حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَهُوَ مَاهِرٌ بِهِ مَعَ السَّفَرَةِ الْكِرَامِ الْبَرَرَةِ وَالَّذِي يَقْرَؤُهُ وَهُوَ يَشْتَدُّ عَلَيْهِ لَهُ أَجْرَانِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qurʼonni mohirona oʻqiydigan kishi ulugʻ va yaxshi farishtalar bilan birga boʻladi. Qurʼonni qiynalib oʻqiydigan kishiga esa ikki ajr bordir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қуръонни моҳирона ўқийдиган киши улуғ ва яхши фаришталар билан бирга бўлади. Қуръонни қийналиб ўқийдиган кишига эса икки ажр бордир», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحِ بْنِ هَانِئٍ الْحَارِثِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَقُلْتُ لِعَائِشَةَ بِأَيِّ شَيْءٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبْدَأُ إِذَا دَخَلَ بَيْتَهُ قَالَتْ بِالسِّوَاكِ
Shurayh ibn Honiy aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ga: «Rasululloh ﷺ uylariga kirsalar, avval nima bilan boshlar edilar?» dedim. U: «Misvok bilan», dedi.Шурайҳ ибн Ҳоний айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)га: «Расулуллоҳ ﷺ уйларига кирсалар, аввал нима билан бошлар эдилар?» дедим. У: «Мисвок билан», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ وَقَالَ حَدَّثَنَا أَفْلَحُ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَ وَقَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ وَقَالَ فِي حَدِيثِ مَنْصُورٍ وَنَحْنُ جُنُبَانِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ bilan bitta idishdan gʻusl qilardim. Mansurning hadisida: «ikkimiz junub holimizda», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан битта идишдан ғусл қилардим. Мансурнинг ҳадисида: «иккимиз жунуб ҳолимизда», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَمِسْعَرٌ عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَشْرَبُ وَأَنَا حَائِضٌ فَأُنَاوِلُهُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَضَعُ فَاهُ عَلَى مَوْضِعِ فِيَّ وَأَتَعَرَّقُ الْعَرْقَ وَأَنَا حَائِضٌ فَأُنَاوِلُهُ فَيَضَعُ فَاهُ عَلَى مَوْضِعِ فِيَّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: «Men hayzli holimda ichar, soʻng uni Nabiy ﷺga uzatardim; u zot ogʻizlarini men ogʻzimni qoʻygan joyga qoʻyar edilar. Yana hayzli holimda suyakni tishlab yer, soʻng uni u zotga uzatardim; u zot ogʻizlarini men ogʻzimni qoʻygan joyga qoʻyar edilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У айтди: «Мен ҳайзли ҳолимда ичар, сўнг уни Набий ﷺга узатардим; у зот оғизларини мен оғзимни қўйган жойга қўяр эдилар. Яна ҳайзли ҳолимда суякни тишлаб ер, сўнг уни у зотга узатардим; у зот оғизларини мен оғзимни қўйган жойга қўяр эдилар».
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَتَوَضَّأُ بَعْدَ الْغُسْلِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ gʻusldan soʻng tahorat qilmas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ғуслдан сўнг таҳорат қилмас эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحِ بْنِ هَانِئٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَتْ عَائِشَةُمَنْ حَدَّثَكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَالَ قَائِمًا فَلَا تُصَدِّقْهُ مَا بَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمًا مَا بَالَ مُنْذُ أُنْزِلَ عَلَيْهِ الْقُرْآنُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Kim senga Rasululloh ﷺ tik turib bavl qildilar, deb aytsa, uni tasdiqlama. Rasululloh ﷺ tik turib bavl qilmaganlar; u zotga Qurʼon nozil qilinganidan buyon (bunday) bavl qilmaganlar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Ким сенга Расулуллоҳ ﷺ тик туриб бавл қилдилар, деб айтса, уни тасдиқлама. Расулуллоҳ ﷺ тик туриб бавл қилмаганлар; у зотга Қуръон нозил қилинганидан буён (бундай) бавл қилмаганлар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شُعْبَةَ وَمُحَمَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ مُحَمَّدٌ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَنَامَ أَوْ يَأْكُلَ وَهُوَ جُنُبٌ تَوَضَّأَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ junub holda uxlamoqchi yoki yemoqchi boʻlganlarida, tahorat qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ жунуб ҳолда ухламоқчи ёки емоқчи бўлганларида, таҳорат қилар эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ أَبِي الْأَخْضَرِ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَأْكُلَ وَهُوَ جُنُبٌ غَسَلَ يَدَيْهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ junub holida yemoqchi boʻlsalar, qoʻllarini yuvar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ жунуб ҳолида емоқчи бўлсалар, қўлларини ювар эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِاللَّيْلِ وَأَنَا مُعْتَرِضَةٌ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يُوتِرَ أَيْقَظَنِي فَأَوْتَرْتُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ kechasi namoz oʻqir, men esa u zot bilan qibla orasida koʻndalang yotgan boʻlardim. U zot vitr oʻqimoqchi boʻlsalar, meni uygʻotardilar, men ham vitr oʻqirdim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ кечаси намоз ўқир, мен эса у зот билан қибла орасида кўндаланг ётган бўлардим. У зот витр ўқимоқчи бўлсалар, мени уйғотардилар, мен ҳам витр ўқирдим.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُ بَعْضَ نِسَائِهِ وَهُوَ صَائِمٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ roʻzador holda ayollaridan baʼzilarini oʻpar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ рўзадор ҳолда аёлларидан баъзиларини ўпар эдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ هِشَامٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ قَالَتْكُفِّنَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ثَلَاثَةِ أَثْوَابٍ يَمَانِيَةٍ بِيضٍ لَيْسَ فِيهَا قَمِيصٌ وَلَا عِمَامَةٌ
Oisha (roziyallohu anho) shunday dedilar: Nabiy ﷺ yaman matosidan boʻlgan uchta oq kiyimga kafanlandilar, ularning orasida na koʻylak, na salla bor edi.Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай дедилар: Набий ﷺ яман матосидан бўлган учта оқ кийимга кафанландилар, уларнинг орасида на кўйлак, на салла бор эди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ يَقُولُ قَالَتْ عَائِشَةُطَيَّبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحِلِّهِ وَحُرْمِهِ حِينَ أَحْرَمَ وَلِحِلِّهِ حِينَ أَحَلَّ قَبْلَ أَنْ يُفِيضَ أَوْ يَطُوفَ بِالْبَيْتِ
Qosim aytdi: Oisha (roziyallohu anho) shunday dedi: «Men Rasululloh ﷺga ehromga kirganlarida ehromlari uchun, ehromdan chiqqanlarida esa — Baytni ifoza (tavof) qilishlaridan oldin — ehromdan chiqishlari uchun atir surdim».Қосим айтди: Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай деди: «Мен Расулуллоҳ ﷺга эҳромга кирганларида эҳромлари учун, эҳромдан чиққанларида эса — Байтни ифоза (тавоф) қилишларидан олдин — эҳромдан чиқишлари учун атир сурдим».
