- وعنه قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: "يتركون المدينة على خير ما كانت، لا يغشاها إلا العوافي -يريد: عوافي السباع والطير، وآخر من يحشر راعيان من مزينة يريدان المدينة ينعقان بغنمهما فيجدانها وحوشاً، حتى إذا بلغا ثنية الوداع خراً على وجوههما" ((متفق عليه)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Allohning Rasuli ﷺ ning shunday deganini eshitdim: «Odamlar Madinani — u eng yaxshi holatda boʻlsa ham — tark etadi va unda yovvoyi qushlar hamda yirtqich hayvonlardan boshqa hech kim (hech narsa) qolmaydi. (Madinada) eng oxirida vafot etadigan (kishilar) — Muzayna (qabilasi)dan boʻlgan ikki choʻpon boʻladi: ular qoʻylarini Madinaga tomon haydab keladi, lekin unda hech kimni topmaydi; va ular Saniyatul-Vadoʼ vodiysiga yetganda, yuztuban (yiqilib) oʻlib qoladi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг шундай деганини эшитдим: «Одамлар Мадинани — у энг яхши ҳолатда бўлса ҳам — тарк этади ва унда ёввойи қушлар ҳамда йиртқич ҳайвонлардан бошқа ҳеч ким (ҳеч нарса) қолмайди. (Мадинада) энг охирида вафот этадиган (кишилар) — Музайна (қабиласи)дан бўлган икки чўпон бўлади: улар қўйларини Мадинага томон ҳайдаб келади, лекин унда ҳеч кимни топмайди; ва улар Саниятул-Вадў водийсига етганда, юзтубан (йиқилиб) ўлиб қолади», — дедилар.
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم قال: " اشترى رجل من رجل عقاراً، فوجد الذي اشترى العقار في عقاره جرة فيها ذهب، فقال له الذي اشترى العقار خذ ذهبك: إنما اشتريت منك الأرض، ولم أشتر الذهب، وقال الذي له الأرض: إنما بعتك الأرض وما فيها، فتحاكما إلى رجل، فقال الذي تحاكما إليه: ألكما ولد؟ قال أحدهما : لي غلام، وقال الآخر: لي جارية، قال: أنكحا الغلام الجارية وأنفقوا على أنفسهما منه وتصدقا" ((متفق عليه)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Bir kishi boshqa bir kishidan bir parcha yer sotib oldi va xaridor yerda — oltinga toʻla — bir sopol koʻzani topdi. Xaridor sotuvchiga: ‹Oltiningni ol — chunki men sendan faqat yerni sotib oldim, oltinni sotib olmadim›, — dedi. Yerning (avvalgi) egasi: ‹Men senga yerni — undagi hamma narsasi bilan — sotdim›, — dedi. Bas, ikkalasi (bu) ishni bir kishi oldiga (hakamlikka) olib bordi; u: ‹Sizlarning farzandlaringiz bormi?› — deb soʻradi. Ulardan biri: ‹Mening oʻgʻlim bor›, — dedi. Boshqasi: ‹Mening qizim bor›, — dedi. U kishi: ‹Qizni oʻgʻilga uylantiringlar va (oʻsha) pulni ikkalasiga sarflanglar hamda qolganini sadaqa qilinglar›, — dedi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Бир киши бошқа бир кишидан бир парча ер сотиб олди ва харидор ерда — олтинга тўла — бир сопол кўзани топди. Харидор сотувчига: ‹Олтинингни ол — чунки мен сендан фақат ерни сотиб олдим, олтинни сотиб олмадим›, — деди. Ернинг (аввалги) эгаси: ‹Мен сенга ерни — ундаги ҳамма нарсаси билан — сотдим›, — деди. Бас, иккаласи (бу) ишни бир киши олдига (ҳакамликка) олиб борди; у: ‹Сизларнинг фарзандларингиз борми?› — деб сўради. Улардан бири: ‹Менинг ўғлим бор›, — деди. Бошқаси: ‹Менинг қизим бор›, — деди. У киши: ‹Қизни ўғилга уйлантиринглар ва (ўша) пулни иккаласига сарфланглар ҳамда қолганини садақа қилинглар›, — деди», — деди.
- وعنه رضي الله عنه أنه سمع رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: "كانت امرأتان معهما ابناهما، جاء الذئب فذهب بابن إحداهما، فقالت لصاحبتها: إنما ذهب بابنك، وقالت الأخرى إنما ذهب بابنك فتحاكما إلى داود صلى الله عليه وسلم فقضى به للكبرى، فخرجتا على سليمان بن داود، صلى الله عليه وسلم فأخبرتاه، فقال: ائتوني بالسكين أشقه بينهما. فقالت الصغرى: لا تفعل رحمك الله، هو ابنها، فقضى به للصغرى" ((متفق عليه)).
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki,) Rasululloh ﷺ: «Ikki ayol bor edi, ular bilan oʻzlarining ikki oʻgʻli bor edi. Boʻri kelib, ulardan birining oʻgʻlini olib ketdi. Shunda (biri) sherigiga: ‹Boʻri sening oʻgʻlingni olib ketdi›, dedi. Boshqasi esa: ‹Yoʻq, sening oʻgʻlingni olib ketdi›, dedi. Ular Dovud (alayhissalom)dan hakamlik soʻradilar; u (bolani) kattasiga hukm qildi. Soʻng ular Sulaymon ibn Dovud (alayhimassalom)ning oldiga chiqib, unga (voqeani) aytdilar. U: ‹Menga pichoq keltiringlar, men uni ikkovingiz oʻrtasida boʻlay›, dedi. Kichigi: ‹Yoʻq, qilma, Alloh senga rahm qilsin! U (bola) uning oʻgʻli›, dedi. Shunda (Sulaymon bolani) kichigiga hukm qildi», dedilar. Abu Hurayra aytdi: Vallohi, men ‹sikkin› (degan soʻzni) faqat oʻsha kuni eshitdim; biz (uni doimo) ‹mudya› deb atar edik.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики,) Расулуллоҳ ﷺ: «Икки аёл бор эди, улар билан ўзларининг икки ўғли бор эди. Бўри келиб, улардан бирининг ўғлини олиб кетди. Шунда (бири) шеригига: ‹Бўри сенинг ўғлингни олиб кетди›, деди. Бошқаси эса: ‹Йўқ, сенинг ўғлингни олиб кетди›, деди. Улар Довуд (алайҳиссалом)дан ҳакамлик сўрадилар; у (болани) каттасига ҳукм қилди. Сўнг улар Сулаймон ибн Довуд (алайҳимассалом)нинг олдига чиқиб, унга (воқеани) айтдилар. У: ‹Менга пичоқ келтиринглар, мен уни икковингиз ўртасида бўлай›, деди. Кичиги: ‹Йўқ, қилма, Аллоҳ сенга раҳм қилсин! У (бола) унинг ўғли›, деди. Шунда (Сулаймон болани) кичигига ҳукм қилди», дедилар. Абу Ҳурайра айтди: Валлоҳи, мен ‹сиккин› (деган сўзни) фақат ўша куни эшитдим; биз (уни доимо) ‹мудя› деб атар эдик.
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم قال: "لا يلدغ المؤمن من جحر مرتين" ((متفق عليه)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Moʻmin bir teshikdan ikki marta chaqilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мўмин бир тешикдан икки марта чақилмайди», дедилар.
- وعنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ، : "ثلاثة لا يكلمهم الله يوم القيامة ولا ينظر إليهم ولا يزكيهم ولهم عذاب أليم: رجل على فضل ماء بالفلاة يمنعه من ابن السبيل، ورجل بايع رجلاً، سلعة، بعد العصر، فحلف بالله لأخذها بكذا وكذا، فصدقه وهو على غير ذلك، ورجل بايع إماماً لا يبايعه إلا لدنيا، فإن أعطاه منها وفى ، وإن لم يعطه منها لم يف" ((متفق عليه)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch (toifa) borki, Alloh qiyomat kuni ularga gapirmaydi, ularga qaramaydi va ularni poklamaydi; ular uchun alamli azob bordir: choʻlda (sahroda) ortiqcha suvi boʻlib, uni yoʻlovchidan (musofirdan) man qiladigan kishi; asr (namozi)dan keyin bir kishiga bir mol sotib, ‹Allohga qasamki, men buni shuncha-shuncha (pul)ga olganman› deb qasam ichgan-da, u (xaridor) uni rost (deb) tasdiqlagan — holbuki u (sotuvchi) undan boshqacha (yolgʻon aytgan) — kishi; va imomga faqat dunyo (manfaati) uchungina bayʼat beradigan kishiki, agar (imom) unga undan (dunyodan biror narsa) bersa, (ahdiga) vafo qiladi, agar bermasa, vafo qilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч (тоифа) борки, Аллоҳ қиёмат куни уларга гапирмайди, уларга қарамайди ва уларни покламайди; улар учун аламли азоб бордир: чўлда (саҳрода) ортиқча суви бўлиб, уни йўловчидан (мусофирдан) ман қиладиган киши; аср (намози)дан кейин бир кишига бир мол сотиб, ‹Аллоҳга қасамки, мен буни шунча-шунча (пул)га олганман› деб қасам ичган-да, у (харидор) уни рост (деб) тасдиқлаган — ҳолбуки у (сотувчи) ундан бошқача (ёлғон айтган) — киши; ва имомга фақат дунё (манфаати) учунгина байъат берадиган кишики, агар (имом) унга ундан (дунёдан бирор нарса) берса, (аҳдига) вафо қилади, агар бермаса, вафо қилмайди», дедилар.
- وعنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: " بين النفختين أربعون" قالوا: يا أبا هريرة أربعون يوماً؟ قال: أبيت، قالوا: أربعون سنة؟ قال: أبيت، قالوا: أربعون شهراً؟ قال: أبيت" ويبلى كل شئ من الإنسان إلا عجب ذنبه، فيه يركب الخلق، ثم ينزل الله من السماء ماء، فينبتون كما ينبت البقل" ((متفق عليه)).
