حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ عَنْ الضَّبِّ قَالَ لَا آكُلُهُ وَلَا أُحَرِّمُهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Rasululloh ﷺdan eshitdim — u zotdan bir kishi kaltakesak (zabb) haqida soʻragan edi. U zot: «Men uni yemayman, lekin (uni) harom ham qilmayman», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺдан эшитдим — у зотдан бир киши калтакесак (забб) ҳақида сўраган эди. У зот: «Мен уни емайман, лекин (уни) ҳаром ҳам қилмайман», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَوَقَّتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ ذَا الْحُلَيْفَةِ وَلِأَهْلِ الشَّامِ الْجُحْفَةَ وَلِأَهْلِ نَجْدٍ قَرْنًا قَالَ ابْنُ عُمَرَ وَنُبِّئْتُ أَنَّهُ وَقَّتَ لِأَهْلِ الْيَمَنِ يَلَمْلَمَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ Madina ahli uchun Zul-Hulayfani, Shom ahli uchun Juhfani, Najd ahli uchun Qarnni miqot qilib belgiladilar. Ibn Umar aytdi: Menga u zot Yaman ahli uchun Yalamlamni miqot qilib belgilaganlari haqidagi xabar yetdi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Мадина аҳли учун Зул-Ҳулайфани, Шом аҳли учун Жуҳфани, Нажд аҳли учун Қарнни миқот қилиб белгиладилар. Ибн Умар айтди: Менга у зот Яман аҳли учун Яламламни миқот қилиб белгилаганлари ҳақидаги хабар етди.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ بَيْعِ الثَّمَرِ أَوْ النَّخْلِ حَتَّى يَبْدُوَ صَلَاحُهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ meva yoki xurmoni pishiqligi koʻrinmaguncha sotishdan qaytardilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ мева ёки хурмони пишиқлиги кўринмагунча сотишдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ زَيْدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَسَأَلَ رَجُلٌ ابْنَ عُمَرَ عَنْ بَيْعِ النَّخْلِ فَقَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ بَيْعِ النَّخْلِ حَتَّى يَبْدُوَ صَلَاحُهُ
Zayd ibn Jubayr aytdi: Bir kishi Ibn Umardan xurmo (hosili)ni sotish haqida soʻradi. U: «Rasululloh ﷺ xurmoni pishiqligi koʻrinmaguncha sotishdan qaytardilar», dedi.Зайд ибн Жубайр айтди: Бир киши Ибн Умардан хурмо (ҳосили)ни сотиш ҳақида сўради. У: «Расулуллоҳ ﷺ хурмони пишиқлиги кўринмагунча сотишдан қайтардилар», деди.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّهُ كَانَ يُصَلِّي عَلَى رَاحِلَتِهِ حَيْثُ وَجَّهَتْ وَزَعَمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَفْعَلُهُ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u ulovi qay tomonga yuz tutsa, oʻsha tomonga (qarab) namoz oʻqir edi va Rasululloh ﷺ shunday qilganlarini aytar edi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у улови қай томонга юз тутса, ўша томонга (қараб) намоз ўқир эди ва Расулуллоҳ ﷺ шундай қилганларини айтар эди.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ جَبَلَةَ بْنِ سُحَيْمٍ قَالَكَانَ ابْنُ الزُّبَيْرِ يَرْزُقُنَا التَّمْرَ وَبِالنَّاسِ يَوْمَئِذٍ جَهْدٌ قَالَ فَمَرَّ بِنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَنَهَانَا عَنْ الْإِقْرَانِ وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْإِقْرَانِ إِلَّا أَنْ يَسْتَأْذِنَ الرَّجُلُ أَخَاهُ
Jabala ibn Suhaym aytdi: Ibn Zubayr bizga xurmo rizq qilib berar edi, oʻsha kunlari odamlarga (ochlik) qiyinchiligi yetgan edi. (Jabala) dedi: Abdulloh ibn Umar yonimizdan oʻtdi va bizni (xurmoni) juftlab yeyishdan qaytardi hamda: «Albatta, Rasululloh ﷺ — kishi birodaridan ruxsat soʻramaguncha — juftlab yeyishdan qaytardilar», dedi.Жабала ибн Суҳайм айтди: Ибн Зубайр бизга хурмо ризқ қилиб берар эди, ўша кунлари одамларга (очлик) қийинчилиги етган эди. (Жабала) деди: Абдуллоҳ ибн Умар ёнимиздан ўтди ва бизни (хурмони) жуфтлаб ейишдан қайтарди ҳамда: «Албатта, Расулуллоҳ ﷺ — киши биродаридан рухсат сўрамагунча — жуфтлаб ейишдан қайтардилар», деди.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ اشْتَرَى طَعَامًا فَلَا يَبِيعُهُ حَتَّى يَقْبِضَهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Kim taom sotib olsa, uni qoʻlga olib olmaguncha sotmasin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Ким таом сотиб олса, уни қўлга олиб олмагунча сотмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكٍ يَعْنِي الْحَنَفِيَّ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْبَيْتِ رَكْعَتَيْنِ
Simok al-Hanafiy aytdi: Men Ibn Umarning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ Bayt (Kaʼba) ichida ikki rakaat namoz oʻqidilar.Симок ал-Ҳанафий айтди: Мен Ибн Умарнинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ Байт (Каъба) ичида икки ракаат намоз ўқидилар.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَحَجَّاجٌ قَالَ مُحَمَّدٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَقَالَ حَجَّاجٌ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكٍ الْحَنَفِيِّ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى فِي الْبَيْتِ وَسَتَأْتُونَ مَنْ يَنْهَاكُمْ عَنْهُ
Simok al-Hanafiy aytdi: Men Ibn Umarning shunday deganini eshitdim: «Albatta, Rasululloh ﷺ Bayt (Kaʼba) ichida namoz oʻqidilar; sizlarga esa buni man qiladigan kishi keladi».Симок ал-Ҳанафий айтди: Мен Ибн Умарнинг шундай деганини эшитдим: «Албатта, Расулуллоҳ ﷺ Байт (Каъба) ичида намоз ўқидилар; сизларга эса буни ман қиладиган киши келади».
