وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِصَبِيٍّ يَرْضَعُ فَبَالَ فِي حِجْرِهِ فَدَعَا بِمَاءٍ فَصَبَّهُ عَلَيْهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ga ona suti emadigan (emizikli) bir chaqaloq keltirildi; bas, u Uning quchogʻiga (etagiga) bavl qildi. Shunda U Zot suv soʻradilar-da, uni uning ustiga quydilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ га она сути эмадиган (эмизикли) бир чақалоқ келтирилди; бас, у Унинг қучоғига (этагига) бавл қилди. Шунда У Зот сув сўрадилар-да, уни унинг устига қуйдилар.
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ بَرِيرَةَ جَاءَتْ عَائِشَةَ تَسْتَعِينُهَا فِي كِتَابَتِهَا وَلَمْ تَكُنْ قَضَتْ مِنْ كِتَابَتِهَا شَيْئًا فَقَالَتْ لَهَا عَائِشَةُ ارْجِعِي إِلَى أَهْلِكِ فَإِنْ أَحَبُّوا أَنْ أَقْضِيَ عَنْكِ كِتَابَتَكِ وَيَكُونَ وَلاَؤُكِ لِي . فَعَلْتُ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ بَرِيرَةُ لأَهْلِهَا فَأَبَوْا وَقَالُوا إِنْ شَاءَتْ أَنْ تَحْتَسِبَ عَلَيْكِ فَلْتَفْعَلْ وَيَكُونَ لَنَا وَلاَؤُكِ . فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ابْتَاعِي فَأَعْتِقِي . فَإِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ " . ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا بَالُ أُنَاسٍ يَشْتَرِطُونَ شُرُوطًا لَيْسَتْ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَنِ اشْتَرَطَ شَرْطًا لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَلَيْسَ لَهُ وَإِنْ شَرَطَ مِائَةَ مَرَّةٍ شَرْطُ اللَّهِ أَحَقُّ وَأَوْثَقُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Barira Oishaning oldiga kelib, oʻz mukotaba (ozodlik shartnomasi) toʻlovida undan yordam soʻradi — u (hali) mukotabasidan hech narsa toʻlamagan edi. Oisha unga: «Egalaring oldiga qayt, agar ular sening mukotabangni men toʻlashimni va valong meniki boʻlishini xohlasalar, men shunday qilaman», dedi. Barira buni egalariga aytdi, (lekin) ular bosh tortib: «Agar u (Oisha) senga savob umidida (yordam) bermoqchi boʻlsa, qilaversin, (ammo) valong bizniki boʻlsin», dedilar. (Oisha) buni Rasululloh ﷺ ga aytdi. Rasululloh ﷺ unga: «Uni sotib ol va ozod qil, chunki valo faqat ozod qilgan kishiga tegishli», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ oʻrnidan turib: «Allohning Kitobida boʻlmagan shartlarni shart qilayotgan kishilarga nima boʻldi? Kim Allohning Kitobida boʻlmagan shartni shart qilsa, garchi yuz marta shart qilsa ham, u (shart) uniki emas. Allohning sharti haqliroq va mustahkamroqdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Барира Оишанинг олдига келиб, ўз мукотаба (озодлик шартномаси) тўловида ундан ёрдам сўради — у (ҳали) мукотабасидан ҳеч нарса тўламаган эди. Оиша унга: «Эгаларинг олдига қайт, агар улар сенинг мукотабангни мен тўлашимни ва валонг меники бўлишини хоҳласалар, мен шундай қиламан», деди. Барира буни эгаларига айтди, (лекин) улар бош тортиб: «Агар у (Оиша) сенга савоб умидида (ёрдам) бермоқчи бўлса, қилаверсин, (аммо) валонг бизники бўлсин», дедилар. (Оиша) буни Расулуллоҳ ﷺ га айтди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Уни сотиб ол ва озод қил, чунки вало фақат озод қилган кишига тегишли», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ ўрнидан туриб: «Аллоҳнинг Китобида бўлмаган шартларни шарт қилаётган кишиларга нима бўлди? Ким Аллоҳнинг Китобида бўлмаган шартни шарт қилса, гарчи юз марта шарт қилса ҳам, у (шарт) уники эмас. Аллоҳнинг шарти ҳақлироқ ва мустаҳкамроқдир», дедилар.
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ جَاءَتْ بَرِيرَةُ إِلَىَّ فَقَالَتْ يَا عَائِشَةُ إِنِّي كَاتَبْتُ أَهْلِي عَلَى تِسْعِ أَوَاقٍ فِي كُلِّ عَامٍ أُوقِيَّةٌ . بِمَعْنَى حَدِيثِ اللَّيْثِ وَزَادَ فَقَالَ " لاَ يَمْنَعُكِ ذَلِكِ مِنْهَا ابْتَاعِي وَأَعْتِقِي " . وَقَالَ فِي الْحَدِيثِ ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي النَّاسِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Barira mening oldimga kelib: «Yo Oisha! Men egalarim bilan har yili bir uqiyadan, toʻqqiz uqiyaga mukotaba (shartnoma) tuzdim», dedi. (Rasululloh ﷺ): «Bu seni undan toʻsmasin, uni sotib ol va ozod qil», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ odamlar oldida turib, Allohga hamd aytdi va Unga sano oʻqidi, soʻng: «Amma baʼd», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Барира менинг олдимга келиб: «Ё Оиша! Мен эгаларим билан ҳар йили бир уқиядан, тўққиз уқияга мукотаба (шартнома) туздим», деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Бу сени ундан тўсмасин, уни сотиб ол ва озод қил», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ одамлар олдида туриб, Аллоҳга ҳамд айтди ва Унга сано ўқиди, сўнг: «Амма баъд», дедилар.
وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامُ، بْنُ عُرْوَةَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ دَخَلَتْ عَلَىَّ بَرِيرَةُ فَقَالَتْ إِنَّ أَهْلِي كَاتَبُونِي عَلَى تِسْعِ أَوَاقٍ فِي تِسْعِ سِنِينَ فِي كُلِّ سَنَةٍ أُوقِيَّةٌ . فَأَعِينِينِي . فَقُلْتُ لَهَا إِنْ شَاءَ أَهْلُكِ أَنْ أَعُدَّهَا لَهُمْ عَدَّةً وَاحِدَةً وَأُعْتِقَكِ وَيَكُونَ الْوَلاَءُ لِي فَعَلْتُ . فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لأَهْلِهَا فَأَبَوْا إِلاَّ أَنْ يَكُونَ الْوَلاَءُ لَهُمْ فَأَتَتْنِي فَذَكَرَتْ ذَلِكَ قَالَتْ فَانْتَهَرْتُهَا فَقَالَتْ لاَهَا اللَّهِ إِذَا قَالَتْ . فَسَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَنِي فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ " اشْتَرِيهَا وَأَعْتِقِيهَا وَاشْتَرِطِي لَهُمُ الْوَلاَءَ فَإِنَّ الْوَلاَءَ لِمَنْ أَعْتَقَ " . فَفَعَلْتُ - قَالَتْ - ثُمَّ خَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَشِيَّةً فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ فَمَا بَالُ أَقْوَامٍ يَشْتَرِطُونَ شُرُوطًا لَيْسَتْ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَا كَانَ مِنْ شَرْطٍ لَيْسَ فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَهُوَ بَاطِلٌ وَإِنْ كَانَ مِائَةَ شَرْطٍ كِتَابُ اللَّهِ أَحَقُّ وَشَرْطُ اللَّهِ أَوْثَقُ مَا بَالُ رِجَالٍ مِنْكُمْ يَقُولُ أَحَدُهُمْ أَعْتِقْ فُلاَنًا وَالْوَلاَءُ لِي إِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Barira mening oldimga kirib: «Egalarim men bilan toʻqqiz yilda toʻqqiz uqiyaga, har yili bir uqiyadan (toʻlashim uchun) mukotaba tuzdilar, menga yordam bergin», dedi. Men unga: «Agar egalaring (pulni) bir yoʻla sanab berishimni va seni ozod qilishimni, valong meniki boʻlishini xohlasalar, men shunday qilaman», dedim. (Barira) buni egalariga aytdi, (lekin) ular valoning oʻzlariga boʻlishidan boshqa narsaga koʻnmadilar. U yana mening oldimga kelib, buni aytdi. (Oisha) aytdi: Men uni koydim. U: «Yoʻq, Allohga qasamki, (ular koʻnmaydilar)», dedi. Buni Rasululloh ﷺ eshitdi va mendan soʻradilar, men u zotga xabar berdim. Shunda (u zot): «Uni sotib ol, ozod qil va valoni ularga shart qilib ber, chunki valo faqat ozod qilgan kishiga tegishli», dedilar. Men shunday qildim. (Oisha) aytdi: Soʻng Rasululloh ﷺ kechqurun xutba qilib, Allohga hamd aytdilar va Unga loyiq sano oʻqidilar, soʻng: «Amma baʼd, baʼzi qavmlarga nima boʻldiki, ular Allohning Kitobida boʻlmagan shartlarni shart qiladilar? Aziz va jalil Allohning Kitobida boʻlmagan har qanday shart botildir, garchi yuz shart boʻlsa ham. Allohning Kitobi haqliroq va Allohning sharti mustahkamroqdir. Sizlardan baʼzi erkaklarga nima boʻldiki, ulardan biri: ‹Falonchini ozod qil, valo meniki boʻlsin›, deydi? Holbuki valo faqat ozod qilgan kishiga tegishli», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Барира менинг олдимга кириб: «Эгаларим мен билан тўққиз йилда тўққиз уқияга, ҳар йили бир уқиядан (тўлашим учун) мукотаба туздилар, менга ёрдам бергин», деди. Мен унга: «Агар эгаларинг (пулни) бир йўла санаб беришимни ва сени озод қилишимни, валонг меники бўлишини хоҳласалар, мен шундай қиламан», дедим. (Барира) буни эгаларига айтди, (лекин) улар валонинг ўзларига бўлишидан бошқа нарсага кўнмадилар. У яна менинг олдимга келиб, буни айтди. (Оиша) айтди: Мен уни койдим. У: «Йўқ, Аллоҳга қасамки, (улар кўнмайдилар)», деди. Буни Расулуллоҳ ﷺ эшитди ва мендан сўрадилар, мен у зотга хабар бердим. Шунда (у зот): «Уни сотиб ол, озод қил ва валони уларга шарт қилиб бер, чунки вало фақат озод қилган кишига тегишли», дедилар. Мен шундай қилдим. (Оиша) айтди: Сўнг Расулуллоҳ ﷺ кечқурун хутба қилиб, Аллоҳга ҳамд айтдилар ва Унга лойиқ сано ўқидилар, сўнг: «Амма баъд, баъзи қавмларга нима бўлдики, улар Аллоҳнинг Китобида бўлмаган шартларни шарт қиладилар? Азиз ва жалил Аллоҳнинг Китобида бўлмаган ҳар қандай шарт ботилдир, гарчи юз шарт бўлса ҳам. Аллоҳнинг Китоби ҳақлироқ ва Аллоҳнинг шарти мустаҳкамроқдир. Сизлардан баъзи эркакларга нима бўлдики, улардан бири: ‹Фалончини озод қил, вало меники бўлсин›, дейди? Ҳолбуки вало фақат озод қилган кишига тегишли», дедилар.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، . أَنَّهَا اشْتَرَتْ بَرِيرَةَ مِنْ أُنَاسٍ مِنَ الأَنْصَارِ . وَاشْتَرَطُوا الْوَلاَءَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْوَلاَءُ لِمَنْ وَلِيَ النِّعْمَةَ " . وَخَيَّرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ زَوْجُهَا عَبْدًا وَأَهْدَتْ لِعَائِشَةَ لَحْمًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ صَنَعْتُمْ لَنَا مِنْ هَذَا اللَّحْمِ " . قَالَتْ عَائِشَةُ تُصُدِّقَ بِهِ عَلَى بَرِيرَةَ . فَقَالَ " هُوَ لَهَا صَدَقَةٌ وَلَنَا هَدِيَّةٌ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U (Oisha) Barirani ansorlardan boʻlgan baʼzi kishilardan sotib oldi, ular esa valoni shart qildilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Valo (qulga) neʼmat bergan (ozod qilgan) kishiga tegishli», dedilar. Va Rasululloh ﷺ uni (eri bilan qolish-qolmaslik) ixtiyoriga qoʻydilar — uning eri qul edi. (Barira) Oishaga goʻsht hadya qildi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Shu goʻshtdan