أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خَمْسٌ مِنَ الدَّوَابِّ كُلُّهَا فَاسِقٌ يُقْتَلْنَ فِي الْحَرَمِ الْغُرَابُ وَالْحِدَأَةُ وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ وَالْفَأْرَةُ وَالْعَقْرَبُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jonivorlardan beshtasi bor, ularning hammasi zararli boʻlib, haram ichida oʻldiriladi: qargʻa, kalxat, quturgan it, sichqon va chayon», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жониворлардан бештаси бор, уларнинг ҳаммаси зарарли бўлиб, ҳарам ичида ўлдирилади: қарға, калхат, қутурган ит, сичқон ва чаён», дедилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خَمْسُ فَوَاسِقَ يُقْتَلْنَ فِي الْحِلِّ وَالْحَرَمِ الْحِدَأَةُ وَالْغُرَابُ وَالْفَأْرَةُ وَالْعَقْرَبُ وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ " . قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَذَكَرَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا أَنَّ مَعْمَرًا كَانَ يَذْكُرُهُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ وَعَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Beshta zararli jonivor bor, ular haramdan tashqarida ham, haram ichida ham oʻldiriladi: kalxat, qargʻa, sichqon, chayon va quturgan it», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бешта зарарли жонивор бор, улар ҳарамдан ташқарида ҳам, ҳарам ичида ҳам ўлдирилади: калхат, қарға, сичқон, чаён ва қутурган ит», дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا حَمَّادٌ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، - وَهُوَ ابْنُ عُرْوَةَ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خَمْسُ فَوَاسِقَ يُقْتَلْنَ فِي الْحَرَمِ الْعَقْرَبُ وَالْفَأْرَةُ وَالْغُرَابُ وَالْكَلْبُ الْعَقُورُ وَالْحِدَأَةُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Beshta zararli jonivor bor, ular haram ichida oʻldiriladi: chayon, sichqon, qargʻa, quturgan it va kalxat», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бешта зарарли жонивор бор, улар ҳарам ичида ўлдирилади: чаён, сичқон, қарға, қутурган ит ва калхат», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ، أَخْبَرَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَلَمْ تَرَىْ أَنَّ قَوْمَكِ حِينَ بَنَوُا الْكَعْبَةَ اقْتَصَرُوا عَنْ قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ " . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ تَرُدُّهَا عَلَى قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ " لَوْلاَ حِدْثَانُ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ " . فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لَئِنْ كَانَتْ عَائِشَةُ سَمِعَتْ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا أُرَى تَرْكَ اسْتِلاَمِ الرُّكْنَيْنِ اللَّذَيْنِ يَلِيَانِ الْحِجْرَ إِلاَّ أَنَّ الْبَيْتَ لَمْ يُتَمَّمْ عَلَى قَوَاعِدِ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Koʻrmaysanmi, sening qavming Kaʼbani qurganlarida uni Ibrohim alayhissalomning poydevoridan kamaytirib qurishgan», dedilar. Men: «Ey Rasululloh, uni Ibrohim alayhissalomning poydevoriga qaytarib qurmaysizmi?» dedim. U zot: «Qavmingning kufrdan yaqinda chiqqanligi boʻlmaganida edi (shunday qilardim)», dedilar. Abdulloh ibn Umar aytdi: «Agar Oisha buni Rasululloh ﷺdan eshitgan boʻlsa, Hijrga tutash ikki ruknni istilom qilmasliklari Baytning Ibrohim alayhissalomning poydevorida toʻliq qurilmaganligi uchundir, deb bilaman».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кўрмайсанми, сенинг қавминг Каъбани қурганларида уни Иброҳим алайҳиссаломнинг пойдеворидан камайтириб қуришган», дедилар. Мен: «Эй Расулуллоҳ, уни Иброҳим алайҳиссаломнинг пойдеворига қайтариб қурмайсизми?» дедим. У зот: «Қавмингнинг куфрдан яқинда чиққанлиги бўлмаганида эди (шундай қилардим)», дедилар. Абдуллоҳ ибн Умар айтди: «Агар Оиша буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитган бўлса, Ҳижрга туташ икки рукнни истилом қилмасликлари Байтнинг Иброҳим алайҳиссаломнинг пойдеворида тўлиқ қурилмаганлиги учундир, деб биламан».
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدَةُ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ قَالاَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْلاَ حَدَاثَةُ عَهْدِ قَوْمِكِ بِالْكُفْرِ لَنَقَضْتُ الْبَيْتَ فَبَنَيْتُهُ عَلَى أَسَاسِ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَجَعَلْتُ لَهُ خَلْفًا فَإِنَّ قُرَيْشًا لَمَّا بَنَتِ الْبَيْتَ اسْتَقْصَرَتْ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qavmingning kufrdan yaqinda chiqqanligi boʻlmaganida edi, men Baytni buzib, uni Ibrohim alayhissalomning poydevoriga qurar va unga bir orqa eshik qoʻyardim. Chunki Quraysh Baytni qurganida uni kamaytirib qurgan», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қавмингнинг куфрдан яқинда чиққанлиги бўлмаганида эди, мен Байтни бузиб, уни Иброҳим алайҳиссаломнинг пойдеворига қурар ва унга бир орқа эшик қўярдим. Чунки Қурайш Байтни қурганида уни камайтириб қурган», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَلاَّمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ رُومَانَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهَا " يَا عَائِشَةُ لَوْلاَ أَنَّ قَوْمَكِ حَدِيثُ عَهْدٍ بِجَاهِلِيَّةٍ لأَمَرْتُ بِالْبَيْتِ فَهُدِمَ فَأَدْخَلْتُ فِيهِ مَا أُخْرِجَ مِنْهُ وَأَلْزَقْتُهُ بِالأَرْضِ وَجَعَلْتُ لَهُ بَابَيْنِ بَابًا شَرْقِيًّا وَبَابًا غَرْبِيًّا فَإِنَّهُمْ قَدْ عَجَزُوا عَنْ بِنَائِهِ فَبَلَغْتُ بِهِ أَسَاسَ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ " . قَالَ فَذَلِكَ الَّذِي حَمَلَ ابْنَ الزُّبَيْرِ عَلَى هَدْمِهِ . قَالَ يَزِيدُ وَقَدْ شَهِدْتُ ابْنَ الزُّبَيْرِ حِينَ هَدَمَهُ وَبَنَاهُ وَأَدْخَلَ فِيهِ مِنَ الْحِجْرِ وَقَدْ رَأَيْتُ أَسَاسَ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ حِجَارَةً كَأَسْنِمَةِ الإِبِلِ مُتَلاَحِكَةً .