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ نَجْرَانَأَنَّهُ سَأَلَ ابْنَ عُمَرَ فَقَالَ إِنَّمَا أَسْأَلُكَ عَنْ اثْنَتَيْنِ عَنْ الزَّبِيبِ وَالتَّمْرِ وَعَنْ السَّلَمِ فِي النَّخْلِ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِرَجُلٍ سَكْرَانَ فَقَالَ إِنَّمَا شَرِبْتُ زَبِيبًا وَتَمْرًا قَالَ فَجَلَدَهُ الْحَدَّ وَنَهَى عَنْهُمَا أَنْ يُجْمَعَا قَالَ وَأَسْلَمَ رَجُلٌ فِي نَخْلٍ لِرَجُلٍ فَقَالَ لَمْ تَحْمِلْ نَخْلُهُ ذَلِكَ الْعَامَ فَأَرَادَ أَنْ يَأْخُذَ دَرَاهِمَهُ فَلَمْ يُعْطِهِ فَأَتَى بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَمْ تَحْمِلْ نَخْلُهُ قَالَ لَا قَالَ فَفِيمَ تَحْبِسُ دَرَاهِمَهُ قَالَ فَدَفَعَهَا إِلَيْهِ قَالَ وَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ السَّلَمِ فِي النَّخْلِ حَتَّى يَبْدُوَ صَلَاحُهُ
Najronlik bir kishi Ibn Umardan soʻrab: «Men sendan faqat ikki narsa haqida — mayiz bilan xurmo (aralashmasi) haqida va xurmoga salam (oldindan haq toʻlab savdo qilish) haqida soʻrayman», dedi. Ibn Umar dedi: Rasululloh ﷺ huzurlariga mast bir kishi keltirildi. U: «Men faqat mayiz bilan xurmo (sharobini) ichdim», dedi. Shunda u zot unga had (jazosini) urdirdilar va ikkisini (aralashtirib) qoʻshishdan qaytardilar. (Ibn Umar) dedi: Yana bir kishi boshqa bir kishining xurmozoriga salam qildi. Soʻng (haligi kishining) xurmozori oʻsha yili hosil bermadi va u dirhamlarini qaytarib olmoqchi boʻldi, lekin (xurmozor egasi) unga bermadi. Uni Rasululloh ﷺ huzurlariga olib kelishdi. U zot: «Xurmozoring hosil bermadimi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unda nega uning dirhamlarini ushlab turibsan?» dedilar. Shunda u ularni unga topshirdi. Va Rasululloh ﷺ xurmoga uning pishiqligi koʻrinmaguncha salam qilishdan qaytardilar.Нажронлик бир киши Ибн Умардан сўраб: «Мен сендан фақат икки нарса ҳақида — майиз билан хурмо (аралашмаси) ҳақида ва хурмога салам (олдиндан ҳақ тўлаб савдо қилиш) ҳақида сўрайман», деди. Ибн Умар деди: Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига маст бир киши келтирилди. У: «Мен фақат майиз билан хурмо (шаробини) ичдим», деди. Шунда у зот унга ҳад (жазосини) урдирдилар ва иккисини (аралаштириб) қўшишдан қайтардилар. (Ибн Умар) деди: Яна бир киши бошқа бир кишининг хурмозорига салам қилди. Сўнг (ҳалиги кишининг) хурмозори ўша йили ҳосил бермади ва у дирҳамларини қайтариб олмоқчи бўлди, лекин (хурмозор эгаси) унга бермади. Уни Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига олиб келишди. У зот: «Хурмозоринг ҳосил бермадими?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Унда нега унинг дирҳамларини ушлаб турибсан?» дедилар. Шунда у уларни унга топширди. Ва Расулуллоҳ ﷺ хурмога унинг пишиқлиги кўринмагунча салам қилишдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ عَنْ الضَّبِّ فَقَالَ لَا آكُلُهُ وَلَا أُحَرِّمُهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Rasululloh ﷺdan eshitdim — u zot minbarda turgan holatlarida bir kishi kaltakesak (zabb) haqida soʻragan edi. Shunda u zot: «Men uni yemayman, lekin (uni) harom ham qilmayman», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺдан эшитдим — у зот минбарда турган ҳолатларида бир киши калтакесак (забб) ҳақида сўраган эди. Шунда у зот: «Мен уни емайман, лекин (уни) ҳаром ҳам қилмайман», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ قَالَ عِكْرِمَةُ بْنُ خَالِدٍ سَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ عَنْ الْعُمْرَةِ قَبْلَ الْحَجِّ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ لَا بَأْسَ عَلَى أَحَدٍ يَعْتَمِرُ قَبْلَ أَنْ يَحُجَّ قَالَ عِكْرِمَةُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِاعْتَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ يَحُجَّ
Ikrima ibn Xolid aytdi: Men Abdulloh ibn Umardan hajdan oldin umra qilish haqida soʻradim. Ibn Umar: «Hajdan oldin umra qilgan kishiga hech qanday zarar yoʻq», dedi. Ikrima dedi: Abdulloh: «Nabiy ﷺ hajdan oldin umra qilganlar», dedi.Икрима ибн Холид айтди: Мен Абдуллоҳ ибн Умардан ҳаждан олдин умра қилиш ҳақида сўрадим. Ибн Умар: «Ҳаждан олдин умра қилган кишига ҳеч қандай зарар йўқ», деди. Икрима деди: Абдуллоҳ: «Набий ﷺ ҳаждан олдин умра қилганлар», деди.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَقَامَ رَجُلٌ فِي مَسْجِدِ الْمَدِينَةِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مِنْ أَيْنَ تَأْمُرُنَا أَنْ نُهِلَّ قَالَ مُهَلُّ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مِنْ ذِي الْحُلَيْفَةِ وَمُهَلُّ أَهْلِ الشَّامِ مِنْ الْجُحْفَةِ وَمُهَلُّ أَهْلِ نَجْدٍ مِنْ قَرْنٍ قَالَ لِي نَافِعٌ وَقَالَ لِي ابْنُ عُمَرَ وَزَعَمُوا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَمُهَلُّ أَهْلِ الْيَمَنِ مِنْ يَلَمْلَمَ وَكَانَ يَقُولُ لَا أَذْكُرُ ذَلِكَ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Madina masjidida bir kishi turib: «Yo Rasululloh, bizni qayerdan ehromga kirishimizga buyurasiz?» dedi. U zot: «Madina ahlining ehrom joyi Zul-Hulayfadan, Shom ahlining ehrom joyi Juhfadan, Najd ahlining ehrom joyi Qarndandir», dedilar. Nofiʼ menga aytdi: Ibn Umar menga: «Ular Nabiy ﷺ: ‹Yaman ahlining ehrom joyi Yalamlamdandir›, deganlar, deb daʼvo qiladilar», dedi. Va u: «Men buni eslamayman», der edi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мадина масжидида бир киши туриб: «Ё Расулуллоҳ, бизни қаердан эҳромга киришимизга буюрасиз?» деди. У зот: «Мадина аҳлининг эҳром жойи Зул-Ҳулайфадан, Шом аҳлининг эҳром жойи Жуҳфадан, Нажд аҳлининг эҳром жойи Қарндандир», дедилар. Нофиъ менга айтди: Ибн Умар менга: «Улар Набий ﷺ: ‹Яман аҳлининг эҳром жойи Яламламдандир›, деганлар, деб даъво қиладилар», деди. Ва у: «Мен буни эсламайман», дер эди.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَقَالَ نَافِعٌ وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَقُولُ وَزِدْتُ أَنَا لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ فِي يَدَيْكَ لَبَّيْكَ وَالرَّغْبَاءُ إِلَيْكَ وَالْعَمَلُ