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qildi)ki, u zot: «Ikki puflash orasida qirq (vaqt) bor», dedilar. Ular: «Ey Abu Hurayra, qirq kunmi?» dedi. U: «(Aniqini aytishdan) bosh tortdim», dedi. «Qirq yilmi?» dedi. U: «Bosh tortdim», dedi. «Qirq oymi?» dedi. U: «Bosh tortdim», dedi. «Insonning har bir (qismi) chiriydi — faqat dum suyagi (ajbuz-zanab)dan boshqa; undan xilqat (yangidan) tarkib topadi.»(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилди)ки, у зот: «Икки пуфлаш орасида қирқ (вақт) бор», дедилар. Улар: «Эй Абу Ҳурайра, қирқ кунми?» деди. У: «(Аниқини айтишдан) бош тортдим», деди. «Қирқ йилми?» деди. У: «Бош тортдим», деди. «Қирқ ойми?» деди. У: «Бош тортдим», деди. «Инсоннинг ҳар бир (қисми) чирийди — фақат дум суяги (ажбуз-занаб)дан бошқа; ундан хилқат (янгидан) таркиб топади.»
- وعنه قال: بينما النبي صلى الله عليه وسلم في مجلس يحدث القوم، جاءه أعرابي فقال: متى الساعة؟ فمضى رسول الله صلى الله عليه وسلم ، يحدث، فقال بعض القوم: سمع ما قال: فكره ما قال، وقال بعضهم: بل لم يسمع، حتى إذا قضى حديثه قال: "أين السائل عن الساعة؟ "قال: ها أنا يا رسول الله . قال: "إذا ضيعت الأمانة ، فانتظر الساعة" قال: كيف إضاعتها؟ قالك "إذا وسد الأمر إلى غير أهله فانتظر الساعة" ((رواه البخاري)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ bir majlisda (biror narsa) gapirayotganlarida, bir aʼrobiy (badaviy) kelib: «Qiyomat qachon boʻladi?» — deb soʻradi. Rasululloh ﷺ gaplarini davom ettiraverdilar. Baʼzilar: «U zot soʻragan narsani eshitdi-yu, lekin uni yoqtirmadi», — deyishdi; baʼzilari esa: «Eshitmadilar», — deyishdi. U zot gaplarini tugatgach: «Qiyomat haqida soʻragan kishi qani?» — dedilar. Aʼrobiy: «Mana men, yo Rasululloh», — dedi. U zot: «Omonat zoye qilinganda, Qiyomatni kut», — dedilar. Aʼrobiy: «U qanday zoye qilinadi?» — dedi. U zot: «Ish (mansab) noahil kishilarga topshirilganda, Qiyomatni kut», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ бир мажлисда (бирор нарса) гапираётганларида, бир аъробий (бадавий) келиб: «Қиёмат қачон бўлади?» — деб сўради. Расулуллоҳ ﷺ гапларини давом эттиравердилар. Баъзилар: «У зот сўраган нарсани эшитди-ю, лекин уни ёқтирмади», — дейишди; баъзилари эса: «Эшитмадилар», — дейишди. У зот гапларини тугатгач: «Қиёмат ҳақида сўраган киши қани?» — дедилар. Аъробий: «Мана мен, ё Расулуллоҳ», — деди. У зот: «Омонат зое қилинганда, Қиёматни кут», — дедилар. Аъробий: «У қандай зое қилинади?» — деди. У зот: «Иш (мансаб) ноаҳил кишиларга топширилганда, Қиёматни кут», — дедилар.
- وعنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: "يصلون لكم، فإن أصابوا فلكم، وإن أخطؤوا فلكم وعليهم" ((رواه البخاري)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imom namozni toʻgʻri oʻqisa, savob unga ham, sizlarga ham (boʻladi); lekin u (namozda) xato qilsa, savob sizlarga, gunoh esa unga (boʻladi)», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имом намозни тўғри ўқиса, савоб унга ҳам, сизларга ҳам (бўлади); лекин у (намозда) хато қилса, савоб сизларга, гуноҳ эса унга (бўлади)», — дедилар.
- وعنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: "عجب الله عز وجل من قوم يدخلون الجنة في السلاسل" ((رواهما البخاري)). معناه: يؤسرون ويقيدون ثم يسلمون فيدخلون الجنة.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Alloh azza va jalla jannatga zanjirband holda kiradigan qavmdan taajjublanadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла жаннатга занжирбанд ҳолда кирадиган қавмдан таажжубланади», дедилар.
- وعنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: "أحب البلاد إلى الله مساجدها ، وأبغض البلاد إلى الله أسواقها" ((رواه مسلم)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohga eng suyukli joylar masjidlardir, Allohga eng yomon koʻringan joylar esa bozorlardir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳга энг суюкли жойлар масжидлардир, Аллоҳга энг ёмон кўринган жойлар эса бозорлардир», дедилар.
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "يا أيها الناس إن الله طيب لا يقبل إلا طيباً، وإن الله أمر المؤمنين بما أمر به المرسلين، فقال تعالى: {يا أيها الرسل كلوا من الطيباب واعلموا صالحاً}، وقال تعالى: {يا أيها الذين آمنوا كلوا من طيبات ما رزقناكم} ثم ذكر الرجل يطيل السفر أشعث أغبر يمد يديه إلى السماء : يا رب يارب، ومطعمه حرام، ومشربه حرام، وملبسه حرام، وغذي بالحرام فأنى يستجاب لذلك!؟" ((رواه مسلم)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ey odamlar! Albatta Alloh pokdir, U pokdan boshqasini qabul qilmaydi. Albatta Alloh paygʻambarlarni buyurgan narsasi bilan moʻminlarni ham buyurib: {Ey paygʻambarlar! Pok narsalardan yenglar va yaxshi amal qilinglar! Albatta Men sizlar qiladigan ishlarni bilguvchidirman} (Moʻminun 51), dedi. Yana: {Ey iymon keltirganlar! Sizlarni rizqlantirgan narsalarimizning pokizalaridan yenglar} (Baqara 172), dedi», dedilar. Soʻng u zot uzoq safar qiladigan, sochlari toʻzgʻigan, changga belangan, qoʻllarini osmonga choʻzib: ‹Yo Rabbi, yo Rabbi!› (deb yolboradigan), holbuki yegani harom, ichgani harom, kiygani harom va (butun) gʻizosi haromdan boʻlgan kishini zikr qilib: «Endi bunga qanday ijobat etilsin?!», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Эй одамлар! Албатта Аллоҳ покдир, У покдан бошқасини қабул қилмайди. Албатта Аллоҳ пайғамбарларни буюрган нарсаси билан мўминларни ҳам буюриб: {Эй пайғамбарлар! Пок нарсалардан енглар ва яхши амал қилинглар! Албатта Мен сизлар қиладиган ишларни билгувчидирман} (Мўминун 51), деди. Яна: {Эй иймон келтирганлар! Сизларни ризқлантирган нарсаларимизнинг покизаларидан енглар} (Бақара 172), деди», дедилар. Сўнг у зот узоқ сафар қиладиган, сочлари тўзғиган, чангга беланган, қўлларини осмонга чўзиб: ‹Ё Рабби, ё Рабби!› (деб ёлборадиган), ҳолбуки егани ҳаром, ичгани ҳаром, кийгани ҳаром ва (бутун) ғизоси ҳаромдан бўлган кишини зикр қилиб: «Энди бунга қандай ижобат этилсин?!», дедилар.
- وعنه رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "ثلاثة لا يكلمهم الله يوم القيامة، ولا يزكيهم، ولا ينظر إليهم ، ولهم عذاب أليم: شيخ زان، وملك كذاب، وعائل مستكبر" ((رواه مسلم)). (4)
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch (toifa) borki, Alloh qiyomat kuni ularga gapirmaydi va ularni poklamaydi — Abu Muoviya: «va ularga qaramaydi» dedi —; ular uchun alamli azob bordir: zinokor qari (chol), yolgʻonchi podshoh va manman (takabbur) kambagʻal», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч (тоифа) борки, Аллоҳ қиёмат куни уларга гапирмайди ва уларни покламайди — Абу Муовия: «ва уларга қарамайди» деди —; улар учун аламли азоб бордир: зинокор қари (чол), ёлғончи подшоҳ ва манман (такаббур) камбағал», дедилар.
- وعنه رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "سيحان وجيحان والفرات والنيل كل من أنهار الجنة" ((رواه مسلم)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sayhon, Jayhon, Furot va Nil — bularning hammasi jannat daryolaridandir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сайҳон, Жайҳон, Фурот ва Нил — буларнинг ҳаммаси жаннат дарёларидандир», — дедилар.
- وعنه قال: أخذ رسول الله صلى الله عليه وسلم بيدي فقال: "خلق الله التربة يوم السبت، وخلق فيها الجبال يوم الأحد، وخلق الشجر يوم الأثنين وخلق المكروه يوم الثلاثاء، وخلق النور يوم الأربعاء، وبث فيها الدواب يوم الخميس، وخلق آدم صلى الله عليه وسلم بعد العصر من يوم الجمعة في آخر الخلق في آخر ساعة من النهار فيما بين العصر إلى الليل" ((رواه مسلم)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ qoʻlimdan ushlab, dedilar: «Alloh azza va jalla tuproqni shanba kuni yaratdi, unda togʻlarni yakshanba kuni yaratdi, daraxtni dushanba kuni yaratdi, yomon (mashaqqatli) narsalarni seshanba kuni yaratdi, nurni chorshanba kuni yaratdi, hayvonlarni unga payshanba kuni yoydi va Odamni — alayhissalom — juma kuni asrdan keyin, maxluqotning eng oxirida, juma soatlarining eng oxirgi soatida, asr bilan kech oʻrtasida yaratdi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қўлимдан ушлаб, дедилар: «Аллоҳ азза ва жалла тупроқни шанба куни яратди, унда тоғларни якшанба куни яратди, дарахтни душанба куни яратди, ёмон (машаққатли) нарсаларни сешанба куни яратди, нурни чоршанба куни яратди, ҳайвонларни унга пайшанба куни ёйди ва Одамни — алайҳиссалом — жума куни асрдан кейин, махлуқотнинг энг охирида, жума соатларининг энг охирги соатида, аср билан кеч ўртасида яратди».
