Abu Hurayra Abdurrahmon ibn Saxr ad-Davsiy

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي صَالِحٌ مَوْلَى التَّوْأَمَةِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ غَسَّلَ مَيِّتًا فَلْيَغْتَسِلْ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Kim mayitni gʻusl qildirsa, oʻzi ham gʻusl qilsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Ким майитни ғусл қилдирса, ўзи ҳам ғусл қилсин», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ جُرَيْجٌ يَتَعَبَّدُ فِي صَوْمَعَتِهِ قَالَ فَأَتَتْهُ أُمُّهُ فَقَالَتْ يَا جُرَيْجُ أَنَا أُمُّكَ فَكَلِّمْنِي قَالَ وَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يَصِفُ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصِفُهَا وَضَعَ يَدَهُ عَلَى حَاجِبِهِ الْأَيْمَنِ قَالَ فَصَادَفَتْهُ يُصَلِّي فَقَالَ يَا رَبِّ أُمِّي وَصَلَاتِي فَاخْتَارَ صَلَاتَهُ فَرَجَعَتْ ثُمَّ أَتَتْهُ فَصَادَفَتْهُ يُصَلِّي فَقَالَتْ يَا جُرَيْجُ أَنَا أُمُّكَ فَكَلِّمْنِي فَقَالَ يَا رَبِّ أُمِّي وَصَلَاتِي فَاخْتَارَ صَلَاتَهُ ثُمَّ أَتَتْهُ فَصَادَفَتْهُ يُصَلِّي فَقَالَتْ يَا جُرَيْجُ أَنَا أُمُّكَ فَكَلِّمْنِي قَالَ يَا رَبِّ أُمِّي وَصَلَاتِي فَاخْتَارَ صَلَاتَهُ فَقَالَتْ اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا جُرَيْجٌ وَإِنَّهُ ابْنِي وَإِنِّي كَلَّمْتُهُ فَأَبَى أَنْ يُكَلِّمَنِي اللَّهُمَّ فَلَا تُمِتْهُ حَتَّى تُرِيَهُ الْمُومِسَاتِ وَلَوْ دَعَتْ عَلَيْهِ أَنْ يُفْتَتَنَ لَافْتُتِنَ قَالَ وَكَانَ رَاعٍ يَأْوِي إِلَى دَيْرِهِ قَالَ فَخَرَجَتْ امْرَأَةٌ فَوَقَعَ عَلَيْهَا الرَّاعِي فَوَلَدَتْ غُلَامًا فَقِيلَ مِمَّنْ هَذَا فَقَالَتْ هُوَ مِنْ صَاحِبِ الدَّيْرِ فَأَقْبَلُوا بِفُؤُوسِهِمْ وَمَسَاحِيهِمْ وَأَقْبَلُوا إِلَى الدَّيْرِ فَنَادَوْهُ فَلَمْ يُكَلِّمْهُمْ فَأَخَذُوا يَهْدِمُونَ دَيْرَهُ فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ فَقَالُوا سَلْ هَذِهِ الْمَرْأَةَ قَالَ أُرَاهُ تَبَسَّمَ قَالَ ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَ الصَّبِيِّ فَقَالَ مَنْ أَبُوكَ قَالَ رَاعِي الضَّأْنِ فَقَالُوا يَا جُرَيْجُ نَبْنِي مَا هَدَمْنَا مِنْ دَيْرِكَ بِالذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Jurayj oʻz ibodatxonasida ibodat qilar edi. Onasi uning oldiga kelib: «Ey Jurayj! Men onangman, men bilan gaplash», dedi. Abu Hurayra buni Rasululloh ﷺ qilib koʻrsatganlaridek qilib koʻrsatar edi: qoʻlini oʻng qoshi ustiga qoʻydi. Onasi uni namoz oʻqiyotgan holida topdi. (Jurayj): «Yo Robbim! Onammi yoki namozimmi?» dedi-da, namozini ixtiyor qildi. Shunda onasi qaytib ketdi. Soʻng yana kelib, uni namoz oʻqiyotgan holida topdi va: «Ey Jurayj! Men onangman, men bilan gaplash», dedi. U: «Yo Robbim! Onammi yoki namozimmi?» dedi-da, namozini ixtiyor qildi. Soʻng yana kelib, uni namoz oʻqiyotgan holida topdi va: «Ey Jurayj! Men onangman, men bilan gaplash», dedi. U: «Yo Robbim! Onammi yoki namozimmi?» dedi-da, namozini ixtiyor qildi. Shunda (onasi): «Allohim! Bu Jurayjdir, u mening oʻgʻlimdir. Men u bilan gaplashdim, u esa men bilan gaplashishdan bosh tortdi. Allohim! Sen unga fohishalarni koʻrsatmaguningcha uning jonini olma!» dedi. Agar u fitnaga giriftor boʻlishini soʻrab duo qilganida, albatta fitnaga giriftor boʻlar edi. Bir choʻpon uning ibodatxonasi (yonida) panoh topib turar edi. Bir ayol chiqdi va choʻpon u bilan zino qildi, u esa oʻgʻil tugʻdi. «Bu kimdan?» deyishdi. U: «Bu ibodatxona sohibidan», dedi. Shunda ular boltalari va belkuraklari bilan ibodatxona tomon kelib, uni chaqirishdi, u esa ular bilan gaplashmadi. Ular uning ibodatxonasini buza boshlashdi. Shunda u ular oldiga tushdi. Ular: «Mana bu ayoldan soʻra», deyishdi. (Rovi) aytdi: menimcha, u tabassum qildi. Soʻng bolaning boshini siladi va: «Otang kim?» dedi. (Bola): «Qoʻy choʻponi», dedi. Shunda ular: «Ey Jurayj! Ibodatxonangdan buzgan joyimizni oltin va kumush bilan qurib beramiz», deyishdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Журайж ўз ибодатхонасида ибодат қилар эди. Онаси унинг олдига келиб: «Эй Журайж! Мен онангман, мен билан гаплаш», деди. Абу Ҳурайра буни Расулуллоҳ ﷺ қилиб кўрсатганларидек қилиб кўрсатар эди: қўлини ўнг қоши устига қўйди. Онаси уни намоз ўқиётган ҳолида топди. (Журайж): «Ё Роббим! Онамми ёки намозимми?» деди-да, намозини ихтиёр қилди. Шунда онаси қайтиб кетди. Сўнг яна келиб, уни намоз ўқиётган ҳолида топди ва: «Эй Журайж! Мен онангман, мен билан гаплаш», деди. У: «Ё Роббим! Онамми ёки намозимми?» деди-да, намозини ихтиёр қилди. Сўнг яна келиб, уни намоз ўқиётган ҳолида топди ва: «Эй Журайж! Мен онангман, мен билан гаплаш», деди. У: «Ё Роббим! Онамми ёки намозимми?» деди-да, намозини ихтиёр қилди. Шунда (онаси): «Аллоҳим! Бу Журайждир, у менинг ўғлимдир. Мен у билан гаплашдим, у эса мен билан гаплашишдан бош тортди. Аллоҳим! Сен унга фоҳишаларни кўрсатмагунингча унинг жонини олма!» деди. Агар у фитнага гирифтор бўлишини сўраб дуо қилганида, албатта фитнага гирифтор бўлар эди. Бир чўпон унинг ибодатхонаси (ёнида) паноҳ топиб турар эди. Бир аёл чиқди ва чўпон у билан зино қилди, у эса ўғил туғди. «Бу кимдан?» дейишди. У: «Бу ибодатхона соҳибидан», деди. Шунда улар болталари ва белкураклари билан ибодатхона томон келиб, уни чақиришди, у эса улар билан гаплашмади. Улар унинг ибодатхонасини буза бошлашди. Шунда у улар олдига тушди. Улар: «Мана бу аёлдан сўра», дейишди. (Рови) айтди: менимча, у табассум қилди. Сўнг боланинг бошини силади ва: «Отанг ким?» деди. (Бола): «Қўй чўпони», деди. Шунда улар: «Эй Журайж! Ибодатхонангдан бузган жойимизни олтин ва кумуш билан қуриб берамиз», дейишди.

قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَجْلَانَ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدٌ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا ضَرَبَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْتَنِبْ الْوَجْهَ وَلَا يَقُلْ قَبَّحَ اللَّهُ وَجْهَكَ وَوَجْهَ مَنْ أَشْبَهَ وَجْهَكَ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ خَلَقَ آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام عَلَى صُورَتِهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Biringiz (kimnidir) ursa, yuzdan saqlansin va: ‹Alloh sening yuzingni va yuzingga oʻxshagan yuzni xunuk qilsin›, demasin. Chunki Alloh azza va jalla Odam (alayhissalom)ni Oʻzi (belgilagan) suratda yaratgan», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Бирингиз (кимнидир) урса, юздан сақлансин ва: ‹Аллоҳ сенинг юзингни ва юзингга ўхшаган юзни хунук қилсин›, демасин. Чунки Аллоҳ азза ва жалла Одам (алайҳиссалом)ни Ўзи (белгилаган) суратда яратган», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تُنْكَحُ الْأَيِّمُ حَتَّى تُسْتَأْمَرَ وَلَا تُنْكَحُ الْبِكْرُ حَتَّى تُسْتَأْذَنَ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ إِذْنُهَا قَالَ أَنْ تَسْكُتَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Tul (beva) ayol undan amri (rizosi) soʻralmaguncha nikohlanmaydi; bokira qiz ham undan izn soʻralmaguncha nikohlanmaydi», dedilar. «Ey Allohning Rasuli, uning izni qanday boʻladi?» deyildi. U zot: «(Uning izni —) jim turishidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Тул (бева) аёл ундан амри (ризоси) сўралмагунча никоҳланмайди; бокира қиз ҳам ундан изн сўралмагунча никоҳланмайди», дедилар. «Эй Аллоҳнинг Расули, унинг изни қандай бўлади?» дейилди. У зот: «(Унинг изни —) жим туришидир», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ هِشَامٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثُ دَعَوَاتٍ لَا شَكَّ فِيهِنَّ دَعْوَةُ الْمُسَافِرِ وَالْمَظْلُومِ وَدَعْوَةُ الْوَالِدِ عَلَى وَلَدِهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Uch duo borki, ularda shubha yoʻq: musofirning duosi, mazlumning duosi va otaning oʻz farzandiga qarshi duosi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Уч дуо борки, уларда шубҳа йўқ: мусофирнинг дуоси, мазлумнинг дуоси ва отанинг ўз фарзандига қарши дуоси», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَرَأَيْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ سَجَدَ فِي إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ قُلْتُ تَسْجُدُ فِيهَا قَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَجَدَ فِيهَا

Abu Salama aytdi: Men Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning ‹Izas-samou-nshaqqat›da sajda qilganini koʻrdim. «Unda sajda qilasizmi?» dedim. U: «Albatta, Nabiy ﷺ unda sajda qilganlar», dedi.Абу Салама айтди: Мен Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг ‹Изас-самоу-ншаққат›да сажда қилганини кўрдим. «Унда сажда қиласизми?» дедим. У: «Албатта, Набий ﷺ унда сажда қилганлар», деди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ وَيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ الْمَعْنَى قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سَمْعَانَ قَالَأَتَانَا أَبُو هُرَيْرَةَ فِي مَسْجِدِ بَنِي زُرَيْقٍ قَالَ ثَلَاثٌ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْمَلُ بِهِنَّ قَدْ تَرَكَهُنَّ النَّاسُ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ مَدًّا إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ وَيُكَبِّرُ كُلَّمَا رَكَعَ وَرَفَعَ وَالسُّكُوتُ قَبْلَ الْقِرَاءَةِ يَسْأَلُ اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ قَالَ يَزِيدُ يَدْعُو وَيَسْأَلُ اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ

Saʼid ibn Samʼon aytdi: Abu Hurayra (roziyallohu anhu) bizning oldimizga Banu Zurayq masjidiga keldi va: «Uch (amal) borki, Rasululloh ﷺ ularni qilar edilar, odamlar esa ularni tark etdilar: u zot namozga kirganlarida qoʻllarini yozib koʻtarar edilar, har rukuʼga borganda va bosh koʻtarganda takbir aytar edilar hamda qiroatdan oldin jim turib, Allohdan Uning fazlini soʻrar edilar», dedi. Yazid: «duo qiladi va Allohdan Uning fazlini soʻraydi», dedi.Саъид ибн Самъон айтди: Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) бизнинг олдимизга Бану Зурайқ масжидига келди ва: «Уч (амал) борки, Расулуллоҳ ﷺ уларни қилар эдилар, одамлар эса уларни тарк этдилар: у зот намозга кирганларида қўлларини ёзиб кўтарар эдилар, ҳар рукуъга борганда ва бош кўтарганда такбир айтар эдилар ҳамда қироатдан олдин жим туриб, Аллоҳдан Унинг фазлини сўрар эдилар», деди. Язид: «дуо қилади ва Аллоҳдан Унинг фазлини сўрайди», деди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلَّهِ مِائَةُ رَحْمَةٍ أَنْزَلَ مِنْهَا رَحْمَةً وَاحِدَةً بَيْنَ الْإِنْسِ وَالْجِنِّ وَالْهَوَامِّ فَبِهَا يَتَعَاطَفُونَ وَبِهَا يَتَرَاحَمُونَ وَبِهَا تَعْطِفُ الْوَحْشُ عَلَى أَوْلَادِهَا وَأَخَّرَ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ يَرْحَمُ بِهَا عِبَادَهُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Alloh uchun yuz (boʻlak) rahmat bordir. U shulardan bir boʻlak rahmatni inson, jin va hasharotlar orasiga tushirdi. Ana oʻsha (rahmat) tufayli ular bir-biriga mehribonlik qiladilar, bir-biriga rahm qiladilar va u tufayli yovvoyi hayvon oʻz bolasiga mehribonlik qiladi. Toʻqson toʻqqiztasini esa qiyomat kuni bandalariga rahm qilish uchun kechiktirib qoʻydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳ учун юз (бўлак) раҳмат бордир. У шулардан бир бўлак раҳматни инсон, жин ва ҳашаротлар орасига туширди. Ана ўша (раҳмат) туфайли улар бир-бирига меҳрибонлик қиладилар, бир-бирига раҳм қиладилар ва у туфайли ёввойи ҳайвон ўз боласига меҳрибонлик қилади. Тўқсон тўққизтасини эса қиёмат куни бандаларига раҳм қилиш учун кечиктириб қўйди», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ يَزِيدَ يَعْنِي ابْنَ كَيْسَانَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَمِّهِ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدْ لَكَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ لَوْلَا أَنْ تُعَيِّرَنِي قُرَيْشٌ يَقُولُونَ إِنَّمَا حَمَلَهُ عَلَى ذَلِكَ الْجَزَعُ لَأَقْرَرْتُ بِهَا عَيْنَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ}

