أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ، قَالَ حَدَّثَنِي صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو، قَالَ حَدَّثَنِي أَزْهَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَرَازِيُّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّهُ رَفَعَ إِلَيْهِ نَفَرٌ مِنَ الْكَلاَعِيِّينَ أَنَّ حَاكَةً سَرَقُوا مَتَاعًا فَحَبَسَهُمْ أَيَّامًا ثُمَّ خَلَّى سَبِيلَهُمْ فَأَتَوْهُ فَقَالُوا خَلَّيْتَ سَبِيلَ هَؤُلاَءِ بِلاَ امْتِحَانٍ وَلاَ ضَرْبٍ . فَقَالَ النُّعْمَانُ مَا شِئْتُمْ إِنْ شِئْتُمْ أَضْرِبْهُمْ فَإِنْ أَخْرَجَ اللَّهُ مَتَاعَكُمْ فَذَاكَ وَإِلاَّ أَخَذْتُ مِنْ ظُهُورِكُمْ مِثْلَهُ . قَالُوا هَذَا حُكْمُكَ . قَالَ هَذَا حُكْمُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Kaloʻiy qabilasidan bir necha kishi unga kelib, baʼzi kishilar mol oʻgʻirlaganidan shikoyat qildilar. U ularni bir necha kun ushlab turdi, soʻng qoʻyib yubordi. Haligilar kelib: «Ularni imtihonsiz va urmasdan qoʻyib yubordingmi?» dedilar. Nuʼmon: «Nima istaysiz? Xohlasangiz, ularni uraman. Agar Alloh molingizni chiqarsa, mana shu boʻldi. Aks holda ularning oʻrniga sizning yelkalaringizdan xuddi shuncha olaman», dedi. Ular: «Bu sening hukmingmi?» dedilar. U: «Bu Alloh azza va jalla va Uning Rasuli ﷺning hukmidir», dedi.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Калўий қабиласидан бир неча киши унга келиб, баъзи кишилар мол ўғирлаганидан шикоят қилдилар. У уларни бир неча кун ушлаб турди, сўнг қўйиб юборди. Ҳалигилар келиб: «Уларни имтиҳонсиз ва урмасдан қўйиб юбордингми?» дедилар. Нуъмон: «Нима истайсиз? Хоҳласангиз, уларни ураман. Агар Аллоҳ молингизни чиқарса, мана шу бўлди. Акс ҳолда уларнинг ўрнига сизнинг елкаларингиздан худди шунча оламан», деди. Улар: «Бу сенинг ҳукмингми?» дедилар. У: «Бу Аллоҳ азза ва жалла ва Унинг Расули ﷺнинг ҳукмидир», деди.
أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، عَنْ يَزِيدَ، - وَهُوَ ابْنُ زُرَيْعٍ - عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ الْحَلاَلَ بَيِّنٌ وَإِنَّ الْحَرَامَ بَيِّنٌ وَإِنَّ بَيْنَ ذَلِكَ أُمُورًا مُشْتَبِهَاتٍ " . وَرُبَّمَا قَالَ " وَإِنَّ بَيْنَ ذَلِكَ أُمُورًا مُشْتَبِهَةً وَسَأَضْرِبُ فِي ذَلِكَ مَثَلاً إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَمَى حِمًى وَإِنَّ حِمَى اللَّهِ مَا حَرَّمَ وَإِنَّهُ مَنْ يَرْعَ حَوْلَ الْحِمَى يُوشِكُ أَنْ يُخَالِطَ الْحِمَى " . وَرُبَّمَا قَالَ " يُوشِكُ أَنْ يَرْتَعَ وَإِنَّ مَنْ خَالَطَ الرِّيبَةَ يُوشِكُ أَنْ يَجْسُرَ " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning: «Albatta, halol ochiq-oydindir va harom ham ochiq-oydindir, biroq bu ikkisining orasida shubhali ishlar bordir», deyayotganlarini eshitdim. Baʼzan u zot: «Bu ikkisining orasida shubhali ishlar bordir. Men bunga bir misol keltiraman: albatta, Alloh aziz va jalilning bir qoʻriqxonasi bordir, Allohning qoʻriqxonasi esa U harom qilgan narsalardir. Kim qoʻriqxona atrofida mol boqsa, qoʻriqxonaga kirib ketishi yaqindir», dedilar. Baʼzan esa: «Oʻsha yerdan yeb ketishi yaqindir. Kim shubhaga aralashsa, unga botib ketishi yaqindir», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Албатта, ҳалол очиқ-ойдиндир ва ҳаром ҳам очиқ-ойдиндир, бироқ бу иккисининг орасида шубҳали ишлар бордир», деяётганларини эшитдим. Баъзан у зот: «Бу иккисининг орасида шубҳали ишлар бордир. Мен бунга бир мисол келтираман: албатта, Аллоҳ азиз ва жалилнинг бир қўриқхонаси бордир, Аллоҳнинг қўриқхонаси эса У ҳаром қилган нарсалардир. Ким қўриқхона атрофида мол боқса, қўриқхонага кириб кетиши яқиндир», дедилар. Баъзан эса: «Ўша ердан еб кетиши яқиндир. Ким шубҳага аралашса, унга ботиб кетиши яқиндир», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ رَقَبَةَ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ أَنَا أَعْلَمُ النَّاسِ، بِمِيقَاتِ هَذِهِ الصَّلاَةِ عِشَاءِ الآخِرَةِ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّيهَا لِسُقُوطِ الْقَمَرِ لِثَالِثَةٍ .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men bu namozning, yaʼni oxirgi xuftonning vaqtini odamlar ichida eng yaxshi bilaman. Rasululloh ﷺ uni oyning uchinchi kechasida oy botadigan paytda oʻqir edilar».Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен бу намознинг, яъни охирги хуфтоннинг вақтини одамлар ичида энг яхши биламан. Расулуллоҳ ﷺ уни ойнинг учинчи кечасида ой ботадиган пайтда ўқир эдилар».
أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ وَاللَّهِ إِنِّي لأَعْلَمُ النَّاسِ بِوَقْتِ هَذِهِ الصَّلاَةِ صَلاَةِ الْعِشَاءِ الآخِرَةِ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّيهَا لِسُقُوطِ الْقَمَرِ لِثَالِثَةٍ .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Allohga qasamki, men bu namozning, yaʼni oxirgi xufton namozining vaqtini odamlar ichida eng yaxshi bilaman. Rasululloh ﷺ uni oyning uchinchi kechasida oy botadigan paytda oʻqir edilar».Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Аллоҳга қасамки, мен бу намознинг, яъни охирги хуфтон намозининг вақтини одамлар ичида энг яхши биламан. Расулуллоҳ ﷺ уни ойнинг учинчи кечасида ой ботадиган пайтда ўқир эдилар».
حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ انْطَلَقَ بِهِ أَبُوهُ يَحْمِلُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ اشْهَدْ أَنِّي قَدْ نَحَلْتُ النُّعْمَانَ مِنْ مَالِي كَذَا وَكَذَا . قَالَ " فَكُلَّ بَنِيكَ نَحَلْتَ مِثْلَ الَّذِي نَحَلْتَ النُّعْمَانَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَأَشْهِدْ عَلَى هَذَا غَيْرِي " . قَالَ " أَلَيْسَ يَسُرُّكَ أَنْ يَكُونُوا لَكَ فِي الْبِرِّ سَوَاءً " . قَالَ بَلَى . قَالَ " فَلاَ إِذًا " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Otasi uni koʻtargan holda Paygʻambar ﷺ huzurlariga olib bordi va: «Guvoh boʻling, men Nuʼmonga molimdan ancha-muncha narsani hadya qildim», dedi. U zot: «Sen barcha bolalaringga Nuʼmonga bergan narsangdek narsa berdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, bunga mendan boshqani guvoh qil», dedilar. Soʻng: «Ularning barchasi senga yaxshilik qilishda teng boʻlishlari seni xursand qilmaydimi?» dedilar. U: «Albatta, xursand qiladi», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, bunday qilma», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Отаси уни кўтарган ҳолда Пайғамбар ﷺ ҳузурларига олиб борди ва: «Гувоҳ бўлинг, мен Нуъмонга молимдан анча-мунча нарсани ҳадя қилдим», деди. У зот: «Сен барча болаларингга Нуъмонга берган нарсангдек нарса бердингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Ундай бўлса, бунга мендан бошқани гувоҳ қил», дедилар. Сўнг: «Уларнинг барчаси сенга яхшилик қилишда тенг бўлишлари сени хурсанд қилмайдими?» дедилар. У: «Албатта, хурсанд қилади», деди. У зот: «Ундай бўлса, бундай қилма», дедилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَمُحَمَّدِ بْنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَخْبَرَاهُ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّ أَبَاهُ، نَحَلَهُ غُلاَمًا وَأَنَّهُ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُشْهِدُهُ فَقَالَ " أَكُلَّ وَلَدِكَ نَحَلْتَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَارْدُدْهُ " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, otasi unga bir qulni hadya qildi va uni guvoh qildirish uchun Paygʻambar ﷺ huzurlariga keldi. U zot: «Barcha bolalaringga hadya berdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unda uni qaytarib ol», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, отаси унга бир қулни ҳадя қилди ва уни гувоҳ қилдириш учун Пайғамбар ﷺ ҳузурларига келди. У зот: «Барча болаларингга ҳадя бердингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Унда уни қайтариб ол», дедилар.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُسْتَمِرِّ الْعُرُوقِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ أَبِي عَازِبٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ قَوَدَ إِلاَّ بِالسَّيْفِ " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qasos faqat qilich bilan boʻladi», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қасос фақат қилич билан бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ دِينَارٍ الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عِرْقٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ أُهْدِيَ لِلنَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عِنَبٌ مِنَ الطَّائِفِ فَدَعَانِي فَقَالَ " خُذْ هَذَا الْعُنْقُودَ فَأَبْلِغْهُ أُمَّكَ " . فَأَكَلْتُهُ قَبْلَ أَنْ أُبْلِغَهُ إِيَّاهَا فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ لَيَالٍ قَالَ لِي " مَا فَعَلَ الْعُنْقُودُ هَلْ أَبْلَغْتَهُ أُمَّكَ " . قُلْتُ لاَ . قَالَ فَسَمَّانِي غُدَرَ .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U kishi dedi: «Nabiy ﷺga Toifdan uzum hadya qilindi. U zot meni chaqirib: ‹Mana bu shingilni ol va onangga yetkaz›, dedilar. Men uni onamga yetkazmasdan oldin yeb qoʻydim. Bir necha kecha oʻtgach, u zot menga: ‹Shingil nima boʻldi, onangga yetkazdingmi?› dedilar. Men: ‹Yoʻq›, dedim. Shunda u zot meni xiyonatchi deb ataydilar».Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У киши деди: «Набий ﷺга Тоифдан узум ҳадя қилинди. У зот мени чақириб: ‹Мана бу шингилни ол ва онангга етказ›, дедилар. Мен уни онамга етказмасдан олдин еб қўйдим. Бир неча кеча ўтгач, у зот менга: ‹Шингил нима бўлди, онангга етказдингми?› дедилар. Мен: ‹Йўқ›, дедим. Шунда у зот мени хиёнатчи деб атайдилар».