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : “من قتل وزغة في أول ضربة فله كذا وكذا حسنة،ومن قتلها في الضربة الثانية، فله كذا وكذا حسنة، ودون الأول وإن قتلها في الضربة الثالثة، فله كذا وكذا حسنة” ((رواه مسلم)). وفي رواية: "من قتل وزغاً في أول ضربة، كتب له مائة حسنة، وفى الثانية دون ذلك، وفى الثالثة دون ذلك" ((رواه مسلم)). قال أهل اللغة: «الوزغ» العظام من سام أبرص.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim kaltakesakni (vazagʻ) birinchi urishda oʻldirsa, unga shuncha-shuncha savob (boʻladi); kim uni ikkinchi urishda oʻldirsa, unga birinchisidan kamroq shuncha-shuncha savob (boʻladi); agar uni uchinchi urishda oʻldirsa, unga ikkinchisidan kamroq shuncha-shuncha savob (boʻladi)», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким калтакесакни (вазағ) биринчи уришда ўлдирса, унга шунча-шунча савоб (бўлади); ким уни иккинчи уришда ўлдирса, унга биринчисидан камроқ шунча-шунча савоб (бўлади); агар уни учинчи уришда ўлдирса, унга иккинчисидан камроқ шунча-шунча савоб (бўлади)», — дедилар.
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: " قال رجل لأتصدقن بصدقة، فخرج بصدقته، فوضعها في يد سارق، فأصبحوا يتحدثون: تصدق على سارق! فقال: اللهم لك الحمد لأتصدقن بصدقة، فخرج بصدقته، فوضعها في يد زانية؟! فأصبحوا يتحدثون: تصدق على زانية فقال: اللهم لك الحمد على زانية، لأتصدقن بصدقة، فخرج بصدقته، فوضعها في يد غني, فأصبحوا يتحدثون! تصدق الليلة على غني, فقال: اللهم لك الحمد على سارق ، وعلى زانية، وعلى غني! فأتى فقيل له: أما صدقتك على سارق، فلعله أن يستعف عن سرقته، وأما الزانية فلعلها تستعف عن زناها، وأما الغني فلعله أن يعتبر، فينفق مما آتاه الله" ((رواه البخاري بلفظه، ومسلم بمعناه)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir kishi: ‹Albatta, men sadaqa beraman›, — dedi. U sadaqasi bilan (tashqariga) chiqdi va uni — bilmasdan — bir oʻgʻriga berdi. Ertalab odamlar — u sadaqasini oʻgʻriga beribdi, deb — gapirdi. (Buni eshitib,) u: ‹Allohim, barcha hamd Senga xosdir. Men yana sadaqa beraman›, — dedi va yana sadaqasi bilan chiqib, uni — bilmasdan — bir zinokor ayolga berdi. Ertalab odamlar — u kecha sadaqasini zinokor ayolga beribdi, deb — gapirdi. U: ‹Allohim, barcha hamd Senga xosdir. (Men sadaqamni) zinokor ayolga (berdim). Men yana sadaqa beraman›, — dedi va yana sadaqasi bilan chiqib, uni — bilmasdan — bir boyga berdi. Ertalab odamlar — u sadaqasini boyga beribdi, deb — gapirdi. U: ‹Allohim, barcha hamd Senga xosdir. (Men sadaqamni) oʻgʻriga, zinokorga va boyga (berdim)›, — dedi. Soʻng kimdir kelib, unga: ‹Sen oʻgʻriga bergan sadaqang — uni oʻgʻirlikdan saqlashi mumkin; zinokorga berganing — uni zinodan saqlashi mumkin; boyga berganing esa — uni ibrat qilib, Alloh bergan molini Alloh yoʻlida sarflashiga sabab boʻlishi mumkin›, — dedi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир киши: ‹Албатта, мен садақа бераман›, — деди. У садақаси билан (ташқарига) чиқди ва уни — билмасдан — бир ўғрига берди. Эрталаб одамлар — у садақасини ўғрига берибди, деб — гапирди. (Буни эшитиб,) у: ‹Аллоҳим, барча ҳамд Сенга хосдир. Мен яна садақа бераман›, — деди ва яна садақаси билан чиқиб, уни — билмасдан — бир зинокор аёлга берди. Эрталаб одамлар — у кеча садақасини зинокор аёлга берибди, деб — гапирди. У: ‹Аллоҳим, барча ҳамд Сенга хосдир. (Мен садақамни) зинокор аёлга (бердим). Мен яна садақа бераман›, — деди ва яна садақаси билан чиқиб, уни — билмасдан — бир бойга берди. Эрталаб одамлар — у садақасини бойга берибди, деб — гапирди. У: ‹Аллоҳим, барча ҳамд Сенга хосдир. (Мен садақамни) ўғрига, зинокорга ва бойга (бердим)›, — деди. Сўнг кимдир келиб, унга: ‹Сен ўғрига берган садақанг — уни ўғирликдан сақлаши мумкин; зинокорга берганинг — уни зинодан сақлаши мумкин; бойга берганинг эса — уни ибрат қилиб, Аллоҳ берган молини Аллоҳ йўлида сарфлашига сабаб бўлиши мумкин›, — деди», — дедилар.
- وعنه قال: كنا مع رسول الله صلى الله عليه وسلم في دعوة، فرفع إليه الذراع، وكانت تعجبه، فنهس منها نهسة وقال: أنا سيد الناس يوم القيامة، هل تدرون مم ذاك؟ يجمع الله الأولين والآخرين في صعيد واحد، فيبصرهم الناظر، ويسمعهم الداعي، وتدنوا منهم الشمس، فيبلغ الناس من الغم والكرب ما لا يطيقون ولا يحتملون ، فيقول الناس: ألا ترون إلى ما أنتم فيه إلى ما بلغكم، ألا تنظرون من يشفع لكم إلى ربكم؟ فيقول بعض الناس لبعض: أبوكم آدم، ويأتونه فيقولون: يا آدم أنت أبو البشر، خلقك الله بيده، ونفخ فيك من روحه، وأمر الملائكة، فسجدوا لك وأسكنك الجنة، ألا تشفع لنا إلى ربك؟ ألا ترى ما نحن فيه، وما بلغنا؟ فقال: إن ربي غضب غضباً لم يغضب قبله مثله، ولا يغضب بعده مثله، وإنه نهاني عن الشجرة، فعصيت، نفسي نفسي نفسي، اذهبوا إلى غيري، إذهبوا إلى نوح، فيأتون نوحا فيقولون: يا نوح ، أنت أول الرسل إلى أهل الأرض، وقد سماك الله عبداً شكوراً، ألا ترى ما نحن فيه، ألا ترى ما بلغنا ألا تشفع لنا إلى ربك؟ فيقول: إن ربي غضب اليوم غضباً لم يغضب قبله مثله، ولن يغضب بعده مثله، وإنه قد كانت لي دعوة دعوت بها على قومي، نفسي نفسي نفسي، اذهبوا إلى غيري، اذهبوا إلى إبراهيم فيأتون إبراهيم فيقولون: يا إبراهيم أنت نبي الله وخليله من أهل الأرض اشفع لنا إلى ربك، ألا ترى ما نحن فيه؟ فيقول لهم: إن ربي غضب اليوم غضباً لم يغضب قبله مثله، ولن يغضب بعده مثله، وإني كنت كذبت ثلاث كذبات، نفسي نفسي نفسي، اذهبوا إلى غيري، اذهبوا إلى موسى، فيأتون موسى، فيقولون: يا موسى أنت رسول الله فضلك الله برسالاته وبكلامه على الناس، اشفع لنا إلى ربك ألا ترى ما نحن فيه؟ فيقول: إن ربي قد غضب اليوم غضباً لم يغضب قبله مثله، ولن يغضب بعده مثله، وإني قد قتلت نفساً لم أومر بقتلها، نفسي نفسي نفسي، اذهبوا إلى غيري، اذهبوا إلى عيسى، فيأتون عيسى، فيقولون: يا عيسى أنت رسول الله وكلمته ألقاها إلى مريم وروح منه ، وكلمت الناس في المهد ، اشفع لنا إلى ربك، ألا ترى ما نحن فيه؟ فيقول عيسى: إن ربي غضب اليوم غضباً لم يغضب قبله مثله، ولن يغضب بعده مثله ولم يذكر ذنباً، نفسي نفسي نفسي، اذهبوا إلى غيري، اذهبوا إلى محمد صلى الله عليه وسلم ". وفي رواية: "فيأتوني فيقولون: يا محمد أنت رسول الله وخاتم الأنبياء، وقد غفر لك ما تقدم من ذنبك وما تأخر، اشفع لنا إلى ربك، ألا ترى ما نحن فيه؟ فأنطلق، فأتي تحت العرش، فأقع ساجداً لربي، ثم يفتح الله علي من محامده، وحسن الثناء عليه شيئاً لم يفتح على أحد قبلي ثم يقال: يا محمد ارفع رأسك، سل تعطه، واشفع تشفع، فأرفع رأسي، فأقول أمتي يارب، أمتي يا رب، فيقال: يا محمد أدخل من أمتك من لا حساب عليهم من الباب الأيمن من أبواب الجنة وهم شركاء الناس فيما سوى ذلك من الأبواب" ثم قال:" والذي نفسي بيده إن ما بين المصراعين من مصاريع الجنة كما بين مكة وهجر، أو كما بين مكة وبصرى" ((متفق عليه)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺga goʻsht keltirildi va u zotga (qoʻyning) qoʻl qismi uzatildi, bu u zotga yoqar edi, shuning uchun undan bir tishlam tishladilar, soʻng: «Men Qiyomat kuni odamlarning sayyidiman. Buning sababini bilasizlarmi? Alloh avvalgi va keyingi odamlarni bir tekis maydonga toʻplaydi, ularning hammasiga chaqiruvchining ovozi yetib boradi, koʻz hammalarini qamrab oladi, quyosh ularga yaqinlashadi, shunda odamlarni shunday gʻam va alam egallaydiki, ular bunga toqat ham, bardosh ham qila olmaydilar. Shunda odamlar bir-biriga: ‹Boshingizga tushgan holatni koʻrmayapsizmi? Robbingizga sizlar uchun kim shafoat qilishini koʻrmayapsizmi (izlamayapsizmi)?› deydilar. Soʻng odamlar bir-biriga: ‹Odam (alayhissalom)ga boringlar›, deydilar. Ular Odamning oldiga kelib: ‹Sen insoniyatning otasisan, Alloh seni Oʻz qoʻli bilan yaratdi va senga Oʻz ruhidan pufladi, farishtalarga buyurdi, ular senga sajda qildilar. Robbingga biz uchun shafoat qil. Bizning ahvolimizni koʻrmayapsanmi? Boshimizga tushgan narsani koʻrmayapsanmi?› deydilar. Odam ularga: ‹Robbim bugun shunday gʻazab qildiki, bundan oldin ham bunday gʻazab qilmagan, bundan keyin ham hech qachon bunday gʻazab qilmaydi. U meni daraxtdan qaytargan edi, men itoatsizlik qildim. Nafsim-nafsim-nafsim! Mendan boshqaga boringlar, Nuhga boringlar›, deydi. Ular Nuhning oldiga kelib: ‹Ey Nuh, sen yer ahliga (yuborilgan) birinchi rasulsan va Alloh seni shukr qiluvchi banda deb atadi. Robbingga biz uchun shafoat qil. Bizning ahvolimizni koʻrmayapsanmi? Boshimizga tushgan narsani koʻrmayapsanmi?