Farishtalar Robbilari huzurida qanday saf tortadilar?› deyishdi. U zot: ‹Ular avval oldingi safni toʻldiradilar, soʻng safda zich turadilar›, dedilar».Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ олдимизга чиқиб: ‹Фаришталар Роббилари ҳузурида саф тортганидек саф тортмайсизларми?› дедилар. Улар: ‹Фаришталар Роббилари ҳузурида қандай саф тортадилар?› дейишди. У зот: ‹Улар аввал олдинги сафни тўлдирадилар, сўнг сафда зич турадилар›, дедилар».
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ بِالسَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِ وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ وَنَحْوِهِمَا .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ peshin va asr namozlarida Buruj surasini, Toriq surasini va shularga oʻxshash suralarni oʻqirdilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ пешин ва аср намозларида Буруж сурасини, Ториқ сурасини ва шуларга ўхшаш сураларни ўқирдилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ { وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى } وَفِي الْعَصْرِ نَحْوَ ذَلِكَ وَفِي الصُّبْحِ بِأَطْوَلَ مِنْ ذَلِكَ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ peshin namozida {Val-layli izo yagʻsho} (Tunga qasamki, u qoplab kelganida) surasini, asrda ham shunga oʻxshashini, bomdodda esa bundan uzunroq surani oʻqirdilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ пешин намозида {Вал-лайли изо яғшо} (Тунга қасамки, у қоплаб келганида) сурасини, асрда ҳам шунга ўхшашини, бомдодда эса бундан узунроқ сурани ўқирдилар.
أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ ابْنِ عُلَيَّةَ أَبُو الْحَسَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ دَاوُدَ الطَّائِيِّ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ وَقَعَ نَاسٌ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ فِي سَعْدٍ عِنْدَ عُمَرَ فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا يُحْسِنُ الصَّلاَةَ . فَقَالَ أَمَّا أَنَا فَأُصَلِّي بِهِمْ صَلاَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ أَخْرِمُ عَنْهَا أَرْكُدُ فِي الأُولَيَيْنِ وَأَحْذِفُ فِي الأُخْرَيَيْنِ . قَالَ ذَاكَ الظَّنُّ بِكَ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Kufa ahlidan baʼzi kishilar Umarning huzurida Saʼd haqida gapirib: «Vallohi, u namozni yaxshi oʻqimaydi», deyishdi. Saʼd: «Men esa ularga Rasululloh ﷺ ning namozidek namoz oʻqib beraman, undan hech chekinmayman: dastlabki ikki rakaatda choʻzaman, keyingi ikki rakaatni qisqartiraman», dedi. Umar: «Sen haqingda oʻylagan gumonim ham shu edi», dedi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Куфа аҳлидан баъзи кишилар Умарнинг ҳузурида Саъд ҳақида гапириб: «Валлоҳи, у намозни яхши ўқимайди», дейишди. Саъд: «Мен эса уларга Расулуллоҳ ﷺ нинг намозидек намоз ўқиб бераман, ундан ҳеч чекинмайман: дастлабки икки ракаатда чўзаман, кейинги икки ракаатни қисқартираман», деди. Умар: «Сен ҳақингда ўйлаган гумоним ҳам шу эди», деди.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْثَرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنِ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ طَرَفَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ رَافِعُو أَيْدِينَا فِي الصَّلاَةِ فَقَالَ " مَا بَالُهُمْ رَافِعِينَ أَيْدِيَهُمْ فِي الصَّلاَةِ كَأَنَّهَا أَذْنَابُ الْخَيْلِ الشُّمُسِ اسْكُنُوا فِي الصَّلاَةِ " .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oldimizga chiqdilar, biz esa namozda qoʻllarimizni koʻtarayotgan edik. Shunda u zot: «Nega ular namozda qoʻllarini xuddi asov otlarning dumlaridek koʻtaryaptilar? Namozda tinch turinglar», dedilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ олдимизга чиқдилар, биз эса намозда қўлларимизни кўтараётган эдик. Шунда у зот: «Нега улар намозда қўлларини худди асов отларнинг думларидек кўтаряптилар? Намозда тинч туринглар», дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ ابْنِ الْقِبْطِيَّةِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كُنَّا نُصَلِّي خَلْفَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَنُسَلِّمُ بِأَيْدِينَا فَقَالَ " مَا بَالُ هَؤُلاَءِ يُسَلِّمُونَ بِأَيْدِيهِمْ كَأَنَّهَا أَذْنَابُ خَيْلٍ شُمْسٍ أَمَا يَكْفِي أَحَدَهُمْ أَنْ يَضَعَ يَدَهُ عَلَى فَخِذِهِ ثُمَّ يَقُولَ السَّلاَمُ عَلَيْكُمُ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ " .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Nabiy ﷺning orqalarida namoz oʻqir va qoʻllarimiz bilan salom berar edik. Shunda u zot: «Nega bular qoʻllari bilan xuddi asov otlarning dumlaridek salom beryaptilar? Birovingiz qoʻlini sonining ustiga qoʻyib, soʻng ‹Assalomu alaykum, assalomu alaykum›, deyishi kifoya emasmi?» dedilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Набий ﷺнинг орқаларида намоз ўқир ва қўлларимиз билан салом берар эдик. Шунда у зот: «Нега булар қўллари билан худди асов отларнинг думларидек салом беряптилар? Бировингиз қўлини сонининг устига қўйиб, сўнг ‹Ассалому алайкум, ассалому алайкум›, дейиши кифоя эмасми?» дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ فُرَاتٍ الْقَزَّازِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، - وَهُوَ ابْنُ الْقِبْطِيَّةِ - عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكُنَّا إِذَا سَلَّمْنَا قُلْنَا بِأَيْدِينَا السَّلاَمُ عَلَيْكُمُ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ - قَالَ - فَنَظَرَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا شَأْنُكُمْ تُشِيرُونَ بِأَيْدِيكُمْ كَأَنَّهَا أَذْنَابُ خَيْلٍ شُمْسٍ إِذَا سَلَّمَ أَحَدُكُمْ فَلْيَلْتَفِتْ إِلَى صَاحِبِهِ وَلاَ يُومِئْ بِيَدِهِ " .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ bilan namoz oʻqidik. Salom berganimizda qoʻllarimiz bilan ishora qilib, ‹Assalomu alaykum, assalomu alaykum›, der edik. Rasululloh ﷺ bizga qarab: ‹Nega qoʻllaringiz bilan xuddi asov otlarning dumlaridek ishora qilyapsizlar? Biringiz salom berganda sherigiga yuzlansin, qoʻli bilan ishora qilmasin›, dedilar», dedi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ билан намоз ўқидик. Салом берганимизда қўлларимиз билан ишора қилиб, ‹Ассалому алайкум, ассалому алайкум›, дер эдик. Расулуллоҳ ﷺ бизга қараб: ‹Нега қўлларингиз билан худди асов отларнинг думларидек ишора қиляпсизлар? Бирингиз салом берганда шеригига юзлансин, қўли билан ишора қилмасин›, дедилар», деди.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا صَلَّى الْفَجْرَ قَعَدَ فِي مُصَلاَّهُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bomdod namozini oʻqisalar, quyosh chiqquncha namoz oʻqigan joylarida oʻtirar edilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозини ўқисалар, қуёш чиққунча намоз ўқиган жойларида ўтирар эдилар.
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ جَالَسْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَمَا رَأَيْتُهُ يَخْطُبُ إِلاَّ قَائِمًا وَيَجْلِسُ ثُمَّ يَقُومُ فَيَخْطُبُ الْخُطْبَةَ الآخِرَةَ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ bilan birga oʻtirdim, u zotni faqat tik turgan holda xutba qilayotgan holda koʻrdim, soʻng oʻtirar, keyin turib ikkinchi xutbani qilar edilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ билан бирга ўтирдим, у зотни фақат тик турган ҳолда хутба қилаётган ҳолда кўрдим, сўнг ўтирар, кейин туриб иккинчи хутбани қилар эдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَزِيعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، قَالَ حَدَّثَنَا سِمَاكٌ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ قَائِمًا ثُمَّ يَقْعُدُ قِعْدَةً لاَ يَتَكَلَّمُ ثُمَّ يَقُومُ فَيَخْطُبُ خُطْبَةً أُخْرَى فَمَنْ حَدَّثَكُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَخْطُبُ قَاعِدًا فَقَدْ كَذَبَ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺni juma kuni tik turgan holda xutba qilayotganlarini koʻrdim, soʻng ozgina oʻtirar, gapirmas, keyin turib boshqa xutba qilar edilar. Kimki sizlarga Rasululloh ﷺ oʻtirgan holda xutba qilar edilar deb aytsa, u yolgʻon aytibdi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺни жума куни тик турган ҳолда хутба қилаётганларини кўрдим, сўнг озгина ўтирар, гапирмас, кейин туриб бошқа хутба қилар эдилар. Кимки сизларга Расулуллоҳ ﷺ ўтирган ҳолда хутба қилар эдилар деб айтса, у ёлғон айтибди.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ قَائِمًا ثُمَّ يَجْلِسُ ثُمَّ يَقُومُ وَيَقْرَأُ آيَاتٍ وَيَذْكُرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَكَانَتْ خُطْبَتُهُ قَصْدًا وَصَلاَتُهُ قَصْدًا .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ tik turgan holda xutba qilar, soʻng oʻtirar, keyin turib oyatlar oʻqir va Aziz va Jalil boʻlgan Allohni zikr qilar edilar. U zotning xutbalari oʻrtacha, namozlari ham oʻrtacha edi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ тик турган ҳолда хутба қилар, сўнг ўтирар, кейин туриб оятлар ўқир ва Азиз ва Жалил бўлган Аллоҳни зикр қилар эдилар. У зотнинг хутбалари ўртача, намозлари ҳам ўртача эди.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَكَانَتْ صَلاَتُهُ قَصْدًا وَخُطْبَتُهُ قَصْدًا .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ bilan birga namoz oʻqir edim, u zotning namozlari ham, xutbalari ham moʻʼtadil boʻlardi», dedi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ билан бирга намоз ўқир эдим, у зотнинг намозлари ҳам, хутбалари ҳам мўътадил бўларди», деди.