حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السُّكَيْنِ، حَدَّثَنَا أَبُو هَمَّامٍ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ، حَدَّثَنَا مُصْعَبُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ فَتَحَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بَابًا بَيْنَهُ وَبَيْنَ النَّاسِ أَوْ كَشَفَ سِتْرًا فَإِذَا النَّاسُ يُصَلُّونَ وَرَاءَ أَبِي بَكْرٍ فَحَمِدَ اللَّهَ عَلَى مَا رَأَى مِنْ حُسْنِ حَالِهِمْ رَجَاءَ أَنْ يَخْلُفَهُ اللَّهُ فِيهِمْ بِالَّذِي رَآهُمْ فَقَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَيُّمَا أَحَدٍ مِنَ النَّاسِ أَوْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أُصِيبَ بِمُصِيبَةٍ فَلْيَتَعَزَّ بِمُصِيبَتِهِ بِي عَنِ الْمُصِيبَةِ الَّتِي تُصِيبُهُ بِغَيْرِي فَإِنَّ أَحَدًا مِنْ أُمَّتِي لَنْ يُصَابَ بِمُصِيبَةٍ بَعْدِي أَشَدَّ عَلَيْهِ مِنْ مُصِيبَتِي " .
Oisha (roziyallohu anho) dedi: Rasululloh ﷺ oʻzlari bilan odamlar oʻrtasidagi bir eshikni ochdilar yoki bir pardani koʻtardilar, shu payt odamlar Abu Bakrning ortida namoz oʻqishayotgan edi. U zot koʻrgan ularning goʻzal holatlari uchun Allohga hamd aytdilar, Alloh ularning ichida oʻzlarini koʻrgan holatlari uzra oʻrinbosar qilishidan umidvor boʻlib: «Ey odamlar, kishilardan yoki moʻminlardan qaysi biri bir musibatga uchrasa, u meningdan boshqasidan yetgan musibati oʻrniga men bilan boʻlgan musibati bilan tasalli topsin. Zero, ummatimdan hech kim mendan keyin unga mening musibatimdan koʻra ogʻirroq musibatga uchramaydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: Расулуллоҳ ﷺ ўзлари билан одамлар ўртасидаги бир эшикни очдилар ёки бир пардани кўтардилар, шу пайт одамлар Абу Бакрнинг ортида намоз ўқишаётган эди. У зот кўрган уларнинг гўзал ҳолатлари учун Аллоҳга ҳамд айтдилар, Аллоҳ уларнинг ичида ўзларини кўрган ҳолатлари узра ўринбосар қилишидан умидвор бўлиб: «Эй одамлар, кишилардан ёки мўминлардан қайси бири бир мусибатга учраса, у менингдан бошқасидан етган мусибати ўрнига мен билан бўлган мусибати билан тасалли топсин. Зеро, умматимдан ҳеч ким мендан кейин унга менинг мусибатимдан кўра оғирроқ мусибатга учрамайди», дедилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ الدَّرَاوَرْدِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " كَسْرُ عَظْمِ الْمَيِّتِ كَكَسْرِهِ حَيًّا " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Marhumning suyagini sindirish uni tirikligida sindirish kabidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Марҳумнинг суягини синдириш уни тириклигида синдириш кабидир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَتَعَوَّذُ بِهَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ " أَذْهِبِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ . وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا " . فَلَمَّا ثَقُلَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي مَرَضِهِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ أَخَذْتُ بِيَدِهِ فَجَعَلْتُ أَمْسَحُهُ وَأَقُولُهَا . فَنَزَعَ يَدَهُ مِنْ يَدِي ثُمَّ قَالَ: " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَأَلْحِقْنِي بِالرَّفِيقِ الأَعْلَى " . قَالَتْ: فَكَانَ هَذَا آخِرَ مَا سَمِعْتُ مِنْ كَلاَمِهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ushbu kalimalar bilan panoh soʻrar edilar: «Zararni ketkaz, ey odamlar Robbi. Shifo ber, Shifo beruvchi Sensan, Sening shifongdan boshqa shifo yoʻqdir, hech qanday kasallik qoldirmaydigan shifo ber». Nabiy ﷺ oʻzlari vafot etgan kasalliklarida ogʻirlashganlarida, men u zotning qoʻllaridan ushlab, uni silar va shu duoni oʻqir edim. U zot qoʻllarini qoʻlimdan tortib olib, soʻng: «Ey Alloh, meni magʻfirat qil va meni oliy hamrohlarga qoʻshgin», dedilar. Oishadi: «Mana shu men u zotdan ﷺ eshitgan soʻnggi soʻz boʻldi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ушбу калималар билан паноҳ сўрар эдилар: «Зарарни кетказ, эй одамлар Робби. Шифо бер, Шифо берувчи Сенсан, Сенинг шифонгдан бошқа шифо йўқдир, ҳеч қандай касаллик қолдирмайдиган шифо бер». Набий ﷺ ўзлари вафот этган касалликларида оғирлашганларида, мен у зотнинг қўлларидан ушлаб, уни силар ва шу дуони ўқир эдим. У зот қўлларини қўлимдан тортиб олиб, сўнг: «Эй Аллоҳ, мени мағфират қил ва мени олий ҳамроҳларга қўшгин», дедилар. Оишади: «Мана шу мен у зотдан ﷺ эшитган сўнгги сўз бўлди», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ الْعُثْمَانِيُّ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " مَا مِنْ نَبِيٍّ يَمْرَضُ إِلاَّ خُيِّرَ بَيْنَ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ " . قَالَتْ فَلَمَّا كَانَ مَرَضُهُ الَّذِي قُبِضَ فِيهِ أَخَذَتْهُ بُحَّةٌ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ " مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ " . فَعَلِمْتُ أَنَّهُ خُيِّرَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasulullohning ﷺ: «Hech bir paygʻambar yoʻqki, u kasal boʻlganda dunyo bilan oxirat orasida ixtiyor berilmagan boʻlsin», deganlarini eshitdim. U ayoldi: «U zot oʻzlari vafot etgan kasalliklarida ovozlari boʻgʻilib qoldi, shunda men u zotning: {Alloh neʼmat bergan zotlar, paygʻambarlar, sodiqlar, shahidlar va solihlar bilan birga} (Niso 69), deyayotganlarini