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ unga: «Ey Oisha, qavmingning johiliyatdan yaqinda chiqqanligi boʻlmaganida edi, men Baytni buzishga buyurar, undan chiqarib qoʻyilgan narsani unga qoʻshar, uni yer bilan tekislar va unga ikkita eshik — bir sharqiy eshik va bir gʻarbiy eshik qoʻyardim. Chunki ular uni qurishga qodir boʻlmadilar. Shunda men uni Ibrohim alayhissalomning poydevoriga yetkazardim», dedilar. Roviy aytdi: Ana shu narsa Ibn Zubayrni uni buzishga undadi. Yazid aytdi: «Men Ibn Zubayr uni buzib, qayta qurayotganida va Hijrdan bir qismini unga qoʻshganida guvoh boʻlgan edim. Ibrohim alayhissalomning poydevorini bir-biriga zich tuya oʻrkachlariday toshlardan iborat koʻrgan edim».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ унга: «Эй Оиша, қавмингнинг жоҳилиятдан яқинда чиққанлиги бўлмаганида эди, мен Байтни бузишга буюрар, ундан чиқариб қўйилган нарсани унга қўшар, уни ер билан текислар ва унга иккита эшик — бир шарқий эшик ва бир ғарбий эшик қўярдим. Чунки улар уни қуришга қодир бўлмадилар. Шунда мен уни Иброҳим алайҳиссаломнинг пойдеворига етказардим», дедилар. Ровий айтди: Ана шу нарса Ибн Зубайрни уни бузишга ундади. Язид айтди: «Мен Ибн Зубайр уни бузиб, қайта қураётганида ва Ҳижрдан бир қисмини унга қўшганида гувоҳ бўлган эдим. Иброҳим алайҳиссаломнинг пойдеворини бир-бирига зич туя ўркачларидай тошлардан иборат кўрган эдим».
أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنِ ابْنِ أَبِي زَائِدَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنْ عَطَاءٍ، قَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، تَقُولُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْلاَ أَنَّ النَّاسَ حَدِيثٌ عَهْدُهُمْ بِكُفْرٍ وَلَيْسَ عِنْدِي مِنَ النَّفَقَةِ مَا يُقَوِّي عَلَى بِنَائِهِ لَكُنْتُ أَدْخَلْتُ فِيهِ مِنَ الْحِجْرِ خَمْسَةَ أَذْرُعٍ وَجَعَلْتُ لَهُ بَابًا يَدْخُلُ النَّاسُ مِنْهُ وَبَابًا يَخْرُجُونَ مِنْهُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Odamlarning kufrdan yaqinda chiqqanligi va menda uni qurishga quvvat beradigan mablagʻ yoʻqligi boʻlmaganida edi, men Hijrdan besh gaz joyni unga qoʻshar va unga odamlar kiradigan bir eshik hamda chiqadigan bir eshik qoʻyardim», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Одамларнинг куфрдан яқинда чиққанлиги ва менда уни қуришга қувват берадиган маблағ йўқлиги бўлмаганида эди, мен Ҳижрдан беш газ жойни унга қўшар ва унга одамлар кирадиган бир эшик ҳамда чиқадиган бир эшик қўярдим», дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الرِّبَاطِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ عَمَّتِهِ، صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ قَالَتْ حَدَّثَتْنَا عَائِشَةُ، قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ أَدْخُلُ الْبَيْتَ قَالَ " ادْخُلِي الْحِجْرَ فَإِنَّهُ مِنَ الْبَيْتِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Rasululloh, Baytga kirmaymanmi?» dedim. U zot: «Hijrga kir, chunki u Baytdan bir qismdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен: «Эй Расулуллоҳ, Байтга кирмайманми?» дедим. У зот: «Ҳижрга кир, чунки у Байтдан бир қисмдир», дедилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلْقَمَةُ بْنُ أَبِي عَلْقَمَةَ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أُحِبُّ أَنْ أَدْخُلَ، الْبَيْتَ فَأُصَلِّيَ فِيهِ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِي فَأَدْخَلَنِي الْحِجْرَ فَقَالَ " إِذَا أَرَدْتِ دُخُولَ الْبَيْتِ فَصَلِّي هَا هُنَا فَإِنَّمَا هُوَ قِطْعَةٌ مِنَ الْبَيْتِ وَلَكِنَّ قَوْمَكِ اقْتَصَرُوا حَيْثُ بَنَوْهُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Baytga kirib, uning ichida namoz oʻqishni yaxshi koʻrar edim. Shunda Rasululloh ﷺ qoʻlimdan ushlab, meni Hijrga kiritdilar va: «Baytga kirmoqchi boʻlsang, mana shu yerda namoz oʻqi, chunki bu ham Baytning bir boʻlagidir. Lekin qavming uni qurishda qisqartirib qoʻygan», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Байтга кириб, унинг ичида намоз ўқишни яхши кўрар эдим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ қўлимдан ушлаб, мени Ҳижрга киритдилар ва: «Байтга кирмоқчи бўлсанг, мана шу ерда намоз ўқи, чунки бу ҳам Байтнинг бир бўлагидир. Лекин қавминг уни қуришда қисқартириб қўйган», дедилар.
أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، - وَهُوَ ابْنُ إِسْحَاقَ - عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ طَافَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ حَوْلَ الْكَعْبَةِ عَلَى بَعِيرٍ يَسْتَلِمُ الرُّكْنَ بِمِحْجَنِهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ vidolashuv hajjida Kaʼba atrofida tuya ustida tavof qilib, egri uchli asosi bilan Ruknni istilom qildilar (siladilar)».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ видолашув ҳажжида Каъба атрофида туя устида тавоф қилиб, эгри учли асоси билан Рукнни истилом қилдилар (силадилар)».
