حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُحِبُّ هَذِهِ السُّورَةَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُبُّكَ إِيَّاهَا أَدْخَلَكَ الْجَنَّةَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Yo Rasululloh, men mana bu {Qul huvallohu ahad} surasini sevaman», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uni sevganliging seni jannatga kiritdi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Ё Расулуллоҳ, мен мана бу {Қул ҳуваллоҳу аҳад} сурасини севаман», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уни севганлигинг сени жаннатга киритди», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَمِّهِ أَنَسٍ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَّبِعُهُ مِنْ الصَّحْفَةِ فَلَا أَزَالُ أُحِبُّهُ أَبَدًا
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺning uni tovoqdan terib olayotganlarini koʻrdim; shundan buyon men uni doimo sevaman.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺнинг уни товоқдан териб олаётганларини кўрдим; шундан буён мен уни доимо севаман.
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي أُحِبُّ فُلَانًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتَهُ قَالَ لَا قَالَ فَأَخْبِرْهُ قَالَ فَلَقِيَهُ بَعْدُ فَقَالَ وَاللَّهِ إِنِّي لَأُحِبُّكَ فِي اللَّهِ فَقَالَ لَهُ أَحَبَّكَ الَّذِي أَحْبَبْتَنِي لَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺga: «Men falonchini sevaman», dedi. Nabiy ﷺ: «Unga buni xabar berdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unga xabar ber», dedilar. Soʻng u keyin uni uchratib: «Vallohi, men seni Alloh uchun sevaman», dedi. U esa unga: «Meni oʻzi uchun sevgan Zot seni ham sevsin», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺга: «Мен фалончини севаман», деди. Набий ﷺ: «Унга буни хабар бердингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Унга хабар бер», дедилар. Сўнг у кейин уни учратиб: «Валлоҳи, мен сени Аллоҳ учун севаман», деди. У эса унга: «Мени ўзи учун севган Зот сени ҳам севсин», деди.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ التَّيْمِيُّ عَنْ قُرَيْشٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِنَا الْجُمُعَةَ حِينَ تَمِيلُ الشَّمْسُ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bizga jumʼa namozini quyosh ogʻgan paytda oʻqib berar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизга жумъа намозини қуёш оғган пайтда ўқиб берар эдилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَطِيَّةَ يَعْنِي الْحَكَمَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ إِلَى الْمَسْجِدِ فِيهِ الْمُهَاجِرُونَ وَالْأَنْصَارُ وَمَا مِنْهُمْ أَحَدٌ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنْ حُبْوَتِهِ إِلَّا أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَيَتَبَسَّمُ إِلَيْهِمَا وَيَتَبَسَّمَانِ إِلَيْهِ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ masjidga chiqar edilar; unda muhojirlar va ansorlar (oʻtirgan) boʻlar, ulardan hech biri oʻtirgan joyidan boshini koʻtarmas edi, Abu Bakr va Umardan boshqa. U zot ularga tabassum qilar, ular ham u zotga tabassum qilar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ масжидга чиқар эдилар; унда муҳожирлар ва ансорлар (ўтирган) бўлар, улардан ҳеч бири ўтирган жойидан бошини кўтармас эди, Абу Бакр ва Умардан бошқа. У зот уларга табассум қилар, улар ҳам у зотга табассум қилар эдилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ يَعْنِي الْخَزَّازَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ أَسْوَدَ كَانَ يُنَظِّفُ الْمَسْجِدَ فَمَاتَ فَدُفِنَ لَيْلًا وَأَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُخْبِرَ فَقَالَ انْطَلِقُوا إِلَى قَبْرِهِ فَانْطَلَقُوا إِلَى قَبْرِهِ فَقَالَ إِنَّ هَذِهِ الْقُبُورَ مُمْتَلِئَةٌ عَلَى أَهْلِهَا ظُلْمَةً وَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُنَوِّرُهَا بِصَلَاتِي عَلَيْهَا فَأَتَى الْقَبْرَ فَصَلَّى عَلَيْهِ وَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَخِي مَاتَ وَلَمْ تُصَلِّ عَلَيْهِ قَالَ فَأَيْنَ قَبْرُهُ فَأَخْبَرَهُ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ الْأَنْصَارِيِّ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir qora kishi masjidni tozalab turar edi. U vafot etdi va kechasi dafn qilindi. Nabiy ﷺ kelganlarida, u zotga buni xabar qilishdi. U zot: «Uning qabriga boringlar», dedilar. Soʻng ular uning qabriga bordilar. U zot: «Albatta bu qabrlar ahliga zulmat bilan toʻladir, Alloh azza va jalla esa mening ularga oʻqigan namozim bilan ularni nurlantiradi», dedilar. Soʻng qabrga kelib, unga namoz oʻqidilar. Ansorlardan bir kishi: «Yo Rasululloh, birodarim vafot etdi, siz esa unga namoz oʻqimadingiz», dedi. U zot: «Uning qabri qayerda?» dedilar. U xabar berdi va Rasululloh ﷺ ansoriy bilan birga (u