حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَقَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُ إِحْدَانَا إِذَا حَاضَتْ أَنْ تَأْتَزِرَ ثُمَّ يُبَاشِرُهَا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ birortamiz hayzli boʻlganida izor bogʻlashga buyurar, soʻng u bilan yonboshlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бирортамиз ҳайзли бўлганида изор боғлашга буюрар, сўнг у билан ёнбошлар эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ طَلْحَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَهْوَى إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُقَبِّلَنِي فَقُلْتُ إِنِّي صَائِمَةٌ قَالَ وَأَنَا صَائِمٌ قَالَتْ فَأَهْوَى إِلَيَّ فَقَبَّلَنِي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ meni oʻpmoqchi boʻlib engashdilar. Men: «Men roʻzadorman», dedim. U zot: «Men ham roʻzadorman», dedilar. Soʻng engashib, meni oʻpdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мени ўпмоқчи бўлиб энгашдилар. Мен: «Мен рўзадорман», дедим. У зот: «Мен ҳам рўзадорман», дедилар. Сўнг энгашиб, мени ўпдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا دَوُادُ عَنِ الشَّعْبِيِّ قَالَتْ عَائِشَةُقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا بُدِّلَتْ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَالسَّمَوَاتُ وَبَرَزُوا لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ أَيْنَ النَّاسُ يَوْمَئِذٍ قَالَ عَلَى الصِّرَاطِ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Men: «Ey Allohning Rasuli, {yer boshqa yerga, osmonlar ham almashtirilib, ular yagona va Qahhor Alloh huzurida hozir boʻlgan kunda} odamlar qayerda boʻladilar?» dedim. U zot: «Sirot ustida», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, {ер бошқа ерга, осмонлар ҳам алмаштирилиб, улар ягона ва Қаҳҳор Аллоҳ ҳузурида ҳозир бўлган кунда} одамлар қаерда бўладилар?» дедим. У зот: «Сирот устида», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ حَفْصٍ قَالَ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُمَا تَقُولُونَ يَقْطَعُ الصَّلَاةَ قَالَ يَقُولُونَ يَقْطَعُ الصَّلَاةَ الْمَرْأَةُ وَالْكَلْبُ وَالْحِمَارُ قَالَتْ لَقَدْ رَأَيْتُنِي مُعْتَرِضَةً بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَاعْتِرَاضِ الْجِنَازَةِ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Namozni nima buzadi, deysizlar?» dedi. U: «Ular: ‹Namozni ayol, it va eshak buzadi›, deyishadi», dedi. U: «Men oʻzimni Rasululloh ﷺning oldilarida janoza koʻndalang qoʻyilganidek koʻndalang yotganimni koʻrardim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Намозни нима бузади, дейсизлар?» деди. У: «Улар: ‹Намозни аёл, ит ва эшак бузади›, дейишади», деди. У: «Мен ўзимни Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларида жаноза кўндаланг қўйилганидек кўндаланг ётганимни кўрардим», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ بِقَتْلِ ذِي الطُّفْيَتَيْنِ فَإِنَّهُ يَلْتَمِسُ الْبَصَرَ وَيُصِيبُ الْحَبَلَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ orqasida ikki oq chiziq bor ilonni oʻldirishga buyurdilar; chunki u koʻzni (koʻrlikka) uchratadi va homilani tushiradi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ орқасида икки оқ чизиқ бор илонни ўлдиришга буюрдилар; чунки у кўзни (кўрликка) учратади ва ҳомилани туширади.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {تُرْجِي مَنْ تَشَاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشَاءُ} قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ مَا أَرَى رَبَّكَ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا يُسَارِعُ لَكَ فِي هَوَاكَ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: {Ulardan xohlaganingni kechiktirasan va xohlaganingni oʻz yoningga olasan} degan oyat nozil boʻlganda, Oisha: «Men Robbingizni faqat Sizning xohishingizda Sizga shoshilayotganini koʻryapman», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: {Улардан хоҳлаганингни кечиктирасан ва хоҳлаганингни ўз ёнингга оласан} деган оят нозил бўлганда, Оиша: «Мен Роббингизни фақат Сизнинг хоҳишингизда Сизга шошилаётганини кўряпман», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ الْأَسْوَدَ بْنَ يَزِيدَ ومَسْرُوقًا يَقُولَانِنَشْهَدُ عَلَى عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ مَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدِي فِي يَوْمٍ إِلَّا صَلَّى رَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ