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، أَنَّ خَالِدَ بْنَ كَثِيرٍ الْهَمْدَانِيَّ، حَدَّثَهُ أَنَّ السَّرِيَّ بْنَ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَهُ أَنَّ الشَّعْبِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّ مِنَ الْحِنْطَةِ خَمْرًا وَمِنَ الشَّعِيرِ خَمْرًا وَمِنَ الزَّبِيبِ خَمْرًا وَمِنَ التَّمْرِ خَمْرًا وَمِنَ الْعَسَلِ خَمْرًا " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bugʻdoydan ham xamr boʻladi, arpadan ham xamr boʻladi, mayizdan ham xamr boʻladi, xurmodan ham xamr boʻladi va asaldan ham xamr boʻladi», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Буғдойдан ҳам хамр бўлади, арпадан ҳам хамр бўлади, майиздан ҳам хамр бўлади, хурмодан ҳам хамр бўлади ва асалдан ҳам хамр бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عِيسَى الطَّحَّانِ، عَنْ عَوْنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، أَوْ عَنْ أَخِيهِ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّ مِمَّا تَذْكُرُونَ مِنْ جَلاَلِ اللَّهِ التَّسْبِيحَ وَالتَّهْلِيلَ وَالتَّحْمِيدَ يَنْعَطِفْنَ حَوْلَ الْعَرْشِ لَهُنَّ دَوِيٌّ كَدَوِيِّ النَّحْلِ تُذَكِّرُ بِصَاحِبِهَا أَمَا يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَكُونَ لَهُ - أَوْ لاَ يَزَالَ لَهُ - مَنْ يُذَكِّرُ بِهِ " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlar Allohning ulugʻvorligini zikr etib aytadigan tasbeh, tahlil va tahmid Arsh atrofida aylanib yuradi, ularning asalarilarning gʻuvillashiday gʻuvillashi bor, ular egasini eslatib turadi. Sizlardan birortangiz Allohning huzurida oʻzini eslatib turuvchi narsaga ega boʻlishni — yoki doim ega boʻlib turishni — istamaydimi?!» dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлар Аллоҳнинг улуғворлигини зикр этиб айтадиган тасбеҳ, таҳлил ва таҳмид Арш атрофида айланиб юради, уларнинг асалариларнинг ғувиллашидай ғувиллаши бор, улар эгасини эслатиб туради. Сизлардан бирортангиз Аллоҳнинг ҳузурида ўзини эслатиб турувчи нарсага эга бўлишни — ёки доим эга бўлиб туришни — истамайдими?!» дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ ذَرِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْهَمْدَانِيِّ، عَنْ يُسَيْعٍ الْكِنْدِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " إِنَّ الدُّعَاءَ هُوَ الْعِبَادَةُ " . ثُمَّ قَرَأَ {وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ} .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, duo — ibodatning oʻzidir», dedilar. Soʻng {Robbingiz: «Menga duo qilinglar, Men sizlarga (duolaringizni) ijobat qilaman«, dedi} (Gʻofir 60) oyatini oʻqidilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, дуо — ибодатнинг ўзидир», дедилар. Сўнг {Роббингиз: «Менга дуо қилинглар, Мен сизларга (дуоларингизни) ижобат қиламан«, деди} (Ғофир 60) оятини ўқидилар.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، يَقُولُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَلْتَوِي فِي الْيَوْمِ مِنَ الْجُوعِ مَا يَجِدُ مِنَ الدَّقَلِ مَا يَمْلأُ بِهِ بَطْنَهُ .
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺ ni kunduzi ochlikdan bujmayib turganini koʻrdim, u zot qorinlarini toʻydiradigan sifatsiz xurmoni ham topolmasdilar», dedilar.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺ ни кундузи очликдан бужмайиб турганини кўрдим, у зот қоринларини тўйдирадиган сифатсиз хурмони ҳам тополмасдилар», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَأَحْمَدُ بْنُ ثَابِتٍ، وَجَمِيلُ بْنُ الْحَسَنِ، قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَخَرَجَ فَزِعًا يَجُرُّ ثَوْبَهُ حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَلَمْ يَزَلْ يُصَلِّي حَتَّى انْجَلَتْ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ أُنَاسًا يَزْعُمُونَ أَنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لاَ يَنْكَسِفَانِ إِلاَّ لِمَوْتِ عَظِيمٍ مِنَ الْعُظَمَاءِ وَلَيْسَ كَذَلِكَ إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لاَ يَنْكَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلاَ لِحَيَاتِهِ فَإِذَا تَجَلَّى اللَّهُ لِشَىْءٍ مِنْ خَلْقِهِ خَشَعَ لَهُ " .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida quyosh tutildi. U zot qoʻrqib, kiyimlarini sudragan holda masjidga kelguncha chiqdilar va tutilish yorishguncha namoz oʻqiyverdilar. Soʻng: «Baʼzi odamlar quyosh va oy faqat ulugʻlardan birining oʻlimi sababli tutiladi deb daʼvo qiladilar. Bunday emas. Albatta, quyosh va oy hech kimning oʻlimi uchun ham, hayoti uchun ham tutilmaydi. Alloh oʻz maxluqotlaridan biror narsaga tajalli qilsa, u Unga boʻysunadi», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида қуёш тутилди. У зот қўрқиб, кийимларини судраган ҳолда масжидга келгунча чиқдилар ва тутилиш ёришгунча намоз ўқийвердилар. Сўнг: «Баъзи одамлар қуёш ва ой фақат улуғлардан бирининг ўлими сабабли тутилади деб даъво қиладилар. Бундай эмас. Албатта, қуёш ва ой ҳеч кимнинг ўлими учун ҳам, ҳаёти учун ҳам тутилмайди. Аллоҳ ўз махлуқотларидан бирор нарсага тажалли қилса, у Унга бўйсунади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَقْرَأُ فِي الْعِيدَيْنِ بِـ {سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى} وَ {هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ} .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ikki iydda {Sabbihisma robbikal aʼlaa} va {Hal ataaka hadiisul gʻoshiya} suralarini oʻqir edilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ икки ийдда {Саббиҳисма роббикал аълаа} ва {Ҳал атаака ҳадиисул ғошия} сураларини ўқир эдилар.