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ قَائِمًا ثُمَّ يَقْعُدُ قَعْدَةً لاَ يَتَكَلَّمُ فِيهَا ثُمَّ قَامَ فَخَطَبَ خُطْبَةً أُخْرَى فَمَنْ خَبَّرَكَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَطَبَ قَاعِدًا فَلاَ تُصَدِّقْهُ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺni tik turib xutba qilayotgan holda koʻrdim, soʻng bir oz oʻtirdilar, oʻshanda gapirmadilar, soʻng turib boshqa bir xutba qildilar. Kim senga Nabiy ﷺ oʻtirib xutba qildilar deb xabar bersa, uni tasdiqlamagin.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺни тик туриб хутба қилаётган ҳолда кўрдим, сўнг бир оз ўтирдилар, ўшанда гапирмадилар, сўнг туриб бошқа бир хутба қилдилар. Ким сенга Набий ﷺ ўтириб хутба қилдилар деб хабар берса, уни тасдиқламагин.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ قَائِمًا ثُمَّ يَجْلِسُ ثُمَّ يَقُومُ وَيَقْرَأُ آيَاتٍ وَيَذْكُرُ اللَّهَ وَكَانَتْ خُطْبَتُهُ قَصْدًا وَصَلاَتُهُ قَصْدًا .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ tik turgan holda xutba qilar, soʻng oʻtirar, soʻng yana turib oyatlar oʻqir va Allohni zikr qilar edilar. Ularning xutbalari oʻrtacha, namozlari ham oʻrtacha boʻlardi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ тик турган ҳолда хутба қилар, сўнг ўтирар, сўнг яна туриб оятлар ўқир ва Аллоҳни зикр қилар эдилар. Уларнинг хутбалари ўртача, намозлари ҳам ўртача бўларди.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، زُهَيْرٌ قَالَ حَدَّثَنَا سِمَاكٌ، عَنِ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، قَتَلَ نَفْسَهُ بِمَشَاقِصَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا أَنَا فَلاَ أُصَلِّي عَلَيْهِ " .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi oʻzini keng paykon bilan oʻldirdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Men esa unga namoz oʻqimayman», dedilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши ўзини кенг пайкон билан ўлдирди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Мен эса унга намоз ўқимайман», дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، وَيَحْيَى بْنُ آدَمَ، قَالاَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ : خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى جَنَازَةِ أَبِي الدَّحْدَاحِ، فَلَمَّا رَجَعَ أُتِيَ بِفَرَسٍ مُعْرَوْرًى فَرَكِبَ وَمَشَيْنَا مَعَهُ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Abud-Dahdohning jinozasiga chiqdilar. Qaytganlarida u zotga egarsiz bir ot keltirildi, u zot unga mindilar va biz u zot bilan birga piyoda yurdik.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Абуд-Даҳдоҳнинг жинозасига чиқдилар. Қайтганларида у зотга эгарсиз бир от келтирилди, у зот унга миндилар ва биз у зот билан бирга пиёда юрдик.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُؤَخِّرُ الْعِشَاءَ الآخِرَةَ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ oxirgi xuftonni kechiktirar edilar».Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ охирги хуфтонни кечиктирар эдилар».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، وَإِسْرَائِيلُ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي ثَوْرٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنْ نَتَوَضَّأَ مِنْ لُحُومِ الإِبِلِ وَلاَ نَتَوَضَّأَ مِنْ لُحُومِ الْغَنَمِ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizni tuya goʻshtidan taharat qilishga va qoʻy goʻshtidan taharat qilmaslikka buyurdilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизни туя гўштидан таҳарат қилишга ва қўй гўштидан таҳарат қилмасликка буюрдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يُوسُفَ الزِّمِّيُّ، ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ الرَّقِّيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُصَلِّي فِي الثَّوْبِ الَّذِي يَأْتِي فِيهِ أَهْلَهُ قَالَ " نَعَمْ إِلاَّ أَنْ يَرَى فِيهِ شَيْئًا فَيَغْسِلَهُ " .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Paygʻambar ﷺdan oʻzi ahli bilan jimoʻ qilgan kiyimida namoz oʻqishi mumkinmi deb soʻradi. U zot: «Ha, faqat unda biror narsani koʻrsa, uni yuvsin», dedilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Пайғамбар ﷺдан ўзи аҳли билан жимў қилган кийимида намоз ўқиши мумкинми деб сўради. У зот: «Ҳа, фақат унда бирор нарсани кўрса, уни ювсин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ خَطَبَنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ بِالْجَابِيَةِ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ فِينَا مِثْلَ مُقَامِي فِيكُمْ فَقَالَ " احْفَظُونِي فِي أَصْحَابِي ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ يَفْشُو الْكَذِبُ حَتَّى يَشْهَدَ الرَّجُلُ وَمَا يُسْتَشْهَدُ وَيَحْلِفَ وَمَا يُسْتَحْلَفُ " .
