وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَأَنْ أَقْعُدَ مَعَ قَوْمٍ يَذْكُرُونَ اللَّهَ مِنْ صَلَاةِ الْغَدَاةِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أُعْتِقَ أَرْبَعَةً مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ وَلَأَنْ أَقْعُدَ مَعَ قَوْمٍ يَذْكُرُونَ اللَّهَ مِنْ صَلَاةِ الْعَصْرِ إِلَى أَنْ تَغْرُبَ الشَّمْسُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أُعْتِقَ أَرْبَعَة» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Bomdod namozidan quyosh chiqquncha Alloh taoloni zikr qilayotgan bir qavm bilan birga oʻtirishim, men uchun Ismoil avlodidan toʻrt (qul)ni ozod qilishimdan koʻra mahbubroqdir. Asr namozidan quyosh botguncha Allohni zikr qilayotgan bir qavm bilan birga oʻtirishim ham, men uchun toʻrt (qul)ni ozod qilishimdan koʻra mahbubroqdir».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бомдод намозидан қуёш чиққунча Аллоҳ таолони зикр қилаётган бир қавм билан бирга ўтиришим, мен учун Исмоил авлодидан тўрт (қул)ни озод қилишимдан кўра маҳбуброқдир. Аср намозидан қуёш ботгунча Аллоҳни зикр қилаётган бир қавм билан бирга ўтиришим ҳам, мен учун тўрт (қул)ни озод қилишимдан кўра маҳбуброқдир».
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى الْفَجْرَ فِي جَمَاعَةٍ ثُمَّ قَعَدَ يَذْكُرُ اللَّهَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ كَانَتْ لَهُ كَأَجْرِ حَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ» . قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «تَامَّةٍ تَامَّةٍ تَامَّةٍ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bomdod namozini jamoat bilan oʻqib, soʻng quyosh chiqquncha oʻtirgan holda Allohni zikr qilsa, keyin ikki rakat namoz oʻqisa, unga bir haj va bir umra savobi boʻladi», dedilar. (Rivoyat qiluvchi) dedi: Rasululloh ﷺ: «Toʻlaligicha, toʻlaligicha, toʻlaligicha», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. (Abu Iso) dedi: Men Muhammad ibn Ismoildan Abu Zilol haqida soʻradim, u: ‹U muqoribul-hadis (hadisi maqbulga yaqin)dir›, dedi. Muhammad: ‹Uning ismi Hilol›, dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бомдод намозини жамоат билан ўқиб, сўнг қуёш чиққунча ўтирган ҳолда Аллоҳни зикр қилса, кейин икки ракат намоз ўқиса, унга бир ҳаж ва бир умра савоби бўлади», дедилар. (Ривоят қилувчи) деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Тўлалигича, тўлалигича, тўлалигича», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. (Абу Исо) деди: Мен Муҳаммад ибн Исмоилдан Абу Зилол ҳақида сўрадим, у: ‹У муқорибул-ҳадис (ҳадиси мақбулга яқин)дир›, деди. Муҳаммад: ‹Унинг исми Ҳилол›, деди.
وَعَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «يَا أَنَسُ اجْعَلْ بَصَرَكَ حَيْثُ تَسْجُدُ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي سُنَنِهِ الْكَبِيرِ مِنْ طَرِيق الْحسن عَن أنس يرفعهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ey Anas, nazaringni sajda qiladigan joyingga qarat», dedilar. Bayhaqiy ‹Sunanul-kabir›da Hasan orqali Anasdan marfuʼ holda rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Эй Анас, назарингни сажда қиладиган жойингга қарат», дедилар. Байҳақий ‹Сунанул-кабир›да Ҳасан орқали Анасдан марфуъ ҳолда ривоят қилган.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا بُنَيَّ إِيَّاكَ وَالِالْتِفَاتَ فِي الصَّلَاةِ فَإِنَّ الِالْتِفَاتَ فِي الصَّلَاةِ هَلَكَةٌ. فَإِنْ كَانَ لابد فَفِي التَّطَوُّع لَا فِي الْفَرْضِيَّة» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Ey oʻgʻilcham, namozda oʻgirilib qarashdan saqlan, chunki namozda oʻgirilib qarash halokatdir. Agar muqarrar (qaramaslik) imkonsiz boʻlsa, u holda nafl namozda (qara), farzda emas», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Эй ўғилчам, намозда ўгирилиб қарашдан сақлан, чунки намозда ўгирилиб қараш ҳалокатдир. Агар муқаррар (қарамаслик) имконсиз бўлса, у ҳолда нафл намозда (қара), фарзда эмас», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
وَعَن أنس قَالَ: أُقِيمَتِ الصَّلَاةُ فَأَقْبَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِوَجْهِهِ فَقَالَ: «أَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ وَتَرَاصُّوا فَإِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِي» . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ. وَفِي الْمُتَّفَقِ عَلَيْهِ قَالَ: «أَتِمُّوا الصُّفُوف فَإِنِّي أَرَاكُم من وَرَاء ظَهْري»
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni iqomat aytildi va Rasululloh ﷺ bizga yuzlanib: «Saflaringizni toʻgʻrilanglar va bir-biringizga yaqin turinglar — chunki men sizlarni orqamdan (ham) koʻraman», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни иқомат айтилди ва Расулуллоҳ ﷺ бизга юзланиб: «Сафларингизни тўғриланглар ва бир-бирингизга яқин туринглар — чунки мен сизларни орқамдан (ҳам) кўраман», — дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «سَوُّوا صُفُوفَكُمْ فَإِنَّ تَسْوِيَةَ الصُّفُوفِ من إِقَامَة الصَّلَاة» . إِلَّا أَنَّ عِنْدَ مُسْلِمٍ: «مِنْ تَمَامِ الصَّلَاةِ»