- وعن النعمان بن بشير رضي الله عنهما عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: "الدعاء هو العبادة".
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Halol (narsa) ham ravshan, harom (narsa) ham ravshan; ularning orasida esa shubhali (noaniq) narsalar bor. Bas, kim — gunohga tushib qolishdan (qoʻrqib) — oʻsha shubhali narsalardan tiyilsa, u — ravshan harom (ish)dan ham albatta saqlanadi; kim oʻsha shubhali narsalarga (botirlik bilan) qoʻl ursa, u — ravshan harom (ish)ga ham tushib qolishi mumkin. Gunohlar — Allohning qoʻrigʻi (yaʼni xususiy yaylov)dir; kim (oʻz qoʻylarini) uning yaqinida boqsa, u — har lahzada — unga (kirib) ketishi mumkin», — dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Ҳалол (нарса) ҳам равшан, ҳаром (нарса) ҳам равшан; уларнинг орасида эса шубҳали (ноаниқ) нарсалар бор. Бас, ким — гуноҳга тушиб қолишдан (қўрқиб) — ўша шубҳали нарсалардан тийилса, у — равшан ҳаром (иш)дан ҳам албатта сақланади; ким ўша шубҳали нарсаларга (ботирлик билан) қўл урса, у — равшан ҳаром (иш)га ҳам тушиб қолиши мумкин. Гуноҳлар — Аллоҳнинг қўриғи (яъни хусусий яйлов)дир; ким (ўз қўйларини) унинг яқинида боқса, у — ҳар лаҳзада — унга (кириб) кетиши мумкин», — дедилар.
- وعن النعمان بن بشير رضي الله عنه قال: أغمي على عبد الله بن رواحة رضي الله عنه فجعلت أخته تبكي، وتقول: واجبلاه، وا كذا وا كذا: تعدد عليه فقال حين أفاق: ما قلت شيئًا ألا قيل لي :أنت كذلك؟! ((رواه البخاري)).
(Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo) aytdi:) Abdulloh ibn Ravoha behush boʻ ldi. Singlisi Amra: «Voy togʻim (suyangan tovim)-a! Voy falon-a! Voy falon-a!» deb — unga (yaxshi sifatlarini) sanab — yigʻlay boshladi. U (Ibn Ravoha) oʻ ziga kelganida: «Sen biror narsa demadingki, illo menga: ‹Sen shundaymisan?› deb aytilmagan boʻ lsa (yaʼni har maqtoving haqida soʻroq qilindi)», dedi.(Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Абдуллоҳ ибн Равоҳа беҳуш бў лди. Синглиси Амра: «Вой тоғим (суянган товим)-а! Вой фалон-а! Вой фалон-а!» деб — унга (яхши сифатларини) санаб — йиғлай бошлади. У (Ибн Равоҳа) ў зига келганида: «Сен бирор нарса демадингки, илло менга: ‹Сен шундаймисан?› деб айтилмаган бў лса (яъни ҳар мақтовинг ҳақида сўроқ қилинди)», деди.
- عن النعمان بن بشير رضي الله عنهما أن أبًا له أتي به رسول الله صلى الله عليه وسلم فقال: إني نحلت ابني هذا غلامًا كان لي، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "أكل ولدك نحلته مثل هذا؟" فقال: لا، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم فأرجعه".
وفي رواية: فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "أفعلت هذا بولدك كلهم؟" قال: لا، قال: "اتقوا الله واعدلوا بين أولادكم" فرجع أبي، فرد تلك الصدقة.
وفي رواية: فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم : “يا بشير ألك ولد سوى هذا؟” قال: نعم، قال: “أكلهم وهبت له مثل هذا؟" قال: لا، قال: "فلا تشهدني إذًا فإني لا أشهد على جور" وفي رواية "لا تشهدني على جور"
وفي رواية: "أشهد على هذا غيري" ثم قال: "أيسرك أن يكونوا إليك في البر سواء؟" قال" بلى، قال: "فلا إذًا" ((متفق عليه)).
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Otasi uni Rasululloh ﷺ huzuriga olib kelib: «Men shu oʻgʻlimga oʻzimga tegishli boʻlgan bir qulni inʼom qildim», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Hamma bolalaringga ham shuningdek inʼom qildingmi?» — dedilar. U: «Yoʻq», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Unday boʻlsa, uni qaytarib ol», — dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Отаси уни Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига олиб келиб: «Мен шу ўғлимга ўзимга тегишли бўлган бир қулни инъом қилдим», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳамма болаларингга ҳам шунингдек инъом қилдингми?» — дедилар. У: «Йўқ», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ундай бўлса, уни қайтариб ол», — дедилар.
- وعن النعمان بن بشير رضي الله عنهما، قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: "لتسون صفوفكم، أو ليخالفن الله بين وجوهكم" ((متفق عليه))
وفي رواية لمسلم: أن رسول الله صلى الله عليه وسلم كان يسوي صفوفنا حتى كأنما يسوي بها القداح، حتى رأى أنا قد عقلنا عنه. ثم خرج يومًا فقام حتى كاد يكبر، فرأى رجلا باديا صدره من الصف، فقال "عباد الله لتسون صفوفكم، أو ليخالفن الله بين وجوهكم".