eshitdim. Shunda men u zotga ixtiyor berilganini bildim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳнинг ﷺ: «Ҳеч бир пайғамбар йўқки, у касал бўлганда дунё билан охират орасида ихтиёр берилмаган бўлсин», деганларини эшитдим. У аёлди: «У зот ўзлари вафот этган касалликларида овозлари бўғилиб қолди, шунда мен у зотнинг: {Аллоҳ неъмат берган зотлар, пайғамбарлар, содиқлар, шаҳидлар ва солиҳлар билан бирга} (Нисо 69), деяётганларини эшитдим. Шунда мен у зотга ихтиёр берилганини билдим», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ زَكَرِيَّا، عَنْ فِرَاسٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اجْتَمَعْنَ نِسَاءُ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَلَمْ تُغَادِرْ مِنْهُنَّ امْرَأَةٌ فَجَاءَتْ فَاطِمَةُ كَأَنَّ مِشْيَتَهَا مِشْيَةُ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ: " مَرْحَبًا بِابْنَتِي " . ثُمَّ أَجْلَسَهَا عَنْ شِمَالِهِ ثُمَّ إِنَّهُ أَسَرَّ إِلَيْهَا حَدِيثًا فَبَكَتْ فَاطِمَةُ. ثُمَّ إِنَّهُ سَارَّهَا. فَضَحِكَتْ أَيْضًا فَقُلْتُ لَهَا: مَا يُبْكِيكِ؟ قَالَتْ: مَا كُنْتُ لأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ . فَقُلْتُ: مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ فَرَحًا أَقْرَبَ مِنْ حُزْنٍ . فَقُلْتُ لَهَا حِينَ بَكَتْ: أَخَصَّكِ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِحَدِيثٍ دُونَنَا ثُمَّ تَبْكِينَ؟ وَسَأَلْتُهَا عَمَّا قَالَ . فَقَالَتْ: مَا كُنْتُ لأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ -صلى الله عليه وسلم - . حَتَّى إِذَا قُبِضَ سَأَلْتُهَا عَمَّا قَالَ. فَقَالَتْ: إِنَّهُ كَانَ يُحَدِّثُنِي أَنَّ جِبْرَائِيلَ كَانَ يُعَارِضُهُ بِالْقُرْآنِ فِي كُلِّ عَامٍ مَرَّةً وَأَنَّهُ عَارَضَهُ بِهِ الْعَامَ مَرَّتَيْنِ " وَلاَ أُرَانِي إِلاَّ قَدْ حَضَرَ أَجَلِي وَأَنَّكِ أَوَّلُ أَهْلِي لُحُوقًا بِي وَنِعْمَ السَّلَفُ أَنَا لَكِ " . فَبَكَيْتُ ثُمَّ إِنَّهُ سَارَّنِي فَقَالَ: " أَلاَ تَرْضَيْنَ أَنْ تَكُونِي سَيِّدَةَ نِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ - أَوْ نِسَاءِ هَذِهِ الأُمَّةِ - " . فَضَحِكْتُ لِذَلِكَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiyning ﷺ ayollari jamlanishdi, ulardan biror ayol qolmadi. Shunda Fotima keldi, uning yurishi Rasulullohning ﷺ yurishlari kabi edi. U zot: «Qizimga marhabo», dedilar. Soʻng uni chap tomonlariga oʻtqazdilar, keyin unga bir soʻzni sir qilib aytdilar, shunda Fotima yigʻlab yubordi. Soʻng u zot yana unga sir qilib aytdilar, u esa kulib yubordi. Men unga: «Seni nima yigʻlatdi?» dedim. U: «Men Rasulullohning ﷺ sirini oshkor qilmayman», dedi. Men: «Bugungidek gʻamga yaqin xursandchilikni koʻrmagan edim», dedim. U yigʻlaganida unga: «Rasululloh ﷺ senga bizdan yashirib maxsus bir gap aytdilarmi, keyin yigʻlaysanmi?» dedim va u zot nima deganlarini soʻradim. U: «Men Rasulullohning ﷺ sirini oshkor qilmayman», dedi. Nihoyat u zot vafot etganlarida, men undan u zot nima deganlarini soʻradim. U: «U zot menga Jibril har yili bir marta Qurʼonni u zotga oʻqib berar edi, bu yili esa uni ikki marta oʻqib berdi, deb aytdilar va: ‹Men oʻz ajalim yetganini koʻrmoqdaman, sen ahlim ichida menga birinchi qoʻshiladigansan, men sen uchun qanday ham yaxshi salaf boʻlaman›, dedilar. Shunda men yigʻladim. Soʻng u zot menga sir qilib: ‹Moʻminlar ayollarining yoki bu ummat ayollarining sarvari boʻlishingga rozi boʻlmaysanmi?› dedilar. Shunda men shundan kulib yubordim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набийнинг ﷺ аёллари жамланишди, улардан бирор аёл қолмади. Шунда Фотима келди, унинг юриши Расулуллоҳнинг ﷺ юришлари каби эди. У зот: «Қизимга марҳабо», дедилар. Сўнг уни чап томонларига ўтқаздилар, кейин унга бир сўзни сир қилиб айтдилар, шунда Фотима йиғлаб юборди. Сўнг у зот яна унга сир қилиб айтдилар, у эса кулиб юборди. Мен унга: «Сени нима йиғлатди?» дедим. У: «Мен Расулуллоҳнинг ﷺ сирини ошкор қилмайман», деди. Мен: «Бугунгидек ғамга яқин хурсандчиликни кўрмаган эдим», дедим. У йиғлаганида унга: «Расулуллоҳ ﷺ сенга биздан яшириб махсус бир гап айтдиларми, кейин йиғлайсанми?» дедим ва у зот нима деганларини сўрадим. У: «Мен Расулуллоҳнинг ﷺ сирини ошкор қилмайман», деди. Ниҳоят у зот вафот этганларида, мен ундан у зот нима деганларини сўрадим. У: «У зот менга Жибрил ҳар йили бир марта Қуръонни у зотга ўқиб берар эди, бу йили эса уни икки марта ўқиб берди, деб айтдилар ва: ‹Мен ўз ажалим етганини кўрмоқдаман, сен аҳлим ичида менга биринчи қўшиладигансан, мен сен учун қандай ҳам яхши салаф бўламан›, дедилар. Шунда мен йиғладим. Сўнг у зот менга сир қилиб: ‹Мўминлар аёлларининг ёки бу уммат аёлларининг сарвари бўлишингга рози бўлмайсанми?› дедилар. Шунда мен шундан кулиб юбордим», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُصْعَبُ بْنُ الْمِقْدَامِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ: قَالَتْ عَائِشَةُ: مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَشَدَّ عَلَيْهِ الْوَجَعُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men ogʻriqning ogʻirligi jihatidan Rasulullohdan ﷺ koʻra qattiqroq azoblangan birortasini koʻrmaganman.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен оғриқнинг оғирлиги жиҳатидан Расулуллоҳдан ﷺ кўра қаттиқроқ азобланган бирортасини кўрмаганман.