وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: كَانَ يَصُومُ يَوْمَ الِاثْنَيْنِ وَالْخَمِيسِ. فَقِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ تَصُومُ يَوْمَ الِاثْنَيْنِ وَالْخَمِيسِ. فَقَالَ: " إِنَّ يَوْمَ الِاثْنَيْنِ وَالْخَمِيسِ يَغْفِرُ اللَّهُ فِيهِمَا لِكُلِّ مُسْلِمٍ إِلَّا ذَا هَاجِرَيْنِ يَقُولُ: دَعْهُمَا حَتَّى يصطلحا ". رَوَاهُ أَحْمد وَابْن مَاجَه
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ dushanba va payshanba kunlari roza tutar edilar. «Ey Allohning Rasuli, siz dushanba va payshanba kunlari roza tutasiz», deyilganda, u zot ﷺ: «Dushanba va payshanba kunlarida Alloh har bir musulmonni magʻfirat qiladi, faqat bir-biriga qahr qilib yuz oʻgirgan ikki kishini bundan mustasno qiladi. U: ‹Toki ular yarashguncha bu ikkisini qoldiringlar›, deydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ душанба ва пайшанба кунлари роза тутар эдилар. «Эй Аллоҳнинг Расули, сиз душанба ва пайшанба кунлари роза тутасиз», дейилганда, у зот ﷺ: «Душанба ва пайшанба кунларида Аллоҳ ҳар бир мусулмонни мағфират қилади, фақат бир-бирига қаҳр қилиб юз ўгирган икки кишини бундан мустасно қилади. У: ‹Токи улар ярашгунча бу иккисини қолдиринглар›, дейди», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَامَ يَوْمًا ابْتِغَاءَ وَجْهِ اللَّهِ بَعَّدَهُ اللَّهُ مِنْ جَهَنَّمَ كَبُعْدِ غُرَابٍ طَائِرٍ وَهُوَ فرخ حَتَّى مَاتَ هرما» . رَوَاهُ أَحْمد
وَرَوَى الْبَيْهَقِيُّ فِي شُعَبِ الْإِيمَانِ عَنْ سَلَمَةَ بن قيس
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Allohning yuzini (roziligini) istab bir kun roʻza tutsa, Alloh uni jahannamdan qargʻaning polaponligidan to qarilikdan oʻlgunicha uchgan masofasicha uzoqlashtiradi», dedilar. Ahmad rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Аллоҳнинг юзини (розилигини) истаб бир кун рўза тутса, Аллоҳ уни жаҳаннамдан қарғанинг полапонлигидан то қариликдан ўлгунича учган масофасича узоқлаштиради», дедилар. Аҳмад ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِذَا دُعِيَ أَحَدُكُمْ إِلَى طَعَامٍ وَهُوَ صَائِمٌ فَلْيَقُلْ: إِنِّي صَائِمٌ ". وَفِي رِوَايَةٍ قَالَ: «إِذَا دُعِيَ أَحَدُكُمْ فَلْيُجِبْ فَإِنْ كَانَ صَائِمًا فَلْيُصَلِّ وَإِن كَانَ مُفطرا فيطعم» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringiz taomga chaqirilsa-yu, u roʻzador boʻlsa, ‹Men roʻzadorman› desin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирингиз таомга чақирилса-ю, у рўзадор бўлса, ‹Мен рўзадорман› десин», дедилар.
وَعَن أبي هُرَيْرَة قَالَ: كَانَ يعرض على النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْقُرْآنَ كُلَّ عَامٍ مَرَّةً فَعَرَضَ عَلَيْهِ مَرَّتَيْنِ فِي الْعَامِ الَّذِي قُبِضَ وَكَانَ يَعْتَكِفُ كُلَّ عَامٍ عَشْرًا فَاعْتَكَفَ عِشْرِينَ فِي الْعَامِ الَّذِي قُبِضَ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) (Jibril) Paygʻambar ﷺga Qurʼonni har yili bir marta arz qilar (eshittirar) edi; (lekin) u zot qabz etilgan (vafot etgan) yili — unga ikki marta arz qildi. U zot har yili oʻ n (kun) iʼtikof oʻ tirar edilar; (lekin) qabz etilgan yili — yigirma (kun) iʼtikof oʻ tirdilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) (Жибрил) Пайғамбар ﷺга Қуръонни ҳар йили бир марта арз қилар (эшиттирар) эди; (лекин) у зот қабз этилган (вафот этган) йили — унга икки марта арз қилди. У зот ҳар йили ў н (кун) иътикоф ў тирар эдилар; (лекин) қабз этилган йили — йигирма (кун) иътикоф ў тирдилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ إِذَا رَجَعَ إِلَى أَهْلِهِ أَنْ يَجِدَ فِيهِ ثَلَاثَ خَلِفَاتٍ عِظَامٍ سِمَانٍ» . قُلْنَا: نَعَمْ. قَالَ : «فَثَلَاثُ آيَاتٍ يَقْرَأُ بِهِنَّ أَحَدُكُمْ فِي صلَاته خَيْرٌ لَهُ مِنْ ثَلَاثِ خَلِفَاتٍ عِظَامٍ سِمَانٍ» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Birortangiz oʻz ahli (oilasi) huzuriga qaytib kelganida, u yerda uchta katta, semiz, boʻgʻoz tuya topishni yoqtirarmidi?» dedilar. Biz: «Ha», dedik. (Rasululloh ﷺ): «Unday boʻlsa, birortangiz namozida oʻqiydigan uchta oyat unga uchta katta, semiz, boʻgʻoz tuyadan koʻra yaxshiroqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирортангиз ўз аҳли (оиласи) ҳузурига қайтиб келганида, у ерда учта катта, семиз, бўғоз туя топишни ёқтирармиди?» дедилар. Биз: «Ҳа», дедик. (Расулуллоҳ ﷺ): «Ундай бўлса, бирортангиз намозида ўқийдиган учта оят унга учта катта, семиз, бўғоз туядан кўра яхшироқдир», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تَجْعَلُوا بِيُوتَكُمْ مَقَابِرَ إِنَّ الشَّيْطَانَ يَنْفِرُ من الْبَيْت الَّذِي يقْرَأ فِيهِ سُورَة الْبَقَرَة» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Uylaringizni qabristonga aylantirmangiz va qabrimni bayramgoh (yigʻiladigan joy) qilmangiz. Menga salovot aytingiz, chunki sizlarning salovotingiz qayerda boʻlsangiz ham menga yetib keladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Уйларингизни қабристонга айлантирмангиз ва қабримни байрамгоҳ (йиғиладиган жой) қилмангиз. Менга саловот айтингиз, чунки сизларнинг саловотингиз қаерда бўлсангиз ҳам менга етиб келади».
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: وَكَّلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحِفْظِ زَكَاةِ رَمَضَانَ فَأَتَانِي آتٍ فَجَعَلَ يَحْثُو من الطَّعَام فَأَخَذته وَقلت وَالله لَأَرْفَعَنَّكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنِّي مُحْتَاجٌ وَعَلَيَّ عِيَالٌ وَلِي حَاجَةٌ شَدِيدَةٌ قَالَ فَخَلَّيْتُ عَنْهُ فَأَصْبَحْتُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا أَبَا هُرَيْرَة مَا فعل أسيرك البارحة» . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ شَكَا حَاجَةً شَدِيدَةً وَعِيَالًا فَرَحِمْتُهُ فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ قَالَ: «أَمَا إِنَّهُ قَدْ كَذَبَكَ وَسَيَعُودُ» . فَعَرَفْتُ أَنَّهُ سَيَعُودُ لِقَوْلِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَنَّهُ سيعود» . فَرَصَدْتُهُ فَجَاءَ يَحْثُو مِنَ الطَّعَامِ فَأَخَذْتُهُ فَقُلْتُ: لَأَرْفَعَنَّكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ دَعْنِي فَإِنِّي مُحْتَاجٌ وَعَلَيَّ عِيَالٌ لَا أَعُودُ فَرَحِمْتُهُ فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ فَأَصْبَحْتُ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا أَبَا هُرَيْرَةَ مَا فَعَلَ أَسِيرُكَ؟» قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ شَكَا حَاجَةً شَدِيدَةً وَعِيَالًا فَرَحِمْتُهُ فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ قَالَ: «أَمَا إِنَّهُ قَدْ كَذبك وَسَيَعُودُ» . فرصدته الثَّالِثَة فَجَاءَ يَحْثُو مِنَ الطَّعَامِ فَأَخَذْتُهُ فَقُلْتُ لَأَرْفَعَنَّكَ إِلَى رَسُول الله وَهَذَا آخِرُ ثَلَاثِ مَرَّاتٍ إِنَّكَ تَزْعُمُ لَا تَعُودُ ثُمَّ تَعُودُ قَالَ دَعْنِي أُعَلِّمُكَ كَلِمَاتٍ ينفعك الله بهَا قلت مَا هُوَ قَالَ إِذَا أَوَيْتَ إِلَى فِرَاشِكَ فَاقْرَأْ آيَةَ الْكُرْسِيِّ (اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ)
