وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْزُو بِأُمِّ سُلَيْمٍ وَنِسْوَةٍ مِنَ الْأَنْصَارِ مَعَهُ إِذَا غَزَا يَسْقِينَ الْمَاءَ وَيُدَاوِينَ الْجَرْحَى. رَوَاهُ مُسلم
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U dedi: «Rasululloh ﷺ gʻazotga chiqsalar, Ummu Sulaym va ansordan boʻlgan ayollarni oʻzlari bilan olib gʻazot qilar edilar. Ular (jangchilarga) suv ichirar va yaradorlarni davolar edilar».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У деди: «Расулуллоҳ ﷺ ғазотга чиқсалар, Умму Сулайм ва ансордан бўлган аёлларни ўзлари билан олиб ғазот қилар эдилар. Улар (жангчиларга) сув ичирар ва ярадорларни даволар эдилар».
وَعَنْ أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «انْطَلِقُوا بِاسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ وعَلى ملِّة رسولِ الله لَا تقْتُلوا شَيْخًا فَانِيًا وَلَا طِفْلًا صَغِيرًا وَلَا امْرَأَةً وَلَا تَغُلُّوا وَضُمُّوا غَنَائِمَكُمْ وَأَصْلِحُوا وَأَحْسِنُوا فَإِنَّ اللَّهَ يحبُّ المحسنينَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) rivoyat qiladi: Rasululloh ﷺ: «Alloh nomi bilan, Allohga tavakkal qilib va Allohning Rasuli millati (dini) uzra (jangga) yuringlar. Keksayib qolgan qarini, goʻdakni, kichik bolani va ayolni oʻldirmanglar; gʻanimatdan oʻgʻirlamanglar, balki oʻljalaringizni (bir joyga) yigʻinglar, (ishlaringizni) isloh qilinglar va yaxshilik qilinglar. {Albatta, Alloh yaxshilik qiluvchilarni sevadi} (Baqara 195)», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) ривоят қилади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ номи билан, Аллоҳга таваккал қилиб ва Аллоҳнинг Расули миллати (дини) узра (жангга) юринглар. Кексайиб қолган қарини, гўдакни, кичик болани ва аёлни ўлдирманглар; ғаниматдан ўғирламанглар, балки ўлжаларингизни (бир жойга) йиғинглар, (ишларингизни) ислоҳ қилинглар ва яхшилик қилинглар. {Албатта, Аллоҳ яхшилик қилувчиларни севади} (Бақара 195)», дедилар.
وَعَن أنسٍ: أَنَّ ثَمَانِينَ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ هَبَطُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ جَبَلِ التَّنْعِيمِ مُتَسَلِّحِينَ يُرِيدُونَ غِرَّةَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابِهِ فَأَخَذَهُمْ سِلْمًا فَاسْتَحْيَاهُمْ. وَفِي رِوَايَةٍ: فَأَعْتَقَهُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى (وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ ببطنِ مكةَ)
رَوَاهُ مُسلم
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Makka ahlidan saksonta kishi qurollangan holda Tanʼim togʻidan Rasululloh ﷺ ning ustiga tushdilar — Nabiy ﷺ va sahobalarini gʻaflatda ilinmoqchi boʻldilar. Lekin u zot ularni asir oldilar va tirik qoldirdilar. Shunda Alloh azza va jalla: {U sizlarni ular ustidan gʻolib qilganidan soʻng, Makka vodiysida ularning qoʻllarini sizlardan, sizlarning qoʻllaringizni ulardan toʻsib qoʻygan Zotdir} (Fath 24) — (oyatini) nozil qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Макка аҳлидан саксонта киши қуролланган ҳолда Танъим тоғидан Расулуллоҳ ﷺ нинг устига тушдилар — Набий ﷺ ва саҳобаларини ғафлатда илинмоқчи бўлдилар. Лекин у зот уларни асир олдилар ва тирик қолдирдилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {У сизларни улар устидан ғолиб қилганидан сўнг, Макка водийсида уларнинг қўлларини сизлардан, сизларнинг қўлларингизни улардан тўсиб қўйган Зотдир} (Фатҳ 24) — (оятини) нозил қилди.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسلم: يَوْمئِذٍ يَوْمَ حُنَيْنٍ: «مَنْ قَتَلَ كَافِرًا فَلَهُ سَلَبُهُ» فَقَتَلَ أَبُو طَلْحَةَ يَوْمَئِذٍ عِشْرِينَ رَجُلًا وَأَخَذَ أسلابهم. رَوَاهُ الدَّارمِيّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Oʻsha kuni — yaʼni Hunayn kuni — Rasululloh ﷺ: «Kim bir kofirni oʻldirsa, uning salabi (oʻljasi) oʻzigadir», dedilar. Shunda oʻsha kuni Abu Talha yigirma kishini oʻldirib, ularning salablarini oldi. Abu Talha Umm Sulaymni uchratib qoldi, uning yonida xanjar bor edi. U: «Ey Umm Sulaym, yoningdagi bu nima?» dedi. U ayol: «Allohga qasamki, agar ulardan birortasi menga yaqinlashsa, uning qornini yorishni niyat qildim», dedi. Abu Talha buni Rasululloh ﷺga xabar qildi.