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ amakilariga: «‹Lo ilaha illalloh› deng, men qiyomat kuni u (kalima) bilan siz uchun guvohlik beraman», dedilar. U: «Quraysh meni: ‹Uni bunga faqat (oʻlimdan) qoʻrqish majbur qildi› deb ayblamaganida edi, men u (kalima) bilan koʻzingizni quvontirgan boʻlardim», dedi. Shunda Alloh azza va jalla: {Albatta, sen oʻzing suygan kishini hidoyat qila olmaysan} (oyatini) nozil qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ амакиларига: «‹Ло илаҳа иллаллоҳ› денг, мен қиёмат куни у (калима) билан сиз учун гувоҳлик бераман», дедилар. У: «Қурайш мени: ‹Уни бунга фақат (ўлимдан) қўрқиш мажбур қилди› деб айбламаганида эди, мен у (калима) билан кўзингизни қувонтирган бўлардим», деди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Албатта, сен ўзинг суйган кишини ҳидоят қила олмайсан} (оятини) нозил қилди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ قَالَرَأَيْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يُشِيرُ بِأُصْبُعِهِ مِرَارًا وَالَّذِي نَفْسُ أَبِي هُرَيْرَةَ بِيَدِهِ مَا شَبِعَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَهْلُهُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ تِبَاعًا مِنْ خُبْزِ حِنْطَةٍ حَتَّى فَارَقَ الدُّنْيَا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Abu Hurayraning joni qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, Allohning Nabiysi ﷺ dunyodan ajralib ketgunlariga qadar oʻzlari va ahllari (oilasi) uch kun ketma-ket bugʻdoy nonidan toʻymaganlar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Абу Ҳурайранинг жони қўлида бўлган Зот билан қасамки, Аллоҳнинг Набийси ﷺ дунёдан ажралиб кетгунларига қадар ўзлари ва аҳллари (оиласи) уч кун кетма-кет буғдой нонидан тўймаганлар».

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُورِدُ الْمُمْرِضُ عَلَى الْمُصِحِّ وَقَالَ لَا عَدْوَى وَلَا طِيَرَةَ وَلَا هَامَةَ فَمَنْ أَعْدَى الْأَوَّلَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Kasal (hayvon egasi) sogʻ (hayvonlar) ustiga (ularni) olib bormasin», dedilar. Yana: «(Oʻz-oʻzidan) yuqish yoʻq, badbinlik (shumlanish) yoʻq, homa yoʻq. Unday boʻlsa, birinchisiga kim yuqtirgan?» dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Касал (ҳайвон эгаси) соғ (ҳайвонлар) устига (уларни) олиб бормасин», дедилар. Яна: «(Ўз-ўзидан) юқиш йўқ, бадбинлик (шумланиш) йўқ, ҳома йўқ. Ундай бўлса, биринчисига ким юқтирган?» дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ قَالَ حَدَّثَنَا عَطَاءٌ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْضَلُ الصَّدَقَةِ عَنْ ظَهْرِ غِنًى وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنْ الْيَدِ السُّفْلَى وَابْدَأْ بِمَنْ تَعُولُ وَقَالَ يَحْيَى مَرَّةً لَا صَدَقَةَ إِلَّا مِنْ ظَهْرِ غِنًى

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Sadaqaning eng afzali boylik ortidan (berilgani)dir. Yuqoridagi qoʻl pastdagi qoʻldan yaxshiroqdir. Va oʻzing boqadigan kishilardan boshla». Yahyo bir marta: «Boylik ortidan boʻlmasa, sadaqa yoʻq», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: «Садақанинг энг афзали бойлик ортидан (берилгани)дир. Юқоридаги қўл пастдаги қўлдан яхшироқдир. Ва ўзинг боқадиган кишилардан бошла». Яҳё бир марта: «Бойлик ортидан бўлмаса, садақа йўқ», деди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا وُضُوءَ إِلَّا مِنْ حَدَثٍ أَوْ رِيحٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Hadas yoki shamol (chiqishi)dan boshqasi sababli tahorat (olish) yoʻq», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ҳадас ёки шамол (чиқиши)дан бошқаси сабабли таҳорат (олиш) йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ مَالِكٍ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدٌ وَحَجَّاجٌ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدٍ الْمَعْنَى عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ كَانَتْ يَعْنِي عِنْدَهُ مَظْلَمَةٌ فِي مَالِهِ أَوْ عِرْضِهِ فَلْيَأْتِهِ فَلْيَسْتَحِلَّهَا مِنْهُ قَبْلَ أَنْ يُؤْخَذَ أَوْ تُؤْخَذَ وَلَيْسَ عِنْدَهُ دِينَارٌ وَلَا دِرْهَمٌ فَإِنْ كَانَتْ لَهُ حَسَنَاتٌ أُخِذَ مِنْ حَسَنَاتِهِ فَأُعْطِيَهَا هَذَا وَإِلَّا أُخِذَ مِنْ سَيِّئَاتِ هَذَا فَأُلْقِيَ عَلَيْهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Kimning zimmasida (birovning) moli yoki obroʻsi borasida zulm (haqqi) boʻlsa, dinor ham, dirham ham boʻlmaydigan (kun kelib, undan haq) olinishidan oldin uning oldiga borib, undan halollik soʻrasin. Agar uning yaxshiliklari boʻlsa, yaxshiliklaridan olinib, bunga (mazlumga) beriladi; boʻlmasa, buning (mazlumning) yomonliklaridan olinib, unga (zolimga) tashlanadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Кимнинг зиммасида (бировнинг) моли ёки обрўси борасида зулм (ҳаққи) бўлса, динор ҳам, дирҳам ҳам бўлмайдиган (кун келиб, ундан ҳақ) олинишидан олдин унинг олдига бориб, ундан ҳалоллик сўрасин. Агар унинг яхшиликлари бўлса, яхшиликларидан олиниб, бунга (мазлумга) берилади; бўлмаса, бунинг (мазлумнинг) ёмонликларидан олиниб, унга (золимга) ташланади», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ حَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ عَنْ عَطَاءٍ قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَكُلُّ الصَّلَاةِ يُقْرَأُ فِيهَا فَمَا أَسْمَعَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْمَعْنَاكُمْ وَمَا أَخْفَى عَلَيْنَا أَخْفَيْنَا عَلَيْكُمْ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: har bir namozda qiroat boʻladi. Rasululloh ﷺ bizga (ovoz chiqarib) eshittirgan narsani biz sizlarga eshittiramiz, u zot bizdan (pichirlab) yashirgan narsani biz sizlardan yashiramiz.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: ҳар бир намозда қироат бўлади. Расулуллоҳ ﷺ бизга (овоз чиқариб) эшиттирган нарсани биз сизларга эшиттирамиз, у зот биздан (пичирлаб) яширган нарсани биз сизлардан яширамиз.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَنَسٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ يَحْيَى وَرُبَّمَا ذَكَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَقَالَ لَا يَتَقَرَّبُ الْعَبْدُ إِلَيَّ شِبْرًا إِلَّا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا وَلَا يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ ذِرَاعًا إِلَّا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ بَاعًا أَوْ بُوعًا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — Yahyo aytdi: baʼzan u Nabiy ﷺni zikr qilar edi —: «Banda Menga bir qarich yaqinlashsa, Men unga bir gaz yaqinlashaman; Menga bir gaz yaqinlashsa, Men unga bir quloch yaqinlashaman».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — Яҳё айтди: баъзан у Набий ﷺни зикр қилар эди —: «Банда Менга бир қарич яқинлашса, Мен унга бир газ яқинлашаман; Менга бир газ яқинлашса, Мен унга бир қулоч яқинлашаман».