yerga) bordilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир қора киши масжидни тозалаб турар эди. У вафот этди ва кечаси дафн қилинди. Набий ﷺ келганларида, у зотга буни хабар қилишди. У зот: «Унинг қабрига боринглар», дедилар. Сўнг улар унинг қабрига бордилар. У зот: «Албатта бу қабрлар аҳлига зулмат билан тўладир, Аллоҳ азза ва жалла эса менинг уларга ўқиган намозим билан уларни нурлантиради», дедилар. Сўнг қабрга келиб, унга намоз ўқидилар. Ансорлардан бир киши: «Ё Расулуллоҳ, биродарим вафот этди, сиз эса унга намоз ўқимадингиз», деди. У зот: «Унинг қабри қаерда?» дедилар. У хабар берди ва Расулуллоҳ ﷺ ансорий билан бирга (у ерга) бордилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ قَالَ أَبِي وَأَمْلَاهُ عَلَيْنَا يَعْنِي أَبَا دَاوُدَ مَعَ عَلِيِّ بْنِ الْمَدِينِيِّ فَقَالَ قَالَ شُعْبَةُ أَخْبَرَنِي ثَابِتٌ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ أَحْسَبُهُ قَالَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Anas (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Har bir xiyonatkor uchun bir bayroq boʻladi». Oʻylaymanki, u: «qiyomat kuni», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Ҳар бир хиёнаткор учун бир байроқ бўлади». Ўйлайманки, у: «қиёмат куни», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ حَفْصَةَ قَالَتْسَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ بِمَا مَاتَ ابْنُ أَبِي عَمْرَةَ فَقَالُوا بِالطَّاعُونِ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الطَّاعُونُ شَهَادَةٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ
Hafsa aytdi: Men Anas ibn Molikdan Ibn Abu Amra nimadan vafot etganini soʻradim. «Toundan (vabodan)», dedilar. Shunda (Anas): «Rasululloh ﷺ: ‹Toun har bir musulmon uchun shahidlikdir›, dedilar», dedi.Ҳафса айтди: Мен Анас ибн Моликдан Ибн Абу Амра нимадан вафот этганини сўрадим. «Тоундан (вабодан)», дедилар. Шунда (Анас): «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Тоун ҳар бир мусулмон учун шаҳидликдир›, дедилар», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَعَسَ أَحَدُكُمْ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ فَلْيَنْصَرِفْ فَلْيَنَمْ حَتَّى يَعْلَمَ مَا يَقُولُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz namozda turib mudrab qolsa, (namozdan) chiqsin-da, nima deyayotganini bilguncha uxlasin», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намозда туриб мудраб қолса, (намоздан) чиқсин-да, нима деяётганини билгунча ухласин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَبِي طَلْحَةَ أَقْرِئْ قَوْمَكَ السَّلَامَ فَإِنَّهُمْ مَا عَلِمْتُ أَعِفَّةٌ صُبُرٌ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Abu Talhaga: «Qavmingga (mendan) salom yetkaz; chunki men bilganimcha, ular iffatli va sabrlidirlar», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Абу Талҳага: «Қавмингга (мендан) салом етказ; чунки мен билганимча, улар иффатли ва сабрлидирлар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّ أَنَسًا حَدَّثَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَقْبَلَهُ نِسَاءٌ وَصِبْيَانٌ وَخَدَمٌ جَائِينَ مِنْ عُرْسٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ وَقَالَ وَاللَّهِ إِنِّي لَأُحِبُّكُمْ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga ansorlarning toʻyidan kelayotgan ayollar, bolalar va xizmatkorlar roʻpara boʻldilar. U zot ularga salom berdilar va: «Vallohi, men sizlarni sevaman», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга ансорларнинг тўйидан келаётган аёллар, болалар ва хизматкорлар рўпара бўлдилар. У зот уларга салом бердилар ва: «Валлоҳи, мен сизларни севаман», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا مَرَرْتُمْ بِرِيَاضِ الْجَنَّةِ فَارْتَعُوا قَالُوا وَمَا رِيَاضُ الْجَنَّةِ قَالَ حِلَقُ الذِّكْرِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannat bogʻlaridan oʻtganingizda, (ularning oʻtlogʻidan) bahramand boʻlinglar», dedilar. Ular: «Jannat bogʻlari nima?» dedilar. U zot: «Zikr halqalaridir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат боғларидан ўтганингизда, (уларнинг ўтлоғидан) баҳраманд бўлинглар», дедилар. Улар: «Жаннат боғлари нима?» дедилар. У зот: «Зикр ҳалқаларидир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عَمَّارٌ يَعْنِي أَبَا هَاشِمٍ صَاحِبَ الْبَغُوتِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ بِلَالًا بَطَّأَ عَنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا حَبَسَكَ فَقَالَ مَرَرْتُ بِفَاطِمَةَ وَهِيَ تَطْحَنُ وَالصَّبِيُّ يَبْكِي فَقُلْتُ لَهَا إِنْ شِئْتِ كَفَيْتُكِ الرَّحَا وَكَفَيْتِنِي الصَّبِيَّ وَإِنْ شِئْتِ كَفَيْتُكِ الصَّبِيَّ وَكَفَيْتِنِي الرَّحَا فَقَالَتْ أَنَا أَرْفَقُ بِابْنِي مِنْكَ فَذَاكَ حَبَسَنِي قَالَ فَرَحِمْتَهَا رَحِمَكَ اللَّهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bilol