Al-Asvad ibn Yazid va Masruq aytdilar: Biz Oisha (roziyallohu anho)ga guvohlik beramizki, u: «Rasululloh ﷺ mening huzurimda boʻlgan har bir kunda asrdan keyin ikki rakaat namoz oʻqimay qolmaganlar», degan.Ал-Асвад ибн Язид ва Масруқ айтдилар: Биз Оиша (розияллоҳу анҳо)га гувоҳлик берамизки, у: «Расулуллоҳ ﷺ менинг ҳузуримда бўлган ҳар бир кунда асрдан кейин икки ракаат намоз ўқимай қолмаганлар», деган.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّها قَالَتْدَخَلَ عَلَيْنَا أَبُو بَكْرٍ فِي يَوْمِ عِيدٍ وَعِنْدَنَا جَارِيَتَانِ تَذْكُرَانِ يَوْمَ بُعَاثَ يَوْمٌ قُتِلَ فِيهِ صَنَادِيدُ الْأَوْسِ وَالْخَزْرَجِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ عِبَادَ اللَّهِ أَمَزْمُورُ الشَّيْطَانِ عِبَادَ اللَّهِ أَمَزْمُورُ الشَّيْطَانِ قَالَهَا ثَلَاثًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا بَكْرٍ إِنَّ لِكُلِّ قَوْمٍ عِيدًا وَإِنَّ الْيَوْمَ عِيدُنَا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Abu Bakr (roziyallohu anhu) hayit kuni huzurimizga kirdi. Yonimizda ikki joriya Buʼos kuni — Avs va Xazrajning boshliqlari oʻldirilgan kun haqida aytayotgan edilar. Abu Bakr: «Ey Allohning bandalari, shayton chalgʻisimi? Ey Allohning bandalari, shayton chalgʻisimi?» dedi — buni uch marta aytdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey Abu Bakr, har bir qavmning hayiti bor; bugun esa bizning hayitimizdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) ҳайит куни ҳузуримизга кирди. Ёнимизда икки жория Буъос куни — Авс ва Хазражнинг бошлиқлари ўлдирилган кун ҳақида айтаётган эдилар. Абу Бакр: «Эй Аллоҳнинг бандалари, шайтон чалғисими? Эй Аллоҳнинг бандалари, шайтон чалғисими?» деди — буни уч марта айтди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Абу Бакр, ҳар бир қавмнинг ҳайити бор; бугун эса бизнинг ҳайитимиздир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ عَنْ حُصَيْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عُمَرَ بْنِ قَيْسٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْأَشْعَثِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْبَيْنَا أَنَا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ اسْتَأْذَنَ رَجُلٌ مِنْ الْيَهُودِ فَأَذِنَ لَهُ فَقَالَ السَّامُ عَلَيْكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْكَ قَالَتْ فَهَمَمْتُ أَنْ أَتَكَلَّمَ قَالَتْ ثُمَّ دَخَلَ الثَّانِيَةَ فَقَالَ مِثْلَ ذَلِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْكَ قَالَتْ ثُمَّ دَخَلَ الثَّالِثَةَ فَقَالَ السَّامُ عَلَيْكَ قَالَتْ فَقُلْتُ بَلْ السَّامُ عَلَيْكُمْ وَغَضَبُ اللَّهِ إِخْوَانَ الْقِرَدَةِ وَالْخَنَازِيرِ أَتُحَيُّونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَا لَمْ يُحَيِّهِ بِهِ اللَّهُ قَالَتْ فَنَظَرَ إِلَيَّ فَقَالَ مَهْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْفُحْشَ وَلَا التَّفَحُّشَ قَالُوا قَوْلًا فَرَدَدْنَاهُ عَلَيْهِمْ فَلَمْ يَضُرَّنَا شَيْءٌ وَلَزِمَهُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ إِنَّهُمْ لَا يَحْسُدُونَا عَلَى شَيْءٍ كَمَا يَحْسُدُونَا عَلَى يَوْمِ الْجُمُعَةِ الَّتِي هَدَانَا اللَّهُ لَهَا وَضَلُّوا عَنْهَا وَعَلَى الْقِبْلَةِ الَّتِي هَدَانَا اللَّهُ لَهَا وَضَلُّوا عَنْهَا وَعَلَى قَوْلِنَا خَلْفَ الْإِمَامِ آمِينَ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Men Nabiy ﷺning huzurlarida edim. Shunda yahudiylardan bir kishi izn soʻradi, u zot unga izn berdilar. U: «Assomu alayka», dedi. Nabiy ﷺ: «Va alayka», dedilar. Men gapirmoqchi boʻldim. Soʻng u ikkinchi marta kirib, xuddi shunday dedi. Nabiy ﷺ: «Va alayka», dedilar. Soʻng u uchinchi marta kirib: «Assomu alayka», dedi. Men: «Yoʻq, sizlarga oʻlim va Allohning gʻazabi boʻlsin, ey maymun va choʻchqalarning birodarlari! Rasululloh ﷺga Alloh salom bermagan narsa bilan salom beryapsizlarmi?» dedim. U zot menga qarab: «Boʻldi qil! Albatta, Alloh qoʻpol