› deydilar. Nuh ularga: ‹Robbim bugun shunday gʻazab qildiki, bundan oldin ham bunday gʻazab qilmagan, bundan keyin ham hech qachon bunday gʻazab qilmaydi. Mening qavmimga qarshi qilgan bir duoyim bor edi. Nafsim-nafsim-nafsim! Mendan boshqaga boringlar, Ibrohimga boringlar›, deydi. Ular Ibrohimning oldiga kelib: ‹Ey Ibrohim, sen Allohning paygʻambari va yer ahli ichidan Uning xalili (doʻsti)sansan. Robbingga biz uchun shafoat qil. Bizning ahvolimizni koʻrmayapsanmi?› deydilar. U: ‹Robbim bugun shunday gʻazab qildiki, bundan oldin ham bunday gʻazab qilmagan, bundan keyin ham hech qachon bunday gʻazab qilmaydi. Men uch marta yolgʻon gapirgan edim — (Abu Hayyon ularni hadisda zikr qildi). Nafsim-nafsim-nafsim! Mendan boshqaga boringlar, Musoga boringlar›, deydi. Ular Musoning oldiga kelib: ‹Ey Muso, sen Allohning rasulisan, Alloh seni Oʻz risolati va kalomi bilan insonlardan ustun qildi. Robbingga biz uchun shafoat qil. Bizning ahvolimizni koʻrmayapsanmi?› deydilar. U: ‹Robbim bugun shunday gʻazab qildiki, bundan oldin ham bunday gʻazab qilmagan, bundan keyin ham hech qachon bunday gʻazab qilmaydi. Men oʻldirishga buyurilmagan bir jonni oʻldirgan edim. Nafsim-nafsim-nafsim! Mendan boshqaga boringlar, Isoga boringlar›, deydi. Ular Isoning oldiga kelib: ‹Ey Iso, sen Allohning rasuli va Uning Maryamga tashlagan kalimasi va Undan boʻlgan ruhsan, sen beshikda odamlar bilan gapirgansan. Robbingga biz uchun shafoat qil. Bizning ahvolimizni koʻrmayapsanmi?› deydilar. Iso: ‹Robbim bugun shunday gʻazab qildiki, bundan oldin ham bunday gʻazab qilmagan, bundan keyin ham hech qachon bunday gʻazab qilmaydi›, deydi va hech qanday gunohni zikr qilmaydi. ‹Nafsim-nafsim-nafsim! Mendan boshqaga boringlar, Muhammadga boringlar›, deydi. U zot dedilar: ‹Ular Muhammadning oldiga kelib: ‹Ey Muhammad, sen Allohning rasuli va paygʻambarlarning xotamisan, Alloh senga oldingi va keyingi gunohlaringni magʻfirat qildi. Robbingga biz uchun shafoat qil. Bizning ahvolimizni koʻrmayapsanmi?› deydilar. Shunda men yoʻlga tushaman, Arsh tagiga kelaman va Robbimga sajdaga yiqilaman. Soʻng Alloh menga Oʻzining hamdlari va goʻzal sanolaridan mendan oldin hech kimga ochmagan narsalarni ochib beradi. Soʻng: ‹Ey Muhammad, boshingni koʻtar, soʻra — beriladi, shafoat qil — shafoating qabul qilinadi›, deyiladi. Men boshimni koʻtarib: ‹Ey Robbim, ummatim! Ey Robbim, ummatim! Ey Robbim, ummatim!› deyman. U: ‹Ey Muhammad, ummatingdan hisob-kitobsiz boʻlganlarni jannat eshiklaridan oʻng eshikdan kirgiz, ular boshqa eshiklarda odamlar bilan sherikdirlar›, deydi. Soʻng u zot dedilar: ‹Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, jannat tabaqalaridan ikki eshik tavaqasi orasi Makka bilan Hajar orasidek va Makka bilan Busro orasidekdir›», dedilar. Bu bobda Abu Bakr as-Siddiq, Anas, Uqba ibn Omir va Abu Saiddan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Abu Hayyon at-Taymiyning ismi Yahyo ibn Said ibn Hayyon kufalik boʻlib, u siqadir, Abu Zurʼa ibn Amr ibn Jarirning ismi Harimdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺга гўшт келтирилди ва у зотга (қўйнинг) қўл қисми узатилди, бу у зотга ёқар эди, шунинг учун ундан бир тишлам тишладилар, сўнг: «Мен Қиёмат куни одамларнинг саййидиман. Бунинг сабабини биласизларми? Аллоҳ аввалги ва кейинги одамларни бир текис майдонга тўплайди, уларнинг ҳаммасига чақирувчининг овози етиб боради, кўз ҳаммаларини қамраб олади, қуёш уларга яқинлашади, шунда одамларни шундай ғам ва алам эгаллайдики, улар бунга тоқат ҳам, бардош ҳам қила олмайдилар. Шунда одамлар бир-бирига: ‹Бошингизга тушган ҳолатни кўрмаяпсизми? Роббингизга сизлар учун ким шафоат қилишини кўрмаяпсизми (изламаяпсизми)?› дейдилар. Сўнг одамлар бир-бирига: ‹Одам (алайҳиссалом)га боринглар›, дейдилар. Улар Одамнинг олдига келиб: ‹Сен инсониятнинг отасисан, Аллоҳ сени Ўз қўли билан яратди ва сенга Ўз руҳидан пуфлади, фаришталарга буюрди, улар сенга сажда қилдилар. Роббингга биз учун шафоат қил. Бизнинг аҳволимизни кўрмаяпсанми? Бошимизга тушган нарсани кўрмаяпсанми?› дейдилар. Одам уларга: ‹Роббим бугун шундай ғазаб қилдики, бундан олдин ҳам бундай ғазаб қилмаган, бундан кейин ҳам ҳеч қачон бундай ғазаб қилмайди. У мени дарахтдан қайтарган эди, мен итоатсизлик қилдим. Нафсим-нафсим-нафсим! Мендан бошқага боринглар, Нуҳга боринглар›, дейди. Улар Нуҳнинг олдига келиб: ‹Эй Нуҳ, сен ер аҳлига (юборилган) биринчи расулсан ва Аллоҳ сени шукр қилувчи банда деб атади. Роббингга биз учун шафоат қил. Бизнинг аҳволимизни кўрмаяпсанми? Бошимизга тушган нарсани кўрмаяпсанми?› дейдилар. Нуҳ уларга: ‹Роббим бугун шундай ғазаб қилдики, бундан олдин ҳам бундай ғазаб қилмаган, бундан кейин ҳам ҳеч қачон бундай ғазаб қилмайди. Менинг қавмимга қарши қилган бир дуойим бор эди. Нафсим-нафсим-нафсим! Мендан бошқага боринглар, Иброҳимга боринглар›, дейди. Улар Иброҳимнинг олдига келиб: ‹Эй Иброҳим, сен Аллоҳнинг пайғамбари ва ер аҳли ичидан Унинг халили (дўсти)сансан. Роббингга биз учун шафоат қил. Бизнинг аҳволимизни кўрмаяпсанми?› дейдилар. У: ‹Роббим бугун шундай ғазаб қилдики, бундан олдин ҳам бундай ғазаб қилмаган, бундан кейин ҳам ҳеч қачон бундай ғазаб қилмайди. Мен уч марта ёлғон гапирган эдим — (Абу Ҳайён уларни ҳадисда зикр қилди). Нафсим-нафсим-нафсим! Мендан бошқага боринглар, Мусога боринглар›, дейди. Улар Мусонинг олдига келиб: ‹Эй Мусо, сен Аллоҳнинг расулисан, Аллоҳ сени Ўз рисолати ва каломи билан инсонлардан устун қилди. Роббингга биз учун шафоат қил. Бизнинг аҳволимизни кўрмаяпсанми?› дейдилар. У: ‹Роббим бугун шундай ғазаб қилдики, бундан олдин ҳам бундай ғазаб қилмаган, бундан кейин ҳам ҳеч қачон бундай ғазаб қилмайди. Мен ўлдиришга буюрилмаган бир жонни ўлдирган эдим. Нафсим-нафсим-нафсим! Мендан бошқага боринглар, Исога боринглар›, дейди. Улар Исонинг олдига келиб: ‹Эй Исо, сен Аллоҳнинг расули ва Унинг Марямга ташлаган калимаси ва Ундан бўлган руҳсан, сен бешикда одамлар билан гапиргансан. Роббингга биз учун шафоат қил. Бизнинг аҳволимизни кўрмаяпсанми?› дейдилар. Исо: ‹Роббим бугун шундай ғазаб қилдики, бундан олдин ҳам бундай ғазаб қилмаган, бундан кейин ҳам ҳеч қачон бундай ғазаб қилмайди›, дейди ва ҳеч қандай гуноҳни зикр қилмайди. ‹Нафсим-нафсим-нафсим! Мендан бошқага боринглар, Муҳаммадга боринглар›, дейди. У зот дедилар: ‹Улар Муҳаммаднинг олдига келиб: ‹Эй Муҳаммад, сен Аллоҳнинг расули ва пайғамбарларнинг хотамисан, Аллоҳ сенга олдинги ва кейинги гуноҳларингни мағфират қилди. Роббингга биз учун шафоат қил. Бизнинг аҳволимизни кўрмаяпсанми?› дейдилар. Шунда мен йўлга тушаман, Арш тагига келаман ва Роббимга саждага йиқиламан. Сўнг Аллоҳ менга Ўзининг ҳамдлари ва гўзал саноларидан мендан олдин ҳеч кимга очмаган нарсаларни очиб беради. Сўнг: ‹Эй Муҳаммад, бошингни кўтар, сўра — берилади, шафоат қил — шафоатинг қабул қилинади›, дейилади. Мен бошимни кўтариб: ‹Эй Роббим, умматим! Эй Роббим, умматим! Эй Роббим, умматим!› дейман. У: ‹Эй Муҳаммад, умматингдан ҳисоб-китобсиз бўлганларни жаннат эшикларидан ўнг эшикдан киргиз, улар бошқа эшикларда одамлар билан шерикдирлар›, дейди. Сўнг у зот дедилар: ‹Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, жаннат табақаларидан икки эшик тавақаси ораси Макка билан Ҳажар орасидек ва Макка билан Бусро орасидекдир›», дедилар. Бу бобда Абу Бакр ас-Сиддиқ, Анас, Уқба ибн Омир ва Абу Саиддан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Абу Ҳайён ат-Таймийнинг исми Яҳё ибн Саид ибн Ҳайён куфалик бўлиб, у сиқадир, Абу Зуръа ибн Амр ибн Жарирнинг исми Ҳаримдир.