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي يَطْعَنُ نَفْسَهُ إِنَّمَا يَطْعَنُهَا فِي النَّارِ وَالَّذِي يَتَقَحَّمُ فِيهَا يَتَقَحَّمُ فِي النَّارِ وَالَّذِي يَخْنُقُ نَفْسَهُ يَخْنُقُهَا فِي النَّارِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Oʻzini (nayza bilan) sanchgan kishi doʻzaxda oʻzini sanchadi; oʻzini (halokatga) tashlagan kishi doʻzaxda oʻzini tashlaydi; oʻzini boʻgʻgan kishi esa doʻzaxda oʻzini boʻgʻadi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: «Ўзини (найза билан) санчган киши дўзахда ўзини санчади; ўзини (ҳалокатга) ташлаган киши дўзахда ўзини ташлайди; ўзини бўғган киши эса дўзахда ўзини бўғади».

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا خَيْرُ الشُّرَكَاءِ مَنْ عَمِلَ لِي عَمَلًا أَشْرَكَ فِيهِ غَيْرِي فَأَنَا مِنْهُ بَرِيءٌ وَهُوَ لِلَّذِي أَشْرَكَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla: ‹Men sheriklarning eng yaxshisiman. Kimki bir amalni qilib, unda Mendan boʻlagini ham sherik qilsa, Men undan voz kechdim va u oʻzi sherik qilgan zotga qoladi›, dedi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла: ‹Мен шерикларнинг энг яхшисиман. Кимки бир амални қилиб, унда Мендан бўлагини ҳам шерик қилса, Мен ундан воз кечдим ва у ўзи шерик қилган зотга қолади›, деди», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيَأْتِيَنَّ عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ لَا يُبَالِي الْمَرْءُ بِمَا أَخَذَ مِنْ الْمَالِ بِحَلَالٍ أَوْ بِحَرَامٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Albatta, odamlar ustiga shunday bir zamon keladiki, (oʻshanda) kishi olgan molini — halol yoʻl bilanmi yoki harom yoʻl bilanmi — qanday topganiga parvo qilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Албатта, одамлар устига шундай бир замон келадики, (ўшанда) киши олган молини — ҳалол йўл биланми ёки ҳаром йўл биланми — қандай топганига парво қилмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو وَيَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُؤْمِنُ يَأْكُلُ فِي مِعًى وَاحِدٍ وَالْكَافِرُ يَأْكُلُ فِي سَبْعَةِ أَمْعَاءٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi, u zot: «Moʻmin bir ichakka (toʻyadigan miqdorda) yeydi, kofir esa yetti ichakka (toʻyadigan miqdorda) yeydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади, у зот: «Мўмин бир ичакка (тўядиган миқдорда) ейди, кофир эса етти ичакка (тўядиган миқдорда) ейди», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اخْتَتَنَ إِبْرَاهِيمُ وَهُوَ ابْنُ ثَمَانِينَ اخْتَتَنَ بِالْقَدُومِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Ibrohim (alayhissalom) sakson yoshida xatna qilindi; u qadum (tesha) bilan xatna qilindi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Иброҳим (алайҳиссалом) саксон ёшида хатна қилинди; у қадум (теша) билан хатна қилинди», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو زُرْعَةَ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَحْمٍ فَدُفِعَ إِلَيْهِ الذِّرَاعُ وَكَانَتْ تُعْجِبُهُ فَنَهَسَ مِنْهَا نَهْسَةً ثُمَّ قَالَ أَنَا سَيِّدُ النَّاسِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَهَلْ تَدْرُونَ لِمَ ذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ يُسْمِعُهُمْ الدَّاعِي وَيَنْفُذُهُمْ الْبَصَرُ وَتَدْنُو الشَّمْسُ فَيَبْلُغُ النَّاسَ مِنْ الْغَمِّ وَالْكَرْبِ مَا لَا يُطِيقُونَ وَلَا يَحْتَمِلُونَ فَيَقُولُ بَعْضُ النَّاسِ لِبَعْضٍ أَلَا تَرَوْنَ إِلَى مَا أَنْتُمْ فِيهِ أَلَا تَرَوْنَ إِلَى مَا قَدْ بَلَغَكُمْ أَلَا تَنْظُرُونَ مَنْ يَشْفَعُ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ فَيَقُولُ بَعْضُ النَّاسِ لِبَعْضٍ أَبُوكُمْ آدَمُ فَيَأْتُونَ آدَمَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُونَ يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَنَفَخَ فِيكَ مِنْ رُوحِهِ وَأَمَرَ الْمَلَائِكَةَ فَسَجَدُوا لَكَ فَاشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلَا تَرَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَيَقُولُ آدَمُ عَلَيْهِ السَّلَام إِنَّ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنَّهُ نَهَانِي عَنْ الشَّجَرَةِ فَعَصَيْتُهُ نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى نُوحٍ فَيَأْتُونَ نُوحًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُونَ يَا نُوحُ أَنْتَ أَوَّلُ الرُّسُلِ إِلَى أَهْلِ الْأَرْضِ وَسَمَّاكَ اللَّهُ عَبْدًا شَكُورًا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺga goʻsht keltirildi; u zotga (qoʻyning) kuragi uzatildi — u (kurak) u zotga yoqar edi. U zot undan bir tishlab oldilar, soʻng shunday dedilar: «Men qiyomat kuni odamlarning sayyidiman. Bu nimadan ekanini bilasizmi? Alloh azza va jalla avvalgilarni va keyingilarni bir tekislikda toʻplaydi — chaqiruvchi ularning barchasiga ovozini eshittiradi, koʻz esa hammasini qamrab oladi; quyosh yaqinlashadi va odamlarga toqat qilolmaydigan, koʻtarolmaydigan darajada gʻam va shiddat yetadi. Shunda odamlar bir-biriga: ‹Qanday ahvolda ekaningizni koʻrmayapsizmi? Sizlarga nima yetganini koʻrmayapsizmi? Robbingiz azza va jalla huzurida sizlarga shafoat qiladigan kishini izlab koʻrmaysizmi?› deydi. Baʼzi odamlar baʼzisiga: ‹Otangiz Odamning oldiga boringlar› deydi. Ular Odam (alayhissalom)ning oldiga kelib: ‹Ey Odam, sen basharning otasisan; Alloh seni Oʻz qoʻli bilan yaratdi, senga Oʻz ruhidan pufladi, farishtalarga buyurdi — ular senga sajda qildilar. Bizga Robbing huzurida shafoat qil. Qanday ahvolda ekanimizni koʻrmayapsanmi? Bizga nima yetganini koʻrmayapsanmi?› deydi. Odam (alayhissalom): ‹Albatta, Robbim azza va jalla bugun shunday gʻazab qildiki, bundan oldin bunday gʻazablanmagan va bundan keyin ham bunday gʻazablanmaydi. U meni daraxtdan qaytargan edi, men Unga osiy boʻldim. Nafsim, nafsim, nafsim, nafsim, nafsim! Mendan boshqaga boringlar, Nuhning oldiga boringlar› deydi. Ular Nuh (alayhissalom)ning oldiga kelib: ‹Ey Nuh, sen yer ahliga (yuborilgan) paygʻambarlarning birinchisisan, Alloh seni koʻp shukr qiluvchi banda deb atadi› deydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺга гўшт келтирилди; у зотга (қўйнинг) кураги узатилди — у (курак) у зотга ёқар эди. У зот ундан бир тишлаб олдилар, сўнг шундай дедилар: «Мен қиёмат куни одамларнинг саййидиман. Бу нимадан эканини биласизми? Аллоҳ азза ва жалла аввалгиларни ва кейингиларни бир текисликда тўплайди — чақирувчи уларнинг барчасига овозини эшиттиради, кўз эса ҳаммасини қамраб олади; қуёш яқинлашади ва одамларга тоқат қилолмайдиган, кўтаролмайдиган даражада ғам ва шиддат етади. Шунда одамлар бир-бирига: ‹Қандай аҳволда эканингизни кўрмаяпсизми? Сизларга нима етганини кўрмаяпсизми? Роббингиз азза ва жалла ҳузурида сизларга шафоат қиладиган кишини излаб кўрмайсизми?› дейди. Баъзи одамлар баъзисига: ‹Отангиз Одамнинг олдига боринглар› дейди. Улар Одам (алайҳиссалом)нинг олдига келиб: ‹Эй Одам, сен башарнинг отасисан; Аллоҳ сени Ўз қўли билан яратди, сенга Ўз руҳидан пуфлади, фаришталарга буюрди — улар сенга сажда қилдилар. Бизга Роббинг ҳузурида шафоат қил. Қандай аҳволда эканимизни кўрмаяпсанми? Бизга нима етганини кўрмаяпсанми?› дейди. Одам (алайҳиссалом): ‹Албатта, Роббим азза ва жалла бугун шундай ғазаб қилдики, бундан олдин бундай ғазабланмаган ва бундан кейин ҳам бундай ғазабланмайди. У мени дарахтдан қайтарган эди, мен Унга осий бўлдим. Нафсим, нафсим, нафсим, нафсим, нафсим! Мендан бошқага боринглар, Нуҳнинг олдига боринглар› дейди. Улар Нуҳ (алайҳиссалом)нинг олдига келиб: ‹Эй Нуҳ, сен ер аҳлига (юборилган) пайғамбарларнинг биринчисисан, Аллоҳ сени кўп шукр қилувчи банда деб атади› дейди».