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ saflarimizni xuddi (yoy uchun) oʻqlarni togʻrilagandek togʻrilar edilar, hatto biz buni u zotdan oʻrganib olganimizni koʻrgunlaricha. Soʻng bir kuni (namozga) chiqdilar va turdilar, hatto takbir aytishga yaqinlashganlarida safdan koʻkragi chiqib turgan bir kishini koʻrib qoldilar va: «Ey Allohning bandalari, saflaringizni togʻrilanglar, aks holda Alloh yuzlaringiz orasini buzadi (orangizga nizo soladi)», — dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сафларимизни худди (ёй учун) ўқларни тоғрилагандек тоғрилар эдилар, ҳатто биз буни у зотдан ўрганиб олганимизни кўргунларича. Сўнг бир куни (намозга) чиқдилар ва турдилар, ҳатто такбир айтишга яқинлашганларида сафдан кўкраги чиқиб турган бир кишини кўриб қолдилар ва: «Эй Аллоҳнинг бандалари, сафларингизни тоғриланглар, акс ҳолда Аллоҳ юзларингиз орасини бузади (орангизга низо солади)», — дедилар.
- الخامس: عن أبي عبد الله النعمان بن بشير رضي الله عنهما، قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: "لتسون صفوفكم أو ليخالفن الله بين وجوهكم " ((متفق عليه)) .
وفي رواية لمسلم: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم يسوي صفوفنا حتى كأنما يسوي بها القداح ،حتى إذا رأى أنا قد عقلنا عنه ثم خرج يوما، فقام حتى كاد أن يكبر، فرأى رجلاً بادياً صدره فقال: " عباد الله لتسون صفوفكم أو ليخالفن الله بين وجوهكم".
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ saflarimizni xuddi (yoy uchun) oʻqlarni togʻrilagandek togʻrilar edilar, hatto biz buni u zotdan oʻrganib olganimizni koʻrgunlaricha. Soʻng bir kuni (namozga) chiqdilar va turdilar, hatto takbir aytishga yaqinlashganlarida safdan koʻkragi chiqib turgan bir kishini koʻrib qoldilar va: «Ey Allohning bandalari, saflaringizni togʻrilanglar, aks holda Alloh yuzlaringiz orasini buzadi (orangizga nizo soladi)», — dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сафларимизни худди (ёй учун) ўқларни тоғрилагандек тоғрилар эдилар, ҳатто биз буни у зотдан ўрганиб олганимизни кўргунларича. Сўнг бир куни (намозга) чиқдилар ва турдилар, ҳатто такбир айтишга яқинлашганларида сафдан кўкраги чиқиб турган бир кишини кўриб қолдилар ва: «Эй Аллоҳнинг бандалари, сафларингизни тоғриланглар, акс ҳолда Аллоҳ юзларингиз орасини бузади (орангизга низо солади)», — дедилар.
- الرابع: عن النعمان بن بشير رضي الله عنهما عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: "مثل القائم على حدود الله والواقع فيها كمثل قوم استهموا على سفينة، فصار بعضهم أعلاها وبعضهم أسفلها، وكان الذين في أسفلها إذا استقوا من الماء مروا على من فوقهم فقالوا: لو أنا خرقنا في نصيبنا خرقًا ولم نؤذ من فوقنا ، فإن تركوهم وما أرادوا هلكوا وهلكوا جميعًا، وإن أخذوا على أيديهم نجوا ونجوا جميعا" ((رواه البخاري)).
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Allohning buyruq va cheklovlariga rioya qiladigan (kishi)ning — ularni buzadiganlarga nisbatan — misoli — bir kemada oʻz oʻrinlari uchun qurʼa (chek) tashlagan kishilarning misoli(dek): ulardan baʼzilari (kemaning) yuqori qismidan, boshqalari esa past (quyi) qismidan joy oldi. Quyidagilar suvga muhtoj boʻlganda, ular suv keltirish uchun yuqoriga chiqishga (majbur boʻlar) edi (va bu yuqoridagilarga tashvish berar edi). Bas, ular: ‹Kelinglar, oʻz ulushimizda (kemada) bir teshik teshib (suv olaylik) — toki yuqorimizdagilarni tashvishga qoʻymaylik›, — dedi. Bas, agar yuqoridagilar quyidagilarni oʻzlarining taklif qilgan (ish)larini qilishga qoʻysa, butun kema ahli halok boʻladi; lekin agar ularni (bundan) toʻssa, ikkala (guruh) ham najot topadi», — dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Аллоҳнинг буйруқ ва чекловларига риоя қиладиган (киши)нинг — уларни бузадиганларга нисбатан — мисоли — бир кемада ўз ўринлари учун қуръа (чек) ташлаган кишиларнинг мисоли(дек): улардан баъзилари (кеманинг) юқори қисмидан, бошқалари эса паст (қуйи) қисмидан жой олди. Қуйидагилар сувга муҳтож бўлганда, улар сув келтириш учун юқорига чиқишга (мажбур бўлар) эди (ва бу юқоридагиларга ташвиш берар эди). Бас, улар: ‹Келинглар, ўз улушимизда (кемада) бир тешик тешиб (сув олайлик) — токи юқоримиздагиларни ташвишга қўймайлик›, — деди. Бас, агар юқоридагилар қуйидагиларни ўзларининг таклиф қилган (иш)ларини қилишга қўйса, бутун кема аҳли ҳалок бўлади; лекин агар уларни (бундан) тўсса, иккала (гуруҳ) ҳам нажот топади», — дедилар.
- وعن النعمان بن بشير رضي الله عنهما قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم " مثل المؤمنين في توادهم وتراحمهم وتعاطفهم، مثل الجسد إذا اشتكى منه عضو تداعى له سائر الجسد بالسهر والحمى” ((متفق عليه)) .
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Moʻminlarning oʻzaro doʻʼstligi, mehr-shafqati va hamdardligidagi misoli — bir jasad misolidir; undagi bir aʼzo ogʻrisa, jasadning qolgan qismi (ham) uyqusizlik va isitma bilan unga (hamdard boʻlib) hayqiradi», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мўминларнинг ўзаро дўъстлиги, меҳр-шафқати ва ҳамдардлигидаги мисоли — бир жасад мисолидир; ундаги бир аъзо оғриса, жасаднинг қолган қисми (ҳам) уйқусизлик ва иситма билан унга (ҳамдард бўлиб) ҳайқиради», дедилар.