حَتَّى تَخْتِمَ الْآيَةَ فَإِنَّكَ لَنْ يَزَالَ عَلَيْكَ من الله حَافظ وَلَا يقربنك شَيْطَانٌ حَتَّى تُصْبِحَ فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ فَأَصْبَحْتُ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا فَعَلَ أَسِيرُكَ؟» قُلْتُ: زَعَمَ أَنَّهُ يُعَلِّمُنِي كَلِمَات يَنْفَعنِي الله بهَا فخليت سبيلهقال النَّبِي صلى الله عَلَيْهِ وَسلم: «أما إِنَّه قد صدقك وَهُوَ كذوب تعلم من تخاطب مُنْذُ ثَلَاث لَيَال» . يَا أَبَا هُرَيْرَة قَالَ لَا قَالَ: «ذَاك شَيْطَان» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ meni Ramazon sadaqasi (zakot ul-fitr)ni qoʻriqlashga (mutasaddi qilib) tayinladi. Bir kishi kelib, (sadaqa) taomdan hovuchlab (oʻgʻirlikcha) ola boshladi. Men uni ushlab: «Allohga qasamki, men seni Allohning Rasuli ﷺ ning oldiga olib boraman», — dedim. U: «Men muhtoj(man) va menda koʻp (boqiluvchi) oilam bor, men juda ehtiyojmandman», — dedi. Men uni qoʻyib yubordim va ertalab Allohning Rasuli ﷺ mendan: «Kecha sening asiring nima qildi?» — deb soʻradilar. Men: «Yo Rasululloh, u kishi — muhtoj ekanini va koʻp oilasi borligini — aytdi; bas, men unga rahmim kelib, uni qoʻyib yubordim», — dedim. Allohning Rasuli ﷺ: «Albatta, u senga yolgʻon aytdi va u yana keladi», — dedilar. Men — Allohning Rasuli ﷺ menga u qaytadi degan boʻlgani uchun — uning yana paydo boʻlishiga ishondim. Bas, men uni diqqat bilan kutdim. U (yana kelib) taomdan hovuchlab (oʻgʻirlikcha) ola boshlaganda, men uni yana ushlab: «Men seni albatta Allohning Rasuli ﷺ ning oldiga olib boraman», — dedim. U: «Meni qoʻy — men juda muhtoj(man) va menda koʻp oilam bor. Men (vaʼda beraman) yana qaytmayman», — dedi. Men unga rahmim kelib, uni qoʻyib yubordim. Ertalab Allohning Rasuli ﷺ mendan: «Sening asiring nima qildi?» — deb soʻradilar. Men: «Yo Rasululloh, u — katta ehtiyoji va koʻp oilasi borligini — aytdi; bas, men unga rahmim kelib, uni qoʻyib yubordim», — dedim. Allohning Rasuli ﷺ: «Albatta, u senga yolgʻon aytdi va u (yana) qaytadi», — dedilar. Men uni uchinchi marta diqqat bilan kutdim va u (kelib) taomdan hovuchlab ola boshlaganda, men uni ushlab: «Men seni albatta Allohning Rasuli ﷺ ning oldiga olib boraman — chunki bu — sening: «(yana) qaytmayman», degan uchinchi (vaʼda)ng, lekin sen vaʼdangni buzib, (yana) kelyapsan», — dedim. U: «(Meni qoʻy va) men senga — Alloh sen orqali foyda beradigan — baʼzi kalimalarni oʻrgataman», — dedi. Men: «Ular nima?» — dedim. U: «Sen toʻshagingga yotgan har safar, ‹Ayat ul-Kursiy›ni — ‹Allohu la ilaha illa Huval-Hayyul-Qayyum›dan boshlab — to oxirigacha oʻqi. (Agar shunday qilsang,) Alloh senga bir qoʻriqchi (farishta) tayinlaydi va u — to tonggacha — sen bilan birga boʻladi hamda hech bir shayton senga yaqinlashmaydi», — dedi. Bas, men uni qoʻyib yubordim. Ertalab Allohning Rasuli ﷺ: «Kecha sening asiring nima qildi?» — deb soʻradilar. Men: «Yo Rasululloh, u — Alloh men orqali foyda beradigan baʼzi kalimalarni oʻrgatishni daʼvo qildi; bas, men uni qoʻyib yubordim», — dedim. Allohning Rasuli ﷺ: «Ular nima?» — dedilar. Men: «U menga: ‹Sen toʻshagingga yotgan har safar, Ayat ul-Kursiyni — boshidan oxirigacha — ‹Allohu la ilaha illa Huval-Hayyul-Qayyum›ni oʻqi›, — dedi va menga: ‹(Agar shunday qilsang,) Alloh senga bir qoʻriqchi tayinlaydi va u — to tonggacha — sen bilan birga boʻladi hamda hech bir shayton senga yaqinlashmaydi›, — dedi», — dedim. (Sahobalar yaxshi amallar qilishga juda ishtiyoqmand edi.) Paygʻambar ﷺ: «Garchi u — ashaddiy yolgʻonchi boʻlsa ham — senga rost aytdi. Sen, ey Abu Hurayra, bu uch kecha kim bilan gaplashganingni bilasanmi?» — dedilar. Abu Hurayra: «Yoʻq», — dedi. U zot: «U — shayton edi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ мени Рамазон садақаси (закот ул-фитр)ни қўриқлашга (мутасадди қилиб) тайинлади. Бир киши келиб, (садақа) таомдан ҳовучлаб (ўғирликча) ола бошлади. Мен уни ушлаб: «Аллоҳга қасамки, мен сени Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг олдига олиб бораман», — дедим. У: «Мен муҳтож(ман) ва менда кўп (боқилувчи) оилам бор, мен жуда эҳтиёжмандман», — деди. Мен уни қўйиб юбордим ва эрталаб Аллоҳнинг Расули ﷺ мендан: «Кеча сенинг асиринг нима қилди?» — деб сўрадилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, у киши — муҳтож эканини ва кўп оиласи борлигини — айтди; бас, мен унга раҳмим келиб, уни қўйиб юбордим», — дедим. Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Албатта, у сенга ёлғон айтди ва у яна келади», — дедилар. Мен — Аллоҳнинг Расули ﷺ менга у қайтади деган бўлгани учун — унинг яна пайдо бўлишига ишондим. Бас, мен уни диққат билан кутдим. У (яна келиб) таомдан ҳовучлаб (ўғирликча) ола бошлаганда, мен уни яна ушлаб: «Мен сени албатта Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг олдига олиб бораман», — дедим. У: «Мени қўй — мен жуда муҳтож(ман) ва менда кўп оилам бор. Мен (ваъда бераман) яна қайтмайман», — деди. Мен унга раҳмим келиб, уни қўйиб юбордим. Эрталаб Аллоҳнинг Расули ﷺ мендан: «Сенинг асиринг нима қилди?» — деб сўрадилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, у — катта эҳтиёжи ва кўп оиласи борлигини — айтди; бас, мен унга раҳмим келиб, уни қўйиб юбордим», — дедим. Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Албатта, у сенга ёлғон айтди ва у (яна) қайтади», — дедилар. Мен уни учинчи марта диққат билан кутдим ва у (келиб) таомдан ҳовучлаб ола бошлаганда, мен уни ушлаб: «Мен сени албатта Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг олдига олиб бораман — чунки бу — сенинг: «(яна) қайтмайман», деган учинчи (ваъда)нг, лекин сен ваъдангни бузиб, (яна) келяпсан», — дедим. У: «(Мени қўй ва) мен сенга — Аллоҳ сен орқали фойда берадиган — баъзи калималарни ўргатаман», — деди. Мен: «Улар нима?» — дедим. У: «Сен тўшагингга ётган ҳар сафар, ‹Аят ул-Курсий›ни — ‹Аллоҳу ла илаҳа илла Ҳувал-Ҳайюл-Қайюм›дан бошлаб — то охиригача ўқи. (Агар шундай қилсанг,) Аллоҳ сенга бир қўриқчи (фаришта) тайинлайди ва у — то тонггача — сен билан бирга бўлади ҳамда ҳеч бир шайтон сенга яқинлашмайди», — деди. Бас, мен уни қўйиб юбордим. Эрталаб Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Кеча сенинг асиринг нима қилди?» — деб сўрадилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, у — Аллоҳ мен орқали фойда берадиган баъзи калималарни ўргатишни даъво қилди; бас, мен уни қўйиб юбордим», — дедим. Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Улар нима?» — дедилар. Мен: «У менга: ‹Сен тўшагингга ётган ҳар сафар, Аят ул-Курсийни — бошидан охиригача — ‹Аллоҳу ла илаҳа илла Ҳувал-Ҳайюл-Қайюм›ни ўқи›, — деди ва менга: ‹(Агар шундай қилсанг,) Аллоҳ сенга бир қўриқчи тайинлайди ва у — то тонггача — сен билан бирга бўлади ҳамда ҳеч бир шайтон сенга яқинлашмайди›, — деди», — дедим. (Саҳобалар яхши амаллар қилишга жуда иштиёқманд эди.) Пайғамбар ﷺ: «Гарчи у — ашаддий ёлғончи бўлса ҳам — сенга рост айтди. Сен, эй Абу Ҳурайра, бу уч кеча ким билан гаплашганингни биласанми?» — дедилар. Абу Ҳурайра: «Йўқ», — деди. У зот: «У — шайтон эди», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم قَالَ لِأُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ: «كَيْفَ تَقْرَأُ فِي الصَّلَاةِ؟» فَقَرَأَ أُمَّ الْقُرْآنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا أنزلت فِي التَّوْرَاة وَلَا فِي الْإِنْجِيل وَلَا فِي الزبُور وَلَا فِي الْفرْقَان مِثْلُهَا وَإِنَّهَا سَبْعٌ مِنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِي أُعْطِيتُهُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَرَوَى الدَّارِمِيُّ مِنْ قَوْلِهِ: «مَا أُنْزِلَتْ» وَلَمْ يَذْكُرْ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ. وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ubay ibn Kaʼbning oldiga chiqib: «Ey Ubay!» dedilar. U esa namoz oʻqiyotgan edi. Ubay (orqasiga) qaradi-yu, javob bermadi va namozini yengillatib oʻqib boʻlgach, Rasululloh ﷺ tomon yuzlanib: «Assalomu alaykum, ey Rasululloh!» dedi. Rasululloh ﷺ: «Va alaykas-salom. Ey Ubay, men seni chaqirganimda javob berishingni nima toʻsdi?» dedilar. U: «Ey Rasululloh, men namozda edim», dedi. U zot: «Alloh menga vahiy qilgan narsada: {Alloh va Paygʻambar sizlarni sizga hayot beradigan narsaga chaqirgan vaqtda, ularga javob bering} (Anfol 24) degan oyatni topmadingmi?» dedilar. U: «Ha (topdim), Alloh xohlasa, boshqa qaytarmayman», dedi. U zot: «Senga Tavrotda ham, Injilda ham, Zaburda ham, Furqonda ham unga oʻxshashi nozil qilinmagan bir surani oʻrgatishimni xohlaysanmi?» dedilar. U: «Ha, ey Rasululloh», dedi. Rasululloh ﷺ: «Namozda qanday oʻqiysan?» dedilar. U Ummul-Qurʼonni (Fotihani) oʻqidi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zot ila qasamki, na Tavrotda, na Injilda, na Zaburda va na Furqonda unga oʻxshashi nozil qilinmagan. U — takror oʻqiladigan yetti (oyat) va menga ato etilgan Ulugʻ Qurʼondir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Bu bobda Anas ibn Molik va Abu Said ibnul-Muallodan ham (rivoyat) bor.