bomdod namoziga kechikdi. Nabiy ﷺ unga: «Seni nima ushlab qoldi?» dedilar. U: «Men Fotimaning yonidan oʻtdim, u tegirmon tortayotgan, bolasi esa yigʻlayotgan edi. Men unga: ‹Xohlasang, tegirmonda men senga kifoya qilay, sen esa bolada menga kifoya qil; xohlasang, bolada men senga kifoya qilay, sen esa tegirmonda menga kifoya qil›, dedim. U: ‹Men oʻz oʻgʻlimga sendan koʻra mehribonroqman›, dedi. Mana shu meni ushlab qoldi», dedi. U zot: «Sen unga rahm qilding, Alloh senga rahm qilsin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Билол бомдод намозига кечикди. Набий ﷺ унга: «Сени нима ушлаб қолди?» дедилар. У: «Мен Фотиманинг ёнидан ўтдим, у тегирмон тортаётган, боласи эса йиғлаётган эди. Мен унга: ‹Хоҳласанг, тегирмонда мен сенга кифоя қилай, сен эса болада менга кифоя қил; хоҳласанг, болада мен сенга кифоя қилай, сен эса тегирмонда менга кифоя қил›, дедим. У: ‹Мен ўз ўғлимга сендан кўра меҳрибонроқман›, деди. Мана шу мени ушлаб қолди», деди. У зот: «Сен унга раҳм қилдинг, Аллоҳ сенга раҳм қилсин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَرْبٌ يَعْنِي ابْنَ شَدَّادٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ أَنَّ أَنَسًا حَدَّثَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَجْمَعُ بَيْنَ هَاتَيْنِ الصَّلَاتَيْنِ فِي السَّفَرِ يَعْنِي الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ safarda mana shu ikki namozni — yaʼni shom bilan xufton namozini — jamlab oʻqir edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сафарда мана шу икки намозни — яъни шом билан хуфтон намозини — жамлаб ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقْبِلُ وَمَا عَلَى الْأَرْضِ شَخْصٌ أَحَبَّ إِلَيْنَا مِنْهُ فَمَا نَقُومُ لَهُ لِمَا نَعْلَمُ مِنْ كَرَاهِيَتِهِ لِذَلِكَ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ (huzurimizga) kelar edilar; yer yuzida biz uchun u zotdan sevimliroq hech kim yoʻq edi. Shunday boʻlsa-da, biz u zot uchun oʻrnimizdan turmas edik, chunki u zotning buni yoqtirmasliklarini bilar edik.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ (ҳузуримизга) келар эдилар; ер юзида биз учун у зотдан севимлироқ ҳеч ким йўқ эди. Шундай бўлса-да, биз у зот учун ўрнимиздан турмас эдик, чунки у зотнинг буни ёқтирмасликларини билар эдик.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا أَبُو التَّيَّاحِ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ أَنْ يُرْفَعَ الْعِلْمُ وَيَثْبُتَ الْجَهْلُ وَتُشْرَبَ الْخُمُورُ وَيَظْهَرَ الزِّنَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiyomat alomatlaridan (biri) — ilmning koʻtarilishi, jaholatning barqaror boʻlishi, xamrlar ichilishi va zinoning oshkor boʻlishidir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат аломатларидан (бири) — илмнинг кўтарилиши, жаҳолатнинг барқарор бўлиши, хамрлар ичилиши ва зинонинг ошкор бўлишидир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ عَطِيَّةَ حَدَّثَنَا أَبُو الْمُخَيْسِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتُشْهِدَ مَوْلَاكَ فُلَانٌ قَالَ كَلَّا إِنِّي رَأَيْتُ عَلَيْهِ عَبَاءَةً غَلَّهَا يَوْمَ كَذَا وَكَذَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Ular: «Yo Rasululloh, mavlongiz falonchi shahid boʻldi», dedilar. U zot: «Yoʻq! Men uning ustida falon-falon kuni gʻulul qilgan (oʻgʻirlagan) bir abosini koʻrdim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Улар: «Ё Расулуллоҳ, мавлонгиз фалончи шаҳид бўлди», дедилар. У зот: «Йўқ! Мен унинг устида фалон-фалон куни ғулул қилган (ўғирлаган) бир абосини кўрдим», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا نَافِعٌ أَبُو غَالِبٍ الْبَاهِلِيُّشَهِدَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَ فَقَالَ الْعَلَاءُ بْنُ زِيَادٍ الْعَدَوِيُّ يَا أَبَا حَمْزَةَ سِنُّ أَيِّ الرِّجَالِ كَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ بُعِثَ قَالَ ابْنَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ ثُمَّ كَانَ مَاذَا قَالَ كَانَ بِمَكَّةَ عَشْرَ سِنِينَ وَبِالْمَدِينَةِ عَشْرَ سِنِينَ فَتَمَّتْ لَهُ سِتُّونَ سَنَةً ثُمَّ قَبَضَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَيْهِ قَالَ سِنُّ أَيِّ الرِّجَالِ هُوَ يَوْمَئِذٍ قَالَ كَأَشَبِّ الرِّجَالِ وَأَحْسَنِهِ وَأَجْمَلِهِ وَأَلْحَمِهِ قَالَ يَا أَبَا حَمْزَةَ هَلْ غَزَوْتَ مَعَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ غَزَوْتُ مَعَهُ يَوْمَ حُنَيْنٍ فَخَرَجَ الْمُشْرِكُونَ بِكَثْرَةٍ فَحَمَلُوا عَلَيْنَا حَتَّى رَأَيْنَا خَيْلَنَا وَرَاءَ ظُهُورِنَا وَفِي الْمُشْرِكِينَ رَجُلٌ يَحْمِلُ عَلَيْنَا فَيَدُقُّنَا وَيُحَطِّمُنَا فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَ فَهَزَمَهُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَوَلَّوْا فَقَامَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ رَأَى الْفَتْحَ فَجَعَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُجَاءُ بِهِمْ أُسَارَى رَجُلًا رَجُلًا فَيُبَايِعُونَهُ عَلَى الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَلَيَّ نَذْرًا لَئِنْ جِيءَ بِالرَّجُلِ الَّذِي كَانَ مُنْذُ الْيَوْمِ يُحَطِّمُنَا لَأَضْرِبَنَّ عُنُقَهُ قَالَ فَسَكَتَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجِيءَ بِالرَّجُلِ فَلَمَّا رَأَى نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى
