Abu Hurayra Abdurrahmon ibn Saxr ad-Davsiy

وَبِإِسْنَادِهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحَبَّةُ السَّوْدَاءُ شِفَاءٌ لِكُلِّ دَاءٍ إِلَّا السَّامَ وَالسَّامُ الْمَوْتُ

Oʻsha isnod bilan Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: U zot: «Qora dona samdan boshqa har bir dardga shifodir», dedilar. Sam — bu oʻlimdir.Ўша иснод билан Набий ﷺдан ривоят қилинади: У зот: «Қора дона самдан бошқа ҳар бир дардга шифодир», дедилар. Сам — бу ўлимдир.

وَبِإِسْنَادِهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَنْ يُونُسَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ إِذَا سَمِعَ أَحَدُكُمْ الْأَذَانَ وَالْإِنَاءُ عَلَى يَدِهِ فَلَا يَدَعْهُ حَتَّى يَقْضِيَ مِنْهُ

Oʻsha isnod bilan Nabiy ﷺdan, shuningdek Yunusdan, u Hasandan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Biringiz azonni eshitsa-yu, idish qoʻlida boʻlsa, undan (hojatini) tugatmagunicha uni qoʻymasin», dedilar.Ўша иснод билан Набий ﷺдан, шунингдек Юнусдан, у Ҳасандан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Бирингиз азонни эшитса-ю, идиш қўлида бўлса, ундан (ҳожатини) тугатмагунича уни қўймасин», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا سُهَيْلٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَسُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْحَمِيرِ فِيهَا زَكَاةٌ فَقَالَ مَا جَاءَنِي فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا هَذِهِ الْآيَةُ الْفَاذَّةُ {مَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ}

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺdan eshaklar haqida, ularda zakot bormi, deb soʻralganda, u zot: «Ular haqida menga mana bu yagona, keng qamrovli oyatdan boshqa hech narsa kelgani yoʻq: {Kim zarra miqdorida yaxshilik qilsa, uni koʻradi; kim zarra miqdorida yomonlik qilsa, uni koʻradi}», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺдан эшаклар ҳақида, уларда закот борми, деб сўралганда, у зот: «Улар ҳақида менга мана бу ягона, кенг қамровли оятдан бошқа ҳеч нарса келгани йўқ: {Ким зарра миқдорида яхшилик қилса, уни кўради; ким зарра миқдорида ёмонлик қилса, уни кўради}», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ مُحَمَّدُ بْنُ خَازِمٍ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَضَمَّنَ اللَّهُ لِمَنْ يَخْرُجُ فِي سَبِيلِهِ أَنْ يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ أَوْ يَرُدَّهُ إِلَى مَنْزِلِهِ نَائِلًا مَا نَالَ مِنْ أَجْرٍ أَوْ غَنِيمَةٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh Oʻz yoʻlida chiqqan kishi uchun uni jannatga kiritishni yoki ajr yo oʻljadan erishgan narsasi bilan uyiga qaytarishni zimmasiga oldi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ Ўз йўлида чиққан киши учун уни жаннатга киритишни ёки ажр ё ўлжадан эришган нарсаси билан уйига қайтаришни зиммасига олди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِمَامُ ضَامِنٌ وَالْمُؤَذِّنُ مُؤْتَمَنٌ اللَّهُمَّ أَرْشِدْ الْأَئِمَّةَ وَاغْفِرْ لِلْمُؤَذِّنِينَقَالَ وَكَذَا حَدَّثَنَاهُ أَسْوَدُ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ كَمَا قَالَ مُحَمَّدٌ أَرْشِدْ الْأَئِمَّةَ وَاغْفِرْ لِلْمُؤَذِّنِينَ قَالَ وَكَذَا قَالَ يَعْنِي ابْنَ فُضَيْلٍ أَيْضًا وَزَائِدَةُ أَيْضًا حَدَّثَنَاهُ مُعَاوِيَةُ يَعْنِي عَنْهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u dedi: Rasululloh ﷺ: «Imom zomindir (masʼuldir), muazzin esa omonatdordir. Allohim, imomlarni toʻgʻri yoʻlga boshlagin, muazzinlarni magʻfirat qilgin», dedilar. Buni Asvad ham shunday rivoyat qildi, u Shariykdan, u Aʼmashdan, u Abu Solihdan, u Abu Hurayradan (keltirib) Muhammad aytgani kabi: «Imomlarni toʻgʻri yoʻlga boshla, muazzinlarni magʻfirat qil», dedi. Ibn Fuzayl ham, Zoida ham shunday deganlar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Имом зоминдир (масъулдир), муаззин эса омонатдордир. Аллоҳим, имомларни тўғри йўлга бошлагин, муаззинларни мағфират қилгин», дедилар. Буни Асвад ҳам шундай ривоят қилди, у Шарийкдан, у Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан (келтириб) Муҳаммад айтгани каби: «Имомларни тўғри йўлга бошла, муаззинларни мағфират қил», деди. Ибн Фузайл ҳам, Зоида ҳам шундай деганлар.