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Убай ибн Каъбнинг олдига чиқиб: «Эй Убай!» дедилар. У эса намоз ўқиётган эди. Убай (орқасига) қаради-ю, жавоб бермади ва намозини енгиллатиб ўқиб бўлгач, Расулуллоҳ ﷺ томон юзланиб: «Ассалому алайкум, эй Расулуллоҳ!» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ва алайкас-салом. Эй Убай, мен сени чақирганимда жавоб беришингни нима тўсди?» дедилар. У: «Эй Расулуллоҳ, мен намозда эдим», деди. У зот: «Аллоҳ менга ваҳий қилган нарсада: {Аллоҳ ва Пайғамбар сизларни сизга ҳаёт берадиган нарсага чақирган вақтда, уларга жавоб беринг} (Анфол 24) деган оятни топмадингми?» дедилар. У: «Ҳа (топдим), Аллоҳ хоҳласа, бошқа қайтармайман», деди. У зот: «Сенга Тавротда ҳам, Инжилда ҳам, Забурда ҳам, Фурқонда ҳам унга ўхшаши нозил қилинмаган бир сурани ўргатишимни хоҳлайсанми?» дедилар. У: «Ҳа, эй Расулуллоҳ», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Намозда қандай ўқийсан?» дедилар. У Уммул-Қуръонни (Фотиҳани) ўқиди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зот ила қасамки, на Тавротда, на Инжилда, на Забурда ва на Фурқонда унга ўхшаши нозил қилинмаган. У — такрор ўқиладиган етти (оят) ва менга ато этилган Улуғ Қуръондир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бу бобда Анас ибн Молик ва Абу Саид ибнул-Муаллодан ҳам (ривоят) бор.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «تَعَلَّمُوا الْقُرْآنَ فَاقْرَءُوهُ فَإِن مثل الْقُرْآن لمن تعلم وَقَامَ بِهِ كَمثل جراب محشو مسكا يفوح رِيحُهُ كُلَّ مَكَانٍ وَمَثَلُ مَنْ تَعَلَّمَهُ فَرَقَدَ وَهُوَ فِي جَوْفِهِ كَمَثَلِ جِرَابٍ أُوكِئَ عَلَى مسك» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَالنَّسَائِيّ وَابْن مَاجَه
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qurʼonni oʻrganinglar, uni oʻqinglar va uxlanglar. Zero, Qurʼonning va uni oʻrganib, unga amal qilgan kishining misoli misk toʻldirilgan xaltaga oʻxshaydi, uning hidi har tomonga taraladi. Uni oʻrganib, soʻng Qurʼon dilida boʻlgani holda uxlab qolgan kishining misoli esa miskning ustidan bogʻlab qoʻyilgan xaltaga oʻxshaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қуръонни ўрганинглар, уни ўқинглар ва ухланглар. Зеро, Қуръоннинг ва уни ўрганиб, унга амал қилган кишининг мисоли миск тўлдирилган халтага ўхшайди, унинг ҳиди ҳар томонга таралади. Уни ўрганиб, сўнг Қуръон дилида бўлгани ҳолда ухлаб қолган кишининг мисоли эса мискнинг устидан боғлаб қўйилган халтага ўхшайди», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ قَرَأَ (حم)
الْمُؤْمِنَ إِلَى (إِلَيْهِ الْمَصِيرُ)
وَآيَةَ الْكُرْسِيِّ حِينَ يُصْبِحُ حُفِظَ بِهِمَا حَتَّى يُمْسِيَ. وَمَنْ قَرَأَ بِهِمَا حِينَ يُمْسِي حُفِظَ بهما حَتَّى يصبح ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ والدرامي وَقَالَ التِّرْمِذِيّ هَذَا حَدِيث غَرِيب
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim tongda Ha Mim al-Muʼminni (Gʻofir surasini) {ilayhil-masiyr} — (qaytish faqat Ungadir) (Gʻofir 1-3) (oyatigacha) va Oyatul-Kursiyni oʻqisa, kechgacha shu ikkisi bilan asralur. Kim ularni kechqurun oʻqisa, tonggacha shu ikkisi bilan asralur», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir. Baʼzi ilm ahli Abdurrahmon ibn Abu Bakr ibn Abu Mulayka al-Mulaykiy haqida uning hifzi (yodlash quvvati) jihatidan (tanqidiy) gapirgan. Zuroro ibn Musʼab esa Abdurrahmon ibn Avfning oʻgʻli boʻlib, u Abu Musʼab al-Madaniyning bobosidir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким тонгда Ҳа Мим ал-Муъминни (Ғофир сурасини) {илайҳил-масийр} — (қайтиш фақат Унгадир) (Ғофир 1-3) (оятигача) ва Оятул-Курсийни ўқиса, кечгача шу иккиси билан асралур. Ким уларни кечқурун ўқиса, тонггача шу иккиси билан асралур», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир. Баъзи илм аҳли Абдурраҳмон ибн Абу Бакр ибн Абу Мулайка ал-Мулайкий ҳақида унинг ҳифзи (ёдлаш қуввати) жиҳатидан (танқидий) гапирган. Зуроро ибн Мусъаб эса Абдурраҳмон ибн Авфнинг ўғли бўлиб, у Абу Мусъаб ал-Маданийнинг бобосидир.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَرَأَ (طه)
و (يس)
قبل أَن يخلق السَّمَوَات وَالْأَرْضَ بِأَلْفِ عَامٍ فَلَمَّا سَمِعَتِ الْمَلَائِكَةُ الْقُرْآنَ قَالَتْ طُوبَى لِأُمَّةٍ يَنْزِلُ هَذَا عَلَيْهَا وَطُوبَى لِأَجْوَافٍ تَحْمِلُ هَذَا وَطُوبَى لِأَلْسِنَةٍ تَتَكَلَّمُ بِهَذَا» . رَوَاهُ الدَّارمِيّ
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh tabaroka va taolo bir bandani sevsa, Jibrilga nido qilib: ‹Albatta, Alloh falon (kishi)ni sevdi; bas, sen ham uni sev›, deydi. Bas, Jibril uni sevadi. Soʻng Jibril osmonda nido qilib: ‹Albatta, Alloh falon (kishi)ni sevdi; bas, sizlar ham uni sevinglar›, deydi. Bas, osmon ahli uni sevadi; soʻng unga yer ahli ichida (ham) qabul (mehr-muhabbat) qoʻyiladi», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ табарока ва таоло бир бандани севса, Жибрилга нидо қилиб: ‹Албатта, Аллоҳ фалон (киши)ни севди; бас, сен ҳам уни сев›, дейди. Бас, Жибрил уни севади. Сўнг Жибрил осмонда нидо қилиб: ‹Албатта, Аллоҳ фалон (киши)ни севди; бас, сизлар ҳам уни севинглар›, дейди. Бас, осмон аҳли уни севади; сўнг унга ер аҳли ичида (ҳам) қабул (меҳр-муҳаббат) қўйилади», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ قَرَأَ (حم)
الدُّخَانِ فِي لَيْلَةٍ أَصْبَحَ يَسْتَغْفِرُ لَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيث غَرِيب وَعمر بن أبي خَثْعَمٍ الرَّاوِي يُضَعَّفُ وَقَالَ مُحَمَّدٌ يَعْنِي الْبُخَارِيَّ هُوَ مُنكر الحَدِيث
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim Ha Mim ad-Duxonni kechasi oʻqisa, tongda yetmish ming farishta uning uchun magʻfirat soʻraydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, biz uni faqat shu jihatdangina bilamiz. Umar ibn Abu Xasʼam esa zaif sanaladi. Muhammad (al-Buxoriy) aytdi: U munkarul-hadisdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Ҳа Мим ад-Духонни кечаси ўқиса, тонгда етмиш минг фаришта унинг учун мағфират сўрайди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат шу жиҳатдангина биламиз. Умар ибн Абу Хасъам эса заиф саналади. Муҳаммад (ал-Бухорий) айтди: У мункарул-ҳадисдир.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ قَرَأَ (حم)
الدُّخَانِ فِي لَيْلَةِ الْجُمْعَةِ غُفِرَ لَهُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَهِشَام أَبُو الْمِقْدَام الرَّاوِي يضعف
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim juma kechasida ‹Hamim Duxon›ni oʻqisa, u kishi magʻfirat qilinadi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, biz uni faqat shu yoʻl bilangina bilamiz. Hishom Abulmiqdom zaif sanaladi, Hasan esa Abu Hurayradan eshitmagan. Buni Ayyub, Yunus ibn Ubayd va Ali ibn Zayd ham shunday aytishgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким жума кечасида ‹Ҳамим Духон›ни ўқиса, у киши мағфират қилинади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат шу йўл билангина биламиз. Ҳишом Абулмиқдом заиф саналади, Ҳасан эса Абу Ҳурайрадан эшитмаган. Буни Айюб, Юнус ибн Убайд ва Али ибн Зайд ҳам шундай айтишган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ سُورَةً فِي الْقُرْآنِ ثَلَاثُونَ آيَةً شَفَعَتْ لِرَجُلٍ حَتَّى غُفِرَ لَهُ وَهِيَ: (تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ)
رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَه
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qurʼonda oʻttiz oyatli bir sura bor, u bir kishiga to magʻfirat qilingunicha shafoat qildi. U — {Butun borliq ustidagi hokimlik Oʻz Qoʻlida boʻlgan Zot barakotli-buyukdir} (surasi)dir», dedilar. Ahmad, Termiziy, Abu Dovud, Nasoiy va Ibn Moja rivoyat qilishgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қуръонда ўттиз оятли бир сура бор, у бир кишига то мағфират қилингунича шафоат қилди. У — {Бутун борлиқ устидаги ҳокимлик Ўз Қўлида бўлган Зот баракотли-буюкдир} (сураси)дир», дедилар. Аҳмад, Термизий, Абу Довуд, Насоий ва Ибн Можа ривоят қилишган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعَ رَجُلًا يَقْرَأُ (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ)
فَقَالَ: «وَجَبَتْ» قُلْتُ: وَمَا وَجَبَتْ؟ قَالَ: «الْجنَّة» . رَوَاهُ مَالك وَالتِّرْمِذِيّ وَالنَّسَائِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kishining {Ayting: ‹U — Alloh yagonadir›} (surasi)ni oʻqiyotganini eshitib: «Vojib boʻldi», dedilar. Men: «Nima vojib boʻldi?» deb soʻradim. U zot: «Jannat», dedilar. Molik, Termiziy va Nasoiy rivoyat qilishgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир кишининг {Айтинг: ‹У — Аллоҳ ягонадир›} (сураси)ни ўқиётганини эшитиб: «Вожиб бўлди», дедилар. Мен: «Нима вожиб бўлди?» деб сўрадим. У зот: «Жаннат», дедилар. Молик, Термизий ва Насоий ривоят қилишган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَعْرِبُوا الْقُرْآنَ وَاتَّبِعُوا غَرَائِبَهُ وَغَرَائِبُهُ فَرَائِضُهُ وَحُدُودُهُ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيّ فِي شعب الْإِيمَان
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qurʼonni (toʻgʻri, aniq) iʼrob bilan oʻqinglar va uning gʻaroyib (nodir) soʻzlariga ergashinglar; uning gʻaroyibliklari — farzlari va hududlaridir», dedilar. Bayhaqiy «Shuʼab ul-iymon»da rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қуръонни (тўғри, аниқ) иъроб билан ўқинглар ва унинг ғаройиб (нодир) сўзларига эргашинглар; унинг ғаройибликлари — фарзлари ва ҳудудларидир», дедилар. Байҳақий «Шуъаб ул-иймон»да ривоят қилган.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا أَذِنَ اللَّهُ لِشَيْءٍ مَا أَذِنَ لِنَبِيٍّ يَتَغَنَّى بِالْقُرْآنِ»
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) shunday derdi: Rasululloh ﷺ: «Alloh hech narsaga — Qurʼonni chiroyli (ovoz) bilan tilovat qiladigan paygʻambarga izn bergani kabi — izn bermagan», dedilar.) Uning bir hamrohi (roviy): «(bu soʻz) uni jahriy (ovoz chiqarib) oʻqishini nazarda tutadi», dedi.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) шундай дерди: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ ҳеч нарсага — Қуръонни чиройли (овоз) билан тиловат қиладиган пайғамбарга изн бергани каби — изн бермаган», дедилар.) Унинг бир ҳамроҳи (ровий): «(бу сўз) уни жаҳрий (овоз чиқариб) ўқишини назарда тутади», деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا أَذِنَ اللَّهُ لِشَيْءٍ مَا أَذِنَ لِنَبِيٍّ حَسِنِ الصَّوْتِ بِالْقُرْآنِ يَجْهَرُ بِهِ»
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) shunday derdi: Rasululloh ﷺ: «Alloh hech narsaga — Qurʼonni chiroyli (ovoz) bilan tilovat qiladigan paygʻambarga izn bergani kabi — izn bermagan», dedilar.) Uning bir hamrohi (roviy): «(bu soʻz) uni jahriy (ovoz chiqarib) oʻqishini nazarda tutadi», dedi.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) шундай дерди: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ ҳеч нарсага — Қуръонни чиройли (овоз) билан тиловат қиладиган пайғамбарга изн бергани каби — изн бермаган», дедилар.) Унинг бир ҳамроҳи (ровий): «(бу сўз) уни жаҳрий (овоз чиқариб) ўқишини назарда тутади», деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يَتَغَنَّ بِالْقُرْآنِ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Qurʼonni chiroyli (ovoz) bilan tilovat qilmagan (kishi) bizdan emas», dedilar. Boshqasi: «(yaʼni) uni jahriy (ovoz chiqarib oʻqiydigan)», deb ziyoda qildi.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Қуръонни чиройли (овоз) билан тиловат қилмаган (киши) биздан эмас», дедилар. Бошқаси: «(яъни) уни жаҳрий (овоз чиқариб ўқийдиган)», деб зиёда қилди.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ مُسْتَجَابَةٌ فَتَعَجَّلَ كُلُّ نَبِيٍّ دَعْوَتَهُ وَإِنِّي اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي إِلَى يومِ القِيامةِ فَهِيَ نَائِلَةٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِي لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا» . رَوَاهُ مُسلم وللبخاري أقصر مِنْهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Har bir paygʻambar uchun mustajob (qabul qilinadigan) bir duo (bor); bas, har bir paygʻambar oʻz duoini (dunyoda) shoshib (ishlatib) yubordi. Men esa oʻz duoimni qiyomat kuni ummatim uchun shafoat (qilish maqsadida) yashirib qoʻydim. Bas, u — Alloh xohlasa — ummatimdan Allohga hech narsani sherik qilmay vafot etgan kishiga yetadi (nasib boʻladi)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳар бир пайғамбар учун мустажоб (қабул қилинадиган) бир дуо (бор); бас, ҳар бир пайғамбар ўз дуоини (дунёда) шошиб (ишлатиб) юборди. Мен эса ўз дуоимни қиёмат куни умматим учун шафоат (қилиш мақсадида) яшириб қўйдим. Бас, у — Аллоҳ хоҳласа — умматимдан Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмай вафот этган кишига етади (насиб бўлади)», дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اللَّهُمَّ إِنِّي اتَّخَذْتُ عِنْدَكَ عَهْدًا لَنْ تُخْلِفَنِيهِ فَإِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ فَأَيُّ الْمُؤْمِنِينَ آذَيْتُهُ شَتَمْتُهُ لَعَنْتُهُ جَلَدْتُهُ فَاجْعَلْهَا لَهُ صَلَاةً وَزَكَاةً وَقُرْبَةً تُقَرِّبُهُ بِهَا إِلَيْكَ يَوْم الْقِيَامَة»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Allohim! Albatta men Sening huzuringda bir ahd-paymon olamanki, Sen unga aslo xilof qilmaysan. Men faqat bir insonman. Bas, qaysi bir moʻminga ozor bergan, soʻkkan, lanat aytgan yoki qamchilagan boʻlsam, buni unga Qiyomat kunida oʻzingga yaqinlashtiradigan salovat, poklik va yaqinlik qilgin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳим! Албатта мен Сенинг ҳузурингда бир аҳд-паймон оламанки, Сен унга асло хилоф қилмайсан. Мен фақат бир инсонман. Бас, қайси бир мўминга озор берган, сўккан, ланат айтган ёки қамчилаган бўлсам, буни унга Қиёмат кунида ўзингга яқинлаштирадиган саловат, поклик ва яқинлик қилгин», дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِذَا دَعَا أَحَدُكُمْ فَلَا يَقُلِ: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي إِنْ شِئْتَ وَلَكِنْ لِيَعْزِمْ وَلْيُعَظِّمِ الرَّغْبَةَ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يَتَعَاظَمُهُ شيءٌ أعطاهُ ". رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Birortangiz duo qilsa: ‹Yo Alloh, agar xohlasang, meni magʻfirat et› demasin, balki soʻrovini qatʼiy qilsin va istagini ulugʻ tutsin. Chunki Allohga Oʻzi ato etadigan biror narsa ulkanlik qilmaydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Бирортангиз дуо қилса: ‹Ё Аллоҳ, агар хоҳласанг, мени мағфират эт› демасин, балки сўровини қатъий қилсин ва истагини улуғ тутсин. Чунки Аллоҳга Ўзи ато этадиган бирор нарса улканлик қилмайди».