Nofeʼ Abu Gʻolib al-Bohiliy Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning huzurida hozir boʻldi. (U) aytdi: Aloʼ ibn Ziyod al-Adaviy: «Ey Abu Hamza, Allohning Nabiysi ﷺ (paygʻambarlikka) yuborilganda, erkaklarning qaysi yoshida edilar?» dedi. U: «Qirq yoshda», dedi. U: «Soʻng nima boʻldi?» dedi. U: «Makkada oʻn yil, Madinada oʻn yil boʻldilar; shunday qilib, u zotga oltmish yil toʻldi, soʻng Alloh azza va jalla u zotni Oʻziga oldi», dedi. U: «Oʻsha kunda erkaklarning qaysi yoshida edilar?» dedi. U: «Erkaklarning eng navqironi, eng chiroylisi, eng goʻzali va eng toʻladek edilar», dedi. U: «Ey Abu Hamza, Allohning Nabiysi ﷺ bilan birga gʻazot qilganmisan?» dedi. U: «Ha, u zot bilan birga Hunayn kunida gʻazot qildim. Mushriklar koʻpchilik boʻlib chiqdilar va bizga shunday hujum qildilarki, hatto otlarimizni orqamizda koʻrdik. Mushriklar orasida bir kishi bor edi, u bizga hujum qilib, bizni maydalar va sindirar edi. Allohning Nabiysi ﷺ buni koʻrganlarida, (ulovdan) tushdilar va Alloh azza va jalla ularni magʻlub qildi; ular ortga qochdilar. Allohning Nabiysi ﷺ gʻalabani koʻrganlarida, turdilar va u zotning oldilariga asirlarni birin-ketin keltira boshladilar, ular esa u zotga Islom ustida bayʼat qilar edilar. Rasululloh ﷺning sahobalaridan bir kishi: ‹Menda bir nazr bor: agar bugun bizni sindirib turgan haligi kishi keltirilsa, albatta uning boʻynini uraman›, dedi. Shunda Allohning Nabiysi ﷺ jim qoldilar. Haligi kishi keltirildi. U Allohning Nabiysi ﷺni koʻrganida...», dedi.Нофеъ Абу Ғолиб ал-Боҳилий Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурида ҳозир бўлди. (У) айтди: Алў ибн Зиёд ал-Адавий: «Эй Абу Ҳамза, Аллоҳнинг Набийси ﷺ (пайғамбарликка) юборилганда, эркакларнинг қайси ёшида эдилар?» деди. У: «Қирқ ёшда», деди. У: «Сўнг нима бўлди?» деди. У: «Маккада ўн йил, Мадинада ўн йил бўлдилар; шундай қилиб, у зотга олтмиш йил тўлди, сўнг Аллоҳ азза ва жалла у зотни Ўзига олди», деди. У: «Ўша кунда эркакларнинг қайси ёшида эдилар?» деди. У: «Эркакларнинг энг навқирони, энг чиройлиси, энг гўзали ва энг тўладек эдилар», деди. У: «Эй Абу Ҳамза, Аллоҳнинг Набийси ﷺ билан бирга ғазот қилганмисан?» деди. У: «Ҳа, у зот билан бирга Ҳунайн кунида ғазот қилдим. Мушриклар кўпчилик бўлиб чиқдилар ва бизга шундай ҳужум қилдиларки, ҳатто отларимизни орқамизда кўрдик. Мушриклар орасида бир киши бор эди, у бизга ҳужум қилиб, бизни майдалар ва синдирар эди. Аллоҳнинг Набийси ﷺ буни кўрганларида, (уловдан) тушдилар ва Аллоҳ азза ва жалла уларни мағлуб қилди; улар ортга қочдилар. Аллоҳнинг Набийси ﷺ ғалабани кўрганларида, турдилар ва у зотнинг олдиларига асирларни бирин-кетин келтира бошладилар, улар эса у зотга Ислом устида байъат қилар эдилар. Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан бир киши: ‹Менда бир назр бор: агар бугун бизни синдириб турган ҳалиги киши келтирилса, албатта унинг бўйнини ураман›, деди. Шунда Аллоҳнинг Набийси ﷺ жим қолдилар. Ҳалиги киши келтирилди. У Аллоҳнинг Набийси ﷺни кўрганида...», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَبَيْنَمَا نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَخْلٍ لَنَا لِأَبِي طَلْحَةَ يَتَبَرَّزُ لِحَاجَتِهِ قَالَ وَبِلَالٌ يَمْشِي وَرَاءَهُ يُكَرِّمُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَمْشِيَ إِلَى جَنْبِهِ فَمَرَّ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَبْرٍ فَقَامَ حَتَّى لَمَّ إِلَيْهِ بِلَالٌ فَقَالَ وَيْحَكَ يَا بِلَالُ هَلْ تَسْمَعُ مَا أَسْمَعُ قَالَ مَا أَسْمَعُ شَيْئًا قَالَ صَاحِبُ الْقَبْرِ يُعَذَّبُ قَالَ فَسُئِلَ عَنْهُ فَوُجِدَ يَهُودِيًّا
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Allohning Nabiysi ﷺ bizniki boʻlgan — Abu Talhaga qarashli — xurmozorda hojatlarini chiqarish uchun boʻlganlarida, Bilol u zotning orqalaridan yurar edi; Allohning Nabiysi ﷺni ulugʻlab, u zotning yonlarida yurishdan (tortinar edi). Allohning Nabiysi ﷺ bir qabr yonidan oʻtdilar-da, Bilol u zotga yetib olguncha turdilar. Soʻng: «Voy senga, ey Bilol! Men eshitayotgan narsani sen eshityapsanmi?» dedilar. U: «Men hech narsa eshitmayapman», dedi. U zot: «Qabr sohibi azoblanmoqda», dedilar. Soʻng u haqda soʻralganda, uning yahudiy ekani maʼlum boʻldi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Аллоҳнинг Набийси ﷺ бизники бўлган — Абу Талҳага қарашли — хурмозорда ҳожатларини чиқариш учун бўлганларида, Билол у зотнинг орқаларидан юрар эди; Аллоҳнинг Набийси ﷺни улуғлаб, у зотнинг ёнларида юришдан (тортинар эди). Аллоҳнинг Набийси ﷺ бир қабр ёнидан ўтдилар-да, Билол у зотга етиб олгунча турдилар. Сўнг: «Вой сенга, эй Билол! Мен эшитаётган нарсани сен эшитяпсанми?» дедилар. У: «Мен ҳеч нарса эшитмаяпман», деди. У зот: «Қабр соҳиби азобланмоқда», дедилар. Сўнг у ҳақда сўралганда, унинг яҳудий экани маълум бўлди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ قِرَامٌ لِعَائِشَةَ قَدْ سَتَرَتْ بِهِ جَانِبَ بَيْتِهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمِيطِي عَنَّا قِرَامَكِ هَذَا فَإِنَّهُ لَا تَزَالُ تَصَاوِيرُهُ تَعْرِضُ لِي فِي صَلَاتِي