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِرَاءٌ فِي الْقُرْآنِ كُفْرٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qurʼon haqida tortishmoq kufrdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қуръон ҳақида тортишмоқ куфрдир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَضَمَّنَ اللَّهُ لِمَنْ يَخْرُجُ فِي سَبِيلِهِ أَنْ يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ أَوْ يَرُدَّهُ إِلَى مَنْزِلِهِ نَائِلًا مَا نَالَ مِنْ أَجْرٍ أَوْ غَنِيمَةٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh Oʻz yoʻlida chiqqan kishi uchun uni jannatga kiritishni yoki ajr yo oʻljadan erishgan narsasi bilan uyiga qaytarishni zimmasiga oldi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ Ўз йўлида чиққан киши учун уни жаннатга киритишни ёки ажр ё ўлжадан эришган нарсаси билан уйига қайтаришни зиммасига олди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ لَا أَتَخَلَّفَ عَنْ سَرِيَّةٍ تَخْرُجُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَيْسَ عِنْدِي مَا أَحْمِلُهُمْ وَلَوَدِدْتُ أَنِّي أُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ أَحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ ثُمَّ أَحْيَا ثُمَّ أُقْتَلُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men Alloh yoʻlida chiqadigan biror sariyyadan ortda qolmaslikni qasd qildim, biroq huzurimda ularni (ulov bilan) koʻtaradigan narsa yoʻq. Men Alloh yoʻlida oʻldirilishimni, soʻng tirilishimni, soʻng oʻldirilishimni, soʻng tirilishimni, soʻng oʻldirilishimni istardim», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен Аллоҳ йўлида чиқадиган бирор сарийядан ортда қолмасликни қасд қилдим, бироқ ҳузуримда уларни (улов билан) кўтарадиган нарса йўқ. Мен Аллоҳ йўлида ўлдирилишимни, сўнг тирилишимни, сўнг ўлдирилишимни, сўнг тирилишимни, сўнг ўлдирилишимни истардим», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا سُهَيْلٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنَا بِعَمَلٍ يَعْدِلُ الْجِهَادَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ لَا تُطِيقُونَهُ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا قَالَ قَالُوا أَخْبِرْنَا فَلَعَلَّنَا نُطِيقُهُ قَالَ مَثَلُ الْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ الصَّائِمِ الْقَائِمِ الْقَانِتِ بِآيَاتِ اللَّهِ لَا يَفْتُرُ مِنْ صِيَامٍ وَلَا صَلَاةٍ حَتَّى يَرْجِعَ الْمُجَاهِدُ إِلَى أَهْلِهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) dedi: Ular: «Yo Rasululloh, bizga Alloh yoʻlidagi jihodga teng keladigan bir amalni aytib bering», dedilar. (U zot): «Sizlarning unga kuchingiz yetmaydi», dedilar — ikki yoki uch marta. (Abu Hurayra) dedi: Ular: «Baribir aytib bering, balki bizning kuchimiz yetar», dedilar. (U zot): «Alloh yoʻlidagi mujohidning misoli — roʻza tutuvchi, (namozda) tik turuvchi, Allohning oyatlariga itoat qiluvchi kishining misolidir: mujohid ahliga qaytguncha u na roʻzasidan, na namozidan sustlashadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) деди: Улар: «Ё Расулуллоҳ, бизга Аллоҳ йўлидаги жиҳодга тенг келадиган бир амални айтиб беринг», дедилар. (У зот): «Сизларнинг унга кучингиз етмайди», дедилар — икки ёки уч марта. (Абу Ҳурайра) деди: Улар: «Барибир айтиб беринг, балки бизнинг кучимиз етар», дедилар. (У зот): «Аллоҳ йўлидаги мужоҳиднинг мисоли — рўза тутувчи, (намозда) тик турувчи, Аллоҳнинг оятларига итоат қилувчи кишининг мисолидир: мужоҳид аҳлига қайтгунча у на рўзасидан, на намозидан сустлашади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُذِّبَتْ امْرَأَةٌ فِي هِرَّةٍ رَبَطَتْهَا فَلَمْ تُطْعِمْهَا وَلَمْ تُرْسِلْهَا فَتَأْكُلَ مِنْ حَشَرَاتِ الْأَرْضِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir ayol oʻzi bogʻlab qoʻygan mushuk sababli azoblandi: uni na ovqatlantirdi, na yerning hasharotlaridan yesin deb qoʻyib yubordi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир аёл ўзи боғлаб қўйган мушук сабабли азобланди: уни на овқатлантирди, на ернинг ҳашаротларидан есин деб қўйиб юборди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي رَزِينٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَرَأَيْتُهُ يَضْرِبُ جَبْهَتَهُ بِيَدِهِ وَيَقُولُ يَا أَهْلَ الْعِرَاقِ تَزْعُمُونَ أَنِّي أَكْذِبُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَكُنْ لَكُمُ الْمَهْنَأُ وَعَلَيَّ الْإِثْمُ أَشْهَدُ لَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذَا انْقَطَعَ شِسْعُ أَحَدِكُمْ فَلَا يَمْشِي فِي الْأُخْرَى حَتَّى يُصْلِحَهَا

Abu Razin (rahimahulloh) dedi: Men uning (Abu Hurayraning) qoʻli bilan peshonasiga urib, shunday deganini koʻrdim: «Ey Iroq ahli, sizlar meni Rasululloh ﷺ nomidan yolgʻon gapiryapti, deb oʻylaysizlar. Rohat sizlarga, gunoh esa menga boʻlsin. Guvohlik beramanki, men Rasululloh ﷺning: ‹Biringizning kavushining tasmasi uzilsa, uni tuzatmagunicha ikkinchisi bilan yurmasin›, deganlarini eshitdim».Абу Разин (раҳимаҳуллоҳ) деди: Мен унинг (Абу Ҳурайранинг) қўли билан пешонасига уриб, шундай деганини кўрдим: «Эй Ироқ аҳли, сизлар мени Расулуллоҳ ﷺ номидан ёлғон гапиряпти, деб ўйлайсизлар. Роҳат сизларга, гуноҳ эса менга бўлсин. Гувоҳлик бераманки, мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Бирингизнинг кавушининг тасмаси узилса, уни тузатмагунича иккинчиси билан юрмасин›, деганларини эшитдим».

وَإِذَا وَلَغَ الْكَلْبُ فِي إِنَاءِ أَحَدِكُمْ فَلَا يَتَوَضَّأْ حَتَّى يَغْسِلَهَا سَبْعَ مَرَّاتٍ

«Va it biringizning idishiga tilini tekkizsa, uni yetti marta yuvmagunicha (u bilan) tahorat qilmasin».«Ва ит бирингизнинг идишига тилини теккизса, уни етти марта ювмагунича (у билан) таҳорат қилмасин».

