وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " لَأَنْ أَقُولَ: سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْس ". رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mening ‹Subhanalloh, valhamdu lillah, va lo ilaha illalloh, vallohu akbar (Allohni poklab yod etaman, hamd Allohgadir, Allohdan oʻzga iloh yoʻq va Alloh eng buyukdir)› deyishim menga quyosh chiqib turgan har bir narsadan (butun olamdan) sevimliroqdir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг ‹Субҳаналлоҳ, валҳамду лиллаҳ, ва ло илаҳа иллаллоҳ, валлоҳу акбар (Аллоҳни поклаб ёд этаман, ҳамд Аллоҳгадир, Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ ва Аллоҳ энг буюкдир)› дейишим менга қуёш чиқиб турган ҳар бир нарсадан (бутун оламдан) севимлироқдир», — дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " مَنْ قَالَ: سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ "
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki,) Rasululloh ﷺ: «Kim bir kunda yuz marta ‹Subhanallohi va bihamdih› (Allohni hamdi bilan poklayman) desa, gunohlari — garchi dengiz koʻpigicha boʻlsa ham — toʻkiladi (kechiriladi)», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики,) Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир кунда юз марта ‹Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳ› (Аллоҳни ҳамди билан поклайман) деса, гуноҳлари — гарчи денгиз кўпигича бўлса ҳам — тўкилади (кечирилади)», дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " مَنْ قَالَ حِينَ يُصْبِحُ وَحِينَ يُمْسِي: سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ مِائَةَ مَرَّةٍ لَمْ يَأْتِ أَحَدٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا أَحَدٌ قَالَ مِثْلَ مَا قَالَ أَوْ زَادَ عَلَيْهِ)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim tongga chiqqanida va kechqurun yuz marta: ‹Subhanallohi va bihamdihi (Allohni poklab yod etaman va Unga hamd aytaman)›, — desa, qiyomat kuni hech kim u keltirgan narsadan afzalroq narsa keltira olmaydi, magar u aytgandek aytgan yoki undan ziyoda qilgan kishigina (afzalroq keltiradi)», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким тонгга чиққанида ва кечқурун юз марта: ‹Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи (Аллоҳни поклаб ёд этаман ва Унга ҳамд айтаман)›, — деса, қиёмат куни ҳеч ким у келтирган нарсадан афзалроқ нарса келтира олмайди, магар у айтгандек айтган ёки ундан зиёда қилган кишигина (афзалроқ келтиради)», — дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ: سُبْحَانَهُ الله وَبِحَمْدِهِ سُبْحَانَهُ الله الْعَظِيم "
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Ikkita kalima borki, tilda yengil, mezonda ogʻir, Rahmonga (Allohga) sevimlidir: ‹Subhanallohi va bihamdihi, subhanallohil-Aziym› (Alloh pok va Unga hamd boʻlsin; Ulugʻ Alloh pokdir)», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Иккита калима борки, тилда енгил, мезонда оғир, Раҳмонга (Аллоҳга) севимлидир: ‹Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи, субҳаналлоҳил-Азийм› (Аллоҳ пок ва Унга ҳамд бўлсин; Улуғ Аллоҳ покдир)», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم: " من قَالَ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ وَلَمْ يَأْتِ أَحَدٌ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلَّا رَجُلٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْهُ "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Kim bir kunda yuz marta: ‹Lo ilaha illalloh, vahdahu lo shariyka lah, lahul mulku va lahul hamd, va huva ala kulli shayʼin qodir (Yolgʻiz Allohdan boshqa ibodatga sazovor zot yoʻq, Uning sherigi yoʻq; mulk Unikidir va barcha hamdlar Unikidir; U har narsaga qodir)›, — desa, oʻnta qul ozod qilgan (kishi)dek savob oladi; uning hisobiga yuzta yaxshi amal yoziladi, yuzta yomon amal (uning hisobidan) oʻchiriladi va u kuni — ertalabdan to kechgacha — shaytondan himoyalanadi; hech kim — undan koʻra koʻproq (amal) qilgandan boshqa — undan afzal boʻlmaydi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Ким бир кунда юз марта: ‹Ло илаҳа иллаллоҳ, ваҳдаҳу ло шарийка лаҳ, лаҳул мулку ва лаҳул ҳамд, ва ҳува ала кулли шайъин қодир (Ёлғиз Аллоҳдан бошқа ибодатга сазовор зот йўқ, Унинг шериги йўқ; мулк Уникидир ва барча ҳамдлар Уникидир; У ҳар нарсага қодир)›, — деса, ўнта қул озод қилган (киши)дек савоб олади; унинг ҳисобига юзта яхши амал ёзилади, юзта ёмон амал (унинг ҳисобидан) ўчирилади ва у куни — эрталабдан то кечгача — шайтондан ҳимояланади; ҳеч ким — ундан кўра кўпроқ (амал) қилгандан бошқа — ундан афзал бўлмайди», — деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا قَالَ عَبْدٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُخْلِصًا قَطُّ إِلَّا فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ السَّمَاءِ حَتَّى يُفْضِيَ إِلَى الْعَرْشِ مَا اجْتَنَبَ الْكَبَائِرَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ. وَقَالَ: هَذَا حَدِيث غَرِيب
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Qaysi bir banda ixlos bilan ‹La ilaha illalloh (Allohdan boshqa iloh yoʻq)› desa, albatta unga osmon eshiklari ochiladi, toki u (soʻz) Arshga yetib boradi — kabira gunohlardan saqlangan boʻlsa». Abu Iso aytdi: Bu hadis shu yoʻldan hasan gʻaribdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Қайси бир банда ихлос билан ‹Ла илаҳа иллаллоҳ (Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ)› деса, албатта унга осмон эшиклари очилади, токи у (сўз) Аршга етиб боради — кабира гуноҳлардан сақланган бўлса». Абу Исо айтди: Бу ҳадис шу йўлдан ҳасан ғарибдир.
وَعَن مَكحولِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " أَكْثِرْ مِنْ قَوْلِ: لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَإِنَّهَا مِنْ كَنْزِ الْجَنَّةِ ". قَالَ مَكْحُولٌ: فَمَنْ قَالَ: لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ وَلَا مَنْجًى مِنَ اللَّهِ إِلَّا إِلَيْهِ كَشَفَ اللَّهُ عَنْهُ سَبْعِينَ بَابًا مِنَ الضُّرِّ أَدْنَاهَا الْفَقْرُ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ. وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِمُتَّصِلٍ وَمَكْحُولٌ لَمْ يَسْمَعْ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «La hawla va la quvvata illa billah deyishni koʻpaytir, chunki u jannat xazinalaridan bir xazinadir», dedilar. Makhul aytdi: «Kim la hawla va la quvvata illa billah, va la manja minallahi illa ilayh desa, (Alloh) undan zararning yetmish eshigini ochib (daf qilib) yuboradi, ularning eng pasti faqirlikdir». Abu Iso aytdi: Bu hadisning isnodi ulangan (muttasil) emas; Makhul Abu Hurayradan (hadis) eshitmagan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Ла ҳаwла ва ла қуввата илла биллаҳ дейишни кўпайтир, чунки у жаннат хазиналаридан бир хазинадир», дедилар. Макҳул айтди: «Ким ла ҳаwла ва ла қуввата илла биллаҳ, ва ла манжа миналлаҳи илла илайҳ деса, (Аллоҳ) ундан зарарнинг етмиш эшигини очиб (даф қилиб) юборади, уларнинг энг пасти фақирликдир». Абу Исо айтди: Бу ҳадиснинг исноди уланган (муттасил) эмас; Макҳул Абу Ҳурайрадан (ҳадис) эшитмаган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ دَوَاءٌ مِنْ تِسْعَةٍ وَتِسْعِينَ دَاء أيسرها الْهم»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «‹La hawla wa la quvvata illa billah› toʻqson toʻqqizta dardning davosidir, ularning eng yengili gʻam-tashvishdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «‹Ла ҳаwла wа ла қуввата илла биллаҳ› тўқсон тўққизта дарднинг давосидир, уларнинг энг енгили ғам-ташвишдир», дедилар.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «وَاللَّهِ إِنِّي لِأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ فِي الْيَوْمِ أَكْثَرَ مِنْ سبعينَ مرَّةً» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Allohga qasamki, men bir kunda Allohdan yetmish martadan koʻproq magʻfirat soʻrayman va Unga tavba qilaman.»(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Аллоҳга қасамки, мен бир кунда Аллоҳдан етмиш мартадан кўпроқ мағфират сўрайман ва Унга тавба қиламан.»
