وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ بِحَطَبٍ فَيُحْطَبَ ثُمَّ آمُرَ بِالصَّلَاةِ فَيُؤَذَّنَ لَهَا ثُمَّ آمُرَ رَجُلًا فَيَؤُمَّ النَّاسَ ثُمَّ أُخَالِفَ إِلَى رِجَالٍ. وَفِي رِوَايَةٍ: لَا يَشْهَدُونَ الصَّلَاةَ فَأُحَرِّقَ عَلَيْهِمْ بُيُوتَهُمْ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ يَعْلَمُ أَحَدُهُمْ أَنَّهُ يَجِدُ عَرْقًا سَمِينًا أَوْ مِرْمَاتَيْنِ حَسَنَتَيْنِ لَشَهِدَ الْعِشَاءَ ". رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَلمُسلم نَحوه
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, men oʻtin (yoqilgʻi) yigʻishni buyurishni, soʻng birovga namozga azon aytishni buyurishni, soʻng birovga imomlik qilishni buyurishni, soʻng oʻzim orqadan borib (farz jamoat) namozga hozir boʻlmagan kishilarning uylarini yoqib yuborishni xohlab qoldim. Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar ulardan biri yaxshi goʻshtli suyak yoki ikki qovurgʻa orasidagi ikki (kichik) boʻlak goʻsht (topishini) bilganida, xufton namoziga kelar edi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, мен ўтин (ёқилғи) йиғишни буюришни, сўнг бировга намозга азон айтишни буюришни, сўнг бировга имомлик қилишни буюришни, сўнг ўзим орқадан бориб (фарз жамоат) намозга ҳозир бўлмаган кишиларнинг уйларини ёқиб юборишни хоҳлаб қолдим. Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, агар улардан бири яхши гўштли суяк ёки икки қовурға орасидаги икки (кичик) бўлак гўшт (топишини) билганида, хуфтон намозига келар эди», — дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: أَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ أَعْمَى فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَيْسَ لِي قَائِدٌ يَقُودُنِي إِلَى الْمَسْجِدِ فَسَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُرَخِّصَ لَهُ فَيُصَلِّيَ فِي بَيْتِهِ فَرَخَّصَ لَهُ فَلَمَّا وَلَّى دَعَاهُ فَقَالَ: «هَلْ تَسْمَعُ النِّدَاءَ بِالصَّلَاةِ؟» قَالَ: نَعَمْ قَالَ: «فَأَجِبْ» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning oldilariga bir koʻr kishi kelib: «Yo Rasululloh! Meni masjidga yetaklab boradigan yetakchim yoʻq», dedi va Rasululloh ﷺ dan oʻz uyida namoz oʻqishiga ruxsat berishlarini soʻradi. (Rasululloh ﷺ) unga ruxsat berdilar. U orqasiga qaytganida, uni chaqirib: «Namozga chaqiriqni (azonni) eshitasanmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. (Rasululloh ﷺ): «Unday boʻlsa, (chaqiriqqa) javob ber», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ нинг олдиларига бир кўр киши келиб: «Ё Расулуллоҳ! Мени масжидга етаклаб борадиган етакчим йўқ», деди ва Расулуллоҳ ﷺ дан ўз уйида намоз ўқишига рухсат беришларини сўради. (Расулуллоҳ ﷺ) унга рухсат бердилар. У орқасига қайтганида, уни чақириб: «Намозга чақириқни (азонни) эшитасанми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Ундай бўлса, (чақириққа) жавоб бер», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا أُقِيمَتِ الصَّلَاةُ فَلَا صَلَاةَ إِلَّا الْمَكْتُوبَة» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Namozga iqomat aytilsa, faqat farz namozdan boshqa namoz boʻlmaydi» dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Намозга иқомат айтилса, фақат фарз намоздан бошқа намоз бўлмайди» дедилар.
رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَيُّمَا امْرَأَةٍ أَصَابَتْ بَخُورًا فَلَا تَشْهَدْ مَعَنَا الْعشَاء الْآخِرَة» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir ayol xushboʻy tutun (buxur) hidini olgan boʻlsa, biz bilan xufton (namozi)da hozir boʻlmasin», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир аёл хушбўй тутун (бухур) ҳидини олган бўлса, биз билан хуфтон (намози)да ҳозир бўлмасин», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَوْلَا مَا فِي الْبُيُوتِ مِنَ النِّسَاءِ وَالذُّرِّيَّةِ أَقَمْتُ صَلَاةَ الْعِشَاءِ وَأَمَرْتُ فِتْيَانِي يُحْرِقُونَ مَا فِي الْبُيُوتِ بِالنَّارِ» . رَوَاهُ أَحْمد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Agar uylarda ayollar va bolalar boʻlmaganida, xufton namozini [jamoat bilan] barpo qilib, yigitlarimga uylardagi narsalarni olovda yoqib yuborishni buyurgan boʻlardim», dedilar. Ahmad rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Агар уйларда аёллар ва болалар бўлмаганида, хуфтон намозини [жамоат билан] барпо қилиб, йигитларимга уйлардаги нарсаларни оловда ёқиб юборишни буюрган бўлардим», дедилар. Аҳмад ривоят қилган.