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول “والله إني لأستغفر الله وأتوب إليه في اليوم أكثر من سبعين مرة" ((رواه البخاري)).
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Allohga qasamki, men bir kunda Allohdan yetmish martadan koʻproq magʻfirat soʻrayman va Unga tavba qilaman.»(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Аллоҳга қасамки, мен бир кунда Аллоҳдан етмиш мартадан кўпроқ мағфират сўрайман ва Унга тавба қиламан.»
- وعنه رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "والذي نفسي بيده لو لم تذنبوا، لذهب الله تعالى بكم، ولجاء بقوم يذنبون فيستغفرون الله تعالى فيغفر لهم" ((رواه مسلم)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zot ila qasamki, agar sizlar gunoh qilmaganingizda, Alloh sizlarni (yoʻqotib) ketkazgan va gunoh qiladigan, soʻng Allohdan magʻfirat soʻraydigan, U esa ularni magʻfirat etadigan bir qavmni keltirgan boʻlardi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зот ила қасамки, агар сизлар гуноҳ қилмаганингизда, Аллоҳ сизларни (йўқотиб) кетказган ва гуноҳ қиладиган, сўнг Аллоҳдан мағфират сўрайдиган, У эса уларни мағфират этадиган бир қавмни келтирган бўларди», — дедилар.
- وعنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم "أول زمرة يدخلون الجنة على صورة القمر ليلة البدر، ثم الذين يلونهم على أشد كوكب دري في السماء إضاءة، لا يبولون ولا يتغوطون، ولا يتفلون، ولا يتمخطون، أمشاطهم الذهب، وريحهم المسك، ومجامرهم الألوة -عود الطيب- أزواجهم الحورالعين، على خلق رجل واحد، على صورة أبيهم آدم ستون ذراعاً في السماء" ((متفق عليه)).
وفي رواية للبخاري ومسلم: آنيتهم فيها الذهب، ورشحهم المسك، ولكل واحد منهم زوجتان يرى مخ ساقهما من وراء اللحم من الحسن، لا اختلاف بينهم ، ولا تباغض: قلوبهم قلب رجل واحد، يسبحون الله بكرة وعشياً. قوله: (على خلق رجل واحد). رواه بعضهم بفتح الخاء واسكان اللام وبعضهم بضمهما وكلاهما صحيح.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Jannatga kiradigan birinchi guruh — toʻlin oydek porlab turadi; ularga ergashadiganlari esa — osmondagi eng yorqin yulduzdek porlaydi. Ular na siyadi, na hojat chiqaradi, na tupuradi, na burun shilligʻi (chiqaradi). Ularning taroqlari — oltindan boʻladi va ularning teri mushkdek hidlanadi. Ularning markazlarida ud (aloe yogʻochi) ishlatiladi. Ularning xotinlari — huriylar boʻladi. Ularning hammasi bir xil koʻrinadi va (qomat jihatidan) otalari Odamga — oltmish tirsak boʻyli (holatda) — oʻxshaydi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Жаннатга кирадиган биринчи гуруҳ — тўлин ойдек порлаб туради; уларга эргашадиганлари эса — осмондаги энг ёрқин юлдуздек порлайди. Улар на сияди, на ҳожат чиқаради, на тупуради, на бурун шиллиғи (чиқаради). Уларнинг тароқлари — олтиндан бўлади ва уларнинг тери мушкдек ҳидланади. Уларнинг марказларида уд (алоэ ёғочи) ишлатилади. Уларнинг хотинлари — ҳурийлар бўлади. Уларнинг ҳаммаси бир хил кўринади ва (қомат жиҳатидан) оталари Одамга — олтмиш тирсак бўйли (ҳолатда) — ўхшайди», — деди.
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: "لقاب قوس في الجنة خير مما تطلع عليه الشمس أو تغرب" ((متفق عليه)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Jannatda — bir yoy(cha) kichik joy — quyosh chiqadigan va botadigan barcha narsadan (yaʼni butun dunyodan) yaxshiroq(dir)», — dedi. U zot yana: «Alloh yoʻlida — tushdan keyin yoki tushdan oldin — (qilingan) bir (martalik) saʼy-harakat (jang) — undan (dunyodan) yaxshiroq(dir)», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Жаннатда — бир ёй(ча) кичик жой — қуёш чиқадиган ва ботадиган барча нарсадан (яъни бутун дунёдан) яхшироқ(дир)», — деди. У зот яна: «Аллоҳ йўлида — тушдан кейин ёки тушдан олдин — (қилинган) бир (марталик) саъй-ҳаракат (жанг) — ундан (дунёдан) яхшироқ(дир)», — деди.
- وعن أبي سعيد وأبي هريرة رضي الله عنهما أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: “إذا دخل أهل الجنة - الجنة- ينادي مناد: إن لكم أن تحيوا، فلا تموتوا أبداً، وإن لكم أن تصحوا، فلا تسقموا أبداً، وإن لكم أن تشبوا فلا تهرموا أبداً، وإن لكم أن تنعموا، فلا تبأسوا أبداً" ((رواه مسلم)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Bir nido qiluvchi nido qiladi: ‹Sizlar uchun (shunday neʼmat borki), tirik boʻlasizlar va hech qachon oʻlmaysizlar; sogʻ boʻlasizlar va hech qachon kasal boʻlmaysizlar; yosh boʻlasizlar va hech qachon qarimaysizlar; neʼmatda boʻlasizlar va hech qachon mashaqqat koʻrmaysizlar›. Mana shu, Alloh taoloning: {Ana shu siz qilib oʻtgan amallaringiz sababli sizlarga meros qilib berilgan jannatdir} (Zuxruf 72) degan soʻzidir». Abu Iso aytdi: Ibn Muborak va boshqalar bu hadisni Savriydan rivoyat qilishgan, ammo uni marfuʼ qilishmagan (Nabiyga koʻtarishmagan).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Бир нидо қилувчи нидо қилади: ‹Сизлар учун (шундай неъмат борки), тирик бўласизлар ва ҳеч қачон ўлмайсизлар; соғ бўласизлар ва ҳеч қачон касал бўлмайсизлар; ёш бўласизлар ва ҳеч қачон қаримайсизлар; неъматда бўласизлар ва ҳеч қачон машаққат кўрмайсизлар›. Мана шу, Аллоҳ таолонинг: {Ана шу сиз қилиб ўтган амалларингиз сабабли сизларга мерос қилиб берилган жаннатдир} (Зухруф 72) деган сўзидир». Абу Исо айтди: Ибн Муборак ва бошқалар бу ҳадисни Саврийдан ривоят қилишган, аммо уни марфуъ қилишмаган (Набийга кўтаришмаган).
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: "إن أدنى مقعد أحدكم من الجنة أن يقول له: تمن فيتمنى ويتمنى، فيقول له: هل تمنيت؟ فيقول: نعم، فيقول له: فإن لك ما تمنيت ومثله معه" ((رواه مسلم)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, biringizning jannatdagi eng past (quyi) oʻrni shuki, unga: ‹Orzu qil› deyiladi. Bas, u orzu qiladi va (yana) orzu qiladi. Shunda unga: ‹Orzu qildingmi?› deyiladi. U: ‹Ha›, deydi. Shunda unga: ‹Senga orzu qilganing — va u bilan birga uning oʻxshashi — bordir›, deyiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, бирингизнинг жаннатдаги энг паст (қуйи) ўрни шуки, унга: ‹Орзу қил› дейилади. Бас, у орзу қилади ва (яна) орзу қилади. Шунда унга: ‹Орзу қилдингми?› дейилади. У: ‹Ҳа›, дейди. Шунда унга: ‹Сенга орзу қилганинг — ва у билан бирга унинг ўхшаши — бордир›, дейилади», дедилар.
- وعن أبي هريرة عبد الرحمن بن صخر رضي الله عنه قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم:
" إن الله لا ينظر إلى أجسامكم ، ولا إلى صوركم، ولكن ينظر إلى قلوبكم وأعمالكم" ((رواه مسلم)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh sizlarning suratlaringizga va mollaringizga nazar solmaydi, balki qalblaringizga va amallaringizga nazar soladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ сизларнинг суратларингизга ва молларингизга назар солмайди, балки қалбларингизга ва амалларингизга назар солади», дедилар.