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يُسْتَجَابُ لِلْعَبْدِ مَا لَمْ يَدْعُ بِإِثْمٍ أَوْ قَطِيعَةِ رَحِمٍ مَا لَمْ يَسْتَعْجِلْ» . قِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الِاسْتِعْجَالُ؟ قَالَ: " يَقُولُ: قَدْ دَعَوْتُ وَقَدْ دَعَوْتُ فَلَمْ أَرَ يُسْتَجَابُ لِي فَيَسْتَحْسِرُ عِنْدَ ذَلِكَ وَيَدَعُ الدُّعاءَ ". رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Banda gunoh yoki qarindoshlik aloqasini uzishni soʻramas ekan va shoshilmas ekan, (uning duosi) doimo ijobat etilaveradi», — dedilar. «Yo Rasululloh, shoshilish nima?» — deyildi. U zot: «(Banda): ‹Duo qildim, duo qildim, lekin menga ijobat etilayotganini koʻrmadim› — deydi-da, shu paytda umidsizlanib, duoni tark etadi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Банда гуноҳ ёки қариндошлик алоқасини узишни сўрамас экан ва шошилмас экан, (унинг дуоси) доимо ижобат этилаверади», — дедилар. «Ё Расулуллоҳ, шошилиш нима?» — дейилди. У зот: «(Банда): ‹Дуо қилдим, дуо қилдим, лекин менга ижобат этилаётганини кўрмадим› — дейди-да, шу пайтда умидсизланиб, дуони тарк этади», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَيْسَ شَيْءٌ أَكْرَمَ عَلَى اللَّهِ مِنَ الدُّعَاءِ»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh nazdida duodan koʻra karamliroq (aziz) narsa yoʻq», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ наздида дуодан кўра карамлироқ (азиз) нарса йўқ», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ لَمْ يَسْأَلِ اللَّهَ يغضبْ عَلَيْهِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Allohdan soʻramasa, U unga gʻazab qiladi», dedilar. (Abu Iso) aytdi: Buni Vakiʼ va boshqalar Abul Malihdan rivoyat qilishgan, biz uni faqat shu yoʻldan bilamiz. Abul Malihning ismi Sabihdir. Men Muhammadning shuni aytganini eshitdim va u: ‹Unga al-Forisiy deyiladi›, dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Аллоҳдан сўрамаса, У унга ғазаб қилади», дедилар. (Абу Исо) айтди: Буни Вакиъ ва бошқалар Абул Малиҳдан ривоят қилишган, биз уни фақат шу йўлдан биламиз. Абул Малиҳнинг исми Сабиҳдир. Мен Муҳаммаднинг шуни айтганини эшитдим ва у: ‹Унга ал-Форисий дейилади›, деди.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَسْتَجِيبَ اللَّهُ لَهُ عِنْدَ الشَّدَائِدِ فَلْيُكْثِرِ الدُّعَاءَ فِي الرَّخَاءِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيث غَرِيب
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimni qiyinchilik va gʻam-anduh paytida Alloh unga ijobat qilishi xursand qilsa, farogʻat (osoyishtalik) paytida koʻp duo qilsin», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимни қийинчилик ва ғам-андуҳ пайтида Аллоҳ унга ижобат қилиши хурсанд қилса, фароғат (осойишталик) пайтида кўп дуо қилсин», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «ادْعُوا اللَّهَ وَأَنْتُمْ مُوقِنُونَ بِالْإِجَابَةِ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ لَا يَسْتَجِيبُ دُعَاءً مِنْ قَلْبٍ غَافِلٍ لَاهٍ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حديثٌ غَرِيب
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohga ijobat qilinishiga aniq ishongan holda duo qiling va bilingki, Alloh gʻofil, oʻyinga berilgan qalbdan chiqqan duoni ijobat qilmaydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, biz uni faqat shu yoʻldan bilamiz. Men Abbos al-Anbariyning shunday deganini eshitdim: Abdulloh ibn Muoviya al-Jumahiydan (hadis) yozing, chunki u ishonchlidir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳга ижобат қилинишига аниқ ишонган ҳолда дуо қилинг ва билингки, Аллоҳ ғофил, ўйинга берилган қалбдан чиққан дуони ижобат қилмайди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат шу йўлдан биламиз. Мен Аббос ал-Анбарийнинг шундай деганини эшитдим: Абдуллоҳ ибн Муовия ал-Жумаҳийдан (ҳадис) ёзинг, чунки у ишончлидир.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " ثَلَاثَةٌ لَا تُرَدُّ دَعْوَتُهُمْ: الصَّائِمُ حِينَ يُفْطِرُ وَالْإِمَامُ الْعَادِلُ وَدَعْوَةُ الْمَظْلُومِ يَرْفَعُهَا اللَّهُ فَوْقَ الْغَمَامِ وَتُفْتَحُ لَهَا أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَيَقُولُ الرَّبُّ: وَعِزَّتِي لَأَنْصُرَنَّكِ وَلَوْ بعد حِين ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch (kishi) borki, ularning duosi rad qilinmaydi: roʻzador ogʻiz ochguniga qadar, odil imom (rahbar) va mazlumning duosi — Alloh uni bulutlar ustiga koʻtaradi va unga osmon eshiklarini ochadi va Robb: ‹Izzatimga qasamki, garchi bir muddatdan keyin boʻlsa-da, albatta senga yordam beraman›, deydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Saʼdon al-Qubbiy — bu Saʼdon ibn Bishrdir. Undan Iso ibn Yunus, Abu Osim va hadis ahlining kattalaridan bir nechalari rivoyat qilgan. Abu Mujohid — bu Saʼd at-Toiydir, Abu Mudilla esa moʻminlar onasi Oishaning ozod qilingan quli boʻlib, biz uni faqat shu hadis bilan tanigan. Bu hadis undan bundan ham toʻliqroq va uzunroq qilib rivoyat qilinadi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч (киши) борки, уларнинг дуоси рад қилинмайди: рўзадор оғиз очгунига қадар, одил имом (раҳбар) ва мазлумнинг дуоси — Аллоҳ уни булутлар устига кўтаради ва унга осмон эшикларини очади ва Робб: ‹Иззатимга қасамки, гарчи бир муддатдан кейин бўлса-да, албатта сенга ёрдам бераман›, дейди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир. Саъдон ал-Қуббий — бу Саъдон ибн Бишрдир. Ундан Исо ибн Юнус, Абу Осим ва ҳадис аҳлининг катталаридан бир нечалари ривоят қилган. Абу Мужоҳид — бу Саъд ат-Тоийдир, Абу Мудилла эса мўминлар онаси Оишанинг озод қилинган қули бўлиб, биз уни фақат шу ҳадис билан таниган. Бу ҳадис ундан бундан ҳам тўлиқроқ ва узунроқ қилиб ривоят қилинади.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " ثَلَاثُ دَعَوَاتٍ مُسْتَجَابَاتٍ لَا شَكَّ فِيهِنَّ: دَعْوَةُ الْوَالِدِ وَدَعْوَةُ الْمُسَافِرِ وَدَعْوَةُ الْمَظْلُومِ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Uchta duo bor, ular ijobat boʻlishida shubha yoʻq: mazlumning duosi, musofirning duosi va otaning oʻz farzandiga (qargʻab qilgan) duosi», dedilar. Abu Iso aytdi: Hajjoj as-Savvof bu hadisni Yahyo ibn Abu Kasirdan, Hishomning hadisiga oʻxshash rivoyat qilgan. Abu Hurayradan rivoyat qilgan Abu Jaʼfar — unga Abu Jaʼfar al-Muazzin deyiladi, biz uning ismini bilmaymiz; undan Yahyo ibn Abu Kasir bir nechta hadis rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Учта дуо бор, улар ижобат бўлишида шубҳа йўқ: мазлумнинг дуоси, мусофирнинг дуоси ва отанинг ўз фарзандига (қарғаб қилган) дуоси», дедилар. Абу Исо айтди: Ҳажжож ас-Саввоф бу ҳадисни Яҳё ибн Абу Касирдан, Ҳишомнинг ҳадисига ўхшаш ривоят қилган. Абу Ҳурайрадан ривоят қилган Абу Жаъфар — унга Абу Жаъфар ал-Муаззин дейилади, биз унинг исмини билмаймиз; ундан Яҳё ибн Абу Касир бир нечта ҳадис ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَا: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَقْعُدُ قَوْمٌ يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا حَفَّتْهُمُ الْمَلَائِكَةُ وَغَشِيَتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَنَزَلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ وَذَكَرَهُمُ اللَّهُ فَيْمَنْ عِنْدَهُ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta Alloh azza va jalla shunday deydi: ‹Roʻza Men uchundir va unga Men mukofot beraman. Roʻzador uchun ikkita shodlik bor: roʻzasini ochganda shodlanadi va Allohga yoʻliqqanda shodlanadi›. Muhammadning joni Qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, roʻzadorning ogʻiz hidi Alloh huzurida mushk hididan koʻra yoqimliroqdir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта Аллоҳ азза ва жалла шундай дейди: ‹Рўза Мен учундир ва унга Мен мукофот бераман. Рўзадор учун иккита шодлик бор: рўзасини очганда шодланади ва Аллоҳга йўлиққанда шодланади›. Муҳаммаднинг жони Қўлида бўлган Зотга қасамки, рўзадорнинг оғиз ҳиди Аллоҳ ҳузурида мушк ҳидидан кўра ёқимлироқдир», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسِيرُ فِي طَرِيقِ مَكَّةَ فَمَرَّ عَلَى جَبَلٍ يُقَالُ لَهُ: جُمْدَانُ فَقَالَ: «سِيرُوا هَذَا جُمْدَانُ سَبَقَ الْمُفَرِّدُونَ» . قَالُوا: وَمَا الْمُفَرِّدُونَ؟ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: «الذَّاكِرُونَ الله كثيرا وَالذَّاكِرَات» . رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Makka yoʻlida ketayotgan edilar, Jumdon deb ataladigan bir togʻ yonidan oʻtdilar-da: «Yuringlar, mana bu Jumdon. Mufarridlar (Allohni koʻp zikr qiluvchilar) oʻzib ketdilar», — dedilar. (Sahobalar): «Mufarridlar kimlar, yo Rasululloh?» — deyishdi. U zot: «Allohni koʻp zikr qiluvchi erkaklar va zikr qiluvchi ayollardir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Макка йўлида кетаётган эдилар, Жумдон деб аталадиган бир тоғ ёнидан ўтдилар-да: «Юринглар, мана бу Жумдон. Муфарридлар (Аллоҳни кўп зикр қилувчилар) ўзиб кетдилар», — дедилар. (Саҳобалар): «Муфарридлар кимлар, ё Расулуллоҳ?» — дейишди. У зот: «Аллоҳни кўп зикр қилувчи эркаклар ва зикр қилувчи аёллардир», — дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى: أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي وَأَنَا مَعَهُ إِذَا ذَكَرَنِي فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي وَإِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلَأٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلَأٍ خير مِنْهُم