وَعَنْهُ قَالَ: أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِذَا كُنْتُمْ فِي الْمَسْجِدِ فَنُودِيَ بِالصَّلَاةِ فَلَا يَخْرُجْ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُصَلِّيَ. رَوَاهُ أَحْمد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga: «Masjidda boʻlganingizda namozga chaqirilsa (azon aytilsa), hech biringiz namoz oʻqimaguningizcha chiqib ketmasin», deb buyurdilar. Ahmad rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга: «Масжидда бўлганингизда намозга чақирилса (азон айтилса), ҳеч бирингиз намоз ўқимагунингизча чиқиб кетмасин», деб буюрдилар. Аҳмад ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ قَالَ: خَرَجَ رَجُلٌ مِنَ الْمَسْجِدِ بَعْدَمَا أُذِّنَ فِيهِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ: أَمَّا هَذَا فَقَدَ عَصَى أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم. رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz masjidda Abu Hurayra bilan oʻtirgan edik. Muazzin azon aytdi. Shunda bir kishi masjiddan (chiqib) ketmoqchi boʻlib oʻrnidan turdi. Abu Hurayra u masjiddan chiqib ketguncha unga koʻzi bilan ergashib qaradi-da: «Bunisiga kelsak, u Abul-Qosimga ﷺ osiy boʻldi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз масжидда Абу Ҳурайра билан ўтирган эдик. Муаззин азон айтди. Шунда бир киши масжиддан (чиқиб) кетмоқчи бўлиб ўрнидан турди. Абу Ҳурайра у масжиддан чиқиб кетгунча унга кўзи билан эргашиб қаради-да: «Бунисига келсак, у Абул-Қосимга ﷺ осий бўлди», деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «خَيْرُ صُفُوفِ الرِّجَالِ أَوَّلُهَا وَشَرُّهَا آخِرُهَا وَخَيْرُ صُفُوفِ النِّسَاءِ آخِرُهَا وشرها أَولهَا» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Erkaklar saflarining eng yaxshisi birinchisi, eng yomoni oxirgisidir; ayollar saflarining eng yaxshisi oxirgisi, eng yomoni birinchisidir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Эркаклар сафларининг энг яхшиси биринчиси, энг ёмони охиргисидир; аёллар сафларининг энг яхшиси охиргиси, энг ёмони биринчисидир», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «تَوَسَّطُوا الْإِمَامَ وَسُدُّوا الْخَلَلَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imomni oʻrtaga olinglar va boʻshliqlarni toʻldiringlar», dedilar. Abu Dovud rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имомни ўртага олинглар ва бўшлиқларни тўлдиринглар», дедилар. Абу Довуд ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم: «الْجِهَادُ وَاجِبٌ عَلَيْكُمْ مَعَ كُلِّ أَمِيرٍ بَرًّا كَانَ أَوْ فَاجِرًا وَإِنْ عَمِلَ الْكَبَائِرَ. وَالصَّلَاةٌ وَاجِبَةٌ عَلَيْكُمْ خَلْفَ كُلِّ مُسْلِمٍ بَرًّا كَانَ أَوْ فَاجِرًا وَإِنْ عَمِلَ الْكَبَائِرَ. وَالصَّلَاةٌ وَاجِبَةٌ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ بَرًّا كَانَ أَوْ فَاجِرًا وَإِنْ عَمِلَ الْكَبَائِرَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Yaxshi boʻladimi yoki fojir boʻladimi, har bir amir bilan jihod qilish sizlarga vojibdir. Yaxshi boʻladimi yoki fojir boʻladimi, gunohi kabiralarni qilgan boʻlsa-da, har bir musulmonning orqasida namoz oʻqish sizlarga vojibdir. Yaxshi boʻladimi yoki fojir boʻladimi, gunohi kabiralarni qilgan boʻlsa-da, har bir musulmonga (janoza namozini oʻqish) vojibdir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Яхши бўладими ёки фожир бўладими, ҳар бир амир билан жиҳод қилиш сизларга вожибдир. Яхши бўладими ёки фожир бўладими, гуноҳи кабираларни қилган бўлса-да, ҳар бир мусулмоннинг орқасида намоз ўқиш сизларга вожибдир. Яхши бўладими ёки фожир бўладими, гуноҳи кабираларни қилган бўлса-да, ҳар бир мусулмонга (жаноза намозини ўқиш) вожибдир».
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «إِذا صلى أحدكُم النَّاس فَلْيُخَفِّفْ فَإِنَّ فِيهِمُ السَّقِيمَ وَالضَّعِيفَ وَالْكَبِيرَ. وَإِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ لِنَفْسِهِ فَلْيُطَوِّلْ مَا شَاءَ»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz odamlarga imom boʻlib namoz oʻqisa, uni yengil (qisqa) qilsin, chunki ular orasida kasal, kuchsiz va keksa kishilar boʻladi. Biringiz yolgʻiz oʻzi namoz oʻqisa, xohlaganicha uzun qilaversin», dedilar. Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз одамларга имом бўлиб намоз ўқиса, уни енгил (қисқа) қилсин, чунки улар орасида касал, кучсиз ва кекса кишилар бўлади. Бирингиз ёлғиз ўзи намоз ўқиса, хоҳлаганича узун қилаверсин», дедилар. Бухорий ва Муслим ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يُصَلُّونَ لَكُمْ فَإِنْ أَصَابُوا فَلَكُمْ وَإِنْ أَخْطَئُوا فَلَكُمْ وَعَلَيْهِمْ» . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ular sizlarga imomlik qiladilar. Agar toʻgʻri qilsalar, (savob) sizlarga; agar xato qilsalar, (savob) sizlarga, (gunoh) esa ularga boʻladi», dedilar. Buxoriy rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Улар сизларга имомлик қиладилар. Агар тўғри қилсалар, (савоб) сизларга; агар хато қилсалар, (савоб) сизларга, (гуноҳ) эса уларга бўлади», дедилар. Бухорий ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " لَا تُبَادِرُوا الْإِمَامَ إِذَا كَبَّرَ فكبروا وَإِذا قَالَ: وَلَا الضَّالّين. فَقُولُوا: آمِينَ وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا قَالَ: سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا: اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَك الْحَمد " إِلَّا أَنَّ الْبُخَارِيَّ لَمْ يَذْكُرْ: " وَإِذَا قَالَ: وَلَا الضَّالّين "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga oʻrgatib shunday derdilar: «Imomdan oldin (shoshilib) ketmanglar. U takbir aytsa, takbir aytinglar; ‹valaz-zoolliyn› (yoʻldan adashganlarning ham emas) desa, ‹omiyn› denglar; ruku qilsa, ruku qilinglar; ‹samiʼallohu liman hamidah› (Alloh oʻziga hamd aytganni eshitdi) desa, ‹allohumma robbano lakal-hamd› (Ey Allohim, Robbimiz, hamd Sengadir) denglar.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга ўргатиб шундай дердилар: «Имомдан олдин (шошилиб) кетманглар. У такбир айтса, такбир айтинглар; ‹валаз-зооллийн› (йўлдан адашганларнинг ҳам эмас) деса, ‹омийн› денглар; руку қилса, руку қилинглар; ‹самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› (Аллоҳ ўзига ҳамд айтганни эшитди) деса, ‹аллоҳумма роббано лакал-ҳамд› (Эй Аллоҳим, Роббимиз, ҳамд Сенгадир) денглар.»
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَمَا يَخْشَى الَّذِي يَرْفَعُ رَأْسَهُ قَبْلَ الْإِمَامِ أَنْ يُحَوِّلَ اللَّهُ رَأْسَهُ رَأْسَ حمَار»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Muhammad ﷺ: «Imomdan oldin boshini koʻtaradigan kishi Alloh uning boshini eshak boshiga aylantirib qoʻyishidan qoʻrqmaydimi?» — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Муҳаммад ﷺ: «Имомдан олдин бошини кўтарадиган киши Аллоҳ унинг бошини эшак бошига айлантириб қўйишидан қўрқмайдими?» — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ رَاحَ فَوَجَدَ النَّاسَ قَدْ صَلَّوْا أَعْطَاهُ اللَّهُ مِثْلَ أَجْرِ مَنْ صَلَّاهَا وَحَضَرَهَا لَا يَنْقُصُ ذَلِكَ م أُجُورهم شَيْئا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kim taharat qilib, taharatini chiroyli qilib bajarsa, soʻng (masjidga) borib, odamlar namozni oʻqib boʻlganini topsa, Alloh jalla va azza unga namozni oʻqigan va unda hozir boʻlgan kishining ajriga oʻxshash ajr beradi va bu ularning ajridan hech narsani kamaytirmaydi.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ким таҳарат қилиб, таҳаратини чиройли қилиб бажарса, сўнг (масжидга) бориб, одамлар намозни ўқиб бўлганини топса, Аллоҳ жалла ва азза унга намозни ўқиган ва унда ҳозир бўлган кишининг ажрига ўхшаш ажр беради ва бу уларнинг ажридан ҳеч нарсани камайтирмайди.»