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَرَى صَفِيَّةَ إِلَّا حَابِسَتَنَا قَالَ وَمَا شَأْنُهَا قُلْتُ حَاضَتْ قَالَ أَمَا كَانَتْ أَفَاضَتْ قُلْتُ بَلَى وَلَكِنَّهَا حَاضَتْ بَعْدُ قَالَ فَلَا حَبْسَ عَلَيْكِ فَنَفَرَ بِهَا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Men: «Ey Allohning Rasuli, Safiyya bizni ushlab qoladiganga oʻxshaydi», dedim. U zot: «Unga nima boʻldi?» dedilar. Men: «Hayz koʻribdi», dedim. U zot: «U ifoza (tavofi)ni qilmaganmidi?» dedilar. Men: «Ha, qilgan, lekin keyin hayz koʻrdi», dedim. U zot: «Unday boʻlsa, senga ushlanib qolish yoʻq», dedilar va u bilan birga yoʻlga chiqdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, Сафийя бизни ушлаб қоладиганга ўхшайди», дедим. У зот: «Унга нима бўлди?» дедилар. Мен: «Ҳайз кўрибди», дедим. У зот: «У ифоза (тавофи)ни қилмаганмиди?» дедилар. Мен: «Ҳа, қилган, лекин кейин ҳайз кўрди», дедим. У зот: «Ундай бўлса, сенга ушланиб қолиш йўқ», дедилар ва у билан бирга йўлга чиқдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَجُلًا طَلَّقَ امْرَأَتَهُ ثَلَاثًا فَتَزَوَّجَهَا آخَرُ فَطَلَّقَهَا قَبْلَ أَنْ يَمَسَّهَا فَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَحِلُّ لِلْأَوَّلِ فَقَالَ لَا حَتَّى يَذُوقَ عُسَيْلَتَهَا كَمَا ذَاقَ الْأَوَّلُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi xotinini uch taloq qildi, soʻng uni boshqa bir kishi nikohiga oldi va unga qoʻshilishdan oldin taloq qildi. Rasululloh ﷺdan: «U ayol birinchisiga halol boʻladimi?» deb soʻralganda, u zot: «Yoʻq, toki birinchisi totganidek, u ham uning shirinligini totmaguncha», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, бир киши хотинини уч талоқ қилди, сўнг уни бошқа бир киши никоҳига олди ва унга қўшилишдан олдин талоқ қилди. Расулуллоҳ ﷺдан: «У аёл биринчисига ҳалол бўладими?» деб сўралганда, у зот: «Йўқ, токи биринчиси тотганидек, у ҳам унинг ширинлигини тотмагунча», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا هِشَامٌ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَأَنَّ امْرَأَةً مِنْ بَنِي قُرَيْظَةَ طَلَّقَهَا زَوْجُهَا فَتَزَوَّجَهَا رَجُلٌ آخَرُ مِنْهُمْ فَطَلَّقَهَا فَجَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنَّمَا مَعَهُ مِثْلُ هُدْبَتِي هَذِهِ فَقَالَ لَا حَتَّى تَذُوقِي عُسَيْلَتَهُ أَوْ يَذُوقَ عُسَيْلَتَكِ هِشَامٌ شَكَّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Banu Qurayzadan boʻlgan bir ayolni eri taloq qildi, soʻng uni oʻshalardan boshqa bir kishi nikohiga oldi va uni ham taloq qildi. U ayol Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib: «Uning huzurida mana shu koʻylagimning popugidek narsa bor edi, xolos», dedi. Shunda u zot: «Yoʻq, toki sen uning shirinligini totmaguningcha — yoki u sening shirinligingni totmagunicha», dedilar. Hishom shubha qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Бану Қурайзадан бўлган бир аёлни эри талоқ қилди, сўнг уни ўшалардан бошқа бир киши никоҳига олди ва уни ҳам талоқ қилди. У аёл Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Унинг ҳузурида мана шу кўйлагимнинг попугидек нарса бор эди, холос», деди. Шунда у зот: «Йўқ, токи сен унинг ширинлигини тотмагунингча — ёки у сенинг ширинлигингни тотмагунича», дедилар. Ҳишом шубҳа қилди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلَائِكَةِ وَالرُّوحِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ شَكَّ يَحْيَى فِي ثَلَاثٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻz rukuʼlari va sajdalarida: «Subbuhun quddusun, robbul-malaikati var-ruh (Tasbeh aytilguvchi, eng pok Zot, farishtalar va Ruhning Robbi)», deb uch marta der edilar. Soʻng Yahyo «uch marta»da shubha qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўз рукуълари ва саждаларида: «Суббуҳун қуддусун, роббул-малаикати вар-руҳ (Тасбеҳ айтилгувчи, энг пок Зот, фаришталар ва Руҳнинг Робби)», деб уч марта дер эдилар. Сўнг Яҳё «уч марта»да шубҳа қилди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ هِشَامٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَأَنَّ حَمْزَةَ بْنَ عَمْرٍو الْأَسْلَمِيَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ أَسْرُدُ الصَّوْمَ فَأَصُومُ فِي السَّفَرِ قَالَ إِنْ شِئْتَ فَصُمْ وَإِنْ شِئْتَ فَأَفْطِرْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Hamza ibn Amr al-Aslamiy: «Ey Allohning Rasuli, men roʻzani ketma-ket tutar edim, safarda ham roʻza tutaveraymi?» dedi. U zot: «Agar xohlasang roʻza tut, agar xohlasang roʻzangni och», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ҳамза ибн Амр ал-Асламий: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен рўзани кетма-кет тутар эдим, сафарда ҳам рўза тутаверайми?» деди. У зот: «Агар хоҳласанг рўза тут, агар хоҳласанг рўзангни оч», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ هِشَامٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ أَغْتَرِفُ أَنَا وَهُوَ مِنْهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ bilan bitta idishdan gʻusl qilardim; men ham, u zot ham undan (birga) suv olardik.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан битта идишдан ғусл қилардим; мен ҳам, у зот ҳам ундан (бирга) сув олардик.