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Oishada bir qiram (naqshli parda) bor edi, u bilan uyining bir tomonini toʻsgan edi. Rasululloh ﷺ: «Mana shu qiramingni bizdan olib qoʻy; chunki uning suratlari namozimda hamon koʻz oldimga kelaveradi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Оишада бир қирам (нақшли парда) бор эди, у билан уйининг бир томонини тўсган эди. Расулуллоҳ ﷺ: «Мана шу қирамингни биздан олиб қўй; чунки унинг суратлари намозимда ҳамон кўз олдимга келаверади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ مَعَ ثَابِتٍ فَقَالَ لَهُ إِنِّي اشْتَكَيْتُ فَقَالَ أَلَا أَرْقِيكَ بِرُقْيَةِ أَبِي الْقَاسِمِ عَلَيْهِ الصَّلَاة وَالسَّلَامُ قَالَ بَلَى قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ مُذْهِبَ الْبَأْسِ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لَا شَافِيَ إِلَّا أَنْتَ اشْفِ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا
Abdulaziz aytdi: Biz Sobit bilan birga Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning huzuriga kirdik. (Sobit) unga: «Men kasal boʻldim», dedi. U: «Senga Abul-Qosim (alayhissalotu vassalom)ning ruqyasi bilan ruqya qilaymi?» dedi. U: «Ha, albatta», dedi. U dedi: «Ayt: Allohumma Rabban-nosi, muzhibal-baʼsi, ishfi, Antash-Shofiy, la shofiya illa Anta, ishfi shifaʼan la yugʻodiru saqaman (Allohim, odamlarning Rabbi, kasallikni ketkazuvchi Zot, shifo ber; Sen Shifo beruvchisan, Sendan boʻlak shifo beruvchi yoʻq; shunday shifo berginki, (undan keyin) hech qanday kasallik qolmasin)».Абдулазиз айтди: Биз Собит билан бирга Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурига кирдик. (Собит) унга: «Мен касал бўлдим», деди. У: «Сенга Абул-Қосим (алайҳиссалоту вассалом)нинг руқяси билан руқя қилайми?» деди. У: «Ҳа, албатта», деди. У деди: «Айт: Аллоҳумма Раббан-носи, музҳибал-баъси, ишфи, Анташ-Шофий, ла шофия илла Анта, ишфи шифаъан ла юғодиру сақаман (Аллоҳим, одамларнинг Рабби, касалликни кетказувчи Зот, шифо бер; Сен Шифо берувчисан, Сендан бўлак шифо берувчи йўқ; шундай шифо бергинки, (ундан кейин) ҳеч қандай касаллик қолмасин)».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا سِنَانٌ أَبُو رَبِيعَةَ حَدَّثَنَا أَنَسٌأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ يَعْلَمُ الْمُتَخَلِّفُونَ عَنْ صَلَاةِ الْعِشَاءِ وَصَلَاةِ الْغَدَاةِ مَا لَهُمْ فِيهِمَا لَأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Xufton namozi bilan bomdod namozidan qolganlar bu ikkisida oʻzlariga (nima savob) borligini bilganlarida edi, emaklab boʻlsa ham ularga kelar edilar», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Хуфтон намози билан бомдод намозидан қолганлар бу иккисида ўзларига (нима савоб) борлигини билганларида эди, эмаклаб бўлса ҳам уларга келар эдилар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا سِنَانٌ حَدَّثَنَا أَنَسٌأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذَ غُصْنًا فَنَفَضَهُ فَلَمْ يَنْتَفِضْ ثُمَّ نَفَضَهُ فَلَمْ يَنْتَفِضْ ثُمَّ نَفَضَهُ فَانْتَفَضَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ تَنْفُضُ الْخَطَايَا كَمَا تَنْفُضُ الشَّجَرَةُ وَرَقَهَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir shoxni olib silkitdilar, ammo u toʻkilmadi. Soʻng yana silkitdilar, toʻkilmadi. Soʻng yana silkitdilar, bu safar toʻkildi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, Subhanalloh, val-hamdu lillah, va la ilaha illalloh, vallohu akbar — daraxt oʻz bargini toʻkkanidek, xatolarni toʻkadi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир шохни олиб силкитдилар, аммо у тўкилмади. Сўнг яна силкитдилар, тўкилмади. Сўнг яна силкитдилар, бу сафар тўкилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Субҳаналлоҳ, вал-ҳамду лиллаҳ, ва ла илаҳа иллаллоҳ, валлоҳу акбар — дарахт ўз баргини тўкканидек, хатоларни тўкади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ النُّمَيْرِيُّ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ مُسْلِمٍ يَمُوتُ لَهُ ثَلَاثَةٌ مِنْ وَلَدِهِ لَمْ يَبْلُغُوا الْحِنْثَ إِلَّا أَدْخَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَبَوَيْهِ الْجَنَّةَ بِفَضْلِ رَحْمَتِهِ إِيَّاهُمْ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Farzandlaridan uchtasi balogʻat yoshiga yetmay vafot etgan hech bir musulmon kishi yoʻqki, Alloh azza va jalla ularga (koʻrsatgan) rahmatining fazli bilan uning ota-onasini jannatga kiritmasin», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Фарзандларидан учтаси балоғат ёшига етмай вафот этган ҳеч бир мусулмон киши йўқки, Аллоҳ азза ва жалла уларга (кўрсатган) раҳматининг фазли билан унинг ота-онасини жаннатга киритмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَوَّلُ مَنْ يُكْسَى حُلَّةً مِنْ النَّارِ إِبْلِيسُ فَيَضَعُهَا عَلَى حَاجِبِهِ وَيَسْحَبُهَا مِنْ خَلْفِهِ وَذُرِّيَّتُهُ مِنْ بَعْدِهِ وَهُوَ يُنَادِي وَا ثُبُورَاهُ وَيُنَادُونَ يَا ثُبُورَهُمْ قَالَ عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَهَا مَرَّتَيْنِ حَتَّى يَقِفُوا عَلَى النَّارِ فَيَقُولُ يَا ثُبُورَاهُ وَيَقُولُونَ يَا ثُبُورَهُمْ فَيُقَالُ لَهُمْ {لَا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُورًا وَاحِدًا وَادْعُوا ثُبُورًا كَثِيرًا} قَالَ عَفَّانُ وَذُرِّيَّتُهُ خَلْفَهُ وَهُمْ يَقُولُونَ يَا ثُبُورَهُمْ قَالَ عَفَّانُ حَاجِبَيْهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Doʻzax olovidan boʻlgan kiyimni birinchi boʻlib kiyadigan kishi — Iblisdir. U uni qoshiga qoʻyadi va orqasidan sudrab boradi, zurriyoti esa uning ortidan (boradi). U: ‹Voy halokatim!› deb qichqiradi, ular ham: ‹Voy halokatimiz!› deb qichqiradilar», dedilar. Abdussamad: buni ikki marta (aytdi), dedi. «...toki doʻzax ustida toʻxtaganlaricha. Shunda u: ‹Voy halokatim!› deydi, ular ham: ‹Voy halokatimiz!› deydilar. Bas, ularga: {Bugun bitta halokatni emas, koʻp halokatlarni chaqiringlar} deyiladi». Affon: «va zurriyoti uning ortidan (boradi), ular esa: ‹Voy halokatimiz!› deydilar», dedi. Affon: «uning ikki qoshiga», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дўзах оловидан бўлган кийимни биринчи бўлиб киядиган киши — Иблисдир. У уни қошига қўяди ва орқасидан судраб боради, зурриёти эса унинг ортидан (боради). У: ‹Вой ҳалокатим!› деб қичқиради, улар ҳам: ‹Вой ҳалокатимиз!› деб қичқирадилар», дедилар. Абдуссамад: буни икки марта (айтди), деди. «...токи дўзах устида тўхтаганларича. Шунда у: ‹Вой ҳалокатим!› дейди, улар ҳам: ‹Вой ҳалокатимиз!› дейдилар. Бас, уларга: {Бугун битта ҳалокатни эмас, кўп ҳалокатларни чақиринглар} дейилади». Аффон: «ва зурриёти унинг ортидан (боради), улар эса: ‹Вой ҳалокатимиз!› дейдилар», деди. Аффон: «унинг икки қошига», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَتَبَاهَى النَّاسُ فِي الْمَسَاجِدِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Odamlar masjidlar bilan bir-birlaridan faxrlanib maqtanmaguncha qiyomat qoyim boʻlmaydi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Одамлар масжидлар билан бир-бирларидан фахрланиб мақтанмагунча қиёмат қойим бўлмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ يَوْمَ أُحُدٍ اللَّهُمَّ إِنَّكَ إِنْ تَشَأْ أَنْ لَا تُعْبَدَ فِي الْأَرْضِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Uhud kunida: «Allohim! Agar Sen xohlasang, yer yuzida Senga ibodat qilinmas edi», — der edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Уҳуд кунида: «Аллоҳим! Агар Сен хоҳласанг, ер юзида Сенга ибодат қилинмас эди», — дер эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ آدَمَ تَرَكَهُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَهُ فَجَعَلَ إِبْلِيسُ يُطِيفُ بِهِ يَنْظُرُ إِلَيْهِ فَلَمَّا رَآهُ أَجْوَفَ عَرَفَ أَنَّهُ خَلْقٌ لَا يَتَمَالَكُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Alloh azza va jalla Odamni yaratganida, uni Alloh xohlagancha (holicha) tark etib qoʻydi. Shunda Iblis uning atrofida aylanib, unga qaray boshladi. Uni ichi boʻsh ekanini koʻrgach, u oʻzini tutib turolmaydigan bir maxluq qilib yaratilganini bildi».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Аллоҳ азза ва жалла Одамни яратганида, уни Аллоҳ хоҳлаганча (ҳолича) тарк этиб қўйди. Шунда Иблис унинг атрофида айланиб, унга қарай бошлади. Уни ичи бўш эканини кўргач, у ўзини тутиб туролмайдиган бир махлуқ қилиб яратилганини билди».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَتْ الْحَبَشَةُ يَزْفِنُونَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَرْقُصُونَ وَيَقُولُونَ مُحَمَّدٌ عَبْدٌ صَالِحٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يَقُولُونَ قَالُوا يَقُولُونَ مُحَمَّدٌ عَبْدٌ صَالِحٌ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Habashliklar Rasululloh ﷺning huzurlarida sakrab oʻyin qilar va: «Muhammad — solih banda», der edilar. Rasululloh ﷺ: «Ular nima deyaptilar?» dedilar. Ular: «Muhammad — solih banda, deyaptilar», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Ҳабашликлар Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида сакраб ўйин қилар ва: «Муҳаммад — солиҳ банда», дер эдилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Улар нима деяптилар?» дедилар. Улар: «Муҳаммад — солиҳ банда, деяптилар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُ أَهْلُ الْجَنَّةِ الْجَنَّةَ فَيَبْقَى مِنْهَا مَا شَاءَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَيُنْشِئُ اللَّهُ تَعَالَى لَهَا يَعْنِي خَلْقًا حَتَّى يَمْلَأَهَا