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Saflaringizni toʻgʻrilang, chunki saflarni toʻgʻrilash namozning mukammalligidandir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сафларингизни тўғриланг, чунки сафларни тўғрилаш намознинг мукаммаллигидандир», дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَتِمُّوا الصَّفَّ الْمُقَدَّمَ ثُمَّ الَّذِي يَلِيهِ فَمَا كَانَ مِنْ نَقْصٍ فَلْيَكُنْ فِي الصَّفّ الْمُؤخر» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Avval oldingi safni toʻldiringlar, soʻng undan keyingisini. Agar bironta kamchilik boʻladigan boʻlsa, u eng oxirgi safda boʻlsin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Аввал олдинги сафни тўлдиринглар, сўнг ундан кейингисини. Агар биронта камчилик бўладиган бўлса, у энг охирги сафда бўлсин», дедилар.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ عَنْ يَمِينِهِ: «اعْتَدِلُوا سَوُّوا صُفُوفَكُمْ» . وَعَنْ يَسَارِهِ: «اعْتَدِلُوا سَوُّوا صُفُوفَكُمْ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻng tomonlariga qarab: «Toʻgʻri turinglar, saflaringizni tekislanglar», der edilar, chap tomonlariga qarab ham: «Toʻgʻri turinglar, saflaringizni tekislanglar», der edilar. Abu Dovud rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўнг томонларига қараб: «Тўғри туринглар, сафларингизни текисланглар», дер эдилар, чап томонларига қараб ҳам: «Тўғри туринглар, сафларингизни текисланглар», дер эдилар. Абу Довуд ривоят қилган.
عَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُول: «اسْتَووا اسْتَوُوا اسْتَوُوا فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَرَاكُمْ من خَلْفي كَمَا أَرَاكُم من بَين يَدي» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Toʻgʻri turing, toʻgʻri turing, toʻgʻri turing. Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, men sizlarni oldimdan koʻrgandek ortimdan ham koʻraman», der edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Тўғри туринг, тўғри туринг, тўғри туринг. Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, мен сизларни олдимдан кўргандек ортимдан ҳам кўраман», дер эдилар.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: صَلَّيْتُ أَنَا وَيَتِيمٌ فِي بَيْتِنَا خَلْفَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأم سليم خلفنا. رَوَاهُ مُسلم
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kechasi men va bir yetim Paygʻambar ﷺ orqasida uyimda namoz oʻqidik; onam (Ummu Sulaym) bizning orqamizda turdi (oʻzi (alohida) saf hosil qilib).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир кечаси мен ва бир етим Пайғамбар ﷺ орқасида уйимда намоз ўқидик; онам (Умму Сулайм) бизнинг орқамизда турди (ўзи (алоҳида) саф ҳосил қилиб).
وَعَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى بِهِ وَبِأُمِّهِ أَوْ خَالَتِهِ قَالَ: فَأَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ وَأَقَامَ الْمَرْأَةَ خَلْفَنَا. رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ unga, uning onasiga yo xolasiga (imomlik qilib) namoz oʻqib berdilar. (Anas) dedi: U zot meni oʻzlarining oʻng tomonlariga turgʻazdilar, ayolni esa orqamizga turgʻazdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ унга, унинг онасига ё холасига (имомлик қилиб) намоз ўқиб бердилар. (Анас) деди: У зот мени ўзларининг ўнг томонларига турғаздилар, аёлни эса орқамизга турғаздилар.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: اسْتَخْلَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْنَ أُمِّ مَكْتُومٍ يَؤُمُّ النَّاس وَهُوَ أعمى. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ibn Ummi Maktumni odamlarga imom boʻlib namoz oʻqib berish uchun oʻrinbosar qilib tayinladilar, holbuki u koʻzi ojiz edi. Abu Dovud rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Ибн Умми Мактумни одамларга имом бўлиб намоз ўқиб бериш учун ўринбосар қилиб тайинладилар, ҳолбуки у кўзи ожиз эди. Абу Довуд ривоят қилган.
عَنْ أَنَسٍ قَالَ: مَا صَلَّيْتُ وَرَاءَ إِمَامٍ قَطُّ أَخَفَّ صَلَاةً وَلَا أَتَمَّ صَلَاةً مِنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنْ كَانَ لَيَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَيُخَفِّفُ مَخَافَةَ أَنْ تُفْتَنَ أمه
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men hech bir imom orqasida Paygʻambar ﷺ orqasidagidan koʻproq yengil va toʻkis namoz oʻqimagan edim; u zot bola yigʻisini eshitsa, bolaning onasini qiynab qoʻymaslik uchun namozni qisqartirar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен ҳеч бир имом орқасида Пайғамбар ﷺ орқасидагидан кўпроқ енгил ва тўкис намоз ўқимаган эдим; у зот бола йиғисини эшица, боланинг онасини қийнаб қўймаслик учун намозни қисқартирар эдилар.
وَعَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنِّي لَأَدْخُلُ فِي الصَّلَاةِ وَأَنَا أُرِيدُ إِطَالَتَهَا فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَأَتَجَوَّزُ فِي صَلَاتِي مِمَّا أَعْلَمُ مِنْ شِدَّةِ وجد أمه من بكائه» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men namozni choʻzishni istagan holda unga kirsam, soʻng chaqaloqning yigʻisini eshitib qolsam, onasiga uning yigʻisi sababli qanchalik ogʻir botishini bilganim uchun namozimni qisqa qilaman», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен намозни чўзишни истаган ҳолда унга кирсам, сўнг чақалоқнинг йиғисини эшитиб қолсам, онасига унинг йиғиси сабабли қанчалик оғир ботишини билганим учун намозимни қисқа қиламан», дедилар.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ: أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي إِمَامُكُمْ فَلَا تَسْبِقُونِي بِالرُّكُوعِ وَلَا بِالسُّجُودِ وَلَا بِالْقِيَامِ وَلَا بِالِانْصِرَافِ: فَإِنِّي أَرَاكُمْ أَمَامِي وَمن خَلْفي ". رَوَاهُ مُسلم
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Rasululloh ﷺ bizga (imom boʻlib) namoz oʻqib berdilar. Namozni tugatgach, yuzlarini bizga oʻgirib: «Ey odamlar! Men sizning imomingizman, shuning uchun rukuʼda ham, sajdada ham, qiyomda ham, (namozdan) chiqishda ham mendan oʻzib ketmangiz, chunki men sizlarni oldimdan ham, ortimdan ham koʻrib turaman», — dedilar. Soʻng: «Muhammadning joni Qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, agar men koʻrgan narsani koʻrganingizda, oz kular, koʻp yigʻlardingiz», — dedilar. Ular: «Nimani koʻrdingiz, yo Rasululloh?» — dedilar. U: «Jannat va doʻzaxni koʻrdim», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ бизга (имом бўлиб) намоз ўқиб бердилар. Намозни тугатгач, юзларини бизга ўгириб: «Эй одамлар! Мен сизнинг имомингизман, шунинг учун рукуъда ҳам, саждада ҳам, қиёмда ҳам, (намоздан) чиқишда ҳам мендан ўзиб кетмангиз, чунки мен сизларни олдимдан ҳам, ортимдан ҳам кўриб тураман», — дедилар. Сўнг: «Муҳаммаднинг жони Қўлида бўлган Зот билан қасамки, агар мен кўрган нарсани кўрганингизда, оз кулар, кўп йиғлардингиз», — дедилар. Улар: «Нимани кўрдингиз, ё Расулуллоҳ?» — дедилар. У: «Жаннат ва дўзахни кўрдим», — дедилар.
وَعَنْ أَنَسٍ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكِبَ فَرَسًا فَصُرِعَ عَنْهُ فَجُحِشَ شِقُّهُ الْأَيْمَنُ فَصَلَّى صَلَاةً مِنَ الصَّلَوَاتِ وَهُوَ قَاعِدٌ فَصَلَّيْنَا وَرَاءَهُ قُعُودًا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ: «إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا صَلَّى قَائِما فصلوا قيَاما فَإِذا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبنَا وَلَك الْحَمد وَإِذا صلى قَائِما فصلوا قيَاما وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَجْمَعُونَ»
قَالَ الْحُمَيْدِيُّ: قَوْلُهُ: «إِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا» هُوَ فِي مَرَضِهِ الْقَدِيمِ ثُمَّ صَلَّى بَعْدَ ذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا وَالنَّاسُ خَلْفَهُ قِيَامٌ لَمْ يَأْمُرْهُمْ بِالْقُعُودِ وَإِنَّمَا يُؤْخَذُ بِالْآخِرِ فَالْآخِرِ مِنْ فِعْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. هَذَا لَفْظُ الْبُخَارِيِّ. وَاتَّفَقَ مُسْلِمٌ إِلَى أَجْمَعُونَ. وَزَادَ فِي رِوَايَةٍ: «فَلَا تختلفوا عَلَيْهِ وَإِذا سجد فاسجدوا»