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ يَعْنِي ابْنَ حَازِمٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَغْتَسِلُ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ فَأَقُولُ أَبْقِ لِي أَبْقِ لِيكَذَا قَالَ أَبِي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: «Men va Rasululloh ﷺ bitta idishdan gʻusl qilardik; men esa: ‹Menga ham qoldiring, menga ham qoldiring›, der edim». Otam shunday dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У айтди: «Мен ва Расулуллоҳ ﷺ битта идишдан ғусл қилардик; мен эса: ‹Менга ҳам қолдиринг, менга ҳам қолдиринг›, дер эдим». Отам шундай деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ يَحْيَى عَنْ عَمْرَةَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُلَوْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى مَا أَحْدَثَ النِّسَاءُ مَنَعَهُنَّ كَمَا مُنِعَ نِسَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَقَالَ قُلْتُ لِعَمْرَةَ وَنِسَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ مُنِعْنَ الْمَسْجِدَ وَقَالَ نَعَمْ
Amra aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ning: «Agar Rasululloh ﷺ ayollar paydo qilgan narsalarni koʻrganlarida edi, Bani Isroil ayollari toʻsilgani kabi, ularni ham (masjiddan) toʻsgan boʻlar edilar», deganini eshitdim. (Rovi) aytdi: Men Amraga: «Bani Isroil ayollari masjiddan toʻsilganmidi?» dedim. U: «Ha», dedi.Амра айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг: «Агар Расулуллоҳ ﷺ аёллар пайдо қилган нарсаларни кўрганларида эди, Бани Исроил аёллари тўсилгани каби, уларни ҳам (масжиддан) тўсган бўлар эдилар», деганини эшитдим. (Рови) айтди: Мен Амрага: «Бани Исроил аёллари масжиддан тўсилганмиди?» дедим. У: «Ҳа», деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ عَمَّتِهِ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَطْيَبَ مَا أَكَلَ الرَّجُلُ مِنْ كَسْبِهِ وَوَلَدُهُ مِنْ كَسْبِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Albatta, kishi yeydigan eng pok narsa — oʻz kasbidan (yegani)dir; uning farzandi ham uning kasbidandir».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Албатта, киши ейдиган энг пок нарса — ўз касбидан (егани)дир; унинг фарзанди ҳам унинг касбидандир».
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنِ الْأَعْمَشِ قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَرَاهُ عَلَى ثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَنِيَّ فَأَحُكُّهُ وَقَالَ يَحْيَى مَرَّةً فَأَفْرُكُهُ
Hammom ibn al-Horisdan rivoyat qilinadi: Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Men Rasululloh ﷺning kiyimlarida maniyni koʻrar edim va uni qirib tashlardim». Yahyo bir marta: «uni ishqalar edim», dedi.Ҳаммом ибн ал-Ҳорисдан ривоят қилинади: Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг кийимларида манийни кўрар эдим ва уни қириб ташлардим». Яҳё бир марта: «уни ишқалар эдим», деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ هِشَامٍ يَعْنِي الدَّسْتُوَائِيَّ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌحَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَ هَذَا يَعْنِي فِي فَرْكِ الْمَنِيِّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ roʻzador holda oʻpar edilar. Hammom ibn al-Horis Oishadan, u Nabiy ﷺdan shunga oʻxshashini — yaʼni maniyni ishqalash haqida — rivoyat qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ рўзадор ҳолда ўпар эдилар. Ҳаммом ибн ал-Ҳорис Оишадан, у Набий ﷺдан шунга ўхшашини — яъни манийни ишқалаш ҳақида — ривоят қилди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عِمْرَانَ الْجَوْنِيُّ عَنْ طَلْحَةَ قَالَقَالَتْ عَائِشَةُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لِي جَارَيْنِ إِلَى أَيِّهِمَا أُهْدِي قَالَ أَقْرَبُهُمَا مِنْكِ بَابًا
Talha aytdi: Oisha (roziyallohu anho) Rasululloh ﷺga: «Mening ikki qoʻshnim bor, qay biriga hadya beray?» dedi. U zot: «Eshigi senga yaqinrogʻiga», dedilar.