bizga (taom) tayyorlab bersangiz edi», dedilar. Oisha: «U Bariraga sadaqa qilingan edi», dedi. Shunda (u zot): «U unga sadaqa, bizga esa hadyadir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У (Оиша) Барирани ансорлардан бўлган баъзи кишилардан сотиб олди, улар эса валони шарт қилдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Вало (қулга) неъмат берган (озод қилган) кишига тегишли», дедилар. Ва Расулуллоҳ ﷺ уни (эри билан қолиш-қолмаслик) ихтиёрига қўйдилар — унинг эри қул эди. (Барира) Оишага гўшт ҳадя қилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Шу гўштдан бизга (таом) тайёрлаб берсангиз эди», дедилар. Оиша: «У Барирага садақа қилинган эди», деди. Шунда (у зот): «У унга садақа, бизга эса ҳадядир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ، الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا أَرَادَتْ أَنْ تَشْتَرِيَ، بَرِيرَةَ لِلْعِتْقِ فَاشْتَرَطُوا وَلاَءَهَا فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " اشْتَرِيهَا وَأَعْتِقِيهَا فَإِنَّ الْوَلاَءَ لِمَنْ أَعْتَقَ " . وَأُهْدِيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَحْمٌ فَقَالُوا لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَذَا تُصُدِّقَ بِهِ عَلَى بَرِيرَةَ . فَقَالَ " هُوَ لَهَا صَدَقَةٌ وَهُوَ لَنَا هَدِيَّةٌ " . وَخُيِّرَتْ . فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَكَانَ زَوْجُهَا حُرًّا . قَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ سَأَلْتُهُ عَنْ زَوْجِهَا فَقَالَ لاَ أَدْرِي .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U (Oisha) Barirani ozod qilish uchun sotib olmoqchi boʻldi, (egalari) esa valosini shart qildilar. (Oisha) buni Rasululloh ﷺ ga aytdi. (U zot): «Uni sotib ol va ozod qil, chunki valo faqat ozod qilgan kishiga tegishli», dedilar. Rasululloh ﷺ ga goʻsht hadya qilindi. Nabiy ﷺ ga: «Bu Bariraga sadaqa qilingan edi», dedilar. (U zot): «U unga sadaqa, bizga esa hadyadir», dedilar. Va u (Barira) ixtiyorga qoʻyildi. Abdurrahmon aytdi: «Uning eri hur edi». Shuʼba aytdi: Soʻng men undan uning (Bariraning) eri haqida soʻradim. U: «Bilmayman», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У (Оиша) Барирани озод қилиш учун сотиб олмоқчи бўлди, (эгалари) эса валосини шарт қилдилар. (Оиша) буни Расулуллоҳ ﷺ га айтди. (У зот): «Уни сотиб ол ва озод қил, чунки вало фақат озод қилган кишига тегишли», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ га гўшт ҳадя қилинди. Набий ﷺ га: «Бу Барирага садақа қилинган эди», дедилар. (У зот): «У унга садақа, бизга эса ҳадядир», дедилар. Ва у (Барира) ихтиёрга қўйилди. Абдурраҳмон айтди: «Унинг эри ҳур эди». Шуъба айтди: Сўнг мен ундан унинг (Бариранинг) эри ҳақида сўрадим. У: «Билмайман», деди.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ جَمِيعًا عَنْ أَبِي هِشَامٍ، قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُغِيرَةُ بْنُ سَلَمَةَ الْمَخْزُومِيُّ، وَأَبُو هِشَامٍ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ رُومَانَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ زَوْجُ بَرِيرَةَ عَبْدًا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Barira (degan choʻrining) eri qul edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Барира (деган чўрининг) эри қул эди.
وَحَدَّثَنِي غَيْرُ، وَاحِدٍ، مِنْ أَصْحَابِنَا قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ، - وَهُوَ ابْنُ بِلاَلٍ - عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي الرِّجَالِ، مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أُمَّهُ، عَمْرَةَ بِنْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَتْ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تَقُولُ سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَوْتَ خُصُومٍ بِالْبَابِ عَالِيَةً أَصْوَاتُهُمَا وَإِذَا أَحَدُهُمَا يَسْتَوْضِعُ الآخَرَ وَيَسْتَرْفِقُهُ فِي شَىْءٍ وَهُوَ يَقُولُ وَاللَّهِ لاَ أَفْعَلُ . فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهِمَا فَقَالَ " أَيْنَ الْمُتَأَلِّي عَلَى اللَّهِ لاَ يَفْعَلُ الْمَعْرُوفَ " . قَالَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَلَهُ أَىُّ ذَلِكَ أَحَبَّ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ eshik oldida ikki kishining janjallashayotgan tovushini eshitdilar, ularning ovozlari baland edi. Ulardan biri ikkinchisidan (qarzdan) bir narsa kamaytirishini va unga muruvvat (yengillik) qilishini soʻrar, narigisi esa: «Vallohi, qilmayman», der edi. Shunda Rasululloh ﷺ ularning oldiga chiqib: «Allohga ont ichib, yaxshilik qilmaslikka qasam ichgan kim?» — dedilar. (U kishi): «Men, yo Rasululloh! Endi unga oʻzi yoqtirgan qaysisi boʻlsa, shu boʻlsin», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ эшик олдида икки кишининг жанжаллашаётган товушини эшитдилар, уларнинг овозлари баланд эди. Улардан бири иккинчисидан (қарздан) бир нарса камайтиришини ва унга мурувват (енгиллик) қилишини сўрар, наригиси эса: «Валлоҳи, қилмайман», дер эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларнинг олдига чиқиб: «Аллоҳга онт ичиб, яхшилик қилмасликка қасам ичган ким?» — дедилар. (У киши): «Мен, ё Расулуллоҳ! Энди унга ўзи ёқтирган қайсиси бўлса, шу бўлсин», деди.