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ تَوَضَّأَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ أَتَى الْجُمُعَةَ فَدَنَا وَأَنْصَتَ وَاسْتَمَعَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجُمُعَةِ وَزِيَادَةُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ قَالَ وَمَنْ مَسَّ الْحَصَى فَقَدْ لَغَا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim juma kuni yaxshilab taharat olsa, soʻng jumaga kelib, imomga yaqin oʻtirsa, jim boʻlib diqqat bilan tinglasa, unga oʻsha juma bilan oldingi juma orasidagi gunohlari va yana uch kunlik gunohi kechiriladi. Kim shagʻal toshlarni ushlab oʻynasa, u behuda ish qilibdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким жума куни яхшилаб таҳарат олса, сўнг жумага келиб, имомга яқин ўтирса, жим бўлиб диққат билан тингласа, унга ўша жума билан олдинги жума орасидаги гуноҳлари ва яна уч кунлик гуноҳи кечирилади. Ким шағал тошларни ушлаб ўйнаса, у беҳуда иш қилибди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ قَالَا حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ أُهْدِيَتْ لِي ذِرَاعٌ لَقَبِلْتُ وَلَوْ دُعِيتُ إِلَى كُرَاعٍ لَأَجَبْتُ قَالَ وَكِيعٌ فِي حَدِيثِهِ لَوْ أُهْدِيَتْ إِلَيَّ ذِرَاعٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar menga bir bilak (goʻsht) hadya qilinsa, albatta qabul qilardim; agar (qoʻyning) tuyogʻiga chaqirilsam, albatta ijobat qilardim», dedilar. Vakiʼ oʻz hadisida: «Agar menga bir bilak hadya qilinsa», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар менга бир билак (гўшт) ҳадя қилинса, албатта қабул қилардим; агар (қўйнинг) туёғига чақирилсам, албатта ижобат қилардим», дедилар. Вакиъ ўз ҳадисида: «Агар менга бир билак ҳадя қилинса», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ وَابْنُ نُمَيْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا الْأَعْمَشُ الْمَعْنَى عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَثْقَلُ الصَّلَاةِ عَلَى الْمُنَافِقِينَ صَلَاةُ الْعِشَاءِ وَصَلَاةُ الْفَجْرِ وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِيهِمَا لَأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا وَلَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ الْمُؤَذِّنَ فَيُؤَذِّنَ ثُمَّ آمُرَ رَجُلًا يُصَلِّي بِالنَّاسِ ثُمَّ أَنْطَلِقَ مَعِي بِرِجَالٍ مَعَهُمْ حُزُمُ الْحَطَبِ إِلَى قَوْمٍ يَتَخَلَّفُونَ عَنْ الصَّلَاةِ فَأُحَرِّقَ عَلَيْهِمْ بُيُوتَهُمْ بِالنَّارِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Munofiqlarga eng ogʻir keladigan namoz xufton namozi bilan bomdod namozidir. Agar ular bu ikkisida (qanday savob) borligini bilsalar edi, hatto emaklab boʻlsa-da, ularga kelar edilar. Men muazzinga buyurib, u azon aytishini, soʻng bir kishiga odamlarga namoz oʻqib berishni buyurishimni, soʻng oʻzim bilan birga oʻtin bogʻlamlarini koʻtargan kishilar bilan namozdan qolayotgan qavm tomon borib, ularning uylarini ustlariga olov bilan yondirib yuborishimni qasd qildim», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мунофиқларга энг оғир келадиган намоз хуфтон намози билан бомдод намозидир. Агар улар бу иккисида (қандай савоб) борлигини билсалар эди, ҳатто эмаклаб бўлса-да, уларга келар эдилар. Мен муаззинга буюриб, у азон айтишини, сўнг бир кишига одамларга намоз ўқиб беришни буюришимни, сўнг ўзим билан бирга ўтин боғламларини кўтарган кишилар билан намоздан қолаётган қавм томон бориб, уларнинг уйларини устларига олов билан ёндириб юборишимни қасд қилдим», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَابْنُ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي الْحَكَمِ مَوْلَى اللَّيْثِيِّينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا سَبَقَ إِلَّا فِي خُفٍّ أَوْ حَافِرٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Musobaqa (mukofoti) faqat tuya yoki ot (poygasi)da boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мусобақа (мукофоти) фақат туя ёки от (пойгаси)да бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ رَآنِي فِي الْمَنَامِ فَقَدْ رَآنِي الْحَقَّ إِنَّ الشَّيْطَانَ لَا يَسْتَطِيعُ أَنْ يَتَشَبَّهَ بِي

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim meni tushida koʻrsa, u haqiqatan ham meni koʻribdi, chunki shayton menga oʻxshab kirisha olmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким мени тушида кўрса, у ҳақиқатан ҳам мени кўрибди, чунки шайтон менга ўхшаб кириша олмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَهُوَ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ وَيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ نَسِيَ وَهُوَ صَائِمٌ فَأَكَلَ أَوْ شَرِبَ فَلْيُتِمَّ صَوْمَهُ فَإِنَّمَا أَطْعَمَهُ اللَّهُ وَسَقَاهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim roʻzador holida unutib, yeb yoki ichib qoʻysa, roʻzasini toʻldirsin, chunki uni Alloh taomlantirdi va sugʻordi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким рўзадор ҳолида унутиб, еб ёки ичиб қўйса, рўзасини тўлдирсин, чунки уни Аллоҳ таомлантирди ва суғорди», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَيَقْطَعُ الصَّلَاةَ الْكَلْبُ وَالْحِمَارُ وَالْمَرْأَةُ قَالَ هِشَامٌ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) dedi: «Namozni it, eshak va ayol kesadi». Hishom dedi: Men buni Nabiy ﷺdan (rivoyat qilingan) deb bilaman, xolos.