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ سَرْجِسَ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَهُوَ يَمُوتُ وَعِنْدَهُ قَدَحٌ فِيهِ مَاءٌ فَيُدْخِلُ يَدَهُ فِي الْقَدَحِ ثُمَّ يَمْسَحُ وَجْهَهُ بِالْمَاءِ ثُمَّ يَقُولُ: " اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَى سَكَرَاتِ الْمَوْتِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasulullohni ﷺ vafot etayotgan paytlarida koʻrdim, yonlarida ichida suv boʻlgan idish bor edi. U zot qoʻllarini idishga solar, soʻng suv bilan yuzlarini silar va: «Ey Alloh, oʻlim togʻalariga sabr qilishimga menga yordam ber», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳни ﷺ вафот этаётган пайтларида кўрдим, ёнларида ичида сув бўлган идиш бор эди. У зот қўлларини идишга солар, сўнг сув билан юзларини силар ва: «Эй Аллоҳ, ўлим тоғаларига сабр қилишимга менга ёрдам бер», дер эдилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَأَبُو بَكْرٍ عِنْدَ امْرَأَتِهِ ابْنَةِ خَارِجَةَ بِالْعَوَالِي فَجَعَلُوا يَقُولُونَ لَمْ يَمُتِ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِنَّمَا هُوَ بَعْضُ مَا كَانَ يَأْخُذُهُ عِنْدَ الْوَحْىِ . فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ وَقَبَّلَ بَيْنَ عَيْنَيْهِ وَقَالَ أَنْتَ أَكْرَمُ عَلَى اللَّهِ مِنْ أَنْ يُمِيتَكَ مَرَّتَيْنِ قَدْ وَاللَّهِ مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ . وَعُمَرُ فِي نَاحِيَةِ الْمَسْجِدِ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَلاَ يَمُوتُ حَتَّى يَقْطَعَ أَيْدِيَ أُنَاسٍ مِنَ الْمُنَافِقِينَ كَثِيرٍ وَأَرْجُلَهُمْ . فَقَامَ أَبُو بَكْرٍ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ فَقَالَ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَىٌّ لَمْ يَمُتْ وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا فَإِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ مَاتَ {وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ} . قَالَ عُمَرُ فَلَكَأَنِّي لَمْ أَقْرَأْهَا إِلاَّ يَوْمَئِذٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ vafot etganlarida, Abu Bakr Avoliyda xotini, Xoricaning qizining oldida edi. Odamlar: «Nabiy ﷺ vafot etmadilar, bu faqat u zotni vahiy paytida tutadigan holatning bir qismidir», deya boshladilar. Soʻng Abu Bakr kelib, u zotning yuzlarini ochdi, koʻzlarining orasidan oʻpdi va: «Sen Alloh huzurida seni ikki marta oʻldirishidan koʻra ulugʻroqsan. Vallohi, Rasululloh ﷺ chindan ham vafot etdilar», dedi. Umar esa masjidning bir chetida: «Vallohi, Rasululloh ﷺ vafot etmadilar va munofiqlardan koʻplab odamlarning qoʻl-oyoqlarini kesmagunlaricha vafot etmaydilar», deb turgan edi. Shunda Abu Bakr turib, minbarga chiqdi va: «Kim Allohga ibodat qiladigan boʻlsa, albatta Alloh Tirikdir, oʻlmaydi. Kim Muhammadga ﷺ ibodat qiladigan boʻlsa, albatta Muhammad ﷺ vafot etdi», dedi va: {Muhammad faqat bir paygʻambardir, undan oldin ham kovuk paygʻambarlar oʻtgan. Agar u oʻlsa yoki oʻldirilsa, ortingizga qaytib ketasizmi? Kim ortinga qaytsa, Allohga hech qanday zarar yetkaza olmaydi. Alloh shukr qiluvchilarni mukofotlaydi} (Oli Imron 144), deb oyatni oʻqidi. Umardi: «Goʻyo men uni oʻsha kundan boshqa kunda oʻqimagan edim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ вафот этганларида, Абу Бакр Аволийда хотини, Хорисанинг қизининг олдида эди. Одамлар: «Набий ﷺ вафот этмадилар, бу фақат у зотни ваҳий пайтида тутадиган ҳолатнинг бир қисмидир», дея бошладилар. Сўнг Абу Бакр келиб, у зотнинг юзларини очди, кўзларининг орасидан ўпди ва: «Сен Аллоҳ ҳузурида сени икки марта ўлдиришидан кўра улуғроқсан. Валлоҳи, Расулуллоҳ ﷺ чиндан ҳам вафот этдилар», деди. Умар эса масжиднинг бир четида: «Валлоҳи, Расулуллоҳ ﷺ вафот этмадилар ва мунофиқлардан кўплаб одамларнинг қўл-оёқларини кесмагунларича вафот этмайдилар», деб турган эди. Шунда Абу Бакр туриб, минбарга чиқди ва: «Ким Аллоҳга ибодат қиладиган бўлса, албатта Аллоҳ Тирикдир, ўлмайди. Ким Муҳаммадга ﷺ ибодат қиладиган бўлса, албатта Муҳаммад ﷺ вафот этди», деди ва: {Муҳаммад фақат бир пайғамбардир, ундан олдин ҳам ковук пайғамбарлар ўтган. Агар у ўлса ёки ўлдирилса, ортингизга қайтиб кетасизми? Ким ортинга қайтса, Аллоҳга ҳеч қандай зарар етказа олмайди. Аллоҳ шукр қилувчиларни мукофотлайди} (Оли Имрон 144), деб оятни ўқиди. Умарди: «Гўё мен уни ўша кундан бошқа кунда ўқимаган эдим», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: سَأَلَ حَمْزَةُ الأَسْلَمِيُّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ: إِنِّي أَصُومُ أَفَأَصُومُ فِي السَّفَرِ؟ فَقَالَ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنْ شِئْتَ فَصُمْ وَإِنْ شِئْتَ فَأَفْطِرْ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Hamza al-Aslamiy Allohning Rasuli ﷺ dan: «Men roʻza tutaman, safarda ham roʻza tutaymi?», deb soʻradi. Shunda u zot ﷺ: «Xohlasang roʻza tut, xohlasang roʻzani och», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ҳамза ал-Асламий Аллоҳнинг Расули ﷺ дан: «Мен рўза тутаман, сафарда ҳам рўза тутайми?», деб сўради. Шунда у зот ﷺ: «Хоҳласанг рўза тут, хоҳласанг рўзани оч», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ عُبَيْدَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: كُنَّا نَحِيضُ عِنْدَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَيَأْمُرُنَا بِقَضَاءِ الصَّوْمِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Biz Nabiy ﷺ zamonlarida hayz koʻrar edik, u zot bizga roʻzani qazo qilishni buyurar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Биз Набий ﷺ замонларида ҳайз кўрар эдик, у зот бизга рўзани қазо қилишни буюрар эдилар.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْمَاعِيلَ الْمُؤَدِّبُ، عَنْ مُجَالِدٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " مِنْ خَيْرِ خِصَالِ الصَّائِمِ السِّوَاكُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Roʻzador kishining eng yaxshi xislatlaridan biri misvokdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Рўзадор кишининг энг яхши хислатларидан бири мисвокдир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو التَّقِيِّ، هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ الْحِمْصِيُّ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، حَدَّثَنَا الزُّبَيْدِيُّ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ: اكْتَحَلَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَهُوَ صَائِمٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ roʻzador hollarida surma tortdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ рўзадор ҳолларида сурма тортдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ، قَالاَ: حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُقَبِّلُ فِي شَهْرِ الصَّوْمِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ roʻza oyida oʻpar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ рўза ойида ўпар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ. وَأَيُّكُمْ يَمْلِكُ إِرْبَهُ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَمْلِكُ إِرْبَهُ؟
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ roʻzador holatlarida oʻpar edilar. Sizlardan qay biringiz Rasululloh ﷺ oʻz nafsini idora qilganlaridek oʻz nafsini idora qila oladi?Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ рўзадор ҳолатларида ўпар эдилар. Сизлардан қай бирингиз Расулуллоҳ ﷺ ўз нафсини идора қилганларидек ўз нафсини идора қила олади?
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ: " هَلْ عِنْدَكُمْ شَىْءٌ؟ " . فَنَقُولُ: لاَ . فَيَقُولُ: " إِنِّي صَائِمٌ " . فَيُقِيمُ عَلَى صَوْمِهِ ثُمَّ يُهْدَى لَنَا شَىْءٌ فَيُفْطِرُ . قَالَتْ: وَرُبَّمَا صَامَ وَأَفْطَرَ . قُلْتُ: كَيْفَ ذَا؟ قَالَتْ: إِنَّمَا مَثَلُ هَذَا مَثَلُ الَّذِي يَخْرُجُ بِصَدَقَةٍ فَيُعْطِي بَعْضَهَا وَيُمْسِكُ بَعْضًا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ mening oldimga kirib: ‹Sizlarda biror narsa bormi?› deb soʻrardilar. Biz: ‹Yoʻq›, desak, u zot: ‹Unda men roʻzadorman›, derdilar va roʻzalarida davom etardilar. Soʻng bizga biror narsa hadya qilinsa, iftor qilardilar», dedi. U yana: «Baʼzan roʻza tutar, baʼzan roʻzasini ochar edilar», dedi. Men: «Bu qanday boʻladi?» dedim. U: «Bunday kishining misoli xuddi sadaqa bilan chiqib, uning bir qismini berib, bir qismini ushlab qoladigan kishining misoli kabidir», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ менинг олдимга кириб: ‹Сизларда бирор нарса борми?› деб сўрардилар. Биз: ‹Йўқ›, десак, у зот: ‹Унда мен рўзадорман›, дердилар ва рўзаларида давом этардилар. Сўнг бизга бирор нарса ҳадя қилинса, ифтор қилардилар», деди. У яна: «Баъзан рўза тутар, баъзан рўзасини очар эдилар», деди. Мен: «Бу қандай бўлади?» дедим. У: «Бундай кишининг мисоли худди садақа билан чиқиб, унинг бир қисмини бериб, бир қисмини ушлаб қоладиган кишининг мисоли кабидир», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَبِيتُ جُنُبًا. فَيَأْتِيهِ بِلاَلٌ، فَيُؤْذِنُهُ بِالصَّلاَةِ فَيَقُومُ فَيَغْتَسِلُ. فَأَنْظُرُ إِلَى تَحَدُّرِ الْمَاءِ مِنْ رَأْسِهِ. ثُمَّ يَخْرُجُ فَأَسْمَعُ صَوْتَهُ فِي صَلاَةِ الْفَجْرِ . قَالَ مُطَرِّفٌ: فَقُلْتُ لِعامِرٍأفِي رَمَضَانَ؟ قَالَ رَمَضَانُ وَغَيْرُهُ سَوَاءٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ junub holida tunni oʻtkazardilar. Soʻng Bilol kelib, u zotga namoz vaqtini bildirar edi. U zot turib, gʻusl qilardilar, men esa suvning boshlaridan oqib tushishiga qarab turardim. Soʻng u zot chiqar edilar, men esa bomdod namozida ovozlarini eshitardim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ жунуб ҳолида тунни ўтказардилар. Сўнг Билол келиб, у зотга намоз вақтини билдирар эди. У зот туриб, ғусл қилардилар, мен эса сувнинг бошларидан оқиб тушишига қараб турардим. Сўнг у зот чиқар эдилар, мен эса бомдод намозида овозларини эшитардим», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ يَزِيدَ الرِّشْكِ، عَنْ مُعَاذَةَ الْعَدَوِيَّةِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَصُومُ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ . قُلْتُ مِنْ أَيِّهِ؟ قَالَتْ: لَمْ يَكُنْ يُبَالِي مِنْ أَيِّهِ كَانَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ har oyda uch kun roʻza tutar edilar. Men: «Qaysi kunlarda?» deb soʻradim. U: «Qaysi kunlar boʻlishiga parvo qilmas edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳар ойда уч кун рўза тутар эдилар. Мен: «Қайси кунларда?» деб сўрадим. У: «Қайси кунлар бўлишига парво қилмас эдилар», деди.