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا وَقَالَ، إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا نَزَلَتِ الآيَاتُ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاقْتَرَأَهُنَّ عَلَى النَّاسِ ثُمَّ نَهَى عَنِ التِّجَارَةِ فِي الْخَمْرِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Baqara surasining oxiridagi oyatlar nozil boʻlganida, Rasululloh ﷺ (tashqariga) chiqib, ularni odamlarga oʻqib berdilar, soʻng xamr (mayxoʻrlik) bilan savdo qilishni man qildilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Бақара сурасининг охиридаги оятлар нозил бўлганида, Расулуллоҳ ﷺ (ташқарига) чиқиб, уларни одамларга ўқиб бердилар, сўнг хамр (майхўрлик) билан савдо қилишни ман қилдилар».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ - وَاللَّفْظُ لأَبِي كُرَيْبٍ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا أُنْزِلَتِ الآيَاتُ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ فِي الرِّبَا - قَالَتْ - خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمَسْجِدِ فَحَرَّمَ التِّجَارَةَ فِي الْخَمْرِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Baqara surasining oxiridagi ribo (sudxoʻrlik) haqidagi oyatlar nozil qilinganida, Rasululloh ﷺ masjidga chiqib, xamr bilan savdo qilishni harom qildilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Бақара сурасининг охиридаги рибо (судхўрлик) ҳақидаги оятлар нозил қилинганида, Расулуллоҳ ﷺ масжидга чиқиб, хамр билан савдо қилишни ҳаром қилдилар».
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، - عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اشْتَرَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ يَهُودِيٍّ طَعَامًا بِنَسِيئَةٍ فَأَعْطَاهُ دِرْعًا لَهُ رَهْنًا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir yahudiydan nasiyaga taom sotib oldilar va unga oʻzlarining bir sovutlarini garovga berdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир яҳудийдан насияга таом сотиб олдилар ва унга ўзларининг бир совутларини гаровга бердилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَعَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ، يُونُسَ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اشْتَرَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ يَهُودِيٍّ طَعَامًا وَرَهَنَهُ دِرْعًا مِنْ حَدِيدٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir yahudiydan taom sotib oldilar va unga temirdan boʻlgan bir sovutni garovga berdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир яҳудийдан таом сотиб олдилар ва унга темирдан бўлган бир совутни гаровга бердилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا الْمَخْزُومِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ، زِيَادٍ عَنِ الأَعْمَشِ، قَالَ ذَكَرْنَا الرَّهْنَ فِي السَّلَمِ عِنْدَ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ فَقَالَ حَدَّثَنَا الأَسْوَدُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اشْتَرَى مِنْ يَهُودِيٍّ طَعَامًا إِلَى أَجَلٍ وَرَهَنَهُ دِرْعًا لَهُ مِنْ حَدِيدٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir yahudiydan belgilangan muddatga taom sotib oldilar va unga oʻzlarining temir sovutlarini garovga qoʻydilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир яҳудийдан белгиланган муддатга таом сотиб олдилар ва унга ўзларининг темир совутларини гаровга қўйдилар.
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنَّ أُمِّيَ افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا وَإِنِّي أَظُنُّهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ فَلِيَ أَجْرٌ أَنْ أَتَصَدَّقَ عَنْهَا قَالَ " نَعَمْ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Nabiy ﷺ ga: «Onamning joni (toʻsatdan) olindi va men oʻylaymanki, agar u gapira olganida sadaqa qilardi. Men uning nomidan sadaqa qilsam, menga ajr boʻladimi?» dedi. (Rasululloh ﷺ): «Ha», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: бир киши Набий ﷺ га: «Онамнинг жони (тўсатдан) олинди ва мен ўйлайманки, агар у гапира олганида садақа қиларди. Мен унинг номидан садақа қилсам, менга ажр бўладими?» деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Ҳа», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمِّيَ افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا وَلَمْ تُوصِ وَأَظُنُّهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ أَفَلَهَا أَجْرٌ إِنْ تَصَدَّقْتُ عَنْهَا قَالَ " نَعَمْ ".
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib: «Yo Rasululloh! Onamning joni (toʻsatdan) olindi va u vasiyat qilmadi. Men oʻylaymanki, agar u gapira olganida sadaqa qilardi. Men uning nomidan sadaqa qilsam, unga ajr boʻladimi?» dedi. (Rasululloh ﷺ): «Ha», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: бир киши Набий ﷺ нинг олдиларига келиб: «Ё Расулуллоҳ! Онамнинг жони (тўсатдан) олинди ва у васият қилмади. Мен ўйлайманки, агар у гапира олганида садақа қиларди. Мен унинг номидан садақа қилсам, унга ажр бўладими?» деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Ҳа», — дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الأَعْمَشِ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي وَأَبُو مُعَاوِيَةَ قَالاَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دِينَارًا وَلاَ دِرْهَمًا وَلاَ شَاةً وَلاَ بَعِيرًا وَلاَ أَوْصَى بِشَىْءٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ na bir dinor, na bir dirham, na bir qoʻy, na bir tuya qoldirdilar va hech narsa haqida vasiyat qilmadilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ на бир динор, на бир дирҳам, на бир қўй, на бир туя қолдирдилар ва ҳеч нарса ҳақида васият қилмадилар».