Талҳа айтди: Оиша (розияллоҳу анҳо) Расулуллоҳ ﷺга: «Менинг икки қўшним бор, қай бирига ҳадя берай?» деди. У зот: «Эшиги сенга яқинроғига», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ حُسَيْنٍ قَالَ حَدَّثَنِي بُدَيْلٌ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ عَنْ عَائِشَةَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْتَتِحُ الصَّلَاةَ بِالتَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَةَ بِ {الْحَمْدِ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} فَإِذَا رَكَعَ لَمْ يُشْخِصْ رَأْسَهُ وَلَمْ يُصَوِّبْهُ وَلَكِنْ بَيْنَ ذَلِكَ وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَائِمًا وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ السُّجُودِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَاعِدًا وَكَانَ يَقُولُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ التَّحِيَّةَ وَكَانَ يَكْرَهُ أَنْ يَفْتَرِشَ ذِرَاعَيْهِ افْتِرَاشَ السَّبُعِ وَكَانَ يَفْرِشُ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَيَنْصِبُ رِجْلَهُ الْيُمْنَى وَكَانَ يَنْهَى عَنْ عَقِبِ الشَّيْطَانِ وَكَانَ يَخْتِمُ الصَّلَاةَ بِالتَّسْلِيمِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozni takbir bilan, qiroatni esa {Alhamdu lillahi Robbil aalamiyn} (yaʼni Fotiha) bilan boshlar edilar. Rukuʼ qilganlarida boshlarini (orqaga) koʻtarib ham yubormas, (pastga) egib ham yubormas, balki shu ikkisining oʻrtasida tutar edilar. Rukudan boshlarini koʻtarganlarida tik turib olmagunlaricha sajda qilmas edilar. Sajdadan boshlarini koʻtarganlarida yaxshilab oʻtirib olmagunlaricha (ikkinchi) sajdaga ketmas edilar. Har ikki rakatda «Attahiyyatu»ni oʻqir edilar. Oʻtirganlarida chap oyoqlarini yozib, oʻng oyoqlarini tikka qilar edilar. Shaytonning oʻtirishidek (ikki oʻkchaga) oʻtirishdan va yirtqich hayvonning yotishidek (qoʻllarni yerga) yozishdan qaytarar edilar. Namozni salom berish bilan tugatar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозни такбир билан, қироатни эса {Алҳамду лиллаҳи Роббил ааламийн} (яъни Фотиҳа) билан бошлар эдилар. Рукуъ қилганларида бошларини (орқага) кўтариб ҳам юбормас, (пастга) эгиб ҳам юбормас, балки шу иккисининг ўртасида тутар эдилар. Рукудан бошларини кўтарганларида тик туриб олмагунларича сажда қилмас эдилар. Саждадан бошларини кўтарганларида яхшилаб ўтириб олмагунларича (иккинчи) саждага кетмас эдилар. Ҳар икки ракатда «Аттаҳийяту»ни ўқир эдилар. Ўтирганларида чап оёқларини ёзиб, ўнг оёқларини тикка қилар эдилар. Шайтоннинг ўтиришидек (икки ўкчага) ўтиришдан ва йиртқич ҳайвоннинг ётишидек (қўлларни ерга) ёзишдан қайтарар эдилар. Намозни салом бериш билан тугатар эдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهِ النَّاسُ فِي مَرَضِهِ يَعُودُونَهُ فَصَلَّى بِهِمْ جَالِسًا فَجَعَلُوا يُصَلُّونَ قِيَامًا فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَنْ اجْلِسُوا فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا وَإِنْ صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ص kasalliklarida u zotning oldiga odamlar yoʻqlab kirishdi. U zot ularga oʻtirgan holda namoz oʻqib berdilar, ular esa tik turgan holda oʻqiy boshladilar. Shunda u zot ularga oʻtirishlari uchun ishora qildilar. Namozdan boʻshaganlarida: «Albatta, imom unga iqtido qilinishi uchun (imom) qilingan. Bas, u rukuʼga borsa, sizlar ham rukuʼga boringlar; u boshini koʻtarsa, sizlar ham koʻtaringlar; agar u oʻtirgan holda oʻqisa, sizlar ham oʻtirgan holda oʻqinglar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ص касалликларида у зотнинг олдига одамлар йўқлаб киришди. У зот уларга ўтирган ҳолда намоз ўқиб бердилар, улар эса тик турган ҳолда ўқий бошладилар. Шунда у зот уларга ўтиришлари учун ишора қилдилар. Намоздан бўшаганларида: «Албатта, имом унга иқтидо қилиниши учун (имом) қилинган. Бас, у рукуъга борса, сизлар ҳам рукуъга боринглар; у бошини кўтарса, сизлар ҳам кўтаринглар; агар у ўтирган ҳолда ўқиса, сизлар ҳам ўтирган ҳолда ўқинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَابْنُ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا نَرَى إِلَّا أَنَّهُ الْحَجُّ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ أَنْ يَمْضِيَ عَلَى إِحْرَامِهِ وَمَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْيٌ أَنْ يُحِلَّ إِذَا طَافَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ النَّحْرِ دُخِلَ عَلَيَّ بِلَحْمِ بَقَرٍ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالُوا ذَبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ نِسَائِهِقَالَ يَحْيَى قَالَ شُعْبَةُ فَذَكَرْتُ ذَاكَ لِلقَاسِمِ فَقَالَ جَاءَتْكَ بِالْحَدِيثِ عَلَى وَجْهِهِ قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ لِخَمْسٍ بَقِيَتْ مِنْ ذِي الْقِعْدَةِ لَا نَرَى إِلَّا الْحَجَّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ص bilan faqat hajni koʻzlab yoʻlga chiqdik. Rasululloh ص oʻzi bilan hadiy (qurbonlik) bor kishilarni ihromida davom etishga, oʻzi bilan hadiy boʻlmagan kishilarni esa tavof qilganda ihromdan chiqishga buyurdilar. Nahr kuni boʻlganda, oldimga mol goʻshti kiritildi. Men: «Bu nima?» dedim. Ular: «Rasululloh ص ayollari nomidan (qurbonlik) soʻydilar», deyishdi. Yahyo aytdi: Shuʼba aytdi: Men buni Qosimga zikr qildim. U: «U senga hadisni oʻz holicha yetkazibdi», dedi. Ibn