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ لَمْ تُذْنِبُوا لَذَهَبَ اللَّهُ بِكُمْ وَلَجَاءَ بِقَوْمٍ يُذْنِبُونَ فَيَسْتَغْفِرُونَ اللَّهَ فَيَغْفِرُ لَهُمْ» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zot ila qasamki, agar sizlar gunoh qilmaganingizda, Alloh sizlarni (yoʻqotib) ketkazgan va gunoh qiladigan, soʻng Allohdan magʻfirat soʻraydigan, U esa ularni magʻfirat etadigan bir qavmni keltirgan boʻlardi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зот ила қасамки, агар сизлар гуноҳ қилмаганингизда, Аллоҳ сизларни (йўқотиб) кетказган ва гуноҳ қиладиган, сўнг Аллоҳдан мағфират сўрайдиган, У эса уларни мағфират этадиган бир қавмни келтирган бўларди», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَابَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا تَابَ الله عَلَيْهِ» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim quyosh magʻribdan chiqishidan oldin tavba qilsa, Alloh uning tavbasini qabul qiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким қуёш мағрибдан чиқишидан олдин тавба қилса, Аллоҳ унинг тавбасини қабул қилади», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ عَبْدًا أَذْنَبَ ذَنْبًا فَقَالَ: رَبِّ أَذْنَبْتُ فَاغْفِرْهُ فَقَالَ رَبُّهُ أَعَلِمَ عَبْدِي أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ وَيَأْخُذُ بِهِ؟ غَفَرْتُ لِعَبْدِي ثُمَّ مَكَثَ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ أَذْنَبَ ذَنْبًا فَقَالَ: رَبِّ أَذْنَبْتُ ذَنْبًا فَاغْفِرْهُ فَقَالَ رَبُّهُ: أَعَلِمَ عَبْدِي أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ وَيَأْخُذُ بِهِ؟ غَفَرْتُ لِعَبْدِي ثُمَّ مَكَثَ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ أَذْنَبَ ذَنبا قالَ: رب أذنبت ذَنبا آخر فَاغْفِر لِي فَقَالَ: أَعَلِمَ عَبْدِي أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ وَيَأْخُذُ بِهِ؟ غَفَرْتُ لِعَبْدِي فَلْيَفْعَلْ مَا شَاءَ "
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Men Paygʻambar ﷺning shunday deganlarini eshitdim:) «Albatta, bir banda bir gunoh qildi — baʼzan: ‹gunohga botdi›, dedi — va: ‹Robbim, men gunoh qildim — baʼzan: ‹gunohga botdim›, dedi — bas, meni magʻfirat qil›, dedi. Shunda Robbi: ‹Bandam — oʻzining gunohni magʻfirat qiladigan va gunoh uchun (jazoga) oladigan bir Robbi borligini bildimi? Men bandamni magʻfirat qildim›, dedi. Soʻng u Alloh xohlagancha (vaqt) turdi (yashadi), soʻng (yana) bir gunoh qildi yoki gunohga botdi-da: ‹Robbim, men yana bir (gunoh) qildim — yoki: gunohga botdim — bas, uni magʻfirat qil›, dedi. (Alloh): ‹Bandam — oʻzining gunohni magʻfirat qiladigan va gunoh uchun (jazoga) oladigan bir Robbi borligini bildimi? Men bandamni magʻfirat qildim›, dedi. Soʻng u Alloh xohlagancha (vaqt) turdi, soʻng (yana) bir gunoh qildi — baʼzan: ‹gunohga botdi›, dedi — : ‹Robbim, men yana bir (gunoh)ga botdim — yoki: gunoh qildim — bas, uni menga magʻfirat qil›, dedi. (Alloh): ‹Bandam — oʻzining gunohni magʻfirat qiladigan va gunoh uchun (jazoga) oladigan bir Robbi borligini bildimi? Men bandamni magʻfirat qildim — uch marta — bas, u xohlaganini qilaversin (tavbani davom ettiraversin)›, dedi», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Пайғамбар ﷺнинг шундай деганларини эшитдим:) «Албатта, бир банда бир гуноҳ қилди — баъзан: ‹гуноҳга ботди›, деди — ва: ‹Роббим, мен гуноҳ қилдим — баъзан: ‹гуноҳга ботдим›, деди — бас, мени мағфират қил›, деди. Шунда Робби: ‹Бандам — ўзининг гуноҳни мағфират қиладиган ва гуноҳ учун (жазога) оладиган бир Робби борлигини билдими? Мен бандамни мағфират қилдим›, деди. Сўнг у Аллоҳ хоҳлаганча (вақт) турди (яшади), сўнг (яна) бир гуноҳ қилди ёки гуноҳга ботди-да: ‹Роббим, мен яна бир (гуноҳ) қилдим — ёки: гуноҳга ботдим — бас, уни мағфират қил›, деди. (Аллоҳ): ‹Бандам — ўзининг гуноҳни мағфират қиладиган ва гуноҳ учун (жазога) оладиган бир Робби борлигини билдими? Мен бандамни мағфират қилдим›, деди. Сўнг у Аллоҳ хоҳлаганча (вақт) турди, сўнг (яна) бир гуноҳ қилди — баъзан: ‹гуноҳга ботди›, деди — : ‹Роббим, мен яна бир (гуноҳ)га ботдим — ёки: гуноҳ қилдим — бас, уни менга мағфират қил›, деди. (Аллоҳ): ‹Бандам — ўзининг гуноҳни мағфират қиладиган ва гуноҳ учун (жазога) оладиган бир Робби борлигини билдими? Мен бандамни мағфират қилдим — уч марта — бас, у хоҳлаганини қилаверсин (тавбани давом эттираверсин)›, деди», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنِ الْمُؤْمِنَ إِذَا أَذْنَبَ كَانَتْ نُكْتَةٌ سَوْدَاءُ فِي قَلْبِهِ فَإِنْ تَابَ وَاسْتَغْفَرَ صُقِلَ قَلْبُهُ وَإِنْ زَادَ زَادَتْ حَتَّى تَعْلُوَ قَلْبَهُ فَذَلِكُمُ الرَّانُ الَّذِي ذَكَرَ اللَّهُ تَعَالَى (كَلَّا بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يكسِبونَ)
رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيح
