حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ حَنْظَلَةَ الْأَسْلَمِيِّ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَيُهِلَّنَّ ابْنُ مَرْيَمَ بِفَجِّ الرَّوْحَاءِ حَاجًّا أَوْ مُعْتَمِرًا أَوْ لَيَثْنِيَنَّهُمَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, Maryam oʻgʻli (Iso) albatta Fajjur-Ravhoda haj yoki umra (niyati) bilan, yoxud ikkovini birga (qilib) talbiya aytadi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, Марям ўғли (Исо) албатта Фажжур-Равҳода ҳаж ёки умра (нияти) билан, ёхуд икковини бирга (қилиб) талбия айтади».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ وَسُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ سَمِعَا أَبَا هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى لَا يَصْبُغُونَ فَخَالِفُوهُمْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazib rivoyat qiladi. (Paygʻambar ﷺ): «Albatta, yahudiylar va nasorolar (soch-soqollarini) boʻyamaydilar. Bas, siz ularga muxolif boʻlinglar (boʻyanglar)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказиб ривоят қилади. (Пайғамбар ﷺ): «Албатта, яҳудийлар ва насоролар (соч-соқолларини) бўямайдилар. Бас, сиз уларга мухолиф бўлинглар (бўянглар)», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُإِنَّكُمْ تَزْعُمُونَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ يُكْثِرُ الْحَدِيثَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهُ الْمَوْعِدُ إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مِسْكِينًا أَلْزَمُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى مِلْءِ بَطْنِي وَكَانَ الْمُهَاجِرُونَ يَشْغَلُهُمْ الصَّفْقُ بِالْأَسْوَاقِ وَكَانَتْ الْأَنْصَارُ يَشْغَلُهُمْ الْقِيَامُ عَلَى أَمْوَالِهِمْ فَحَضَرْتُ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَجْلِسًا فَقَالَ مَنْ يَبْسُطْ رِدَاءَهُ حَتَّى أَقْضِيَ مَقَالَتِي ثُمَّ يَقْبِضْهُ إِلَيْهِ فَلَنْ يَنْسَى شَيْئًا سَمِعَهُ مِنِّي وَبَسَطْتُ بُرْدَةً عَلَيَّ حَتَّى قَضَى حَدِيثَهُ ثُمَّ قَبَضْتُهَا إِلَيَّ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا نَسِيتُ شَيْئًا بَعْدَ أَنْ سَمِعْتُهُ مِنْهُحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ النَّاسَ يَقُولُونَ أَكْثَرَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَاللَّهِ لَوْلَا آيَتَانِ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَا حَدَّثْتُ حَدِيثًا ثُمَّ يَتْلُو هَاتَيْنِ الْآيَتَيْنِ {إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا مِنْ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى} فَذَكَرَ الْحَدِيثَ حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ إِنَّكُمْ تَقُولُونَ إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ يُكْثِرُ فَذَكَرَهُ
Abdurrahmon al-Aʼraj aytdi: Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim: «Sizlar Abu Hurayra Rasululloh ﷺdan koʻp hadis rivoyat qiladi, deb daʼvo qilasizlar. Vaʼdalashadigan joy Allohnikidir. Men miskin bir kishi edim, qornim toʻyishi ilinjida Rasululloh ﷺga yopishib olar edim. Muhojirlarni bozorlardagi savdo-sotiq, ansorlarni esa mol-mulklariga qarab turish mashgʻul qilardi. Bir kuni men Nabiy ﷺning bir majlislarida hozir boʻldim. U zot: ‹Kim men soʻzimni tugatgunimcha ridosini yozib qoʻyib, soʻng uni oʻziga yigʻib olsa, mendan eshitgan biror narsasini aslo unutmaydi›, dedilar. Men ustimdagi bardani yozdim, to u zot hadislarini tugatgunlaricha; soʻng uni oʻzimga yigʻib oldim. Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, undan eshitganimdan keyin biror narsani unutmadim». Aʼrajdan, u Abu Hurayradan (rivoyat qiladi)ki, u aytdi: Odamlar: «Abu Hurayra koʻp (hadis) rivoyat qildi», deyishadi. Allohga qasamki, Allohning Kitobidagi ikki oyat boʻlmaganida, men birorta hadis soʻzlamas edim. Soʻng u mana bu ikki oyatni tilovat qilardi: {Albatta, Biz nozil qilgan hujjatlar va hidoyatni yashiradiganlar} — soʻng hadisni zikr qildi. Saʼid ibn Musayyab va Abu Salama ibn Abdurrahmon (xabar berdilar)ki, Abu Hurayra aytdi: «Sizlar Abu Hurayra koʻp (rivoyat) qiladi, deysizlar» — soʻng uni zikr qildi.Абдурраҳмон ал-Аъраж айтди: Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: «Сизлар Абу Ҳурайра Расулуллоҳ ﷺдан кўп ҳадис ривоят қилади, деб даъво қиласизлар. Ваъдалашадиган жой Аллоҳникидир. Мен мискин бир киши эдим, қорним тўйиши илинжида Расулуллоҳ ﷺга ёпишиб олар эдим. Муҳожирларни бозорлардаги савдо-сотиқ, ансорларни эса мол-мулкларига қараб туриш машғул қиларди. Бир куни мен Набий ﷺнинг бир мажлисларида ҳозир бўлдим. У зот: ‹Ким мен сўзимни тугатгунимча ридосини ёзиб қўйиб, сўнг уни ўзига йиғиб олса, мендан эшитган бирор нарсасини асло унутмайди›, дедилар. Мен устимдаги бардани ёздим, то у зот ҳадисларини тугатгунларича; сўнг уни ўзимга йиғиб олдим. Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, ундан эшитганимдан кейин бирор нарсани унутмадим». Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилади)ки, у айтди: Одамлар: «Абу Ҳурайра кўп (ҳадис) ривоят қилди», дейишади. Аллоҳга қасамки, Аллоҳнинг Китобидаги икки оят бўлмаганида, мен бирорта ҳадис сўзламас эдим. Сўнг у мана бу икки оятни тиловат қиларди: {Албатта, Биз нозил қилган ҳужжатлар ва ҳидоятни яширадиганлар} — сўнг ҳадисни зикр қилди. Саъид ибн Мусайяб ва Абу Салама ибн Абдурраҳмон (хабар бердилар)ки, Абу Ҳурайра айтди: «Сизлар Абу Ҳурайра кўп (ривоят) қилади, дейсизлар» — сўнг уни зикр қилди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَقُرِئَ عَلَيْهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَأْذَنَ أَحَدَكُمْ جَارُهُ أَنْ يَغْرِزَ خَشَبَةً فِي جِدَارِهِ فَلَا يَمْنَعْهُفَلَمَّا حَدَّثَهُمْ أَبُو هُرَيْرَةَ طَأْطَئُوا رُءُوسَهُمْ فَقَالَ مَا لِي أَرَاكُمْ مُعْرِضِينَ وَاللَّهِ لَأَرْمِيَنَّ بِهَا بَيْنَ أَكْتَافِكُمْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Agar biringizning qoʻshnisi devoriga yogʻoch (xoda) qoʻyishga undan ruxsat soʻrasa, uni man qilmasin», dedilar. Abu Hurayra bu (hadis)ni aytganda, (odamlar) boshlarini quyi solishdi. Shunda u: «Sizlarga nima boʻldi, koʻraman, undan yuz oʻgiryapsizlar? Alloh nomi bilan ont ichamanki, men uni yelkalaringiz orasiga (toʻxtovsiz) otaveraman», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Агар бирингизнинг қўшниси деворига ёғоч (хода) қўйишга ундан рухсат сўраса, уни ман қилмасин», дедилар. Абу Ҳурайра бу (ҳадис)ни айтганда, (одамлар) бошларини қуйи солишди. Шунда у: «Сизларга нима бўлди, кўраман, ундан юз ўгиряпсизлар? Аллоҳ номи билан онт ичаманки, мен уни елкаларингиз орасига (тўхтовсиз) отавераман», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ سُفْيَانُ سَأَلْتُهُ عَنْهُ كَيْفَ الطَّعَامُ أَيْ طَعَامُ الْأَغْنِيَاءِ قَالَ أَخْبَرَنِي الْأَعْرَجُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَشَرُّ الطَّعَامِ الْوَلِيمَةُ يُدْعَى إِلَيْهَا الْأَغْنِيَاءُ وَيُتْرَكُ الْمَسَاكِينُ وَمَنْ لَمْ يَأْتِ الدَّعْوَةَ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ
Sufyon aytdi: Men undan: «Taom qanday (yomon) boʻladi, yaʼni boylarning taomi?» deb soʻradim. U dedi: Menga Aʼraj Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan xabar berdi: «Taomlarning eng yomoni valima taomidir — unga boylar chaqiriladi-yu, miskinlar tashlab qoʻyiladi. Kim taklifga kelmasa, u Alloh va Uning Rasuliga osiylik qilibdi».Суфён айтди: Мен ундан: «Таом қандай (ёмон) бўлади, яъни бойларнинг таоми?» деб сўрадим. У деди: Менга Аъраж Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан хабар берди: «Таомларнинг энг ёмони валима таомидир — унга бойлар чақирилади-ю, мискинлар ташлаб қўйилади. Ким таклифга келмаса, у Аллоҳ ва Унинг Расулига осийлик қилибди».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَامَ رَمَضَانَ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ قَالَ أَبِي سَمِعْتُهُ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ مِنْ سُفْيَانَ وَقَالَ مَرَّةً مَنْ صَامَ رَمَضَانَ وَقَالَ مَرَّةً مَنْ قَامَ وَمَنْ قَامَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Kim Ramazonda iymon va savob umidida roʻza tutsa, avval oʻtgan gunohlari magʻfirat qilinadi». Otam aytdi: Men buni Sufyondan toʻrt marta eshitdim. U bir safar: «Kim Ramazonda roʻza tutsa», dedi, bir safar esa: «Kim qoim boʻlsa» va: «Kim Qadr kechasini iymon va savob umidida qoim boʻlsa, avval oʻtgan gunohlari magʻfirat qilinadi», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Ким Рамазонда иймон ва савоб умидида рўза тутса, аввал ўтган гуноҳлари мағфират қилинади». Отам айтди: Мен буни Суфёндан тўрт марта эшитдим. У бир сафар: «Ким Рамазонда рўза тутса», деди, бир сафар эса: «Ким қоим бўлса» ва: «Ким Қадр кечасини иймон ва савоб умидида қоим бўлса, аввал ўтган гуноҳлари мағфират қилинади», деди.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرَغِّبُ فِي قِيَامِ يَعْنِي رَمَضَانَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺning qiyomga — yaʼni Ramazon (kechalarini ibodat bilan) qoim boʻlishga — ragʻbatlantirayotganlarini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг қиёмга — яъни Рамазон (кечаларини ибодат билан) қоим бўлишга — рағбатлантираётганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَرِوَايَةً إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنْ نَوْمِهِ فَلَا يَغْمِسْ يَدَهُ فِي إِنَائِهِ حَتَّى يَغْسِلَهَا ثَلَاثًا فَإِنَّهُ لَا يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat tarzida: «Biringiz uyqusidan uygʻonganda, qoʻlini uch marta yuvmaguncha idishga botirmasin; chunki u qoʻli qayerda tunaganini bilmaydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят тарзида: «Бирингиз уйқусидан уйғонганда, қўлини уч марта ювмагунча идишга ботирмасин; чунки у қўли қаерда тунаганини билмайди».