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Rasululloh ﷺ otga mindilar va yiqilib, (badanlarining) oʻng tomoni shikastlandi. U zot namozlaridan birini oʻtirgan holda oʻqidilar, biz ham u zot orqasida oʻtirgan holda oʻqidik. U zot namozni tugatgach: «Imomga ergashiladi. U tik turib oʻqisa, tik turib oʻqinglar; u rukuʼ qilsa, rukuʼ qilinglar; u (boshini) koʻtarsa, koʻtaringlar; u ‹Samiʼalloohu liman hamidah› desa, ‹Robbana va lakal-hamd› denglar; u tik turib oʻqisa, tik turib oʻqinglar; u oʻtirgan holda oʻqisa, (hammangiz) oʻtirgan holda oʻqinglar», — dedilar. Humayd dedi: Paygʻambar ﷺ ning «U (imom) oʻtirgan holda oʻqisa, oʻtirgan holda oʻqinglar» degan soʻzlari u zotning avvalgi kasalligida (hayotlarining boshlarida) aytilgan edi; lekin Paygʻambar ﷺ keyin (soʻnggi kasallikda) oʻtirgan holda oʻqidilar, odamlar esa u zot orqasida tik turib oʻqir edi va Paygʻambar ﷺ ularga oʻtirishni buyurmadilar. Biz Paygʻambar ﷺ ning eng soʻnggi amallariga ergashishimiz (kerak).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ отга миндилар ва йиқилиб, (баданларининг) ўнг томони шикастланди. У зот намозларидан бирини ўтирган ҳолда ўқидилар, биз ҳам у зот орқасида ўтирган ҳолда ўқидик. У зот намозни тугатгач: «Имомга эргашилади. У тик туриб ўқиса, тик туриб ўқинглар; у рукуъ қилса, рукуъ қилинглар; у (бошини) кўтарса, кўтаринглар; у ‹Самиъаллооҳу лиман ҳамидаҳ› деса, ‹Роббана ва лакал-ҳамд› денглар; у тик туриб ўқиса, тик туриб ўқинглар; у ўтирган ҳолда ўқиса, (ҳаммангиз) ўтирган ҳолда ўқинглар», — дедилар. Ҳумайд деди: Пайғамбар ﷺ нинг «У (имом) ўтирган ҳолда ўқиса, ўтирган ҳолда ўқинглар» деган сўзлари у зотнинг аввалги касаллигида (ҳаётларининг бошларида) айтилган эди; лекин Пайғамбар ﷺ кейин (сўнгги касалликда) ўтирган ҳолда ўқидилар, одамлар эса у зот орқасида тик туриб ўқир эди ва Пайғамбар ﷺ уларга ўтиришни буюрмадилар. Биз Пайғамбар ﷺ нинг энг сўнгги амалларига эргашишимиз (керак).
وَعَنِ الْمُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ عَنِ التَّطَوُّعِ بَعْدَ الْعَصْرِ فَقَالَ: كَانَ عُمَرُ يَضْرِبُ الْأَيْدِيَ عَلَى صَلَاةٍ بَعْدَ الْعَصْرِ وَكُنَّا نُصْلِي عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَيْنِ بَعْدَ غُرُوبِ الشَّمْس قبل صَلَاةِ الْمَغْرِبِ فَقُلْتُ لَهُ: أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّيهِمَا؟ قَالَ: كَانَ يَرَانَا نُصَلِّيهِمَا فَلَمْ يَأْمُرْنَا وَلَمْ يَنْهَنَا. رَوَاهُ مُسلم
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Umar asrdan keyin namoz oʻqiganlar(ning qoʻli)ga urar edi, biz esa Nabiy ﷺ zamonida quyosh botgandan keyin, shom namozidan oldin ikki rakaat oʻqir edik». (Soʻralganda:) «Rasululloh ﷺ ularni oʻqiganmidilar?» (deyildi). U: «U zot bizning ularni oʻqiyotganimizni koʻrar edilar, biroq na buyurar, na qaytarar edilar», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Умар асрдан кейин намоз ўқиганлар(нинг қўли)га урар эди, биз эса Набий ﷺ замонида қуёш ботгандан кейин, шом намозидан олдин икки ракаат ўқир эдик». (Сўралганда:) «Расулуллоҳ ﷺ уларни ўқиганмидилар?» (дейилди). У: «У зот бизнинг уларни ўқиётганимизни кўрар эдилар, бироқ на буюрар, на қайтарар эдилар», деди.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كُنَّا بِالْمَدِينَةِ فَإِذَا أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ لِصَلَاةِ الْمَغْرِبِ ابْتَدَرُوا السَّوَارِيَ فَرَكَعُوا رَكْعَتَيْنِ حَتَّى إِنَّ الرَّجُلَ الْغَرِيبَ لَيَدْخُلُ الْمَسْجِدَ فَيَحْسَبُ أَنَّ الصَّلَاةَ قَدْ صُلِّيَتْ مِنْ كَثْرَةِ مَنْ يُصَلِّيهمَا. رَوَاهُ مُسلم
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Madinada edik. Muazzin shom namoziga azon aytsa, (odamlar) ustunlar tomon shoshilib, ikki rakaatdan, ikki rakaatdan oʻqir edilar. Hatto gʻarib (notanish) kishi masjidga kirib, ularni oʻqiyotganlarning koʻpligidan namoz allaqachon oʻqib boʻlingan deb oʻylar edi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз Мадинада эдик. Муаззин шом намозига азон айтса, (одамлар) устунлар томон шошилиб, икки ракаатдан, икки ракаатдан ўқир эдилар. Ҳатто ғариб (нотаниш) киши масжидга кириб, уларни ўқиётганларнинг кўплигидан намоз аллақачон ўқиб бўлинган деб ўйлар эди».