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَجُلًا شَتَمَ أَبَا بَكْرٍ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْجَبُ وَيَتَبَسَّمُ فَلَمَّا أَكْثَرَ رَدَّ عَلَيْهِ بَعْضَ قَوْلِهِ فَغَضِبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَامَ فَلَحِقَهُ أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَانَ يَشْتُمُنِي وَأَنْتَ جَالِسٌ فَلَمَّا رَدَدْتُ عَلَيْهِ بَعْضَ قَوْلِهِ غَضِبْتَ وَقُمْتَ قَالَ إِنَّهُ كَانَ مَعَكَ مَلَكٌ يَرُدُّ عَنْكَ فَلَمَّا رَدَدْتَ عَلَيْهِ بَعْضَ قَوْلِهِ وَقَعَ الشَّيْطَانُ فَلَمْ أَكُنْ لِأَقْعُدَ مَعَ الشَّيْطَانِ ثُمَّ قَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ ثَلَاثٌ كُلُّهُنَّ حَقٌّ مَا مِنْ عَبْدٍ ظُلِمَ بِمَظْلَمَةٍ فَيُغْضِي عَنْهَا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا أَعَزَّ اللَّهُ بِهَا نَصْرَهُ وَمَا فَتَحَ رَجُلٌ بَابَ عَطِيَّةٍ يُرِيدُ بِهَا صِلَةً إِلَّا زَادَهُ اللَّهُ بِهَا كَثْرَةً وَمَا فَتَحَ رَجُلٌ بَابَ مَسْأَلَةٍ يُرِيدُ بِهَا كَثْرَةً إِلَّا زَادَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهَا قِلَّةً

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Abu Bakr (roziyallohu anhu)ni soʻka boshladi, Nabiy ﷺ esa oʻtirgan edilar. Nabiy ﷺ (bunga) taajjublanib, tabassum qilib turdilar. U (soʻkishni) koʻpaytirgach, (Abu Bakr) uning baʼzi soʻzlariga javob qaytardi. Shunda Nabiy ﷺ gʻazablanib, oʻrinlaridan turdilar. Abu Bakr u zotga yetib olib: «Ey Allohning Rasuli, u meni soʻkayotganida siz oʻtirgan edingiz. Men uning baʼzi soʻzlariga javob qaytarganimda esa, gʻazablanib, turib ketdingiz», dedi. U zot: «Sen bilan birga bir farishta bor edi, u sen tomondan javob qaytarardi. Sen uning baʼzi soʻzlariga javob qaytarganingda esa, shayton (oʻrtaga) tushdi. Men shayton bilan birga oʻtirmasdim», dedilar. Soʻng: «Ey Abu Bakr, uchta (narsa) borki, ularning barchasi haqdir: qaysi banda bir zulmga uchrasa-yu, uni Alloh azza va jalla uchun kechirsa, Alloh u sababli uning nusratini albatta aziz qiladi; qaysi kishi (qarindoshlik) rishtasini ulashni koʻzlab, atiyya (hadya) eshigini ochsa, Alloh u sababli unga albatta koʻplik ziyoda qiladi; qaysi kishi koʻpaytirishni koʻzlab, soʻrash eshigini ochsa, Alloh azza va jalla u sababli unga albatta kamlik ziyoda qiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Абу Бакр (розияллоҳу анҳу)ни сўка бошлади, Набий ﷺ эса ўтирган эдилар. Набий ﷺ (бунга) таажжубланиб, табассум қилиб турдилар. У (сўкишни) кўпайтиргач, (Абу Бакр) унинг баъзи сўзларига жавоб қайтарди. Шунда Набий ﷺ ғазабланиб, ўринларидан турдилар. Абу Бакр у зотга етиб олиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, у мени сўкаётганида сиз ўтирган эдингиз. Мен унинг баъзи сўзларига жавоб қайтарганимда эса, ғазабланиб, туриб кетдингиз», деди. У зот: «Сен билан бирга бир фаришта бор эди, у сен томондан жавоб қайтарарди. Сен унинг баъзи сўзларига жавоб қайтарганингда эса, шайтон (ўртага) тушди. Мен шайтон билан бирга ўтирмасдим», дедилар. Сўнг: «Эй Абу Бакр, учта (нарса) борки, уларнинг барчаси ҳақдир: қайси банда бир зулмга учраса-ю, уни Аллоҳ азза ва жалла учун кечирса, Аллоҳ у сабабли унинг нусратини албатта азиз қилади; қайси киши (қариндошлик) риштасини улашни кўзлаб, атийя (ҳадя) эшигини очса, Аллоҳ у сабабли унга албатта кўплик зиёда қилади; қайси киши кўпайтиришни кўзлаб, сўраш эшигини очса, Аллоҳ азза ва жалла у сабабли унга албатта камлик зиёда қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ حَدَّثَنِي وَهْبُ بْنُ كَيْسَانَ قَالَمَرَّ أَبِي عَلَى أَبِي هُرَيْرَةَ فَقَالَ أَيْنَ تُرِيدُ قَالَ غُنَيْمَةً لِي قَالَ نَعَمْ امْسَحْ رُعَامَهَا وَأَطِبْ مُرَاحَهَا وَصَلِّ فِي جَانِبِ مُرَاحِهَا فَإِنَّهَا مِنْ دَوَابِّ الْجَنَّةِ وَأْنَسْ بِهَا فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّهَا أَرْضٌ قَلِيلَةُ الْمَطَرِ قَالَ يَعْنِي الْمَدِينَةَ

Vahb ibn Kayson aytdi: Otam Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning yonidan oʻtdi. U: «Qayoqqa borasan?» dedi. (Otam): «Qoʻychalarimning oldiga», dedi. U: «Yaxshi. Ularning burnini artib qoʻy, qoʻtonini pokiza qil va qoʻtonining bir chetida namoz oʻqi — chunki ular jannat hayvonlaridandir. Ular bilan unsda boʻl. Men Rasululloh ﷺning: ‹Albatta, u yomgʻiri kam yerdir›, deganlarini eshitganman», dedi. (Rovi) aytdi: yaʼni Madinani (nazarda tutdi).Ваҳб ибн Кайсон айтди: Отам Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг ёнидан ўтди. У: «Қаёққа борасан?» деди. (Отам): «Қўйчаларимнинг олдига», деди. У: «Яхши. Уларнинг бурнини артиб қўй, қўтонини покиза қил ва қўтонининг бир четида намоз ўқи — чунки улар жаннат ҳайвонларидандир. Улар билан унсда бўл. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Албатта, у ёмғири кам ердир›, деганларини эшитганман», деди. (Рови) айтди: яъни Мадинани (назарда тутди).

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنِي سَلْمُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَكْرَهُ الشِّكَالَ مِنْ الْخَيْلِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ otlardan shikol (boʻlganini) yoqtirmas edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ отлардан шикол (бўлганини) ёқтирмас эдилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ قَالَ حَدَّثَنِي الْقَعْقَاعُ بْنُ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَحِمَ اللَّهُ رَجُلًا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ فَصَلَّى وَأَيْقَظَ أَهْلَهُ فَصَلَّتْ فَإِنْ أَبَتْ نَضَحَ فِي وَجْهِهَا الْمَاءَ وَرَحِمَ اللَّهُ امْرَأَةً قَامَتْ مِنْ اللَّيْلِ وَأَيْقَظَتْ زَوْجَهَا فَصَلَّى فَإِنْ أَبَى نَضَحَتْ فِي وَجْهِهِ الْمَاءَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh kechasi turib namoz oʻqib, soʻng xotinini uygʻotgan va u ham namoz oʻqigan, agar xotini bosh tortsa, yuziga suv sepgan kishiga rahm qilsin. Yana Alloh kechasi turib namoz oʻqib, soʻng erini uygʻotgan va u ham namoz oʻqigan, agar eri bosh tortsa, yuziga suv sepgan ayolga rahm qilsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ кечаси туриб намоз ўқиб, сўнг хотинини уйғотган ва у ҳам намоз ўқиган, агар хотини бош тортса, юзига сув сепган кишига раҳм қилсин. Яна Аллоҳ кечаси туриб намоз ўқиб, сўнг эрини уйғотган ва у ҳам намоз ўқиган, агар эри бош тортса, юзига сув сепган аёлга раҳм қилсин», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ بَيْعِ الْحَصَاةِ وَبَيْعِ الْغَرَرِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ tosh (otish bilan qilinadigan) savdodan va gʻarar (noaniqlik bor) savdodan qaytardilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ тош (отиш билан қилинадиган) савдодан ва ғарар (ноаниқлик бор) савдодан қайтардилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي ثَابِتٌ الزُّرَقِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَسُبُّوا الرِّيحَ فَإِنَّهَا تَجِيءُ بِالرَّحْمَةِ وَالْعَذَابِ وَلَكِنْ سَلُوا اللَّهَ مِنْ خَيْرِهَا وَتَعَوَّذُوا مِنْ شَرِّهَا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Shamolni soʻkmanglar, chunki u rahmat ham, azob ham keltiradi. Balki Allohdan uning yaxshiligini soʻranglar va uning yomonligidan (Allohga) panoh tilanglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Шамолни сўкманглар, чунки у раҳмат ҳам, азоб ҳам келтиради. Балки Аллоҳдан унинг яхшилигини сўранглар ва унинг ёмонлигидан (Аллоҳга) паноҳ тиланглар», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحِلُّ لِامْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ تُسَافِرُ يَوْمًا إِلَّا مَعَ ذِي مَحْرَمٍ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan ayol kishiga mahrami bilan boʻlmasa, bir kunlik safar qilish halol emas».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган аёл кишига маҳрами билан бўлмаса, бир кунлик сафар қилиш ҳалол эмас».