Abu Dovud dedi: Bu hasan hadisdir. Abu Dovud dedi: Biz bu bilan xanjarni nazarda tutdik; oʻsha kunlarda ajamlarning quroli xanjar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ўша куни — яъни Ҳунайн куни — Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир кофирни ўлдирса, унинг салаби (ўлжаси) ўзигадир», дедилар. Шунда ўша куни Абу Талҳа йигирма кишини ўлдириб, уларнинг салабларини олди. Абу Талҳа Умм Сулаймни учратиб қолди, унинг ёнида ханжар бор эди. У: «Эй Умм Сулайм, ёнингдаги бу нима?» деди. У аёл: «Аллоҳга қасамки, агар улардан бирортаси менга яқинлашса, унинг қорнини ёришни ният қилдим», деди. Абу Талҳа буни Расулуллоҳ ﷺга хабар қилди.
Абу Довуд деди: Бу ҳасан ҳадисдир. Абу Довуд деди: Биз бу билан ханжарни назарда тутдик; ўша кунларда ажамларнинг қуроли ханжар эди.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ بَدْرٍ: «مَنْ يَنْظُرُ لَنَا مَا صَنَعَ أَبُو جَهْلٍ؟» فَانْطَلَقَ ابْنُ مَسْعُودٍ فَوَجَدَهُ قَدْ ضَرَبَهُ ابْنَا عَفْرَاءَ حَتَّى بَرَدَ قَالَ: فَأَخَذَ بِلِحْيَتِهِ فَقَالَ: أَنْتَ أَبُو جَهْلٍ فَقَالَ: وَهَلْ فَوْقَ رَجُلٍ قَتَلْتُمُوهُ. وَفِي رِوَايَةٍ: قَالَ: فَلَوْ غَيْرُ أَكَّارٍ قتلني
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim biz uchun Abu Jahl nima boʻlganini koʻrib keladi?» dedilar. Shunda Ibn Masʼud (koʻrgani) bordi va uni Afroning ikki oʻgʻli urib, (yiqilib) yotgan holda topdi. (Anas) dedi: (Ibn Masʼud) uning soqolidan ushlab: «Sen Abu Jahlmisan?» dedi. U: «Siz oʻldirgan kishidan yuksakroq odam ham bormi?» dedi — yoki: «Uni qavmi oʻldirdi», dedi. (Anas) dedi: Abu Mijlaz aytdi: Abu Jahl: «Meni dehqondan boshqasi oʻldirsa edi (yaxshi boʻlardi)», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким биз учун Абу Жаҳл нима бўлганини кўриб келади?» дедилар. Шунда Ибн Масъуд (кўргани) борди ва уни Афронинг икки ўғли уриб, (йиқилиб) ётган ҳолда топди. (Анас) деди: (Ибн Масъуд) унинг соқолидан ушлаб: «Сен Абу Жаҳлмисан?» деди. У: «Сиз ўлдирган кишидан юксакроқ одам ҳам борми?» деди — ёки: «Уни қавми ўлдирди», деди. (Анас) деди: Абу Мижлаз айтди: Абу Жаҳл: «Мени деҳқондан бошқаси ўлдирса эди (яхши бўларди)», деди.
وَعَن أنس قَالَ: بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ إِلَى أُكَيْدِرِ دُومَةَ فَأَخَذُوهُ فَأَتَوْا بِهِ فَحَقَنَ لَهُ دَمَهُ وَصَالَحَهُ على الْجِزْيَة. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Xolid ibn Validni Dumatning Ukaydiri huzuriga yubordilar. Uni asirga olib, u zotning oldilariga keltirishdi. Shunda u zot uning qonini toʻkmay jonini saqladilar va u bilan jizya toʻlash sharti bilan sulh tuzdilar. Abu Dovud rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Холид ибн Валидни Думатнинг Укайдири ҳузурига юбордилар. Уни асирга олиб, у зотнинг олдиларига келтиришди. Шунда у зот унинг қонини тўкмай жонини сақладилар ва у билан жизя тўлаш шарти билан сулҳ туздилар. Абу Довуд ривоят қилган.