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْطَعُ السَّارِقَ فِي رُبْعِ دِينَارٍ فَصَاعِدًا.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻgʻrining (qoʻlini) chorak dinor va undan yuqorisi (uchun oʻgʻirlik qilganda) kesar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўғрининг (қўлини) чорак динор ва ундан юқориси (учун ўғирлик қилганда) кесар эдилар.
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، وَحَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ شُجَاعٍ، - وَاللَّفْظُ لِلْوَلِيدِ وَحَرْمَلَةَ - قَالُوا حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، وَعَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تُقْطَعُ يَدُ السَّارِقِ إِلاَّ فِي رُبْعِ دِينَارٍ فَصَاعِدًا " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oʻgʻrining qoʻli faqat chorak dinor va undan yuqorisi (oʻgʻirlangani) uchungina kesiladi», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ўғрининг қўли фақат чорак динор ва ундан юқориси (ўғирлангани) учунгина кесилади», — дедилар.
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَهَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، وَأَحْمَدُ بْنُ عِيسَى، - وَاللَّفْظُ لِهَارُونَ وَأَحْمَدَ - قَالَ أَبُو الطَّاهِرِ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مَخْرَمَةُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَمْرَةَ، أَنَّهَا سَمِعَتْ عَائِشَةَ، تُحَدِّثُ أَنَّهَا سَمِعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تُقْطَعُ الْيَدُ إِلاَّ فِي رُبْعِ دِينَارٍ فَمَا فَوْقَهُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺ ni: ‹Qoʻl faqat chorak dinor va undan yuqorisi (oʻgʻirlangani) uchungina kesiladi›, — deganlarini eshitdim».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺ ни: ‹Қўл фақат чорак динор ва ундан юқориси (ўғирлангани) учунгина кесилади›, — деганларини эшитдим».
حَدَّثَنِي بِشْرُ بْنُ الْحَكَمِ الْعَبْدِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، بْنِ الْهَادِ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا سَمِعَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تُقْطَعُ يَدُ السَّارِقِ إِلاَّ فِي رُبْعِ دِينَارٍ فَصَاعِدًا " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺ ni: «Oʻgʻrining qoʻli faqat chorak dinor va undan yuqorisi (oʻgʻirlangani) uchungina kesiladi», — deyayotganlarini eshitdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺ ни: «Ўғрининг қўли фақат чорак динор ва ундан юқориси (ўғирлангани) учунгина кесилади», — деяётганларини эшитди.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الرُّؤَاسِيُّ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمْ تُقْطَعْ يَدُ سَارِقٍ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي أَقَلَّ مِنْ ثَمَنِ الْمِجَنِّ حَجَفَةٍ أَوْ تُرْسٍ وَكِلاَهُمَا ذُو ثَمَنٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonida oʻgʻrining qoʻli qalqon — hajafa yoki turs — bahosidan kamrog (narsa oʻgʻirlangani) uchun kesilmas edi; ularning har ikkovi qimmatli (narsa) edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонида ўғрининг қўли қалқон — ҳажафа ёки турс — баҳосидан камрог (нарса ўғирлангани) учун кесилмас эди; уларнинг ҳар иккови қимматли (нарса) эди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنَ عَائِشَةَ، أَنَّ قُرَيْشًا، أَهَمَّهُمْ شَأْنُ الْمَرْأَةِ الْمَخْزُومِيَّةِ الَّتِي سَرَقَتْ فَقَالُوا مَنْ يُكَلِّمُ فِيهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا وَمَنْ يَجْتَرِئُ عَلَيْهِ إِلاَّ أُسَامَةُ حِبُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَكَلَّمَهُ أُسَامَةُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ " . ثُمَّ قَامَ فَاخْتَطَبَ فَقَالَ " أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ وَايْمُ اللَّهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا " . وَفِي حَدِيثِ ابْنِ رُمْحٍ " إِنَّمَا هَلَكَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Qurayshni oʻgʻirlik qilgan maxzumiy ayolning ishi tashvishga soldi. Ular: «Bu (ayol) haqida Rasululloh ﷺ ga kim gapiradi?» dedilar. Soʻng: «Rasululloh ﷺ ning sevimlisi Usomadan boshqa kim u zotning oldida buni botinib aytadi?» dedilar. Bas, Usoma u zotga (bu haqda) gapirdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Allohning haddlaridan bir hadd haqida shafoat qilyapsanmi?» — dedilar. Soʻngra (oʻrinlaridan) turib, xutba qildilar va: «Ey odamlar! Sizlardan oldingilarni faqat shu halok qilgan: ular orasida obroʻli kishi oʻgʻirlik qilsa, uni qoʻyib yuborar, zaif kishi oʻgʻirlik qilsa, unga haddni qoʻllar edilar. Allohga qasamki, agar Muhammadning qizi Fotima oʻgʻirlik qilsa edi, albatta uning qoʻlini kesardim», — dedilar. Ibn Rumhning hadisida esa: «Sizlardan oldingilar faqat shu (sabab) halok boʻldilar», (deyilgan).Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Қурайшни ўғирлик қилган махзумий аёлнинг иши ташвишга солди. Улар: «Бу (аёл) ҳақида Расулуллоҳ ﷺ га ким гапиради?» дедилар. Сўнг: «Расулуллоҳ ﷺ нинг севимлиси Усомадан бошқа ким у зотнинг олдида буни ботиниб айтади?» дедилар. Бас, Усома у зотга (бу ҳақда) гапирди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳнинг ҳаддларидан бир ҳадд ҳақида шафоат қиляпсанми?» — дедилар. Сўнгра (ўринларидан) туриб, хутба қилдилар ва: «Эй одамлар! Сизлардан олдингиларни фақат шу ҳалок қилган: улар орасида обрўли киши ўғирлик қилса, уни қўйиб юборар, заиф киши ўғирлик қилса, унга ҳаддни қўллар эдилар. Аллоҳга қасамки, агар Муҳаммаднинг қизи Фотима ўғирлик қилса эди, албатта унинг қўлини кесардим», — дедилар. Ибн Румҳнинг ҳадисида эса: «Сизлардан олдингилар фақат шу (сабаб) ҳалок бўлдилар», (дейилган).