وَعَن أبي هُرَيْرَة أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ: «مَنْ أَدْرَكَ الرَّكْعَةَ فَقَدْ أَدْرَكَ السَّجْدَةَ وَمَنْ فَاتَتْهُ قِرَاءَةُ أُمِّ الْقُرْآنِ فقد فَاتَهُ خير كثير» . رَوَاهُ مَالك
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u zot: «Kim rakatga ulgursa, sajdaga ulgurgan boʻladi. Kim Ummul-Qurʼon (Fotiha) qiroatini oʻtkazib yuborsa, koʻp yaxshilikni boy bergan boʻladi», der edilar. Molik rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у зот: «Ким ракатга улгурса, саждага улгурган бўлади. Ким Уммул-Қуръон (Фотиҳа) қироатини ўтказиб юборса, кўп яхшиликни бой берган бўлади», дер эдилар. Молик ривоят қилган.
وَعنهُ قَالَ: الَّذِي يَرْفَعُ رَأْسَهُ وَيَخْفِضُهُ قَبْلَ الْإِمَامِ فَإِنَّمَا ناصيته بيد الشَّيْطَان ". رَوَاهُ مَالك
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u zot: «Boshini imomdan oldin koʻtaradigan va tushiradigan kishining peshona sochi shaytonning qoʻlidadir», dedilar. Molik rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у зот: «Бошини имомдан олдин кўтарадиган ва туширадиган кишининг пешона сочи шайтоннинг қўлидадир», дедилар. Молик ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ كَانَ مِنْكُمْ مُصَلِّيًا بَعْدَ الْجُمُعَةِ فَلْيُصَلِّ أَرْبَعًا» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
وَفِي أُخْرَى لَهُ قَالَ: «إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمُ الْجُمُعَةَ فَلْيُصَلِّ بَعْدَهَا أَرْبعا»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan kim jumadan keyin namoz oʻqiydigan boʻlsa, toʻrt (rakaat) oʻqisin», dedilar. Bir rivoyatda «sizlardan» (degan soʻz) yoʻq.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан ким жумадан кейин намоз ўқийдиган бўлса, тўрт (ракаат) ўқисин», дедилар. Бир ривоятда «сизлардан» (деган сўз) йўқ.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى بَعْدَ الْمَغْرِبِ سِتَّ رَكَعَاتٍ لَمْ يَتَكَلَّمْ فِيمَا بَيْنَهُنَّ بِسُوءٍ عُدِلْنَ لَهُ بِعِبَادَةِ ثِنْتَيْ عَشْرَةَ سَنَةً» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عمر بن أَبِي خَثْعَمٍ وَسَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَاعِيلَ يَقُولُ: هُوَ مُنكر الحَدِيث وَضَعفه جدا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim shomdan keyin olti rakaat oʻqib, ularning orasida yomon (gap)dan biror narsa gapirmasa, ular unga oʻn ikki yillik ibodatga tenglashtiriladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Oishadan ham Nabiy ﷺdan rivoyat qilingan, u zot: «Kim shomdan keyin yigirma rakaat oʻqisa, Alloh unga jannatda bir uy bino qiladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Abu Hurayraning hadisi gʻarib hadis boʻlib, uni faqat Zayd ibn al-Hubobning Umar ibn Abu Xasʼamdan (qilgan) hadisi orqaligina bilamiz. (Abu Iso) aytdi: Muhammad ibn Ismoilning: «Umar ibn Abdulloh ibn Abu Xasʼam munkarul-hadisdir», deb aytganini eshitdim. Va uni juda zaif sanadi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким шомдан кейин олти ракаат ўқиб, уларнинг орасида ёмон (гап)дан бирор нарса гапирмаса, улар унга ўн икки йиллик ибодатга тенглаштирилади», дедилар. Абу Исо айтди: Оишадан ҳам Набий ﷺдан ривоят қилинган, у зот: «Ким шомдан кейин йигирма ракаат ўқиса, Аллоҳ унга жаннатда бир уй бино қилади», дедилар. Абу Исо айтди: Абу Ҳурайранинг ҳадиси ғариб ҳадис бўлиб, уни фақат Зайд ибн ал-Ҳубобнинг Умар ибн Абу Хасъамдан (қилган) ҳадиси орқалигина биламиз. (Абу Исо) айтди: Муҳаммад ибн Исмоилнинг: «Умар ибн Абдуллоҳ ибн Абу Хасъам мункарул-ҳадисдир», деб айтганини эшитдим. Ва уни жуда заиф санади.
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى بَعْدَ الْمَغْرِبِ عِشْرِينَ رَكْعَةً بَنَى اللَّهُ لَهُ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim shomdan keyin olti rakaat oʻqib, ularning orasida yomon (gap)dan biror narsa gapirmasa, ular unga oʻn ikki yillik ibodatga tenglashtiriladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Oishadan ham Nabiy ﷺdan rivoyat qilingan, u zot: «Kim shomdan keyin yigirma rakaat oʻqisa, Alloh unga jannatda bir uy bino qiladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Abu Hurayraning hadisi gʻarib hadis boʻlib, uni faqat Zayd ibn al-Hubobning Umar ibn Abu Xasʼamdan (qilgan) hadisi orqaligina bilamiz. (Abu Iso) aytdi: Muhammad ibn Ismoilning: «Umar ibn Abdulloh ibn Abu Xasʼam munkarul-hadisdir», deb aytganini eshitdim. Va uni juda zaif sanadi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким шомдан кейин олти ракаат ўқиб, уларнинг орасида ёмон (гап)дан бирор нарса гапирмаса, улар унга ўн икки йиллик ибодатга тенглаштирилади», дедилар. Абу Исо айтди: Оишадан ҳам Набий ﷺдан ривоят қилинган, у зот: «Ким шомдан кейин йигирма ракаат ўқиса, Аллоҳ унга жаннатда бир уй бино қилади», дедилар. Абу Исо айтди: Абу Ҳурайранинг ҳадиси ғариб ҳадис бўлиб, уни фақат Зайд ибн ал-Ҳубобнинг Умар ибн Абу Хасъамдан (қилган) ҳадиси орқалигина биламиз. (Абу Исо) айтди: Муҳаммад ибн Исмоилнинг: «Умар ибн Абдуллоҳ ибн Абу Хасъам мункарул-ҳадисдир», деб айтганини эшитдим. Ва уни жуда заиф санади.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ مِنَ اللَّيْلِ فَلْيَفْتَحِ الصَّلَاة بِرَكْعَتَيْنِ خفيفتين. رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz kechasi (namozga) tursa, namozni ikki qisqa rakat bilan boshlasin», dedilar. Muslim rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз кечаси (намозга) турса, намозни икки қисқа ракат билан бошласин», дедилар. Муслим ривоят қилган.