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, moʻmin bir gunoh qilsa, qalbida qora bir dogʻ paydo boʻladi. Agar u tavba qilib, (gunohdan) voz kechsa va istigʻfor aytsa, qalbi yaltiratiladi (poklanadi). Agar (gunohni) koʻpaytirsa, (qora dogʻ ham) koʻpayadi. Ana shu — Alloh Oʻz Kitobida zikr etgan ‹ron›dir: {Yoʻq! Balki ular qilib yurgan (yomon) amallar qalblarini qoplab olgandir} (Mutaffifiyn 14)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, мўмин бир гуноҳ қилса, қалбида қора бир доғ пайдо бўлади. Агар у тавба қилиб, (гуноҳдан) воз кечса ва истиғфор айтса, қалби ялтиратилади (покланади). Агар (гуноҳни) кўпайтирса, (қора доғ ҳам) кўпаяди. Ана шу — Аллоҳ Ўз Китобида зикр этган ‹рон›дир: {Йўқ! Балки улар қилиб юрган (ёмон) амаллар қалбларини қоплаб олгандир} (Мутаффифийн 14)», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ رَجُلَيْنِ كَانَا فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ مُتَحَابَّيْنِ أَحدهمَا مُجْتَهد لِلْعِبَادَةِ وَالْآخَرُ يَقُولُ: مُذْنِبٌ فَجَعَلَ يَقُولُ: أَقْصِرْ عَمَّا أَنْتَ فِيهِ فَيَقُولُ خَلِّنِي وَرَبِّي حَتَّى وَجَدَهُ يَوْمًا عَلَى ذَنْبٍ اسْتَعْظَمَهُ فَقَالَ: أَقْصِرْ فَقَالَ: خَلِّنِي وَرَبِّيَ أَبُعِثْتَ عَلَيَّ رَقِيبًا؟ فَقَالَ: وَاللَّهِ لَا يَغْفِرُ اللَّهُ لَكَ أَبَدًا وَلَا يُدْخِلُكَ الْجَنَّةَ فَبَعَثَ اللَّهُ إِلَيْهِمَا مَلَكًا فَقَبَضَ أَرْوَاحَهُمَا فَاجْتَمَعَا عِنْدَهُ فَقَالَ لِلْمُذْنِبِ: ادْخُلِ الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِي وَقَالَ لِلْآخَرِ: أَتَسْتَطِيعُ أَنْ تَحْظِرَ عَلَى عَبْدِي رَحْمَتِي؟ فَقَالَ: لَا يَا رَبِّ قَالَ: اذْهَبُوا بِهِ إِلَى النَّار ". رَوَاهُ أَحْمد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadilar: Men Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitganman: «Bani Isroildan ikki kishi bir-biriga birodar edi. Ulardan biri gunoh qilar, ikkinchisi esa ibodatda gʻayrat koʻrsatar edi. Gʻayratli kishi narigisini doimo gunoh ustida koʻrar va: ‹Buni boshla(b qoʻyma)!› der edi. Bir kuni uni gunoh ustida topib qoldi-da, unga: ‹Bas qil!› dedi. U: ‹Meni Robbim bilan qoʻyib qoʻy. Sen menga nazoratchi qilib yuborilganmiding?!› dedi. (Gʻayratli kishi) esa: ‹Vallohi, Alloh seni magʻfirat qilmaydi›, yoki: ‹Alloh seni jannatga kiritmaydi›, dedi. Soʻng ikkovining ham joni olindi va ular olamlarning Robbi huzurida toʻplandilar. (Alloh) bu gʻayratli kishiga: ‹Sen Meni biluvchi miding, yoki Mening qoʻlimdagiga (rahmatimga) qodir miding?!› dedi. Gunohkorga esa: ‹Bor, rahmatim bilan jannatga kir›, dedi. Boshqasiga (gʻayratliga): ‹Buni doʻzaxga olib boringlar!› dedi». Abu Hurayra (roziyallohu anhu): «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, u oʻz dunyosi va oxiratini halok qiluvchi bir soʻzni aytib qoʻydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитганман: «Бани Исроилдан икки киши бир-бирига биродар эди. Улардан бири гуноҳ қилар, иккинчиси эса ибодатда ғайрат кўрсатар эди. Ғайратли киши наригисини доимо гуноҳ устида кўрар ва: ‹Буни бошла(б қўйма)!› дер эди. Бир куни уни гуноҳ устида топиб қолди-да, унга: ‹Бас қил!› деди. У: ‹Мени Роббим билан қўйиб қўй. Сен менга назоратчи қилиб юборилганмидинг?!› деди. (Ғайратли киши) эса: ‹Валлоҳи, Аллоҳ сени мағфират қилмайди›, ёки: ‹Аллоҳ сени жаннатга киритмайди›, деди. Сўнг икковининг ҳам жони олинди ва улар оламларнинг Робби ҳузурида тўпландилар. (Аллоҳ) бу ғайратли кишига: ‹Сен Мени билувчи мидинг, ёки Менинг қўлимдагига (раҳматимга) қодир мидинг?!› деди. Гуноҳкорга эса: ‹Бор, раҳматим билан жаннатга кир›, деди. Бошқасига (ғайратлига): ‹Буни дўзахга олиб боринглар!› деди». Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу): «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, у ўз дунёси ва охиратини ҳалок қилувчи бир сўзни айтиб қўйди», дедилар.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَيَرْفَعُ الدَّرَجَةَ لِلْعَبْدِ الصَّالِحِ فِي الْجَنَّةِ فَيَقُولُ: يَا رَبِّ أَنَّى لِي هَذِهِ؟ فَيَقُولُ: باستغفار ولدك لَك ". رَوَاهُ أَحْمد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Albatta, aziz va jalil Alloh solih bandaning jannatdagi darajasini koʻtaradi. Shunda u: ‹Ey Robbim, bu menga qayerdan (nasib boʻldi)?›, deydi. Alloh: ‹Farzandingning sen uchun magʻfirat soʻrashi sababli›, deydi», dedilar. Ahmad rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Албатта, азиз ва жалил Аллоҳ солиҳ банданинг жаннатдаги даражасини кўтаради. Шунда у: ‹Эй Роббим, бу менга қаердан (насиб бўлди)?›, дейди. Аллоҳ: ‹Фарзандингнинг сен учун мағфират сўраши сабабли›, дейди», дедилар. Аҳмад ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " لَمَّا قَضَى اللَّهُ الْخَلْقَ كَتَبَ كِتَابًا فَهُوَ عِنْدَهُ فَوْقَ عَرْشِهِ: إِنَّ رَحْمَتِي سَبَقَتْ غَضَبِي «. وَفِي رِوَايَةٍ» غَلَبَتْ غَضَبي "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Alloh yaratishni tugatganda, U — Arshi yonida (boʻlgan) oʻz Kitobida: ‹Mening rahmatim Mening gʻazabimdan ustun keladi›, — deb yozdi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Аллоҳ яратишни тугатганда, У — Арши ёнида (бўлган) ўз Китобида: ‹Менинг раҳматим Менинг ғазабимдан устун келади›, — деб ёзди», — деди.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «إِنَّ للَّهِ مائةَ رَحْمَةٍ أَنْزَلَ مِنْهَا رَحْمَةً وَاحِدَةً بَيْنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ وَالْبَهَائِمِ وَالْهَوَامِّ فَبِهَا يَتَعَاطَفُونَ وَبِهَا يَتَرَاحَمُونَ وَبِهَا تَعْطُفُ الْوَحْشُ عَلَى وَلَدِهَا وَأَخَّرَ اللَّهُ تِسْعًا وَتِسْعِينَ رَحْمَةً يَرْحَمُ بِهَا عِبَادَهُ يَوْمَ الْقِيَامَة»
وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ عَنْ سَلْمَانَ نَحْوُهُ وَفِي آخِرِهِ قَالَ: «فَإِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ أَكْمَلَهَا بِهَذِهِ الرَّحْمَة»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta, Alloh uchun yuz (boʻlak) rahmat bordir. U shulardan bir boʻlak rahmatni jin, inson, chorva va hashorotlar orasiga tushirdi. Ana oʻsha (boʻlak) tufayli ular bir-biriga mehribonlik qiladilar, bir-biriga rahm qiladilar va u tufayli yovvoyi hayvon oʻz bolasiga mehribonlik qiladi. Alloh toʻqson toʻqqiz boʻlak rahmatni esa qiyomat kuni bandalariga rahm qilish uchun kechiktirib (saqlab) qoʻydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта, Аллоҳ учун юз (бўлак) раҳмат бордир. У шулардан бир бўлак раҳматни жин, инсон, чорва ва ҳашоротлар орасига туширди. Ана ўша (бўлак) туфайли улар бир-бирига меҳрибонлик қиладилар, бир-бирига раҳм қиладилар ва у туфайли ёввойи ҳайвон ўз боласига меҳрибонлик қилади. Аллоҳ тўқсон тўққиз бўлак раҳматни эса қиёмат куни бандаларига раҳм қилиш учун кечиктириб (сақлаб) қўйди», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْ يَعْلَمُ الْمُؤْمِنُ مَا عِنْدَ اللَّهِ مِنَ الْعُقُوبَةِ مَا طَمِعَ بِجَنَّتِهِ أَحَدٌ وَلَوْ يُعْلَمُ الْكَافِرُ مَا عِنْدَ اللَّهِ مِنَ الرَّحْمَةِ مَا قَنَطَ من جنته أحد»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar moʻmin Allohning huzuridagi (doʻzax) jazosini bilganida edi, hech kim Uning jannatiga tama qilmas edi. Agar kofir Allohning huzuridagi rahmatni bilganida edi, hech kim Uning jannatidan noumid boʻlmas edi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар мўмин Аллоҳнинг ҳузуридаги (дўзах) жазосини билганида эди, ҳеч ким Унинг жаннатига тама қилмас эди. Агар кофир Аллоҳнинг ҳузуридаги раҳматни билганида эди, ҳеч ким Унинг жаннатидан ноумид бўлмас эди», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم: " قَالَ رَجُلٌ لَمْ يَعْمَلْ خَيْرًا قَطُّ لِأَهْلِهِ وَفِي رِوَايَةٍ أَسْرَفَ رَجُلٌ عَلَى نَفْسِهِ فَلَمَّا حَضَرَهُ الْمَوْتُ أَوْصَى بَنِيهِ إِذَا مَاتَ فَحَرِّقُوهُ ثُمَّ اذْرُوا نِصْفَهُ فِي الْبَرِّ وَنِصْفَهُ فِي الْبَحْرِ فو الله لَئِنْ قَدَرَ اللَّهُ عَلَيْهِ لَيُعَذِّبَنَّهُ عَذَابًا لَا يُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِنَ الْعَالَمِينَ فَلَمَّا مَاتَ فَعَلُوا مَا أَمَرَهُمْ فَأَمَرَ اللَّهُ الْبَحْرَ فَجَمَعَ مَا فِيهِ وَأَمَرَ الْبَرَّ فَجَمَعَ مَا فِيهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ: لِمَ فَعَلْتَ هَذَا؟ قَالَ: مِنْ خَشْيَتِكَ يَا رَبِّ وَأَنْتَ أَعْلَمُ فَغَفَرَ لَهُ "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Hech qachon biron yaxshilik qilmagan bir kishi oʻlganida ahli (oilasi)ga: ‹Meni yondiringlar, soʻng yarmimni quruqlikka, yarmimni dengizga sochinglar. Allohga qasamki, agar Alloh unga qodir kelsa (qoʻlga olsa), olamlardan hech kimni azoblamagan azob bilan uni albatta azoblaydi›, dedi. U kishi oʻlganida, ular unga buyurganini bajardilar. Shunda Alloh quruqlikka buyurdi va u oʻzidagi (kulni) yigʻdi, dengizga buyurdi va u oʻzidagi (kulni) yigʻdi. Soʻng (Alloh) unga: ‹Nega bunday qilding?›, dedi. U: ‹Sendan qoʻrqqanimdan, ey Robbim, Oʻzing yaxshi bilguvchisan›, dedi. Shunda Alloh uni magʻfirat qildi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳеч қачон бирон яхшилик қилмаган бир киши ўлганида аҳли (оиласи)га: ‹Мени ёндиринглар, сўнг ярмимни қуруқликка, ярмимни денгизга сочинглар. Аллоҳга қасамки, агар Аллоҳ унга қодир келса (қўлга олса), оламлардан ҳеч кимни азобламаган азоб билан уни албатта азоблайди›, деди. У киши ўлганида, улар унга буюрганини бажардилар. Шунда Аллоҳ қуруқликка буюрди ва у ўзидаги (кулни) йиғди, денгизга буюрди ва у ўзидаги (кулни) йиғди. Сўнг (Аллоҳ) унга: ‹Нега бундай қилдинг?›, деди. У: ‹Сендан қўрққанимдан, эй Роббим, Ўзинг яхши билгувчисан›, деди. Шунда Аллоҳ уни мағфират қилди», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَنْ يُنْجِيَ أَحَدًا مِنْكُمْ عَمَلُهُ» قَالُوا: وَلَا أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: «وَلَا أَنَا إِلَّا أَنْ يَتَغَمَّدَنِي اللَّهُ مِنْهُ بِرَحْمَتِهِ فَسَدِّدُوا وَقَارِبُوا واغْدُوا وروحوا وشيءٌ من الدُّلْجَةِ والقَصدَ القصدَ تبلغوا»
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Birortangizni (oʻz) amali najot bermaydi», dedilar. Ular: «Sizni (ham)mi, yo Rasululloh?» dedilar. U zot: «Meni ham — magar Alloh meni rahmati bilan oʻrab (qoplab) olsa (boshqa gap). (Amalda) toʻgʻri va meʼyorli boʻlinglar; ertalab, kechqurun va kechaning bir qismida (ibodat qilinglar); meʼyorni, meʼyorni (saqlanglar) — (shunda manzilga) yetasiz», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Бирортангизни (ўз) амали нажот бермайди», дедилар. Улар: «Сизни (ҳам)ми, ё Расулуллоҳ?» дедилар. У зот: «Мени ҳам — магар Аллоҳ мени раҳмати билан ўраб (қоплаб) олса (бошқа гап). (Амалда) тўғри ва меъёрли бўлинглар; эрталаб, кечқурун ва кечанинг бир қисмида (ибодат қилинглар); меъёрни, меъёрни (сақланглар) — (шунда манзилга) етасиз», дедилар.
عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ مَثَلَ الَّذِي يعْمل السَّيئَة ثُمَّ يَعْمَلُ الْحَسَنَاتِ كَمَثَلِ رَجُلٍ كَانَتْ عَلَيْهِ دِرْعٌ ضَيِّقَةٌ قَدْ خَنَقَتْهُ ثُمَّ عَمِلَ حَسَنَةً فَانْفَكَّتْ حَلْقَةٌ ثُمَّ عَمِلَ أُخْرَى فَانْفَكَّتْ أُخْرَى حَتَّى تَخْرُجَ إِلَى الْأَرْضِ»
رَوَاهُ فِي شَرْحِ السّنة
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bergan hadyasini qaytarib oladigan kishining misoli — toʻyguncha yeb, soʻng qusgan, keyin oʻz qusugʻiga qaytib, uni yeydigan itga oʻxshaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Берган ҳадясини қайтариб оладиган кишининг мисоли — тўйгунча еб, сўнг қусган, кейин ўз қусуғига қайтиб, уни ейдиган итга ўхшайди», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِذَا أَوَى أَحَدُكُمْ إِلَى فِرَاشِهِ فَلْيَنْفُضْ فِرَاشَهُ بِدَاخِلَةِ إِزَارِهِ فَإِنَّهُ لَا يَدْرِي مَا خَلَفَهُ عَلَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ: بِاسْمِكَ رَبِّي وَضَعْتُ جَنْبِي وَبِكَ أرفعه إِن أَمْسَكت نَفسِي فارحمهما وَإِنْ أَرْسَلْتَهَا فَاحْفَظْهَا بِمَا تَحْفَظُ بِهِ عِبَادَكَ الصَّالِحِينَ ". وَفِي رِوَايَةٍ: " ثُمَّ لْيَضْطَجِعْ عَلَى شِقِّهِ الْأَيْمن ثمَّ ليقل: بِاسْمِك "
وَفِي رِوَايَةٍ: «فَلْيَنْفُضْهُ بِصَنِفَةِ ثَوْبِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ وَإِن أَمْسَكت نَفسِي فَاغْفِر لَهَا»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz toʻshagiga kelganida, izorining ichki chekkasi bilan toʻshagini qoqib tozalasin, chunki u (toʻshakni) tark etganidan keyin unga nima tushganini bilmaydi. Soʻng oʻng yoni bilan yotsin, keyin: ‹Robbim, isming bilan yonimni (yerga) qoʻydim va Sening (yordaming) bilan uni koʻtaraman. Agar jonimni ushlab qolsang (oʻldirsang), unga rahm qilgil; agar uni qoʻyib yuborsang (yashatsang), uni solih bandalaringni saqlaganing bilan saqlagil›, desin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз тўшагига келганида, изорининг ички чеккаси билан тўшагини қоқиб тозаласин, чунки у (тўшакни) тарк этганидан кейин унга нима тушганини билмайди. Сўнг ўнг ёни билан ётсин, кейин: ‹Роббим, исминг билан ёнимни (ерга) қўйдим ва Сенинг (ёрдаминг) билан уни кўтараман. Агар жонимни ушлаб қолсанг (ўлдирсанг), унга раҳм қилгил; агар уни қўйиб юборсанг (яшатсанг), уни солиҳ бандаларингни сақлаганинг билан сақлагил›, десин», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: جَاءَتْ فَاطِمَةُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَسْأَلُهُ خَادِمًا فَقَالَ: «أَلَا أَدُلُّكِ عَلَى مَا هُوَ خَيْرٌ مِنْ خَادِمٍ؟ تُسَبِّحِينَ اللَّهَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَتَحْمَدِينَ اللَّهَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَتُكَبِّرِينَ اللَّهَ أَرْبَعًا وَثَلَاثِينَ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ وَعِنْدَ مَنَامِكِ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Fotima Nabiy ﷺ huzurlariga xizmatkor soʻrab keldi. Shunda u zot unga: «Ayt: ‹Allohumma rabbas-samavatis-sabʼi va rabbal-arshil-azim, rabbana va robba kulli shayʼin, munzilat-Tavroti val-Injili val-Qurʼon, foliqal-habbi van-nava, aʼuzu bika min sharri kulli shayʼin anta oxizun binasiyatih, antal-avvalu falaysa qablaka shayʼ, va antal-oxiru falaysa baʼdaka shayʼ, va antaz-zohiru falaysa favqaka shayʼ, va antal-batinu falaysa dunaka shayʼ, iqzi annid-dayna va agʻnini minal-faqr (Ey Alloh, etti osmonning Robbi va ulugʻ Arshning Robbi, bizning Robbimiz va har narsaning Robbi, Tavrot, Injil va Qurʼonni nozil qilguvchi, don va danakni yorguvchi, Sen peshonasidan ushlab turgan har narsaning yomonligidan Sendan panoh soʻrayman. Sen Avvalsan, Sendan oldin hech narsa yoʻq; Sen Oxirsan, Sendan keyin hech narsa yoʻq; Sen Zohirsan, Sendan ustun hech narsa yoʻq; Sen Botinsan, Sendan yaqinroq hech narsa yoʻq. Mendan qarzni ado et va meni faqirlikdan behojat qil)›», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Aʼmashning baʼzi ashoblari Aʼmashdan shunga yaqin (tarzda) rivoyat qilgan. Ularning baʼzilari Aʼmashdan, u Abu Solihdan mursal tarzda rivoyat qilgan va unda Abu Hurayrani zikr qilmagan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Фотима Набий ﷺ ҳузурларига хизматкор сўраб келди. Шунда у зот унга: «Айт: ‹Аллоҳумма раббас-самаватис-сабъи ва раббал-аршил-азим, раббана ва робба кулли шайъин, мунзилат-Тавроти вал-Инжили вал-Қуръон, фолиқал-ҳабби ван-нава, аъузу бика мин шарри кулли шайъин анта охизун бинасиятиҳ, антал-аввалу фалайса қаблака шайъ, ва антал-охиру фалайса баъдака шайъ, ва антаз-зоҳиру фалайса фавқака шайъ, ва антал-батину фалайса дунака шайъ, иқзи аннид-дайна ва ағнини минал-фақр (Эй Аллоҳ, этти осмоннинг Робби ва улуғ Аршнинг Робби, бизнинг Роббимиз ва ҳар нарсанинг Робби, Таврот, Инжил ва Қуръонни нозил қилгувчи, дон ва данакни ёргувчи, Сен пешонасидан ушлаб турган ҳар нарсанинг ёмонлигидан Сендан паноҳ сўрайман. Сен Аввалсан, Сендан олдин ҳеч нарса йўқ; Сен Охирсан, Сендан кейин ҳеч нарса йўқ; Сен Зоҳирсан, Сендан устун ҳеч нарса йўқ; Сен Ботинсан, Сендан яқинроқ ҳеч нарса йўқ. Мендан қарзни адо эт ва мени фақирликдан беҳожат қил)›», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Аъмашнинг баъзи ашоблари Аъмашдан шунга яқин (тарзда) ривоят қилган. Уларнинг баъзилари Аъмашдан, у Абу Солиҳдан мурсал тарзда ривоят қилган ва унда Абу Ҳурайрани зикр қилмаган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَصْبَحَ قَالَ: «اللَّهُمَّ بِكَ أَصْبَحْنَا وَبِكَ أَمْسَيْنَا وَبِكَ نَحْيَا وَبِكَ نَمُوتُ وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ» . وَإِذَا أَمْسَى قَالَ: «اللَّهُمَّ بِكَ أَمْسَيْنَا وَبِكَ أَصْبَحْنَا وَبِكَ نَحْيَا وَبِكَ نَمُوتُ وَإِلَيْكَ النُّشُورُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ sahobalariga oʻrgatib, shunday derdilar: «Birortangiz tongga kirganda: ‹Allohumma bika asbahna va bika amsayna va bika nahya va bika namutu va ilaykal-masiyr (Ey Alloh, Sen (yordaming) bilan tongga kirdik va Sen bilan kechga kirdik, Sen bilan yashaymiz va Sen bilan oʻlamiz, qaytib borish ham Sengadir)›, desin. Kechga kirganda esa: ‹Allohumma bika amsayna va bika asbahna va bika nahya va bika namutu va ilaykan-nushur (Ey Alloh, Sen bilan kechga kirdik va Sen bilan tongga kirdik, Sen bilan yashaymiz va Sen bilan oʻlamiz, qayta tirilish ham Sengadir)›, desin». Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ саҳобаларига ўргатиб, шундай дердилар: «Бирортангиз тонгга кирганда: ‹Аллоҳумма бика асбаҳна ва бика амсайна ва бика наҳя ва бика намуту ва илайкал-масийр (Эй Аллоҳ, Сен (ёрдаминг) билан тонгга кирдик ва Сен билан кечга кирдик, Сен билан яшаймиз ва Сен билан ўламиз, қайтиб бориш ҳам Сенгадир)›, десин. Кечга кирганда эса: ‹Аллоҳумма бика амсайна ва бика асбаҳна ва бика наҳя ва бика намуту ва илайкан-нушур (Эй Аллоҳ, Сен билан кечга кирдик ва Сен билан тонгга кирдик, Сен билан яшаймиз ва Сен билан ўламиз, қайта тирилиш ҳам Сенгадир)›, десин». Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир.