soʻzni ham, qoʻpollik qilishni ham yaxshi koʻrmaydi. Ular bir soʻz aytdilar, biz esa uni oʻzlariga qaytardik — bu bizga hech zarar qilmadi, ularga esa qiyomat kunigacha yopishib qoldi. Ular bizga hech narsada, Alloh bizni hidoyat qilib, oʻzlari adashgan juma kuniga, Alloh bizni hidoyat qilib, oʻzlari adashgan qiblaga va imom orqasidan ‹omin› deyishimizga hasad qilganchalik hasad qilmaydilar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларида эдим. Шунда яҳудийлардан бир киши изн сўради, у зот унга изн бердилар. У: «Ассому алайка», деди. Набий ﷺ: «Ва алайка», дедилар. Мен гапирмоқчи бўлдим. Сўнг у иккинчи марта кириб, худди шундай деди. Набий ﷺ: «Ва алайка», дедилар. Сўнг у учинчи марта кириб: «Ассому алайка», деди. Мен: «Йўқ, сизларга ўлим ва Аллоҳнинг ғазаби бўлсин, эй маймун ва чўчқаларнинг биродарлари! Расулуллоҳ ﷺга Аллоҳ салом бермаган нарса билан салом беряпсизларми?» дедим. У зот менга қараб: «Бўлди қил! Албатта, Аллоҳ қўпол сўзни ҳам, қўполлик қилишни ҳам яхши кўрмайди. Улар бир сўз айтдилар, биз эса уни ўзларига қайтардик — бу бизга ҳеч зарар қилмади, уларга эса қиёмат кунигача ёпишиб қолди. Улар бизга ҳеч нарсада, Аллоҳ бизни ҳидоят қилиб, ўзлари адашган жума кунига, Аллоҳ бизни ҳидоят қилиб, ўзлари адашган қиблага ва имом орқасидан ‹омин› дейишимизга ҳасад қилганчалик ҳасад қилмайдилар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ قَالَ أَخْبَرَنَا مَنْصُورُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحَجَبِيُّ عَنْ أُمِّهِ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَّكِئُ عَلَيَّ وَأَنَا حَائِضٌ فَيَقْرَأُ الْقُرْآنَ
Oisha — moʻminlarning onasi (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ men hayzli boʻlgan holimda menga suyanib, Qurʼon oʻqir edilar.Оиша — мўминларнинг онаси (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ мен ҳайзли бўлган ҳолимда менга суяниб, Қуръон ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَتَتْنِي بَرِيرَةُ تَسْتَعِينُنِي فِي مُكَاتَبَتِهَا فَقُلْتُ لَهَا إِنْ شَاءَ مَوَالِيكِ صَبَبْتُ لَهُمْ ثَمَنَكِ صَبَّةً وَاحِدَةً وَأَعْتَقْتُكِ فَاسْتَأْمَرَتْ مَوَالِيَهَا فَقَالُوا لَا إِلَّا أَنْ تَشْتَرِطَ لَنَا الْوَلَاءَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اشْتَرِيهَا فَإِنَّمَا الْوَلَاءُ لِمَنْ أَعْتَقَ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Barira huzurimga kelib, mukotabasida menda yordam soʻradi. Men unga: «Xoʻjayinlaring xohlashsa, bahoingni ularga bir yoʻla toʻlab, seni ozod qilaman», dedim. U xoʻjayinlaridan soʻradi. Ular: «Yoʻq, faqat valoʼni bizga shart qilsa», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uni sotib ol; valoʼ faqat ozod qilgan kishiga tegishlidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Барира ҳузуримга келиб, мукотабасида менда ёрдам сўради. Мен унга: «Хўжайинларинг хоҳлашса, баҳоингни уларга бир йўла тўлаб, сени озод қиламан», дедим. У хўжайинларидан сўради. Улар: «Йўқ, фақат валўни бизга шарт қилса», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уни сотиб ол; валў фақат озод қилган кишига тегишлидир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ عَنْ أُمِّ بَكْرٍأَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ بَاعَ أَرْضًا لَهُ مِنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ بِأَرْبَعِينَ أَلْفَ دِينَارٍ فَقَسَمَهُ فِي فُقَرَاءِ بَنِي زُهْرَةَ وَفِي ذِي الْحَاجَةِ مِنْ النَّاسِ وَفِي أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ الْمِسْوَرُ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ بِنَصِيبِهَا مِنْ ذَلِكَ فَقَالَتْ مَنْ أَرْسَلَ بِهَذَا قُلْتُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ فَقَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحِنُّ عَلَيْكُمْ بَعْدِي إِلَّا الصَّابِرُونَ سَقَى اللَّهُ ابْنَ عَوْفٍ مِنْ سَلْسَبِيلِ الْجَنَّةِحَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَتْنَا أُمُّ بَكْرٍ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ بَاعَ أَرْضًا لَهُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ قَالَتْ أَمَا إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَحْنَا عَلَيْكُمْ بَعْدِي إِلَّا الصَّابِرُونَ