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا مَاتَ النَّجَاشِيُّ أَخْبَرَهُمْ أَنَّهُ قَدْ مَاتَ فَاسْتَغْفَرُوا لَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Najoshiy vafot etganida Rasululloh ﷺ ularga uning vafot etganini xabar qildilar, bas ular unga magʻfirat soʻradilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Нажоший вафот этганида Расулуллоҳ ﷺ уларга унинг вафот этганини хабар қилдилар, бас улар унга мағфират сўрадилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ أَدْرَكَ مِنْ صَلَاةٍ رَكْعَةً فَقَدْ أَدْرَكَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Kim namozdan bir rakaatga ulgursa, (oʻsha namozga) ulgurgan boʻladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказади: «Ким намоздан бир ракаатга улгурса, (ўша намозга) улгурган бўлади».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ التَّسْبِيحُ لِلرِّجَالِ وَالتَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Tasbeh (aytish) erkaklar uchun, qarsak (chalish) esa ayollar uchundir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Тасбеҳ (айтиш) эркаклар учун, қарсак (чалиш) эса аёллар учундир».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِي أَحَدَكُمْ الشَّيْطَانُ وَهُوَ فِي صَلَاتِهِ فَيَلْبِسُ عَلَيْهِ حَتَّى لَا يَدْرِيَ كَمْ صَلَّى فَمَنْ وَجَدَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Biringiz namozida turganida shayton uning oldiga keladi va (namozini) unga chalkashtirib yuboradi — hatto u necha (rakaat) oʻqiganini bilmay qoladi. Bas, kim shundan biror narsani sezsa, oʻtirgan holida ikki sajda qilsin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказади: «Бирингиз намозида турганида шайтон унинг олдига келади ва (намозини) унга чалкаштириб юборади — ҳатто у неча (ракаат) ўқиганини билмай қолади. Бас, ким шундан бирор нарсани сезса, ўтирган ҳолида икки сажда қилсин».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْكُمْ بِهَذِهِ الْحَبَّةِ السَّوْدَاءِ فَإِنَّ فِيهَا شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِلَّا السَّامَقَالَ سُفْيَانُ السَّامُ الْمَوْتُ وَهِيَ الشُّونِيزُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Mana shu qora donani (ishlatishni) lozim tutinglar, chunki unda somdan boshqa har bir dardga shifo bor». Sufyon aytdi: Som — oʻlimdir; u (qora dona) esa shuniyzdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Мана шу қора донани (ишлатишни) лозим тутинглар, чунки унда сомдан бошқа ҳар бир дардга шифо бор». Суфён айтди: Сом — ўлимдир; у (қора дона) эса шунийздир.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَوْ سَعِيدٍ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْمُزَفَّتِ أَنْ يُنْتَبَذَ فِيهِوَيَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ وَاجْتَنِبُوا الْحَنَاتِمَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ dubbo (qovoq idish) va muzaffat (qatron surilgan idish)ga nabiz solishdan qaytardilar. Abu Hurayra: «Hanotim (yashil sopol koʻzalar)dan ham saqlaninglar», derdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ дуббо (қовоқ идиш) ва музаффат (қатрон сурилган идиш)га набиз солишдан қайтардилар. Абу Ҳурайра: «Ҳанотим (яшил сопол кўзалар)дан ҳам сақланинглар», дерди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَبْصَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْأَقْرَعُ يُقَبِّلُ حَسَنًا فَقَالَ لِي عَشَرَةٌ مِنْ الْوَلَدِ مَا قَبَّلْتُ أَحَدًا مِنْهُمْ قَطُّ قَالَ إِنَّهُ مَنْ لَا يَرْحَمُ لَا يُرْحَمُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Aqraʼ Nabiy ﷺni Hasanni oʻpayotgan holatlarida koʻrib qoldi va: «Mening oʻnta bolam bor, ammo men ulardan birortasini ham hech qachon oʻpmaganman», dedi. Shunda u zot: «Kim (boshqalarga) rahm qilmasa, unga ham rahm qilinmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ақраъ Набий ﷺни Ҳасанни ўпаётган ҳолатларида кўриб қолди ва: «Менинг ўнта болам бор, аммо мен улардан бирортасини ҳам ҳеч қачон ўпмаганман», деди. Шунда у зот: «Ким (бошқаларга) раҳм қилмаса, унга ҳам раҳм қилинмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَرَجُلٌ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلَكْتُ قَالَ وَمَا أَهْلَكَكَ قَالَ وَقَعْتُ عَلَى امْرَأَتِي فِي رَمَضَانَ فَقَالَ أَتَجِدُ رَقَبَةً قَالَ لَا قَالَ تَسْتَطِيعُ أَنْ تَصُومَ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ قَالَ لَا