وَعَن أنس: أَنَّ قُرَيْشًا صَالَحُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَرَطُوا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ مَنْ جَاءَنَا مِنْكُمْ لَمْ نَرُدَّهُ عَلَيْكُمْ وَمَنْ جَاءَكُمْ مِنَّا رَدَدْتُمُوهُ عَلَيْنَا فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَكْتُبُ هَذَا؟ قَالَ: «نَعَمْ إِنه من ذهبَ منَّا إِليهم فَأَبْعَدَهُ اللَّهُ وَمَنْ جَاءَنَا مِنْهُمْ سَيَجْعَلُ اللَّهُ لَهُ فرجا ومخرجاً» . رَوَاهُ مُسلم
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Quraysh Nabiy ﷺ bilan sulh tuzdi, ular orasida Suhayl ibn Amr ham bor edi. Nabiy ﷺ Aliyga: «Bismillohir-rahmonir-rahiym deb yozgin», dedilar. Suhayl: «‹Bismilloh›ga kelsak, biz ‹Bismillohir-rahmonir-rahiym›ning maʼnosini bilmaymiz. Lekin biz biladigan ‹Bismika Allohumma (Ey Alloh, Sening isming bilan)› deb yozgin», dedi. So u zot: «‹Muhammad — Rasulullohdan› deb yozgin», dedilar. Ular: «Agar biz seni Allohning Rasuli ekanligingni bilsak, senga ergashardik. Lekin oʻz isming va otangning ismini yozgin», dedilar. Nabiy ﷺ: «‹Muhammad ibn Abdullohdan› deb yozgin», dedilar. Soʻng ular Nabiy ﷺ ga: «Sizdan bizga kelgan kishini sizga qaytarmaymiz, bizdan sizga kelganni esa siz bizga qaytarasiz», deb shart qoʻydilar. (Sahobalar): «Yo Rasululloh! Buni yozaylikmi?» dedilar. U zot: «Ha. Chunki bizdan ularning oldiga ketgan kishini Alloh (rahmatidan) yiroq qilsin; ulardan bizga kelgan kishiga esa Alloh kelajakda kengchilik va qutilish yoʻlini berur», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Қурайш Набий ﷺ билан сулҳ тузди, улар орасида Суҳайл ибн Амр ҳам бор эди. Набий ﷺ Алийга: «Бисмиллоҳир-раҳмонир-раҳийм деб ёзгин», дедилар. Суҳайл: «‹Бисмиллоҳ›га келсак, биз ‹Бисмиллоҳир-раҳмонир-раҳийм›нинг маъносини билмаймиз. Лекин биз биладиган ‹Бисмика Аллоҳумма (Эй Аллоҳ, Сенинг исминг билан)› деб ёзгин», деди. Со у зот: «‹Муҳаммад — Расулуллоҳдан› деб ёзгин», дедилар. Улар: «Агар биз сени Аллоҳнинг Расули эканлигингни билсак, сенга эргашардик. Лекин ўз исминг ва отангнинг исмини ёзгин», дедилар. Набий ﷺ: «‹Муҳаммад ибн Абдуллоҳдан› деб ёзгин», дедилар. Сўнг улар Набий ﷺ га: «Сиздан бизга келган кишини сизга қайтармаймиз, биздан сизга келганни эса сиз бизга қайтарасиз», деб шарт қўйдилар. (Саҳобалар): «Ё Расулуллоҳ! Буни ёзайликми?» дедилар. У зот: «Ҳа. Чунки биздан уларнинг олдига кетган кишини Аллоҳ (раҳматидан) йироқ қилсин; улардан бизга келган кишига эса Аллоҳ келажакда кенгчилик ва қутилиш йўлини берур», дедилар.
وَعَن أنس قَالَ: غَدَوْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ لِيُحَنِّكَهُ فَوَافَيْتُهُ فِي يَدِهِ الْمِيسَمُ يَسِمُ إِبِلَ الصَّدَقَة
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Abdulloh ibn Abu Talhani — unga tahnik qilish uchun — Rasululloh ﷺ ga olib bordim. (Tahnik — musulmonlar orasidagi odat boʻlib, bola tugʻilgan har safar, uni Paygʻambar ﷺ ga olib borar edilar; u zot bir parcha xurmoni chaynab, uning sharbatidan bir qismini bolaning ogʻziga solar edilar.) Men Paygʻambar ﷺ ni koʻrdim — u zotning qoʻlida tamgʻalash (belgi bosish) asbobi bor edi va u zot zakot tuyalarini tamgʻalayotgan edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Абдуллоҳ ибн Абу Талҳани — унга таҳник қилиш учун — Расулуллоҳ ﷺ га олиб бордим. (Таҳник — мусулмонлар орасидаги одат бўлиб, бола туғилган ҳар сафар, уни Пайғамбар ﷺ га олиб борар эдилар; у зот бир парча хурмони чайнаб, унинг шарбатидан бир қисмини боланинг оғзига солар эдилар.) Мен Пайғамбар ﷺ ни кўрдим — у зотнинг қўлида тамғалаш (белги босиш) асбоби бор эди ва у зот закот туяларини тамғалаётган эдилар.
وَعَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي مِرْبَدٍ فَرَأَيْتُهُ يَسِمُ شَاءَ حسبته قَالَ: فِي آذانها
(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Paygʻambar ﷺning oldiga — bir ukamni (olib) — u zot uni tahnik qilishlari uchun kirdim — u zot oʻ z qoʻ rasida (mirbad) edilar; men u zotning — bir qoʻ yni dogʻ layotganlarini — koʻ rdim; (Anas:) u zot uni quloqlarida (dogʻ layotgan edilar deb) oʻ ylayman.(Анас (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен Пайғамбар ﷺнинг олдига — бир укамни (олиб) — у зот уни таҳник қилишлари учун кирдим — у зот ў з қў расида (мирбад) эдилар; мен у зотнинг — бир қў йни доғ лаётганларини — кў рдим; (Анас:) у зот уни қулоқларида (доғ лаётган эдилар деб) ў йлайман.