وَعَن أنس قَالَ: مَا كُنَّا نَشَاءُ أَنْ نَرَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي اللَّيْلِ مُصَلِّيًا إِلَّا رَأَيْنَاهُ وَلَا نَشَاءُ أَنْ نَرَاهُ نَائِما إِلَّا رَأَيْنَاهُ. رَوَاهُ النَّسَائِيّ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺni kechasi namoz oʻqiyotgan holda koʻrishni istasak, albatta shu holda koʻrar edik; uxlab yotgan holda koʻrishni istasak ham, albatta shu holda koʻrar edik», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз Расулуллоҳ ﷺни кечаси намоз ўқиётган ҳолда кўришни истасак, албатта шу ҳолда кўрар эдик; ухлаб ётган ҳолда кўришни истасак ҳам, албатта шу ҳолда кўрар эдик», деди.
عَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُفْطِرُ مِنَ الشَّهْرِ حَتَّى يُظَنَّ أَنْ لَا يَصُومَ مِنْهُ وَيَصُومُ حَتَّى يُظَنَّ أَنْ لَا يُفْطِرَ مِنْهُ شَيْئًا وَكَانَ لَا تَشَاءُ أَنْ تَرَاهُ مِنَ اللَّيْلِ مُصَلِّيًا إِلَّا رَأَيْتَهُ وَلَا نَائِمًا إِلَّا رَأَيْتَهُ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Baʼzan Rasululloh ﷺ (shunchalik koʻp kun) roʻza tutmas edilarki, biz u zot oʻsha oyda roʻza tutmaydi, deb oʻylar edik; va baʼzan (shunchalik koʻp kun) roʻza tutar edilarki, biz u zot oʻsha oy davomida roʻzani tark etmaydi, deb oʻylar edik. (Kechadagi namoz va uyqusiga kelsa,) agar uni kechasi namoz oʻqiyotgan holda koʻrmoqchi boʻlsang, koʻra olar eding; agar uni uxlab yotgan holda koʻrmoqchi boʻlsang, koʻra olar eding.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Баъзан Расулуллоҳ ﷺ (шунчалик кўп кун) рўза тутмас эдиларки, биз у зот ўша ойда рўза тутмайди, деб ўйлар эдик; ва баъзан (шунчалик кўп кун) рўза тутар эдиларки, биз у зот ўша ой давомида рўзани тарк этмайди, деб ўйлар эдик. (Кечадаги намоз ва уйқусига келса,) агар уни кечаси намоз ўқиётган ҳолда кўрмоқчи бўлсанг, кўра олар эдинг; агар уни ухлаб ётган ҳолда кўрмоқчи бўлсанг, кўра олар эдинг.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " لِيُصَلِّ أَحَدُكُمْ نَشَاطَهُ وَإِذَا فَتَرَ فَلْيَقْعُدْ)
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringiz gʻayrati boʻlgunicha namoz oʻqisin, sustlashib qolsa esa oʻtirsin (toʻxtasin)», dedilar. Muttafaqun alayh.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирингиз ғайрати бўлгунича намоз ўқисин, сустлашиб қолса эса ўтирсин (тўхтасин)», дедилар. Муттафақун алайҳ.
وَسُئِلَ أَن بْنُ مَالِكٍ عَنِ الْقُنُوتِ. فَقَالَ: قَنَتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدُ الرُّكُوعِ وَفِي رِوَايَةٍ: قَبْلَ الرُّكُوعِ وَبَعْدَهُ. رَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: undan qunut haqida soʻralganda, u: «Rasululloh ﷺ rukudan keyin qunut tutdilar», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: ундан қунут ҳақида сўралганда, у: «Расулуллоҳ ﷺ рукудан кейин қунут тутдилар», деди.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى الضُّحَى ثِنْتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً بَنَى اللَّهُ لَهُ قَصْرًا مَنْ ذَهَبٍ فِي الْجَنَّةِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim zuho namozini oʻn ikki rakaat oʻqisa, Alloh unga jannatda oltindan qasr (saroy) bino qiladi», dedilar. (Rovi) aytdi: Bu bobda Ummu Honiʼ, Abu Hurayra, Nuaym ibn Hammor, Abu Zar, Oisha, Abu Umoma, Utba ibn Abd as-Sulamiy, Ibn Abu Avfo, Abu Said, Zayd ibn Arqam va Ibn Abbosdan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Anasning hadisi gʻaribdir, uni faqat shu yoʻl bilangina bilamiz.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким зуҳо намозини ўн икки ракаат ўқиса, Аллоҳ унга жаннатда олтиндан қаср (сарой) бино қилади», дедилар. (Рови) айтди: Бу бобда Умму Ҳониъ, Абу Ҳурайра, Нуайм ибн Ҳаммор, Абу Зар, Оиша, Абу Умома, Утба ибн Абд ас-Суламий, Ибн Абу Авфо, Абу Саид, Зайд ибн Арқам ва Ибн Аббосдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Анаснинг ҳадиси ғарибдир, уни фақат шу йўл билангина биламиз.