قَالَ تَسْتَطِيعُ تُطْعِمُ سِتِّينَ مِسْكِينًا قَالَ لَا قَالَ اجْلِسْ فَأُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرْقٍ فِيهِ تَمْرٌ وَالْعَرْقُ الْمِكْتَلُ الضَّخْمُ قَالَ تَصَدَّقْ بِهَذَا قَالَ عَلَى أَفْقَرَ مِنَّا مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا أَفْقَرُ مِنَّا قَالَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ أَطْعِمْهُ أَهْلَكَ وَقَالَ مَرَّةً فَتَبَسَّمَ حَتَّى بَدَتْ أَنْيَابُهُ وَقَالَ أَطْعِمْهُ عِيَالَكَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Bir kishi Nabiy ﷺning oldilariga kelib: «Halok boʻldim», dedi. U zot: «Seni nima halok qildi?» dedilar. U: «Ramazonda ahlim bilan qoʻshildim», dedi. U zot: «Bir qul (ozod qilishga) topa olasanmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Ketma-ket ikki oy roʻza tuta olasanmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Oltmish miskinga taom yedira olasanmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Oʻtir», dedilar. Soʻng Nabiy ﷺga ichida xurmo boʻlgan bir araq keltirildi — araq katta savatdir. U zot: «Buni sadaqa qil», dedilar. U: «Bizdan koʻra faqirroqqami? Madinaning ikki qora toshlogʻi orasida bizdan faqirroq (kishi) yoʻq», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ kuldilar va: «Buni ahlingga yedir», dedilar. Bir safar (roviy): «Oziq tishlari koʻringuncha tabassum qildilar va: ‹Buni oilangga yedir›, dedilar», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир киши Набий ﷺнинг олдиларига келиб: «Ҳалок бўлдим», деди. У зот: «Сени нима ҳалок қилди?» дедилар. У: «Рамазонда аҳлим билан қўшилдим», деди. У зот: «Бир қул (озод қилишга) топа оласанми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Кетма-кет икки ой рўза тута оласанми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Олтмиш мискинга таом едира оласанми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Ўтир», дедилар. Сўнг Набий ﷺга ичида хурмо бўлган бир арақ келтирилди — арақ катта саватдир. У зот: «Буни садақа қил», дедилар. У: «Биздан кўра фақирроққами? Мадинанинг икки қора тошлоғи орасида биздан фақирроқ (киши) йўқ», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ кулдилар ва: «Буни аҳлингга едир», дедилар. Бир сафар (ровий): «Озиқ тишлари кўрингунча табассум қилдилар ва: ‹Буни оилангга едир›, дедилар», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ الْحُرَقِيِّ فِي بَيْتِهِ عَلَى فِرَاشِهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَيُّمَا صَلَاةٍ لَا يُقْرَأُ فِيهَا بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَهِيَ خِدَاجٌ ثُمَّ هِيَ خِدَاجٌ ثُمَّ هِيَ خِدَاجٌ قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَقَالَ قَبْلَ ذَلِكَ حَبِيبِي عَلَيْهِ الصَّلَاة وَالسَّلَامُ قَالَ فَقَالَ يَا فَارِسِيُّ اقْرَأْ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَسَمْتُ الصَّلَاةَ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي وَقَالَ مَرَّةً لِعَبْدِي مَا سَأَلَ فَإِذَا قَالَ {الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} قَالَ حَمِدَنِي عَبْدِي فَإِذَا قَالَ {الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ} قَالَ مَجَّدَنِي عَبْدِي أَوْ أَثْنَى عَلَيَّ عَبْدِي فَإِذَا قَالَ {مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ} قَالَ فَوَّضَ إِلَيَّ عَبْدِي فَإِذَا قَالَ {إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ} قَالَ فَهَذِهِ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ وَقَالَ مَرَّةً مَا سَأَلَنِي فَيَسْأَلُهُ عَبْدُهُ {اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ} قَالَ هَذَا لِعَبْدِي لَكَ مَا سَأَلْتَ وَقَالَ مَرَّةً وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَنِي
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan: «Qaysi bir namozda Kitobning Fotihasi oʻqilmasa, u noqisdir, u noqisdir, u noqisdir». (Roviy) aytdi: Abu Hurayra bundan oldin: «Habibim alayhissalotu vassalom (shunday dedilar)», dedi. (Roviy) aytdi: Soʻng u: «Ey forsiy, Kitobning Fotihasini oʻqi! Chunki men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: Alloh azza va jalla aytdi: ‹Men namozni Oʻzim bilan bandam oʻrtasida boʻldim — bir safar: bandamga soʻraganini (beraman), dedi. Bas, u {Olamlar Robbi Allohga hamd boʻlsin} deganida, (Alloh): Bandam Menga hamd aytdi, deydi. {Rahmon va Rahim} deganida, (Alloh): Bandam Meni ulugʻladi — yoki: bandam Menga sano aytdi, deydi. {Din kunining egasi} deganida, (Alloh): Bandam (ishni) Menga topshirdi, deydi. {Faqat Sengagina ibodat qilamiz va faqat Sendangina yordam soʻraymiz} deganida, (Alloh): Bu Men bilan bandam oʻrtasidadir va bandamga soʻragani bordir — bir safar: Mendan soʻraganini, dedi — deydi. Soʻng bandasi Undan soʻraydi: {Bizni toʻgʻri yoʻlga hidoyat qil — Oʻzing nemat bergan zotlarning yoʻliga, gʻazabga uchraganlarning va adashganlarning (yoʻliga) emas}. (Alloh): Bu bandamnikidir, senga soʻraganing bordir — bir safar: bandamga Mendan soʻragani bordir, dedi — deydi›», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан: «Қайси бир намозда Китобнинг Фотиҳаси ўқилмаса, у ноқисдир, у ноқисдир, у ноқисдир». (Ровий) айтди: Абу Ҳурайра бундан олдин: «Ҳабибим алайҳиссалоту вассалом (шундай дедилар)», деди. (Ровий) айтди: Сўнг у: «Эй форсий, Китобнинг Фотиҳасини ўқи! Чунки мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: Аллоҳ азза ва жалла айтди: ‹Мен намозни Ўзим билан бандам ўртасида бўлдим — бир сафар: бандамга сўраганини (бераман), деди. Бас, у {Оламлар Робби Аллоҳга ҳамд бўлсин} деганида, (Аллоҳ): Бандам Менга ҳамд айтди, дейди. {Раҳмон ва Раҳим} деганида, (Аллоҳ): Бандам Мени улуғлади — ёки: бандам Менга сано айтди, дейди. {Дин кунининг эгаси} деганида, (Аллоҳ): Бандам (ишни) Менга топширди, дейди. {Фақат Сенгагина ибодат қиламиз ва фақат Сендангина ёрдам сўраймиз} деганида, (Аллоҳ): Бу Мен билан бандам ўртасидадир ва бандамга сўрагани бордир — бир сафар: Мендан сўраганини, деди — дейди. Сўнг бандаси Ундан сўрайди: {Бизни тўғри йўлга ҳидоят қил — Ўзинг немат берган зотларнинг йўлига, ғазабга учраганларнинг ва адашганларнинг (йўлига) эмас}. (Аллоҳ): Бу бандамникидир, сенга сўраганинг бордир — бир сафар: бандамга Мендан сўрагани бордир, деди — дейди›», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِرَجُلٍ يَبِيعُ طَعَامًا فَسَأَلَهُ كَيْفَ تَبِيعُ فَأَخْبَرَهُ فَأُوحِيَ إِلَيْهِ أَدْخِلْ يَدَكَ فِيهِ فَأَدْخَلَ يَدَهُ فَإِذَا هُوَ مَبْلُولٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ مِنَّا مَنْ غَشَّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ taom (don) sotayotgan bir kishining yonidan oʻtdilar va undan: «Qanday sotyapsan?» deb soʻradilar. U (zot)ga (narxini) aytdi. Shunda u (zot)ga: «Qoʻlingni uning ichiga sol», deb vahiy qilindi. U (zot) qoʻllarini uning ichiga solsalar, u nam ekan. Shunda Rasululloh ﷺ: «Kim (oldi-sotdida) aldasa, bizdan emas», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ таом (дон) сотаётган бир кишининг ёнидан ўтдилар ва ундан: «Қандай сотяпсан?» деб сўрадилар. У (зот)га (нархини) айтди. Шунда у (зот)га: «Қўлингни унинг ичига сол», деб ваҳий қилинди. У (зот) қўлларини унинг ичига солсалар, у нам экан. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ким (олди-сотдида) алдаса, биздан эмас», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَمِينُ الْكَاذِبَةُ مَنْفَقَةٌ لِلسِّلْعَةِ مَمْحَقَةٌ لِلْكَسْبِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Yolgʻon qasam molni oʻtkazadi, (lekin) kasbning barakasini yoʻq qiladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказади: «Ёлғон қасам молни ўтказади, (лекин) касбнинг баракасини йўқ қилади».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْعَلَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَرْفَعُهُ إِذَا تَثَاءَبَ أَحَدُكُمْ يَضَعُ يَدَهُ عَلَى فِيهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni (Nabiy ﷺga) koʻtarib rivoyat qiladi: «Biringiz esnasa, qoʻlini ogʻziga qoʻysin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни (Набий ﷺга) кўтариб ривоят қилади: «Бирингиз эснаса, қўлини оғзига қўйсин».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عِرَاكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ عَلَى الْمُسْلِمِ فِي فَرَسِهِ وَلَا عَبْدِهِ صَدَقَةٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Musulmonning ustida oti va quli uchun sadaqa (zakot) yoʻq», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мусулмоннинг устида оти ва қули учун садақа (закот) йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِنْ هَمَّ عَبْدِي بِحَسَنَةٍ فَاكْتُبُوهُ فَإِنْ عَمِلَهَا فَاكْتُبُوهَا بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا وَإِنْ هَمَّ بِسَيِّئَةٍ فَلَا تَكْتُبُوهَا فَإِنْ عَمِلَهَا فَاكْتُبُوهَا بِمِثْلِهَا فَإِنْ تَرَكَهَا فَاكْتُبُوهَا حَسَنَةً