Ummu Bakrdan rivoyat qilinadi: Abdurrahmon ibn Avf oʻzining bir yerini Usmon ibn Affonga qirq ming dinorga sotdi va uni Banu Zuhraning kambagʻallariga, odamlardan hojatmandlarga va moʻminlarning onalariga taqsimladi. Misvar aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ning huzurlariga uning ulushini olib kirdim. U: «Buni kim yubordi?» dedi. Men: «Abdurrahmon ibn Avf», dedim. U: «Rasululloh ﷺ: ‹Mendan keyin sizlarga faqat sabrlilar mehribonlik qiladi›, dedilar. Alloh Ibn Avfni jannat salsabilidan sugʻorsin», dedi. Boshqa rivoyatda Ummu Bakr: «Abdurrahmon ibn Avf oʻzining bir yerini sotdi», deb hadisni zikr qildi; faqat unda u: «Men Rasululloh ﷺning: ‹Mendan keyin sizlarga faqat sabrlilar mehribonlik qiladi›, deganlarini eshitdim», degan.Умму Бакрдан ривоят қилинади: Абдурраҳмон ибн Авф ўзининг бир ерини Усмон ибн Аффонга қирқ минг динорга сотди ва уни Бану Зуҳранинг камбағалларига, одамлардан ҳожатмандларга ва мўминларнинг оналарига тақсимлади. Мисвар айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурларига унинг улушини олиб кирдим. У: «Буни ким юборди?» деди. Мен: «Абдурраҳмон ибн Авф», дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Мендан кейин сизларга фақат сабрлилар меҳрибонлик қилади›, дедилар. Аллоҳ Ибн Авфни жаннат салсабилидан суғорсин», деди. Бошқа ривоятда Умму Бакр: «Абдурраҳмон ибн Авф ўзининг бир ерини сотди», деб ҳадисни зикр қилди; фақат унда у: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Мендан кейин сизларга фақат сабрлилар меҳрибонлик қилади›, деганларини эшитдим», деган.
حَدَّثَنَا ابْنُ الْأَشْجَعِيِّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَقَدْ رَأَيْتُنِي أَحُتُّ الْمَنِيَّ مِنْ ثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَحَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كُنْتُ أَفْرُكُهُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Men oʻzimni Rasululloh ﷺning kiyimlaridan maniyni qirib tozalayotganimni koʻrardim. Boshqa rivoyatda u: «Men uni ishqalab tozalar edim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен ўзимни Расулуллоҳ ﷺнинг кийимларидан манийни қириб тозалаётганимни кўрардим. Бошқа ривоятда у: «Мен уни ишқалаб тозалар эдим», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنَامُ حَتَّى يَنْفُخَ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي وَلَا يَتَوَضَّأُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ uxlab, hatto xurraklab qolar, soʻng turib namoz oʻqirdilar va taharat olmasdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ухлаб, ҳатто хурраклаб қолар, сўнг туриб намоз ўқирдилар ва таҳарат олмасдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدِ بْنِ جُدْعَانَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَاوَزَ الْخِتَانُ الْخِتَانَ فَقَدْ وَجَبَ الْغُسْلُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Xatna (joyi) xatna (joyi)dan oʻtsa, gʻusl vojib boʻladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Хатна (жойи) хатна (жойи)дан ўтса, ғусл вожиб бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا رَأَيْتُ أَحَدًا كَانَ أَشَدَّ تَعْجِيلًا لِلظُّهْرِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا أَبِي بَكْرٍ وَلَا عُمَرَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men Rasululloh ﷺdan, shuningdek Abu Bakr va Umardan koʻra peshinni qattiqroq shoshilib oʻqiydigan birovni koʻrmaganman.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺдан, шунингдек Абу Бакр ва Умардан кўра пешинни қаттиқроқ шошилиб ўқийдиган бировни кўрмаганман.