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) деди: «Намозни ит, эшак ва аёл кесади». Ҳишом деди: Мен буни Набий ﷺдан (ривоят қилинган) деб биламан, холос.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الثَّيِّبُ تُسْتَأْمَرُ فِي نَفْسِهَا وَالْبِكْرُ تُسْتَأْذَنُ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ إِذْنُهَا قَالَ أَنْ تَسْكُتَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sayyibadan (eri boʻlgan ayoldan) oʻzi haqida amri soʻraladi, bokira qizdan esa izn soʻraladi», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, uning izni qanday boʻladi?» dedilar. U zot: «Sukut qilishidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Саййибадан (эри бўлган аёлдан) ўзи ҳақида амри сўралади, бокира қиздан эса изн сўралади», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, унинг изни қандай бўлади?» дедилар. У зот: «Сукут қилишидир», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عَامِرٍ الْعُقَيْلِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُرِضَ عَلَيَّ أَوَّلُ ثَلَاثَةٍ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَأَوَّلُ ثَلَاثَةٍ يَدْخُلُونَ النَّارَ فَأَمَّا أَوَّلُ ثَلَاثَةٍ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ فَالشَّهِيدُ وَعَبْدٌ مَمْلُوكٌ أَحْسَنَ عِبَادَةَ رَبِّهِ وَنَصَحَ لِسَيِّدِهِ وَعَفِيفٌ مُتَعَفِّفٌ ذُو عِيَالٍ وَأَمَّا أَوَّلُ ثَلَاثَةٍ يَدْخُلُونَ النَّارَ فَأَمِيرٌ مُسَلَّطٌ وَذُو ثَرْوَةٍ مِنْ مَالٍ لَا يُعْطِي حَقَّ مَالِهِ وَفَقِيرٌ فَخُورٌ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) dedi: Rasululloh ﷺ: «Menga jannatga kiradigan birinchi uch (toifa) va doʻzaxga kiradigan birinchi uch (toifa) koʻrsatildi. Jannatga kiradigan birinchi uchtasi: shahid, Robbisiga chiroyli ibodat qilgan va xojasiga xayrixohlik qilgan qul hamda oilali boʻla turib iffatli va (soʻrashdan) oʻzini tiygan kishidir. Doʻzaxga kiradigan birinchi uchtasi esa: zoʻravon amir, mol-boyligi boʻla turib molining haqqini bermaydigan kishi va maqtanchoq kambagʻaldir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Менга жаннатга кирадиган биринчи уч (тоифа) ва дўзахга кирадиган биринчи уч (тоифа) кўрсатилди. Жаннатга кирадиган биринчи учтаси: шаҳид, Роббисига чиройли ибодат қилган ва хожасига хайрихоҳлик қилган қул ҳамда оилали бўла туриб иффатли ва (сўрашдан) ўзини тийган кишидир. Дўзахга кирадиган биринчи учтаси эса: зўравон амир, мол-бойлиги бўла туриб молининг ҳаққини бермайдиган киши ва мақтанчоқ камбағалдир», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَمْسَكَ كَلْبًا فَإِنَّهُ يُنْقِصُ مِنْ عَمَلِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطًا إِلَّا كَلْبَ حَرْثٍ أَوْ مَاشِيَةٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim it boqsa, har kuni uning amalidan bir qirot kamayadi, faqat ekinzor yoki chorva (saqlovchi) iti bundan mustasno», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ит боқса, ҳар куни унинг амалидан бир қирот камаяди, фақат экинзор ёки чорва (сақловчи) ити бундан мустасно», — дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ يَعْنِي ابْنَ عُبَيْدٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَنَسِ بْنِ حَكِيمٍ الضَّبِّيِّأَنَّهُ خَافَ زَمَنَ زِيَادٍ أَوْ ابْنِ زِيَادٍ فَأَتَى الْمَدِينَةَ فَلَقِيَ أَبَا هُرَيْرَةَ فَانْتَسَبَنِي فَانْتَسَبْتُ لَهُ فَقَالَ يَا فَتَى أَلَا أُحَدِّثُكَ حَدِيثًا لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَنْفَعَكَ بِهِ قُلْتُ بَلَى رَحِمَكَ اللَّهُ قَالَ إِنَّ أَوَّلَ مَا يُحَاسَبُ بِهِ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ الصَّلَاةِ قَالَ يَقُولُ رَبُّنَا عَزَّ وَجَلَّ لِمَلَائِكَتِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ انْظُرُوا فِي صَلَاةِ عَبْدِي أَتَمَّهَا أَمْ نَقَصَهَا فَإِنْ كَانَتْ تَامَّةً كُتِبَتْ لَهُ تَامَّةً وَإِنْ كَانَ انْتَقَصَ مِنْهَا شَيْئًا قَالَ انْظُرُوا هَلْ لِعَبْدِي مِنْ تَطَوُّعٍ فَإِنْ كَانَ لَهُ تَطَوُّعٌ قَالَ أَتِمُّوا لِعَبْدِي فَرِيضَتَهُ مِنْ تَطَوُّعِهِ ثُمَّ تُؤْخَذُ الْأَعْمَالُ عَلَى ذَلِكُمْ قَالَ يُونُسُ وَأَحْسَبُهُ قَدْ ذَكَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Anas ibn Hakim az-Zabbiy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u Ziyoddan yoki Ibn Ziyoddan qoʻrqib, Madinaga keldi va Abu Hurayra (roziyallohu anhu) bilan uchrashdi. (Anas) aytadi: «(Abu Hurayra) mening nasabimni soʻradi, men unga nasabimni aytdim. Shunda u: ‹Ey yigit, senga bir hadisni soʻzlab bermaymi? Shoyad Alloh sen uchun undan foyda bersa›, dedi. Men: ‹Albatta (soʻzlab bering), Alloh sizga rahm qilsin›, dedim». (Abu Hurayra) dedi: «Albatta, qiyomat kuni odamlar amallaridan eng avval hisob-kitob qilinadigani namozdir. Rabbimiz azza va jalla — U eng yaxshi biluvchi boʻlsa-da — farishtalariga aytadi: ‹Bandamning namoziga qaranglar, uni toʻkis qildimi yoki kamaytirdimi?› Bas, agar (namozi) toʻkis boʻlsa, unga toʻkis (qilib) yoziladi. Agar undan biror narsani kamaytirgan boʻlsa: ‹Bandamning nafl (namozi) bormi, qaranglar›, deydi. Bas, agar uning nafli boʻlsa: ‹Bandamning farzini nafllaridan toʻldiringlar›, deydi. Soʻngra amallar shu (tartib) asosida olinadi». Yunus aytdi: Oʻylaymanki, u Nabiy ﷺni zikr qildi.