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "صلاة الرجل في جماعة تزيد على صلاته في سوقه وبيته بضعاً وعشرين درجه وذلك أن أحدهم إذا توضأ فأحسن الوضوء ثم أتى المسجد لا يريد إلا الصلاة، لا ينهزه إلا الصلاة، لم يخط خطوة إلا رفع له بها درجة، وحط عنه بها خطيئة حتى يدخل المسجد، فإذا دخل المسجد كان في الصلاة ما كانت الصلاة هى تحبسه، والملائكة يصلون على أحدكم ما دام في مجلسه الذى صلى فيه، ما لم يحدث فيه" ((متفق عليه، وهذا لفظ مسلم)).
وقوله صلى الله عليه وسلم: ' ينهزه هو بفتح الياء والهاء وبالزاى: أى يخرجه وينهضه '
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishining jamoat bilan oʻqigan namozi uning uyidagi namozidan va bozoridagi namozidan yigirma birmuncha daraja ortiqdir. Bu shuningdek: biringiz tahorat olib, uni chiroyli qilsa, soʻng masjidga kelsa — uni namozdan boshqa narsa harakatga keltirmagan, namozdan boshqasini istamagan boʻlsa — har qadam tashlaganida, shu bilan unga bir daraja koʻtariladi va shu bilan undan bir xato (gunoh) tushiriladi, toki masjidga kirgunicha. Masjidga kirgach esa, namoz uni ushlab turgan ekan, namozda (hisoblanadi). Biringiz namoz oʻqigan joyida turgan ekan, malaklar unga: ‹Allohim, unga rahm qil, Allohim, uni magʻfirat qil, Allohim, uning tavbasini qabul qil›, deb, toki u yerda (birovga) ozor bermas va tahoratini buzmas ekan, salovot aytib turadilar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кишининг жамоат билан ўқиган намози унинг уйидаги намозидан ва бозоридаги намозидан йигирма бирмунча даража ортиқдир. Бу шунингдек: бирингиз таҳорат олиб, уни чиройли қилса, сўнг масжидга келса — уни намоздан бошқа нарса ҳаракатга келтирмаган, намоздан бошқасини истамаган бўлса — ҳар қадам ташлаганида, шу билан унга бир даража кўтарилади ва шу билан ундан бир хато (гуноҳ) туширилади, токи масжидга киргунича. Масжидга киргач эса, намоз уни ушлаб турган экан, намозда (ҳисобланади). Бирингиз намоз ўқиган жойида турган экан, малаклар унга: ‹Аллоҳим, унга раҳм қил, Аллоҳим, уни мағфират қил, Аллоҳим, унинг тавбасини қабул қил›, деб, токи у ерда (бировга) озор бермас ва таҳоратини бузмас экан, саловот айтиб турадилар», дедилар.
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: "والله إني لأستغفر الله وأتوب إليه في اليوم أكثر من سبعين مرة " ((رواه البخاري)).
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Allohga qasamki, men bir kunda Allohdan yetmish martadan koʻproq magʻfirat soʻrayman va Unga tavba qilaman.»(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Аллоҳга қасамки, мен бир кунда Аллоҳдан етмиш мартадан кўпроқ мағфират сўрайман ва Унга тавба қиламан.»
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : " من تاب قبل أن تطلع الشمس من مغربها تاب الله عليه" ((رواه مسلم)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim quyosh magʻribdan chiqishidan oldin tavba qilsa, Alloh uning tavbasini qabul qiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким қуёш мағрибдан чиқишидан олдин тавба қилса, Аллоҳ унинг тавбасини қабул қилади», дедилар.
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: "يضحك الله سبحانه وتعالى إلى رجلين يقتل أحدهما الآخر يدخلان الجنة، يقاتل هذا في سبيل الله فيقتل، ثم يتوب الله على القاتل فيسلم فيستشهد" ((متفق عليه)) .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Alloh ikki kishini — tabassum bilan — kutib oladi: ulardan biri boshqasini oʻldiradi va ikkalasi (ham) jannatga kiradi. Biri Alloh yoʻlida jang qilib, oʻldiriladi (shahid boʻladi). Keyinchalik Alloh oʻldirgan (kishi)ni magʻfirat qiladi va u (ham) — (Alloh yoʻlida) shahid boʻladi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Аллоҳ икки кишини — табассум билан — кутиб олади: улардан бири бошқасини ўлдиради ва иккаласи (ҳам) жаннатга киради. Бири Аллоҳ йўлида жанг қилиб, ўлдирилади (шаҳид бўлади). Кейинчалик Аллоҳ ўлдирган (киши)ни мағфират қилади ва у (ҳам) — (Аллоҳ йўлида) шаҳид бўлади», — деди.
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال : " يقول الله تعالى : ما لعبدي المؤمن عندي جزاء إذا قبضت صفيه من أهل الدنيا ثم احتسبه إلا الجنة" ((رواه البخاري)).
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki,) Rasululloh ﷺ: «Alloh taolo (shunday) deydi: ‹Men dunyo ahlidan boʻlgan suyuklisini (yaqinini) olganimda (vafot ettirganimda), u esa (savobini) Mendan kutib sabr qilsa, bunday momin bandam uchun Mening huzurimda jannatdan boshqa mukofot yoʻq›», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики,) Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ таоло (шундай) дейди: ‹Мен дунё аҳлидан бўлган суюклисини (яқинини) олганимда (вафот эттирганимда), у эса (савобини) Мендан кутиб сабр қилса, бундай момин бандам учун Менинг ҳузуримда жаннатдан бошқа мукофот йўқ›», дедилар.
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم " من يرد الله به خيراً يصب منه" : ((رواه البخاري)).
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Alloh kimga yaxshilik (xohlab) iroda qilsa, unga (musibat) yetkazadi (yaʼni sinaydi)» dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ кимга яхшилик (хоҳлаб) ирода қилса, унга (мусибат) етказади (яъни синайди)» дедилар.
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: "ليس الشديد بالصرعة، إنما الشديد الذى يملك نفسه عند الغضب" ((متفق عليه)) .
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki,) Rasululloh ﷺ: «Kuchli (pahlavon) — (kurashda odamlarni) yiqitadigan (kishi) emas; kuchli (pahlavon) — gʻazab paytida oʻzini tuta oladigan kishidir» dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики,) Расулуллоҳ ﷺ: «Кучли (паҳлавон) — (курашда одамларни) йиқитадиган (киши) эмас; кучли (паҳлавон) — ғазаб пайтида ўзини тута оладиган кишидир» дедилар.
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه ، أن رجلاً قال للنبي صلى الله عليه وسلم: أوصني، قال: "لا تغضب" فردد مراراً، قال: " لاتغضب" رواه البخاري.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qilishicha,) bir kishi Paygʻambar ﷺga: «Menga (biror) nasihat qiling» dedi. (U zot:) «Gʻazablanma» dedilar. U (soʻrovni) bir necha bor takrorladi, (har safar u zot:) «Gʻazablanma» dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ривоят қилишича,) бир киши Пайғамбар ﷺга: «Менга (бирор) насиҳат қилинг» деди. (У зот:) «Ғазабланма» дедилар. У (сўровни) бир неча бор такрорлади, (ҳар сафар у зот:) «Ғазабланма» дедилар.
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : " ما يزال البلاء بالمؤمن والمؤمنة في نفسه وولده ة وماله حتى يلقى الله تعالى وما عليه خطيئة" ((رواه الترمذي وقال حديث حسن صحيح)) .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Moʻmin erkak va moʻmina ayolni oʻz joni, farzandi va molida balo tark etmaydi, toki Allohga hech qanday gunohi qolmagan holda roʻbaroʻ boʻlguniga qadar», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мўмин эркак ва мўмина аёлни ўз жони, фарзанди ва молида бало тарк этмайди, токи Аллоҳга ҳеч қандай гуноҳи қолмаган ҳолда рўбарў бўлгунига қадар», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