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، عَنْ يَحْيَى، - وَهُوَ ابْنُ آدَمَ - عَنْ سُفْيَانَ، - وَهُوَ ابْنُ عُيَيْنَةَ - قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ نُرَى إِلاَّ الْحَجَّ - قَالَتْ - فَلَمَّا أَنْ طَافَ بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ قَالَ " مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْىٌ فَلْيُقِمْ عَلَى إِحْرَامِهِ وَمَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْىٌ فَلْيَحْلِلْ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺ bilan faqat hajni koʻzlab chiqdik. U zot Baytni tavof qilib, Safo bilan Marva orasida saʼy qilganlarida: ‹Kimning oldida hadya (qurbonlik) boʻlsa, ihromida qolaversin; kimning oldida hadya boʻlmasa, ihromdan chiqsin›, dedilar.»Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан фақат ҳажни кўзлаб чиқдик. У зот Байтни тавоф қилиб, Сафо билан Марва орасида саъй қилганларида: ‹Кимнинг олдида ҳадя (қурбонлик) бўлса, иҳромида қолаверсин; кимнинг олдида ҳадя бўлмаса, иҳромдан чиқсин›, дедилар.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا سُوَيْدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ فَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِالْحَجِّ وَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ وَأَهْدَى فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ وَلَمْ يُهْدِ فَلْيَحْلِلْ وَمَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ فَأَهْدَى فَلاَ يَحِلَّ وَمَنْ أَهَلَّ بِحَجَّةٍ فَلْيُتِمَّ حَجَّهُ " . قَالَتْ عَائِشَةُ وَكُنْتُ مِمَّنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺ bilan Vidoʻ hajjida chiqdik. Bizdan kimdir haj uchun, kimdir umra uchun talbiya aytib niyat qildi va hadya olib keldi. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Kim umra uchun niyat qilgan boʻlsa-yu, hadya olib kelmagan boʻlsa, ihromdan chiqsin. Kim umra uchun niyat qilib, hadya olib kelgan boʻlsa, ihromdan chiqmasin. Kim haj uchun niyat qilgan boʻlsa, hajini toʻliq ado etsin›, dedilar.» Oisha: «Men umra uchun niyat qilganlardan edim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан Видў ҳажжида чиқдик. Биздан кимдир ҳаж учун, кимдир умра учун талбия айтиб ният қилди ва ҳадя олиб келди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ким умра учун ният қилган бўлса-ю, ҳадя олиб келмаган бўлса, иҳромдан чиқсин. Ким умра учун ният қилиб, ҳадя олиб келган бўлса, иҳромдан чиқмасин. Ким ҳаж учун ният қилган бўлса, ҳажини тўлиқ адо этсин›, дедилар.» Оиша: «Мен умра учун ният қилганлардан эдим», деди.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَتْ قُرَيْشٌ تَقِفُ بِالْمُزْدَلِفَةِ وَيُسَمَّوْنَ الْحُمْسَ وَسَائِرُ الْعَرَبِ تَقِفُ بِعَرَفَةَ فَأَمَرَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى نَبِيَّهُ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَقِفَ بِعَرَفَةَ ثُمَّ يَدْفَعُ مِنْهَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاسُ } .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Qurayshliklar Muzdalifada turishardi va ular oʻzlarini Hums deb atashardi, arablarning boshqalari esa Arafotda turishardi. Bas, Alloh taboraka va taolo oʻz Nabiysi ﷺga Arafotda turishni, soʻng u yerdan qaytishni buyurdi. Shunda Alloh azza va jalla: {Soʻngra odamlar qaytadigan joydan siz ham qayting} (Baqara 199), degan oyatni nozil qildi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Қурайшликлар Муздалифада туришарди ва улар ўзларини Ҳумс деб аташарди, арабларнинг бошқалари эса Арафотда туришарди. Бас, Аллоҳ таборака ва таоло ўз Набийси ﷺга Арафотда туришни, сўнг у ердан қайтишни буюрди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Сўнгра одамлар қайтадиган жойдан сиз ҳам қайтинг} (Бақара 199), деган оятни нозил қилди».
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَنْصُورٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِنَّمَا أَذِنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِسَوْدَةَ فِي الإِفَاضَةِ قَبْلَ الصُّبْحِ مِنْ جَمْعٍ لأَنَّهَا كَانَتِ امْرَأَةً ثَبِطَةً .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Savdaga Muzdalifadan tongdan oldin qaytishga izn berdilar, chunki u vazmin ayol edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Савдага Муздалифадан тонгдан олдин қайтишга изн бердилар, чунки у вазмин аёл эди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ الْمُخَرِّمِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَغَارُ عَلَى اللاَّتِي وَهَبْنَ أَنْفُسَهُنَّ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَقُولُ أَوَتَهَبُ الْحُرَّةُ نَفْسَهَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { تُرْجِي مَنْ تَشَاءُ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشَاءُ } قُلْتُ وَاللَّهِ مَا أَرَى رَبَّكَ إِلاَّ يُسَارِعُ لَكَ فِي هَوَاكَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men oʻzlarini Paygʻambar ﷺga hadya qilgan ayollardan rashk qilar edim va: «Hur ayol oʻzini hadya qiladimi?», der edim. Shunda Alloh azza va jalla: {Ulardan xohlaganingizni oʻzingizdan uzoqlashtirasiz, xohlaganingizni oʻzingizga yaqin olasiz} (Ahzob 51), degan oyatni nozil qildi. Men: «Allohga qasamki, Robbing sening havoyi xohishing yoʻlida shoshilib javob berayotganini koʻryapman», dedim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен ўзларини Пайғамбар ﷺга ҳадя қилган аёллардан рашк қилар эдим ва: «Ҳур аёл ўзини ҳадя қиладими?», дер эдим. Шунда Аллоҳ азза ва жалла: {Улардан хоҳлаганингизни ўзингиздан узоқлаштирасиз, хоҳлаганингизни ўзингизга яқин оласиз} (Аҳзоб 51), деган оятни нозил қилди. Мен: «Аллоҳга қасамки, Роббинг сенинг ҳавойи хоҳишинг йўлида шошилиб жавоб бераётганини кўряпман», дедим.