وَعَن أنس قَالَ: أَنْفَجْنَا أَرْنَبًا بِمَرِّ الظَّهْرَانِ فَأَخَذْتُهَا فَأَتَيْتُ بهَا أَبَا طلحةَ فذبحها وَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بوَرِكِها وفخذْيها فقبِله
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Marraz-Zahronda bir quyonni hurkitib chiqardik. Men uni tutib, Abu Talhaga olib keldim. U uni soʻydi va Rasululloh ﷺga uning sonini hamda ikki orqa boldirini yubordi, u zot uni qabul qildilar. Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Марраз-Заҳронда бир қуённи ҳуркитиб чиқардик. Мен уни тутиб, Абу Талҳага олиб келдим. У уни сўйди ва Расулуллоҳ ﷺга унинг сонини ҳамда икки орқа болдирини юборди, у зот уни қабул қилдилар. Бухорий ва Муслим ривоят қилган.
وَعَن قَتَادَة عَنْ أَنَسٍ قَالَ: مَا أَكَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى خِوَانٍ وَلَا فِي سُكُرَّجَةٍ وَلَا خُبِزَ لَهُ مُرَقَّقٌ قِيلَ لِقَتَادَةَ: على مَ يَأْكُلُون؟ قَالَ: على السّفر. رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ na xon (stol)da, na sukurruja (kichik lagancha)da yedilar, na ularga yupqa (nozik) non yopildi. Men Qatodaga: «Bas, ular nimada (nima ustida) yer edi?» dedim. U: «Sufralarda (terili dasturxonlarda)» dedi.(Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ на хон (стол)да, на сукурружа (кичик лаганча)да едилар, на уларга юпқа (нозик) нон ёпилди. Мен Қатодага: «Бас, улар нимада (нима устида) ер эди?» дедим. У: «Суфраларда (терили дастурхонларда)» деди.
وَعَن أنس قَالَ: مَا أَعْلَمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَغِيفًا مُرَقَّقًا حَتَّى لَحِقَ بِاللَّهِ وَلَا رَأَى شَاةً سَمِيطًا بِعَيْنِهِ قَطُّ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺni Allohga (yaʼni oxiratga) yoʻliqqunlaricha nozik yupqa non koʻrganlarini ham, terisi bilan butun qovurilgan qoʻyni oʻz koʻzlari bilan koʻrganlarini ham bilmayman. Buxoriy rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺни Аллоҳга (яъни охиратга) йўлиққунларича нозик юпқа нон кўрганларини ҳам, териси билан бутун қовурилган қўйни ўз кўзлари билан кўрганларини ҳам билмайман. Бухорий ривоят қилган.
وَعَنْ أَنَسٍ أَنَّ خَيَّاطًا دَعَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِطَعَامٍ صَنَعَهُ فَذَهَبْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَرَّبَ خُبْزَ شَعِيرٍ وَمَرَقًا فِيهِ دُبَّاءُ وَقَدِيدٌ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَتَبَّعُ الدُّبَّاءَ مِنْ حَوَالَيِ الْقَصْعَةِ فَلَمْ أَزَلْ أُحِبُّ الدباءَ بعد يومِئذٍ
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, bir tikuvchi (xayyot) Paygʻambar ﷺni — oʻ zi tayyorlagan taomga — chaqirdi. Men Paygʻambar ﷺ bilan (birga) bordim; u (xayyot) arpa nonini va ichida dubba (qovoq) hamda qadid (qoqlangan goʻsht) boʻ lgan bir maraqani (shoʻ rva) (u zotga) yaqinlashtirdi (taqdim qildi). Men Paygʻambar ﷺ(ning) — tovoq atrofidagi dubbani terayotganlarini — koʻ rdim; bas, oʻ sha kundan keyin dubbani doimo yaxshi koʻ raman.(Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, бир тикувчи (хайёт) Пайғамбар ﷺни — ў зи тайёрлаган таомга — чақирди. Мен Пайғамбар ﷺ билан (бирга) бордим; у (хайёт) арпа нонини ва ичида дубба (қовоқ) ҳамда қадид (қоқланган гўшт) бў лган бир марақани (шў рва) (у зотга) яқинлаштирди (тақдим қилди). Мен Пайғамбар ﷺ(нинг) — товоқ атрофидаги дуббани тераётганларини — кў рдим; бас, ў ша кундан кейин дуббани доимо яхши кў раман.
وَعَن أنس قَالَ: رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُقْعِيًا يَأْكُلُ تَمْرًا وَفِي رِوَايَةٍ: يَأْكُلُ مِنْهُ أكلا ذريعا. رَوَاهُ مُسلم
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Nabiy ﷺ ning choʻkkalab oʻtirib xurmo yeyayotganlarini koʻrdim».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Набий ﷺ нинг чўккалаб ўтириб хурмо еяётганларини кўрдим».