Numayr: «Zulqaʼdadan besh kun qolganda, biz faqat hajni koʻzlagan holda», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ص билан фақат ҳажни кўзлаб йўлга чиқдик. Расулуллоҳ ص ўзи билан ҳадий (қурбонлик) бор кишиларни иҳромида давом этишга, ўзи билан ҳадий бўлмаган кишиларни эса тавоф қилганда иҳромдан чиқишга буюрдилар. Наҳр куни бўлганда, олдимга мол гўшти киритилди. Мен: «Бу нима?» дедим. Улар: «Расулуллоҳ ص аёллари номидан (қурбонлик) сўйдилар», дейишди. Яҳё айтди: Шуъба айтди: Мен буни Қосимга зикр қилдим. У: «У сенга ҳадисни ўз ҳолича етказибди», деди. Ибн Нумайр: «Зулқаъдадан беш кун қолганда, биз фақат ҳажни кўзлаган ҳолда», деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا هِشَامٌ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْجَاءَنِي عَمِّي مِنْ الرَّضَاعَةِ يَسْتَأْذِنُ عَلَيَّ بَعْدَمَا ضُرِبَ الْحِجَابُ قُلْتُ لَا آذَنُ حَتَّى أَسْتَأْذِنَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِيَلِجْ عَلَيْكِ عَمُّكِ قُلْتُ إِنَّمَا أَرْضَعَتْنِي الْمَرْأَةُ وَلَمْ يُرْضِعْنِي الرَّجُلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ عَمُّكِ فَلْيَلِجْ عَلَيْكِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Hijob (parda hukmi) tushirilganidan keyin emikdosh amakim oldimga kirishga izn soʻrab keldi. Men: «Rasululloh صdan izn soʻramagunimcha izn bermayman», dedim. Soʻng buni Rasululloh صga zikr qildim. U zot: «Amaking oldingga kirsin», dedilar. Men: «Meni ayol emizgan, erkak emizmagan-ku», dedim. Rasululloh ص: «U sening amaking, bas, oldingga kirsin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ҳижоб (парда ҳукми) туширилганидан кейин эмикдош амаким олдимга киришга изн сўраб келди. Мен: «Расулуллоҳ صдан изн сўрамагунимча изн бермайман», дедим. Сўнг буни Расулуллоҳ صга зикр қилдим. У зот: «Амакинг олдингга кирсин», дедилар. Мен: «Мени аёл эмизган, эркак эмизмаган-ку», дедим. Расулуллоҳ ص: «У сенинг амакинг, бас, олдингга кирсин», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ قَالَتْسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا وُضِعَ الْعَشَاءُ وَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَابْدَءُوا بِالْعَشَاءِ وَقَالَ وَكِيعٌ إِذَا حَضَرَتْ الصَّلَاةُ وَالْعَشَاءُ وَقَالَ ابْنُ عُيَيْنَةَ إِذَا وُضِعَ الْعَشَاءُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh صning: «Kechki taom qoʻyilib, namozga iqoma aytilsa, avval taomdan boshlanglar», deganlarini eshitganman. Vakiʼ: «Namoz va kechki taom bir vaqtda kelib qolsa», dedi. Ibn Uyayna esa: «Kechki taom qoʻyilsa», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ صнинг: «Кечки таом қўйилиб, намозга иқома айтилса, аввал таомдан бошланглар», деганларини эшитганман. Вакиъ: «Намоз ва кечки таом бир вақтда келиб қолса», деди. Ибн Уяйна эса: «Кечки таом қўйилса», деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ هِشَامٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَ وَوَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَبِي حُبَيْشٍ جَاءَتْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنِّي أُسْتَحَاضُ فَلَا أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلَاةَ قَالَ وَكِيعٌ قَالَ لَا قَالَ يَحْيَى لَيْسَ ذَلِكَ الْحَيْضُ إِنَّمَا ذَلِكَ عِرْقٌ فَإِذَا أَقْبَلَتْ الْحَيْضَةُ فَدَعِي الصَّلَاةَ فَإِذَا أَدْبَرَتْ فَاغْسِلِي عَنْكِ الدَّمَ وَصَلِّيقَالَ يَحْيَى قُلْتُ لِهِشَامٍ أَغُسْلٌ وَاحِدٌ تَغْتَسِلُ وَتَوَضُّؤٌ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ قَالَ نَعَمْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Fotima binti Abu Hubaysh Nabiy ص huzurlariga kelib: «Men istihoza (qoni) koʻraman va pok boʻlmayman; namozni tark qilaymi?» dedi. Vakiʼ (rivoyatida) u zot: «Yoʻq», dedilar. Yahyo (rivoyatida): «Bu hayz emas, bu faqat bir tomirdir. Hayz kelganda namozni tark qil, u ketganda oʻzingdan qonni yuv va namoz oʻqi», dedilar. Yahyo aytdi: Men Hishomga: «U bir marta gʻusl qiladimi va har namoz uchun tahorat oladimi?» dedim. U: «Ha», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Фотима бинти Абу Ҳубайш Набий ص ҳузурларига келиб: «Мен истиҳоза (қони) кўраман ва пок бўлмайман; намозни тарк қилайми?» деди. Вакиъ (ривоятида) у зот: «Йўқ», дедилар. Яҳё (ривоятида): «Бу ҳайз эмас, бу фақат бир томирдир. Ҳайз келганда намозни тарк қил, у кетганда ўзингдан қонни юв ва намоз ўқи», дедилар. Яҳё айтди: Мен Ҳишомга: «У бир марта ғусл қиладими ва ҳар намоз учун таҳорат оладими?» дедим. У: «Ҳа», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَكُلُّهُمْ حَدَّثَنِي بِطَائِفَةٍ مِنْ حَدِيثِهَا وَبَعْضُهُمْ كَانَ أَوْعَى