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ صَامَ الْعَشْرَ قَطُّ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺni oʻn kunda roʻza tutgan holda hech qachon koʻrmadim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺни ўн кунда рўза тутган ҳолда ҳеч қачон кўрмадим», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَصُومُ عَاشُورَاءَ، وَيَأْمُرُ بِصِيَامِهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ Oshuro kuni roʻza tutar va uni tutishga buyurar edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ Ошуро куни рўза тутар ва уни тутишга буюрар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الأَزْدِيُّ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ، وَخَالِدُ بْنُ أَبِي يَزِيدَ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الْمَدَنِيُّ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " إِذَا نَزَلَ الرَّجُلُ بِقَوْمٍ فَلاَ يَصُومُ إِلاَّ بِإِذْنِهِمْ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kishi bir qavmning huzuriga tushsa, ularning izisiz roʻza tutmasin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Киши бир қавмнинг ҳузурига тушса, уларнинг изисиз рўза тутмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ، وَأَبُو إِسْحَاقَ الْهَرَوِيُّ إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَاتِمٍ قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَجْتَهِدُ فِي الْعَشْرِ الأَوَاخِرِ مَا لاَ يَجْتَهِدُ فِي غَيْرِهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ oxirgi oʻn kunda boshqa paytda qilmagan darajada ibodatga tirishar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ охирги ўн кунда бошқа пайтда қилмаган даражада ибодатга тиришар эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الزُّهْرِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ عُبَيْدِ بْنِ نِسْطَاسٍ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا دَخَلَتِ الْعَشْرُ أَحْيَا اللَّيْلَ وَشَدَّ الْمِئْزَرَ وَأَيْقَظَ أَهْلَهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ oxirgi oʻn kun kirganda kechani tirik oʻtkazar, belni mahkam bogʻlar va ahlini uygʻotar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ охирги ўн кун кирганда кечани тирик ўтказар, белни маҳкам боғлар ва аҳлини уйғотар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَعْتَكِفَ صَلَّى الصُّبْحَ ثُمَّ دَخَلَ الْمَكَانَ الَّذِي يُرِيدُ أَنْ يَعْتَكِفَ فِيهِ فَأَرَادَ أَنْ يَعْتَكِفَ الْعَشْرَ الأَوَاخِرَ مِنْ رَمَضَانَ فَأَمَرَ فَضُرِبَ لَهُ خِبَاءٌ فَأَمَرَتْ عَائِشَةُ بِخِبَاءٍ فَضُرِبَ لَهَا وَأَمَرَتْ حَفْصَةُ بِخِبَاءٍ فَضُرِبَ لَهَا فَلَمَّا رَأَتْ زَيْنَبُ خِبَاءَهُمَا أَمَرَتْ بِخِبَاءٍ فَضُرِبَ لَهَا فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " آلْبِرَّ تُرِدْنَ " . فَلَمْ يَعْتَكِفْ فِي رَمَضَانَ وَاعْتَكَفَ عَشْرًا مِنْ شَوَّالٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ eʼtikofga oʻtirmoqchi boʻlsalar, bomdodni oʻqir, soʻng eʼtikofda oʻtirmoqchi boʻlgan joyga kirar edilar. U zot Ramazonning oxirgi oʻn kunida eʼtikofda oʻtirmoqchi boʻldilar va oʻzlariga chodir tikilishini buyurdilar. Oisha ham chodir tikilishini buyurdi, unga chodir tikildi. Hafsa ham chodir tikilishini buyurdi, unga chodir tikildi. Zaynab ularning ikki chodirini koʻrgach, oʻzi ham chodir tikilishini buyurdi, unga chodir tikildi. Rasululloh ﷺ buni koʻrgach: «Yaxshilikni istayapsizlarmi?», dedilar. Bas, Ramazonda eʼtikofda oʻtirmadilar va Shavvoldan oʻn kun eʼtikofda oʻtirdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ эътикофга ўтирмоқчи бўлсалар, бомдодни ўқир, сўнг эътикофда ўтирмоқчи бўлган жойга кирар эдилар. У зот Рамазоннинг охирги ўн кунида эътикофда ўтирмоқчи бўлдилар ва ўзларига чодир тикилишини буюрдилар. Оиша ҳам чодир тикилишини буюрди, унга чодир тикилди. Ҳафса ҳам чодир тикилишини буюрди, унга чодир тикилди. Зайнаб уларнинг икки чодирини кўргач, ўзи ҳам чодир тикилишини буюрди, унга чодир тикилди. Расулуллоҳ ﷺ буни кўргач: «Яхшиликни истаяпсизларми?», дедилар. Бас, Рамазонда эътикофда ўтирмадилар ва Шавволдан ўн кун эътикофда ўтирдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، وَعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِنْ كُنْتُ لأَدْخُلُ الْبَيْتَ لِلْحَاجَةِ وَالْمَرِيضُ فِيهِ فَمَا أَسْأَلُ عَنْهُ إِلاَّ وَأَنَا مَارَّةٌ . قَالَتْ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لاَ يَدْخُلُ الْبَيْتَ إِلاَّ لِحَاجَةٍ إِذَا كَانُوا مُعْتَكِفِينَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men hojat uchun uyga kirar edim, unda kasal boʻlsa ham, faqat oʻtib ketayotib undan hol soʻrar edim». U yana aytdi: «Rasululloh ﷺ eʼtikofda boʻlganlarida uyga faqat hojat uchungina kirar edilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен ҳожат учун уйга кирар эдим, унда касал бўлса ҳам, фақат ўтиб кетаётиб ундан ҳол сўрар эдим». У яна айтди: «Расулуллоҳ ﷺ эътикофда бўлганларида уйга фақат ҳожат учунгина кирар эдилар».