وَعنهُ قَالَ: قَالَ أَبُو بَكْرٍ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مُرْنِي بِشَيْءٍ أَقُولُهُ إِذَا أَصْبَحْتُ وَإِذَا أَمْسَيْتُ قَالَ: «قُلِ اللَّهُمَّ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكَهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَمِنْ شَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ قُلْهُ إِذَا أَصْبَحْتَ وَإِذَا أَمْسَيْتَ وَإِذَا أَخَذْتَ مضجعك» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد والدارمي
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Abu Bakr: «Ey Allohning Rasuli, menga tongga va kechga kirganimda aytadigan biror narsani buyuring», dedi. U zot (ﷺ): «Ayt: ‹Allohumma alimal-gʻaybi vash-shahadati fotiras-samavati val-arzi, Robba kulli shayʼin va maliykahu, ash-hadu an la ilaha illa Anta, aʼuzu bika min sharri nafsiy va min sharrish-shaytoni va shirkihi (Ey gʻaybni ham, oshkorni ham biluvchi Alloh, osmonlar va yerni yoʻqdan yaratuvchi, har bir narsaning Robbi va Egasi, Sendan oʻzga iloh yoʻq ekaniga guvohlik beraman, nafsim yomonligidan, shaytonning yomonligidan va uning shirkidan Senga panoh tilayman)›», dedilar. (Soʻng) u zot: «Buni tongga kirganingda, kechga kirganingda va yotogʻingga yotganingda ayt», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Абу Бакр: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга тонгга ва кечга кирганимда айтадиган бирор нарсани буюринг», деди. У зот (ﷺ): «Айт: ‹Аллоҳумма алимал-ғайби ваш-шаҳадати фотирас-самавати вал-арзи, Робба кулли шайъин ва малийкаҳу, аш-ҳаду ан ла илаҳа илла Анта, аъузу бика мин шарри нафсий ва мин шарриш-шайтони ва ширкиҳи (Эй ғайбни ҳам, ошкорни ҳам билувчи Аллоҳ, осмонлар ва ерни йўқдан яратувчи, ҳар бир нарсанинг Робби ва Эгаси, Сендан ўзга илоҳ йўқ эканига гувоҳлик бераман, нафсим ёмонлигидан, шайтоннинг ёмонлигидан ва унинг ширкидан Сенга паноҳ тилайман)›», дедилар. (Сўнг) у зот: «Буни тонгга кирганингда, кечга кирганингда ва ётоғингга ётганингда айт», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ: «اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَاوَاتِ وَرَبَّ الْأَرْضِ وَرَبَّ كُلِّ شَيْءٍ فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى مُنْزِلَ التوراةِ والإِنجيل والقرآنِ أعوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ ذِي شَرٍّ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ أَنْتَ الْأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْءٌ وَأَنْتَ الْآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْءٌ وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْءٌ وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْءٌ اقْضِ عَنِّي الدَّيْنَ وَاغْنِنِي مِنَ الْفَقْرِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَرَوَاهُ مُسلم مَعَ اخْتِلَاف يسير
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadiki, u zot toʻshaklariga kelganlarida shunday der edilar: «Allohim, osmonlarning Robbi, yerning Robbi va har bir narsaning Robbi, donni va danakni yorib chiqaruvchi, Tavrot, Injil va Qurʼonni nozil qilguvchi! Sen peshonasidan ushlab turadigan har bir yomonlik egasining yomonligidan Senga panoh tilayman. Sen Avvalsan, Sendan oldin hech narsa yoʻq; Sen Oxirsan, Sendan keyin hech narsa yoʻq; Sen Zohirsan, Sendan ustun hech narsa yoʻq; Sen Botinsan, Sendan past (yaqin) hech narsa yoʻq». Vahb oʻz hadisida shuni ziyoda qildi: «Mendan qarzni ado etgil va meni faqirlikdan boy qilgil».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинадики, у зот тўшакларига келганларида шундай дер эдилар: «Аллоҳим, осмонларнинг Робби, ернинг Робби ва ҳар бир нарсанинг Робби, донни ва данакни ёриб чиқарувчи, Таврот, Инжил ва Қуръонни нозил қилгувчи! Сен пешонасидан ушлаб турадиган ҳар бир ёмонлик эгасининг ёмонлигидан Сенга паноҳ тилайман. Сен Аввалсан, Сендан олдин ҳеч нарса йўқ; Сен Охирсан, Сендан кейин ҳеч нарса йўқ; Сен Зоҳирсан, Сендан устун ҳеч нарса йўқ; Сен Ботинсан, Сендан паст (яқин) ҳеч нарса йўқ». Ваҳб ўз ҳадисида шуни зиёда қилди: «Мендан қарзни адо этгил ва мени фақирликдан бой қилгил».
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا سَمِعْتُمْ صِيَاحَ الدِّيَكَةِ فَسَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنَّهَا رَأَتْ مَلَكًا وَإِذَا سَمِعْتُمْ نَهِيقَ الْحِمَارِ فَتَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ فَإِنَّهُ رَأَى شَيْطَانا»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Xoʻrozlarning qichqirganini eshitsangiz, Allohdan Uning fazlini soʻrang, chunki u farishtani koʻrgan boʻladi. Eshakning hangraganini eshitsangiz, quvilgan shaytondan Allohga panoh soʻrang, chunki u shaytonni koʻrgan boʻladi.» Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Хўрозларнинг қичқирганини эшитсангиз, Аллоҳдан Унинг фазлини сўранг, чунки у фариштани кўрган бўлади. Эшакнинг ҳанграганини эшитсангиз, қувилган шайтондан Аллоҳга паноҳ сўранг, чунки у шайтонни кўрган бўлади.» Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
وَعَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا كَانَ فِي سَفَرٍ وَأَسْحَرَ يَقُولُ: «سمع سامع يحمد الله وَحسن بلائه علينا وربنا صَاحِبْنَا وَأَفْضِلْ عَلَيْنَا عَائِذًا بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ safarda boʻlib, tong saharga yaqinlashganlarida shunday der edilar: «Eshituvchi (zot) bizning Allohga hamdimizni va Uning bizga koʻrsatgan goʻzal neʼmatini eshitsin. Ey Robbimiz, bizga hamroh boʻl va bizga (neʼmatingni) afzal qil. (Men) Allohdan oʻtga (doʻzaxga tushishdan) panoh soʻrovchiman.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ сафарда бўлиб, тонг саҳарга яқинлашганларида шундай дер эдилар: «Эшитувчи (зот) бизнинг Аллоҳга ҳамдимизни ва Унинг бизга кўрсатган гўзал неъматини эшитсин. Эй Роббимиз, бизга ҳамроҳ бўл ва бизга (неъматингни) афзал қил. (Мен) Аллоҳдан ўтга (дўзахга тушишдан) паноҳ сўровчиман.»
وَعَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالَا: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " مَا مِنْ رَجُلٍ رَأَى مُبْتَلًى فَقَالَ: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي عَافَانِي مِمَّا ابْتَلَاكَ بِهِ وَفَضَّلَنِي عَلَى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقَ تَفْضِيلًا إِلَّا لَمْ يُصِبْهُ ذَلِكَ الْبَلَاءُ كَائِنا مَا كانَ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
وَرَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ عَنِ ابْنِ عُمَرَ. وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَعَمْرُو بْنُ دِينَارٍ الرَّاوِي لَيْسَ بِالْقَوِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim baloga yoʻliqqan kishini koʻrib: ‹Al-hamdu lillahil-lazi afani mimmabtalaka bihi va faddalani ala kasirin mimman xalaqa tafdila (Seni mubtalo qilgan narsadan meni ofiyatda saqlagan va meni Oʻzi yaratgan koʻp narsalardan ustun qilgan Allohga hamd boʻlsin)› desa, oʻsha balo unga yetmaydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis shu yoʻldan hasan gʻaribdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким балога йўлиққан кишини кўриб: ‹Ал-ҳамду лиллаҳил-лази афани миммабталака биҳи ва фаддалани ала касирин мимман халақа тафдила (Сени мубтало қилган нарсадан мени офиятда сақлаган ва мени Ўзи яратган кўп нарсалардан устун қилган Аллоҳга ҳамд бўлсин)› деса, ўша бало унга етмайди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис шу йўлдан ҳасан ғарибдир.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " مَنْ جَلَسَ مَجْلِسًا فَكَثُرَ فِيهِ لَغَطُهُ فَقَالَ قَبْلَ أَنْ يَقُومَ: سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ إِلَّا غُفِرَ لَهُ مَا كَانَ فِي مَجْلِسِهِ ذَلِكَ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَالْبَيْهَقِيّ فِي الدَّعْوَات الْكَبِير
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim bir majlisda oʻtirib, unda koʻp behuda gap-soʻz qilsa-yu, soʻng oʻsha majlisidan turishidan oldin: ‹Subhanaka Allohumma va bihamdika, ashhadu an la ilaha illa anta, astagʻfiruka va atubu ilayk (Ey Alloh, Seni hamding bilan poklayman, Sendan boshqa hech iloh yoʻqligiga guvohlik beraman, Sendan magʻfirat soʻrayman va Senga tavba qilaman)› desa, oʻsha majlisida boʻlgan (gunohlari) unga magʻfirat qilinadi», dedilar. Bu bobda Abu Barza va Oishadan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Bu hadis shu yoʻldan hasan gʻarib sahihdir, biz uni Suhayl hadisidan faqat shu yoʻl bilangina bilamiz.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир мажлисда ўтириб, унда кўп беҳуда гап-сўз қилса-ю, сўнг ўша мажлисидан туришидан олдин: ‹Субҳанака Аллоҳумма ва биҳамдика, ашҳаду ан ла илаҳа илла анта, астағфирука ва атубу илайк (Эй Аллоҳ, Сени ҳамдинг билан поклайман, Сендан бошқа ҳеч илоҳ йўқлигига гувоҳлик бераман, Сендан мағфират сўрайман ва Сенга тавба қиламан)› деса, ўша мажлисида бўлган (гуноҳлари) унга мағфират қилинади», дедилар. Бу бобда Абу Барза ва Оишадан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Бу ҳадис шу йўлдан ҳасан ғариб саҳиҳдир, биз уни Суҳайл ҳадисидан фақат шу йўл билангина биламиз.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: إِنَّ رَجُلًا قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُسَافِرَ فَأَوْصِنِي قَالَ: «عَلَيْكَ بِتَقْوَى اللَّهِ وَالتَّكْبِيرِ عَلَى كل شرف» . قَالَ: فَلَمَّا وَلَّى الرَّجُلُ قَالَ: «اللَّهُمَّ اطْوِ لَهُ الْبعد وهون عَلَيْهِ السّفر» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Ey Allohning Rasuli, men safar qilmoqchiman, menga vasiyat qiling», dedi. U zot: «Allohning taqvosini lozim tut va har bir balandlikda takbir ayt», dedilar. U kishi yuz oʻgirib ketganida, u zot: «Allohummatvi lahul-arza va havvin alayhis-safar (Ey Allohim, unga yerni yigʻ va safarni unga oson qil)», dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis hasandir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен сафар қилмоқчиман, менга васият қилинг», деди. У зот: «Аллоҳнинг тақвосини лозим тут ва ҳар бир баландликда такбир айт», дедилар. У киши юз ўгириб кетганида, у зот: «Аллоҳумматви лаҳул-арза ва ҳаввин алайҳис-сафар (Эй Аллоҳим, унга ерни йиғ ва сафарни унга осон қил)», дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадис ҳасандир.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْفَقْرِ وَالْقِلَّةِ وَالذِّلَّةِ وَأَعُوذُ مِنْ أَنْ أَظْلِمَ أَوْ أُظْلَمَ» رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Allohumma, men Sendan faqirlikdan, kamlikdan va xorlikdan panoh soʻrayman, hamda zulm qilishimdan yoki menga zulm qilinishidan Sendan panoh soʻrayman», deb aytar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Аллоҳумма, мен Сендан фақирликдан, камликдан ва хорликдан паноҳ сўрайман, ҳамда зулм қилишимдан ёки менга зулм қилинишидан Сендан паноҳ сўрайман», деб айтар эдилар.
وَعَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الشِّقَاقِ وَالنِّفَاقِ وَسُوءِ الْأَخْلَاقِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdilar: Rasululloh ﷺ duo qilib bunday der edilar: «Allohumma, men Sendan nizodan, nifoqdan va xulq yomonligidan panoh soʻrayman».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтдилар: Расулуллоҳ ﷺ дуо қилиб бундай дер эдилар: «Аллоҳумма, мен Сендан низодан, нифоқдан ва хулқ ёмонлигидан паноҳ сўрайман».
وَعَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُوعِ فَإِنَّهُ بِئْسَ الضَّجِيعُ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْخِيَانَةِ فَإِنَّهَا بِئْسَتِ الْبِطَانَةُ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ وَابْن مَاجَه
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohumma, men Sendan ochlikdan panoh soʻrayman, zero u eng yomon hamrohdir; va Sendan xiyonatdan panoh soʻrayman, zero u eng yomon ich tabiatdir», deb aytar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳумма, мен Сендан очликдан паноҳ сўрайман, зеро у энг ёмон ҳамроҳдир; ва Сендан хиёнатдан паноҳ сўрайман, зеро у энг ёмон ич табиатдир», деб айтар эдилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «اللَّهُمَّ أَصْلِحْ لِي دِينِي الَّذِي هُوَ عِصْمَةُ أَمْرِي وَأَصْلِحْ لِي دُنْيَايَ الَّتِي فِيهَا مَعَاشِي وَأَصْلِحْ لِي آخِرَتِي الَّتِي فِيهَا مَعَادِي وَاجْعَلِ الْحَيَاةَ زِيَادَةً لِي فِي كُلِّ خَيْرٍ وَاجْعَلِ الْمَوْتَ رَاحَةً لِي مِنْ كُلِّ شَرٍّ» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday der edilar: «Allohim, ishlarimning saqlovchisi boʻlgan dinimni isloh qil; tirikchiligim boʻlgan dunyoyimni isloh qil; qaytar joyim boʻlgan oxiratimni isloh qil; (bu) hayotni men uchun har bir yaxshilikda ziyoda (manba) qil va (bu) oʻlimni men uchun har bir yomonlikdan rohat (qutulish) qil.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дер эдилар: «Аллоҳим, ишларимнинг сақловчиси бўлган динимни ислоҳ қил; тирикчилигим бўлган дунёйимни ислоҳ қил; қайтар жойим бўлган охиратимни ислоҳ қил; (бу) ҳаётни мен учун ҳар бир яхшиликда зиёда (манба) қил ва (бу) ўлимни мен учун ҳар бир ёмонликдан роҳат (қутулиш) қил.»