عَنْ أَنَسٍ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ بِالْمَدِينَةِ أَرْبَعًا وَصَلَّى الْعَصْر بِذِي الحليفة رَكْعَتَيْنِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Madinada peshin namozini toʻrt rakaat oʻqidilar, Zul-Hulayfada esa asr namozini ikki rakaat oʻqidilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Мадинада пешин намозини тўрт ракаат ўқидилар, Зул-Ҳулайфада эса аср намозини икки ракаат ўқидилар.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَافَرَ وَأَرَادَ أَنْ يَتَطَوَّعَ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ بِنَاقَتِهِ فَكَبَّرَ ثُمَّ صَلَّى حَيْثُ وَجهه ركابه. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ safarga chiqib nafl namoz oʻqimoqchi boʻlsalar, tuyalarini qiblaga qaratib takbir aytar, soʻng ulovlari qay tomonga yuzlantirsa, oʻsha tomonga qarab oʻqir edilar. Abu Dovud rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сафарга чиқиб нафл намоз ўқимоқчи бўлсалар, туяларини қиблага қаратиб такбир айтар, сўнг уловлари қай томонга юзлантирса, ўша томонга қараб ўқир эдилар. Абу Довуд ривоят қилган.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْتَمِسُوا السَّاعَةَ الَّتِي تُرْجَى فِي وَيَوْم الْجُمُعَةِ بَعْدَ الْعَصْرِ إِلَى غَيْبُوبَةِ الشَّمْسِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Juma kunida umid qilinadigan (mustajob) soatni asr namozidan keyin quyosh botguncha boʻlgan vaqtda izlanglar», dedilar. Termiziy rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жума кунида умид қилинадиган (мустажоб) соатни аср намозидан кейин қуёш ботгунча бўлган вақтда изланглар», дедилар. Термизий ривоят қилган.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ رَجَبٌ قَالَ: «اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي رَجَبٍ وَشَعْبَانَ وَبَلِّغْنَا رَمَضَانَ» قَالَ: وَكَانَ يَقُولُ: «لَيْلَةُ الْجُمُعَةِ لَيْلَةٌ أَغَرُّ وَيَوْمُ الْجُمُعَةِ يَوْمٌ أَزْهَرُ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي الدَّعَوَاتِ الْكَبِيرِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Rajab (oyi) kirganda: «Allohim, bizga Rajab va Shaʼbonni muborak qil va bizni Ramazonga yetkaz», derdilar. U zot yana: «Juma kechasi nurli kecha, juma kuni esa yorugʻ kundir», derdilar. Bayhaqiy uni ad-Daʼavot al-kabirda rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Ражаб (ойи) кирганда: «Аллоҳим, бизга Ражаб ва Шаъбонни муборак қил ва бизни Рамазонга етказ», дердилар. У зот яна: «Жума кечаси нурли кеча, жума куни эса ёруғ кундир», дердилар. Байҳақий уни ад-Даъавот ал-кабирда ривоят қилган.
عَنْ أَنَسٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي الْجُمُعَةَ حِينَ تَمِيلُ الشَّمْسُ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ juma namozini peshindan keyin darrov oʻqir edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ жума намозини пешиндан кейин дарров ўқир эдилар.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اشْتَدَّ الْبَرْدُ بَكَّرَ بِالصَّلَاةِ وَإِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ أَبْرَدَ بِالصَّلَاةِ. يَعْنِي الْجُمُعَةَ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ juda sovuq boʻlsa, namozni (yaʼni juma namozini) ertaroq oʻqir; juda issiq boʻlsa, namozni kechiktirar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ жуда совуқ бўлса, намозни (яъни жума намозини) эртароқ ўқир; жуда иссиқ бўлса, намозни кечиктирар эдилар.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَغْدُو يَوْمَ الْفِطْرِ حَتَّى يَأْكُلَ تَمَرَاتٍ وَيَأْكُلَهُنَّ وِتْرًا. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Iyd-ul-fitr kuni — biror xurmo yemay turib — hech (namozga) chiqmas edilar. Anas yana rivoyat qildi: Paygʻambar ﷺ toq sonda xurmo yer edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Ийд-ул-фитр куни — бирор хурмо емай туриб — ҳеч (намозга) чиқмас эдилар. Анас яна ривоят қилди: Пайғамбар ﷺ тоқ сонда хурмо ер эдилар.
عَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وَلَهُمْ يَوْمَانِ يَلْعَبُونَ فِيهِمَا فَقَالَ: «مَا هَذَانِ الْيَوْمَانِ؟» قَالُوا: كُنَّا نَلْعَبُ فِيهِمَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " قَدْ أَبْدَلَكُمُ اللَّهُ بِهِمَا خَيْرًا مِنْهُمَا: يَوْمَ الْأَضْحَى وَيَوْمَ الْفِطْرِ ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida, odamlar oʻynab-kulib oʻtkazadigan ikki kunlari bor edi. U zot: «Bu ikki kun qanaqa kunlar?» dedilar. Ular: «Biz johiliyat davrida bu (ikki) kunda oʻynab-kular edik», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh sizlarga bu ikki kunning oʻrniga ulardan koʻra yaxshiroq boʻlgan ikki kunni — Qurbon kuni va Fitr kunini berdi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келганларида, одамлар ўйнаб-кулиб ўтказадиган икки кунлари бор эди. У зот: «Бу икки кун қанақа кунлар?» дедилар. Улар: «Биз жоҳилият даврида бу (икки) кунда ўйнаб-кулар эдик», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ сизларга бу икки куннинг ўрнига улардан кўра яхшироқ бўлган икки кунни — Қурбон куни ва Фитр кунини берди», дедилар.