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Jannat ahli jannatga kiradi, undan Alloh azza va jalla xohlagancha (joy) ortib qoladi. Shunda Alloh taolo unga — yaʼni bir xalq — yaratadi, toki uni toʻldirguncha», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат аҳли жаннатга киради, ундан Аллоҳ азза ва жалла хоҳлаганча (жой) ортиб қолади. Шунда Аллоҳ таоло унга — яъни бир халқ — яратади, токи уни тўлдиргунча», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُعْطِيتُ الْكَوْثَرَ فَإِذَا هُوَ نَهَرٌ يَجْرِي كَذَا عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ حَافَّتَاهُ قِبَابُ اللُّؤْلُؤِ لَيْسَ مَشْفُوفًا فَضَرَبْتُ بِيَدِي إِلَى تُرْبَتِهِ فَإِذَا مِسْكَةٌ ذَفِرَةٌ وَإِذَا حَصَاهُ اللُّؤْلُؤُ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Menga Kavsar berildi; qarasam, u yer yuzida shunday oqib turgan bir daryo ekan. Uning ikki qirgʻogʻi durdan boʻlgan gumbazlardir, (usti) yopiq emas. Men qoʻlimni uning tuprogʻiga urdim; qarasam, u qattiq xushboʻy mushk ekan, mayda toshlari esa dur ekan».Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Менга Кавсар берилди; қарасам, у ер юзида шундай оқиб турган бир дарё экан. Унинг икки қирғоғи дурдан бўлган гумбазлардир, (усти) ёпиқ эмас. Мен қўлимни унинг тупроғига урдим; қарасам, у қаттиқ хушбўй мушк экан, майда тошлари эса дур экан».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَى رَجُلٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ يَعُودُهُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا خَالُ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَالَ أَوَخَالٌ أَنَا أَوْ عَمٌّ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا بَلْ خَالٌ فَقَالَ لَهُ قَوْلُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ هُوَ خَيْرٌ لِي قَالَ نَعَمْ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Bani Najjordan boʻlgan bir kishining huzuriga uni yoʻqlab kirdilar va Rasululloh ﷺ unga: «Ey togʻa, ‹La ilaha illalloh› degin», dedilar. U: «Men togʻamanmi yoki amakimi?» dedi. Nabiy ﷺ: «Yoʻq, balki togʻasan», dedilar. U: «‹La ilaha illalloh› deyishim men uchun yaxshimi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Бани Нажжордан бўлган бир кишининг ҳузурига уни йўқлаб кирдилар ва Расулуллоҳ ﷺ унга: «Эй тоға, ‹Ла илаҳа иллаллоҳ› дегин», дедилар. У: «Мен тоғаманми ёки амакими?» деди. Набий ﷺ: «Йўқ, балки тоғасан», дедилар. У: «‹Ла илаҳа иллаллоҳ› дейишим мен учун яхшими?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَسَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصْوَاتًا فَقَالَ مَا هَذَا قَالُوا يُلَقِّحُونَ النَّخْلَ فَقَالَ لَوْ تَرَكُوهُ فَلَمْ يُلَقِّحُوهُ لَصَلُحَ فَتَرَكُوهُ فَلَمْ يُلَقِّحُوهُ فَخَرَجَ شِيصًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَكُمْ قَالُوا تَرَكُوهُ لِمَا قُلْتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ شَيْءٌ مِنْ أَمْرِ دُنْيَاكُمْ فَأَنْتُمْ أَعْلَمُ بِهِ فَإِذَا كَانَ مِنْ أَمْرِ دِينِكُمْ فَإِلَيَّ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ (bir qancha) ovozlarni eshitdilar va: «Bu nima?» dedilar. Ular: «Xurmoni changlatyaptilar», dedilar. U zot: «Agar uni tark etib, changlatmasalar ham yaxshi boʻlar edi», dedilar. Ular uni tark etib, changlatmadilar; xurmo esa puch boʻlib chiqdi. Nabiy ﷺ: «Sizlarga nima boʻldi?» dedilar. Ular: «Siz aytganingiz uchun uni tark etishdi», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Dunyoyingiz ishlaridan biror narsa boʻlsa, sizlar uni yaxshiroq bilasizlar; dinlaringiz ishidan boʻlsa, u menga (tegishli)dir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ (бир қанча) овозларни эшитдилар ва: «Бу нима?» дедилар. Улар: «Хурмони чанглатяптилар», дедилар. У зот: «Агар уни тарк этиб, чанглатмасалар ҳам яхши бўлар эди», дедилар. Улар уни тарк этиб, чанглатмадилар; хурмо эса пуч бўлиб чиқди. Набий ﷺ: «Сизларга нима бўлди?» дедилар. Улар: «Сиз айтганингиз учун уни тарк этишди», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Дунёйингиз ишларидан бирор нарса бўлса, сизлар уни яхшироқ биласизлар; динларингиз ишидан бўлса, у менга (тегишли)дир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آخَى بَيْنَ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ الْجَرَّاحِ وَبَيْنَ أَبِي طَلْحَةَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Abu Ubayda ibn al-Jarroh bilan Abu Talha oʻrtasida birodarlik (qaror) qildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Абу Убайда ибн ал-Жарроҳ билан Абу Талҳа ўртасида биродарлик (қарор) қилдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَتْ تُعْجِبُهُ الْفَاغِيَةُ وَكَانَ أَعْجَبُ الطَّعَامِ إِلَيْهِ الدُّبَّاءَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga fogʻiya (xina guli) yoqar edi; taomlardan esa u zotga eng yoqadigani qovoq edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга фоғия (хина гули) ёқар эди; таомлардан эса у зотга энг ёқадигани қовоқ эди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَكُونُ فِي الصَّلَاةِ فَيَقْرَأُ سُورَةً خَفِيفَةً مِنْ أَجْلِ الْمَرْأَةِ وَبُكَاءِ الصَّبِيِّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda boʻlar edilar-da, ayol (borligi) va bolaning yigʻisi sababli yengil sura oʻqir edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда бўлар эдилар-да, аёл (борлиги) ва боланинг йиғиси сабабли енгил сура ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكُنْتُ أَمْشِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ بُرْدٌ نَجْرَانِيٌّ غَلِيظُ الْحَاشِيَةِ فَأَدْرَكَهُ أَعْرَابِيٌّ فَجَبَذَهُ جَبْذَةً حَتَّى رَأَيْتُ صَفْحَ أَوْ صَفْحَةَ عُنُقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَثَّرَتْ بِهَا حَاشِيَةُ الْبُرْدِ مِنْ شِدَّةِ جَبْذَتِهِ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَعْطِنِي مِنْ مَالِ اللَّهِ الَّذِي عِنْدَكَ فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ فَضَحِكَ ثُمَّ أَمَرَ لَهُ بِعَطَاءٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ bilan yurib borar edim; u zotning egnilarida chetlari qalin najroniy burd bor edi. Shunda bir aʼrobiy u zotga yetib olib, shunday qattiq tortdiki, men Rasululloh ﷺning boʻyinlarida burdning hoshiyasi tortishning zoʻridan iz qoldirganini koʻrdim. Soʻng u: «Ey Muhammad, oldingdagi Allohning molidan menga bergin», dedi. U zot unga oʻgirilib qaradilar, soʻng kuldilar va unga bir ato (inʼom) berishni buyurdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан юриб борар эдим; у зотнинг эгниларида четлари қалин нажроний бурд бор эди. Шунда бир аъробий у зотга етиб олиб, шундай қаттиқ тортдики, мен Расулуллоҳ ﷺнинг бўйинларида бурднинг ҳошияси тортишнинг зўридан из қолдирганини кўрдим. Сўнг у: «Эй Муҳаммад, олдингдаги Аллоҳнинг молидан менга бергин», деди. У зот унга ўгирилиб қарадилар, сўнг кулдилар ва унга бир ато (инъом) беришни буюрдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أيُّوبَ الْغَافِقِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْأَسَدِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّقُوا دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ وَإِنْ كَانَ كَافِرًا فَإِنَّهُ لَيْسَ دُونَهَا حِجَابٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mazlumning duosidan qoʻrqinglar, garchi u kofir boʻlsa ham; chunki uning oldida hech qanday parda yoʻq», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мазлумнинг дуосидан қўрқинглар, гарчи у кофир бўлса ҳам; чунки унинг олдида ҳеч қандай парда йўқ», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعْ مَا يَرِيبُكَ إِلَى مَا لَا يَرِيبُكَ
Va Rasululloh ﷺ: «Seni shubhaga soladigan narsani tashlab, shubhaga solmaydigan narsaga oʻt», dedilar.Ва Расулуллоҳ ﷺ: «Сени шубҳага соладиган нарсани ташлаб, шубҳага солмайдиган нарсага ўт», дедилар.
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا مُحَمَّدُ يَا سَيِّدَنَا وَابْنَ سَيِّدِنَا وَخَيْرَنَا وَابْنَ خَيْرِنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ عَلَيْكُمْ بِتَقْوَاكُمْ وَلَا يَسْتَهْوِيَنَّكُمْ الشَّيْطَانُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ وَاللَّهِ مَا أُحِبُّ أَنْ تَرْفَعُونِي فَوْقَ مَنْزِلَتِي الَّتِي أَنْزَلَنِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Ey Muhammad, ey sayyidimiz va sayyidimizning oʻgʻli, ey eng yaxshimiz va eng yaxshimizning oʻgʻli!» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey odamlar, taqvoyingizni lozim tutinglar; shayton sizlarni yoʻldan urmasin. Men Muhammad ibn Abdullohman, Allohning bandasi va Rasulidirman. Vallohi, Alloh azza va jalla meni tushirgan martabamdan yuqori koʻtarishingizni yoqtirmayman», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Эй Муҳаммад, эй саййидимиз ва саййидимизнинг ўғли, эй энг яхшимиз ва энг яхшимизнинг ўғли!» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй одамлар, тақвойингизни лозим тутинглар; шайтон сизларни йўлдан урмасин. Мен Муҳаммад ибн Абдуллоҳман, Аллоҳнинг бандаси ва Расулидирман. Валлоҳи, Аллоҳ азза ва жалла мени туширган мартабамдан юқори кўтаришингизни ёқтирмайман», дедилар.