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Alloh taolo: ‹Men — bandamning Men haqimdagi gumoni huzuridaman (u Meni qanday gumon qilsa, shundaydirman); va u Meni zikr qilganida, Men u bilan birgaman. Bas, agar u Meni oʻz ichida (koʻnglida) zikr qilsa, Men ham uni Oʻz ichimda zikr qilaman; agar u Meni bir jamoa ichida zikr qilsa, Men uni ulardan koʻra yaxshiroq bir jamoa ichida zikr qilaman. Agar u Menga bir qarich yaqinlashsa, Men unga bir tirsak yaqinlashaman; agar u Menga bir tirsak yaqinlashsa, Men unga bir quloch yaqinlashaman; agar u Menga yurib kelsa, Men unga shoshib (yugurib) kelaman›, deydi», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ: «Аллоҳ таоло: ‹Мен — бандамнинг Мен ҳақимдаги гумони ҳузуридаман (у Мени қандай гумон қилса, шундайдирман); ва у Мени зикр қилганида, Мен у билан биргаман. Бас, агар у Мени ўз ичида (кўнглида) зикр қилса, Мен ҳам уни Ўз ичимда зикр қиламан; агар у Мени бир жамоа ичида зикр қилса, Мен уни улардан кўра яхшироқ бир жамоа ичида зикр қиламан. Агар у Менга бир қарич яқинлашса, Мен унга бир тирсак яқинлашаман; агар у Менга бир тирсак яқинлашса, Мен унга бир қулоч яқинлашаман; агар у Менга юриб келса, Мен унга шошиб (югуриб) келаман›, дейди», дедилар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ: مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُ عَلَيْهِ وَمَا يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا وَإِنْ سَأَلَنِي لَأُعْطِيَنَّهُ وَلَئِنِ اسْتَعَاذَنِي لَأُعِيذَنَّهُ وَمَا تَرَدَّدْتُ عَنْ شَيْءٍ أَنَا فَاعِلُهُ تَرَدُّدِي عَنْ نَفْسِ الْمُؤْمِنِ يَكْرَهُ الْمَوْتَ وَأَنَا أَكْرَهُ مُسَاءَتَهُ وَلَا بُدَّ لَهُ مِنْهُ ". رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Alloh (shunday) dedi: ‹Kim Mening valiyimga (doʻstimga) dushmanlik qilsa, Men unga urush eʼlon qilaman. Bandam Menga — Oʻzim unga farz qilgan narsalardan koʻra sevimliroq biror narsa bilan yaqinlashmadi. Bandam Menga nafl (ibodat)lar bilan yaqinlashib boraveradi — toki Men uni sevib qolaman. Men uni sevsam, uning eshitadigan qulogʻi, koʻradigan koʻzi, (narsalarni) ushlaydigan qoʻli va yuradigan oyogʻi boʻlaman. Agar u Mendan soʻrasa, albatta beraman; Mendan panoh tilasa, albatta panoh beraman. Men qiladigan biror ishimda — mominning jonini (olishda) ikkilanganimdek — ikkilanmaganman: u oʻlimni yomon koʻradi, Men esa uni xafa qilishni yomon koʻraman›», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ (шундай) деди: ‹Ким Менинг валийимга (дўстимга) душманлик қилса, Мен унга уруш эълон қиламан. Бандам Менга — Ўзим унга фарз қилган нарсалардан кўра севимлироқ бирор нарса билан яқинлашмади. Бандам Менга нафл (ибодат)лар билан яқинлашиб бораверади — токи Мен уни севиб қоламан. Мен уни севсам, унинг эшитадиган қулоғи, кўрадиган кўзи, (нарсаларни) ушлайдиган қўли ва юрадиган оёғи бўламан. Агар у Мендан сўраса, албатта бераман; Мендан паноҳ тиласа, албатта паноҳ бераман. Мен қиладиган бирор ишимда — моминнинг жонини (олишда) иккиланганимдек — иккиланмаганман: у ўлимни ёмон кўради, Мен эса уни хафа қилишни ёмон кўраман›», дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً يَطُوفُونَ فِي الطُّرُقِ يَلْتَمِسُونَ أَهْلَ الذِّكْرِ فَإِذَا وَجَدُوا قَوْمًا يَذْكُرُونَ اللَّهَ تَنَادَوْا: هَلُمُّوا إِلَى حَاجَتِكُمْ " قَالَ: «فَيَحُفُّونَهُمْ بِأَجْنِحَتِهِمْ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا» قَالَ: " فَيَسْأَلُهُمْ رَبُّهُمْ وَهُوَ أَعْلَمُ بِهِمْ: مَا يَقُولُ عِبَادِي؟ " قَالَ: " يَقُولُونَ: يُسَبِّحُونَكَ وَيُكَبِّرُونَكَ وَيُحَمِّدُونَكَ وَيُمَجِّدُونَكَ " قَالَ: " فَيَقُولُ: هَلْ رَأَوْنِي؟ " قَالَ: " فَيَقُولُونَ: لَا وَاللَّهِ مَا رَأَوْكَ " قَالَ فَيَقُولُ: كَيْفَ لَوْ رَأَوْنِي؟ قَالَ: " فَيَقُولُونَ: لَوْ رَأَوْكَ كَانُوا أَشَدَّ لَكَ عِبَادَةً وَأَشَدَّ لَكَ تَمْجِيدًا وَأَكْثَرَ لَكَ تَسْبِيحًا " قَالَ: " فَيَقُولُ: فَمَا يَسْأَلُونَ؟ قَالُوا: يسألونكَ الجنَّةَ " قَالَ: " يَقُول: وَهل رأوها؟ " قَالَ: " فَيَقُولُونَ: لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا " قَالَ: " فَيَقُولُ: فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْهَا؟ " قَالَ: " يقولونَ: لَو أنَّهم رأوها كَانُوا أَشد حِرْصًا وَأَشَدَّ لَهَا طَلَبًا وَأَعْظَمَ فِيهَا رَغْبَةً قَالَ: فممَّ يتعوذون؟ " قَالَ: " يَقُولُونَ: مِنَ النَّارِ " قَالَ: " يَقُولُ: فَهَلْ رَأَوْهَا؟ " قَالَ: يَقُولُونَ: «لَا وَاللَّهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا» قَالَ: " يَقُولُ: فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْهَا؟ " قَالَ: «يَقُولُونَ لَوْ رَأَوْهَا كَانُوا أَشَدَّ مِنْهَا فِرَارًا وَأَشَدَّ لَهَا مَخَافَةً» قَالَ: " فَيَقُولُ: فَأُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ " قَالَ: " يَقُولُ مَلَكٌ مِنَ الْمَلَائِكَةِ: فِيهِمْ فُلَانٌ لَيْسَ مِنْهُمْ إِنَّمَا جَاءَ لِحَاجَةٍ قَالَ: هُمُ الْجُلَسَاءُ لَا يَشْقَى جَلِيسُهُمْ ". رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
وَفِي رِوَايَةِ مُسْلِمٍ قَالَ: " إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً سَيَّارَةً فُضْلًا يَبْتَغُونَ مَجَالِسَ الذِّكْرِ فَإِذَا وَجَدُوا مَجْلِسًا فِيهِ ذِكْرٌ قَعَدُوا معَهُم وحفَّ بعضُهم بَعْضًا بأجنحتِهم حَتَّى يملأوا مَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَإِذَا تَفَرَّقُوا عَرَجُوا وَصَعِدُوا إِلَى السَّمَاءِ قَالَ: فَيَسْأَلُهُمُ اللَّهُ وَهُوَ أَعْلَمُ: مِنْ أَيْنَ جِئْتُمْ؟ فَيَقُولُونَ: جِئْنَا مِنْ عِنْدِ عِبَادِكَ فِي الْأَرْضِ يُسَبِّحُونَكَ وَيُكَبِّرُونَكَ وَيُهَلِّلُونَكَ وَيُمَجِّدُونَكَ وَيَحْمَدُونَكَ وَيَسْأَلُونَكَ قَالَ: وَمَاذَا يَسْأَلُونِي؟ قَالُوا: يَسْأَلُونَكَ جَنَّتَكَ قَالَ: وَهَلْ رَأَوْا جَنَّتِي؟ قَالُوا: لَا أَيْ رَبِّ قَالَ: وَكَيْفَ لَوْ رَأَوْا جَنَّتِي؟ قَالُوا: وَيَسْتَجِيرُونَكَ قَالَ: وَمِمَّ يَسْتَجِيرُونِي؟ قَالُوا: مِنْ نَارِكَ قَالَ: وَهَلْ رَأَوْا نَارِي؟ قَالُوا: لَا. قَالَ: فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْا نَارِي؟ قَالُوا: يَسْتَغْفِرُونَكَ " قَالَ: " فَيَقُولُ: قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ فَأَعْطَيْتُهُمْ مَا سَأَلُوا وَأَجَرْتُهُمْ مِمَّا اسْتَجَارُوا " قَالَ: " يَقُولُونَ: رَبِّ فِيهِمْ فُلَانٌ عَبْدٌ خَطَّاءٌ وَإِنَّمَا مَرَّ فَجَلَسَ مَعَهُمْ " قَالَ: «فَيَقُولُ وَلَهُ غَفَرْتُ هم الْقَوْم لَا يشقى بهم جليسهم»