Nofiʼ xabar berdiki, Ibn Umar (roziyallohu anhumo) shunday der edi: Men Nabiy ﷺning: «Labbayk, Allohumma labbayk, labbayk, la sharika laka labbayk, innal-hamda van-niʼmata laka val-mulk, la sharika lak», deganlarini eshitdim. Nofiʼ dedi: Ibn Umar: «Men oʻzim: ‹Labbayk, labbayk va saʼdayk, val-xayru fi yadayk, labbayk, var-ragʻbau ilayka val-amal›, deb (unga) ziyoda qilar edim», der edi.Нофиъ хабар бердики, Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) шундай дер эди: Мен Набий ﷺнинг: «Лаббайк, Аллоҳумма лаббайк, лаббайк, ла шарика лака лаббайк, иннал-ҳамда ван-ниъмата лака вал-мулк, ла шарика лак», деганларини эшитдим. Нофиъ деди: Ибн Умар: «Мен ўзим: ‹Лаббайк, лаббайк ва саъдайк, вал-хайру фи ядайк, лаббайк, вар-рағбау илайка вал-амал›, деб (унга) зиёда қилар эдим», дер эди.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَنْبَأَنَا حَنْظَلَةُ سَمِعْتُ طَاوُسًا يَقُولُسَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ هَلْ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْجَرِّ وَالدُّبَّاءِ قَالَ نَعَمْ
Tovus aytdi: Men Ibn Umardan eshitdim — undan bir kishi: «Rasululloh ﷺ sopol xum va qovoq idishdan qaytarganmilar?» deb soʻragan edi. U: «Ha», dedi.Товус айтди: Мен Ибн Умардан эшитдим — ундан бир киши: «Расулуллоҳ ﷺ сопол хум ва қовоқ идишдан қайтарганмилар?» деб сўраган эди. У: «Ҳа», деди.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ حَنْظَلَةَ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ اقْتَنَى كَلْبًا إِلَّا ضَارِيًا أَوْ كَلْبَ مَاشِيَةٍ فَإِنَّهُ يَنْقُصُ مِنْ أَجْرِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطَانِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim ov iti yoki chorva itidan boshqa it saqlasa, albatta, har kuni uning ajridan ikki qirot kamayadi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ов ити ёки чорва итидан бошқа ит сақласа, албатта, ҳар куни унинг ажридан икки қирот камаяди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ فَقُلْتُأَنُهِيَ عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ فَقَالَ قَدْ زَعَمُوا ذَاكَ فَقُلْتُ مَنْ زَعَمَ ذَاكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ زَعَمُوا ذَاكَ فَقُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَدْ زَعَمُوا ذَاكَقَالَ فَصَرَفَهُ اللَّهُ تَعَالَى عَنِّي يَوْمَئِذٍ وَكَانَ أَحَدُهُمْ إِذَا سُئِلَ أَنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَضِبَ ثُمَّ هَمَّ بِصَاحِبِهِ
Sobit al-Bunoniy aytdi: Men Ibn Umardan soʻrab: «Sopol xumdagi nabizdan qaytarilganmi?» dedim. U: «Shunday deb daʼvo qilishdi», dedi. Men: «Buni kim aytdi, Nabiy ﷺmi?» dedim. U: «Shunday deb daʼvo qilishdi», dedi. Men: «Ey Abu Abdurrahmon, sen buni Nabiy ﷺdan eshitdingmi?» dedim. U: «Shunday deb daʼvo qilishdi», dedi. (Sobit) dedi: Oʻsha kuni Alloh taolo uni (uning gʻazabini) mendan burdi; ularning biridan: «Sen buni Nabiy ﷺdan eshitdingmi?» deb soʻralsa, gʻazablanar va suhbatdoshiga (yomonlik qilishga) qasd qilar edi.Собит ал-Буноний айтди: Мен Ибн Умардан сўраб: «Сопол хумдаги набиздан қайтарилганми?» дедим. У: «Шундай деб даъво қилишди», деди. Мен: «Буни ким айтди, Набий ﷺми?» дедим. У: «Шундай деб даъво қилишди», деди. Мен: «Эй Абу Абдурраҳмон, сен буни Набий ﷺдан эшитдингми?» дедим. У: «Шундай деб даъво қилишди», деди. (Собит) деди: Ўша куни Аллоҳ таоло уни (унинг ғазабини) мендан бурди; уларнинг биридан: «Сен буни Набий ﷺдан эшитдингми?» деб сўралса, ғазабланар ва суҳбатдошига (ёмонлик қилишга) қасд қилар эди.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يُحَدِّثُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ لَمْ يَجِدْ نَعْلَيْنِ فَلْيَلْبَسْ خُفَّيْنِ وَلْيَشُقَّهُمَا أَوْ لِيَقْطَعْهُمَا أَسْفَلَ مِنْ الْكَعْبَيْنِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Kimda ikki (poy) oyoq kiyim topilmasa, mahsi kiysin va uni ikki toʻpigʻidan pastroq qilib yorsin yoki kessin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Кимда икки (пой) оёқ кийим топилмаса, маҳси кийсин ва уни икки тўпиғидан пастроқ қилиб ёрсин ёки кессин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يُحَدِّثُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ نَهَى عَنْ الْوَرْسِ وَالزَّعْفَرَانِ قَالَ شُعْبَةُ فَقُلْتُ أَنَا لِلْمُحْرِمِ فَقَالَ نَعَمْ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladiki, u zot vars (sariq boʻyoq) va zaʼfarondan qaytardilar. Shuʼba dedi: Men: «Ehromdagi kishi uchunmi?» dedim. U: «Ha», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, у Набий ﷺдан ривоят қиладики, у зот варс (сариқ бўёқ) ва заъфарондан қайтардилар. Шуъба деди: Мен: «Эҳромдаги киши учунми?» дедим. У: «Ҳа», деди.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِذَا قَالَ الرَّجُلُ لِأَخِيهِ أَنْتَ كَافِرٌ أَوْ يَا كَافِرُ فَقَدْ بَاءَ بِهَا أَحَدُهُمَا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Kishi birodariga: ‹Sen kofirsan› yoki ‹Ey kofir›, desa, u (soʻz) ikkisidan biriga qaytadi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Киши биродарига: ‹Сен кофирсан› ёки ‹Эй кофир›, деса, у (сўз) иккисидан бирига қайтади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ وَثَّابٍسَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ عَنْ الْغُسْلِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ قَالَ فَقَالَ أَمَرَنَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Yahyo ibn Vassob aytdi: Men Ibn Umardan juma kuni gʻusl qilish haqida soʻradim. U: «Rasululloh ﷺ bizni bunga buyurdilar», dedi.Яҳё ибн Вассоб айтди: Мен Ибн Умардан жума куни ғусл қилиш ҳақида сўрадим. У: «Расулуллоҳ ﷺ бизни бунга буюрдилар», деди.