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لَيَرْضَى عنِ العبدِ أنْ يأكلَ الأكلَةَ فيحمدُه عَلَيْهِ أَوْ يَشْرَبَ الشَّرْبَةَ فَيَحْمَدَهُ عَلَيْهَا» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ وسنذكرُ حَدِيثي عائشةَ وَأبي هريرةَ: مَا شَبِعَ آلُ مُحَمَّدٍ وَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنَ الدُّنْيَا فِي «بَابِ فَضْلِ الْفُقَرَاءِ» إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh taolo bandaning biror taomni yeb, unga hamd aytishidan yoki biror ichimlikni ichib, unga hamd aytishidan rozi boʻladi», dedilar. Muslim rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ таоло банданинг бирор таомни еб, унга ҳамд айтишидан ёки бирор ичимликни ичиб, унга ҳамд айтишидан рози бўлади», дедилар. Муслим ривоят қилган.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْجِبُهُ الثُّفْلُ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي شعب الْإِيمَان
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga qozon tubidagi (taom) yoqardi. Termiziy va Bayhaqiy Shuʼab al-iymonda rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга қозон тубидаги (таом) ёқарди. Термизий ва Байҳақий Шуъаб ал-иймонда ривоят қилган.
وَعَن أَنَسٍ قَالَ: أَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِتَمْرٍ عَتِيقٍ فَجَعَلَ يُفَتِّشُهُ وَيُخْرِجُ السُّوسَ مِنْهُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytadilar: Nabiy ﷺga eski xurmo keltirildi. Shunda u zot uni tekshira boshlab, ichidan qurtlarni chiqarib tashlardilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Набий ﷺга эски хурмо келтирилди. Шунда у зот уни текшира бошлаб, ичидан қуртларни чиқариб ташлардилар.
وَعَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «سَيِّدُ إِدَامِكُمُ الْمِلْحُ» . رَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ovqatlaringizning eng yaxshi ziravori tuzdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Овқатларингизнинг энг яхши зиравори туздир», дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا وُضِعَ الطَّعَامُ فَاخْلَعُوا نِعَالَكُمْ فإِنَّه أرْوَحُ لأقدامكم»
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Taom qoʻyilganda oyoq kiyimlaringizni yechinglar, chunki bu oyoqlaringiz uchun koʻproq rohatdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Таом қўйилганда оёқ кийимларингизни ечинглар, чунки бу оёқларингиз учун кўпроқ роҳатдир», дедилар.
وَعَنْ أَنَسٍ أَوْ غَيْرِهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَأْذَنَ عَلَى سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فَقَالَ: «السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ» فَقَالَ سَعْدٌ: وَعَلَيْكُمُ السَّلَامُ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَلَمْ يُسْمِعِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى سَلَّمَ ثَلَاثًا وَرَدَّ عَلَيْهِ سَعْدٌ ثَلَاثًا وَلَمْ يُسْمِعْهُ فَرَجَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاتَّبَعَهُ سَعْدٌ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي مَا سَلَّمْتَ تَسْلِيمَةً إِلَّا هِيَ بِأُذُنِي: وَلَقَدْ رَدَدْتُ عَلَيْكَ وَلَمْ أُسْمِعْكَ أَحْبَبْتُ أَنْ أَسْتَكْثِرَ مِنْ سَلَامِكَ وَمِنَ الْبَرَكَةِ ثُمَّ دَخَلُوا الْبَيْتَ فَقَرَّبَ لَهُ زَبِيبًا فَأَكَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ: «أَكَلَ طَعَامَكُمُ الْأَبْرَارُ وَصَلَّتْ عَلَيْكُمُ الْمَلَائِكَةُ وَأَفْطَرَ عِنْدَكُمُ الصَّائِمُونَ» . رَوَاهُ فِي «شَرْحِ السُّنَّةِ»
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Saʼd ibn Ubodaning uyiga kirishga izn soʻrab: «Assalomu alaykum va rahmatulloh», dedilar. Saʼd: «Va alaykumus salom va rahmatulloh», deb javob berdi, ammo Nabiy ﷺ ga eshittirmadi. U zot uch marta salom berdilar, Saʼd ham uch marta javob qaytardi, lekin (ovozini) eshittirmadi. Shunda Nabiy ﷺ qaytib ketdilar. Saʼd ularning ortidan yugurib borib: «Ey Allohning Rasuli, ota-onam Sizga fido boʻlsin, Siz bergan har bir salomingizni qulogʻim bilan eshitdim va Sizga javob qaytardim, lekin ovozimni eshittirmadim. Salomingizdan va barakadan koʻproq (bahra) olishni istadim», dedi. Soʻng ular uyga kirdilar, u (Saʼd) ularga mayiz taqdim etdi. Allohning Nabiysi ﷺ (undan) yedilar. Yeb boʻlgach: «Taomingizni yaxshi kishilar yesin, sizlarga farishtalar duo qilsin va huzuringizda roʻzadorlar iftor qilsin», dedilar. «Sharhus-sunna»da rivoyat qilingan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Саъд ибн Убоданинг уйига киришга изн сўраб: «Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳ», дедилар. Саъд: «Ва алайкумус салом ва раҳматуллоҳ», деб жавоб берди, аммо Набий ﷺ га эшиттирмади. У зот уч марта салом бердилар, Саъд ҳам уч марта жавоб қайтарди, лекин (овозини) эшиттирмади. Шунда Набий ﷺ қайтиб кетдилар. Саъд уларнинг ортидан югуриб бориб: «Эй Аллоҳнинг Расули, ота-онам Сизга фидо бўлсин, Сиз берган ҳар бир саломингизни қулоғим билан эшитдим ва Сизга жавоб қайтардим, лекин овозимни эшиттирмадим. Саломингиздан ва баракадан кўпроқ (баҳра) олишни истадим», деди. Сўнг улар уйга кирдилар, у (Саъд) уларга майиз тақдим этди. Аллоҳнинг Набийси ﷺ (ундан) едилар. Еб бўлгач: «Таомингизни яхши кишилар есин, сизларга фаришталар дуо қилсин ва ҳузурингизда рўзадорлар ифтор қилсин», дедилар. «Шарҳус-сунна»да ривоят қилинган.
عَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَنَفَّسُ فِي الشَّرَابِ ثَلَاثًا. مُتَّفق عَلَيْهِ. وزادَ مسلمُ فِي روايةٍ ويقولُ: «إِنَّه أرْوَى وأبرَأُ وأمرأ»
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ ichimlikda (uni ichayotganda) uch marta nafas olar va: ‹Albatta, bu (uch marta nafas olib ichish) chanqoqni qondiruvchiroq, sogʻlomroq va xushyumshoqroqdir›, derdilar», dedi. Anas: «Bas, men ham ichimlikda uch marta nafas olaman», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ ичимликда (уни ичаётганда) уч марта нафас олар ва: ‹Албатта, бу (уч марта нафас олиб ичиш) чанқоқни қондирувчироқ, соғломроқ ва хушюмшоқроқдир›, дердилар», деди. Анас: «Бас, мен ҳам ичимликда уч марта нафас оламан», деди.
وَعَنْ أَنَسٍ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ نَهَى أَنْ يَشْرَبَ الرَّجُلُ قَائِمًا. رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ kishining tik turib ichishidan qaytardilar. Qatoda dedi: Biz (Anasga): «(Tik turib) yeyish-chi?» dedik. U: «U yanada yomonroq yoki yanada xunukroqdir», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ кишининг тик туриб ичишидан қайтардилар. Қатода деди: Биз (Анасга): «(Тик туриб) ейиш-чи?» дедик. У: «У янада ёмонроқ ёки янада хунукроқдир», деди.
عَن أنسٍ قَالَ: لَقَدْ سَقَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَدَحِي هَذَا الشَّرَابَ كُلَّهُ: الْعَسَلَ والنَّبيذَ والماءَ وَاللَّبن. رَوَاهُ مُسلم
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ga mana shu qadahimda bu ichimliklarning hammasini — asalni, nabizni, suvni va sutni ichirdim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ га мана шу қадаҳимда бу ичимликларнинг ҳаммасини — асални, набизни, сувни ва сутни ичирдим.
عَن أنسٍ قَالَ: كَانَ أَحَبُّ الثِّيَابِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَلْبَسَهَا الْحِبَرَةُ
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ kiyishni eng yaxshi koʻrgan kiyim hibara edi.(Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ кийишни энг яхши кўрган кийим ҳибара эди.
وَعَن أنسٍ قَالَ: رَخَّصَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلزُّبَيْرِ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ فِي لبس الْحَرِير لحكة بهما
وَفِي رِوَايَة لمُسلم قَالَ: إنَّهُمَا شكوا من الْقمل فَرخص لَهما فِي قمص الْحَرِير
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Zubayr bilan Abdurrahmon ibn Avfga ularda boʻlgan qichima kasali sababli ipak kiyishga ruxsat berdilar. Muslimning bir rivoyatida kelishicha, ikkovi bitdan shikoyat qilishdi va u zot ularga ipak koʻylaklar kiyishga ruxsat berdilar. Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Зубайр билан Абдурраҳмон ибн Авфга уларда бўлган қичима касали сабабли ипак кийишга рухсат бердилар. Муслимнинг бир ривоятида келишича, иккови битдан шикоят қилишди ва у зот уларга ипак кўйлаклар кийишга рухсат бердилар. Бухорий ва Муслим ривоят қилган.