وَعَن أبي هُرَيْرَة قَالَ: كَانَ قِرَاءَةُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِاللَّيْلِ يَرْفَعُ طَوْرًا وَيَخْفِضُ طَوْرًا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: «Paygʻambar ﷺning kechasidagi qiroatlari baʼzan koʻtarilar, baʼzan pasayar edi.» Abu Dovud aytdi: Abu Xolid al-Volibiyning ismi Hurmuzdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: «Пайғамбар ﷺнинг кечасидаги қироатлари баъзан кўтарилар, баъзан пасаяр эди.» Абу Довуд айтди: Абу Холид ал-Волибийнинг исми Ҳурмуздир.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ رَكْعَتَيِ الْفَجْرِ فَلْيَضْطَجِعْ على يَمِينه» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringiz bomdod (fajr)ning ikki rakaatini oʻqigach, oʻng yoni bilan yonboshlab yotsin», dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Oishadan ham (rivoyat bor). Abu Iso aytdi: Abu Hurayraning hadisi shu yoʻldan hasan sahih gʻarib hadisdir. Oishadan rivoyat qilinishicha, Paygʻambar ﷺ uyida bomdodning ikki rakaatini oʻqiganlarida oʻng yoni bilan yonboshlab yotar edilar. Baʼzi ilm ahli buni mustahab (deb hisoblab) qilishni (toʻgʻri) koʻrishgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирингиз бомдод (фажр)нинг икки ракаатини ўқигач, ўнг ёни билан ёнбошлаб ётсин», дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Оишадан ҳам (ривоят бор). Абу Исо айтди: Абу Ҳурайранинг ҳадиси шу йўлдан ҳасан саҳиҳ ғариб ҳадисдир. Оишадан ривоят қилинишича, Пайғамбар ﷺ уйида бомдоднинг икки ракаатини ўқиганларида ўнг ёни билан ёнбошлаб ётар эдилар. Баъзи илм аҳли буни мустаҳаб (деб ҳисоблаб) қилишни (тўғри) кўришган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم قَالَ: " يَعْقِدُ الشَّيْطَانُ عَلَى قَافِيَةِ رَأْسِ أَحَدِكُمْ إِذَا هُوَ نَامَ ثَلَاثَ عُقَدٍ يَضْرِبُ عَلَى كُلِّ عُقْدَةٍ: عَلَيْكَ لَيْلٌ طَوِيلٌ فَارْقُدْ. فَإِنِ اسْتَيْقَظَ فَذَكَرَ اللَّهَ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ فَإِنْ تَوَضَّأَ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ فَإِنْ صَلَّى انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ فَأَصْبَحَ نَشِيطًا طيب النَّفس وَإِلَّا أصبح خَبِيث النَّفس كسلانا "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Shayton biringiz uxlab yotgan boʻlsa, uning ensasiga uch tugun bogʻlaydi. Har bir tugunga: ‹Kecha uzun, uxlayver›, — deb oʻqib, dam soladi. Kishi uygʻonib, Allohni yodga olsa, bir tugun yechiladi; tahorat qilsa, ikkinchi tugun yechiladi; namoz oʻqisa, uchinchi tugun yechiladi va u ertalab tetik, koʻngli xush holda turadi; aks holda, u dangasa va koʻngli buzuq holda turadi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Шайтон бирингиз ухлаб ётган бўлса, унинг энсасига уч тугун боғлайди. Ҳар бир тугунга: ‹Кеча узун, ухлайвер›, — деб ўқиб, дам солади. Киши уйғониб, Аллоҳни ёдга олса, бир тугун ечилади; таҳорат қилса, иккинчи тугун ечилади; намоз ўқиса, учинчи тугун ечилади ва у эрталаб тетик, кўнгли хуш ҳолда туради; акс ҳолда, у дангаса ва кўнгли бузуқ ҳолда туради», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " يَنْزِلُ رَبُّنَا تَبَارَكَ وَتَعَالَى كُلَّ لَيْلَةٍ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا حِينَ يَبْقَى ثُلُثُ اللَّيْلِ الْآخِرُ يَقُولُ: مَنْ يَدْعُونِي فَأَسْتَجِيبَ لَهُ؟ مَنْ يَسْأَلُنِي فَأُعْطِيَهُ؟ مَنْ يَسْتَغْفِرُنِي فَأَغْفِرَ لَهُ؟ "
وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ: ثُمَّ يَبْسُطُ يَدَيْهِ وَيَقُولُ: «مَنْ يُقْرِضُ غَيْرَ عَدُومٍ وَلَا ظَلُومٍ؟ حَتَّى ينفجر الْفجْر»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Robbimiz — Taboraka va Taolo — har kecha, kechaning soʻnggi uchdan biri qolganda, bizga eng yaqin osmonga tushadi va: ‹Menga duo qiladigan (kishi) bormi — uning duosini ijobat qilsam? Mendan soʻraydigan (kishi) bormi — unga soʻraganini bersam? Mendan magʻfirat soʻraydigan (kishi) bormi — uni magʻfirat qilsam?› — deydi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Роббимиз — Таборака ва Таоло — ҳар кеча, кечанинг сўнгги учдан бири қолганда, бизга энг яқин осмонга тушади ва: ‹Менга дуо қиладиган (киши) борми — унинг дуосини ижобат қилсам? Мендан сўрайдиган (киши) борми — унга сўраганини берсам? Мендан мағфират сўрайдиган (киши) борми — уни мағфират қилсам?› — дейди», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «أَفْضَلُ الصَّلَاةِ بَعْدَ الْمَفْرُوضَةِ صَلَاةٌ فِي جَوف اللَّيْل» . رَوَاهُ أَحْمد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Farz namozdan keyin eng afzal namoz — tun qaʼridagi (kechaning oʻrtasidagi) namozdir», deganlarini eshitdim. Ahmad rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Фарз намоздан кейин энг афзал намоз — тун қаъридаги (кечанинг ўртасидаги) намоздир», деганларини эшитдим. Аҳмад ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: جَاءَ رجل إِلَى النَّبِي صلى فَقَالَ: إِن فلَانا يُصَلِّي بِاللَّيْلِ فَإِذَا أَصْبَحَ سَرَقَ فَقَالَ: إِنَّهُ سَيَنْهَاهُ مَا تَقُولُ. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي شُعَبِ الْإِيمَانِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Nabiy ﷺ ning oldilariga keldi-da: «Halok boʻldim, yo Rasululloh!» dedi. (Rasululloh ﷺ:) «Seni nima halok qildi?» dedilar. (U kishi:) «Ramazonda xotinimga yaqinlik qildim», dedi. (Rasululloh ﷺ:) «Ozod qiladigan qul topa olasanmi?» dedilar. (U:) «Yoʻq», dedi. (Rasululloh ﷺ:) «Ikki oy ketma-ket roʻza tuta olasanmi?» dedilar. (U:) «Yoʻq», dedi. (Rasululloh ﷺ:) «Oltmish miskinni taomlantiradigan narsa topa olasanmi?» dedilar. (U:) «Yoʻq», dedi. Soʻng u oʻtirdi. Nabiy ﷺ ga ichida xurmo boʻlgan bir savat keltirildi. (Rasululloh ﷺ:) «Buni sadaqa qil», dedilar. (U:) «Bizdan kambagʻalrogʻigami? Bu ikki qora toshli (Madina) chegaralari orasida bizdan bunga muhtojroq xonadon yoʻq», dedi. Shunda Nabiy ﷺ ozigʻ tishlari koʻringuncha kulib, soʻng: «Bor, uni ahlingga yedir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши Набий ﷺ нинг олдиларига келди-да: «Ҳалок бўлдим, ё Расулуллоҳ!» деди. (Расулуллоҳ ﷺ:) «Сени нима ҳалок қилди?» дедилар. (У киши:) «Рамазонда хотинимга яқинлик қилдим», деди. (Расулуллоҳ ﷺ:) «Озод қиладиган қул топа оласанми?» дедилар. (У:) «Йўқ», деди. (Расулуллоҳ ﷺ:) «Икки ой кетма-кет рўза тута оласанми?» дедилар. (У:) «Йўқ», деди. (Расулуллоҳ ﷺ:) «Олтмиш мискинни таомлантирадиган нарса топа оласанми?» дедилар. (У:) «Йўқ», деди. Сўнг у ўтирди. Набий ﷺ га ичида хурмо бўлган бир сават келтирилди. (Расулуллоҳ ﷺ:) «Буни садақа қил», дедилар. (У:) «Биздан камбағалроғигами? Бу икки қора тошли (Мадина) чегаралари орасида биздан бунга муҳтожроқ хонадон йўқ», деди. Шунда Набий ﷺ озиғ тишлари кўрингунча кулиб, сўнг: «Бор, уни аҳлингга едир», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ الدِّينَ يُسْرٌ وَلَنْ يُشَادَّ الدِّينَ أَحَدٌ إِلَّا غَلَبَهُ فَسَدِّدُوا وَقَارِبُوا وَأَبْشِرُوا وَاسْتَعِينُوا بِالْغَدْوَةِ وَالرَّوْحَةِ وَشَيْءٍ مِنَ الدُّلْجَةِ» . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Din yengildir. Kim dinda (haddan oshib) oʻzini ortiqcha qiynasa, din uni yengib qoʻyadi (u davom ettira olmaydi). Bas, (haddan oshmay) toʻgʻri yoʻl tutinglar, (kamolatga) yaqinlashinglar, xushxabar olinglar va ertalab, kechqurun hamda kechaning (oxirgi) bir qismida (ibodat bilan) madad olinglar», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Дин енгилдир. Ким динда (ҳаддан ошиб) ўзини ортиқча қийнаса, дин уни енгиб қўяди (у давом эттира олмайди). Бас, (ҳаддан ошмай) тўғри йўл тутинглар, (камолатга) яқинлашинглар, хушхабар олинглар ва эрталаб, кечқурун ҳамда кечанинг (охирги) бир қисмида (ибодат билан) мадад олинглар», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: أَوْصَانِي خَلِيلِي بِثَلَاثٍ: صِيَامِ ثَلَاثَةِ أَيَّام من كل شهر وركعتي الضُّحَى وَأَن أوتر قبل أَن أَنَام
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Doʻstim (Paygʻambar ﷺ) menga uch narsani (qilishni) tavsiya qildi: (1) har oyda uch kun roʻza tutish; (2) Zuho (choshgoh) namozini ikki rakat oʻqish; (3) uxlashdan oldin vitr (namozini) oʻqish.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Дўстим (Пайғамбар ﷺ) менга уч нарсани (қилишни) тавсия қилди: (1) ҳар ойда уч кун рўза тутиш; (2) Зуҳо (чошгоҳ) намозини икки ракат ўқиш; (3) ухлашдан олдин витр (намозини) ўқиш.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْعُوَ عَلَى أَحَدٍ أَوْ يَدْعُوَ لِأَحَدٍ قَنَتَ بَعْدَ الرُّكُوعِ فَرُبَّمَا قَالَ إِذَا قَالَ: " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ: اللَّهُمَّ أَنْج الْوَلِيد بن الْوَلِيد وَسَلَمَة ابْن هِشَام وَعَيَّاش بن رَبِيعَةَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ وَاجْعَلْهَا سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ " يَجْهَرُ بِذَلِكَ وَكَانَ يَقُولُ فِي بَعْضِ صَلَاتِهِ: " اللَّهُمَّ الْعَنْ فُلَانًا وَفُلَانًا لِأَحْيَاءٍ مِنَ الْعَرَبِ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ: (لَيْسَ لَك من الْأَمر شَيْء)
الْآيَة)
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺ — biror kishiga qarshi duo qilishni yoki biror kishiga (yaxshilik) duo qilishni istaganlarida, rukuʼdan keyin qunut qilar edilar. Baʼzan ‹Samiʼallohu liman hamidah, Allohumma Robbana lakal-hamd› deganlaridan keyin: «Allohim, Valid ibn Validni, Salama ibn Hishomni va Ayyosh ibn Abu Rabiani (kofirlar zulmidan) najot ber; Allohim, Muzar (qabilasi) ustiga (azob) qadamingni qattiq qil va uni — Yusuf (zamonidagi) yillar (ochligi) kabi yillar qil», deb aytar edilar — buni jahran (ovoz chiqarib) aytar edilar. Baʼzi namozlarida, bomdod namozida: «Allohim, falonchini va falonchini laʼnatla» — deb arablardan baʼzi tirik (qabilalar)ga (qarshi aytardilar) — to Alloh ‹(Ey Muhammad,) bu ishda senga hech narsa yoʻq...› (Al-Imron surasi, 128) (oyatini) nozil qilguniga qadar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Расулуллоҳ ﷺ — бирор кишига қарши дуо қилишни ёки бирор кишига (яхшилик) дуо қилишни истаганларида, рукуъдан кейин қунут қилар эдилар. Баъзан ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ, Аллоҳумма Роббана лакал-ҳамд› деганларидан кейин: «Аллоҳим, Валид ибн Валидни, Салама ибн Ҳишомни ва Айёш ибн Абу Рабиани (кофирлар зулмидан) нажот бер; Аллоҳим, Музар (қабиласи) устига (азоб) қадамингни қаттиқ қил ва уни — Юсуф (замонидаги) йиллар (очлиги) каби йиллар қил», деб айтар эдилар — буни жаҳран (овоз чиқариб) айтар эдилар. Баъзи намозларида, бомдод намозида: «Аллоҳим, фалончини ва фалончини лаънатла» — деб араблардан баъзи тирик (қабилалар)га (қарши айтардилар) — то Аллоҳ ‹(Эй Муҳаммад,) бу ишда сенга ҳеч нарса йўқ...› (Ал-Имрон сураси, 128) (оятини) нозил қилгунига қадар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: (كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْغَبُ فِي قِيَامِ رَمَضَانَ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَأْمُرَهُمْ فِيهِ بِعَزِيمَةٍ فَيَقُولُ: «مَنْ قَامَ رَمَضَانَ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ. فَتُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ والمر عَلَى ذَلِكَ ثُمَّ كَانَ الْأَمْرُ عَلَى ذَلِكَ فِي خِلَافَةِ أَبِي بَكْرٍ وَصَدْرًا مِنْ خِلَافَةِ عمر على ذَلِك» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kishilarni Ramazonda qiyom qilishga (kechasi namoz oʻqishga) qatʼiy buyruq bermagan holda targʻib qilar va: «Kim Ramazonda iymon (bilan) va savobini (Allohdan) umid qilib (kechasi namozga) tursa, uning oʻtgan gunohlari magʻfirat qilinadi», — der edilar. Rasululloh ﷺ vafot etdilar va ish shunday holatda edi. Soʻng Abu Bakr xalifaligida va Umar xalifaligining boshlarida ham ish shunday holatda davom etdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кишиларни Рамазонда қиём қилишга (кечаси намоз ўқишга) қатъий буйруқ бермаган ҳолда тарғиб қилар ва: «Ким Рамазонда иймон (билан) ва савобини (Аллоҳдан) умид қилиб (кечаси намозга) турса, унинг ўтган гуноҳлари мағфират қилинади», — дер эдилар. Расулуллоҳ ﷺ вафот этдилар ва иш шундай ҳолатда эди. Сўнг Абу Бакр халифалигида ва Умар халифалигининг бошларида ҳам иш шундай ҳолатда давом этди.