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَثَلُ الْمُنَافِقِ كَمَثَلِ الشَّاةِ الْعَائِرَةِ بَيْنَ الْغَنَمَيْنِ تَعِيرُ إِلَى هَذِهِ مَرَّةً وَإِلَى هَذِهِ مَرَّةً لَا تَدْرِي أَهَذِهِ تَتْبَعُ أَمْ هَذِهِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Munofiqning misoli ikki poda oʻrtasida tentirab yurgan qoʻyga oʻxshaydi: u goh bu tomonga, goh u tomonga oʻtadi, qay biriga ergashishni bilmaydi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мунофиқнинг мисоли икки пода ўртасида тентираб юрган қўйга ўхшайди: у гоҳ бу томонга, гоҳ у томонга ўтади, қай бирига эргашишни билмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَسُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَسُئِلَ ابْنُ عُمَرَ عَنْ صَوْمِ يَوْمِ عَرَفَةَ فَقَالَ حَجَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَصُمْهُ وَحَجَجْتُ مَعَ أَبِي بَكْرٍ فَلَمْ يَصُمْهُ وَحَجَجْتُ مَعَ عُمَرَ فَلَمْ يَصُمْهُ وَحَجَجْتُ مَعَ عُثْمَانَ فَلَمْ يَصُمْهُ وَأَنَا لَا أَصُومُهُ وَلَا آمُرُ بِهِ وَلَا أَنْهَى عَنْهُ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً عَمَّنْ سَأَلَ ابْنَ عُمَرَ
Ibn Abu Najih otasidan rivoyat qiladi: Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan Arafa kuni roʻza tutish haqida soʻralganda, u: «Men Nabiy ﷺ bilan haj qildim, u zot uni roʻza tutmadilar; Abu Bakr bilan haj qildim, u ham tutmadi; Umar bilan haj qildim, u ham tutmadi; Usmon bilan haj qildim, u ham tutmadi. Men ham uni roʻza tutmayman, na buni buyuraman, na undan qaytaraman», dedi. Sufyon bir marta: «Ibn Umardan soʻragan kishidan (rivoyat qildi)», dedi.Ибн Абу Нажиҳ отасидан ривоят қилади: Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан Арафа куни рўза тутиш ҳақида сўралганда, у: «Мен Набий ﷺ билан ҳаж қилдим, у зот уни рўза тутмадилар; Абу Бакр билан ҳаж қилдим, у ҳам тутмади; Умар билан ҳаж қилдим, у ҳам тутмади; Усмон билан ҳаж қилдим, у ҳам тутмади. Мен ҳам уни рўза тутмайман, на буни буюраман, на ундан қайтараман», деди. Суфён бир марта: «Ибн Умардан сўраган кишидан (ривоят қилди)», деди.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ إِذَا دَخَلَ إِلَى الصَّلَاةِ وَإِذَا رَكَعَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ وَلَا يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السُّجُودِ
Solim ibn Abdulloh otasidan rivoyat qiladi: Men Rasululloh ﷺni namozga kirganlarida, rukuʼ qilganlarida va boshlarini rukuʼdan koʻtarganlarida qoʻllarini koʻtarganlarini koʻrdim; sajdada esa buni qilmas edilar.Солим ибн Абдуллоҳ отасидан ривоят қилади: Мен Расулуллоҳ ﷺни намозга кирганларида, рукуъ қилганларида ва бошларини рукуъдан кўтарганларида қўлларини кўтарганларини кўрдим; саждада эса буни қилмас эдилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ قَالَكَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا دَخَلَ أَدْنَى الْحَرَمِ أَمْسَكَ عَنْ التَّلْبِيَةِ ثُمَّ يَأْتِي ذَا طُوًى فَيَبِيتُ بِهِ وَيُصَلِّي بِهِ صَلَاةَ الصُّبْحِ وَيَغْتَسِلُ وَيُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَلَ ذَلِكَ
Nofiʼ aytdi: Ibn Umar Haramning eng chekkasiga kirganida talbiyani toʻxtatar, soʻng Zu Tuvoga kelib oʻsha yerda tunar, oʻsha yerda subh namozini oʻqir va gʻusl qilar edi. Hamda Rasululloh ﷺ shunday qilganlarini soʻzlar edi.Нофиъ айтди: Ибн Умар Ҳарамнинг энг чеккасига кирганида талбияни тўхтатар, сўнг Зу Тувога келиб ўша ерда тунар, ўша ерда субҳ намозини ўқир ва ғусл қилар эди. Ҳамда Расулуллоҳ ﷺ шундай қилганларини сўзлар эди.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا جَاءَ أَحَدُكُمْ إِلَى الْجُمُعَةِ فَلْيَغْتَسِلْ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Rasululloh ﷺning: «Biringiz juma (namozi)ga kelsa, gʻusl qilsin», deganlarini eshitdim.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Бирингиз жума (намози)га келса, ғусл қилсин», деганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الَّذِي يَفُوتُهُ الْعَصْرُ كَأَنَّمَا وُتِرَ أَهْلَهُ وَمَالَهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Nabiy ﷺ: «Albatta, asr (namozi) qoʻldan ketgan kishi goʻyo ahli va molidan mahrum qilingandek boʻladi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Набий ﷺ: «Албатта, аср (намози) қўлдан кетган киши гўё аҳли ва молидан маҳрум қилингандек бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَنَادَى رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَأْمُرُنَا نُصَلِّي مِنْ اللَّيْلِ قَالَ يُصَلِّي أَحَدُكُمْ مَثْنَى مَثْنَى فَإِذَا خَشِيَ الصُّبْحَ يُصَلِّي وَاحِدَةً فَأَوْتَرَتْ لَهُ مَا قَدْ صَلَّى