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَتِ امْرَأَةٌ مَخْزُومِيَّةٌ تَسْتَعِيرُ الْمَتَاعَ وَتَجْحَدُهُ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ تُقْطَعَ يَدُهَا فَأَتَى أَهْلُهَا أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ فَكَلَّمُوهُ فَكَلَّمَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهَا . ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ اللَّيْثِ وَيُونُسَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Maxzumiy bir ayol odamlardan narsa qarzga olib, soʻng (uni qaytarmasdan) inkor qilar edi. Shunda Nabiy ﷺ uning qoʻlini kesishga buyurdilar. Uning oilasi Usoma ibn Zayd huzuriga kelib, u bilan gaplashdi. U esa uning haqida Rasululloh ﷺ ga gapirdi. Soʻng (roviy) Lays va Yunus hadisiga oʻxshash (qissani) zikr qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Махзумий бир аёл одамлардан нарса қарзга олиб, сўнг (уни қайтармасдан) инкор қилар эди. Шунда Набий ﷺ унинг қўлини кесишга буюрдилар. Унинг оиласи Усома ибн Зайд ҳузурига келиб, у билан гаплашди. У эса унинг ҳақида Расулуллоҳ ﷺ га гапирди. Сўнг (ровий) Лайс ва Юнус ҳадисига ўхшаш (қиссани) зикр қилди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ إِحْدَانَا إِذَا كَانَتْ حَائِضًا أَمَرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَأْتَزِرُ بِإِزَارٍ ثُمَّ يُبَاشِرُهَا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Birimiz hayzli boʻlganda, Rasululloh ﷺ unga buyurar, bas, u izor (bel matosi) bilan (belini) bogʻlar edi; soʻng U Zot unga (tan) tegizar (mubosharat qilar) edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Биримиз ҳайзли бўлганда, Расулуллоҳ ﷺ унга буюрар, бас, у изор (бел матоси) билан (белини) боғлар эди; сўнг У Зот унга (тан) тегизар (мубошарат қилар) эдилар.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، ح وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ إِحْدَانَا إِذَا كَانَتْ حَائِضًا أَمَرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ تَأْتَزِرَ فِي فَوْرِ حَيْضَتِهَا ثُمَّ يُبَاشِرُهَا . قَالَتْ وَأَيُّكُمْ يَمْلِكُ إِرْبَهُ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمْلِكُ إِرْبَهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Birimiz hayzli boʻlganda, Rasululloh ﷺ unga — hayzining avji (qattiq oqqan payti)da — izor bilan (belini) bogʻlashni buyurar edilar; soʻng unga (tan) tegizar (mubosharat qilar) edilar. U dedi: Va sizlardan qaysingiz oʻz nafsiy istagini — Rasululloh ﷺ oʻz istagini boshqargani kabi — boshqara oladi?Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Биримиз ҳайзли бўлганда, Расулуллоҳ ﷺ унга — ҳайзининг авжи (қаттиқ оққан пайти)да — изор билан (белини) боғлашни буюрар эдилар; сўнг унга (тан) тегизар (мубошарат қилар) эдилар. У деди: Ва сизлардан қайсингиз ўз нафсий истагини — Расулуллоҳ ﷺ ўз истагини бошқаргани каби — бошқара олади?
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا اعْتَكَفَ يُدْنِي إِلَىَّ رَأْسَهُ فَأُرَجِّلُهُ وَكَانَ لاَ يَدْخُلُ الْبَيْتَ إِلاَّ لِحَاجَةِ الإِنْسَانِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ iʼtikofda boʻlganlarida, boshlarini menga yaqinlashtirar, bas, men uni tarar edim; va U Zot uyga faqat inson hojati (qazoyi hojat) uchungina kirar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ иътикофда бўлганларида, бошларини менга яқинлаштирар, бас, мен уни тарар эдим; ва У Зот уйга фақат инсон ҳожати (қазойи ҳожат) учунгина кирар эдилар.
وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ نَوْفَلٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُخْرِجُ إِلَىَّ رَأْسَهُ مِنَ الْمَسْجِدِ وَهُوَ مُجَاوِرٌ فَأَغْسِلُهُ وَأَنَا حَائِضٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ — U Zot mujovir (iʼtikofda) boʻlganlarida — boshlarini masjiddan menga chiqarar edilar; bas, men uni — oʻzim hayzli holda — yuvar edim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ — У Зот мужовир (иътикофда) бўлганларида — бошларини масжиддан менга чиқарар эдилар; бас, мен уни — ўзим ҳайзли ҳолда — ювар эдим.