Анас ибн Ҳаким аз-Заббий (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у Зиёддан ёки Ибн Зиёддан қўрқиб, Мадинага келди ва Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) билан учрашди. (Анас) айтади: «(Абу Ҳурайра) менинг насабимни сўради, мен унга насабимни айтдим. Шунда у: ‹Эй йигит, сенга бир ҳадисни сўзлаб бермайми? Шояд Аллоҳ сен учун ундан фойда берса›, деди. Мен: ‹Албатта (сўзлаб беринг), Аллоҳ сизга раҳм қилсин›, дедим». (Абу Ҳурайра) деди: «Албатта, қиёмат куни одамлар амалларидан энг аввал ҳисоб-китоб қилинадигани намоздир. Раббимиз азза ва жалла — У энг яхши билувчи бўлса-да — фаришталарига айтади: ‹Бандамнинг намозига қаранглар, уни тўкис қилдими ёки камайтирдими?› Бас, агар (намози) тўкис бўлса, унга тўкис (қилиб) ёзилади. Агар ундан бирор нарсани камайтирган бўлса: ‹Бандамнинг нафл (намози) борми, қаранглар›, дейди. Бас, агар унинг нафли бўлса: ‹Бандамнинг фарзини нафлларидан тўлдиринглар›, дейди. Сўнгра амаллар шу (тартиб) асосида олинади». Юнус айтди: Ўйлайманки, у Набий ﷺни зикр қилди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يَأْمَنُ الَّذِي يَرْفَعُ رَأْسَهُ فِي صَلَاتِهِ قَبْلَ الْإِمَامِ أَنْ يُحَوِّلَ اللَّهُ صُورَتَهُ صُورَةَ حِمَارٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Namozida imomdan oldin boshini koʻtaradigan kishi Alloh uning suratini eshak suratiga aylantirib qoʻyishidan oʻzini xotirjam sezadimi?» — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Намозида имомдан олдин бошини кўтарадиган киши Аллоҳ унинг суратини эшак суратига айлантириб қўйишидан ўзини хотиржам сезадими?» — дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ لَيْثٍ عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَيَعْجِزُ أَحَدُكُمْ إِذَا صَلَّى أَنْ يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ أَوْ عَنْ يَمِينِهِ أَوْ عَنْ شِمَالِهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Biringiz namoz oʻqiganda oldiga yoki orqasiga, yo oʻng tomoniga, yo chap tomoniga surilishga ojizmi?» dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бирингиз намоз ўқиганда олдига ёки орқасига, ё ўнг томонига, ё чап томонига сурилишга ожизми?» дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَلَمَّا حَضَرَ رَمَضَانُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ جَاءَكُمْ رَمَضَانُ شَهْرٌ مُبَارَكٌ افْتَرَضَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ صِيَامَهُ تُفْتَحُ فِيهِ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ وَتُغْلَقُ فِيهِ أَبْوَابُ الْجَحِيمِ وَتُغَلُّ فِيهِ الشَّيَاطِينُ فِيهِ لَيْلَةٌ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ مَنْ حُرِمَ خَيْرَهَا فَقَدْ حُرِمَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) dedi: Ramazon kirganda Rasululloh ﷺ: «Sizlarga muborak oy Ramazon keldi, Alloh uning roʻzasini sizlarga farz qildi. Bu oyda jannat eshiklari ochiladi, doʻzax eshiklari yopiladi va shaytonlar kishanlanadi. Bu oyda ming oydan yaxshiroq boʻlgan bir kecha bor. Kim uning yaxshiligidan mahrum boʻlsa, batahqiq mahrum boʻlibdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) деди: Рамазон кирганда Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга муборак ой Рамазон келди, Аллоҳ унинг рўзасини сизларга фарз қилди. Бу ойда жаннат эшиклари очилади, дўзах эшиклари ёпилади ва шайтонлар кишанланади. Бу ойда минг ойдан яхшироқ бўлган бир кеча бор. Ким унинг яхшилигидан маҳрум бўлса, батаҳқиқ маҳрум бўлибди», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ تَجَاوَزَ لِأُمَّتِي عَمَّا حَدَّثَتْ بِهِ أَنْفُسَهَا مَا لَمْ تَكَلَّمْ بِهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta Alloh azza va jalla ummatim koʻnglidan kechirgan narsani — toki uni tilga chiqarmasalar — kechirdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта Аллоҳ азза ва жалла умматим кўнглидан кечирган нарсани — токи уни тилга чиқармасалар — кечирди», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنَا الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي مُصْعَبٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحَا بِيَدِهِ نَحْوَ الْيَمَنِ الْإِيمَانُ يَمَانٍ الْإِيمَانُ يَمَانٍ الْإِيمَانُ يَمَانٍ رَأْسُ الْكُفْرِ الْمَشْرِقُ وَالْكِبْرُ وَالْفَخْرُ فِي الْفَدَّادِينَ أَصْحَابِ الْوَبَرِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) dedi: Rasululloh ﷺ qoʻllari bilan Yaman tomonga ishora qilib: «Iymon yamanlikdir, iymon yamanlikdir, iymon yamanlikdir. Kufrning boshi esa mashriqdadir. Kibr va maqtanchoqlik esa jun (chodir) egalari boʻlmish faddodlardadir (baqiroq chorvadorlardadir)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) деди: Расулуллоҳ ﷺ қўллари билан Яман томонга ишора қилиб: «Иймон яманликдир, иймон яманликдир, иймон яманликдир. Куфрнинг боши эса машриқдадир. Кибр ва мақтанчоқлик эса жун (чодир) эгалари бўлмиш фаддодлардадир (бақироқ чорвадорлардадир)», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ قَالَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ تُنْكَحَ الْمَرْأَةُ عَلَى عَمَّتِهَا وَالْعَمَّةُ عَلَى بِنْتِ أَخِيهَا وَالْمَرْأَةُ عَلَى خَالَتِهَا وَالْخَالَةُ عَلَى بِنْتِ أُخْتِهَا لَا تُنْكَحُ الْكُبْرَى عَلَى الصُّغْرَى وَلَا الصُّغْرَى عَلَى الْكُبْرَى