وَعَنْ أَنَسٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ شَاكِيًا فَخَرَجَ يَتَوَكَّأُ عَلَى أُسَامَةَ وَعَلَيْهِ ثَوْبُ قِطْرٍ قَدْ تَوَشَّحَ بِهِ فَصَلَّى بهم. رَوَاهُ فِي شرح السّنة
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ betob boʻlib qolganlarida Usomaga suyangan holda chiqdilar, ustlarida chizgʻich naqshli kiyim bor edi, uni yopinib olgan edilar, soʻng ularga imom boʻlib namoz oʻqidilar. «Sharh us-sunna»da rivoyat qilingan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бетоб бўлиб қолганларида Усомага суянган ҳолда чиқдилар, устларида чизғич нақшли кийим бор эди, уни ёпиниб олган эдилар, сўнг уларга имом бўлиб намоз ўқидилар. «Шарҳ ус-сунна»да ривоят қилинган.
وَعَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرَادَ أَنْ يَكْتُبَ إِلَى كِسْرَى وَقَيْصَرَ وَالنَّجَاشِيِّ فَقِيلَ: إِنَّهُمْ لَا يَقْبَلُونَ كِتَابًا إِلَّا بِخَاتَمٍ فَصَاغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمًا حَلْقَةَ فِضَّةٍ نُقِشَ فِيهِ: مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ. رَوَاهُ مُسْلِمٌ. وَفِي رِوَايَةٍ لِلْبُخَارِيِّ: كَانَ نَقْشُ الْخَاتَمِ ثَلَاثَةَ أَسْطُرٍ: مُحَمَّدٌ سَطْرٌ ورسولُ الله سطر وَالله سطر
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Kisroga, Qaysarga va Najoshiyga xat yozmoqchi boʻldilar. Shunda: «Ular muhri boʻlmagan xatni qabul qilmaydilar», deyildi. Bas, Rasululloh ﷺ kumushdan halqasimon uzuk yasattirib, unga «Muhammad Rasululloh» deb naqsh oʻydirdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Кисрога, Қайсарга ва Нажошийга хат ёзмоқчи бўлдилар. Шунда: «Улар муҳри бўлмаган хатни қабул қилмайдилар», дейилди. Бас, Расулуллоҳ ﷺ кумушдан ҳалқасимон узук ясаттириб, унга «Муҳаммад Расулуллоҳ» деб нақш ўйдирдилар.
وَعَنْهُ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ خَاتَمُهُ مِنْ فِضَّةٍ وَكَانَ فَصُّهُ مِنْهُ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Anas (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Paygʻambar ﷺning uzuklari kumushdan edi, uning koʻzi (fass) ham oʻshandan (kumushdan) edi.(Анас (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Пайғамбар ﷺнинг узуклари кумушдан эди, унинг кўзи (фасс) ҳам ўшандан (кумушдан) эди.
وَعَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَبِسَ خَاتَمَ فِضَّةٍ فِي يَمِينِهِ فِيهِ فَصٌّ حَبَشِيٌّ كَانَ يَجْعَلُ فَصَّهُ مِمَّا يَلِي كَفه
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻng qoʻllariga ichida habashiy koʻzi boʻlgan kumush uzukni taqar, koʻzini esa kaftlari tomoniga qaratib qoʻyar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўнг қўлларига ичида ҳабаший кўзи бўлган кумуш узукни тақар, кўзини эса кафтлари томонига қаратиб қўяр эдилар.
وَعَنْهُ قَالَ: كَانَ خَاتَمُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذِهِ وَأَشَارَ إِلَى الْخِنْصِرِ منْ يَده الْيُسْرَى. رَوَاهُ مُسلم
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u dedi: Nabiy ﷺ ning uzuklari mana bunda edi — va u chap qoʻlining jimjilogʻiga ishora qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у деди: Набий ﷺ нинг узуклари мана бунда эди — ва у чап қўлининг жимжилоғига ишора қилди.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: إِنَّ نَعْلَ النَّبِيِّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسلم كَانَ لَهَا قبالان
(Anas (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Paygʻambar ﷺning kavushlarida ikkita tasma (qibol) bor edi.(Анас (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Пайғамбар ﷺнинг кавушларида иккита тасма (қибол) бор эди.
وَعَن أَنس قَالَ: وُقِّتَ لَنَا فِي قَصِّ الشَّارِبِ وَتَقْلِيمِ الْأَظْفَارِ وَنَتْفِ الْإِبِطِ وَحَلْقِ الْعَانَةِ أَنْ لَا تُتْرَكَ أَكثر من أَرْبَعِينَ لَيْلَة. رَوَاهُ مُسلم
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bizga moʻylovni qisqartirish, tirnoqlarni olish, qoʻltiq tukini yulish va uyat joy tukini qirqishda — qirq kechadan ortiq (ularni) tark etmaslik (vaqti) belgilab (tayinlab) qoʻyildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бизга мўйловни қисқартириш, тирноқларни олиш, қўлтиқ тукини юлиш ва уят жой тукини қирқишда — қирқ кечадан ортиқ (уларни) тарк этмаслик (вақти) белгилаб (тайинлаб) қўйилди.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَتَزَعْفَرَ الرَّجُلُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kishi zaʼfaron bilan boʻyanishidan qaytardilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ киши заъфарон билан бўянишидан қайтардилар.