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Bir kishi Rasululloh ﷺni chaqirib: «Yo Rasululloh, tunda qanday namoz oʻqishimizni buyurasiz?» dedi. U zot: «Biringiz ikki-ikki (rakaat) oʻqisin; subhdan qoʻrqqanida esa bitta (rakaat) oʻqisin — u oʻqigan (namozlarini) vitr qilib qoʻyadi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Бир киши Расулуллоҳ ﷺни чақириб: «Ё Расулуллоҳ, тунда қандай намоз ўқишимизни буюрасиз?» деди. У зот: «Бирингиз икки-икки (ракаат) ўқисин; субҳдан қўрққанида эса битта (ракаат) ўқисин — у ўқиган (намозларини) витр қилиб қўяди», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ تَلْبِيَةَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺning talbiyalari: «Labbayka Allohumma labbayk, labbayka lo sharika laka labbayk, innal-hamda van-niʼmata laka val-mulk, lo sharika lak», (degan soʻzlar) edi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺнинг талбиялари: «Лаббайка Аллоҳумма лаббайк, лаббайка ло шарика лака лаббайк, иннал-ҳамда ван-ниъмата лака вал-мулк, ло шарика лак», (деган сўзлар) эди.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مِنْ أَيْنَ نُهِلُّ قَالَ يُهِلُّ أَهْلُ الْمَدِينَةِ مِنْ ذِي الْحُلَيْفَةِ وَأَهْلُ الشَّأْمِ مِنْ الْجُحْفَةِ وَأَهْلُ نَجْدٍ مِنْ قَرْنٍ قَالَ وَيَقُولُونَ وَأَهْلُ الْيَمَنِ مِنْ يَلَمْلَمَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi: «Qayerdan ihromga kiramiz, ey Allohning Rasuli?» dedi. U zot: «Madina ahli Zul-Hulayfadan, Shom ahli al-Juhfadan, Najd ahli Qarndan ihromga kiradi», dedilar. (Ibn Umar): «Yaman ahli Yalamlamdan, deb aytadilar», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, бир киши: «Қаердан иҳромга кирамиз, эй Аллоҳнинг Расули?» деди. У зот: «Мадина аҳли Зул-Ҳулайфадан, Шом аҳли ал-Жуҳфадан, Нажд аҳли Қарндан иҳромга киради», дедилар. (Ибн Умар): «Яман аҳли Яламламдан, деб айтадилар», деди.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي صَخْرُ بْنُ جُوَيْرِيَةَ عَنْ نَافِعٍ قَالَلَمَّا خَلَعَ النَّاسُ يَزِيدَ بْنَ مُعَاوِيَةَ جَمَعَ ابْنُ عُمَرَ بَنِيهِ وَأَهْلَهُ ثُمَّ تَشَهَّدَ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّا قَدْ بَايَعْنَا هَذَا الرَّجُلَ عَلَى بَيْعِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الْغَادِرَ يُنْصَبُ لَهُ لِوَاءٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُقَالُ هَذِهِ غَدْرَةُ فُلَانٍ وَإِنَّ مِنْ أَعْظَمِ الْغَدْرِ أَنْ لَا يَكُونَ الْإِشْرَاكُ بِاللَّهِ تَعَالَى أَنْ يُبَايِعَ رَجُلٌ رَجُلًا عَلَى بَيْعِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ يَنْكُثَ بَيْعَتَهُ فَلَا يَخْلَعَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمْ يَزِيدَ وَلَا يُشْرِفَنَّ أَحَدٌ مِنْكُمْ فِي هَذَا الْأَمْرِ فَيَكُونَ صَيْلَمٌ بَيْنِي وَبَيْنَهُ
Nofiʼ aytdi: Odamlar Yazid ibn Muoviyani (bayʼatdan) chetlatganlarida, Ibn Umar oʻgʻillarini va ahlini yigʻdi, tashahhud aytdi, soʻng shunday dedi: «Ammo baʼd: biz bu kishiga Alloh va Uning Rasulining bayʼati asosida bayʼat qilganmiz. Men Rasululloh ﷺning: ‹Albatta, ahdini buzgan kishi uchun qiyomat kunida bayroq tikiladi va — bu falonchining ahd buzishidir — deyiladi. Allohga shirk keltirishdan keyin eng katta ahd buzish — kishining boshqa bir kishiga Alloh va Uning Rasulining bayʼati asosida bayʼat qilib, soʻng bayʼatini buzishidir›, deganlarini eshitganman. Bas, sizlardan hech kim Yazidni (bayʼatdan) chetlatmasin va sizlardan hech kim bu ishga boʻyin choʻzmasin — aks holda men bilan uning orasi butkul kesiladi».Нофиъ айтди: Одамлар Язид ибн Муовияни (байъатдан) четлатганларида, Ибн Умар ўғилларини ва аҳлини йиғди, ташаҳҳуд айтди, сўнг шундай деди: «Аммо баъд: биз бу кишига Аллоҳ ва Унинг Расулининг байъати асосида байъат қилганмиз. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Албатта, аҳдини бузган киши учун қиёмат кунида байроқ тикилади ва — бу фалончининг аҳд бузишидир — дейилади. Аллоҳга ширк келтиришдан кейин энг катта аҳд бузиш — кишининг бошқа бир кишига Аллоҳ ва Унинг Расулининг байъати асосида байъат қилиб, сўнг байъатини бузишидир›, деганларини эшитганман. Бас, сизлардан ҳеч ким Язидни (байъатдан) четлатмасин ва сизлардан ҳеч ким бу ишга бўйин чўзмасин — акс ҳолда мен билан унинг ораси буткул кесилади».