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدٌ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ثَلَاثَةٌ كُلُّهُمْ حَقٌّ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ عَوْنُهُ الْمُجَاهِدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَالنَّاكِحُ لِيَسْتَعْفِفَ وَالْمُكَاتَبُ يُرِيدُ الْأَدَاءَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Uch kishi bor, ularning barchasiga yordam berish Alloh azza va jallaning zimmasidadir: Alloh azza va jalla yoʻlida jihod qiluvchi mujohid, iffatli boʻlishni istab uylanuvchi kishi va toʻlovni ado etishni istagan mukotab qul», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Уч киши бор, уларнинг барчасига ёрдам бериш Аллоҳ азза ва жалланинг зиммасидадир: Аллоҳ азза ва жалла йўлида жиҳод қилувчи мужоҳид, иффатли бўлишни истаб уйланувчи киши ва тўловни адо этишни истаган мукотаб қул», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنِ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ آدَمَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْأَنْبِيَاءُ إِخْوَةٌ لِعَلَّاتٍ دِينُهُمْ وَاحِدٌ وَأُمَّهَاتُهُمْ شَتَّى وَأَنَا أَوْلَى النَّاسِ بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ لِأَنَّهُ لَمْ يَكُنْ بَيْنِي وَبَيْنَهُ نَبِيٌّ وَإِنَّهُ نَازِلٌ فَإِذَا رَأَيْتُمُوهُ فَاعْرِفُوهُ فَإِنَّهُ رَجُلٌ مَرْبُوعٌ إِلَى الْحُمْرَةِ وَالْبَيَاضِ سَبْطٌ كَأَنَّ رَأْسَهُ يَقْطُرُ وَإِنْ لَمْ يُصِبْهُ بَلَلٌ بَيْنَ مُمَصَّرَتَيْنِ فَيَكْسِرُ الصَّلِيبَ وَيَقْتُلُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيُعَطِّلُ الْمِلَلَ حَتَّى يُهْلِكَ اللَّهُ فِي زَمَانِهِ الْمِلَلَ كُلَّهَا غَيْرَ الْإِسْلَامِ وَيُهْلِكُ اللَّهُ فِي زَمَانِهِ الْمَسِيحَ الدَّجَّالَ الْكَذَّابَ وَتَقَعُ الْأَمَنَةُ فِي الْأَرْضِ حَتَّى تَرْتَعَ الْإِبِلُ مَعَ الْأُسْدِ جَمِيعًا وَالنُّمُورُ مَعَ الْبَقَرِ وَالذِّئَابُ مَعَ الْغَنَمِ وَيَلْعَبَ الصِّبْيَانُ وَالْغِلْمَانُ بِالْحَيَّاتِ لَا يَضُرُّ بَعْضُهُمْ بَعْضًا فَيَمْكُثُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَمْكُثَ ثُمَّ يُتَوَفَّى فَيُصَلِّيَ عَلَيْهِ الْمُسْلِمُونَ وَيَدْفِنُونَهُحَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ آدَمَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ الْأَنْبِيَاءُ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ حَتَّى يُهْلَكَ فِي زَمَانِهِ مَسِيحُ الضَّلَالَةِ الْأَعْوَرُ الْكَذَّابُ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ فِي تَفْسِيرِ شَيْبَانَ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ آدَمَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Paygʻambarlar — otalari bir, onalari turlicha boʻlgan birodarlardir: dinlari bitta, onalari esa turlichadir. Men odamlar ichida Maryam oʻgʻli Iysoga eng haqliroqman, chunki men bilan uning oʻrtasida (boshqa) paygʻambar boʻlmagan. Albatta, u (yerga) tushuvchidir. Uni koʻrganingizda tanib olinglar: u oʻrta boʻyli, qizgʻish-oq rangli, sochi tekis, boshiga hoʻllik tegmagan boʻlsa ham undan tomchi tomayotgandek koʻrinadigan, ikki sariq libos orasidagi kishidir. U xochni sindiradi, choʻchqani oʻldiradi, jizyani bekor qiladi va (botil) millatlarni toʻxtatadi — hattoki Alloh uning zamonida Islomdan boshqa barcha millatlarni halok qiladi. Alloh uning zamonida yolgʻonchi Masihud-Dajjolni halok qiladi. Yer yuzida shunday tinchlik boʻladiki, tuyalar arslonlar bilan birga, qoplonlar sigirlar bilan, boʻrilar qoʻylar bilan birga oʻtlaydi, bolalar va oʻsmirlar ilonlar bilan oʻynaydi — biri boshqasiga zarar bermaydi. U Alloh xohlagan muddat turadi, soʻng vafot etadi va musulmonlar unga janoza oʻqib, uni dafn qiladilar». Abdulvahhob (sanadida) Nabiy ﷺdan: «Paygʻambarlar...» deb shu maʼnoni zikr qildi, faqat u: «hattoki uning zamonida koʻr, yolgʻonchi zalolat masihi halok qilinadi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ шундай дедилар: «Пайғамбарлар — оталари бир, оналари турлича бўлган биродарлардир: динлари битта, оналари эса турличадир. Мен одамлар ичида Марям ўғли Ийсога энг ҳақлироқман, чунки мен билан унинг ўртасида (бошқа) пайғамбар бўлмаган. Албатта, у (ерга) тушувчидир. Уни кўрганингизда таниб олинглар: у ўрта бўйли, қизғиш-оқ рангли, сочи текис, бошига ҳўллик тегмаган бўлса ҳам ундан томчи томаётгандек кўринадиган, икки сариқ либос орасидаги кишидир. У хочни синдиради, чўчқани ўлдиради, жизяни бекор қилади ва (ботил) миллатларни тўхтатади — ҳаттоки Аллоҳ унинг замонида Исломдан бошқа барча миллатларни ҳалок қилади. Аллоҳ унинг замонида ёлғончи Масиҳуд-Дажжолни ҳалок қилади. Ер юзида шундай тинчлик бўладики, туялар арслонлар билан бирга, қоплонлар сигирлар билан, бўрилар қўйлар билан бирга ўтлайди, болалар ва ўсмирлар илонлар билан ўйнайди — бири бошқасига зарар бермайди. У Аллоҳ хоҳлаган муддат туради, сўнг вафот этади ва мусулмонлар унга жаноза ўқиб, уни дафн қиладилар». Абдулваҳҳоб (санадида) Набий ﷺдан: «Пайғамбарлар...» деб шу маънони зикр қилди, фақат у: «ҳаттоки унинг замонида кўр, ёлғончи залолат масиҳи ҳалок қилинади», деди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَدَخَلَ رَجُلٌ الْمَسْجِدَ فَصَلَّى ثُمَّ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ فَرَدَّ عَلَيْهِ السَّلَامَ وَقَالَ ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ فَرَجَعَ فَفَعَلَ ذَلِكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَالَ فَقَالَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أُحْسِنُ غَيْرَ هَذَا فَعَلِّمْنِي قَالَ إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلَاةِ فَكَبِّرْ ثُمَّ اقْرَأْ مَا تَيَسَّرَ مَعَكَ مِنْ الْقُرْآنِ ثُمَّ ارْكَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ رَاكِعًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَعْتَدِلَ قَائِمًا ثُمَّ اسْجُدْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ سَاجِدًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ جَالِسًا ثُمَّ افْعَلْ ذَلِكَ فِي صَلَاتِكَ كُلِّهَا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi masjidga kirib namoz oʻqidi, soʻng Nabiy ﷺning huzurlariga kelib salom berdi. U zot salomiga alik oldilar va: «Qaytib namozni oʻqi, chunki sen namoz oʻqimading», dedilar. U qaytib (namoz oʻqidi) va bu (holat) uch marta takrorlandi. Shunda u kishi: «Sizni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, men bundan boshqasini yaxshi bilmayman, menga oʻrgating», dedi. U zot: «Namozga turganingda takbir ayt, soʻng Qurʼondan senga oson boʻlganini oʻqi, soʻng rukuʼda taskin topguningcha rukuʼ qil, soʻng tik turib rostlanguningcha bosh koʻtar, soʻng sajdada taskin topguningcha sajda qil, soʻng oʻtirib taskin topguningcha bosh koʻtar. Soʻng butun namozingda ana shunday qil», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши масжидга кириб намоз ўқиди, сўнг Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб салом берди. У зот саломига алик олдилар ва: «Қайтиб намозни ўқи, чунки сен намоз ўқимадинг», дедилар. У қайтиб (намоз ўқиди) ва бу (ҳолат) уч марта такрорланди. Шунда у киши: «Сизни ҳақ билан юборган Зотга қасамки, мен бундан бошқасини яхши билмайман, менга ўргатинг», деди. У зот: «Намозга турганингда такбир айт, сўнг Қуръондан сенга осон бўлганини ўқи, сўнг рукуъда таскин топгунингча рукуъ қил, сўнг тик туриб ростлангунингча бош кўтар, сўнг саждада таскин топгунингча сажда қил, сўнг ўтириб таскин топгунингча бош кўтар. Сўнг бутун намозингда ана шундай қил», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ إِسْمَاعِيلَ يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا زِيَادٌ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا كِسْرَى بَعْدَ كِسْرَى وَلَا قَيْصَرَ بَعْدَ قَيْصَرَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَتُنْفَقَنَّ كُنُوزُهُمَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Kisrodan keyin kisro yoʻq, Qaysardan keyin qaysar yoʻq. Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, ularning xazinalari albatta Alloh azza va jalla yoʻlida sarflanadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Кисродан кейин кисро йўқ, Қайсардан кейин қайсар йўқ. Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, уларнинг хазиналари албатта Аллоҳ азза ва жалла йўлида сарфланади», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى وَيَزِيدُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ كَانَ يُصَلِّي بِهِمْ بِالْمَدِينَةِ نَحْوًا مِنْ صَلَاةِ قَيْسٍ وَكَانَ قَيْسٌ لَا يُطَوِّلُ قَالَ قُلْتُ هَكَذَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي قَالَ نَعَمْ أَوْ أَوْجَزُ وَقَالَ يَزِيدُ وَأَوْجَزُحَدَّثَنَاه وَكِيعٌ قَالَ نَعَمْ وَأَوْجَزُ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Madinada ularga Qaysning namoziga yaqin (tarzda) namoz oʻqib berar edi; Qays esa (namozni) uzaytirmas edi. (Rovi) aytdi: Men: «Rasululloh ﷺ shunday namoz oʻqir edilarmi?» dedim. U: «Ha, yoki (bundan ham) qisqaroq», dedi. Yazid: «va qisqaroq», dedi. Vakiʼ (rivoyatida): «Ha, va qisqaroq», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Мадинада уларга Қайснинг намозига яқин (тарзда) намоз ўқиб берар эди; Қайс эса (намозни) узайтирмас эди. (Рови) айтди: Мен: «Расулуллоҳ ﷺ шундай намоз ўқир эдиларми?» дедим. У: «Ҳа, ёки (бундан ҳам) қисқароқ», деди. Язид: «ва қисқароқ», деди. Вакиъ (ривоятида): «Ҳа, ва қисқароқ», деди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى قَالَ حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ غَزْوَانَ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي نُعْمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الذَّهَبُ بِالذَّهَبِ وَالْفِضَّةُ بِالْفِضَّةِ وَالْوَرِقُ بِالْوَرِقِ مِثْلًا بِمِثْلٍ يَدًا بِيَدٍ مَنْ زَادَ أَوْ ازْدَادَ فَقَدْ أَرْبَى