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُدْنِي إِلَىَّ رَأْسَهُ وَهُوَ مُجَاوِرٌ فَأَغْسِلُهُ وَأُرَجِّلُهُ وَأَنَا فِي حُجْرَتِي وَأَنَا حَائِضٌ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ iʼtikofda boʻlganlarida boshlarini menga yaqinlashtirar edilar, men esa hujramda hayzli holatimda ekanligimda uni yuvib, sochlarini tarab qoʻyar edim, u zot masjidda edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ иътикофда бўлганларида бошларини менга яқинлаштирар эдилар, мен эса ҳужрамда ҳайзли ҳолатимда эканлигимда уни ювиб, сочларини тараб қўяр эдим, у зот масжидда эдилар», деди.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ اعْتَكَفَتْ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ امْرَأَةٌ مِنْ نِسَائِهِ فَكَانَتْ تَرَى الْحُمْرَةَ وَالصُّفْرَةَ فَرُبَّمَا وَضَعَتْ تَحْتَهَا الطَّسْتَ .
Oisha (roziyallohu anho) dedi: «Rasululloh ﷺning ayollaridan biri u zot bilan birga iʼtikof qildi. U ayol qizil va sargʻish rangdagi qonni koʻrar edi, baʼzan ostiga tos qoʻyib olar edi».Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: «Расулуллоҳ ﷺнинг аёлларидан бири у зот билан бирга иътикоф қилди. У аёл қизил ва сарғиш рангдаги қонни кўрар эди, баъзан остига тос қўйиб олар эди».
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الأَزْهَرِ، حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ مَيْمُونٍ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " النِّكَاحُ مِنْ سُنَّتِي فَمَنْ لَمْ يَعْمَلْ بِسُنَّتِي فَلَيْسَ مِنِّي وَتَزَوَّجُوا فَإِنِّي مُكَاثِرٌ بِكُمُ الأُمَمَ وَمَنْ كَانَ ذَا طَوْلٍ فَلْيَنْكِحْ وَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَعَلَيْهِ بِالصِّيَامِ فَإِنَّ الصَّوْمَ لَهُ وِجَاءٌ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Nikoh mening sunnatimdandir. Kim mening sunnatimga amal qilmasa, mendan emas. Uylaninglar, chunki men sizlar bilan ummatlar oldida koʻpchilik bilan faxrlanaman. Kimning imkoni boʻlsa, uylansin. Kim topmasa, roʻza tutishi lozim. Chunki roʻza uning uchun shahvatni sindiruvchidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Никоҳ менинг суннатимдандир. Ким менинг суннатимга амал қилмаса, мендан эмас. Уйланинглар, чунки мен сизлар билан умматлар олдида кўпчилик билан фахрланаман. Кимнинг имкони бўлса, уйлансин. Ким топмаса, рўза тутиши лозим. Чунки рўза унинг учун шаҳватни синдирувчидир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " أَيُّمَا امْرَأَةٍ لَمْ يُنْكِحْهَا الْوَلِيُّ فَنِكَاحُهَا بَاطِلٌ فَنِكَاحُهَا بَاطِلٌ فَنِكَاحُهَا بَاطِلٌ فَإِنْ أَصَابَهَا فَلَهَا مَهْرُهَا بِمَا أَصَابَ مِنْهَا فَإِنِ اشْتَجَرُوا فَالسُّلْطَانُ وَلِيُّ مَنْ لاَ وَلِيَّ لَهُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir ayolni valiysi turmushga bermagan boʻlsa, uning nikohi botildir, uning nikohi botildir, uning nikohi botildir. Agar (er) unga yaqinlik qilgan boʻlsa, undan bahramand boʻlgani evaziga unga mahri tegishlidir. Agar ular tortishib qolsalar, valiysi yoʻq kishining valiysi sultondir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир аёлни валийси турмушга бермаган бўлса, унинг никоҳи ботилдир, унинг никоҳи ботилдир, унинг никоҳи ботилдир. Агар (эр) унга яқинлик қилган бўлса, ундан баҳраманд бўлгани эвазига унга маҳри тегишлидир. Агар улар тортишиб қолсалар, валийси йўқ кишининг валийси султондир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ أَبُو بَكْرٍ وَعِنْدِي جَارِيَتَانِ مِنْ جَوَارِي الأَنْصَارِ تُغَنِّيَانِ بِمَا تَقَاوَلَتْ بِهِ الأَنْصَارُ فِي يَوْمِ بُعَاثٍ . قَالَتْ وَلَيْسَتَا بِمُغَنِّيَتَيْنِ . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَبِمَزْمُورِ الشَّيْطَانِ فِي بَيْتِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَذَلِكَ فِي يَوْمِ عِيدِ الْفِطْرِ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " يَا أَبَا بَكْرٍ إِنَّ لِكُلِّ قَوْمٍ عِيدًا وَهَذَا عِيدُنَا " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Huzurimga Abu Bakr kirdi, yonimda ansorlarning qizlaridan ikki qiz Buʼas kuni ansorlar oʻzaro aytishgan narsalarni kuylab oʻtirar edi. U ikkovi ashulachi ham emas edi. Abu Bakr: «Paygʻambar ﷺ ning uyida shaytonning nay chalishimi?!» dedi. Bu Fitr hayiti kunida edi. Shunda Paygʻambar ﷺ: «Ey Abu Bakr, har bir qavmning hayiti bor, bu esa bizning hayitimizdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ҳузуримга Абу Бакр кирди, ёнимда ансорларнинг қизларидан икки қиз Буъас куни ансорлар ўзаро айтишган нарсаларни куйлаб ўтирар эди. У иккови ашулачи ҳам эмас эди. Абу Бакр: «Пайғамбар ﷺ нинг уйида шайтоннинг най чалишими?!» деди. Бу Фитр ҳайити кунида эди. Шунда Пайғамбар ﷺ: «Эй Абу Бакр, ҳар бир қавмнинг ҳайити бор, бу эса бизнинг ҳайитимиздир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ مَوْلًى، لِعَائِشَةَ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا نَظَرْتُ - أَوْ مَا رَأَيْتُ - فَرْجَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَطُّ . قَالَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ أَبُو نُعَيْمٍ عَنْ مَوْلاَةٍ لِعَائِشَةَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺning avratlariga aslo qaramadim — yoki koʻrmadim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг авратларига асло қарамадим — ёки кўрмадим», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ بْنِ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ فِيمَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْقُرْآنِ ثُمَّ سَقَطَ لاَ يُحَرِّمُ إِلاَّ عَشْرُ رَضَعَاتٍ أَوْ خَمْسٌ مَعْلُومَاتٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Alloh Qurʼonda nozil qilgan, soʻng (tilovati) bekor qilingan narsalardan biri: «Faqat oʻn marta yoki maʼlum besh marta emizishgina harom qiladi», degan (hukm) edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аллоҳ Қуръонда нозил қилган, сўнг (тиловати) бекор қилинган нарсалардан бири: «Фақат ўн марта ёки маълум беш марта эмизишгина ҳаром қилади», деган (ҳукм) эди.