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَالِدٍ النَّيْسَابُورِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ أَعْيَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَهَا حِينَ أَمَرَهُ اللَّهُ أَنْ يُخَيِّرَ أَزْوَاجَهُ - قَالَتْ عَائِشَةُ - فَبَدَأَ بِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا فَلاَ عَلَيْكِ أَنْ لاَ تُعَجِّلِي حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ " . قَالَتْ وَقَدْ عَلِمَ أَنَّ أَبَوَىَّ لاَ يَأْمُرَانِّي بِفِرَاقِهِ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم { يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأَزْوَاجِكَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا فَتَعَالَيْنَ أُمَتِّعْكُنَّ } فَقُلْتُ فِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَىَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الآخِرَةَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Alloh Paygʻambar ﷺni ayollarini ixtiyorli qilishga buyurganida, Rasululloh ﷺ uning huzuriga keldilar. Oisha aytadi: Rasululloh ﷺ mendan boshladilar va: «Men senga bir ishni aytmoqchiman. Ota-onang bilan maslahatlashmaguningcha shoshilmasang, senga hech ziyoni yoʻq», dedilar. U zot ota-onam u kishidan ajrashishni menga buyurmasligini bilar edilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: {Ey Paygʻambar, ayollaringizga ayting: ‹Agar sizlar hayoti dunyoni va uning ziynatini istasangiz, kelinglar, sizlarni bahramand qilay›} (Ahzob 28), dedilar. Men: «Shu ishda ota-onam bilan maslahatlashamanmi? Men Allohni, Uning Rasulini va oxirat diyorini istayman», dedim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аллоҳ Пайғамбар ﷺни аёлларини ихтиёрли қилишга буюрганида, Расулуллоҳ ﷺ унинг ҳузурига келдилар. Оиша айтади: Расулуллоҳ ﷺ мендан бошладилар ва: «Мен сенга бир ишни айтмоқчиман. Ота-онанг билан маслаҳатлашмагунингча шошилмасанг, сенга ҳеч зиёни йўқ», дедилар. У зот ота-онам у кишидан ажрашишни менга буюрмаслигини билар эдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: {Эй Пайғамбар, аёлларингизга айтинг: ‹Агар сизлар ҳаёти дунёни ва унинг зийнатини истасангиз, келинглар, сизларни баҳраманд қилай›} (Аҳзоб 28), дедилар. Мен: «Шу ишда ота-онам билан маслаҳатлашаманми? Мен Аллоҳни, Унинг Расулини ва охират диёрини истайман», дедим.
أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ الْعَسْكَرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها قَالَتْ قَدْ خَيَّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ أَوَكَانَ طَلاَقًا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ayollarini ixtiyorli qildilar. Bu taloq boʻldimi?Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аёлларини ихтиёрли қилдилар. Бу талоқ бўлдими?
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَيَّرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاخْتَرْنَاهُ فَلَمْ يَكُنْ طَلاَقًا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizni ixtiyorli qildilar. Biz esa u zotni ixtiyor qildik. Bas, bu taloq boʻlmadi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизни ихтиёрли қилдилар. Биз эса у зотни ихтиёр қилдик. Бас, бу талоқ бўлмади.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ، - وَهُوَ الْمُغِيرَةُ بْنُ سَلَمَةَ الْمَخْزُومِيُّ - قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَحَلَّ اللَّهُ لَهُ أَنْ يَتَزَوَّجَ مِنَ النِّسَاءِ مَا شَاءَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Alloh Rasululloh ﷺga xohlagan ayollaridan uylanishni halol qilmaguncha, u zot vafot etmadilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аллоҳ Расулуллоҳ ﷺга хоҳлаган аёлларидан уйланишни ҳалол қилмагунча, у зот вафот этмадилар.
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ أَشْعَثَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ التَّبَتُّلِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ tabattul (turmush qurmaslik)dan qaytardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ табаттул (турмуш қурмаслик)дан қайтардилар.
أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ رَاشِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أَبَا حُذَيْفَةَ بْنَ عُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ شَمْسٍ، - وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - تَبَنَّى سَالِمًا وَأَنْكَحَهُ ابْنَةَ أَخِيهِ هِنْدَ بِنْتَ الْوَلِيدِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ شَمْسٍ وَهُوَ مَوْلًى لاِمْرَأَةٍ مِنَ الأَنْصَارِ كَمَا تَبَنَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم زَيْدًا وَكَانَ مَنْ تَبَنَّى رَجُلاً فِي الْجَاهِلِيَّةِ دَعَاهُ النَّاسُ ابْنَهُ فَوَرِثَ مِنْ مِيرَاثِهِ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي ذَلِكَ { ادْعُوهُمْ لآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ فَإِنْ لَمْ تَعْلَمُوا آبَاءَهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ وَمَوَالِيكُمْ } فَمَنْ لَمْ يُعْلَمْ لَهُ أَبٌ كَانَ مَوْلًى وَأَخًا فِي الدِّينِ . مُخْتَصَرٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bilan birga Badrda ishtirok etganlardan boʻlgan Abu Huzayfa ibn Utba ibn Rabia ibn Abdu Shams Solimni oʻgʻil qilib olgan va uni akasining qizi Hind bint Valid ibn Utba ibn Rabia ibn Abdu Shamsga nikohlab bergan edi. Solim ansoriy bir ayolning ozod qilgan quli edi — xuddi Rasululloh ﷺ Zaydni oʻgʻil qilib olganlaridek. Johiliyat davrida kim bir kishini oʻgʻil qilib olsa, odamlar uni oʻsha kishining oʻgʻli deb atashar va u undan meros ham olardi. Nihoyat Alloh azza va jalla bu haqda: {Ularni otalari nomi bilan chaqiringlar, shu Alloh nazdida adolatliroqdir. Agar otalarini bilmasangiz, ular diningizda birodarlaringiz va mavlolaringizdir} degan oyatni nozil qildi. Bas, kimning otasi maʼlum boʻlmasa, u mavlo va dinda birodar boʻladi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Бадрда иштирок этганлардан бўлган Абу Ҳузайфа ибн Утба ибн Рабиа ибн Абду Шамс Солимни ўғил қилиб олган ва уни акасининг қизи Ҳинд бинт Валид ибн Утба ибн Рабиа ибн Абду Шамсга никоҳлаб берган эди. Солим ансорий бир аёлнинг озод қилган қули эди — худди Расулуллоҳ ﷺ Зайдни ўғил қилиб олганларидек. Жоҳилият даврида ким бир кишини ўғил қилиб олса, одамлар уни ўша кишининг ўғли деб аташар ва у ундан мерос ҳам оларди. Ниҳоят Аллоҳ азза ва жалла бу ҳақда: {Уларни оталари номи билан чақиринглар, шу Аллоҳ наздида адолатлироқдир. Агар оталарини билмасангиз, улар динингизда биродарларингиз ва мавлоларингиздир} деган оятни нозил қилди. Бас, кимнинг отаси маълум бўлмаса, у мавло ва динда биродар бўлади.