عَن أنس قَالَ: ضَحَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَبْشَيْنِ أَمْلَحَيْنِ أَقْرَنَيْنِ ذَبَحَهُمَا بِيَدِهِ وَسَمَّى وَكبر قَالَ: رَأَيْته وضاعا قَدَمَهُ عَلَى صِفَاحِهِمَا وَيَقُولُ: «بِسْمِ اللَّهِ وَاللَّهُ أكبر»
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u: «Rasululloh ﷺ shoxli, oqimtir ikkita qoʻchqorni qurbonlik qildilar. Ularni oʻz qoʻllari bilan soʻydilar, ‹Bismillah› deb (Allohning nomini zikr qilib), takbir aytdilar va oyoqlarini ularning yon tomonlariga qoʻydilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у: «Расулуллоҳ ﷺ шохли, оқимтир иккита қўчқорни қурбонлик қилдилар. Уларни ўз қўллари билан сўйдилар, ‹Бисмиллаҳ› деб (Аллоҳнинг номини зикр қилиб), такбир айтдилар ва оёқларини уларнинг ён томонларига қўйдилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَيْءٍ مِنْ دُعَائِهِ إِلَّا فِي الِاسْتِسْقَاءِ فَإِنَّهُ يَرْفَعُ حَتَّى يرى بَيَاض إبطَيْهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ istisqodan boshqa hech bir duolarida qoʻllarini koʻtarmas edilar. Shuʼba aytadi: Men Sobitga: «Buni sen Anasdan eshitganmisan?» dedim. U: «Subhanalloh!» dedi. Men: «Eshitganmisan?» dedim. U: «Subhanalloh!» dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ истисқодан бошқа ҳеч бир дуоларида қўлларини кўтармас эдилар. Шуъба айтади: Мен Собитга: «Буни сен Анасдан эшитганмисан?» дедим. У: «Субҳаналлоҳ!» деди. Мен: «Эшитганмисан?» дедим. У: «Субҳаналлоҳ!» деди.
وَعَنْ أَنَسٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَسْقَى فَأَشَارَ بِظَهْرِ كَفَّيْهِ إِلَى السَّمَاءِ. رَوَاهُ مُسلم
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ yomgʻir tilab duo qildilar va kaftlarining orqasi bilan osmonga ishora qildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ёмғир тилаб дуо қилдилар ва кафтларининг орқаси билан осмонга ишора қилдилар.
وَعَن أنس قَالَ: أَصَابَنَا وَنَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَطَرٌ قَالَ: فَحَسَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَوْبَهُ حَتَّى أَصَابَهُ مِنَ الْمَطَرِ فَقُلْنَا: يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ صَنَعْتَ هَذَا؟ قَالَ: «لِأَنَّهُ حَدِيثُ عَهْدٍ بربه» . رَوَاهُ مُسلم
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga ekanimizda bizga yomgʻir yogʻdi. (Anas) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ kiyimlarini (badanlarining bir qismidan) ochib qoʻydilar, hatto unga yomgʻir tegdi. Biz: «Yo Rasululloh! Nega bunday qildingiz?» dedik. U zot: «Chunki u (yomgʻir) Robbi taoloning huzuridan endigina kelgan», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эканимизда бизга ёмғир ёғди. (Анас) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ кийимларини (баданларининг бир қисмидан) очиб қўйдилар, ҳатто унга ёмғир тегди. Биз: «Ё Расулуллоҳ! Нега бундай қилдингиз?» дедик. У зот: «Чунки у (ёмғир) Робби таолонинг ҳузуридан эндигина келган», дедилар.
وَعَنْ أَنَسٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ كَانَ إِذْ قحطوا استسقى بالبعاس بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ: اللَّهُمَّ إِنَّا كُنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّنَا فَتَسْقِينَا وَإِنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِعَمِّ نَبِيِّنَا فَاسْقِنَا. قَالَ: فَيُسْقَوْنَ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Qurgʻoqchilik ularga tahdid solganda, Umar ibn al-Xattob Abbos ibn Abdulmuttalibdan yomgʻir uchun Allohga duo qilishni soʻrar edi. U: «Allohim, biz Paygʻambarimizdan Senga yomgʻir uchun duo qilishni soʻrar edik va Sen bizni yomgʻir bilan siylar eding; endi biz u zotning amakisidan Senga yomgʻir uchun duo qilishni soʻraymiz. Allohim, bizni yomgʻir bilan siyla», — der edi. Bas, yomgʻir yogʻar edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Қурғоқчилик уларга таҳдид солганда, Умар ибн ал-Хаттоб Аббос ибн Абдулмутталибдан ёмғир учун Аллоҳга дуо қилишни сўрар эди. У: «Аллоҳим, биз Пайғамбаримиздан Сенга ёмғир учун дуо қилишни сўрар эдик ва Сен бизни ёмғир билан сийлар эдинг; энди биз у зотнинг амакисидан Сенга ёмғир учун дуо қилишни сўраймиз. Аллоҳим, бизни ёмғир билан сийла», — дер эди. Бас, ёмғир ёғар эди.