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Alloh azza va jalla aytdi: ‹Bandam bir yaxshilikni niyat qilsa, uni yozinglar; agar uni qilsa, uni oʻn baravar qilib yozinglar. Agar bir yomonlikni niyat qilsa, uni yozmanglar; agar uni qilsa, uni xuddi shunday (bittagina qilib) yozinglar; agar uni tark etsa, uni bir yaxshilik qilib yozinglar›», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Аллоҳ азза ва жалла айтди: ‹Бандам бир яхшиликни ният қилса, уни ёзинглар; агар уни қилса, уни ўн баравар қилиб ёзинглар. Агар бир ёмонликни ният қилса, уни ёзманглар; агар уни қилса, уни худди шундай (биттагина қилиб) ёзинглар; агар уни тарк этса, уни бир яхшилик қилиб ёзинглар›», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَا يَأْتِي النَّذْرُ عَلَى ابْنِ آدَمَ بِشَيْءٍ لَمْ أُقَدِّرْهُ عَلَيْهِ وَلَكِنَّهُ شَيْءٌ أَسْتَخْرِجُ بِهِ مِنْ الْبَخِيلِ يُؤْتِينِي عَلَيْهِ مَا لَا يُؤْتِينِي عَلَى الْبُخْلِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Alloh azza va jalla aytdi: ‹Nazr Odam farzandiga Men unga taqdir qilmagan biror narsani keltirmaydi. Lekin u — Men u bilan baxildan (mol) chiqaradigan bir narsadir: u baxilligi sababli Menga bermaydigan narsani nazr sababli Menga beradi›», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Аллоҳ азза ва жалла айтди: ‹Назр Одам фарзандига Мен унга тақдир қилмаган бирор нарсани келтирмайди. Лекин у — Мен у билан бахилдан (мол) чиқарадиган бир нарсадир: у бахиллиги сабабли Менга бермайдиган нарсани назр сабабли Менга беради›», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَا ابْنَ آدَمَ أَنْفِقْ أُنْفِقْ عَلَيْكَ وَقَالَ يَمِينُ اللَّهِ مَلْأَى سَحَّاءُ لَا يَغِيضُهَا شَيْءٌ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi. U zot: «Alloh azza va jalla: ‹Ey Odam farzandi, ehson qil, Men senga ehson qilaman›, deydi», dedilar. Va: «Allohning oʻng (qoʻli) toʻladir, sahovatlidir; uni kechayu kunduz hech narsa kamaytirmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказади. У зот: «Аллоҳ азза ва жалла: ‹Эй Одам фарзанди, эҳсон қил, Мен сенга эҳсон қиламан›, дейди», дедилар. Ва: «Аллоҳнинг ўнг (қўли) тўладир, саҳоватлидир; уни кечаю кундуз ҳеч нарса камайтирмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رِوَايَةً قَالَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ سَبَقَتْ رَحْمَتِي غَضَبِي
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat tarzida: «Alloh azza va jalla: ‹Mening rahmatim gʻazabimdan oʻzib ketdi›, dedi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят тарзида: «Аллоҳ азза ва жалла: ‹Менинг раҳматим ғазабимдан ўзиб кетди›, деди».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ فِي أَنْفِهِ ثُمَّ لِيَسْتَنْثِرْ وَقَالَ مَرَّةً لِيَنْثُرْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz tahorat olsa, burniga (suv) solsin, soʻng uni qoqib tashlasin», dedilar. Bir safar: «Qoqsin», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз таҳорат олса, бурнига (сув) солсин, сўнг уни қоқиб ташласин», дедилар. Бир сафар: «Қоқсин», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا رَجُلٌ يَمْنَحُ أَهْلَ بَيْتٍ نَاقَةً تَغْدُو بِعُسٍّ وَتَرُوحُ بِعُسٍّ إِنَّ أَجْرَهَا لَعَظِيمٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u (hadisni Nabiy ﷺ ga) yetkazib (aytdi): «Diqqat! Bir oilaga ertalab bir katta idish (sut), kechqurun bir katta idish (sut) beradigan tuyani (foydalanishga) hadya qiladigan kishi (bormi)? Albatta uning ajri buyukdir», — (dedilar).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у (ҳадисни Набий ﷺ га) етказиб (айтди): «Диққат! Бир оилага эрталаб бир катта идиш (сут), кечқурун бир катта идиш (сут) берадиган туяни (фойдаланишга) ҳадя қиладиган киши (борми)? Албатта унинг ажри буюкдир», — (дедилар).
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ وَابْنِ عَجْلَانَ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُكْلَمُ أَحَدٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَنْ يُكْلَمُ فِي سَبِيلِهِ إِلَّا جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَالْجُرْحُ يَثْعَبُ دَمًا اللَّوْنُ لَوْنُ دَمٍ وَالرِّيحُ رِيحُ مِسْكٍوَأَفْرَدَهُ سُفْيَانُ مَرَّةً عَنْ أَبِي الزِّنَادِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Alloh yoʻlida jarohatlangan hech kim — Alloh Oʻz yoʻlida kim jarohatlanishini yaxshiroq biladi — qiyomat kunida jarohati qon otilib turgan holda kelmay qolmaydi: rangi qon rangi, hidi esa misk hididir», dedilar. Sufyon bir safar uni yolgʻiz Abu Zinoddan (rivoyat qilib) keltirdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ йўлида жароҳатланган ҳеч ким — Аллоҳ Ўз йўлида ким жароҳатланишини яхшироқ билади — қиёмат кунида жароҳати қон отилиб турган ҳолда келмай қолмайди: ранги қон ранги, ҳиди эса миск ҳидидир», дедилар. Суфён бир сафар уни ёлғиз Абу Зиноддан (ривоят қилиб) келтирди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ وَقَالَ مَرَّةً قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَقْتَسِمُ وَرَثَتِي دِينَارًا وَلَا دِرْهَمًا مَا تَرَكْتُ بَعْدَ نَفَقَةِ نِسَائِي وَمَئُونَةِ عَامِلِي فَهُوَ صَدَقَةٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni (Nabiy ﷺga) yetkazadi — bir safar: Rasululloh ﷺ aytdilar, dedi: «Vorislarim bir dinorni ham, bir dirhamni ham taqsim qilmaydilar. Men qoldirgan narsa — ayollarimning nafaqasi va ishchimning haqidan (ortgani) — sadaqadir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни (Набий ﷺга) етказади — бир сафар: Расулуллоҳ ﷺ айтдилар, деди: «Ворисларим бир динорни ҳам, бир дирҳамни ҳам тақсим қилмайдилар. Мен қолдирган нарса — аёлларимнинг нафақаси ва ишчимнинг ҳақидан (ортгани) — садақадир».