وَعَن أَبِي الدَّرْدَاءِ وَأَبِي ذَرٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَا: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " عَنِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَنَّهُ قَالَ: يَا ابْن آدم اركع لي أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ مِنْ أَوَّلِ النَّهَارِ: أَكْفِكَ آخِرَهُ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
وَرَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالدَّارِمِيُّ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ همار الْغَطَفَانِي وَأحمد عَنْهُم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta Alloh azza va jalla shunday deydi: ‹Roʻza Men uchundir va unga Men mukofot beraman. Roʻzador uchun ikkita shodlik bor: roʻzasini ochganda shodlanadi va Allohga yoʻliqqanda shodlanadi›. Muhammadning joni Qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, roʻzadorning ogʻiz hidi Alloh huzurida mushk hididan koʻra yoqimliroqdir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта Аллоҳ азза ва жалла шундай дейди: ‹Рўза Мен учундир ва унга Мен мукофот бераман. Рўзадор учун иккита шодлик бор: рўзасини очганда шодланади ва Аллоҳга йўлиққанда шодланади›. Муҳаммаднинг жони Қўлида бўлган Зотга қасамки, рўзадорнинг оғиз ҳиди Аллоҳ ҳузурида мушк ҳидидан кўра ёқимлироқдир», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ حَافَظَ عَلَى شُفْعَةِ الضُّحَى غُفِرَتْ لَهُ ذنُوبه وَإِن كَانَت مثلا زَبَدِ الْبَحْرِ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim zuhoning ikki rakaatini muhofaza qilsa, gunohlari dengiz koʻpigi kabi boʻlsa ham, kechiriladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким зуҳонинг икки ракаатини муҳофаза қилса, гуноҳлари денгиз кўпиги каби бўлса ҳам, кечирилади», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِبِلَالٍ عِنْدَ صَلَاةِ الْفَجْرِ: «يَا بِلَالُ حَدِّثْنِي بِأَرْجَى عمل عملته فِي الْإِسْلَام فَإِنِّي سَمِعت دق نعليك بَين يَدي الْجَنَّةِ» . قَالَ: مَا عَمِلْتُ عَمَلًا أَرْجَى عِنْدِي أَنِّي لم أتطهر طهُورا مِنْ سَاعَةٍ مِنْ لَيْلٍ وَلَا نَهَارٍ إِلَّا صَلَّيْتُ بِذَلِكَ الطُّهُورِ مَا كُتِبَ لِي أَنْ أُصَلِّيَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bomdod namozi paytida Paygʻambar ﷺ Biloldan: «Islomni qabul qilgandan keyin qilgan eng yaxshi amalingni menga ayt — chunki men jannatda oldimda sening oyoq tovushlaringni eshitdim», — dedilar. Bilol: «Men zikrga loyiq biror narsani qilmadim — faqat shuki, men kechasi yoki kunduzi tahorat qilgan har safar, oʻsha tahorat bilan oʻzimga (Alloh) yozgan (miqdorda) namoz oʻqir edim», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бомдод намози пайтида Пайғамбар ﷺ Билолдан: «Исломни қабул қилгандан кейин қилган энг яхши амалингни менга айт — чунки мен жаннатда олдимда сенинг оёқ товушларингни эшитдим», — дедилар. Билол: «Мен зикрга лойиқ бирор нарсани қилмадим — фақат шуки, мен кечаси ёки кундузи таҳорат қилган ҳар сафар, ўша таҳорат билан ўзимга (Аллоҳ) ёзган (миқдорда) намоз ўқир эдим», — деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: " إِنَّ أَوَّلَ مَا يُحَاسَبُ بِهِ الْعَبْدُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ عمله صلَاته فَإِن صلحت فقد أَفْلح وأنجح وَإِنْ فَسَدَتْ فَقَدْ خَابَ وَخَسِرَ فَإِنِ انْتَقَصَ مِنْ فَرِيضَتِهِ شَيْءٌ قَالَ الرَّبُّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: نظرُوا هَلْ لِعَبْدِي مِنْ تَطَوُّعٍ؟ فَيُكَمَّلُ بِهَا مَا انْتَقَصَ مِنَ الْفَرِيضَةِ ثُمَّ يَكُونُ سَائِرُ عَمَلِهِ عَلَى ذَلِكَ ". وَفِي رِوَايَةٍ: «ثُمَّ الزَّكَاةُ مِثْلَ ذَلِك ثمَّ تُؤْخَذ الْأَعْمَال حسب ذَلِك» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
وَرَوَاهُ أَحْمد عَن رجل
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Qiyomat kunida bandaning amallaridan birinchi boʻlib hisob soʻraladigani — uning namozidir. Agar u (namozi) durust boʻlsa, banda najot topdi va yutdi; agar buzuq boʻlsa, ziyon koʻrdi va xor boʻldi. Agar uning farzidan biror narsa kamaygan boʻlsa, Robb azza va jalla: ‹Bandamning nafl (namozi) bormi, qarab koʻringlar; farzdan kamaygan narsa shu bilan toʻldirilsin›, deydi. Soʻng uning boshqa barcha amallari ham shunga koʻra (hisob qilinadi)». (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Tamim ad-Doriydan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Abu Hurayraning hadisi shu yoʻldan hasan gʻarib hadisdir. Bu hadis Abu Hurayradan boshqa yoʻldan ham rivoyat qilingan. Hasanning baʼzi shogirdlari Hasandan, u Qabisa ibn Huraysdan boshqa bir hadisni rivoyat qilganlar; mashhuri esa Qabisa ibn Huraysdir. Anas ibn Hakimdan, u Abu Hurayradan, u Nabiy ﷺdan shunga oʻxshashini rivoyat qilingan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Қиёмат кунида банданинг амалларидан биринчи бўлиб ҳисоб сўраладигани — унинг намозидир. Агар у (намози) дуруст бўлса, банда нажот топди ва ютди; агар бузуқ бўлса, зиён кўрди ва хор бўлди. Агар унинг фарзидан бирор нарса камайган бўлса, Робб азза ва жалла: ‹Бандамнинг нафл (намози) борми, қараб кўринглар; фарздан камайган нарса шу билан тўлдирилсин›, дейди. Сўнг унинг бошқа барча амаллари ҳам шунга кўра (ҳисоб қилинади)». (Абу Исо) айтди: Бу бобда Тамим ад-Дорийдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Абу Ҳурайранинг ҳадиси шу йўлдан ҳасан ғариб ҳадисдир. Бу ҳадис Абу Ҳурайрадан бошқа йўлдан ҳам ривоят қилинган. Ҳасаннинг баъзи шогирдлари Ҳасандан, у Қабиса ибн Ҳурайсдан бошқа бир ҳадисни ривоят қилганлар; машҳури эса Қабиса ибн Ҳурайсдир. Анас ибн Ҳакимдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий ﷺдан шунга ўхшашини ривоят қилинган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «نَحْنُ الْآخِرُونَ السَّابِقُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بَيْدَ أَنَّهُمْ أُوتُوا الْكُتَّابَ مِنْ قَبْلِنَا وَأُوتِينَاهُ من بعدهمْ ثمَّ هَذَا يومهم الَّذِي فرض عَلَيْهِم يَعْنِي يَوْم الْجُمُعَةَ فَاخْتَلَفُوا فِيهِ فَهَدَانَا اللَّهُ لَهُ وَالنَّاسُ لَنَا فِيهِ تَبَعٌ الْيَهُودُ غَدًا وَالنَّصَارَى بَعْدَ غَد»
وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ قَالَ: «نَحْنُ الْآخِرُونَ الْأَوَّلُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَنَحْنُ أَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ بيد أَنهم» . وَذكر نَحوه إِلَى آخِره
وَفِي رِوَايَة لمُسلم عَن أبي هُرَيْرَة وَعَنْ حُذَيْفَةَ قَالَا: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي آخِرِ الْحَدِيثِ: «نَحْنُ الْآخِرُونَ مِنْ أَهْلِ الدُّنْيَا وَالْأَوَّلُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْمقْضِي لَهُم قبل الْخَلَائق»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biz (dunyoga) keyin kelganmiz, (lekin) qiyomat kunida eng oldindamiz. Faqat ularga Kitob bizdan oldin berilgan, bizga esa ulardan keyin berilgan. Mana shu kun (juma) ular uchun farz qilingan edi, ammo ular bunda ixtilof qilishdi. Bas, Alloh bizni unga hidoyat qildi. Endi ular bu (kun)da bizga ergashuvchidirlar: yahudiylar ertaga (shanba), nasoroliylar indinga (yakshanba)», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Биз (дунёга) кейин келганмиз, (лекин) қиёмат кунида энг олдиндамиз. Фақат уларга Китоб биздан олдин берилган, бизга эса улардан кейин берилган. Мана шу кун (жума) улар учун фарз қилинган эди, аммо улар бунда ихтилоф қилишди. Бас, Аллоҳ бизни унга ҳидоят қилди. Энди улар бу (кун)да бизга эргашувчидирлар: яҳудийлар эртага (шанба), насоролийлар индинга (якшанба)», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «خَيْرُ يَوْمٍ طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ وَفِيهِ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ وَفِيه أخرج مِنْهَا وَلَا تقوم السَّاعَة لَا فِي يَوْم الْجُمُعَة» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Quyosh chiqqan kunlarning eng yaxshisi juma kunidir. Unda Odam (alayhissalom) yaratildi, unda u jannatga kiritildi va unda u jannatdan chiqarildi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қуёш чиққан кунларнинг энг яхшиси жума кунидир. Унда Одам (алайҳиссалом) яратилди, унда у жаннатга киритилди ва унда у жаннатдан чиқарилди», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ فِي الْجُمُعَةِ لَسَاعَةً لَا يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ يَسْأَلُ اللَّهَ فِيهَا خَيْرًا إِلَّا أعطَاهُ إِيَّاه. وَزَاد مُسلم: «وَهِيَ سَاعَةٌ خَفِيفَةٌ» . وَفِي رِوَايَةِ لَهُمَا قَالَ: «إِنَّ فِي الْجُمُعَةِ لَسَاعَةً لَا يُوَافِقُهَا مُسْلِمٌ قَائِم يُصَلِّي يسْأَل لاله يخرا إِلَّا أعطَاهُ إِيَّاه»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abul-Qosim ﷺ: «Juma kunida shunday bir soat (vaqt) borki, qaysi bir musulmon tik turib namoz oʻqiyotgan holida shu vaqtga toʻgʻri kelib Allohdan biror yaxshilik soʻrasa, albatta Alloh unga oʻshani ato etadi», dedilar. Va u zot qoʻllari bilan uning qisqa va ozligini (bildirib) ishora qildilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абул-Қосим ﷺ: «Жума кунида шундай бир соат (вақт) борки, қайси бир мусулмон тик туриб намоз ўқиётган ҳолида шу вақтга тўғри келиб Аллоҳдан бирор яхшилик сўраса, албатта Аллоҳ унга ўшани ато этади», дедилар. Ва у зот қўллари билан унинг қисқа ва озлигини (билдириб) ишора қилдилар.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: خَرَجْتُ إِلَى الطُّورِ فَلَقِيتُ كَعْبَ الْأَحْبَارِ فَجَلَسْتُ مَعَهُ فَحَدَّثَنِي عَنِ التَّوْرَاةِ وَحَدَّثْتُهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ فِيمَا حَدَّثْتُهُ أَنْ قُلْتُ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " خَيْرُ يَوْمٍ طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ وَفِيهِ أُهْبِطَ وَفَيْهِ تِيبَ عَلَيْهِ وَفِيهِ مَاتَ وَفِيهِ تَقُومُ السَّاعَةُ وَمَا من دَابَّة إِلَّا وَهِي مسيخة يَوْمَ الْجُمُعَةِ مِنْ حِينِ تُصْبِحُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ شَفَقًا مِنَ السَّاعَةِ إِلَّا الْجِنَّ وَالْإِنْسَ وفيهَا سَاعَةٌ لَا يُصَادِفُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ وَهُوَ يُصَلِّي يسْأَل الله شَيْئا إِلَّا أعطَاهُ إِيَّاهَا. قَالَ كَعْبٌ: ذَلِكَ فِي كُلِّ سَنَةٍ يَوْمٌ. فَقلت: بل فِي كل جُمُعَة قَالَ فَقَرَأَ كَعْبٌ التَّوْرَاةَ. فَقَالَ: صَدَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ: لَقِيتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَلَامٍ فَحَدَّثْتُهُ بِمَجْلِسِي مَعَ كَعْب وَمَا حَدَّثْتُهُ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَقُلْتُ لَهُ: قَالَ كَعْب: ذَلِك كُلِّ سَنَةٍ يَوْمٌ؟ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ: كَذَبَ كَعْبٌ. فَقُلْتُ لَهُ ثُمَّ قَرَأَ كَعْبٌ التَّوْرَاةَ. فَقَالَ: بَلْ هِيَ فِي كُلِّ جُمُعَةٍ. فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ: صَدَقَ كَعْبٌ ثُمَّ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ: قَدْ عَلِمْتُ أَيَّةَ سَاعَةٍ هِيَ. قَالَ أَبُو هُرَيْرَة فَقلت لَهُ: فَأَخْبرنِي بهَا. فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ: هِيَ آخِرُ سَاعَةٍ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ. قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ: فَقُلْتُ: وَكَيْفَ تَكُونُ آخِرَ سَاعَةٍ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يُصَادِفُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ وَهُوَ يُصَلِّي وَتلك السَّاعَة لَا يُصَلِّي فِيهَا؟» فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ: أَلَمْ يَقُلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ جَلَسَ مَجْلِسًا يَنْتَظِرُ الصَّلَاةَ فَهُوَ فِي صَلَاةٍ حَتَّى يُصَلِّيَ؟» قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ: فَقلت: بلَى. قَالَ: فَهُوَ ذَاك. رَوَاهُ مَالِكٌ وَأَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَرَوَى أَحْمد إِلَى قَوْله: صدق كَعْب