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ بَنِي غِفَارٍ فِي مَجْلِسِ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنِي فُلَانٌأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِطَعَامٍ مِنْ خُبْزٍ وَلَحْمٍ فَقَالَ نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ فَنُووِلَ ذِرَاعًا فَأَكَلَهَا قَالَ يَحْيَى لَا أَعْلَمُهُ إِلَّا هَكَذَا ثُمَّ قَالَ نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ فَنُووِلَ ذِرَاعًا فَأَكَلَهَا ثُمَّ قَالَ نَاوِلْنِي الذِّرَاعَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا هُمَا ذِرَاعَانِ فَقَالَ وَأَبِيكَ لَوْ سَكَتَّ مَا زِلْتُ أُنَاوَلُ مِنْهَا ذِرَاعًا مَا دَعَوْتُ بِهِ فَقَالَ سَالِمٌ أَمَّا هَذِهِ فَلَا سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَنْهَاكُمْ أَنْ تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ
Yahyo ibn Abu Ishoq aytdi: Solim ibn Abdullohning majlisida Bani Gʻifordan bir kishi menga soʻzlab berdi; unga falonchi soʻzlab berganki, Rasululloh ﷺga nondan va goʻshtdan taom keltirildi. U zot: «Menga kurak (goʻshtini) uzat», dedilar. Ularga bir kurak uzatildi, u zot uni yedilar. Yahyo dedi: Men buni faqat shunday deb bilaman. Soʻng u zot: «Menga kurakni uzat», dedilar. Yana bir kurak uzatildi, uni ham yedilar. Soʻng: «Menga kurakni uzat», dedilar. Shunda u: «Yo Rasululloh, axir ular ikkitagina-ku», dedi. U zot: «Otangga qasamki, agar jim tursang edi, men soʻraganim sayin menga undan kurak uzatilaverar edi», dedilar. Shunda Solim: «Ammo bunisi — yoʻq! Men Abdulloh ibn Umarning shunday deganini eshitganman: Rasululloh ﷺ: ‹Albatta, Alloh tabaraka va taolo sizlarni otalaringiz bilan qasam ichishdan qaytaradi›, dedilar», dedi.Яҳё ибн Абу Ишоқ айтди: Солим ибн Абдуллоҳнинг мажлисида Бани Ғифордан бир киши менга сўзлаб берди; унга фалончи сўзлаб берганки, Расулуллоҳ ﷺга нондан ва гўштдан таом келтирилди. У зот: «Менга курак (гўштини) узат», дедилар. Уларга бир курак узатилди, у зот уни едилар. Яҳё деди: Мен буни фақат шундай деб биламан. Сўнг у зот: «Менга куракни узат», дедилар. Яна бир курак узатилди, уни ҳам едилар. Сўнг: «Менга куракни узат», дедилар. Шунда у: «Ё Расулуллоҳ, ахир улар иккитагина-ку», деди. У зот: «Отангга қасамки, агар жим турсанг эди, мен сўраганим сайин менга ундан курак узатилаверар эди», дедилар. Шунда Солим: «Аммо буниси — йўқ! Мен Абдуллоҳ ибн Умарнинг шундай деганини эшитганман: Расулуллоҳ ﷺ: ‹Албатта, Аллоҳ табарака ва таоло сизларни оталарингиз билан қасам ичишдан қайтаради›, дедилар», деди.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَكُنْتُ عِنْدَ ابْنِ عُمَرَ وَسُئِلَ عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ فَقَالَ حَرَّمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَقَّ عَلَيَّ لَمَّا سَمِعْتُهُ فَأَتَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ إِنَّ ابْنَ عُمَرَ سُئِلَ عَنْ شَيْءٍ قَالَ فَجَعَلْتُ أُعَظِّمُهُ فَقَالَ وَمَا هُوَ قُلْتُ سُئِلَ عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ فَقَالَ حَرَّمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ صَدَقَ حَرَّمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقُلْتُ وَمَا الْجَرُّ قَالَ كُلُّ شَيْءٍ صُنِعَ مِنْ مَدَرٍ
Saʼid ibn Jubayr aytdi: Men Ibn Umarning huzurida edim, undan sopol xumda tayyorlangan nabiz haqida soʻralganda, u: «Rasululloh ﷺ uni harom qildilar», dedi. Buni eshitganimda menga ogʻir botdi. Shunda men Ibn Abbosning oldiga borib: «Ibn Umardan bir narsa soʻraldi», dedim — va men uni ulugʻ ish qilib koʻrsata boshladim. U: «Nima u?» dedi. Men: «Undan sopol xumda tayyorlangan nabiz haqida soʻraldi, u esa: ‹Rasululloh ﷺ uni harom qildilar›, dedi», dedim. U: «U toʻgʻri aytibdi, Rasululloh ﷺ uni harom qildilar», dedi. Men: «Sopol xum nima?» dedim. U: «Loydan yasalgan har qanday narsa», dedi.Саъид ибн Жубайр айтди: Мен Ибн Умарнинг ҳузурида эдим, ундан сопол хумда тайёрланган набиз ҳақида сўралганда, у: «Расулуллоҳ ﷺ уни ҳаром қилдилар», деди. Буни эшитганимда менга оғир ботди. Шунда мен Ибн Аббоснинг олдига бориб: «Ибн Умардан бир нарса сўралди», дедим — ва мен уни улуғ иш қилиб кўрсата бошладим. У: «Нима у?» деди. Мен: «Ундан сопол хумда тайёрланган набиз ҳақида сўралди, у эса: ‹Расулуллоҳ ﷺ уни ҳаром қилдилар›, деди», дедим. У: «У тўғри айтибди, Расулуллоҳ ﷺ уни ҳаром қилдилар», деди. Мен: «Сопол хум нима?» дедим. У: «Лойдан ясалган ҳар қандай нарса», деди.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا نَقْتُلُ مِنْ الدَّوَابِّ إِذَا أَحْرَمْنَا فَقَالَ خَمْسٌ لَا جُنَاحَ عَلَى مَنْ قَتَلَهُنَّ فِي قَتْلِهِنَّ الْحِدَأَةُ وَالْفَأْرَةُ وَالْغُرَابُ وَالْعَقْرَبُ وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Bir kishi: «Yo Rasululloh, ehromga kirganimizda jonivorlardan qaysilarini oʻldiraylik?» dedi. U zot: «Besh narsa borki, ularni oʻldirgan kishiga oʻldirganida gunoh yoʻq: kalxat, sichqon, qargʻa, chayon va qopagʻon it», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Бир киши: «Ё Расулуллоҳ, эҳромга кирганимизда жониворлардан қайсиларини ўлдирайлик?» деди. У зот: «Беш нарса борки, уларни ўлдирган кишига ўлдирганида гуноҳ йўқ: калхат, сичқон, қарға, чаён ва қопағон ит», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَانْتَهَيْتُ إِلَى النَّاسِ وَقَدْ فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْخُطْبَةِ فَقُلْتُ مَاذَا قَامَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا نَهَى عَنْ الْمُزَفَّتِ وَالدُّبَّاءِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men odamlarning oldiga yetib borganimda, Rasululloh ﷺ xutbadan boʻshagan edilar. Men: «Rasululloh ﷺ nima haqida (turib) soʻzladilar?» dedim. Ular: «Smola surtilgan idish va qovoq idishdan qaytardilar», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен одамларнинг олдига етиб борганимда, Расулуллоҳ ﷺ хутбадан бўшаган эдилар. Мен: «Расулуллоҳ ﷺ нима ҳақида (туриб) сўзладилар?» дедим. Улар: «Смола суртилган идиш ва қовоқ идишдан қайтардилар», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ لَا أَعْلَمُهُ إِلَّاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حَلَفَ فَاسْتَثْنَى فَهُوَ بِالْخِيَارِ إِنْ شَاءَ أَنْ يَمْضِيَ عَلَى يَمِينِهِ وَإِنْ شَاءَ أَنْ يَرْجِعَ غَيْرَ حَنِثٍ أَوْ قَالَ غَيْرَ حَرَجٍحَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا حَلَفَ أَحَدُكُمْ فَذَكَرَهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi — uni faqat Nabiy ﷺdan (marfuʼ) deb bilaman —: u zot: «Kim qasam ichsa-yu, istisno qilsa, u ixtiyorlidir: xohlasa qasamiga amal qilaveradi, xohlasa qaytadi, qasamni buzgan boʻlmaydi», dedilar. Yoki: «gunohkor boʻlmaydi», dedilar. Yana Ibn Umardan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Biringiz qasam ichsa...» dedilar, soʻng (rovi) uni zikr qildi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади — уни фақат Набий ﷺдан (марфуъ) деб биламан —: у зот: «Ким қасам ичса-ю, истисно қилса, у ихтиёрлидир: хоҳласа қасамига амал қилаверади, хоҳласа қайтади, қасамни бузган бўлмайди», дедилар. Ёки: «гуноҳкор бўлмайди», дедилар. Яна Ибн Умардан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Бирингиз қасам ичса...» дедилар, сўнг (рови) уни зикр қилди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَرَأَى عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِي سُوقٍ ثَوْبًا مِنْ إِسْتَبْرَقٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ ابْتَعْتَ هَذَا الثَّوْبَ لِلْوَفْدِ قَالَ إِنَّمَا يَلْبَسُ الْحَرِيرَ أَوْ قَالَ هَذَا مَنْ لَا خَلَاقَ لَهُ قَالَ أَحْسِبُهُ قَالَ فِي الْآخِرَةِ قَالَ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ذَاكَ أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِثَوْبٍ مِنْهَا فَبَعَثَ بِهِ إِلَى عُمَرَ فَكَرِهَهُ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ بَعَثْتَ بِهِ إِلَيَّ وَقَدْ قُلْتَ فِيهِ مَا سَمِعْتُ إِنَّمَا يَلْبَسُ الْحَرِيرَ أَوْ قَالَ هَذَا مَنْ لَا خَلَاقَ لَهُ قَالَ إِنِّي لَمْ أَبْعَثْ بِهِ إِلَيْكَ لِتَلْبَسَهُ وَلَكِنْ بَعَثْتُ بِهِ إِلَيْكَ لِتُصِيبَ بِهِ ثَمَنًاقَالَ سَالِمٌ فَمِنْ أَجْلِ هَذَا الْحَدِيثِ كَانَ ابْنُ عُمَرَ يَكْرَهُ الْعَلَمَ فِي الثَّوْبِ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Umar ibn Xattob bozorda istabraqdan (qalin ipakdan) boʻlgan bir kiyimni koʻrdi-da: «Ey Rasululloh, shu kiyimni elchilar (kelganda kiyish) uchun sotib olsangiz edi», dedi. U zot: «Ipakni — yoki: buni — faqat (oxiratda) nasibasi yoʻq kishi kiyadi», dedilar. (Rovi) aytdi: u zot: «oxiratda», deganlar deb oʻylayman. Shundan keyin Nabiy ﷺga oʻsha (matodan) bir kiyim keltirildi, u zot uni Umarga yubordilar. Umar buni yoqtirmadi va Nabiy ﷺning oldilariga kelib: «Ey Allohning Nabiysi, uni menga yubordingiz, holbuki uning haqida men eshitgan soʻzni — ipakni faqat nasibasi yoʻq kishi kiyadi, deganingizni — aytgan edingiz», dedi. U zot: «Men uni senga kiyishing uchun yubormadim, balki undan bir baho (pul) topishing uchun yubordim», dedilar. Solim aytdi: Mana shu hadis sababli Ibn Umar kiyimdagi (ipak) hoshiyani yoqtirmas edi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Умар ибн Хаттоб бозорда истабрақдан (қалин ипакдан) бўлган бир кийимни кўрди-да: «Эй Расулуллоҳ, шу кийимни элчилар (келганда кийиш) учун сотиб олсангиз эди», деди. У зот: «Ипакни — ёки: буни — фақат (охиратда) насибаси йўқ киши кияди», дедилар. (Рови) айтди: у зот: «охиратда», деганлар деб ўйлайман. Шундан кейин Набий ﷺга ўша (матодан) бир кийим келтирилди, у зот уни Умарга юбордилар. Умар буни ёқтирмади ва Набий ﷺнинг олдиларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Набийси, уни менга юбордингиз, ҳолбуки унинг ҳақида мен эшитган сўзни — ипакни фақат насибаси йўқ киши кияди, деганингизни — айтган эдингиз», деди. У зот: «Мен уни сенга кийишинг учун юбормадим, балки ундан бир баҳо (пул) топишинг учун юбордим», дедилар. Солим айтди: Мана шу ҳадис сабабли Ибн Умар кийимдаги (ипак) ҳошияни ёқтирмас эди.