وَعَن أَنَسٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: " قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى: إِذَا ابْتَلَيْتُ عَبْدِي بِحَبِيبَتَيْهِ ثُمَّ صَبَرَ عَوَّضْتُهُ مِنْهُمَا الْجنَّة " يُرِيد عَيْنَيْهِ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ shunday deganlarini eshitdim: «Alloh subhonahu va taolo dedi: ‹Bandamni ikki suyuklisi (yaʼni ikki koʻzi) bilan sinaganimda, u sabr qilsa, ularning evaziga unga jannatni beraman›», dedilar. Buxoriy rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ шундай деганларини эшитдим: «Аллоҳ субҳонаҳу ва таоло деди: ‹Бандамни икки суюклиси (яъни икки кўзи) билан синаганимда, у сабр қилса, уларнинг эвазига унга жаннатни бераман›», дедилар. Бухорий ривоят қилган.
وَعَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " إِذَا ابْتُلِيَ الْمُسْلِمُ بِبَلَاءٍ فِي جَسَدِهِ قِيلَ لِلْمَلَكِ: اكْتُبْ لَهُ صَالِحَ عَمَلِهِ الَّذِي كَانَ يَعْمَلُ فَإِنْ شَفَاهُ غَسَّلَهُ وَطَهَّرَهُ وَإِنْ قَبَضَهُ غَفَرَ لَهُ وَرَحِمَهُ ". رَوَاهُمَا فِي شرح السّنة
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Musulmon kishi tanasida biror balo bilan sinalganda, farishtaga: ‹Unga qilib yurgan solih amallarini yozib bor›, deyiladi. Bas, agar (Alloh) unga shifo bersa, uni (gunohlaridan) yuvib poklaydi; agar jonini olsa, uni magʻfirat qilib, unga rahm etadi», dedilar. Bularning ikkalasini ‹Sharh us-sunna›da rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мусулмон киши танасида бирор бало билан синалганда, фариштага: ‹Унга қилиб юрган солиҳ амалларини ёзиб бор›, дейилади. Бас, агар (Аллоҳ) унга шифо берса, уни (гуноҳларидан) ювиб поклайди; агар жонини олса, уни мағфират қилиб, унга раҳм этади», дедилар. Буларнинг иккаласини ‹Шарҳ ус-сунна›да ривоят қилган.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا أَرَادَ اللَّهُ تَعَالَى بِعَبْدِهِ الْخَيْرَ عَجَّلَ لَهُ الْعُقُوبَةَ فِي الدُّنْيَا وَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِعَبْدِهِ الشَّرَّ أَمْسَكَ عَنْهُ بِذَنْبِهِ حَتَّى يُوَافِيَهُ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh bir bandasiga yaxshilikni iroda qilsa, uning jazosini dunyoda tezlatadi; bandasiga yomonlikni iroda qilsa, gunohi sababli (jazosini) ushlab turadi, toki qiyomat kunida unga toʻliq beriladi», dedilar. Shu isnod bilan Nabiy ﷺdan (rivoyat qilinadiki): «Albatta, ajrning kattaligi baloning kattaligiga qarabdir. Alloh bir qavmni sevsa, ularni sinaydi; kim rozi boʻlsa, unga rizolik bordir, kim gʻazablansa, unga gʻazab bordir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis bu yoʻldan hasan gʻaribdir.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ бир бандасига яхшиликни ирода қилса, унинг жазосини дунёда тезлатади; бандасига ёмонликни ирода қилса, гуноҳи сабабли (жазосини) ушлаб туради, токи қиёмат кунида унга тўлиқ берилади», дедилар. Шу иснод билан Набий ﷺдан (ривоят қилинадики): «Албатта, ажрнинг катталиги балонинг катталигига қарабдир. Аллоҳ бир қавмни севса, уларни синайди; ким рози бўлса, унга ризолик бордир, ким ғазабланса, унга ғазаб бордир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис бу йўлдан ҳасан ғарибдир.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ عِظَمَ الْجَزَاءِ مَعَ عِظَمِ الْبَلَاءِ وَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا أَحَبَّ قَوْمًا ابْتَلَاهُمْ فَمَنْ رَضِيَ فَلَهُ الرِّضَا وَمَنْ سَخِطَ فَلَهُ السَّخَطُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَه
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh bir bandasiga yaxshilikni iroda qilsa, uning jazosini dunyoda tezlatadi; bandasiga yomonlikni iroda qilsa, gunohi sababli (jazosini) ushlab turadi, toki qiyomat kunida unga toʻliq beriladi», dedilar. Shu isnod bilan Nabiy ﷺdan (rivoyat qilinadiki): «Albatta, ajrning kattaligi baloning kattaligiga qarabdir. Alloh bir qavmni sevsa, ularni sinaydi; kim rozi boʻlsa, unga rizolik bordir, kim gʻazablansa, unga gʻazab bordir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis bu yoʻldan hasan gʻaribdir.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ бир бандасига яхшиликни ирода қилса, унинг жазосини дунёда тезлатади; бандасига ёмонликни ирода қилса, гуноҳи сабабли (жазосини) ушлаб туради, токи қиёмат кунида унга тўлиқ берилади», дедилар. Шу иснод билан Набий ﷺдан (ривоят қилинадики): «Албатта, ажрнинг катталиги балонинг катталигига қарабдир. Аллоҳ бир қавмни севса, уларни синайди; ким рози бўлса, унга ризолик бордир, ким ғазабланса, унга ғазаб бордир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис бу йўлдан ҳасан ғарибдир.