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَاءَتْ سَهْلَةُ بِنْتُ سُهَيْلٍ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَرَى فِي وَجْهِ أَبِي حُذَيْفَةَ الْكَرَاهِيَةَ مِنْ دُخُولِ سَالِمٍ عَلَىَّ . فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " أَرْضِعِيهِ " . قَالَتْ كَيْفَ أُرْضِعُهُ وَهُوَ رَجُلٌ كَبِيرٌ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَقَالَ " قَدْ عَلِمْتُ أَنَّهُ رَجُلٌ كَبِيرٌ " . فَفَعَلَتْ فَأَتَتِ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَتْ مَا رَأَيْتُ فِي وَجْهِ أَبِي حُذَيْفَةَ شَيْئًا أَكْرَهُهُ بَعْدُ . وَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Sahla bint Suhayl Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, Solim mening oldimga kirganida Abu Huzayfaning yuzida norozilik alomatini koʻryapman», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Uni emiz», dedilar. U: «Uni qanday emizaman, axir u katta odam-ku?» dedi. Rasululloh ﷺ jilmayib: «Uning katta odam ekanini bilaman», dedilar. Bas, u shunday qildi. Soʻng Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Shundan keyin Abu Huzayfaning yuzida menga yoqmaydigan biror narsani koʻrmadim», dedi. U (Abu Huzayfa) Badrda ishtirok etgan edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Саҳла бинт Суҳайл Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, Солим менинг олдимга кирганида Абу Ҳузайфанинг юзида норозилик аломатини кўряпман», деди. Шунда Набий ﷺ: «Уни эмиз», дедилар. У: «Уни қандай эмизаман, ахир у катта одам-ку?» деди. Расулуллоҳ ﷺ жилмайиб: «Унинг катта одам эканини биламан», дедилар. Бас, у шундай қилди. Сўнг Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Шундан кейин Абу Ҳузайфанинг юзида менга ёқмайдиган бирор нарсани кўрмадим», деди. У (Абу Ҳузайфа) Бадрда иштирок этган эди.
حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، . وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَقَدْ نَزَلَتْ آيَةُ الرَّجْمِ وَرَضَاعَةُ الْكَبِيرِ عَشْرًا وَلَقَدْ كَانَ فِي صَحِيفَةٍ تَحْتَ سَرِيرِي فَلَمَّا مَاتَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَتَشَاغَلْنَا بِمَوْتِهِ دَخَلَ دَاجِنٌ فَأَكَلَهَا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Darhaqiqat, rajm (toshboʻron) oyati va katta odamni oʻn marta emizish oyati nozil boʻlgan edi va u karavotimning tagidagi bir sahifada bor edi. Rasululloh ﷺ vafot etib, biz uning vafoti bilan band boʻlib qolganimizda, uy hayvoni kirib uni yeb qoʻydi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Дарҳақиқат, ражм (тошбўрон) ояти ва катта одамни ўн марта эмизиш ояти нозил бўлган эди ва у каравотимнинг тагидаги бир саҳифада бор эди. Расулуллоҳ ﷺ вафот этиб, биз унинг вафоти билан банд бўлиб қолганимизда, уй ҳайвони кириб уни еб қўйди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَتَانِي عَمِّي مِنَ الرَّضَاعَةِ أَفْلَحُ بْنُ أَبِي قُعَيْسٍ يَسْتَأْذِنُ عَلَىَّ بَعْدَ مَا ضُرِبَ الْحِجَابُ فَأَبَيْتُ أَنْ آذَنَ لَهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَىَّ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ " إِنَّهُ عَمُّكِ فَأْذَنِي لَهُ " . فَقُلْتُ إِنَّمَا أَرْضَعَتْنِي الْمَرْأَةُ وَلَمْ يُرْضِعْنِي الرَّجُلُ قَالَ " تَرِبَتْ يَدَاكِ أَوْ يَمِينُكِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Hijob (parda tutish) buyrugʻi kelganidan keyin emizishlik amakim Aflah ibn Abu Quays mening oldimga kirishga izn soʻrab keldi. Men unga izn berishdan bosh tortdim, toki Nabiy ﷺ oldimga kirib: «U amaking-ku, unga izn ber», dedilar. Men: «Meni ayol emizgan, erkak emizmagan-ku», dedim. U zot: «Qoʻling tuproqqa belansin» yoki «Oʻng qoʻling tuproqqa belansin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ҳижоб (парда тутиш) буйруғи келганидан кейин эмизишлик амаким Афлаҳ ибн Абу Қуайс менинг олдимга киришга изн сўраб келди. Мен унга изн беришдан бош тортдим, токи Набий ﷺ олдимга кириб: «У амакинг-ку, унга изн бер», дедилар. Мен: «Мени аёл эмизган, эркак эмизмаган-ку», дедим. У зот: «Қўлинг тупроққа белансин» ёки «Ўнг қўлинг тупроққа белансин», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَاءَ عَمِّي مِنَ الرَّضَاعَةِ يَسْتَأْذِنُ عَلَىَّ فَأَبَيْتُ أَنْ آذَنَ لَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " فَلْيَلِجْ عَلَيْكِ عَمُّكِ " . فَقُلْتُ إِنَّمَا أَرْضَعَتْنِي الْمَرْأَةُ وَلَمْ يُرْضِعْنِي الرَّجُلُ . قَالَ " إِنَّهُ عَمُّكِ فَلْيَلِجْ عَلَيْكِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Emizishlik amakim oldimga kirishga izn soʻrab keldi, men esa unga izn berishdan bosh tortdim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Amaking oldingga kirsin», dedilar. Men: «Meni ayol emizgan, erkak emizmagan-ku», dedim. U zot: «U amaking-ku, oldingga kirsin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Эмизишлик амаким олдимга киришга изн сўраб келди, мен эса унга изн беришдан бош тортдим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Амакинг олдингга кирсин», дедилар. Мен: «Мени аёл эмизган, эркак эмизмаган-ку», дедим. У зот: «У амакинг-ку, олдингга кирсин», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، قَالاَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقْسِمُ بَيْنَ نِسَائِهِ فَيَعْدِلُ ثُمَّ يَقُولُ " اللَّهُمَّ هَذَا فِعْلِي فِيمَا أَمْلِكُ فَلاَ تَلُمْنِي فِيمَا تَمْلِكُ وَلاَ أَمْلِكُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ayollari orasida navbatni taqsimlar, adolat qilar, soʻngra: «Ey Allohim, bu men qoʻlimda boʻlgan narsadagi ishimdir. Sen egalik qilib, men egalik qilolmagan narsada meni malomat qilmagin», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аёллари орасида навбатни тақсимлар, адолат қилар, сўнгра: «Эй Аллоҳим, бу мен қўлимда бўлган нарсадаги ишимдир. Сен эгалик қилиб, мен эгалик қилолмаган нарсада мени маломат қилмагин», дер эдилар.