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ قَالَقُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَقْرَأُ خَلْفَ الْإِمَامِ قَالَ تُجْزِئُكَ قِرَاءَةُ الْإِمَامِ قُلْتُ رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ أُطِيلُ فِيهِمَا الْقِرَاءَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي صَلَاةَ اللَّيْلِ مَثْنَى مَثْنَى قَالَ قُلْتُ إِنَّمَا سَأَلْتُكَ عَنْ رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ قَالَ إِنَّكَ لَضَخْمٌ أَلَسْتَ تَرَانِي أَبْتَدِئُ الْحَدِيثَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي صَلَاةَ اللَّيْلِ مَثْنَى مَثْنَى فَإِذَا خَشِيَ الصُّبْحَ أَوْتَرَ بِرَكْعَةٍ ثُمَّ يَضَعُ رَأْسَهُ فَإِنْ شِئْتَ قُلْتَ نَامَ وَإِنْ شِئْتَ قُلْتَ لَمْ يَنَمْ ثُمَّ يَقُومُ إِلَيْهِمَا وَالْأَذَانُ فِي أُذُنَيْهِ فَأَيُّ طُولٍ يَكُونُ ثُمَّ قُلْتُ رَجُلٌ أَوْصَى بِمَالٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَيُنْفَقُ مِنْهُ فِي الْحَجِّ قَالَ أَمَا إِنَّكُمْ لَوْ فَعَلْتُمْ كَانَ مِنْ سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ قُلْتُ رَجُلٌ تَفُوتُهُ رَكْعَةٌ مَعَ الْإِمَامِ فَسَلَّمَ الْإِمَامُ أَيَقُومُ إِلَى قَضَائِهَا قَبْلَ أَنْ يَقُومَ الْإِمَامُ قَالَ كَانَ الْإِمَامُ إِذَا سَلَّمَ قَامَ قُلْتُ الرَّجُلُ يَأْخُذُ بِالدَّيْنِ أَكْثَرَ مِنْ مَالِهِ قَالَ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عِنْدَ اسْتِهِ عَلَى قَدْرِ غَدْرَتِهِ
Anas ibn Siyrin aytdi: Men Abdulloh ibn Umarga: «Imom ortida qiroat qilaymi?» dedim. U: «Senga imomning qiroati kifoya qiladi», dedi. Men: «Bomdodning ikki rakaati — ularda qiroatni uzaytiraymi?» dedim. U: «Rasululloh ﷺ kechasi namozni ikki rakaat, ikki rakaat qilib oʻqir edilar», dedi. Men: «Men sizdan bomdodning ikki rakaati haqida soʻradim-ku», dedim. U: «Sen haqiqatan ham qoʻpol ekansan! Men hadisni boshidan boshlayotganimni koʻrmayapsanmi? Rasululloh ﷺ kechasi namozni ikki rakaat, ikki rakaat qilib oʻqir, subhdan qoʻrqsalar, bir rakaat bilan vitr qilar edilar. Soʻng boshlarini (yostiqqa) qoʻyar edilar — xohlasang, uxladilar, xohlasang, uxlamadilar, deysan. Keyin quloqlarida azon (yangrab) turgan holda oʻsha ikki rakaatga turar edilar. Endi qanday uzunlik boʻlsin?» dedi. Soʻng men: «Bir kishi molini Alloh yoʻlida (sarflashga) vasiyat qilsa, undan hajga sarflansa boʻladimi?» dedim. U: «Agar shunday qilsangiz, u ham Alloh yoʻlidan boʻladi», dedi. Men: «Bir kishining imom bilan (oʻqiydigan) bir rakaati qochsa, imom salom bergach, imom oʻrnidan turmasidan oldin uni qazo qilishga tursa boʻladimi?» dedim. U: «Imom salom berganda (qazo qiluvchi) turar edi», dedi. Men: «Bir kishi molidan koʻproq qarz olsa-chi?» dedim. U: «Har bir ahdni buzuvchi uchun qiyomat kuni gʻadr-xiyonati miqdorida bir bayroq (tikilib) qoʻyiladi», dedi.Анас ибн Сийрин айтди: Мен Абдуллоҳ ибн Умарга: «Имом ортида қироат қилайми?» дедим. У: «Сенга имомнинг қироати кифоя қилади», деди. Мен: «Бомдоднинг икки ракаати — уларда қироатни узайтирайми?» дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ кечаси намозни икки ракаат, икки ракаат қилиб ўқир эдилар», деди. Мен: «Мен сиздан бомдоднинг икки ракаати ҳақида сўрадим-ку», дедим. У: «Сен ҳақиқатан ҳам қўпол экансан! Мен ҳадисни бошидан бошлаётганимни кўрмаяпсанми? Расулуллоҳ ﷺ кечаси намозни икки ракаат, икки ракаат қилиб ўқир, субҳдан қўрқсалар, бир ракаат билан витр қилар эдилар. Сўнг бошларини (ёстиққа) қўяр эдилар — хоҳласанг, ухладилар, хоҳласанг, ухламадилар, дейсан. Кейин қулоқларида азон (янграб) турган ҳолда ўша икки ракаатга турар эдилар. Энди қандай узунлик бўлсин?» деди. Сўнг мен: «Бир киши молини Аллоҳ йўлида (сарфлашга) васият қилса, ундан ҳажга сарфланса бўладими?» дедим. У: «Агар шундай қилсангиз, у ҳам Аллоҳ йўлидан бўлади», деди. Мен: «Бир кишининг имом билан (ўқийдиган) бир ракаати қочса, имом салом бергач, имом ўрнидан турмасидан олдин уни қазо қилишга турса бўладими?» дедим. У: «Имом салом берганда (қазо қилувчи) турар эди», деди. Мен: «Бир киши молидан кўпроқ қарз олса-чи?» дедим. У: «Ҳар бир аҳдни бузувчи учун қиёмат куни ғадр-хиёнати миқдорида бир байроқ (тикилиб) қўйилади», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي جَهْضَمٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَدْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَخَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَحْلِلْ وَمَعَ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ فَلَمْ يَحِلُّواحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ أَخْبَرَنِي جَابِرٌ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ فَعَلَ ذَلِكَ مِثْلَ حَدِيثِ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ فِي رَفْعِ الْيَدَيْنِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Nabiy ﷺ bilan (hajga) chiqdim, u zot ihromdan chiqmadilar; Abu Bakr, Umar va Usmon bilan ham (chiqdim), ular ham ihromdan chiqmadilar. Yana Ibn Umardan Nabiy ﷺ haqida rivoyat qilinadiki, u zot buni Yahyo ibn Saʼidning ikki qoʻlni koʻtarish haqidagi hadisidagi kabi qildilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Набий ﷺ билан (ҳажга) чиқдим, у зот иҳромдан чиқмадилар; Абу Бакр, Умар ва Усмон билан ҳам (чиқдим), улар ҳам иҳромдан чиқмадилар. Яна Ибн Умардан Набий ﷺ ҳақида ривоят қилинадики, у зот буни Яҳё ибн Саъиднинг икки қўлни кўтариш ҳақидаги ҳадисидаги каби қилдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ يَحْيَى الْمَازِنِيُّ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ يَسَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي عَلَى حِمَارٍ وَهُوَ مُتَوَجِّهٌ إِلَى خَيْبَرَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺni Xaybar tomon yoʻl olib, eshak ustida namoz oʻqiyotganlarini koʻrdim.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺни Хайбар томон йўл олиб, эшак устида намоз ўқиётганларини кўрдим.