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ayolni ammasi ustiga, ammani akasining qizi ustiga, ayolni xolasi ustiga va xolani opa-singlisining qizi ustiga nikohlashdan qaytardilar: kattasi kichigi ustiga ham, kichigi kattasi ustiga ham nikohlanmaydi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ аёлни аммаси устига, аммани акасининг қизи устига, аёлни холаси устига ва холани опа-синглисининг қизи устига никоҳлашдан қайтардилар: каттаси кичиги устига ҳам, кичиги каттаси устига ҳам никоҳланмайди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا بَارِزًا لِلنَّاسِ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِيمَانُ قَالَ الْإِيمَانُ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكِتَابِهِ وَلِقَائِهِ وَرُسُلِهِ وَتُؤْمِنَ بِالْبَعْثِ الْآخِرِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِسْلَامُ قَالَ الْإِسْلَامُ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ لَا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ الْمَكْتُوبَةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِحْسَانُ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنَّكَ إِنْ لَا تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ وَلَكِنْ سَأُحَدِّثُكَ عَنْ أَشْرَاطِهَا إِذَا وَلَدَتْ الْأَمَةُ رَبَّهَا فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا وَإِذَا كَانَتْ الْعُرَاةُ الْحُفَاةُ الْجُفَاةُ رُءُوسَ النَّاسِ فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا وَإِذَا تَطَاوَلَ رُعَاةُ الْبَهْمِ فِي الْبُنْيَانِ فَذَلِكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا فِي خَمْسٍ لَا يَعْلَمُهُنَّ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ تَلَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذِهِ الْآيَةَ {إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ} ثُمَّ أَدْبَرَ الرَّجُلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُدُّوا عَلَيَّ الرَّجُلَ فَأَخَذُوا لِيَرُدُّوهُ فَلَمْ يَرَوْا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Rasululloh ﷺ odamlarga (ochiq) koʻrinib (oʻtirgan) edilar. Shunda U Zotning oldiga bir kishi kelib: «Ey Allohning Rasuli, iymon nima?» dedi. (Rasululloh): «Iymon — Allohga, Uning farishtalariga, kitobiga, (Unga) roʻbaroʻ boʻlishga, paygʻambarlariga iymon keltirishing va Oxirat (kunidagi) qayta tirilishga iymon keltirishingdir», dedilar. (U): «Ey Allohning Rasuli, Islom nima?» dedi. (Rasululloh): «Islom — Allohga ibodat qilishing va Unga hech narsani sherik qilmasliging, farz namozni toʻkis ado etishing, farz qilingan zakotni berishing va Ramazon roʻzasini tutishingdir», dedilar. (U): «Ey Allohning Rasuli, ehson nima?» dedi. (Rasululloh): «Allohga goʻyo Uni koʻrib turgandek ibodat qilishingdir; chunki sen Uni koʻrmasang ham, U seni koʻrib turibdi», dedilar. (U): «Ey Allohning Rasuli, (qiyomat) Soati qachon?» dedi. (Rasululloh): «Bu haqda soʻralgan (kishi) soʻrovchidan koʻra bilimliroq emas; lekin men senga uning alomatlari haqida aytaman: choʻri oʻz xojasini tugʻsa — bu uning alomatlaridan; yalangʻoch, yalangoyoq, qoʻpol (kishilar) odamlarning boshliqlari boʻlsa — bu uning alomatlaridan; qoʻy-echki boquvchilar bino (qurish)da bir-biridan oʻzib ketsalar — bu uning alomatlaridan. (Bular) beshta (gʻayb) ichidaki, ularni Allohdan boshqa hech kim bilmaydi», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ mana bu oyatni tilovat qildilar: {Albatta (qiyomat) Soati (haqidagi) ilm Allohning huzuridadir; yomgʻirni U yogʻdiradi va bachadonlardagi narsani U biladi. Hech bir jon ertaga nima kasb qilishini bilmaydi va hech bir jon qaysi yerda oʻlishini bilmaydi. Albatta Alloh Biluvchi, Ogohdir}. Soʻng u kishi orqasiga burilib (ketdi). Rasululloh ﷺ: «U kishini menga qaytaringlar», dedilar. Ular uni qaytarish uchun (tutmoqchi boʻlib) bordilar, ammo hech narsani koʻrmadilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ одамларга (очиқ) кўриниб (ўтирган) эдилар. Шунда У Зотнинг олдига бир киши келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, иймон нима?» деди. (Расулуллоҳ): «Иймон — Аллоҳга, Унинг фаришталарига, китобига, (Унга) рўбарў бўлишга, пайғамбарларига иймон келтиришинг ва Охират (кунидаги) қайта тирилишга иймон келтиришингдир», дедилар. (У): «Эй Аллоҳнинг Расули, Ислом нима?» деди. (Расулуллоҳ): «Ислом — Аллоҳга ибодат қилишинг ва Унга ҳеч нарсани шерик қилмаслигинг, фарз намозни тўкис адо этишинг, фарз қилинган закотни беришинг ва Рамазон рўзасини тутишингдир», дедилар. (У): «Эй Аллоҳнинг Расули, эҳсон нима?» деди. (Расулуллоҳ): «Аллоҳга гўё Уни кўриб тургандек ибодат қилишингдир; чунки сен Уни кўрмасанг ҳам, У сени кўриб турибди», дедилар. (У): «Эй Аллоҳнинг Расули, (қиёмат) Соати қачон?» деди. (Расулуллоҳ): «Бу ҳақда сўралган (киши) сўровчидан кўра билимлироқ эмас; лекин мен сенга унинг аломатлари ҳақида айтаман: чўри ўз хожасини туғса — бу унинг аломатларидан; яланғоч, ялангоёқ, қўпол (кишилар) одамларнинг бошлиқлари бўлса — бу унинг аломатларидан; қўй-эчки боқувчилар бино (қуриш)да бир-биридан ўзиб кетсалар — бу унинг аломатларидан. (Булар) бешта (ғайб) ичидаки, уларни Аллоҳдан бошқа ҳеч ким билмайди», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ мана бу оятни тиловат қилдилар: {Албатта (қиёмат) Соати (ҳақидаги) илм Аллоҳнинг ҳузуридадир; ёмғирни У ёғдиради ва бачадонлардаги нарсани У билади. Ҳеч бир жон эртага нима касб қилишини билмайди ва ҳеч бир жон қайси ерда ўлишини билмайди. Албатта Аллоҳ Билувчи, Огоҳдир}. Сўнг у киши орқасига бурилиб (кетди). Расулуллоҳ ﷺ: «У кишини менга қайтаринглар», дедилар. Улар уни қайтариш учун (тутмоқчи бўлиб) бордилар, аммо ҳеч нарсани кўрмадилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَعْتَقَ شِقْصًا لَهُ فِي عَبْدٍ فَخَلَاصُهُ فِي مَالِهِ إِنْ كَانَ لَهُ مَالٌ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ اسْتُسْعِيَ الْعَبْدُ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: (Rasululloh ﷺ): «Kim bir quldagi oʻz ulushini ozod qilsa, agar uning moli boʻlsa, (qulning) ozod boʻlishi uning molidan (taʼminlanadi); agar moli boʻlmasa, qulga ortiqcha ogʻirlik qilinmagan holda (qolgan baho uchun) ishlatiladi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: (Расулуллоҳ ﷺ): «Ким бир қулдаги ўз улушини озод қилса, агар унинг моли бўлса, (қулнинг) озод бўлиши унинг молидан (таъминланади); агар моли бўлмаса, қулга ортиқча оғирлик қилинмаган ҳолда (қолган баҳо учун) ишлатилади», — дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا فَذَكَرَ الْغُلُولَ فَعَظَّمَهُ وَعَظَّمَ أَمْرَهُ ثُمَّ قَالَ لَا أُلْفِيَنَّ يَجِيءُ أَحَدُكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رَقَبَتِهِ بَعِيرٌ لَهُ رُغَاءٌ فَيَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَغِثْنِي فَأَقُولُ لَا أَمْلِكُ لَكَ شَيْئًا قَدْ أَبْلَغْتُكَ لَا أُلْفِيَنَّ يَجِيءُ أَحَدُكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رَقَبَتِهِ شَاةٌ لَهَا ثُغَاءٌ فَيَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَغِثْنِي فَأَقُولُ لَا أَمْلِكُ لَكَ شَيْئًا قَدْ أَبْلَغْتُكَ لَا أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ يَجِيءُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رَقَبَتِهِ فَرَسٌ لَهُ حَمْحَمَةٌ فَيَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَغِثْنِي فَأَقُولُ لَا أَمْلِكُ لَكَ شَيْئًا قَدْ أَبْلَغْتُكَ لَا أُلْفِيَنَّ يَجِيءُ أَحَدُكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رَقَبَتِهِ نَفْسٌ لَهَا صِيَاحٌ فَيَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَغِثْنِي فَأَقُولُ لَا أَمْلِكُ لَكَ شَيْئًا قَدْ أَبْلَغْتُكَ لَا أُلْفِيَنَّ يَجِيءُ أَحَدُكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رَقَبَتِهِ رِقَاعٌ تَخْفِقُ فَيَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَغِثْنِي فَأَقُولُ لَا أَمْلِكُ لَكَ شَيْئًا قَدْ أَبْلَغْتُكَ لَا أُلْفِيَنَّ يَجِيءُ أَحَدُكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى رَقَبَتِهِ صَامِتٌ فَيَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَغِثْنِي فَأَقُولُ لَا أَمْلِكُ لَكَ شَيْئًا قَدْ أَبْلَغْتُكَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Rasululloh ﷺ oramizda turib, gʻulul (oʻljadan oʻgʻirlash)ni eslatib, uni ulugʻ (gunoh) deb koʻrsatdilar va uning ishini ulugʻladilar. Soʻng: «Sizlardan birortangizni qiyomat kunida boʻyniga boʻkirayotgan tuyani koʻtarib kelganini, ‹Yo Rasululloh, menga yordam bering!› deyayotganini, men esa: ‹Men sen uchun hech narsaga ega emasman, men senga yetkazgan edim!› deyishimni koʻrmay! Sizlardan birortangizni qiyomat kunida boʻyniga maʼrayotgan qoʻyni koʻtarib kelganini, ‹Yo Rasululloh, menga yordam bering!› deyayotganini, men esa: ‹Men sen uchun hech narsaga ega emasman, men senga yetkazgan edim!› deyishimni koʻrmay! Sizlardan birortangizni qiyomat kunida boʻyniga kishnayotgan otni koʻtarib kelganini, ‹Yo Rasululloh, menga yordam bering!› deyayotganini, men esa: ‹Men sen uchun hech narsaga ega emasman, men senga yetkazgan edim!› deyishimni koʻrmay! Sizlardan birortangizni qiyomat kunida boʻyniga qichqirayotgan jonni koʻtarib kelganini, ‹Yo Rasululloh, menga yordam bering!› deyayotganini, men esa: ‹Men sen uchun hech narsaga ega emasman, men senga yetkazgan edim!› deyishimni koʻrmay! Sizlardan birortangizni qiyomat kunida boʻyniga hilpirab turgan kiyim-kechaklarni koʻtarib kelganini, ‹Yo Rasululloh, menga yordam bering!› deyayotganini, men esa: ‹Men sen uchun hech narsaga ega emasman, men senga yetkazgan edim!› deyishimni koʻrmay! Sizlardan birortangizni qiyomat kunida boʻyniga jim turuvchi (oltin-kumush)ni koʻtarib kelganini, ‹Yo Rasululloh, menga yordam bering!› deyayotganini, men esa: ‹Men sen uchun hech narsaga ega emasman, men senga yetkazgan edim!› deyishimni koʻrmay!», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ орамизда туриб, ғулул (ўлжадан ўғирлаш)ни эслатиб, уни улуғ (гуноҳ) деб кўрсатдилар ва унинг ишини улуғладилар. Сўнг: «Сизлардан бирортангизни қиёмат кунида бўйнига бўкираётган туяни кўтариб келганини, ‹Ё Расулуллоҳ, менга ёрдам беринг!› деяётганини, мен эса: ‹Мен сен учун ҳеч нарсага эга эмасман, мен сенга етказган эдим!› дейишимни кўрмай! Сизлардан бирортангизни қиёмат кунида бўйнига маъраётган қўйни кўтариб келганини, ‹Ё Расулуллоҳ, менга ёрдам беринг!› деяётганини, мен эса: ‹Мен сен учун ҳеч нарсага эга эмасман, мен сенга етказган эдим!› дейишимни кўрмай! Сизлардан бирортангизни қиёмат кунида бўйнига кишнаётган отни кўтариб келганини, ‹Ё Расулуллоҳ, менга ёрдам беринг!› деяётганини, мен эса: ‹Мен сен учун ҳеч нарсага эга эмасман, мен сенга етказган эдим!› дейишимни кўрмай! Сизлардан бирортангизни қиёмат кунида бўйнига қичқираётган жонни кўтариб келганини, ‹Ё Расулуллоҳ, менга ёрдам беринг!› деяётганини, мен эса: ‹Мен сен учун ҳеч нарсага эга эмасман, мен сенга етказган эдим!› дейишимни кўрмай! Сизлардан бирортангизни қиёмат кунида бўйнига ҳилпираб турган кийим-кечакларни кўтариб келганини, ‹Ё Расулуллоҳ, менга ёрдам беринг!› деяётганини, мен эса: ‹Мен сен учун ҳеч нарсага эга эмасман, мен сенга етказган эдим!› дейишимни кўрмай! Сизлардан бирортангизни қиёмат кунида бўйнига жим турувчи (олтин-кумуш)ни кўтариб келганини, ‹Ё Расулуллоҳ, менга ёрдам беринг!