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، . أَنَّهَا قَالَتْ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ {وَالصُّلْحُ خَيْرٌ} فِي رَجُلٍ كَانَتْ تَحْتَهُ امْرَأَةٌ قَدْ طَالَتْ صُحْبَتُهَا وَوَلَدَتْ مِنْهُ أَوْلاَدًا فَأَرَادَ أَنْ يَسْتَبْدِلَ بِهَا فَرَاضَتْهُ عَلَى أَنْ تُقِيمَ عِنْدَهُ وَلاَ يَقْسِمَ لَهَا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: {Sulh yaxshiroqdir} (Niso 128) degan oyat bir kishi haqida nozil boʻldi. Uning nikohida bir ayol bor edi, u bilan uzoq yashagan va undan bola koʻrgan edi. Keyin u ayolni boshqasiga almashtirmoqchi boʻldi. Shunda ayol: u zotning huzurida qolishiga va oʻziga navbat berilmasligiga rozi boʻlib, u bilan yarashdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: {Сулҳ яхшироқдир} (Нисо 128) деган оят бир киши ҳақида нозил бўлди. Унинг никоҳида бир аёл бор эди, у билан узоқ яшаган ва ундан бола кўрган эди. Кейин у аёлни бошқасига алмаштирмоқчи бўлди. Шунда аёл: у зотнинг ҳузурида қолишига ва ўзига навбат берилмаслигига рози бўлиб, у билан ярашди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ ذَرِيحٍ، عَنِ الْبَهِيِّ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ عَثَرَ أُسَامَةُ بِعَتَبَةِ الْبَابِ فَشُجَّ فِي وَجْهِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " أَمِيطِي عَنْهُ الأَذَى " . فَتَقَذَّرْتُهُ فَجَعَلَ يَمَصُّ عَنْهُ الدَّمَ وَيَمُجُّهُ عَنْ وَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ " لَوْ كَانَ أُسَامَةُ جَارِيَةً لَحَلَّيْتُهُ وَكَسَوْتُهُ حَتَّى أُنَفِّقَهُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Usoma eshik boʻsagʻasiga qoqilib yiqildi va yuzi jarohatlandi. Rasululloh ﷺ: «Undan bu ozorni ket», dedilar. Men esa undan hazar qildim. Shunda u zot ozzatlari qonni soʻrib, yuzidan tuflab tashlay boshladilar, soʻng: «Agar Usoma qiz bola boʻlganida, uni bezar, kiyintirar va turmushga berardim», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Усома эшик бўсағасига қоқилиб йиқилди ва юзи жароҳатланди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ундан бу озорни кет», дедилар. Мен эса ундан ҳазар қилдим. Шунда у зот оззатлари қонни сўриб, юзидан туфлаб ташлай бошладилар, сўнг: «Агар Усома қиз бола бўлганида, уни безар, кийинтирар ва турмушга берардим», дедилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَابَقَنِي النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَسَبَقْتُهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ men bilan yugurish musobaqasi qildilar, men u zotdan oʻzib ketdim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ мен билан югуриш мусобақаси қилдилар, мен у зотдан ўзиб кетдим.
حَدَّثَنَا أَبُو بَدْرٍ، عَبَّادُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا حَبَّانُ بْنُ هِلاَلٍ، حَدَّثَنَا مُبَارَكُ بْنُ فَضَالَةَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أُمِّ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ الْمَدِينَةَ وَهُوَ عَرُوسٌ بِصَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَىٍّ جِئْنَ نِسَاءُ الأَنْصَارِ فَأَخْبَرْنَ عَنْهَا . قَالَتْ فَتَنَكَّرْتُ وَتَنَقَّبْتُ فَذَهَبْتُ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِلَى عَيْنِي فَعَرَفَنِي . قَالَتْ فَالْتَفَتَ فَأَسْرَعْتُ الْمَشْىَ فَأَدْرَكَنِي فَاحْتَضَنَنِي فَقَالَ " كَيْفَ رَأَيْتِ " . قَالَتْ قُلْتُ أَرْسِلْ يَهُودِيَّةٌ وَسْطَ يَهُودِيَّاتٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Safiyya binti Huyayga uylanib, kuyov holatida Madinaga kelganlarida, ansor ayollari kelib, u haqida gapirib berishdi. Men esa qiyofamni oʻzgartirib, yuzimni yopib bordim. Rasululloh ﷺ mening koʻzimga qarab, meni tanib qoldilar. Men yuzimni burib, tez yura boshladim. Ammo u zot menga yetib olib, meni bagʻirlariga bosdilar va: «Uni qanday koʻrding?» dedilar. Men: «Meni qoʻyib yubor, yahudiy ayollari orasidagi bir yahudiy ayol ekan», dedim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Сафийя бинти Ҳуяйга уйланиб, куёв ҳолатида Мадинага келганларида, ансор аёллари келиб, у ҳақида гапириб беришди. Мен эса қиёфамни ўзгартириб, юзимни ёпиб бордим. Расулуллоҳ ﷺ менинг кўзимга қараб, мени таниб қолдилар. Мен юзимни буриб, тез юра бошладим. Аммо у зот менга етиб олиб, мени бағирларига босдилар ва: «Уни қандай кўрдинг?» дедилар. Мен: «Мени қўйиб юбор, яҳудий аёллари орасидаги бир яҳудий аёл экан», дедим.