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ ثَابِتِ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " نَاوِلِينِي الْخُمْرَةَ مِنَ الْمَسْجِدِ " . قَالَتْ فَقُلْتُ إِنِّي حَائِضٌ . فَقَالَ " إِنَّ حَيْضَتَكِ لَيْسَتْ فِي يَدِكِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Menga masjiddan xumra (kichik joynamoz)ni uzatib ber», dedilar. U dedi: Men: «Men hayzli edim» dedim. Shunda U Zot: «Albatta sening hayzing qoʻlingda emas», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Менга масжиддан хумра (кичик жойнамоз)ни узатиб бер», дедилар. У деди: Мен: «Мен ҳайзли эдим» дедим. Шунда У Зот: «Албатта сенинг ҳайзинг қўлингда эмас», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ حَجَّاجٍ، وَابْنِ أَبِي غَنِيَّةَ، عَنْ ثَابِتِ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أُنَاوِلَهُ الْخُمْرَةَ مِنَ الْمَسْجِدِ . فَقُلْتُ إِنِّي حَائِضٌ . فَقَالَ " تَنَاوَلِيهَا فَإِنَّ الْحَيْضَةَ لَيْسَتْ فِي يَدِكِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga masjiddan xumra (joynamoz)ni uzatishni buyurdilar. Men: «Men hayzli edim» dedim. Shunda U Zot: «Uni uzatib ber; albatta hayz qoʻlingda emas», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга масжиддан хумра (жойнамоз)ни узатишни буюрдилар. Мен: «Мен ҳайзли эдим» дедим. Шунда У Зот: «Уни узатиб бер; албатта ҳайз қўлингда эмас», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ مِسْعَرٍ، وَسُفْيَانَ، عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَشْرَبُ وَأَنَا حَائِضٌ، ثُمَّ أُنَاوِلُهُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَيَضَعُ فَاهُ عَلَى مَوْضِعِ فِيَّ فَيَشْرَبُ وَأَتَعَرَّقُ الْعَرْقَ وَأَنَا حَائِضٌ ثُمَّ أُنَاوِلُهُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَيَضَعُ فَاهُ عَلَى مَوْضِعِ فِيَّ . وَلَمْ يَذْكُرْ زُهَيْرٌ فَيَشْرَبُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men — oʻzim hayzli holda — ichar edim, soʻng uni (idishni) Paygʻambar ﷺ ga uzatar edim; bas, U Zot ogʻizlarini mening ogʻzim (teggan) joyiga qoʻyib ichar edilar. Va men — oʻzim hayzli holda — suyak (goʻshtini) yer edim, soʻng uni Paygʻambar ﷺ ga uzatar edim; bas, U Zot ogʻizlarini mening ogʻzim (teggan) joyiga qoʻyar edilar. Zuhayr «bas, U Zot ichar edilar»ni zikr qilmadi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен — ўзим ҳайзли ҳолда — ичар эдим, сўнг уни (идишни) Пайғамбар ﷺ га узатар эдим; бас, У Зот оғизларини менинг оғзим (тегган) жойига қўйиб ичар эдилар. Ва мен — ўзим ҳайзли ҳолда — суяк (гўштини) ер эдим, сўнг уни Пайғамбар ﷺ га узатар эдим; бас, У Зот оғизларини менинг оғзим (тегган) жойига қўяр эдилар. Зуҳайр «бас, У Зот ичар эдилар»ни зикр қилмади.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا دَاوُدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَكِّيُّ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَّكِئُ فِي حِجْرِي وَأَنَا حَائِضٌ فَيَقْرَأُ الْقُرْآنَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ mening quchogʻimda (etagimda) — men hayzli holda — yonboshlab, Qurʼon oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менинг қучоғимда (этагимда) — мен ҳайзли ҳолда — ёнбошлаб, Қуръон ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَنَامَ وَهُوَ جُنُبٌ تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ قَبْلَ أَنْ يَنَامَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ junub holda uxlamoqchi boʻlganlarida, uxlashdan oldin namoz uchun (qiladigan) tahoratlaridek tahorat qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жунуб ҳолда ухламоқчи бўлганларида, ухлашдан олдин намоз учун (қиладиган) таҳоратларидек таҳорат қилар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، وَوَكِيعٌ، وَغُنْدَرٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا كَانَ جُنُبًا فَأَرَادَ أَنْ يَأْكُلَ أَوْ يَنَامَ تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ junub boʻlib, yemoqchi yoki uxlamoqchi boʻlganlarida, namoz uchun (qiladigan) tahoratlaridek tahorat qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жунуб бўлиб, емоқчи ёки ухламоқчи бўлганларида, намоз учун (қиладиган) таҳоратларидек таҳорат қилар эдилар.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ، وَسَهْلُ بْنُ عُثْمَانَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ - وَاللَّفْظُ لأَبِي كُرَيْبٍ - قَالَ سَهْلٌ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ شَيْبَةَ، عَنْ مُسَافِعِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، قَالَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هَلْ تَغْتَسِلُ الْمَرْأَةُ إِذَا احْتَلَمَتْ وَأَبْصَرَتِ الْمَاءَ فَقَالَ " نَعَمْ " . فَقَالَتْ لَهَا عَائِشَةُ تَرِبَتْ يَدَاكِ وَأُلَّتْ . قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " دَعِيهَا وَهَلْ يَكُونُ الشَّبَهُ إِلاَّ مِنْ قِبَلِ ذَلِكِ إِذَا عَلاَ مَاؤُهَا مَاءَ الرَّجُلِ أَشْبَهَ الْوَلَدُ أَخْوَالَهُ وَإِذَا عَلاَ مَاءُ الرَّجُلِ مَاءَهَا أَشْبَهَ أَعْمَامَهُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol Rasululloh ﷺ ga: «Ayol — ehtilom boʻlib (tush koʻrib), (maniy) suvini koʻrsa — gʻusl qiladimi?» dedi. (Paygʻambar): «Ha» dedilar. Shunda Oisha unga: «Qoʻllaring tuproqqa belansin, sen kamsitilgin (xato qilding)» dedi. (Roviy) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ: «Uni (oʻz holiga) qoʻy; oʻxshashlik faqat mana shu sababli boʻladi-ku: agar ayolning suvi erkakning suvidan ustun kelsa, bola onasining tomoniga (togʻalariga) oʻxshaydi; agar erkakning suvi ayolning suvidan ustun kelsa, bola amakilariga oʻxshaydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир аёл Расулуллоҳ ﷺ га: «Аёл — эҳтилом бўлиб (туш кўриб), (маний) сувини кўрса — ғусл қиладими?» деди. (Пайғамбар): «Ҳа» дедилар. Шунда Оиша унга: «Қўлларинг тупроққа белансин, сен камситилгин (хато қилдинг)» деди. (Ровий) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уни (ўз ҳолига) қўй; ўхшашлик фақат мана шу сабабли бўлади-ку: агар аёлнинг суви эркакнинг сувидан устун келса, бола онасининг томонига (тоғаларига) ўхшайди; агар эркакнинг суви аёлнинг сувидан устун келса, бола амакиларига ўхшайди», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ يَبْدَأُ فَيَغْسِلُ يَدَيْهِ ثُمَّ يُفْرِغُ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ فَيَغْسِلُ فَرْجَهُ ثُمَّ يَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ ثُمَّ يَأْخُذُ الْمَاءَ فَيُدْخِلُ أَصَابِعَهُ فِي أُصُولِ الشَّعْرِ حَتَّى إِذَا رَأَى أَنْ قَدِ اسْتَبْرَأَ حَفَنَ عَلَى رَأْسِهِ ثَلاَثَ حَفَنَاتٍ ثُمَّ أَفَاضَ عَلَى سَائِرِ جَسَدِهِ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ janobatdan gʻusl qilganlarida, avval ikki qoʻllarini yuvish bilan boshlar edilar; soʻng oʻng (qoʻl)lari bilan chap (qoʻl)lariga (suv) quyar, bas, farjlarini (avratlarini) yuvar edilar; soʻng namoz uchun (qiladigan) tahoratlaridek tahorat qilar edilar; soʻng suv olib, barmoqlarini soch tublariga kiritar — toki (teri)ni (suv) tegizganlariga ishongach —, boshlariga uch hovuch (suv) quyar edilar; soʻng butun tanlariga (suv) quyar edilar; soʻng oyoqlarini yuvar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жанобатдан ғусл қилганларида, аввал икки қўлларини ювиш билан бошлар эдилар; сўнг ўнг (қўл)лари билан чап (қўл)ларига (сув) қуяр, бас, фаржларини (авратларини) ювар эдилар; сўнг намоз учун (қиладиган) таҳоратларидек таҳорат қилар эдилар; сўнг сув олиб, бармоқларини соч тубларига киритар — токи (тери)ни (сув) тегизганларига ишонгач —, бошларига уч ҳовуч (сув) қуяр эдилар; сўнг бутун танларига (сув) қуяр эдилар; сўнг оёқларини ювар эдилар.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ، حَدَّثَنِي أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ دَعَا بِشَىْءٍ نَحْوَ الْحِلاَبِ فَأَخَذَ بِكَفِّهِ بَدَأَ بِشِقِّ رَأْسِهِ الأَيْمَنِ ثُمَّ الأَيْسَرِ ثُمَّ أَخَذَ بِكَفَّيْهِ فَقَالَ بِهِمَا عَلَى رَأْسِهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ janobatdan gʻusl qilganlarida, hilob (sut sogʻiladigan idish) kabi bir narsa soʻrab, uni kaftlari bilan olar edilar; soʻng boshlarining oʻng tomonidan boshlar, soʻng chap (tomonidan); soʻng ikki kaftlari bilan olib, ularni (suv bilan) boshlariga quyar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жанобатдан ғусл қилганларида, ҳилоб (сут соғиладиган идиш) каби бир нарса сўраб, уни кафтлари билан олар эдилар; сўнг бошларининг ўнг томонидан бошлар, сўнг чап (томонидан); сўнг икки кафтлари билан олиб, уларни (сув билан) бошларига қуяр эдилар.
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَغْتَسِلُ مِنْ إِنَاءٍ هُوَ الْفَرَقُ مِنَ الْجَنَابَةِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ janobatdan ‹faraq› (deb atalgan) bir idishdan gʻusl qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жанобатдан ‹фарақ› (деб аталган) бир идишдан ғусл қилар эдилар.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، كِلاَهُمَا عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَغْتَسِلُ فِي الْقَدَحِ وَهُوَ الْفَرَقُ وَكُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَهُوَ فِي الإِنَاءِ الْوَاحِدِ . وَفِي حَدِيثِ سُفْيَانَ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ . قَالَ قُتَيْبَةُ قَالَ سُفْيَانُ وَالْفَرَقُ ثَلاَثَةُ آصُعٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ qadah (idish)da — u ‹faraq›dir — gʻusl qilar edilar; va men u bilan birga bitta idishdan gʻusl qilar edim. Sufyonning hadisida: «bitta idishdan» (deyilgan). Qutayba dedi: Sufyon dedi: «Faraq — uch soʼ (oʻlchov)dir».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қадаҳ (идиш)да — у ‹фарақ›дир — ғусл қилар эдилар; ва мен у билан бирга битта идишдан ғусл қилар эдим. Суфённинг ҳадисида: «битта идишдан» (дейилган). Қутайба деди: Суфён деди: «Фарақ — уч сў (ўлчов)дир».
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَفْلَحُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ تَخْتَلِفُ أَيْدِينَا فِيهِ مِنَ الْجَنَابَةِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men va Rasululloh ﷺ — janobatdan — bitta idishdan gʻusl qilar edik; qoʻllarimiz unda (idishda) navbatma-navbat (almashib) kirar edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен ва Расулуллоҳ ﷺ — жанобатдан — битта идишдан ғусл қилар эдик; қўлларимиз унда (идишда) навбатма-навбат (алмашиб) кирар эди.
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنْ مُعَاذَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم مِنْ إِنَاءٍ - بَيْنِي وَبَيْنَهُ - وَاحِدٍ فَيُبَادِرُنِي حَتَّى أَقُولَ دَعْ لِي دَعْ لِي . قَالَتْ وَهُمَا جُنُبَانِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men va Rasululloh ﷺ — men bilan Uning orasidagi — bitta idishdan gʻusl qilar edik; bas, U Zot mendan oldinga (shoshib) olar edilar — toki men: «Menga (ham) qoldir, menga (ham) qoldir» deya — edim. U dedi: Ular ikkovi junub (holda) edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен ва Расулуллоҳ ﷺ — мен билан Унинг орасидаги — битта идишдан ғусл қилар эдик; бас, У Зот мендан олдинга (шошиб) олар эдилар — токи мен: «Менга (ҳам) қолдир, менга (ҳам) қолдир» дея — эдим. У деди: Улар иккови жунуб (ҳолда) эдилар.