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Albatta Allohning yoʻllarda aylanib, zikr ahlini izlaydigan farishtalari bor. Ular Allohni zikr qilayotgan bir qavmni topsalar, ‹Hojatingiz (izlaganingiz) sari kelinglar!› deb bir-birlarini chaqiradilar va ularni qanotlari bilan dunyo osmonigacha oʻrab oladilar. Soʻng Robbilari — ulardan yaxshiroq bilsa-da — ulardan: ‹Bandalarim nima deyapti?› deb soʻraydi. Ular: ‹Seni tasbeh aytyaptilar, takbir aytyaptilar, hamd aytyaptilar va Seni ulugʻlayaptilar›, deydi. (Alloh): ‹Ular Meni koʻrishganmi?› deydi. Ular: ‹Yoʻq, Allohga qasamki, ular Seni koʻrishmagan›, deydi. (Alloh): ‹Agar Meni koʻrsalar, qanday boʻlardi?› deydi. Ular: ‹Agar Seni koʻrsalar, Senga yanada qattiqroq ibodat qilar, Seni yanada koʻproq ulugʻlar va koʻproq tasbeh aytardilar›, deydi. (Alloh): ‹Ular Mendan nima soʻrayapti?› deydi. Ular: ‹Sendan jannatni soʻrayaptilar›, deydi. (Alloh): ‹Ular uni koʻrishganmi?› deydi. Ular: ‹Yoʻq, Allohga qasamki, ey Robbim, ular uni koʻrishmagan›, deydi. (Alloh): ‹Agar uni koʻrsalar, qanday boʻlardi?› deydi. Ular: ‹Agar uni koʻrsalar, unga nisbatan yanada koʻproq hirs qoʻyar, uni yanada qattiqroq talab qilar va unga boʻlgan ragʻbatlari ulkanroq boʻlardi›, deydi. (Alloh): ‹Ular nimadan panoh tilayapti?› deydi. Ular: ‹Doʻzaxdan›, deydi. (Alloh): ‹Ular uni koʻrishganmi?› deydi. Ular: ‹Yoʻq, Allohga qasamki, ular uni koʻrishmagan›, deydi. (Alloh): ‹Agar uni koʻrsalar, qanday boʻlardi?› deydi. Ular: ‹Agar uni koʻrsalar, undan yanada qattiqroq qochar va undan koʻproq qoʻrqardilar›, deydi. Shunda (Alloh): ‹Men sizni guvoh qilamanki, Men ularni magʻfirat qildim›, deydi. Farishtalardan biri: ‹Ular ichida falonchi (kishi) bor — u ulardan emas; u faqat bir hojat uchun kelgan edi›, deydi. (Alloh): ‹Ular shunday hamsuhbatlardirki, ularning hamsuhbati (ham) baxtsiz boʻlmaydi›, deydi.» (Buni Shuʼba Aʼmashdan rivoyat qildi, lekin uni marfuʼ qilmadi. Uni Suhayl otasidan, u Abu Hurayradan, u Paygʻambar ﷺdan rivoyat qildi.)(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Албатта Аллоҳнинг йўлларда айланиб, зикр аҳлини излайдиган фаришталари бор. Улар Аллоҳни зикр қилаётган бир қавмни топсалар, ‹Ҳожатингиз (излаганингиз) сари келинглар!› деб бир-бирларини чақирадилар ва уларни қанотлари билан дунё осмонигача ўраб оладилар. Сўнг Роббилари — улардан яхшироқ билса-да — улардан: ‹Бандаларим нима деяпти?› деб сўрайди. Улар: ‹Сени тасбеҳ айтяптилар, такбир айтяптилар, ҳамд айтяптилар ва Сени улуғлаяптилар›, дейди. (Аллоҳ): ‹Улар Мени кўришганми?› дейди. Улар: ‹Йўқ, Аллоҳга қасамки, улар Сени кўришмаган›, дейди. (Аллоҳ): ‹Агар Мени кўрсалар, қандай бўларди?› дейди. Улар: ‹Агар Сени кўрсалар, Сенга янада қаттиқроқ ибодат қилар, Сени янада кўпроқ улуғлар ва кўпроқ тасбеҳ айтардилар›, дейди. (Аллоҳ): ‹Улар Мендан нима сўраяпти?› дейди. Улар: ‹Сендан жаннатни сўраяптилар›, дейди. (Аллоҳ): ‹Улар уни кўришганми?› дейди. Улар: ‹Йўқ, Аллоҳга қасамки, эй Роббим, улар уни кўришмаган›, дейди. (Аллоҳ): ‹Агар уни кўрсалар, қандай бўларди?› дейди. Улар: ‹Агар уни кўрсалар, унга нисбатан янада кўпроқ ҳирс қўяр, уни янада қаттиқроқ талаб қилар ва унга бўлган рағбатлари улканроқ бўларди›, дейди. (Аллоҳ): ‹Улар нимадан паноҳ тилаяпти?› дейди. Улар: ‹Дўзахдан›, дейди. (Аллоҳ): ‹Улар уни кўришганми?› дейди. Улар: ‹Йўқ, Аллоҳга қасамки, улар уни кўришмаган›, дейди. (Аллоҳ): ‹Агар уни кўрсалар, қандай бўларди?› дейди. Улар: ‹Агар уни кўрсалар, ундан янада қаттиқроқ қочар ва ундан кўпроқ қўрқардилар›, дейди. Шунда (Аллоҳ): ‹Мен сизни гувоҳ қиламанки, Мен уларни мағфират қилдим›, дейди. Фаришталардан бири: ‹Улар ичида фалончи (киши) бор — у улардан эмас; у фақат бир ҳожат учун келган эди›, дейди. (Аллоҳ): ‹Улар шундай ҳамсуҳбатлардирки, уларнинг ҳамсуҳбати (ҳам) бахциз бўлмайди›, дейди.» (Буни Шуъба Аъмашдан ривоят қилди, лекин уни марфуъ қилмади. Уни Суҳайл отасидан, у Абу Ҳурайрадан, у Пайғамбар ﷺдан ривоят қилди.)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ قَعَدَ مَقْعَدًا لَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ فِيهِ كَانَتْ عَلَيْهِ مِنَ اللَّهِ تِرَةٌ وَمَنِ اضْطَجَعَ مَضْجَعًا لَا يذكر الله فِيهِ كَانَ عَلَيْهِ مِنَ اللَّهِ تِرَةٌ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim bir joyda oʻtirib, unda Allohni zikr qilmasa, bu uning zimmasiga Alloh tomonidan bir nuqson boʻlur; va kim bir joyda yotib, unda Allohni zikr qilmasa, bu ham uning zimmasiga Alloh tomonidan bir nuqson boʻlur», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир жойда ўтириб, унда Аллоҳни зикр қилмаса, бу унинг зиммасига Аллоҳ томонидан бир нуқсон бўлур; ва ким бир жойда ётиб, унда Аллоҳни зикр қилмаса, бу ҳам унинг зиммасига Аллоҳ томонидан бир нуқсон бўлур», дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ قَوْمٍ يَقُومُونَ مِنْ مَجْلِسٍ لَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ فِيهِ إِلَّا قَامُوا عَنْ مِثْلِ جِيفَةِ حِمَارٍ وَكَانَ عَلَيْهِمْ حَسرَةً» . رَوَاهُ أحمدُ وَأَبُو دَاوُد
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi qavm bir majlisda Allohni zikr qilmasdan turib ketsalar, xuddi eshakning oʻligidan turgandek (savobsiz) boʻladi va bu ular uchun (qiyomatda) hasrat-nadomat boʻlur», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси қавм бир мажлисда Аллоҳни зикр қилмасдан туриб кетсалар, худди эшакнинг ўлигидан тургандек (савобсиз) бўлади ва бу улар учун (қиёматда) ҳасрат-надомат бўлур», дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا جَلَسَ قَوْمٌ مَجْلِسًا لَمْ يَذْكُرُوا اللَّهَ فِيهِ وَلَمْ يُصَلُّوا عَلَى نَبِيِّهِمْ إِلَّا كَانَ عَلَيْهِمْ تِرَةً فَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُمْ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُمْ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ: «Qaysi qavm bir majlisda oʻtirib, unda Allohni zikr qilmasa va Paygʻambarlariga salovot aytmasa, albatta bu ular uchun (qiyomatda) hasrat boʻladi. Alloh xohlasa ularni azoblaydi, xohlasa magʻfirat qiladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. U bir necha yoʻldan Abu Hurayradan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilingan. «Tira» soʻzining maʼnosi hasrat va nadomatdir. Arab tilini biluvchilardan baʼzilar: ‹Tira — bu qasos (oʻch)dir›, deganlar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, Набий ﷺ: «Қайси қавм бир мажлисда ўтириб, унда Аллоҳни зикр қилмаса ва Пайғамбарларига саловот айтмаса, албатта бу улар учун (қиёматда) ҳасрат бўлади. Аллоҳ хоҳласа уларни азоблайди, хоҳласа мағфират қилади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. У бир неча йўлдан Абу Ҳурайрадан, Набий ﷺдан ривоят қилинган. «Тира» сўзининг маъноси ҳасрат ва надоматдир. Араб тилини билувчилардан баъзилар: ‹Тира — бу қасос (ўч)дир›, деганлар.
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَقُولُ: أَنَا مَعَ عَبْدِي إِذَا ذَكَرَنِي وتحركت بِي شفتاه ". رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh taolo shunday deydi: ‹Bandam Meni zikr qilsa va Meni eslab labi qimirlasa, Men u bilan birgaman›», dedilar. Buxoriy rivoyat qilgan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ таоло шундай дейди: ‹Бандам Мени зикр қилса ва Мени эслаб лаби қимирласа, Мен у билан биргаман›», дедилар. Бухорий ривоят қилган.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ لِلَّهِ تَعَالَى تِسْعَةً وَتِسْعِينَ اسْمًا مِائَةً إِلَّا وَاحِدًا مَنْ أَحْصَاهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ» . وَفِي رِوَايَة: «وَهُوَ وتر يحب الْوتر»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta Alloh taoloning toʻqson toʻqqiz — yuzdan bitta kam — ismi bor, kim ularni sanab (yodida saqlab) chiqsa, jannatga kiradi. U — Alloh, Undan boʻlak iloh yoʻq (Allohu la ilaha illa Huva); ar-Rohman, ar-Rohiym, al-Malik, al-Quddus, as-Salom, al-Muʼmin, al-Muhaymin, al-Aziz, al-Jabbor, al-Mutakabbir, al-Xoliq, al-Boriʼ, al-Musavvir, al-Gʻaffor, al-Qahhor, al-Vahhob, ar-Razzoq, al-Fattoh, al-Aliym, al-Qobiz, al-Bosit, al-Xofiz, ar-Rofiʼ, al-Muizz, al-Muzill, as-Samiʼ, al-Basiyr, al-Hakam, al-Adl, al-Latiyf, al-Xabiyr, al-Haliym, al-Aziym, al-Gʻafur, ash-Shakur, al-Aliyy, al-Kabiyr, al-Hafiyz, al-Muqiyt, al-Hasiyb, al-Jaliyl, al-Kariym, ar-Roqiyb, al-Mujiyb, al-Vosiʼ, al-Hakiym, al-Vadud, al-Majiyd, al-Boʼis, ash-Shahiyd, al-Haqq, al-Vakiyl, al-Qaviyy, al-Matiyn, al-Valiyy, al-Hamiyd, al-Muhsiy, al-Mubdiʼ, al-Muiyd, al-Muhyiy, al-Mumiyt, al-Hayy, al-Qayyum, al-Vojid, al-Mojid, al-Vohid, as-Samad, al-Qodir, al-Muqtadir, al-Muqaddim, al-Muaxxir, al-Avval, al-Oxir, az-Zohir, al-Botin, al-Voliy, al-Mutaoliy, al-Barr, at-Tavvob, al-Muntaqim, al-Afuvv, ar-Rouf, Molikul-Mulk, Zul-Jaloli val-Ikrom, al-Muqsit, al-Jomiʼ, al-Gʻaniyy, al-Mugʻniy, al-Moniʼ, az-Zorr, an-Nofiʼ, an-Nur, al-Hodiy, al-Badiyʼ, al-Boqiy, al-Voris, ar-Roshiyd, as-Sabur», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, bizga uni bir necha kishi Safvon ibn Solihdan rivoyat qildi. Biz uni faqat Safvon ibn Solihning hadisidan bilamiz, u esa hadis ahli nazdida ishonchli (siqa) kishidir. Bu hadis Abu Hurayradan, Paygʻambar ﷺdan bir necha yoʻl bilan ham rivoyat qilingan, biroq rivoyatlarning koʻpchiligida ismlarning zikri keltirilgan sahih sanadni bu hadisdan boshqa joyda bilmaymiz. Odam ibn Abu Iyos bu hadisni boshqa sanad bilan Abu Hurayradan, Paygʻambar ﷺdan rivoyat qilgan va unda ismlarni zikr qilgan, biroq uning sahih sanadi yoʻq.