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا مُغِيرَةُ بْنُ زِيَادٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُؤَخِّرُ الظُّهْرَ وَيُعَجِّلُ الْعَصْرَ وَيُؤَخِّرُ الْمَغْرِبَ وَيُعَجِّلُ الْعِشَاءَ فِي السَّفَرِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ safarda peshinni kechiktirib, asrni erta oʻqir; shomni kechiktirib, xuftonni erta oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ сафарда пешинни кечиктириб, асрни эрта ўқир; шомни кечиктириб, хуфтонни эрта ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِمْرَانَ الْحَجَبِيُّ قَالَ سَمِعْتُ صَفِيَّةَ بِنْتَ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَحَلَّ اسْمِي وَحَرَّمَ كُنْيَتِي وَمَا حَرَّمَ كُنْيَتِي وَأَحَلَّ اسْمِي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mening ismimni halol qilib, kunyamni harom qilgan narsa nima? Mening kunyamni harom qilib, ismimni halol qilgan narsa nima?» dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг исмимни ҳалол қилиб, кунямни ҳаром қилган нарса нима? Менинг кунямни ҳаром қилиб, исмимни ҳалол қилган нарса нима?» дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْعُمَرِيُّ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُلْحِدَ لَهُ لَحْدٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ uchun lahd (qabr oʻygʻichi) qazildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ учун лаҳд (қабр ўйғичи) қазилди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ مَوْتِ الْفَجْأَةِ فَقَالَ رَاحَةٌ لِلْمُؤْمِنِ وَأَخْذَةُ أَسَفٍ لِفَاجِرٍ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Men Rasululloh ﷺdan toʻsatdan oʻlim haqida soʻradim. U zot: «Moʻmin uchun rohatdir, fojir uchun esa gʻazab bilan ushlashdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺдан тўсатдан ўлим ҳақида сўрадим. У зот: «Мўмин учун роҳатдир, фожир учун эса ғазаб билан ушлашдир», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْجَاءَتْ فَتَاةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبِي زَوَّجَنِي ابْنَ أَخِيهِ يَرْفَعُ بِي خَسِيسَتَهُ فَجَعَلَ الْأَمْرَ إِلَيْهَا قَالَتْ فَإِنِّي قَدْ أَجَزْتُ مَا صَنَعَ أَبِي وَلَكِنْ أَرَدْتُ أَنْ تَعْلَمَ النِّسَاءُ أَنْ لَيْسَ لِلْآبَاءِ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Bir qiz Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, otam meni oʻz ukasining oʻgʻliga, men orqali uning pastligini koʻtarish uchun nikohlab berdi», dedi. Shunda u zot bu ishni qizning oʻz ixtiyoriga topshirdilar. Qiz: «Men otam qilgan ishga rozi boʻldim, lekin ayollar bu ishda otalarning hech qanday haqqi yoʻqligini bilishlarini istadim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Бир қиз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, отам мени ўз укасининг ўғлига, мен орқали унинг пастлигини кўтариш учун никоҳлаб берди», деди. Шунда у зот бу ишни қизнинг ўз ихтиёрига топширдилар. Қиз: «Мен отам қилган ишга рози бўлдим, лекин аёллар бу ишда оталарнинг ҳеч қандай ҳаққи йўқлигини билишларини истадим», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا نَزَلَتْ {وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ} قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا فَاطِمَةُ بِنْتَ مُحَمَّدٍ يَا صَفِيَّةُ بِنْتَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لَا أَمْلِكُ لَكُمْ مِنْ اللَّهِ شَيْئًا سَلُونِي مِنْ مَالِي مَا شِئْتُمْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: {Va eng yaqin qarindoshlaringni ogohlantir} degan oyat nozil boʻlganda, Rasululloh ﷺ turdilar-da: «Ey Muhammadning qizi Fotima, ey Abdulmuttalibning qizi Safiya, ey Abdulmuttalib oʻgʻillari, men sizlar uchun Allohdan (keladigan) hech narsaga ega emasman. Mening molimdan xohlaganingizni soʻranglar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: {Ва энг яқин қариндошларингни огоҳлантир} деган оят нозил бўлганда, Расулуллоҳ ﷺ турдилар-да: «Эй Муҳаммаднинг қизи Фотима, эй Абдулмутталибнинг қизи Сафия, эй Абдулмутталиб ўғиллари, мен сизлар учун Аллоҳдан (келадиган) ҳеч нарсага эга эмасман. Менинг молимдан хоҳлаганингизни сўранглар», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنِ الْمِقْدَامِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَنْ حَدَّثَكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَالَ قَائِمًا فَلَا تُصَدِّقْهُ مَا بَالَ رَسُولُ اللَّهِ قَائِمًا مُنْذُ أُنْزِلَ عَلَيْهِ الْقُرْآنُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Kim senga Rasululloh ﷺ tik turib bavl qildilar, deb aytsa, uni tasdiqlama. Rasululloh ﷺ oʻzlariga Qurʼon nozil qilinganidan beri tik turib bavl qilmaganlar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Ким сенга Расулуллоҳ ﷺ тик туриб бавл қилдилар, деб айтса, уни тасдиқлама. Расулуллоҳ ﷺ ўзларига Қуръон нозил қилинганидан бери тик туриб бавл қилмаганлар», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَوْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَحَّى بِكَبْشَيْنِ سَمِينَيْنِ عَظِيمَيْنِ أَمْلَحَيْنِ أَقْرَنَيْنِ مُوجَأَيْنِ