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ، قَالَ قَالَ يَحْيَى - يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ - وَأَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، وَابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ أَبَا حُذَيْفَةَ بْنَ عُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ شَمْسٍ - وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - تَبَنَّى سَالِمًا وَهُوَ مَوْلًى لاِمْرَأَةٍ مِنَ الأَنْصَارِ كَمَا تَبَنَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ وَأَنْكَحَ أَبُو حُذَيْفَةَ بْنُ عُتْبَةَ سَالِمًا ابْنَةَ أَخِيهِ هِنْدَ ابْنَةَ الْوَلِيدِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ وَكَانَتْ هِنْدُ بِنْتُ الْوَلِيدِ بْنِ عُتْبَةَ مِنَ الْمُهَاجِرَاتِ الأُوَلِ وَهِيَ يَوْمَئِذٍ مِنْ أَفْضَلِ أَيَامَى قُرَيْشٍ فَلَمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ { ادْعُوهُمْ لآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ } رُدَّ كُلُّ أَحَدٍ يَنْتَمِي مِنْ أُولَئِكَ إِلَى أَبِيهِ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ يُعْلَمُ أَبُوهُ رُدَّ إِلَى مَوَالِيهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Badr jangida Rasululloh ﷺ bilan birga ishtirok etganlardan boʻlmish Abu Huzayfa ibn Utba ibn Rabia ibn Abdi Shams, Rasululloh ﷺ Zayd ibn Horisani asrab olganidek, ansorlik bir ayolning ozod qilingan quli Solimni asrab oldi. Abu Huzayfa ibn Utba Solimni akasining qizi Hind binti Valid ibn Utba ibn Rabiaga uylantirib qoʻydi. Hind binti Valid ibn Utba esa dastlabki muhojira ayollardan boʻlib, oʻsha kunlarda Qurayshning eng afzal beva ayollaridan edi. Alloh azza va jalla Zayd ibn Horisa haqida: {Ularni otalariga nisbat bergan holda chaqiringlar, shu Allohning nazdida adolatliroqdir} degan oyatni nozil qilgach, har bir kishi oʻz otasiga qaytarildi. Agar otasi maʼlum boʻlmasa, oʻz mavlolariga qaytarildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бадр жангида Расулуллоҳ ﷺ билан бирга иштирок этганлардан бўлмиш Абу Ҳузайфа ибн Утба ибн Рабиа ибн Абди Шамс, Расулуллоҳ ﷺ Зайд ибн Ҳорисани асраб олганидек, ансорлик бир аёлнинг озод қилинган қули Солимни асраб олди. Абу Ҳузайфа ибн Утба Солимни акасининг қизи Ҳинд бинти Валид ибн Утба ибн Рабиага уйлантириб қўйди. Ҳинд бинти Валид ибн Утба эса дастлабки муҳожира аёллардан бўлиб, ўша кунларда Қурайшнинг энг афзал бева аёлларидан эди. Аллоҳ азза ва жалла Зайд ибн Ҳориса ҳақида: {Уларни оталарига нисбат берган ҳолда чақиринглар, шу Аллоҳнинг наздида адолатлироқдир} деган оятни нозил қилгач, ҳар бир киши ўз отасига қайтарилди. Агар отаси маълум бўлмаса, ўз мавлоларига қайтарилди.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَزَوَّجَهَا وَهِيَ بِنْتُ سِتٍّ وَبَنَى بِهَا وَهِيَ بِنْتُ تِسْعٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ u olti yoshda ekanida unga uylandilar va toʻqqiz yoshida u bilan qovushdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ у олти ёшда эканида унга уйландилар ва тўққиз ёшида у билан қовушдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ النَّضْرِ بْنِ مُسَاوِرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ تَزَوَّجَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِسَبْعِ سِنِينَ وَدَخَلَ عَلَىَّ لِتِسْعِ سِنِينَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ men yetti yoshda ekanimda menga uylandilar va toʻqqiz yoshda ekanimda mening oldimga kirdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мен етти ёшда эканимда менга уйландилар ва тўққиз ёшда эканимда менинг олдимга кирдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، وَأَحْمَدُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، تَزَوَّجَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهِيَ بِنْتُ تِسْعٍ وَمَاتَ عَنْهَا وَهِيَ بِنْتُ ثَمَانِيَ عَشْرَةَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ u toʻqqiz yoshda ekanida unga uylandilar va u oʻn sakkiz yoshda ekanida vafot etdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ у тўққиз ёшда эканида унга уйландилар ва у ўн саккиз ёшда эканида вафот этдилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي مُلَيْكَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ ذَكْوَانَ أَبِي عَمْرٍو، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " اسْتَأْمِرُوا النِّسَاءَ فِي أَبْضَاعِهِنَّ " . قِيلَ فَإِنَّ الْبِكْرَ تَسْتَحِي وَتَسْكُتُ . قَالَ " هُوَ إِذْنُهَا " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ayollardan nikohlari xususida ruxsat soʻranglar», dedilar. «Boʻ kira (qiz) uyaladi va jim turadi-ku», deyildi. U zot: «Uning jim turishi rozilikdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аёллардан никоҳлари хусусида рухсат сўранглар», дедилар. «Бў кира (қиз) уялади ва жим туради-ку», дейилди. У зот: «Унинг жим туриши розиликдир», дедилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَاءَتِ امْرَأَةُ رِفَاعَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنَّ رِفَاعَةَ طَلَّقَنِي فَأَبَتَّ طَلاَقِي وَإِنِّي تَزَوَّجْتُ بَعْدَهُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الزَّبِيرِ وَمَا مَعَهُ إِلاَّ مِثْلُ هُدْبَةِ الثَّوْبِ . فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " لَعَلَّكِ تُرِيدِينَ أَنْ تَرْجِعِي إِلَى رِفَاعَةَ لاَ حَتَّى يَذُوقَ عُسَيْلَتَكِ وَتَذُوقِي عُسَيْلَتَهُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rifoaning xotini Allohning Rasuli ﷺ huzuriga kelib: «Rifoa meni taloq qildi va taloqimni qatʼiy qildi. Men undan keyin Abdurrahmon ibn Zabirga tegdim, uning esa faqat kiyimning popugidek narsasi bor», dedi. Shunda Allohning Rasuli ﷺ kulib: «Sen Rifoaga qaytishni istayapsanmi? Yoʻq, u sening asalingdan totmaguncha va sen uning asalidan totmaguncha boʻlmaydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Рифоанинг хотини Аллоҳнинг Расули ﷺ ҳузурига келиб: «Рифоа мени талоқ қилди ва талоқимни қатъий қилди. Мен ундан кейин Абдурраҳмон ибн Забирга тегдим, унинг эса фақат кийимнинг попугидек нарсаси бор», деди. Шунда Аллоҳнинг Расули ﷺ кулиб: «Сен Рифоага қайтишни истаяпсанми? Йўқ, у сенинг асалингдан тотмагунча ва сен унинг асалидан тотмагунча бўлмайди», дедилар.