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دُعِيَ أَحَدُكُمْ إِلَى طَعَامٍ وَهُوَ صَائِمٌ فَلْيَقُلْ إِنِّي صَائِمٌقَالَ أَبِي لَمْ نَكُنْ نُكَنِّهِ بِأَبِي الزِّنَادِ كُنَّا نُكَنِّيهِ بِأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringiz taomga chaqirilsa-yu, u roʻzador boʻlsa, ‹Men roʻzadorman› desin», dedilar. Otam aytdi: Biz uni Abu Zinod deb kunyalamas edik, biz uni Abu Abdurrahmon deb kunyalar edik.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирингиз таомга чақирилса-ю, у рўзадор бўлса, ‹Мен рўзадорман› десин», дедилар. Отам айтди: Биз уни Абу Зинод деб куняламас эдик, биз уни Абу Абдурраҳмон деб кунялар эдик.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَلَقَّوْا الْبَيْعَ وَلَا تُصَرُّوا الْغَنَمَ وَالْإِبِلَ لِلْبَيْعِ فَمَنْ ابْتَاعَهَا بَعْدَ ذَلِكَ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِنْ شَاءَ أَمْسَكَهَا وَإِنْ شَاءَ رَدَّهَا بِصَاعِ تَمْرٍ لَا سَمْرَاءَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni yetkazib aytdi: Rasululloh ﷺ: «Savdo (moli)ni qarshi olib chiqmanglar; sotish uchun qoʻy va tuyalarning sutini (yelinida) toʻplab qoʻymanglar. Kim shundan keyin ularni sotib olsa, ikki qarashning yaxshisida ixtiyorlidir: xohlasa uni ushlab qoladi, xohlasa uni bir soʼ xurmo bilan qaytaradi — bugʻdoy bilan emas», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни етказиб айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Савдо (моли)ни қарши олиб чиқманглар; сотиш учун қўй ва туяларнинг сутини (елинида) тўплаб қўйманглар. Ким шундан кейин уларни сотиб олса, икки қарашнинг яхшисида ихтиёрлидир: хоҳласа уни ушлаб қолади, хоҳласа уни бир сў хурмо билан қайтаради — буғдой билан эмас», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّاسُ تَبَعٌ لِقُرَيْشٍ فِي هَذَا الشَّأْنِ مُسْلِمُهُمْ تَبَعٌ لِمُسْلِمِهِمْ وَكَافِرُهُمْ تَبَعٌ لِكَافِرِهِمْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Bu borada (yaʼni hukmronlik ishida) odamlar Qurayshga tobedirlar: ularning musulmoni ularning musulmoniga tobe, kofiri esa ularning kofiriga tobedir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказади: «Бу борада (яъни ҳукмронлик ишида) одамлар Қурайшга тобедирлар: уларнинг мусулмони уларнинг мусулмонига тобе, кофири эса уларнинг кофирига тобедир».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُصَلِّي الرَّجُلُ فِي الثَّوْبِ الْوَاحِدِ لَيْسَ عَلَى مَنْكِبَيْهِ مِنْهُ شَيْءٌ وَقَالَ مَرَّةً عَاتِقِهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kishi yelkalariga undan biror narsa (tashlangan) boʻlmagan holda bitta kiyimda namoz oʻqimasin», dedilar. Bir safar: «Yelkasiga», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Киши елкаларига ундан бирор нарса (ташланган) бўлмаган ҳолда битта кийимда намоз ўқимасин», дедилар. Бир сафар: «Елкасига», деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَعْقِدُ الشَّيْطَانُ عَلَى قَافِيَةِ رَأْسِ أَحَدِكُمْ ثَلَاثَ عُقَدٍ بِكُلِّ عُقْدَةٍ يَضْرِبُ عَلَيْكَ لَيْلًا طَوِيلًا فَارْقُدْ وَقَالَ مَرَّةً يَضْرِبُ عَلَيْهِ بِكُلِّ عُقْدَةٍ لَيْلًا طَوِيلًا قَالَ وَإِذَا اسْتَيْقَظَ فَذَكَرَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ فَإِذَا تَوَضَّأَ انْحَلَّتْ عُقْدَتَانِ فَإِذَا صَلَّى انْحَلَّتْ الْعُقَدُ وَأَصْبَحَ طَيِّبَ النَّفْسِ نَشِيطًا وَإِلَّا أَصْبَحَ خَبِيثَ النَّفْسِ كَسْلَانًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Shayton biringizning boshi ketiga uchta tugun bogʻlaydi; har bir tugunga urib: ‹Oldingda uzun kecha bor, uxlayver›, deydi» — bir safar: «Har bir tugun bilan unga uzun kechani uradi», dedi. «Bas, u uygʻonib Alloh azza va jallani zikr qilsa, bir tugun yechiladi; tahorat qilsa, ikki tugun yechiladi; namoz oʻqisa, tugunlar (butunlay) yechiladi va u koʻngli xush, tetik holda tongni qarshilaydi. Aks holda koʻngli xira, dangasa holda tongni qarshilaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Шайтон бирингизнинг боши кетига учта тугун боғлайди; ҳар бир тугунга уриб: ‹Олдингда узун кеча бор, ухлайвер›, дейди» — бир сафар: «Ҳар бир тугун билан унга узун кечани уради», деди. «Бас, у уйғониб Аллоҳ азза ва жаллани зикр қилса, бир тугун ечилади; таҳорат қилса, икки тугун ечилади; намоз ўқиса, тугунлар (бутунлай) ечилади