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта Аллоҳ таолонинг тўқсон тўққиз — юздан битта кам — исми бор, ким уларни санаб (ёдида сақлаб) чиқса, жаннатга киради. У — Аллоҳ, Ундан бўлак илоҳ йўқ (Аллоҳу ла илаҳа илла Ҳува); ар-Роҳман, ар-Роҳийм, ал-Малик, ал-Қуддус, ас-Салом, ал-Муъмин, ал-Муҳаймин, ал-Азиз, ал-Жаббор, ал-Мутакаббир, ал-Холиқ, ал-Бориъ, ал-Мусаввир, ал-Ғаффор, ал-Қаҳҳор, ал-Ваҳҳоб, ар-Раззоқ, ал-Фаттоҳ, ал-Алийм, ал-Қобиз, ал-Босит, ал-Хофиз, ар-Рофиъ, ал-Муизз, ал-Музилл, ас-Самиъ, ал-Басийр, ал-Ҳакам, ал-Адл, ал-Латийф, ал-Хабийр, ал-Ҳалийм, ал-Азийм, ал-Ғафур, аш-Шакур, ал-Алийй, ал-Кабийр, ал-Ҳафийз, ал-Муқийт, ал-Ҳасийб, ал-Жалийл, ал-Карийм, ар-Роқийб, ал-Мужийб, ал-Восиъ, ал-Ҳакийм, ал-Вадуд, ал-Мажийд, ал-Бўис, аш-Шаҳийд, ал-Ҳаққ, ал-Вакийл, ал-Қавийй, ал-Матийн, ал-Валийй, ал-Ҳамийд, ал-Муҳсий, ал-Мубдиъ, ал-Муийд, ал-Муҳйий, ал-Мумийт, ал-Ҳайй, ал-Қайюм, ал-Вожид, ал-Можид, ал-Воҳид, ас-Самад, ал-Қодир, ал-Муқтадир, ал-Муқаддим, ал-Муаххир, ал-Аввал, ал-Охир, аз-Зоҳир, ал-Ботин, ал-Волий, ал-Мутаолий, ал-Барр, ат-Таввоб, ал-Мунтақим, ал-Афувв, ар-Роуф, Моликул-Мулк, Зул-Жалоли вал-Икром, ал-Муқсит, ал-Жомиъ, ал-Ғанийй, ал-Муғний, ал-Мониъ, аз-Зорр, ан-Нофиъ, ан-Нур, ал-Ҳодий, ал-Бадийъ, ал-Боқий, ал-Ворис, ар-Рошийд, ас-Сабур», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, бизга уни бир неча киши Сафвон ибн Солиҳдан ривоят қилди. Биз уни фақат Сафвон ибн Солиҳнинг ҳадисидан биламиз, у эса ҳадис аҳли наздида ишончли (сиқа) кишидир. Бу ҳадис Абу Ҳурайрадан, Пайғамбар ﷺдан бир неча йўл билан ҳам ривоят қилинган, бироқ ривоятларнинг кўпчилигида исмларнинг зикри келтирилган саҳиҳ санадни бу ҳадисдан бошқа жойда билмаймиз. Одам ибн Абу Иёс бу ҳадисни бошқа санад билан Абу Ҳурайрадан, Пайғамбар ﷺдан ривоят қилган ва унда исмларни зикр қилган, бироқ унинг саҳиҳ санади йўқ.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ لِلَّهِ تَعَالَى تِسْعَةً وَتِسْعِينَ اسْمًا مَنْ أَحْصَاهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَه هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ الْغَفَّارُ الْقَهَّارُ الْوَهَّابُ الرَّزَّاقُ الْفَتَّاحُ الْعَلِيمُ الْقَابِضُ الْبَاسِطُ الْخَافِضُ الرَّافِعُ الْمُعِزُّ الْمُذِلُّ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ الْحَكَمُ الْعَدْلُ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ الْحَلِيمُ الْعَظِيمُ الْغَفُورُ الشَّكورُ العَلِيُّ الكَبِيرُ الحَفيظُ المُقِيتُ الْحَسِيبُ الْجَلِيلُ الْكَرِيمُ الرَّقِيبُ الْمُجِيبُ الْوَاسِعُ الْحَكِيمُ الْوَدُودُ الْمَجِيدُ الْبَاعِثُ الشَّهِيدُ الْحَقُّ الْوَكِيلُ الْقَوِيُّ الْمَتِينُ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ الْمُحْصِي الْمُبْدِئُ الْمُعِيدُ الْمُحْيِي المُميتُ الحَيُّ القَيُّومُ الواجِدُ الماجِدُ الواحِدُ الأحَدُ الصَّمَدُ الْقَادِرُ الْمُقْتَدِرُ الْمُقَدِّمُ الْمُؤَخِّرُ الْأَوَّلُ الْآخِرُ الظَّاهِرُ الْبَاطِنُ الْوَالِي الْمُتَعَالِي الْبَرُّ التَّوَّابُ الْمُنْتَقِمُ العَفُوُّ الرَّؤوفُ مَالِكُ الْمُلْكِ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ الْمُقْسِطُ الْجَامِعُ الْغَنِيُّ الْمُغْنِي الْمَانِعُ الضَّارُّ النَّافِعُ النُّورُ الْهَادِي الْبَدِيعُ الْبَاقِي الْوَارِثُ الرَّشِيدُ الصَّبُورُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ والبيهقيُّ فِي الدَّعواتِ الْكَبِير. وَقَالَ التِّرْمِذِيّ: هَذَا حَدِيث غَرِيب
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta Alloh taoloning toʻqson toʻqqiz — yuzdan bitta kam — ismi bor, kim ularni sanab (yodida saqlab) chiqsa, jannatga kiradi. U — Alloh, Undan boʻlak iloh yoʻq (Allohu la ilaha illa Huva); ar-Rohman, ar-Rohiym, al-Malik, al-Quddus, as-Salom, al-Muʼmin, al-Muhaymin, al-Aziz, al-Jabbor, al-Mutakabbir, al-Xoliq, al-Boriʼ, al-Musavvir, al-Gʻaffor, al-Qahhor, al-Vahhob, ar-Razzoq, al-Fattoh, al-Aliym, al-Qobiz, al-Bosit, al-Xofiz, ar-Rofiʼ, al-Muizz, al-Muzill, as-Samiʼ, al-Basiyr, al-Hakam, al-Adl, al-Latiyf, al-Xabiyr, al-Haliym, al-Aziym, al-Gʻafur, ash-Shakur, al-Aliyy, al-Kabiyr, al-Hafiyz, al-Muqiyt, al-Hasiyb, al-Jaliyl, al-Kariym, ar-Roqiyb, al-Mujiyb, al-Vosiʼ, al-Hakiym, al-Vadud, al-Majiyd, al-Boʼis, ash-Shahiyd, al-Haqq, al-Vakiyl, al-Qaviyy, al-Matiyn, al-Valiyy, al-Hamiyd, al-Muhsiy, al-Mubdiʼ, al-Muiyd, al-Muhyiy, al-Mumiyt, al-Hayy, al-Qayyum, al-Vojid, al-Mojid, al-Vohid, as-Samad, al-Qodir, al-Muqtadir, al-Muqaddim, al-Muaxxir, al-Avval, al-Oxir, az-Zohir, al-Botin, al-Voliy, al-Mutaoliy, al-Barr, at-Tavvob, al-Muntaqim, al-Afuvv, ar-Rouf, Molikul-Mulk, Zul-Jaloli val-Ikrom, al-Muqsit, al-Jomiʼ, al-Gʻaniyy, al-Mugʻniy, al-Moniʼ, az-Zorr, an-Nofiʼ, an-Nur, al-Hodiy, al-Badiyʼ, al-Boqiy, al-Voris, ar-Roshiyd, as-Sabur», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, bizga uni bir necha kishi Safvon ibn Solihdan rivoyat qildi. Biz uni faqat Safvon ibn Solihning hadisidan bilamiz, u esa hadis ahli nazdida ishonchli (siqa) kishidir. Bu hadis Abu Hurayradan, Paygʻambar ﷺdan bir necha yoʻl bilan ham rivoyat qilingan, biroq rivoyatlarning koʻpchiligida ismlarning zikri keltirilgan sahih sanadni bu hadisdan boshqa joyda bilmaymiz. Odam ibn Abu Iyos bu hadisni boshqa sanad bilan Abu Hurayradan, Paygʻambar ﷺdan rivoyat qilgan va unda ismlarni zikr qilgan, biroq uning sahih sanadi yoʻq.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта Аллоҳ таолонинг тўқсон тўққиз — юздан битта кам — исми бор, ким уларни санаб (ёдида сақлаб) чиқса, жаннатга киради. У — Аллоҳ, Ундан бўлак илоҳ йўқ (Аллоҳу ла илаҳа илла Ҳува); ар-Роҳман, ар-Роҳийм, ал-Малик, ал-Қуддус, ас-Салом, ал-Муъмин, ал-Муҳаймин, ал-Азиз, ал-Жаббор, ал-Мутакаббир, ал-Холиқ, ал-Бориъ, ал-Мусаввир, ал-Ғаффор, ал-Қаҳҳор, ал-Ваҳҳоб, ар-Раззоқ, ал-Фаттоҳ, ал-Алийм, ал-Қобиз, ал-Босит, ал-Хофиз, ар-Рофиъ, ал-Муизз, ал-Музилл, ас-Самиъ, ал-Басийр, ал-Ҳакам, ал-Адл, ал-Латийф, ал-Хабийр, ал-Ҳалийм, ал-Азийм, ал-Ғафур, аш-Шакур, ал-Алийй, ал-Кабийр, ал-Ҳафийз, ал-Муқийт, ал-Ҳасийб, ал-Жалийл, ал-Карийм, ар-Роқийб, ал-Мужийб, ал-Восиъ, ал-Ҳакийм, ал-Вадуд, ал-Мажийд, ал-Бўис, аш-Шаҳийд, ал-Ҳаққ, ал-Вакийл, ал-Қавийй, ал-Матийн, ал-Валийй, ал-Ҳамийд, ал-Муҳсий, ал-Мубдиъ, ал-Муийд, ал-Муҳйий, ал-Мумийт, ал-Ҳайй, ал-Қайюм, ал-Вожид, ал-Можид, ал-Воҳид, ас-Самад, ал-Қодир, ал-Муқтадир, ал-Муқаддим, ал-Муаххир, ал-Аввал, ал-Охир, аз-Зоҳир, ал-Ботин, ал-Волий, ал-Мутаолий, ал-Барр, ат-Таввоб, ал-Мунтақим, ал-Афувв, ар-Роуф, Моликул-Мулк, Зул-Жалоли вал-Икром, ал-Муқсит, ал-Жомиъ, ал-Ғанийй, ал-Муғний, ал-Мониъ, аз-Зорр, ан-Нофиъ, ан-Нур, ал-Ҳодий, ал-Бадийъ, ал-Боқий, ал-Ворис, ар-Рошийд, ас-Сабур», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, бизга уни бир неча киши Сафвон ибн Солиҳдан ривоят қилди. Биз уни фақат Сафвон ибн Солиҳнинг ҳадисидан биламиз, у эса ҳадис аҳли наздида ишончли (сиқа) кишидир. Бу ҳадис Абу Ҳурайрадан, Пайғамбар ﷺдан бир неча йўл билан ҳам ривоят қилинган, бироқ ривоятларнинг кўпчилигида исмларнинг зикри келтирилган саҳиҳ санадни бу ҳадисдан бошқа жойда билмаймиз. Одам ибн Абу Иёс бу ҳадисни бошқа санад билан Абу Ҳурайрадан, Пайғамбар ﷺдан ривоят қилган ва унда исмларни зикр қилган, бироқ унинг саҳиҳ санади йўқ.