لِحَدِيثِهَا مِنْ بَعْضٍ وَأَثْبَتَ اقْتِصَاصًا وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ الْحَدِيثَ الَّذِي حَدَّثَنِي وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا ذَكَرُوا أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ سَفَرًا أَقْرَعَ بَيْنَ نِسَائِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ فِيهَا سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَلِكَ بَعْدَمَا أُنْزِلَ الْحِجَابُ فَأَنَا أُحْمَلُ فِي هَوْدَجِي وَأَنْزِلُ فِيهِ مَسِيرَنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوِهِ وَقَفَلَ وَدَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى الرَّحْلِ فَلَمَسْتُ صَدْرِي فَإِذَا عِقْدٌ مِنْ جَزْعِ ظَفَارٍ قَدْ انْقَطَعَ فَرَجَعْتُ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي فَاحْتَبَسَنِي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ biror safarga chiqmoqchi boʻlsalar, ayollari oʻrtasida qurʼa (chek) tashlar, qaysi biriga qurʼasi chiqsa, Rasululloh ﷺ oʻsha (ayolni) oʻzlari bilan birga olib chiqar edilar. Oisha dedi: U zot bir gʻazotda biz oʻrtamizda qurʼa tashlaganlarida, unda mening qurʼam chiqdi va men Rasululloh ﷺ bilan birga chiqdim. Bu hijob (parda hukmi) nozil qilingandan keyin edi. Men hovdaj (kajava)da koʻtarilar va unda (yerga) tushirilar edim. Yoʻlimizda davom etdik, hatto Rasululloh ﷺ gʻazotlaridan boʻshab qaytdilar va biz Madinaga yaqinlashganimizda, (u zot) bir kecha (yoʻlga) joʻnashni eʼlon qildilar. Men joʻnashga (chaqiriq) eʼlon qilinganda turdim va yurib, qoʻshindan oʻtib ketdim. Hojatimni bitirib, ulovim tomon qaytdim, koʻkragimni paypaslasam, Zafor (yodida tayyorlangan) marjon (munchoqlar)dan boʻlgan marjonim uzilib qolibdi. Men qaytib, marjonimni qidirdim, uni izlash meni ushlab qoldi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бирор сафарга чиқмоқчи бўлсалар, аёллари ўртасида қуръа (чек) ташлар, қайси бирига қуръаси чиқса, Расулуллоҳ ﷺ ўша (аёлни) ўзлари билан бирга олиб чиқар эдилар. Оиша деди: У зот бир ғазотда биз ўртамизда қуръа ташлаганларида, унда менинг қуръам чиқди ва мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга чиқдим. Бу ҳижоб (парда ҳукми) нозил қилингандан кейин эди. Мен ҳовдаж (кажава)да кўтарилар ва унда (ерга) туширилар эдим. Йўлимизда давом этдик, ҳатто Расулуллоҳ ﷺ ғазотларидан бўшаб қайтдилар ва биз Мадинага яқинлашганимизда, (у зот) бир кеча (йўлга) жўнашни эълон қилдилар. Мен жўнашга (чақириқ) эълон қилинганда турдим ва юриб, қўшиндан ўтиб кетдим. Ҳожатимни битириб, уловим томон қайтдим, кўкрагимни пайпасласам, Зафор (ёдида тайёрланган) маржон (мунчоқлар)дан бўлган маржоним узилиб қолибди. Мен қайтиб, маржонимни қидирдим, уни излаш мени ушлаб қолди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْلَمْ أَعْقِلْ أَبَوَايَ قَطُّ إِلَّا وَهُمَا يَدِينَانِ الدِّينَ وَلَمْ يَمْرُرْ عَلَيْنَا يَوْمٌ إِلَّا يَأْتِينَا فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَرَفَيْ النَّهَارِ بُكْرَةً وَعَشِيَّةً فَلَمَّا ابْتُلِيَ الْمُسْلِمُونَ خَرَجَ أَبُو بَكْرٍ مُهَاجِرًا قِبَلَ أَرْضِ الْحَبَشَةِ حَتَّى إِذَا بَلَغَ بِرْكَ الْغِمَادِ لَقِيَهُ ابْنُ الدَّغِنَةِ وَهُوَ سَيِّدُ الْقَارَةِ فَقَالَ ابْنُ الدَّغِنَةِ أَيْنَ تُرِيدُ يَا أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَخْرَجَنِي قَوْمِي فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْمُسْلِمِينَ قَدْ رَأَيْتُ دَارَ هِجْرَتِكُمْ أُرِيتُ سَبْخَةً ذَاتَ نَخْلٍ بَيْنَ لَابَتَيْنِ وَهُمَا حَرَّتَانِ فَخَرَجَ مَنْ كَانَ مُهَاجِرًا قِبَلَ الْمَدِينَةِ حِينَ ذَكَرَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَجَعَ إِلَى الْمَدِينَةِ بَعْضُ مَنْ كَانَ هَاجَرَ إِلَى أَرْضِ الْحَبَشَةِ مِنْ الْمُسْلِمِينَ وَتَجَهَّزَ أَبُو بَكْرٍ مُهَاجِرًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رِسْلِكَ فَإِنِّي أَرْجُو أَنْ يُؤْذَنَ لِي فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَوَ تَرْجُو ذَلِكَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي قَالَ نَعَمْ فَحَبَسَ أَبُو بَكْرٍ نَفْسَهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصُحْبَتِهِ وَعَلَفَ رَاحِلَتَيْنِ كَانَتَا عِنْدَهُ مِنْ وَرَقِ السَّمُرِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَبَيْنَا نَحْنُ يَوْمًا جُلُوسًا فِي بَيْتِنَا فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ قَالَ قَائِلَانٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men ota-onamni faqat dinga (Islomga) itoat qilayotgan holda tanidim. Rasululloh ص kunning ikki tomonida — ertalab va kechqurun — bizning oldimizga kelmagan birorta kun ham oʻtmas edi. Musulmonlar sinovga uchraganlarida, Abu Bakr Habasha yurti tomon hijrat qilib chiqdi. U Birku-l-Gʻimodga yetganda, unga Qora (qabilasi)ning sayyidi Ibnud-Dagʻina duch keldi. Ibnud-Dagʻina: «Qayoqqa yoʻl olding, ey Abu Bakr?» dedi. Abu Bakr: «Meni qavmim yurtimdan chiqardi», dedi. Soʻng (roviy) hadisni zikr qildi. Rasululloh ص musulmonlarga: «Men hijrat qiladigan yurtingizni koʻrdim; menga ikki qora toshloq oraligʻidagi xurmozor shoʻrxok yer koʻrsatildi», dedilar. Rasululloh ص buni zikr qilganlarida, hijrat qiluvchilar Madina tomon chiqdilar va Habasha yurtiga hijrat qilgan musulmonlarning baʼzilari Madinaga qaytdi. Abu Bakr ham hijratga hozirlik koʻrdi. Shunda Rasululloh ص unga: «Shoshilma, men menga izn berilishidan umidvorman», dedilar. Abu Bakr: «Otam-onam sizga fido boʻlsin, shuni umid qilyapsizmi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. Shunday qilib, Abu Bakr u zotga hamroh boʻlish uchun oʻzini ushlab qoldi va oʻzidagi ikki ulovni toʻrt oy samur bargi bilan boqdi. Zuhriy aytdi: Urva aytdi: Oisha aytdi: Bir kuni biz uyimizda tush chogʻida oʻtirgan edik, shunda bir soʻzlovchi (shunday) dedi…Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен ота-онамни фақат динга (Исломга) итоат қилаётган ҳолда танидим. Расулуллоҳ ص куннинг икки томонида — эрталаб ва кечқурун — бизнинг олдимизга келмаган бирорта кун ҳам ўтмас эди. Мусулмонлар синовга учраганларида, Абу Бакр Ҳабаша юрти томон ҳижрат қилиб чиқди. У Бирку-л-Ғимодга етганда, унга Қора (қабиласи)нинг саййиди Ибнуд-Дағина дуч келди. Ибнуд-Дағина: «Қаёққа йўл олдинг, эй Абу Бакр?» деди. Абу Бакр: «Мени қавмим юртимдан чиқарди», деди. Сўнг (ровий) ҳадисни зикр қилди. Расулуллоҳ ص мусулмонларга: «Мен ҳижрат қиладиган юртингизни кўрдим; менга икки қора тошлоқ оралиғидаги хурмозор шўрхок ер кўрсатилди», дедилар. Расулуллоҳ ص буни зикр қилганларида, ҳижрат қилувчилар Мадина томон чиқдилар ва Ҳабаша юртига ҳижрат қилган мусулмонларнинг баъзилари Мадинага қайтди. Абу Бакр ҳам ҳижратга ҳозирлик кўрди. Шунда Расулуллоҳ ص унга: «Шошилма, мен менга изн берилишидан умидворман», дедилар. Абу Бакр: «Отам-онам сизга фидо бўлсин, шуни умид қиляпсизми?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. Шундай қилиб, Абу Бакр у зотга ҳамроҳ бўлиш учун ўзини ушлаб қолди ва ўзидаги икки уловни тўрт ой самур барги билан боқди. Зуҳрий айтди: Урва айтди: Оиша айтди: Бир куни биз уйимизда туш чоғида ўтирган эдик, шунда бир сўзловчи (шундай) деди…
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ أَبِي مَلِيحٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَيُّمَا امْرَأَةٍ وَضَعَتْ ثِيَابَهَا فِي غَيْرِ بَيْتِهَا فَقَدْ هَتَكَتْ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَوْ سِتْرَ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh صning: «Qaysi bir ayol oʻz uyidan boshqa joyda kiyimini yechsa, u oʻzi bilan Alloh azza va jalla oʻrtasidagi (pardani) — yoki oʻzi bilan Alloh azza va jalla oʻrtasidagi pardani — yirtibdi», deganlarini eshitganman.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ صнинг: «Қайси бир аёл ўз уйидан бошқа жойда кийимини ечса, у ўзи билан Аллоҳ азза ва жалла ўртасидаги (пардани) — ёки ўзи билан Аллоҳ азза ва жалла ўртасидаги пардани — йиртибди», деганларини эшитганман.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي وَعَلَيْهِ مِرْطٌ مِنْ هَذِهِ الْمُرَحَّلَاتِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي وَعَلَيْهِ بَعْضُهُ وَعَلَيَّ بَعْضُهُ وَالْمِرْطُ مِنْ أَكْسِيَةٍ سُودٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ص ustlarida ana shu naqshli choyshablardan boʻlgan mirt (junma choyshab) bilan namoz oʻqir edilar. Rasululloh ص namoz oʻqiyotganlarida uning bir qismi u zotning ustlarida, bir qismi mening ustimda boʻlar edi. Mirt esa qora junma kiyimlardan (toʻqilgan) edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ص устларида ана шу нақшли чойшаблардан бўлган мирт (жунма чойшаб) билан намоз ўқир эдилар. Расулуллоҳ ص намоз ўқиётганларида унинг бир қисми у зотнинг устларида, бир қисми менинг устимда бўлар эди. Мирт эса қора жунма кийимлардан (тўқилган) эди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ صَفِيَّةَ عَنْ أُمِّهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْتُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ شَبِعْنَا مِنْ الْأَسْوَدَيْنِ التَّمْرِ وَالْمَاءِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ص vafot etdilar, holbuki biz ikki qora narsa — xurmo va suvdan toʻyardik».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ص вафот этдилар, ҳолбуки биз икки қора нарса — хурмо ва сувдан тўярдик».