- الخامس: عن أبي هريرة ، رضي الله عنه ، قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "غزا نبي من الأنبياء صلوات الله وسلامه عليهم فقال لقومه: لا يتبعني رجل ملك بضع امرأة. وهو يريد أن يبني بها ولما يبن بها، ولا أحد بنى بيوتا لم يرفع سقوفها، ولا أحد اشترى غنما أو خلفات وهو ينتظر أولادها. فغزا فدنا من القرية صلاة العصر أو قريباً من ذلك، فقال للشمس: إنك مأمورة وأنا مأمور، اللهم احبسها علينا، فحبست حتى فتح الله عليه، فجمع الغنائم، فجائت -يعني النار- لتأكلها فلم تطعمها، فقال : إن فيكم غلولاً، فليبايعني من كل قبيلةٍ رجل، فلزقت يد رجل بيده فقال: فيكم الغلول، فلتبايعني قبيلتك، فلزقت يد رجلين أو ثلاثة بيده فقال: فيكم الغلول: فجاؤوا برأس مثل رأس بقرة من الذهب، فوضعها فجاءت النار فأكلتها، فلم تحل الغنائم لأحد قبلنا، ثم أحل الله لنا الغنائم لما رأى ضعفنا وعجزنا فأحلها لنا" ((متفق عليه)) .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Paygʻambarlardan bir Paygʻambar muqaddas harbiy yurish (jihod) qildi va u oʻz izdoshlariga: ‹Bir ayolga uylangan va u bilan (hali) qovushmoqchi boʻlib, buni hali qilmagan kishi — men bilan birga bormasin; uy qurgan, lekin uning tomini bitkazmagan kishi (ham); qoʻylari yoki urgʻochi tuyalari boʻlib, ularning bolalashini kutayotgan kishi (ham bormasin)›, — dedi. Bas, paygʻambar yurishni amalga oshirdi va u asr namozi vaqtida (yoki unga yaqin paytda) oʻsha shaharga yetganda, quyoshga: ‹Ey quyosh! Sen Allohning amri ostidasan va men (ham) Allohning amri ostidaman. Allohim! Uni (yaʼni quyoshni) botishdan toʻxtat›, — dedi. Bas, u (quyosh) — Alloh uni gʻolib qilguncha — toʻxtatildi. Soʻng u oʻljani toʻpladi va olov — uni yondirish uchun — keldi, lekin uni yondirmadi. U (paygʻambar oʻz kishilariga): ‹Sizlardan baʼzilaringiz oʻljadan biror narsa oʻgʻirlagan. Bas, har qabiladan bir kishi — men bilan qoʻl berib koʻrishib — bayʼat bersin›, — dedi. (Ular shunday qildi va) bir kishining qoʻli ularning paygʻambari qoʻliga yopishib qoldi. Soʻng oʻsha paygʻambar (u kishiga): ‹Oʻgʻrilikni sening qavming qilgan. Bas, qabilangning barcha kishilari — men bilan qoʻl berib koʻrishib — bayʼat bersin›, — dedi. Ikki yoki uch kishining qoʻli ularning paygʻambari qoʻliga yopishib qoldi va u: ‹Oʻgʻrilikni sizlar qilgansiz›, — dedi. Soʻng ular — sigirning boshidek — bir oltin boshni keltirib, uni oʻsha yerga qoʻydi va olov kelib, oʻljani yeb (kuydirib) yubordi. Paygʻambar ﷺ qoʻshdi: ‹Soʻng Alloh bizning zaifligimiz va ojizligimizni koʻrdi, bas, U bizga oʻljani halol qildi›», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Пайғамбарлардан бир Пайғамбар муқаддас ҳарбий юриш (жиҳод) қилди ва у ўз издошларига: ‹Бир аёлга уйланган ва у билан (ҳали) қовушмоқчи бўлиб, буни ҳали қилмаган киши — мен билан бирга бормасин; уй қурган, лекин унинг томини битказмаган киши (ҳам); қўйлари ёки урғочи туялари бўлиб, уларнинг болалашини кутаётган киши (ҳам бормасин)›, — деди. Бас, пайғамбар юришни амалга оширди ва у аср намози вақтида (ёки унга яқин пайтда) ўша шаҳарга етганда, қуёшга: ‹Эй қуёш! Сен Аллоҳнинг амри остидасан ва мен (ҳам) Аллоҳнинг амри остидаман. Аллоҳим! Уни (яъни қуёшни) ботишдан тўхтат›, — деди. Бас, у (қуёш) — Аллоҳ уни ғолиб қилгунча — тўхтатилди. Сўнг у ўлжани тўплади ва олов — уни ёндириш учун — келди, лекин уни ёндирмади. У (пайғамбар ўз кишиларига): ‹Сизлардан баъзиларингиз ўлжадан бирор нарса ўғирлаган. Бас, ҳар қабиладан бир киши — мен билан қўл бериб кўришиб — байъат берсин›, — деди. (Улар шундай қилди ва) бир кишининг қўли уларнинг пайғамбари қўлига ёпишиб қолди. Сўнг ўша пайғамбар (у кишига): ‹Ўғриликни сенинг қавминг қилган. Бас, қабилангнинг барча кишилари — мен билан қўл бериб кўришиб — байъат берсин›, — деди. Икки ёки уч кишининг қўли уларнинг пайғамбари қўлига ёпишиб қолди ва у: ‹Ўғриликни сизлар қилгансиз›, — деди. Сўнг улар — сигирнинг бошидек — бир олтин бошни келтириб, уни ўша ерга қўйди ва олов келиб, ўлжани еб (куйдириб) юборди. Пайғамбар ﷺ қўшди: ‹Сўнг Аллоҳ бизнинг заифлигимиз ва ожизлигимизни кўрди, бас, У бизга ўлжани ҳалол қилди›», — деди.
- الخامس : عن أبي هريرة، رضي الله عنه ، عن النبي صلى الله عليه وسلم، قال: " إن الله تعالى يغار، وغيرة الله ، تعالى، أن يأتي المرء ما حرم الله عليه" ((متفق عليه)) .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta, Alloh taolo gʻayrat qiladi. Allohning gʻayrati esa banda Alloh unga harom qilgan narsani qilishidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта, Аллоҳ таоло ғайрат қилади. Аллоҳнинг ғайрати эса банда Аллоҳ унга ҳаром қилган нарсани қилишидир», дедилар.
- السادس : عن أبي هريرة رضي الله عنه أنه سمع النبي صلى الله عليه وسلم يقول: " إن ثلاثة من بنى إسرائيل : أبرص ، وأقرع، وأعمى، أراد الله أن يبتليهم فبعث إليهم ملكاً، فأتى الأبرص فقال: أي شيء أحب إليك؟ قال : لون حسن، وجلد حسن ، ويذهب عني الذى قد قذرني الناس؛ فمسحه فذهب عنه قذره وأعطي لونا حسناً. قال: فأي المال أحب إليك؟ قال: الإبل-أو قال البقر-شك الرواي- فأعطي ناقة عشراء، فقال: بارك الله لك فيها.
فأتى الأقرع فقال: أي شيء أحب إليك؟ قال: شعر حسن، ويذهب عني هذا الذى قذرني الناس ، فمسحه فذهب عنه وأعطي شعراً حسناً. قال: فأي المال أحب إليك؟ قال: البقر، فأعطي بقرة حاملاً،وقال بارك الله لك فيها.
فأتي الأعمى فقال: أي شيء أحب إليك؟ قال: أن يرد الله إلي بصري فأبصر الناس، فمسحه فرد الله إليه بصره. قال: فأي المال أحب إليك؟ قال: الغنم، فأعطي شاة والداً. فأنتج هذان وولد هذا، فكان لهذا واد من الإبل، ولهذا واد من البقر، ولهذا واد من الغنم.
ثم إنه أتى الأبرص في صورته وهيئته، فقال له: رجل مسكين وابن سبيل قد انقطعت بي الحبال في سفري، فلا بلاغ لي اليوم إلا بالله ثم بك، أسألك بالذي أعطاك اللون الحسن، والجلد الحسن، والمال، بعيراً أتبلغ به في سفري، فقال: الحقوق كثيرة. فقال : كأني أعرفك، ألم تكن أبرص يقذرك الناس فقيراً، فأعطاك الله ؟! فقال : إنما ورثت هذا المال كابراً عن كابر، فقال: إن كنت كاذباً فصيرك الله إلى ما كنت.
وأتى الأقرع، فقال له مثل ما قال لهذا، ورد عليه مثل ما ردّ هذا، فقال إن كنت كاذبا فصيرك الله إلى ما كنت .
وأتى الأعمى في صورته وهيئته، فقال: رجل مسكين وابن سبيل انقطعت بي الحبال في سفري، فلا بلاغ لي اليوم إلا بالله ثم بك، أسألك بالذي رد عليك بصرك شاة أتبلغ بها في سفري؟ فقال: قد كنت أعمى فرد الله بصري، فخذ ما شئت ودع ما شئت، فوالله ما أجهدك اليوم بشيء أخذته لله عز وجل فقال: أمسك عليك مالك فإنما ابتليتم، فقد رضي الله عنك، وسخط على صاحبيك" ((متفق عليه)) .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bani Isroilda uch kishi bor edi — biri pes (terisi oqargan), biri kal, biri koʻr. Alloh ularni sinamoqchi boʻldi va ularga bir farishtani yubordi. (Farishta) pes kishining oldiga keldi-da: ‹Senga eng yoqimli narsa nima?› dedi. U: ‹Chiroyli rang, chiroyli teri va meni odamlar jirkanadigan qilib qoʻygan bu narsaning ketishi›, dedi. (Farishta) uni siypaladi, shunda undan jirkanchligi ketdi-yu, unga chiroyli rang va chiroyli teri berildi. (Farishta): ‹Senga qaysi mol eng yoqimli?› dedi. U: ‹Tuya›, dedi — yoki ‹sigir›, dedi, Isʼhoq shubha qildi — biroq pes yoki kalning biri ‹tuya›, ikkinchisi ‹sigir› dedi. Shunda unga boʻgʻoz tuya berildi. (Farishta): ‹Alloh senga bunda baraka bersin›, dedi. Soʻng (farishta) kalning oldiga keldi-da: ‹Senga eng yoqimli narsa nima?› dedi. U: ‹Chiroyli soch va meni odamlar jirkanadigan qilib qoʻygan bu (kallikning) ketishi›, dedi. (Farishta) uni siypaladi, shunda undan u ketdi va unga chiroyli soch berildi. (Farishta): ‹Senga qaysi mol eng yoqimli?› dedi. U: ‹Sigir›, dedi. Shunda unga boʻgʻoz sigir berildi. (Farishta): ‹Alloh senga bunda baraka bersin›, dedi. Soʻng (farishta) koʻrning oldiga keldi-da: ‹Senga eng yoqimli narsa nima?› dedi. U: ‹Alloh koʻzimni qaytarib bersa-yu, odamlarni koʻrsam›, dedi. (Farishta) uni siypaladi, shunda Alloh unga koʻzini qaytarib berdi. (Farishta): ‹Senga qaysi mol eng yoqimli?› dedi. U: ‹Qoʻy›, dedi. Shunda unga boʻgʻoz qoʻy berildi. Soʻng bularning ikkisi (tuya bilan sigir) toʻllab, bu (qoʻy) ham koʻpaydi. Natijada bunisida bir vodi tuya, bunisida bir vodi sigir, bunisida bir vodi qoʻy boʻldi. Soʻng (farishta) pes kishining oldiga uning oldingi qiyofasi va shaklida kelib: ‹Men kambagʻal kishiman, safarimda yoʻl-yoʻriqlarim uzilib qoldi, bugun menga Allohdan, soʻng sendan boshqa yetkazguvchi yoʻq. Senga chiroyli rang, chiroyli teri va mol bergan Zot haqqi, safarimda yetib oladigan bir tuya berishingni soʻrayman›, dedi. U esa: ‹Haqlar (toʻlashim kerak boʻlgan qarzlar) koʻp›, dedi. (Farishta): ‹Goʻyo men seni taniydigandayman. Sen pes emasmiding, odamlar sendan jirkanardi, faqir eding, Alloh esa senga berdi-ku?