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «اللَّهُمَّ انْفَعْنِي بِمَا عَلَّمْتَنِي وَعَلِّمْنِي مَا يَنْفَعُنِي وَزِدْنِي عِلْمًا الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ حَالِ أَهْلِ النَّارِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ إِسْنَادًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohumma-nfaʼniy bima allamtaniy, va allimniy ma yanfaʼuniy, va zidniy ilman; al-hamdu lillahi ala kulli hol; va aʼuzu billahi min holi ahlin-nor» (Ey Alloh, menga oʻrgatgan narsang bilan menga foyda yetkaz, menga foydali boʻladigan narsani oʻrgat va ilmimni ziyoda qil; har qanday holatda ham Allohga hamd boʻlsin; men doʻzax ahlining holidan Allohdan panoh soʻrayman), dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis bu yoʻldan (sanaddan) hasan gʻaribdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳумма-нфаъний бима алламтаний, ва аллимний ма янфаъуний, ва зидний илман; ал-ҳамду лиллаҳи ала кулли ҳол; ва аъузу биллаҳи мин ҳоли аҳлин-нор» (Эй Аллоҳ, менга ўргатган нарсанг билан менга фойда етказ, менга фойдали бўладиган нарсани ўргат ва илмимни зиёда қил; ҳар қандай ҳолатда ҳам Аллоҳга ҳамд бўлсин; мен дўзах аҳлининг ҳолидан Аллоҳдан паноҳ сўрайман), дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадис бу йўлдан (санаддан) ҳасан ғарибдир.
وَعَن أبي هريرةَ قَالَ: دُعَاءٌ حَفِظْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا أَدَعُهُ: «اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي أُعْظِمُ شُكْرَكَ وَأُكْثِرُ ذِكْرَكَ وَأَتَّبِعُ نُصْحَكَ وَأَحْفَظُ وصيتك» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺdan bir duoni yodlab oldim va uni tark etmayman», dedi: «Allohumma-jalniy uʼazzimu shukraka, va ukthiru zikraka, va attabiʼu nasihataka, va ahfazu vasiyataka» (Ey Alloh, meni Senga shukrni ulugʻlaydigan, Seni koʻp zikr qiladigan, Sening nasihatingga ergashadigan va Sening vasiyatingni saqlaydigan (banda) qilgin). Bu hadis gʻaribdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺдан бир дуони ёдлаб олдим ва уни тарк этмайман», деди: «Аллоҳумма-жалний уъаззиму шукрака, ва уктҳиру зикрака, ва аттабиъу насиҳатака, ва аҳфазу васиятака» (Эй Аллоҳ, мени Сенга шукрни улуғлайдиган, Сени кўп зикр қиладиган, Сенинг насиҳатингга эргашадиган ва Сенинг васиятингни сақлайдиган (банда) қилгин). Бу ҳадис ғарибдир.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ:: خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ فُرِضَ عَلَيْكُمُ الْحَجُّ فَحُجُّوا» فَقَالَ رَجُلٌ: أَكُلَّ عَامٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ فَسَكَتَ حَتَّى قَالَهَا ثَلَاثًا فَقَالَ: " لَوْ قُلْتُ: نَعَمْ لَوَجَبَتْ وَلَمَا اسْتَطَعْتُمْ " ثُمَّ قَالَ: ذَرُونِي مَا تَرَكْتُكُمْ فَإِنَّمَا هَلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ بِكَثْرَةِ سُؤَالِهِمْ وَاخْتِلَافِهِمْ عَلَى أَنْبِيَائِهِمْ فَإِذَا أَمَرْتُكُمْ بِشَيْءٍ فَأْتُوا مِنْهُ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَإِذَا نَهَيْتُكُمْ عَنْ شَيْء فدَعُوه ". رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga xutba qilib: «Ey odamlar! Alloh sizlarga hajni farz qildi, bas, haj qilinglar», dedilar. Shunda bir kishi: «Har yilimi, yo Rasululloh?» dedi. (U zot) jim turdilar, hatto (u kishi buni) uch marta aytdi. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Agar men ‹ha› desam, (har yili) vojib boʻlib qolardi va sizlar (bunga) qodir boʻla olmasdingiz», dedilar. Soʻng (u zot): «Men sizlarni (oʻz holiga) qoʻygan ekanman, meni (savol bermay) qoʻyib qoʻyinglar. Zero, sizlardan oldingilar koʻp savol berganlari va paygʻambarlariga (qarshi) ixtilof qilganlari sababli halok boʻlganlar. Bas, agar men sizlarni biror narsaga buyursam, undan qoʻlingizdan kelganicha bajaringlar, agar sizlarni biror narsadan qaytarsam, uni tark etinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга хутба қилиб: «Эй одамлар! Аллоҳ сизларга ҳажни фарз қилди, бас, ҳаж қилинглар», дедилар. Шунда бир киши: «Ҳар йилими, ё Расулуллоҳ?» деди. (У зот) жим турдилар, ҳатто (у киши буни) уч марта айтди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Агар мен ‹ҳа› десам, (ҳар йили) вожиб бўлиб қоларди ва сизлар (бунга) қодир бўла олмасдингиз», дедилар. Сўнг (у зот): «Мен сизларни (ўз ҳолига) қўйган эканман, мени (савол бермай) қўйиб қўйинглар. Зеро, сизлардан олдингилар кўп савол берганлари ва пайғамбарларига (қарши) ихтилоф қилганлари сабабли ҳалок бўлганлар. Бас, агар мен сизларни бирор нарсага буюрсам, ундан қўлингиздан келганича бажаринглар, агар сизларни бирор нарсадан қайтарсам, уни тарк этинглар», дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَيُّ الْعَمَلِ أَفْضَلُ؟ قَالَ: «إِيمَانٌ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ» قِيلَ: ثُمَّ مَاذَا؟ قَالَ: «الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ» . قِيلَ: ثُمَّ مَاذَا؟ قَالَ: «حَجٌّ مبرورٌ»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dan: «Qaysi amal afzal?» — deb soʻraldi. U zot: «Allohga va Uning Rasuliga iymon keltirish», — dedilar. «Soʻng qaysisi?» — deyildi. «Alloh yoʻlida jihod qilish», — dedilar. «Soʻng qaysisi?» — deyildi. «Mabrur (qabul boʻlgan) haj», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дан: «Қайси амал афзал?» — деб сўралди. У зот: «Аллоҳга ва Унинг Расулига иймон келтириш», — дедилар. «Сўнг қайсиси?» — дейилди. «Аллоҳ йўлида жиҳод қилиш», — дедилар. «Сўнг қайсиси?» — дейилди. «Мабрур (қабул бўлган) ҳаж», — дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «مِنْ حَجَّ فَلَمْ يَرْفُثْ وَلَمْ يَفْسُقْ رَجَعَ كَيَوْمِ وَلَدَتْهُ أمه»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimki haj qilib, (haj asnosida) jinsiy yaqinlik qilmasa va fisq (gunoh) qilmasa, uning oʻtgan gunohlari magʻfirat qilinadi», dedilar. Abu Iso aytdi: Abu Hurayraning hadisi hasan sahih hadisdir. Abu Hozim kufalik boʻlib, u al-Ashjaiydir, ismi Salmon, Azza al-Ashjaiyaning ozod qilgan qulidir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимки ҳаж қилиб, (ҳаж асносида) жинсий яқинлик қилмаса ва фисқ (гуноҳ) қилмаса, унинг ўтган гуноҳлари мағфират қилинади», дедилар. Абу Исо айтди: Абу Ҳурайранинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Абу Ҳозим куфалик бўлиб, у ал-Ашжаийдир, исми Салмон, Азза ал-Ашжаиянинг озод қилган қулидир.