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا رَبَاحٌ عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَعْتَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى نَادَاهُ عُمَرُ فَقَالَ الصَّلَاةَ نَامَ النِّسَاءُ وَالصِّبْيَانُ قَالَتْ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا يَنْتَظِرُهَا أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ الْأَدْيَانِ غَيْرُكُمْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ص (xufton namozini) kechiktirdilar, hatto Umar u zotni chaqirib: «Namoz! Ayollar ham, bolalar ham uxlab qoldi», dedi. U aytdi: Shunda Rasululloh ص chiqib: «Din ahlidan sizlardan boshqa hech kim buni kutmaydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ص (хуфтон намозини) кечиктирдилар, ҳатто Умар у зотни чақириб: «Намоз! Аёллар ҳам, болалар ҳам ухлаб қолди», деди. У айтди: Шунда Расулуллоҳ ص чиқиб: «Дин аҳлидан сизлардан бошқа ҳеч ким буни кутмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنَّ عَائِشَةَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهَا وَهِيَ مُسْتَتِرَةٌ بِقِرَامٍ فِيهِ صُورَةُ تَمَاثِيلَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُهُ ثُمَّ أَهْوَى إِلَى الْقِرَامِ فَهَتَكَهُ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ مِنْ أَشَدِّ النَّاسِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ الَّذِينَ يُشَبِّهُونَ بِخَلْقِ اللَّهِ
Oisha (roziyallohu anho) xabar berishicha, Rasululloh ص uning oldiga kirdilar, u esa ichida suratlar boʻlgan parda bilan toʻsilib turgan edi. Shunda u zotning yuzlari oʻzgardi, soʻng pardaga qoʻl uzatib, uni oʻz qoʻllari bilan yirtib tashladilar va: «Albatta, qiyomat kuni odamlarning eng qattiq azoblanadiganlari — Allohning yaratganiga oʻxshatuvchilardir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) хабар беришича, Расулуллоҳ ص унинг олдига кирдилар, у эса ичида суратлар бўлган парда билан тўсилиб турган эди. Шунда у зотнинг юзлари ўзгарди, сўнг пардага қўл узатиб, уни ўз қўллари билан йиртиб ташладилар ва: «Албатта, қиёмат куни одамларнинг энг қаттиқ азобланадиганлари — Аллоҳнинг яратганига ўхшатувчилардир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدِي امْرَأَةٌ حَسَنَةُ الْهَيْئَةِ فَقَالَ مَنْ هَذِهِ فَقُلْتُ هَذِهِ فُلَانَةُ بِنْتُ فُلَانٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ هِيَ لَا تَنَامُ اللَّيْلَ فَقَالَ مَهْ مَهْ خُذُوا مِنْ الْعَمَلِ مَا تُطِيقُونَ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَا يَمَلُّ حَتَّى تَمَلُّوا وَأَحَبُّ الْعَمَلِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مَا دَاوَمَ عَلَيْهِ صَاحِبُهُ وَإِنْ قَلَّ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ص oldimga kirdilar, huzurimda koʻrinishi chiroyli bir ayol bor edi. U zot: «Bu kim?» dedilar. Men: «Bu falonchining qizi falonchi, yo Rasululloh; u kechasi uxlamaydi», dedim. U zot: «Bas, bas! Amaldan kuchingiz yetadiganini olinglar. Chunki Alloh azza va jalla sizlar zerikmagunlaringizcha zerikmaydi. Alloh azza va jallaga amallarning eng suyukligi — egasi doimiy qiladigani, garchi oz boʻlsa ham», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ص олдимга кирдилар, ҳузуримда кўриниши чиройли бир аёл бор эди. У зот: «Бу ким?» дедилар. Мен: «Бу фалончининг қизи фалончи, ё Расулуллоҳ; у кечаси ухламайди», дедим. У зот: «Бас, бас! Амалдан кучингиз етадиганини олинглар. Чунки Аллоҳ азза ва жалла сизлар зерикмагунларингизча зерикмайди. Аллоҳ азза ва жаллага амалларнинг энг суюклиги — эгаси доимий қиладигани, гарчи оз бўлса ҳам», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْدَخَلَ رَهْطٌ مِنْ الْيَهُودِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا السَّامُ عَلَيْكُمْ فَقَالَتْ عَائِشَةُ فَفَهِمْتُهَا فَقُلْتُ وَعَلَيْكُمْ السَّامُ وَاللَّعْنَةُ فَقَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَهْلًا يَا عَائِشَةُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُحِبُّ الرِّفْقَ فِي الْأَمْرِ كُلِّهِ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَمْ تَسْمَعْ مَا قَالُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَدْ قُلْتُ وَعَلَيْكُمْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Yahudiylardan bir guruh Rasululloh صning huzurlariga kirib: «As-somu alaykum (sizlarga oʻlim boʻlsin)», dedilar. Oisha aytdi: Men buni tushundim va: «Va alaykumus-somu val-laʼna (sizlarga ham oʻlim va laʼnat boʻlsin)», dedim. U aytdi: Shunda Rasululloh ص: «Sekinroq, ey Oisha! Albatta, Alloh azza va jalla har bir ishda yumshoqlikni yaxshi koʻradi», dedilar. U aytdi: Men: «Yo Rasululloh, ular nima deganini eshitmadingizmi?» dedim. Rasululloh ص: «Men ‹Va alaykum (sizlarga ham)› dedim-ku», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Яҳудийлардан бир гуруҳ Расулуллоҳ صнинг ҳузурларига кириб: «Ас-сому алайкум (сизларга ўлим бўлсин)», дедилар. Оиша айтди: Мен буни тушундим ва: «Ва алайкумус-сому вал-лаъна (сизларга ҳам ўлим ва лаънат бўлсин)», дедим. У айтди: Шунда Расулуллоҳ ص: «Секинроқ, эй Оиша! Албатта, Аллоҳ азза ва жалла ҳар бир ишда юмшоқликни яхши кўради», дедилар. У айтди: Мен: «Ё Расулуллоҳ, улар нима деганини эшитмадингизми?» дедим. Расулуллоҳ ص: «Мен ‹Ва алайкум (сизларга ҳам)› дедим-ку», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ وَابْنُ جُرَيْجٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ فِيهِ قَدْرُ الْفَرَقِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ص bilan faraq chamasidagi bitta idishdan gʻusl qilardim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ص билан фарақ чамасидаги битта идишдан ғусл қилардим.