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U Jobiyada bizga xutba qilib, dedi: «Rasululloh ﷺ men sizlarning oralaringizda turganimdek, bizning oramizda turib, shunday dedilar: ‹Sahobalarim haqida, soʻng ularga ergashadiganlar, soʻng ularga ergashadiganlar haqida meni saqlanglar (ularni ehtiromlanglar). Soʻng yolgʻon shu qadar tarqaladiki, hatto kishi soʻralmasa ham guvohlik beradi va soʻralmasa ham qasam ichadi›», dedilar.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У Жобияда бизга хутба қилиб, деди: «Расулуллоҳ ﷺ мен сизларнинг ораларингизда турганимдек, бизнинг орамизда туриб, шундай дедилар: ‹Саҳобаларим ҳақида, сўнг уларга эргашадиганлар, сўнг уларга эргашадиганлар ҳақида мени сақланглар (уларни эҳтиромланглар). Сўнг ёлғон шу қадар тарқаладики, ҳатто киши сўралмаса ҳам гувоҳлик беради ва сўралмаса ҳам қасам ичади›», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يُصَلِّي الظُّهْرَ إِذَا دَحَضَتِ الشَّمْسُ .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ quyosh ogʻganda peshin namozini oʻqir edilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ қуёш оғганда пешин намозини ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَجَمَ يَهُودِيًّا وَيَهُودِيَّةً .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir yahudiy erkak va bir yahudiy ayolni toshboʻron qildilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир яҳудий эркак ва бир яҳудий аёлни тошбўрон қилдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ بِلاَلٌ لاَ يُؤَخِّرُ الأَذَانَ عَنِ الْوَقْتِ وَرُبُّمَا أَخَّرَ الإِقَامَةَ شَيْئًا .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: «Bilol azonni oʻz vaqtidan kechiktirmasdi, ammo baʼzan iqomatni bir oz kechiktirardi».Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: «Билол азонни ўз вақтидан кечиктирмасди, аммо баъзан иқоматни бир оз кечиктирарди».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنِ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ تَمِيمِ بْنِ طَرَفَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " لَيَنْتَهِيَنَّ أَقْوَامٌ يَرْفَعُونَ أَبْصَارَهُمْ إِلَى السَّمَاءِ أَوْ لاَ تَرْجِعُ أَبْصَارُهُمْ " .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Koʻzlarini osmonga koʻtaradigan qavmlar albatta bundan tiyilsinlar, aks holda koʻzlari (oʻzlariga) qaytmaydi», dedilar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Кўзларини осмонга кўтарадиган қавмлар албатта бундан тийилсинлар, акс ҳолда кўзлари (ўзларига) қайтмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَخْطُبُ قَائِمًا. ثُمَّ يَجْلِسُ. ثُمَّ يَقُومُ فَيَقْرَأُ آيَاتٍ. وَيَذْكُرُ اللَّ.هَ وَكَانَتْ خُطْبَتُهُ قَصْدًا، وَصَلاَتُهُ قَصْدًا .
Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ tik turgan holda xutba qilar, soʻng oʻtirar, soʻng turib oyatlar oʻqir va Allohni zikr qilar edilar. U zotning xutbalari mumkin qadar qisqa, namozlari ham mumkin qadar qisqa boʻlar edi.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ тик турган ҳолда хутба қилар, сўнг ўтирар, сўнг туриб оятлар ўқир ва Аллоҳни зикр қилар эдилар. У зотнинг хутбалари мумкин қадар қисқа, намозлари ҳам мумкин қадар қисқа бўлар эди.