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ أَنْبَأَنَا مَالِكٌ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا حَرَّمَتْهُ الْوِلاَدَةُ حَرَّمَهُ الرَّضَاعُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Tugʻilish sababli harom boʻlgan narsani emizish ham harom qiladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Туғилиш сабабли ҳаром бўлган нарсани эмизиш ҳам ҳаром қилади», дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عِرَاكٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ عَمَّهَا مِنَ الرَّضَاعَةِ يُسَمَّى أَفْلَحَ اسْتَأْذَنَ عَلَيْهَا فَحَجَبَتْهُ فَأُخْبِرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لاَ تَحْتَجِبِي مِنْهُ فَإِنَّهُ يَحْرُمُ مِنَ الرَّضَاعِ مَا يَحْرُمُ مِنَ النَّسَبِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Uning emizishlik boʻyicha Aflah ismli amakisi uning oldiga kirishga ruxsat soʻradi, ammo u undan pardalandi. Bu haqda Rasululloh ﷺga xabar berildi. Shunda u zot: «Undan pardalanma, chunki nasab orqali harom boʻlgan narsa emizish orqali ham harom boʻladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Унинг эмизишлик бўйича Афлаҳ исмли амакиси унинг олдига киришга рухсат сўради, аммо у ундан пардаланди. Бу ҳақда Расулуллоҳ ﷺга хабар берилди. Шунда у зот: «Ундан пардаланма, чунки насаб орқали ҳаром бўлган нарса эмизиш орқали ҳам ҳаром бўлади», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَحْرُمُ مِنَ الرَّضَاعِ مَا يَحْرُمُ مِنَ النَّسَبِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Nasab orqali harom boʻlgan narsa emizish orqali ham harom boʻladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Насаб орқали ҳаром бўлган нарса эмизиш орқали ҳам ҳаром бўлади», дедилар.
أَخْبَرَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ فِيمَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ - وَقَالَ الْحَارِثُ فِيمَا أُنْزِلَ مِنَ الْقُرْآنِ - عَشْرُ رَضَعَاتٍ مَعْلُومَاتٍ يُحَرِّمْنَ ثُمَّ نُسِخْنَ بِخَمْسٍ مَعْلُومَاتٍ فَتُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهِيَ مِمَّا يُقْرَأُ مِنَ الْقُرْآنِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Alloh azza va jalla nozil qilgan narsalar orasida ‹maʼlum oʻn marta emizish harom qiladi› degan hukm bor edi. Soʻng bu ‹maʼlum besh marta› bilan nasx qilindi. Rasululloh ﷺ vafot etganlarida, bu hamon Qurʼondan oʻqiladigan narsalardan edi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Аллоҳ азза ва жалла нозил қилган нарсалар орасида ‹маълум ўн марта эмизиш ҳаром қилади› деган ҳукм бор эди. Сўнг бу ‹маълум беш марта› билан насх қилинди. Расулуллоҳ ﷺ вафот этганларида, бу ҳамон Қуръондан ўқиладиган нарсалардан эди», деди.
أَخْبَرَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تُحَرِّمُ الْمَصَّةُ وَالْمَصَّتَانِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir marta yoki ikki marta emish (nikohni) harom qilmaydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир марта ёки икки марта эмиш (никоҳни) ҳаром қилмайди», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ بْنِ عَبْدِ الْوَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، { عَنْ أَبِيهِ، } عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أَخَا أَبِي الْقُعَيْسِ، اسْتَأْذَنَ عَلَى عَائِشَةَ بَعْدَ آيَةِ الْحِجَابِ فَأَبَتْ أَنْ تَأْذَنَ لَهُ فَذُكِرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " ائْذَنِي لَهُ فَإِنَّهُ عَمُّكِ " . فَقُلْتُ إِنَّمَا أَرْضَعَتْنِي الْمَرْأَةُ وَلَمْ يُرْضِعْنِي الرَّجُلُ . فَقَالَ " إِنَّهُ عَمُّكِ فَلْيَلِجْ عَلَيْكِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abul Quʼaysning ukasi hijob oyati (nozil boʻlgani)dan keyin Oishaning huzuriga kirishga izn soʻradi, u esa unga izn berishdan bosh tortdi. Bu Nabiy ﷺga aytilgan edi, u zot: «Unga izn ber, chunki u sening amakingdir», dedilar. Men: «Meni oʻsha ayol emizgan edi, u kishi emizmagan-ku», dedim. Shunda u zot: «U sening amakingdir, huzuringga kiraversin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абул Қуъайснинг укаси ҳижоб ояти (нозил бўлгани)дан кейин Оишанинг ҳузурига киришга изн сўради, у эса унга изн беришдан бош тортди. Бу Набий ﷺга айтилган эди, у зот: «Унга изн бер, чунки у сенинг амакингдир», дедилар. Мен: «Мени ўша аёл эмизган эди, у киши эмизмаган-ку», дедим. Шунда у зот: «У сенинг амакингдир, ҳузурингга кираверсин», дедилар.