› dedi. U: ‹Men bu molni faqat ota-bobolarimdan meros oldim›, dedi. (Farishta): ‹Agar yolgʻonchi boʻlsang, Alloh seni avvalgi holingga qaytarsin›, dedi. (Farishta) kalning oldiga uning (oldingi) qiyofasida kelib, unga ham bunisiga aytgani kabi aytdi, u ham bunisi qaytargani kabi javob qaytardi. Shunda (farishta): ‹Agar yolgʻonchi boʻlsang, Alloh seni avvalgi holingga qaytarsin›, dedi. (Farishta) koʻrning oldiga uning (oldingi) qiyofasi va shaklida kelib: ‹Men kambagʻal kishi, yoʻlovchiman, safarimda yoʻl-yoʻriqlarim uzilib qoldi, bugun menga Allohdan, soʻng sendan boshqa yetkazguvchi yoʻq. Senga koʻzingni qaytarib bergan Zot haqqi, safarimda yetib oladigan bir qoʻy berishingni soʻrayman›, dedi. U: ‹Men koʻr edim, Alloh menga koʻzimni qaytarib berdi. Xohlaganingni ol, xohlaganingni qoʻy. Allohga qasamki, bugun Alloh uchun olgan narsangda men senga qiyinchilik tugʻdirmayman›, dedi. (Farishta): ‹Molingni oʻzingda saqlab qol. Sizlar faqat sinalgan eding. Sendan rozi boʻlindi, ikki sherigingdan esa gʻazablanildi›, dedi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бани Исроилда уч киши бор эди — бири пес (териси оқарган), бири кал, бири кўр. Аллоҳ уларни синамоқчи бўлди ва уларга бир фариштани юборди. (Фаришта) пес кишининг олдига келди-да: ‹Сенга энг ёқимли нарса нима?› деди. У: ‹Чиройли ранг, чиройли тери ва мени одамлар жирканадиган қилиб қўйган бу нарсанинг кетиши›, деди. (Фаришта) уни сийпалади, шунда ундан жирканчлиги кетди-ю, унга чиройли ранг ва чиройли тери берилди. (Фаришта): ‹Сенга қайси мол энг ёқимли?› деди. У: ‹Туя›, деди — ёки ‹сигир›, деди, Исъҳоқ шубҳа қилди — бироқ пес ёки калнинг бири ‹туя›, иккинчиси ‹сигир› деди. Шунда унга бўғоз туя берилди. (Фаришта): ‹Аллоҳ сенга бунда барака берсин›, деди. Сўнг (фаришта) калнинг олдига келди-да: ‹Сенга энг ёқимли нарса нима?› деди. У: ‹Чиройли соч ва мени одамлар жирканадиган қилиб қўйган бу (калликнинг) кетиши›, деди. (Фаришта) уни сийпалади, шунда ундан у кетди ва унга чиройли соч берилди. (Фаришта): ‹Сенга қайси мол энг ёқимли?› деди. У: ‹Сигир›, деди. Шунда унга бўғоз сигир берилди. (Фаришта): ‹Аллоҳ сенга бунда барака берсин›, деди. Сўнг (фаришта) кўрнинг олдига келди-да: ‹Сенга энг ёқимли нарса нима?› деди. У: ‹Аллоҳ кўзимни қайтариб берса-ю, одамларни кўрсам›, деди. (Фаришта) уни сийпалади, шунда Аллоҳ унга кўзини қайтариб берди. (Фаришта): ‹Сенга қайси мол энг ёқимли?› деди. У: ‹Қўй›, деди. Шунда унга бўғоз қўй берилди. Сўнг буларнинг иккиси (туя билан сигир) тўллаб, бу (қўй) ҳам кўпайди. Натижада бунисида бир води туя, бунисида бир води сигир, бунисида бир води қўй бўлди. Сўнг (фаришта) пес кишининг олдига унинг олдинги қиёфаси ва шаклида келиб: ‹Мен камбағал кишиман, сафаримда йўл-йўриқларим узилиб қолди, бугун менга Аллоҳдан, сўнг сендан бошқа етказгувчи йўқ. Сенга чиройли ранг, чиройли тери ва мол берган Зот ҳаққи, сафаримда етиб оладиган бир туя беришингни сўрайман›, деди. У эса: ‹Ҳақлар (тўлашим керак бўлган қарзлар) кўп›, деди. (Фаришта): ‹Гўё мен сени танийдигандайман. Сен пес эмасмидинг, одамлар сендан жирканарди, фақир эдинг, Аллоҳ эса сенга берди-ку?› деди. У: ‹Мен бу молни фақат ота-боболаримдан мерос олдим›, деди. (Фаришта): ‹Агар ёлғончи бўлсанг, Аллоҳ сени аввалги ҳолингга қайтарсин›, деди. (Фаришта) калнинг олдига унинг (олдинги) қиёфасида келиб, унга ҳам бунисига айтгани каби айтди, у ҳам буниси қайтаргани каби жавоб қайтарди. Шунда (фаришта): ‹Агар ёлғончи бўлсанг, Аллоҳ сени аввалги ҳолингга қайтарсин›, деди. (Фаришта) кўрнинг олдига унинг (олдинги) қиёфаси ва шаклида келиб: ‹Мен камбағал киши, йўловчиман, сафаримда йўл-йўриқларим узилиб қолди, бугун менга Аллоҳдан, сўнг сендан бошқа етказгувчи йўқ. Сенга кўзингни қайтариб берган Зот ҳаққи, сафаримда етиб оладиган бир қўй беришингни сўрайман›, деди. У: ‹Мен кўр эдим, Аллоҳ менга кўзимни қайтариб берди. Хоҳлаганингни ол, хоҳлаганингни қўй. Аллоҳга қасамки, бугун Аллоҳ учун олган нарсангда мен сенга қийинчилик туғдирмайман›, деди. (Фаришта): ‹Молингни ўзингда сақлаб қол. Сизлар фақат синалган эдинг. Сендан рози бўлинди, икки шеригингдан эса ғазабланилди›, деди», — дедилар.
- الثامن: عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : " من حسن إسلام المرء تركه ما لا يعنيه" ((حديث حسن رواه الترمذي وغيره))
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishi islomining goʻzalligidan biri — uning oʻziga taalluqli boʻlmagan narsani tark etishidir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, uni Abu Salamaning Abu Hurayradan, uning Paygʻambar ﷺdan (rivoyati) hadisidan faqat shu yoʻl bilangina bilamiz.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Киши исломининг гўзаллигидан бири — унинг ўзига тааллуқли бўлмаган нарсани тарк этишидир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, уни Абу Саламанинг Абу Ҳурайрадан, унинг Пайғамбар ﷺдан (ривояти) ҳадисидан фақат шу йўл билангина биламиз.
- وأما الأحاديث فالأول: عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: قيل : يا رسول الله من أكرم الناس؟ قال: "أتقاهم". فقالوا: ليس عن هذا نسألك، قال: " فيوسف نبي الله بن نبي الله بن نبي الله بن خليل الله" قالوا: ليس عن هذا نسألك، قال: "فعن معادن العرب تسألوني؟ خيارهم في الجاهلية خيارهم في الإسلام إذا فقهواً : ((متفق عليه)) .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Yo Rasululloh! Odamlarning eng karamlisi kim?» — deyildi. U zot: «Eng taqvodorlari», — dedilar. Ular: «Biz Sizdan bu haqda soʻrayotganimiz yoʻq», — dedilar. U zot: «Unda (eng karamlisi) Yusuf — Allohning paygʻambari, Allohning paygʻambari (Yaʼqub)ning oʻgʻli, Allohning paygʻambari (Isʼhoq)ning oʻgʻli, Allohning xalili (Ibrohim)ning oʻgʻli», — dedilar. Ular: «Biz Sizdan bu haqda soʻrayotganimiz yoʻq», — dedilar. U zot: «Unda mendan arablarning kelib chiqishi (nasl-nasabi) haqida soʻrayapsizlarmi? Ularning johiliyatdagi yaxshilari, agar (din)ni yaxshi anglab yetsalar, Islomda ham yaxshilaridir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Ё Расулуллоҳ! Одамларнинг энг карамлиси ким?» — дейилди. У зот: «Энг тақводорлари», — дедилар. Улар: «Биз Сиздан бу ҳақда сўраётганимиз йўқ», — дедилар. У зот: «Унда (энг карамлиси) Юсуф — Аллоҳнинг пайғамбари, Аллоҳнинг пайғамбари (Яъқуб)нинг ўғли, Аллоҳнинг пайғамбари (Исъҳоқ)нинг ўғли, Аллоҳнинг халили (Иброҳим)нинг ўғли», — дедилар. Улар: «Биз Сиздан бу ҳақда сўраётганимиз йўқ», — дедилар. У зот: «Унда мендан арабларнинг келиб чиқиши (насл-насаби) ҳақида сўраяпсизларми? Уларнинг жоҳилиятдаги яхшилари, агар (дин)ни яхши англаб етсалар, Исломда ҳам яхшиларидир», — дедилар.
- الرابع: عن أبي هريرة رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: "يدخل الجنة أقوام أفئدتهم مثل أفئدة الطير" ((رواه مسلم)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Jannatga qalblari qush qalbidek boʻlgan qavmlar kiradi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Жаннатга қалблари қуш қалбидек бўлган қавмлар киради», — дедилар.
- وعن أبي هريرة رضي الله عنه : قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم قاربوا وسددوا، واعلموا أنه لن ينجو أحد منكم بعمله" قالوا: ولا أنت يا رسول الله ؟ قال: "ولا أنا إلا أن يتغمدنى الله برحمة منه وفضل" ((رواه مسلم)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «(Amallarda) meʼyorga yaqin boʻlinglar, toʻgʻri yoʻl tutinglar va bilinglarki, sizlardan hech kim oʻz amali bilan najot topmaydi», dedilar. (Sahobalar): «Yo Rasululloh, Sizni ham-a?» dedilar. (U zot): «Meni ham, magar Alloh meni Oʻz rahmati va fazli bilan oʻrasa (oʻshanda najot toparman)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «(Амалларда) меъёрга яқин бўлинглар, тўғри йўл тутинглар ва билингларки, сизлардан ҳеч ким ўз амали билан нажот топмайди», дедилар. (Саҳобалар): «Ё Расулуллоҳ, Сизни ҳам-а?» дедилар. (У зот): «Мени ҳам, магар Аллоҳ мени Ўз раҳмати ва фазли билан ўраса (ўшанда нажот топарман)», дедилар.