ва у кўнгли хуш, тетик ҳолда тонгни қаршилайди. Акс ҳолда кўнгли хира, дангаса ҳолда тонгни қаршилайди», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأُرْسِلَ عَلَى أَيُّوبَ رِجْلٌ مِنْ جَرَادٍ مِنْ ذَهَبٍ فَجَعَلَ يَقْبِضُهَا فِي ثَوْبِهِ فَقِيلَ يَا أَيُّوبُ أَلَمْ يَكْفِكَ مَا أَعْطَيْنَاكَ قَالَ أَيْ رَبِّ وَمَنْ يَسْتَغْنِي عَنْ فَضْلِكَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ayyub (alayhissalom)ning ustiga oltindan bir toʻda chigirtka yuborildi. U ularni kiyimiga terib ola boshladi. Shunda: «Ey Ayyub, Biz senga bergan narsa senga kifoya qilmadimi?» deyildi. U: «Ey Robbim, Sening fazlingdan kim behojat boʻla oladi?» dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Айюб (алайҳиссалом)нинг устига олтиндан бир тўда чигиртка юборилди. У уларни кийимига териб ола бошлади. Шунда: «Эй Айюб, Биз сенга берган нарса сенга кифоя қилмадими?» дейилди. У: «Эй Роббим, Сенинг фазлингдан ким беҳожат бўла олади?» деди.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْنُ الْآخِرُونَ وَنَحْنُ السَّابِقُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بَيْدَ كُلِّ أُمَّةٍ وَقَالَ مَرَّةً بَيْدَ أَنَّ وَجَمَعَهُ ابْنُ طَاوُسٍ فَقَالَ قَالَ أَحَدُهُمَا بَيْدَ أَنَّ وَقَالَ الْآخَرُ بَايْدَ كُلِّ أُمَّةٍ أُوتِيَتْ الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِنَا وَأُوتِينَاهُ مِنْ بَعْدِهِمْ ثُمَّ هَذَا الْيَوْمُ الَّذِي كَتَبَهُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ فَاخْتَلَفُوا فِيهِ فَهَدَانَا اللَّهُ لَهُ فَالنَّاسُ لَنَا فِيهِ تَبَعٌ فَلِلْيَهُودِ غَدٌ وَلِلنَّصَارَى بَعْدَ غَدٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Biz (dunyoga) keyin kelganmiz, (ammo) qiyomat kunida oldindamiz. Faqat, har bir ummatga Kitob bizdan oldin berilgan, bizga esa ulardan keyin berildi. Soʻng Alloh ularga farz qilgan mana shu kunda ular ixtilof qildilar, Alloh esa bizni unga hidoyat qildi. Bas, odamlar bu (kun)da bizga tobedirlar: yahudiylarga ertaga, nasorolarga esa indinga (tegishli)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Биз (дунёга) кейин келганмиз, (аммо) қиёмат кунида олдиндамиз. Фақат, ҳар бир умматга Китоб биздан олдин берилган, бизга эса улардан кейин берилди. Сўнг Аллоҳ уларга фарз қилган мана шу кунда улар ихтилоф қилдилар, Аллоҳ эса бизни унга ҳидоят қилди. Бас, одамлар бу (кун)да бизга тобедирлар: яҳудийларга эртага, насороларга эса индинга (тегишли)», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أَغْضَبُ كَمَا يَغْضَبُ الْبَشَرُ فَأَيُّمَا رَجُلٍ آذَيْتُهُ أَوْ جَلَدْتُهُ فَاجْعَلْهَا لَهُ زَكَاةً وَصَلَاةً
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Men ham basharman, bashar gʻazablangandek gʻazablanaman. Bas, men qaysi bir kishiga ozor bergan yoki uni kaltaklagan boʻlsam, (Allohim,) buni unga poklik va rahmat qilgin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Мен ҳам башарман, башар ғазаблангандек ғазабланаман. Бас, мен қайси бир кишига озор берган ёки уни калтаклаган бўлсам, (Аллоҳим,) буни унга поклик ва раҳмат қилгин».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَبِيعُ حَاضِرٌ لِبَادٍ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Shahar aholisi badaviy uchun sotmasin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Шаҳар аҳолиси бадавий учун сотмасин».
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا اطَّلَعَ وَقَالَ مَرَّةً لَوْ أَنَّ امْرَأً اطَّلَعَ بِغَيْرِ إِذْنِكَ فَحَذَفْتَهُ بِحَصَاةٍ فَفَقَأْتَ عَيْنَهُ مَا كَانَ عَلَيْكَ جُنَاحٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Agar bir kishi — bir safar: bir odam, dedi — senga ruxsatingsiz (moʻralab) qarasa-yu, sen unga shagʻal otib koʻzini chiqarib yuborsang, senga hech qanday gunoh boʻlmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Агар бир киши — бир сафар: бир одам, деди — сенга рухсатингсиз (мўралаб) қараса-ю, сен унга шағал отиб кўзини чиқариб юборсанг, сенга ҳеч қандай гуноҳ бўлмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَيَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَعَا أَحَدُكُمْ فَلَا يَقُلْ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي إِنْ شِئْتَ وَلَكِنْ لِيَعْزِمْ بِالْمَسْأَلَةِ فَإِنَّهُ لَا مُكْرِهَ لَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u buni Nabiy ﷺga yetkazadi: «Biringiz duo qilsa, ‹Allohim, agar xohlasang, meni magʻfirat et› demasin, balki soʻrovini qatʼiy qilsin. Chunki Uni majburlovchi hech kim yoʻqdir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у буни Набий ﷺга етказади: «Бирингиз дуо қилса, ‹Аллоҳим, агар хоҳласанг, мени мағфират эт› демасин, балки сўровини қатъий қилсин. Чунки Уни мажбурловчи ҳеч ким йўқдир».