Oisha (roziyallohu anho)dan — yoki Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan — rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ semiz, katta, oq-qora, shoxdor, axta qilingan ikki qoʻchqorni qurbonlik qildilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан — ёки Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан — ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ семиз, катта, оқ-қора, шохдор, ахта қилинган икки қўчқорни қурбонлик қилдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زِيَادِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَابِسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْإِنْ كُنَّا لَنَرْفَعُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكُرَاعَ فَيَأْكُلُهُ بَعْدَ شَهْرٍ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ uchun tuyoq goʻshtini olib qoʻyar edik, u zot uni bir oydan keyin yer edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ учун туёқ гўштини олиб қўяр эдик, у зот уни бир ойдан кейин ер эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الصَّغِيرَاءِ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ كَانَ عِنْدَنَا سَعَةٌ لَهَدَمْتُ الْكَعْبَةَ وَلَبَنَيْتُهَا وَلَجَعَلْتُ لَهَا بَابَيْنِ بَابًا يَدْخُلُ النَّاسُ مِنْهُ وَبَابًا يَخْرُجُونَ مِنْهُقَالَتْ فَلَمَّا وَلِيَ ابْنُ الزُّبَيْرِ هَدَمَهَا فَجَعَلَ لَهَا بَابَيْنِ قَالَتْ فَكَانَتْ كَذَلِكَ فَلَمَّا ظَهَرَ الْحَجَّاجُ عَلَيْهِ هَدَمَهَا وَأَعَادَ بِنَاءَهَا الْأَوَّلَ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Agar bizda kengchilik boʻlganida, Kaʼbani buzib, uni qayta qurar va unga ikkita eshik — odamlar kiradigan bir eshik va chiqadigan bir eshik qilar edim», dedilar. U aytdi: Ibn Zubayr hokim boʻlganida uni buzib, unga ikkita eshik qildi. U aytdi: U shundayligicha turdi; Hajjoj undan gʻolib kelganda esa uni buzib, avvalgi qurilishiga qaytardi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар бизда кенгчилик бўлганида, Каъбани бузиб, уни қайта қурар ва унга иккита эшик — одамлар кирадиган бир эшик ва чиқадиган бир эшик қилар эдим», дедилар. У айтди: Ибн Зубайр ҳоким бўлганида уни бузиб, унга иккита эшик қилди. У айтди: У шундайлигича турди; Ҳажжож ундан ғолиб келганда эса уни бузиб, аввалги қурилишига қайтарди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْأَقْمَرِ عَنْ أَبِي حُذَيْفَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا حَكَتْ امْرَأَةً فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أُحِبُّ أَنِّي حَكَيْتُ أَحَدًا وَأَنَّ لِي كَذَا وَكَذَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u bir ayolni taqlid qilib koʻrsatdi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Menga mol-dunyo berilsa ham, birovni (kamsitib) taqlid qilib koʻrsatishimni yoqtirmayman», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у бир аёлни тақлид қилиб кўрсатди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Менга мол-дунё берилса ҳам, бировни (камситиб) тақлид қилиб кўрсатишимни ёқтирмайман», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حَبِيبٍ يَعْنِي ابْنَ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسُرِقَ لِي ثَوْبٌ فَجَعَلْتُ أَدْعُو عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُسَبِّخِي عَنْهُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Mening bir kiyimim oʻgʻirlandi va men (oʻgʻriga) qargʻish qila boshladim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Undan (gunohini) yengillatma», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Менинг бир кийимим ўғирланди ва мен (ўғрига) қарғиш қила бошладим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ундан (гуноҳини) енгиллатма», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ مَرَّةً أُخْرَى قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهُ سُرِقَ ثَوْبٌ لَهَا فَدَعَتْ عَلَى صَاحِبِهَا فَقَالَ لَا تُسَبِّخِي عَنْهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, uning bir kiyimi oʻgʻirlandi va u kiyimning oʻgʻrisiga qargʻish qildi. Shunda u zot ﷺ: «Undan (gunohini) yengillatma», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, унинг бир кийими ўғирланди ва у кийимнинг ўғрисига қарғиш қилди. Шунда у зот ﷺ: «Ундан (гуноҳини) енгиллатма», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ أَبِي النُّجُودِ عَنْ زِرٍّ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دِينَارًا وَلَا دِرْهَمًا وَلَا عَبْدًا وَلَا أَمَةً وَلَا شَاةً وَلَا بَعِيرًا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ na bir dinor, na bir dirham, na bir qul, na bir choʻri, na bir qoʻy, na bir tuya qoldirdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ на бир динор, на бир дирҳам, на бир қул, на бир чўри, на бир қўй, на бир туя қолдирдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ الْأَصْبَهَانِيِّ عَنْ مُجَاهِدِ بْنِ وَرْدَانَ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ مَوْلًى لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَعَ مِنْ نَخْلَةٍ فَمَاتَ وَتَرَكَ شَيْئًا وَلَمْ يَدَعْ وَلَدًا وَلَا حَمِيمًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطُوا مِيرَاثَهُ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ قَرْيَتِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺning ozod qilingan bir quli xurmo daraxtidan yiqilib vafot etdi. U mol qoldirib ketdi, ammo na farzandi, na yaqin qarindoshi bor edi. Shunda Paygʻambar ﷺ: «Uning merosini qishlogʻi ahlidan boʻlgan bir kishiga beringlar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺнинг озод қилинган бир қули хурмо дарахтидан йиқилиб вафот этди. У мол қолдириб кетди, аммо на фарзанди, на яқин қариндоши бор эди. Шунда Пайғамбар ﷺ: «Унинг меросини қишлоғи аҳлидан бўлган бир кишига беринглар», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ جَابِرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحَائِضُ تَقْضِي الْمَنَاسِكَ كُلَّهَا إِلَّا الطَّوَافَ بِالْبَيْتِ
Oisha (roziyallohu anho)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Hayzli ayol Baytni tavof qilishdan boshqa barcha manosiklarni ado etadi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Ҳайзли аёл Байтни тавоф қилишдан бошқа барча маносикларни адо этади», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِي وَهُوَ قَرِيرُ الْعَيْنِ طَيِّبُ النَّفْسِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَيَّ وَهُوَ حَزِينٌ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ خَرَجْتَ مِنْ عِنْدِي وَأَنْتَ قَرِيرُ الْعَيْنِ طَيِّبُ النَّفْسِ وَرَجَعْتَ وَأَنْتَ حَزِينٌ فَقَالَ إِنِّي دَخَلْتُ الْكَعْبَةَ وَوَدِدْتُ أَنِّي لَمْ أَكُنْ فَعَلْتُ إِنِّي أَخَافُ أَنْ أَكُونَ أَتْعَبْتُ أُمَّتِي مِنْ بَعْدِي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ mening oldimdan xursand, koʻzlari quvongan va koʻngli xush holda chiqib ketdilar, soʻng gʻamgin holda oldimga qaytdilar. Men: «Yo Rasululloh, oldimdan koʻzlaringiz quvongan holda chiqib ketgan edingiz, gʻamgin holda qaytdingiz?» dedim. Shunda u zot: «Men Kaʼba ichiga kirdim va buni qilmaganimni orzu qildim. Chunki men bu bilan ummatimni oʻzimdan keyin mashaqqatga solib qoʻyishimdan qoʻrqaman», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ менинг олдимдан хурсанд, кўзлари қувонган ва кўнгли хуш ҳолда чиқиб кетдилар, сўнг ғамгин ҳолда олдимга қайтдилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, олдимдан кўзларингиз қувонган ҳолда чиқиб кетган эдингиз, ғамгин ҳолда қайтдингиз?» дедим. Шунда у зот: «Мен Каъба ичига кирдим ва буни қилмаганимни орзу қилдим. Чунки мен бу билан умматимни ўзимдан кейин машаққатга солиб қўйишимдан қўрқаман», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّقُوا النَّارَ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Doʻzaxdan — bir boʻlak xurmo bilan boʻlsa ham — saqlaninglar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дўзахдан — бир бўлак хурмо билан бўлса ҳам — сақланинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تُصَلِّي الْمُسْتَحَاضَةُ وَإِنْ قَطَرَ الدَّمُ عَلَى الْحَصِيرِ