وَعَن أنس قَالَ: كَانَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُكَّةٌ يَتَطَيَّبُ مِنْهَا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning sukkalari (bir turdagi xushboʻyliklari) bor edi, u zot oʻsha bilan xushboʻylanardilar. Abu Dovud rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг суккалари (бир турдаги хушбўйликлари) бор эди, у зот ўша билан хушбўйланардилар. Абу Довуд ривоят қилган.
وَعَنْهُ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم يُكثر دهن رَأسه وتسريحَ لحيته وَيُكْثِرُ الْقِنَاعَ كَأَنَّ ثَوْبَهُ ثَوْبُ زَيَّاتٍ. رَوَاهُ فِي شرح السّنة
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ boshlariga koʻp moy surtar, soqollarini koʻp tarar va koʻp bosh roʻmol yopinar edilar, hatto kiyimlari zaytun moyi sotuvchining kiyimiga oʻxshab ketardi. Sharhus sunnada rivoyat qilingan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бошларига кўп мой суртар, соқолларини кўп тарар ва кўп бош рўмол ёпинар эдилар, ҳатто кийимлари зайтун мойи сотувчининг кийимига ўхшаб кетарди. Шарҳус суннада ривоят қилинган.
عَن ثابتٍ قَالَ: سُئِلَ أَنَسٌ عَنْ خِضَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: لَوْ شِئْتَ أَنْ أَعُدَّ شَمَطَاتٍ كُنَّ فِي رَأْسِهِ فَعَلْتُ قَالَ: وَلَمْ يَخْتَضِبْ زَادَ فِي رِوَايَةٍ: وَقَدِ اخْتَضَبَ أَبُو بَكْرٍ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ وَاخْتَضَبَ عُمَرُ بِالْحِنَّاءِ بحتا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: undan Nabiy ﷺ ning (sochlarini) boʻyashlari haqida soʻraldi. U: «Agar xohlasam, boshlaridagi oqargan tuklarni sanab chiqishim mumkin edi», dedi. Va u: «U zot (sochlarini) boʻyamaganlar; Abu Bakr esa xina va katam bilan boʻyagan, Umar xolis xina bilan boʻyagan», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: ундан Набий ﷺ нинг (сочларини) бўяшлари ҳақида сўралди. У: «Агар хоҳласам, бошларидаги оқарган тукларни санаб чиқишим мумкин эди», деди. Ва у: «У зот (сочларини) бўямаганлар; Абу Бакр эса хина ва катам билан бўяган, Умар холис хина билан бўяган», деди.
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ أَمْثَلَ مَا تَدَاوَيْتُمْ بِهِ الْحجامَة والقُسْط البحري»
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Siz davolanadigan eng afzal narsalar — hijoma (qon oldirish) va dengiz qusti (bahriy qust)dir», dedilar. Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сиз даволанадиган энг афзал нарсалар — ҳижома (қон олдириш) ва денгиз қусти (баҳрий қуст)дир», дедилар. Бухорий ва Муслим ривоят қилган.
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تُعَذِّبُوا صِبْيَانَكُمْ بِالْغَمْزِ مِنَ الْعُذْرَةِ عَلَيْكُمْ بِالْقُسْطِ»
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bolalaringizni tomoq (bezi) shishini barmoq bilan bosib azoblamang; sizlarga qust (bilan davolashni tavsiya etaman)», dedilar. Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Болаларингизни томоқ (бези) шишини бармоқ билан босиб азобламанг; сизларга қуст (билан даволашни тавсия этаман)», дедилар. Бухорий ва Муслим ривоят қилган.
وَعَن أنسٍ قَالَ: رَخَّصَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الرُّقْيَةِ مِنَ الْعَيْنِ وَالْحُمَّةِ وَالنَّمْلَةِ. رَوَاهُ مُسلم
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ koʻz (tegishi)dan, zaharli (chaqish)dan va namla (yara)dan ruqya qilishga ruxsat berdilar». Sufyonning hadisida (rivoyatchi) Yusuf ibn Abdulloh ibn al-Horis (deb keladi).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ кўз (тегиши)дан, заҳарли (чақиш)дан ва намла (яра)дан руқя қилишга рухсат бердилар». Суфённинг ҳадисида (ривоятчи) Юсуф ибн Абдуллоҳ ибн ал-Ҳорис (деб келади).
وَعَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَوَى أَسْعَدَ بْنَ زُرَارَةَ مِنَ الشَّوْكَةِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيث غَرِيب
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Asʼad ibn Zuroraga shavka (qizamiq yoki tomoq ogʻrigʻi) sababli dogʻlash (kayy) qildilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Ubay va Jobirdan ham (rivoyatlar) bor. Bu hadis hasan gʻaribdir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Асъад ибн Зурорага шавка (қизамиқ ёки томоқ оғриғи) сабабли доғлаш (кайй) қилдилар. Абу Исо айтди: Бу бобда Убай ва Жобирдан ҳам (ривоятлар) бор. Бу ҳадис ҳасан ғарибдир.