› деяётганини, мен эса: ‹Мен сен учун ҳеч нарсага эга эмасман, мен сенга етказган эдим!› дейишимни кўрмай!», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَيَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةً مُسْتَجَابَةً فَتَعَجَّلَ كُلُّ نَبِيٍّ دَعْوَتَهُ وَإِنِّي اخْتَبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي فَهِيَ نَائِلَةٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ مَنْ مَاتَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا قَالَ يَعْلَى الشَّفَاعَةُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Har bir paygʻambar uchun mustajob (qabul qilinadigan) bir duo bor; bas, har bir paygʻambar oʻz duosini shoshib (ishlatib) yubordi. Men esa oʻz duoimni ummatimga shafoat (qilish uchun) yashirib qoʻydim. Bas, u — Alloh xohlasa — Allohga hech narsani sherik qilmay vafot etgan kishiga yetadi», dedilar. Yaʼlo: «Shafoat», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳар бир пайғамбар учун мустажоб (қабул қилинадиган) бир дуо бор; бас, ҳар бир пайғамбар ўз дуосини шошиб (ишлатиб) юборди. Мен эса ўз дуоимни умматимга шафоат (қилиш учун) яшириб қўйдим. Бас, у — Аллоҳ хоҳласа — Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмай вафот этган кишига етади», дедилар. Яъло: «Шафоат», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي يَحْيَى مَوْلَى جَعْدَةَ بْنِ هُبَيْرَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَابَ طَعَامًا قَطُّ كَانَ إِذَا اشْتَهَاهُ أَكَلَهُ وَإِنْ لَمْ يَشْتَهِهِ سَكَتَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺ ning biron taomni ayblaganlarini hech koʻrmadim. Agar uni yoqtirsalar yer edilar, agar yoqtirmasalar jim turardilar», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг бирон таомни айблаганларини ҳеч кўрмадим. Агар уни ёқтирсалар ер эдилар, агар ёқтирмасалар жим турардилар», — деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنِ الْأَغَرِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الْكِبْرِيَاءُ رِدَائِي وَالْعَظَمَةُ إِزَارِي فَمَنْ يُنَازِعُنِي وَاحِدَةً مِنْهُمَا أَلْقَيْتُهُ فِي جَهَنَّمَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Alloh azza va jalla aytdi: ‹Kibriyo Mening ridoyim, azamat esa Mening izorimdir. Kim Men bilan ulardan birortasida talashsa, uni jahannamga tashlayman›».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Аллоҳ азза ва жалла айтди: ‹Кибриё Менинг ридойим, азамат эса Менинг изоримдир. Ким Мен билан улардан бирортасида талашса, уни жаҳаннамга ташлайман›».

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ تَابَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim quyosh magʻribdan chiqishidan oldin tavba qilsa, Alloh uning tavbasini qabul qiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким қуёш мағрибдан чиқишидан олдин тавба қилса, Аллоҳ унинг тавбасини қабул қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنِ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ عُمَيْرِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَرَأَيْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ لَقِيَ الْحَسَنَ فَقَالَ لَهُ اكْشِفْ عَنْ بَطْنِكَ حَتَّى أُقَبِّلَ حَيْثُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُ مِنْهُ قَالَ فَكَشَفَ عَنْ بَطْنِهِ فَقَبَّلَهُ

Umayr ibn Isʼhoqdan rivoyat qilinadi: Men Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning Hasan bilan uchrashganini koʻrdim. U unga: «Qorningni ochgin, men Rasululloh ﷺ oʻpganlarini koʻrgan joyni oʻpay», dedi. Bas, (Hasan) qornini ochdi va u oʻsha yerni oʻpdi.Умайр ибн Исъҳоқдан ривоят қилинади: Мен Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг Ҳасан билан учрашганини кўрдим. У унга: «Қорнингни очгин, мен Расулуллоҳ ﷺ ўпганларини кўрган жойни ўпай», деди. Бас, (Ҳасан) қорнини очди ва у ўша ерни ўпди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طُهُورُ إِنَاءِ أَحَدِكُمْ إِذَا وَلَغَ فِيهِ الْكَلْبُ أَنْ يَغْسِلَهُ سَبْعَ مَرَّاتٍ أُولَاهُنَّ بِالتُّرَابِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringizning idishini — it unda yalaganda — pok qilish, uni yetti marta yuvishdir; ularning birinchisi tuproq bilan (boʻladi)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингизнинг идишини — ит унда ялаганда — пок қилиш, уни етти марта ювишдир; уларнинг биринчиси тупроқ билан (бўлади)», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ فَلْيُخَالِفْ مَا بَيْنَ طَرَفَيْهِ عَلَى عَاتِقَيْهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz bitta kiyimda namoz oʻqisa, uning ikki chetini ikki yelkasi ustida chalishtirib qoʻysin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз битта кийимда намоз ўқиса, унинг икки четини икки елкаси устида чалиштириб қўйсин», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ هِشَامٍ وَيَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ تِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ اسْمًا مِائَةٌ إِلَّا وَاحِدًا مَنْ أَحْصَاهَا كُلَّهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla uchun toʻqson toʻqqizta ism bor — yuzdan bittasi kam. Kim ularning barchasini sanab chiqsa, jannatga kiradi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла учун тўқсон тўққизта исм бор — юздан биттаси кам. Ким уларнинг барчасини санаб чиқса, жаннатга киради», дедилар.