Oisha (roziyallohu anho)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Istihozali ayol, garchi boʻyraga qon tomsa ham, namoz oʻqiydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Истиҳозали аёл, гарчи бўйрага қон томса ҳам, намоз ўқийди», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ شَيْبَةَ عَنْ طَلْقِ بْنِ حَبِيبٍ عَنِ ابْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشْرٌ مِنْ الْفِطْرَةِ قَصُّ الشَّارِبِ وَإِعْفَاءُ اللِّحْيَةِ وَالسِّوَاكُ وَاسْتِنْشَاقٌ بِالْمَاءِ وَقَصُّ الْأَظْفَارِ وَغَسْلُ الْبَرَاجِمِ وَنَتْفُ الْإِبْطِ وَحَلْقُ الْعَانَةِ وَانْتِقَاصُ الْمَاءِ يَعْنِي الِاسْتِنْجَاءَقَالَ زَكَرِيَّا قَالَ مُصْعَبٌ وَنَسِيتُ الْعَاشِرَةَ إِلَّا أَنْ تَكُونَ الْمَضْمَضَةَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oʻnta narsa fitratdandir: moʻylovni qirqish, soqolni qoʻyib yuborish, misvok qilish, burunga suv tortish, tirnoqlarni olish, barmoq boʻgʻimlarini yuvish, qoʻltiq tuklarini yulish, avrat sochlarini qirish, suv bilan tozalanish», dedilar — bu istinjoni bildiradi. Zakariyo aytdi: Musʼab: «Oʻninchisini unutdim, magar ogʻizni chayish boʻlsa kerak», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ўнта нарса фитратдандир: мўйловни қирқиш, соқолни қўйиб юбориш, мисвок қилиш, бурунга сув тортиш, тирноқларни олиш, бармоқ бўғимларини ювиш, қўлтиқ тукларини юлиш, аврат сочларини қириш, сув билан тозаланиш», дедилар — бу истинжони билдиради. Закариё айтди: Мусъаб: «Ўнинчисини унутдим, магар оғизни чайиш бўлса керак», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ وَسُفْيَانُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا كُنْتُ أَلْقَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ السَّحَرِ إِلَّا وَهُوَ عِنْدِي نَائِمًا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Kechaning oxirgi qismida Nabiy ﷺni doim yonimda uxlab yotgan holda koʻrardim.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Кечанинг охирги қисмида Набий ﷺни доим ёнимда ухлаб ётган ҳолда кўрардим.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سُوَيْدٍ الثَّقَفِيُّ عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ طَلْحَةَ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكُنَّ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجْنَ مَعَهُ عَلَيْهِنَّ الضِّمَادُ يَغْتَسِلْنَ فِيهِ وَيَعْرَقْنَ لَا يَنْهَاهُنَّ عَنْهُ مُحِلَّاتٍ وَلَا مُحْرِمَاتٍ
Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Nabiy ﷺning ayollari u zot bilan birga chiqar edilar, ustlarida zimod (xushbuy surtilgan bogʻlam) boʻlar, ular u bilan gʻusl qilar va terlar edilar. U zot ularni bundan — na ehromsiz, na ehromli holatlarida — qaytarmas edilar.Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Набий ﷺнинг аёллари у зот билан бирга чиқар эдилар, устларида зимод (хушбуй суртилган боғлам) бўлар, улар у билан ғусл қилар ва терлар эдилар. У зот уларни бундан — на эҳромсиз, на эҳромли ҳолатларида — қайтармас эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ خَالِدِ بْنِ أَبِي الصَّلْتِ عَنْ عِرَاكٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ فَعَلُوهَا اسْتَقْبَلُوا بِمَقْعَدَتِي الْقِبْلَةَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Menimcha, ular buni qilishgan. Mening oʻrindigʻimni qiblaga qaratib qoʻyinglar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менимча, улар буни қилишган. Менинг ўриндиғимни қиблага қаратиб қўйинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا طَلْحَةُ بْنُ يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ سَمِعَهُ مِنْهُ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى وَعَلَيْهِ مِرْطٌ بَعْضُهُ عَلَيْهَا وَهِيَ حَائِضٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ namoz oʻqidilar, ustlarida bir mirt (jun choyshab) boʻlib, uning bir qismi hayzli boʻlgan Oishaning ustida edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ намоз ўқидилар, устларида бир мирт (жун чойшаб) бўлиб, унинг бир қисми ҳайзли бўлган Оишанинг устида эди.