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ aytdilar: «Quyosh chiqqan kunlarning eng yaxshisi — juma kunidir. Unda Odam yaratildi, unda (jannatdan yerga) tushirildi, unda uning tavbasi qabul qilindi, unda u vafot etdi va unda qiyomat qoyim boʻladi. Juma kuni tongdan to quyosh chiqquncha, har bir jonivor — jin va insondan boshqasi — qiyomatdan qoʻrqib quloq solib turadi. Unda shunday bir vaqt borki, qaysi bir musulmon banda namoz oʻqib turganida unga toʻgʻri kelib, Allohdan biror hojatini soʻrasa, Alloh albatta uni unga ato etadi». Kaʼb: «Bu har yili bir kun (boʻladi)», dedi. Men: «Yoʻq, balki har juma (boʻladi)», dedim. Kaʼb Tavrotni oʻqib koʻrdi-da: «Paygʻambar ﷺ rost aytdilar», dedi. Abu Hurayra aytdi: Soʻng men Abdulloh ibn Salom bilan uchrashdim va unga Kaʼb bilan boʻlgan suhbatimni soʻzlab berdim. Abdulloh ibn Salom: «Men u qaysi vaqt ekanini bilaman», dedi. Abu Hurayra aytdi: Men unga: «Menga uni xabar bergin», dedim. Abdulloh ibn Salom: «U juma kunining oxirgi vaqtidir», dedi. Men: «U qanday qilib juma kunining oxirgi vaqti boʻladi? Axir Rasululloh ﷺ: ‹Qaysi bir musulmon banda namoz oʻqib turib unga toʻgʻri kelsa›, deganlar-ku. Vaholanki, oʻsha vaqtda namoz oʻqilmaydi», dedim. Abdulloh ibn Salom: «Rasululloh ﷺ: ‹Kim namozni kutib bir joyda oʻtirsa, toki namoz oʻqiguniga qadar u namozdadir›, demaganmilar?» dedi. Men: «Ha, (deganlar)», dedim. U: «Mana, oʻsha (vaqt) shudir», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ айтдилар: «Қуёш чиққан кунларнинг энг яхшиси — жума кунидир. Унда Одам яратилди, унда (жаннатдан ерга) туширилди, унда унинг тавбаси қабул қилинди, унда у вафот этди ва унда қиёмат қойим бўлади. Жума куни тонгдан то қуёш чиққунча, ҳар бир жонивор — жин ва инсондан бошқаси — қиёматдан қўрқиб қулоқ солиб туради. Унда шундай бир вақт борки, қайси бир мусулмон банда намоз ўқиб турганида унга тўғри келиб, Аллоҳдан бирор ҳожатини сўраса, Аллоҳ албатта уни унга ато этади». Каъб: «Бу ҳар йили бир кун (бўлади)», деди. Мен: «Йўқ, балки ҳар жума (бўлади)», дедим. Каъб Тавротни ўқиб кўрди-да: «Пайғамбар ﷺ рост айтдилар», деди. Абу Ҳурайра айтди: Сўнг мен Абдуллоҳ ибн Салом билан учрашдим ва унга Каъб билан бўлган суҳбатимни сўзлаб бердим. Абдуллоҳ ибн Салом: «Мен у қайси вақт эканини биламан», деди. Абу Ҳурайра айтди: Мен унга: «Менга уни хабар бергин», дедим. Абдуллоҳ ибн Салом: «У жума кунининг охирги вақтидир», деди. Мен: «У қандай қилиб жума кунининг охирги вақти бўлади? Ахир Расулуллоҳ ﷺ: ‹Қайси бир мусулмон банда намоз ўқиб туриб унга тўғри келса›, деганлар-ку. Ваҳоланки, ўша вақтда намоз ўқилмайди», дедим. Абдуллоҳ ибн Салом: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ким намозни кутиб бир жойда ўтирса, токи намоз ўқигунига қадар у намоздадир›, демаганмилар?» деди. Мен: «Ҳа, (деганлар)», дедим. У: «Мана, ўша (вақт) шудир», деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْيَوْمُ الْمَوْعُودُ يَوْمُ الْقِيَامَةِ وَالْيَوْمُ الْمَشْهُودُ يَوْمُ عَرَفَةَ وَالشَّاهِدُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ وَمَا طَلَعَتِ الشَّمْسُ وَلَا غَرَبَتْ عَلَى يَوْمٍ أَفْضَلَ مِنْهُ فِيهِ سَاعَةٌ لَا يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُؤْمِنٌ يَدْعُو اللَّهَ بِخَيْرٍ إِلَّا اسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ وَلَا يَسْتَعِيذُ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا أَعَاذَهُ مِنْهُ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا يُعْرَفُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ وَهُوَ يضعف
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Vaʼda qilingan kun — qiyomat kunidir, guvoh boʻlinadigan kun — Arafa kunidir, guvoh esa — juma kunidir. Quyosh undan afzalroq kun ustiga chiqmagan va botmagan. Unda shunday bir soat borki, moʻmin banda Allohga yaxshilik soʻrab duo qilsa, oʻsha (soat)ga toʻgʻri kelsa, Alloh uning (duosini) albatta ijobat qiladi va u qaysi bir yomonlikdan panoh soʻrasa, Alloh uni undan albatta saqlaydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir, biz uni faqat Musa ibn Ubaydaning hadisidan bilamiz. Musa ibn Ubayda esa hadisda zaif sanaladi, uni Yahyo ibn Said va boshqalar yodi (zaifligi) sababli zaif deyishgan. Bizga Ali ibn Hujr soʻzlab berdi, unga Qurron ibn Tammom al-Asadiy Musa ibn Ubaydadan shu isnod bilan shunga oʻxshash rivoyat qildi. Musa ibn Ubayda ar-Rabaziyning kunyasi Abu Abdulazizdir, uning haqida Yahyo va boshqalar yodi sababli (tanqid) gapirishgan. Shuʼba, Savriy va imomlardan bir nechtasi undan rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Ваъда қилинган кун — қиёмат кунидир, гувоҳ бўлинадиган кун — Арафа кунидир, гувоҳ эса — жума кунидир. Қуёш ундан афзалроқ кун устига чиқмаган ва ботмаган. Унда шундай бир соат борки, мўмин банда Аллоҳга яхшилик сўраб дуо қилса, ўша (соат)га тўғри келса, Аллоҳ унинг (дуосини) албатта ижобат қилади ва у қайси бир ёмонликдан паноҳ сўраса, Аллоҳ уни ундан албатта сақлайди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Муса ибн Убайданинг ҳадисидан биламиз. Муса ибн Убайда эса ҳадисда заиф саналади, уни Яҳё ибн Саид ва бошқалар ёди (заифлиги) сабабли заиф дейишган. Бизга Али ибн Ҳужр сўзлаб берди, унга Қуррон ибн Таммом ал-Асадий Муса ибн Убайдадан шу иснод билан шунга ўхшаш ривоят қилди. Муса ибн Убайда ар-Рабазийнинг куняси Абу Абдулазиздир, унинг ҳақида Яҳё ва бошқалар ёди сабабли (танқид) гапиришган. Шуъба, Саврий ва имомлардан бир нечтаси ундан ривоят қилган.