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Oltin oltinga, kumush kumushga, tanga tangaga — tengma-teng, qoʻlma-qoʻl (boʻlsin). Kim ziyoda qilsa yoki ziyoda talab qilsa, ribo qilibdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Олтин олтинга, кумуш кумушга, танга тангага — тенгма-тенг, қўлма-қўл (бўлсин). Ким зиёда қилса ёки зиёда талаб қилса, рибо қилибди», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جُحَادَةَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَقَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ عَنْ كَسْبِ الْإِمَاءِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ choʻrilarning kasbidan qaytardilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ чўриларнинг касбидан қайтардилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ خُبَيْبِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا بَيْنَ بَيْتِي وَمِنْبَرِي رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ وَمِنْبَرِي عَلَى حَوْضِي

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mening uyim bilan minbarim orasi jannat bogʻlaridan bir bogʻdir, minbarim esa hovuzim ustidadir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг уйим билан минбарим ораси жаннат боғларидан бир боғдир, минбарим эса ҳовузим устидадир», — дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُؤْمِنُ يَغَارُ وَاللَّهُ أَشَدُّ غَيْرًا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Moʻmin gʻayrat (rashk) qiladi, Alloh esa undan-da gʻayratliroqdir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мўмин ғайрат (рашк) қилади, Аллоҳ эса ундан-да ғайратлироқдир», — дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنِي الْعَلَاءُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا عَفَا رَجُلٌ إِلَّا زَادَهُ اللَّهُ بِهِ عِزًّا وَلَا نَقَصَتْ صَدَقَةٌ مِنْ مَالٍ وَلَا عَفَا رَجُلٌ قَطُّ إِلَّا زَادَهُ اللَّهُ عِزًّا

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kimki afv qilsa, Alloh u sababli uning izzatini albatta ziyoda qiladi; sadaqa moldan hech narsani kamaytirmaydi; hech bir kishi afv qilmasin, magar Alloh u sababli uning izzatini ziyoda qiladi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Кимки афв қилса, Аллоҳ у сабабли унинг иззатини албатта зиёда қилади; садақа молдан ҳеч нарсани камайтирмайди; ҳеч бир киши афв қилмасин, магар Аллоҳ у сабабли унинг иззатини зиёда қилади», — дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ قَالَ حَدَّثَنِي الْعَلَاءُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا أَدُلُّكُمْ عَلَى مَا يَرْفَعُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهِ الدَّرَجَاتِ وَيُكَفِّرُ بِهِ الْخَطَايَا كَثْرَةُ الْخُطَا إِلَى الْمَسَاجِدِ وَانْتِظَارُ الصَّلَاةِ بَعْدَ الصَّلَاةِ وَإِسْبَاغُ الْوُضُوءِ عَلَى الْمَكَارِهِ

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Sizlarga Alloh azza va jalla u (sabab)li darajalarni koʻtaradigan va u (sabab)li xatolarni oʻchiradigan narsani koʻrsatmaymi? — Masjidlar tomon (qoʻyiladigan) qadamlarning koʻpligi, (bir) namozdan keyin (yana boshqa) namozni kutish va mashaqqatlarga (qaramay) tahoratni mukammal olishdir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Сизларга Аллоҳ азза ва жалла у (сабаб)ли даражаларни кўтарадиган ва у (сабаб)ли хатоларни ўчирадиган нарсани кўрсатмайми? — Масжидлар томон (қўйиладиган) қадамларнинг кўплиги, (бир) намоздан кейин (яна бошқа) намозни кутиш ва машаққатларга (қарамай) таҳоратни мукаммал олишдир», — дедилар.