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنْبَأَنَا مَعْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ أَفْلَحُ أَخُو أَبِي الْقُعَيْسِ يَسْتَأْذِنُ عَلَىَّ وَهُوَ عَمِّي مِنَ الرَّضَاعَةِ فَأَبَيْتُ أَنْ آذَنَ لَهُ حَتَّى جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ " ائْذَنِي لَهُ فَإِنَّهُ عَمُّكِ " . قَالَتْ عَائِشَةُ وَذَلِكَ بَعْدَ أَنْ نَزَلَ الْحِجَابُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abul Quʼaysning ukasi Aflah oldimga kirishga izn soʻrar edi, u mening emikdosh amakim edi. Men esa unga izn berishdan bosh tortdim, toki Rasululloh ﷺ kelgunlaricha. Men u zotga xabar berdim, u zot: «Unga izn ber, chunki u sening amakingdir», dedilar. Oisha aytadi: Bu hijob (oyati) nozil boʻlganidan keyin edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абул Қуъайснинг укаси Афлаҳ олдимга киришга изн сўрар эди, у менинг эмикдош амаким эди. Мен эса унга изн беришдан бош тортдим, токи Расулуллоҳ ﷺ келгунларича. Мен у зотга хабар бердим, у зот: «Унга изн бер, чунки у сенинг амакингдир», дедилар. Оиша айтади: Бу ҳижоб (ояти) нозил бўлганидан кейин эди.
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْعَلاَءِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، وَهِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اسْتَأْذَنَ عَلَىَّ عَمِّي أَفْلَحُ بَعْدَ مَا نَزَلَ الْحِجَابُ فَلَمْ آذَنْ لَهُ فَأَتَانِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ " ائْذَنِي لَهُ فَإِنَّهُ عَمُّكِ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا أَرْضَعَتْنِي الْمَرْأَةُ وَلَمْ يُرْضِعْنِي الرَّجُلُ . قَالَ " ائْذَنِي لَهُ تَرِبَتْ يَمِينُكِ فَإِنَّهُ عَمُّكِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Amakim Aflah hijob (oyati) nozil boʻlganidan keyin oldimga kirishga izn soʻradi, men esa unga izn bermadim. Nabiy ﷺ oldimga keldilar, men u zotdan (bu haqda) soʻradim. U zot: «Unga izn ber, chunki u sening amakingdir», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, meni oʻsha ayol emizgan edi, u kishi emizmagan-ku», dedim. U zot: «Unga izn ber, qoʻling tuproqqa belansin, chunki u sening amakingdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Амаким Афлаҳ ҳижоб (ояти) нозил бўлганидан кейин олдимга киришга изн сўради, мен эса унга изн бермадим. Набий ﷺ олдимга келдилар, мен у зотдан (бу ҳақда) сўрадим. У зот: «Унга изн бер, чунки у сенинг амакингдир», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мени ўша аёл эмизган эди, у киши эмизмаган-ку», дедим. У зот: «Унга изн бер, қўлинг тупроққа белансин, чунки у сенинг амакингдир», дедилар.
أَخْبَرَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَسْوَدِ، وَإِسْحَاقُ بْنُ بَكْرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ مُضَرَ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عِرَاكِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَاءَ أَفْلَحُ أَخُو أَبِي الْقُعَيْسِ يَسْتَأْذِنُ فَقُلْتُ لاَ آذَنُ لَهُ حَتَّى أَسْتَأْذِنَ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا جَاءَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ لَهُ جَاءَ أَفْلَحُ أَخُو أَبِي الْقُعَيْسِ يَسْتَأْذِنُ فَأَبَيْتُ أَنْ آذَنَ لَهُ . فَقَالَ " ائْذَنِي لَهُ فَإِنَّهُ عَمُّكِ " . قُلْتُ إِنَّمَا أَرْضَعَتْنِي امْرَأَةُ أَبِي الْقُعَيْسِ وَلَمْ يُرْضِعْنِي الرَّجُلُ . قَالَ " ائْذَنِي لَهُ فَإِنَّهُ عَمُّكِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abul Quʼaysning ukasi Aflah kelib, kirishga izn soʻradi. Men: «Allohning Nabiysi ﷺdan izn soʻramagunimcha unga izn bermayman», dedim. Allohning Nabiysi ﷺ kelganlarida, u zotga: «Abul Quʼaysning ukasi Aflah kelib, kirishga izn soʻradi, men esa unga izn berishdan bosh tortdim», dedim. U zot: «Unga izn ber, chunki u sening amakingdir», dedilar. Men: «Meni Abul Quʼaysning xotini emizgan edi, u kishi emizmagan-ku», dedim. U zot: «Unga izn ber, chunki u sening amakingdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абул Қуъайснинг укаси Афлаҳ келиб, киришга изн сўради. Мен: «Аллоҳнинг Набийси ﷺдан изн сўрамагунимча унга изн бермайман», дедим. Аллоҳнинг Набийси ﷺ келганларида, у зотга: «Абул Қуъайснинг укаси Афлаҳ келиб, киришга изн сўради, мен эса унга изн беришдан бош тортдим», дедим. У зот: «Унга изн бер, чунки у сенинг амакингдир», дедилар. Мен: «Мени Абул Қуъайснинг хотини эмизган эди, у киши эмизмаган-ку», дедим. У зот: «Унга изн бер, чунки у сенинг амакингдир», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْنَاهُ مِنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، - وَهُوَ ابْنُ الْقَاسِمِ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَاءَتْ سَهْلَةُ بِنْتُ سُهَيْلٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنِّي أَرَى فِي وَجْهِ أَبِي حُذَيْفَةَ مِنْ دُخُولِ سَالِمٍ عَلَىَّ . قَالَ " فَأَرْضِعِيهِ " . قَالَتْ وَكَيْفَ أُرْضِعُهُ وَهُوَ رَجُلٌ كَبِيرٌ فَقَالَ " أَلَسْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ رَجُلٌ كَبِيرٌ " . ثُمَّ جَاءَتْ بَعْدُ فَقَالَتْ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ نَبِيًّا مَا رَأَيْتُ فِي وَجْهِ أَبِي حُذَيْفَةَ بَعْدُ شَيْئًا أَكْرَهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Sahla binti Suhayl Rasululloh ﷺ huzuriga kelib: «Solim oldimga kirganida Abu Huzayfaning yuzida (norozilikni) koʻrayapman», dedi. U zot: «Bas, uni emizib qoʻy», dedilar. U: «U katta yoshli kishi boʻlsa, uni qanday emizaman?» dedi. U zot: «Uning katta yoshli kishi ekanini men bilmaymanmi?» dedilar. Soʻng u yana kelib: «Seni haq bilan Nabiy qilib yuborgan Zotga qasamki, shundan keyin Abu Huzayfaning yuzida oʻzim yoqtirmaydigan hech narsani koʻrmadim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Саҳла бинти Суҳайл Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб: «Солим олдимга кирганида Абу Ҳузайфанинг юзида (норозиликни) кўраяпман», деди. У зот: «Бас, уни эмизиб қўй», дедилар. У: «У катта ёшли киши бўлса, уни қандай эмизаман?» деди. У зот: «Унинг катта ёшли киши эканини мен билмайманми?» дедилар. Сўнг у яна келиб: «Сени ҳақ билан Набий қилиб юборган Зотга қасамки, шундан кейин Абу Ҳузайфанинг юзида ўзим ёқтирмайдиган ҳеч нарсани кўрмадим», деди.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ الْوَزِيرِ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ، عَنْ يَحْيَى، وَرَبِيعَةَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم امْرَأَةَ أَبِي حُذَيْفَةَ أَنْ تُرْضِعَ سَالِمًا مَوْلَى أَبِي حُذَيْفَةَ حَتَّى تَذْهَبَ غَيْرَةُ أَبِي حُذَيْفَةَ فَأَرْضَعَتْهُ وَهُوَ رَجُلٌ . قَالَ رَبِيعَةُ فَكَانَتْ رُخْصَةً لِسَالِمٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Abu Huzayfaning xotiniga Abu Huzayfaning rashki ketishi uchun uning ozod qilingan quli Solimni emizishni buyurdilar. U esa Solimni emizdi, holbuki u (katta yoshli) kishi edi. Bu Solimga (berilgan) ruxsat edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Абу Ҳузайфанинг хотинига Абу Ҳузайфанинг рашки кетиши учун унинг озод қилинган қули Солимни эмизишни буюрдилар. У эса Солимни эмизди, ҳолбуки у (катта ёшли) киши эди. Бу Солимга (берилган) рухсат эди.
أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، عَنْ سُفْيَانَ، - وَهُوَ ابْنُ حَبِيبٍ - عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَاءَتْ سَهْلَةُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ سَالِمًا يَدْخُلُ عَلَيْنَا وَقَدْ عَقَلَ مَا يَعْقِلُ الرِّجَالُ وَعَلِمَ مَا يَعْلَمُ الرِّجَالُ . قَالَ " أَرْضِعِيهِ تَحْرُمِي عَلَيْهِ بِذَلِكَ " . فَمَكَثْتُ حَوْلاً لاَ أُحَدِّثُ بِهِ وَلَقِيتُ الْقَاسِمَ فَقَالَ حَدِّثْ بِهِ وَلاَ تَهَابُهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Sahla Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, Solim oldimizga kirib-chiqadi, holbuki u erkaklar aql yetkazadigan narsalarga aql yetkazib, erkaklar biladigan narsalarni bilib qoldi», dedi. U zot: «Uni emiz, shu bilan unga harom boʻlasan», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Саҳла Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, Солим олдимизга кириб-чиқади, ҳолбуки у эркаклар ақл етказадиган нарсаларга ақл етказиб, эркаклар биладиган нарсаларни билиб қолди», деди. У зот: «Уни эмиз, шу билан унга ҳаром бўласан», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ عَبْدِ الْوَهَّابِ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَيُّوبُ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ سَالِمًا، مَوْلَى أَبِي حُذَيْفَةَ كَانَ مَعَ أَبِي حُذَيْفَةَ وَأَهْلِهِ فِي بَيْتِهِمْ فَأَتَتْ بِنْتُ سُهَيْلٍ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنَّ سَالِمًا قَدْ بَلَغَ مَا يَبْلُغُ الرِّجَالُ وَعَقَلَ مَا عَقَلُوهُ وَإِنَّهُ يَدْخُلُ عَلَيْنَا وَإِنِّي أَظُنُّ فِي نَفْسِ أَبِي حُذَيْفَةَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَرْضِعِيهِ تَحْرُمِي عَلَيْهِ " . فَأَرْضَعْتُهُ فَذَهَبَ الَّذِي فِي نَفْسِ أَبِي حُذَيْفَةَ فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ إِنِّي قَدْ أَرْضَعْتُهُ فَذَهَبَ الَّذِي فِي نَفْسِ أَبِي حُذَيْفَةَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abu Huzayfaning ozod qilingan quli Solim Abu Huzayfa va uning ahli bilan bir uyda edi. Suhaylning qizi Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Solim erkaklar yetadigan yoshga yetdi va ular aql yetkazgan narsalarga aql yetkazdi. U oldimizga kirib-chiqadi, men esa Abu Huzayfaning koʻnglida bundan bir narsa borligini oʻylayapman», dedi. Nabiy ﷺ: «Uni emiz, unga harom boʻlasan», dedilar. Bas, men uni emizdim, shunda Abu Huzayfaning koʻnglidagi narsa ketdi. Men uning oldiga qaytib: «Men uni emizdim», dedim va Abu Huzayfaning koʻnglidagi narsa ketdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абу Ҳузайфанинг озод қилинган қули Солим Абу Ҳузайфа ва унинг аҳли билан бир уйда эди. Суҳайлнинг қизи Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Солим эркаклар етадиган ёшга етди ва улар ақл етказган нарсаларга ақл етказди. У олдимизга кириб-чиқади, мен эса Абу Ҳузайфанинг кўнглида бундан бир нарса борлигини ўйлаяпман», деди. Набий ﷺ: «Уни эмиз, унга ҳаром бўласан», дедилар. Бас, мен уни эмиздим, шунда Абу Ҳузайфанинг кўнглидаги нарса кетди. Мен унинг олдига қайтиб: «Мен уни эмиздим», дедим ва Абу Ҳузайфанинг кўнглидаги нарса кетди.