- وعن النعمان بن بشير رضي الله عنهما قال : سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: إن أهون أهل النار عذابا يوم القيامة لرجل يوضع في أخمص قدميه جمرتان يغلي منهما دماغه، ما يرى أن أحد أشد منه عذابا، وإنه لأهونهم عذابا" (( متفق عليه))
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitdim: «Albatta qiyomat kuni doʻzax ahlidan azobi eng yengili — (shunday) bir kishidirki, uning ikki tovonining ostiga ikkita choʻgʻ qoʻyiladi-da, ulardan miyasi qaynaydi».Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитдим: «Албатта қиёмат куни дўзах аҳлидан азоби энг енгили — (шундай) бир кишидирки, унинг икки товонининг остига иккита чўғ қўйилади-да, улардан мияси қайнайди».
- وعن النعمان بن بشير، رضي الله عنهما، قال: ذكر عمر ابن الخطاب، رضي الله عنه، ما أصاب الناس من الدنيا، فقال: لقد رأيت رسول الله، صلى الله عليه وسلم، يظل اليوم يتلوى ما يجد من الدقل ما يملأ به بطنه. ((رواه مسلم)).
الدقل بفتح الدال المهملة والقاف: ردئ التمر.
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U odamlarga yetgan dunyo boyliklarini eslab, shunday dedi: «Men Rasululloh ﷺni kun boʻyi qorinlarini toʻydiradigan eng past sifatli xurmoni ham topolmay, ochlikdan bujmayib turganlarini koʻrganman».Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У одамларга етган дунё бойликларини эслаб, шундай деди: «Мен Расулуллоҳ ﷺни кун бўйи қоринларини тўйдирадиган энг паст сифатли хурмони ҳам тополмай, очликдан бужмайиб турганларини кўрганман».
- وعن النعمان بن بشير رضي الله عنهما قال: لقد رأيت نبيكم صلى الله عليه وسلم ، وما يجد من الدقل ما يملأ به بطنه، ((رواه مسلم)).
((الدقل: تمر رديء)).
Numon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Sizlar oʻzingiz xohlagan taom va ichimliklar ichida emasmisiz?! Men Paygʻambaringiz ﷺ ni koʻrganman, u zot qornini toʻldirgudek past navli xurmoni ham topa olmas edilar».Нумон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Сизлар ўзингиз хоҳлаган таом ва ичимликлар ичида эмасмисиз?! Мен Пайғамбарингиз ﷺ ни кўрганман, у зот қорнини тўлдиргудек паст навли хурмони ҳам топа олмас эдилар».
- وعن النعمان بن بشير رضي الله عنهما قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: “إن الحلال بين، وإن الحرام بين، وبينهما مشتبهات لا يعلمهن كثير من الناس، فمن اتقى الشبهات، استبرأ لدينه وعرضه، ومن وقع فى الشبهات، وقع فى الحرام، كالراعى يرعى حول الحمى يوشك أن يرتع فيه ألا وإن لكل ملك حمى، ألا وإن حمى الله محارمه، ألا وإن فى الجسد مضغة إذا صلحت صلح الجسد كله، وإذا فسدت فسد الجسد كله: ألا وهى القلب” ((متفق عليه. وروياه من طرق بألفاظ متقاربة))
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim — Nuʼmon ikki barmogʻini quloqlariga (ishora qilib) keltirdi: «Albatta, halol ravshandir va albatta, harom ham ravshandir; ularning orasida shubhali narsalar bor, ularni odamlarning koʻpchiligi bilmaydi. Kim shubhali narsalardan saqlansa, dini va orʼ-nomusini pok saqlabdi; kim shubhali narsalarga tushib qolsa, haromga tushibdi — xuddi qoʻriqxona atrofida (mol) boqayotgan choʻponday, u (molini) qoʻriqxona ichida boqib yuborishi yaqindir. Ogoh boʻlinglar! Har bir podshohning qoʻriqxonasi boʻladi; ogoh boʻlinglar! Allohning qoʻriqxonasi Uning harom qilgan narsalaridir. Ogoh boʻlinglar! Tanada bir parcha goʻsht boʻlib, u (parcha) tuzalsa, butun tana tuzaladi; u buzilsa, butun tana buziladi. Ogoh boʻlinglar! U — qalbdir», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим — Нуъмон икки бармоғини қулоқларига (ишора қилиб) келтирди: «Албатта, ҳалол равшандир ва албатта, ҳаром ҳам равшандир; уларнинг орасида шубҳали нарсалар бор, уларни одамларнинг кўпчилиги билмайди. Ким шубҳали нарсалардан сақланса, дини ва оръ-номусини пок сақлабди; ким шубҳали нарсаларга тушиб қолса, ҳаромга тушибди — худди қўриқхона атрофида (мол) боқаётган чўпондай, у (молини) қўриқхона ичида боқиб юбориши яқиндир. Огоҳ бўлинглар! Ҳар бир подшоҳнинг қўриқхонаси бўлади; огоҳ бўлинглар! Аллоҳнинг қўриқхонаси Унинг ҳаром қилган нарсаларидир. Огоҳ бўлинглар! Танада бир парча гўшт бўлиб, у (парча) тузалса, бутун тана тузалади; у бузилса, бутун тана бузилади. Огоҳ бўлинглар! У — қалбдир», дедилар.
وَعَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْحَلَالُ بَيِّنٌ وَالْحَرَامُ بَيِّنٌ وَبَيْنَهُمَا مُشْتَبِهَاتٌ لَا يَعْلَمُهُنَّ كَثِيرٌ مِنَ النَّاسِ فَمَنِ اتَّقَى الشبهاب استبرَأَ لدِينهِ وعِرْضِهِ ومَنْ وقَعَ فِي الشبُّهَاتِ وَقَعَ فِي الْحَرَامِ كَالرَّاعِي يَرْعَى حَوْلَ الْحِمَى يُوشِكُ أَنْ يَرْتَعَ فِيهِ أَلَا وَإِنَّ لِكُلِّ مَلِكٍ حِمًى أَلَا وَإِنَّ حِمَى اللَّهِ مَحَارِمُهُ أَلَا وَإِنَّ فِي الْجَسَدِ مُضْغَةً إِذَا صَلَحَتْ صَلَحَ الْجَسَدُ كُلُّهُ وَإِذَا فَسَدَتْ فَسَدَ الْجَسَدُ كُله أَلا وَهِي الْقلب»
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim — Nuʼmon ikki barmogʻini quloqlariga (ishora qilib) keltirdi: «Albatta, halol ravshandir va albatta, harom ham ravshandir; ularning orasida shubhali narsalar bor, ularni odamlarning koʻpchiligi bilmaydi. Kim shubhali narsalardan saqlansa, dini va orʼ-nomusini pok saqlabdi; kim shubhali narsalarga tushib qolsa, haromga tushibdi — xuddi qoʻriqxona atrofida (mol) boqayotgan choʻponday, u (molini) qoʻriqxona ichida boqib yuborishi yaqindir. Ogoh boʻlinglar! Har bir podshohning qoʻriqxonasi boʻladi; ogoh boʻlinglar! Allohning qoʻriqxonasi Uning harom qilgan narsalaridir. Ogoh boʻlinglar! Tanada bir parcha goʻsht boʻlib, u (parcha) tuzalsa, butun tana tuzaladi; u buzilsa, butun tana buziladi. Ogoh boʻlinglar! U — qalbdir», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим — Нуъмон икки бармоғини қулоқларига (ишора қилиб) келтирди: «Албатта, ҳалол равшандир ва албатта, ҳаром ҳам равшандир; уларнинг орасида шубҳали нарсалар бор, уларни одамларнинг кўпчилиги билмайди. Ким шубҳали нарсалардан сақланса, дини ва оръ-номусини пок сақлабди; ким шубҳали нарсаларга тушиб қолса, ҳаромга тушибди — худди қўриқхона атрофида (мол) боқаётган чўпондай, у (молини) қўриқхона ичида боқиб юбориши яқиндир. Огоҳ бўлинглар! Ҳар бир подшоҳнинг қўриқхонаси бўлади; огоҳ бўлинглар! Аллоҳнинг қўриқхонаси Унинг ҳаром қилган нарсаларидир. Огоҳ бўлинглар! Танада бир парча гўшт бўлиб, у (парча) тузалса, бутун тана тузалади; у бузилса, бутун тана бузилади. Огоҳ бўлинглар! У — қалбдир», дедилар.
وَعَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ أَنَّ أَبَاهُ أَتَى بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: إِنِّي نَحَلْتُ ابْنِي هَذَا غُلَامًا فَقَالَ: «أَكُلَّ وَلَدِكَ نَحَلْتَ مِثْلَهُ؟» قَالَ: لَا قَالَ: «فَأَرْجِعْهُ» . وَفِي رِوَايَةٍ: أَنَّهُ قَالَ: «أَيَسُرُّكَ أَنْ يَكُونُوا إِلَيْكَ فِي الْبِرِّ سَوَاءً؟» قَالَ: بَلَى قَالَ: «فَلَا إِذن» . وَفِي رِوَايَةٍ: أَنَّهُ قَالَ: أَعْطَانِي أَبِي عَطِيَّةً فَقَالَتْ عَمْرَةُ بِنْتُ رَوَاحَةَ: لَا أَرْضَى حَتَّى تشهد رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: إِنِّي أَعْطَيْتُ ابْنِي مِنْ عَمْرَةَ بِنْتِ رَوَاحَةَ عَطِيَّةً فَأَمَرَتْنِي أَنْ أُشْهِدَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: «أَعْطَيْتَ سَائِرَ وَلِدِكَ مِثْلَ هَذَا؟» قَالَ: لَا قَالَ: «فَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْدِلُوا بَيْنَ أَوْلَادِكُمْ» . قَالَ: فَرَجَعَ فَرَدَّ عَطِيَّتَهُ. وَفِي رِوَايَةٍ: أَنَّهُ قَالَ: «لَا أشهد على جور»
Omir (Nuʼmon ibn Bashirdan) rivoyat qiladi: Men Nuʼmon ibn Bashirning minbarda (turib) shunday deganini eshitdim: «Otam menga bir hadya berdi, lekin (onam) Amra bint Ravoha — u (otam) buni Allohning Rasuli ﷺ ni guvoh qilmaguncha — rozi boʻlmasligini aytdi. Bas, otam Allohning Rasuli ﷺ ning oldiga borib: ‹Men oʻgʻlimga Amra bint Ravoha (tomonidan)dan bir hadya berdim, lekin u meni — sizni bunga guvoh qilishga — buyurdi, yo Rasululloh!› — dedi. Allohning Rasuli ﷺ: ‹Sen barcha oʻgʻillaringga (shuning mislini) berdingmi?› — deb soʻradi. U ‹yoʻq› deb javob berdi. Allohning Rasuli ﷺ: ‹Allohdan qoʻrqinglar va farzandlaringizga adolatli boʻlinglar›, — dedilar. Soʻng otam qaytib, oʻz hadyasini qaytib oldi», — dedi.Омир (Нуъмон ибн Баширдан) ривоят қилади: Мен Нуъмон ибн Баширнинг минбарда (туриб) шундай деганини эшитдим: «Отам менга бир ҳадя берди, лекин (онам) Амра бинт Равоҳа — у (отам) буни Аллоҳнинг Расули ﷺ ни гувоҳ қилмагунча — рози бўлмаслигини айтди. Бас, отам Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг олдига бориб: ‹Мен ўғлимга Амра бинт Равоҳа (томонидан)дан бир ҳадя бердим, лекин у мени — сизни бунга гувоҳ қилишга — буюрди, ё Расулуллоҳ!› — деди. Аллоҳнинг Расули ﷺ: ‹Сен барча ўғилларингга (шунинг мислини) бердингми?› — деб сўради. У ‹йўқ› деб жавоб берди. Аллоҳнинг Расули ﷺ: ‹Аллоҳдан қўрқинглар ва фарзандларингизга адолатли бўлинглар›, — дедилар. Сўнг отам қайтиб, ўз ҳадясини қайтиб олди», — деди.
وَعَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ مِنْ الْحِنْطَةِ خَمْرًا وَمِنَ الشَّعِيرِ خَمْرًا وَمِنَ التَّمْرِ خَمْرًا وَمِنَ الزَّبِيبِ خَمْرًا وَمِنَ الْعَسَلِ خَمْرًا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta bugʻdoydan ham xamr boʻladi, arpadan ham xamr boʻladi, xurmodan ham xamr boʻladi, mayizdan ham xamr boʻladi va asaldan ham xamr boʻladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта буғдойдан ҳам хамр бўлади, арпадан ҳам хамр бўлади, хурмодан ҳам хамр бўлади, майиздан ҳам хамр бўлади ва асалдан ҳам хамр бўлади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир.
وَعَن النّعمانِ بن بشيرٍ قَالَ: أَلَسْتُمْ فِي طَعَامٍ وَشَرَابٍ مَا شِئْتُمْ؟ لَقَدْ رَأَيْتُ نَبِيَّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَا يَجِدُ مِنَ الدَّقَلِ مَا يَمْلَأُ بَطْنَهُ. رَوَاهُ مُسلم
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u: «Sizlar oʻzingiz istagan taom va ichimlik ichida emasmisiz? Men sizlarning Nabiyingiz ﷺni koʻrdim, qornini toʻyibgazadigan past navli quruq xurmoni ham topa olmas edilar», derdi. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis sahihdir. Abu Iso aytdi: Abu Avona va boshqa bir nechalari Simok ibn Harbdan Abul-Ahvasning hadisiga oʻxshash rivoyat qilganlar. Shuʼba bu hadisni Simokdan, u Nuʼmon ibn Bashirdan, u Umardan rivoyat qilgan.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у: «Сизлар ўзингиз истаган таом ва ичимлик ичида эмасмисиз? Мен сизларнинг Набийингиз ﷺни кўрдим, қорнини тўйибгазадиган паст навли қуруқ хурмони ҳам топа олмас эдилар», дерди. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадис саҳиҳдир. Абу Исо айтди: Абу Авона ва бошқа бир нечалари Симок ибн Ҳарбдан Абул-Аҳваснинг ҳадисига ўхшаш ривоят қилганлар. Шуъба бу ҳадисни Симокдан, у Нуъмон ибн Баширдан, у Умардан ривоят қилган.
وَعَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ أَهْوَنَ أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا مَنْ لَهُ نَعْلَانِ وَشِرَاكَانِ مِنْ نَارٍ يَغْلِي مِنْهُمَا دِمَاغُهُ كَمَا يَغْلِي الْمِرْجَلُ مَا يُرَى أَنَّ أَحَدًا أَشَدُّ مِنْهُ عَذَابًا وَإِنَّهُ لَأَهْوَنُهُمْ عَذَابًا» . مُتَّفق عَلَيْهِ
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta doʻzax ahlidan azobi eng yengili — (shunday) kishiki, uning oʻtdan (boʻlgan) ikkita kavushi va ikkita (kavush) tasmasi bor; ulardan miyasi — qozon qaynagandek — qaynaydi. U oʻzidan azobi qattiqroq hech kim yoʻq deb oʻylaydi, holbuki u ularning azobi eng yengilidir», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта дўзах аҳлидан азоби энг енгили — (шундай) кишики, унинг ўтдан (бўлган) иккита кавуши ва иккита (кавуш) тасмаси бор; улардан мияси — қозон қайнагандек — қайнайди. У ўзидан азоби қаттиқроқ ҳеч ким йўқ деб ўйлайди, ҳолбуки у уларнинг азоби энг енгилидир», дедилар.
وَعَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «أَنْذَرْتُكُمُ النَّارَ أَنْذَرْتُكُمُ النَّارَ» فَمَا زَالَ يَقُولُهَا حَتَّى لَوْ كَانَ فِي مَقَامِي هَذَا سَمِعَهُ أَهْلُ السُّوقِ وَحَتَّى سَقَطَتْ خَمِيصَةٌ كَانَتْ عَلَيْهِ عِنْدَ رجلَيْهِ. رَوَاهُ الدَّارمِيّ
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ni shunday deyayotganlarini eshitdim: «Saflaringizni togʻrilanglar, aks holda Alloh yuzlaringiz orasini buzadi (orangizga nizo soladi)».Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни шундай деяётганларини эшитдим: «Сафларингизни тоғриланглар, акс ҳолда Аллоҳ юзларингиз орасини бузади (орангизга низо солади)».
وَعَن النُّعْمَان بن بشير قَالَ: أَنَا أَعْلَمُ بِوَقْتِ هَذِهِ الصَّلَاةِ صَلَاةِ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّيهَا لِسُقُوطِ الْقَمَرِ لِثَالِثَةٍ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد والدارمي
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U: «Men odamlar ichida bu namozning — oxirgi xufton namozining vaqtini eng yaxshi bilganidirman. Rasululloh ﷺ uni oyning uchinchi kechasidagi botishi paytida oʻqir edilar», dedi.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У: «Мен одамлар ичида бу намознинг — охирги хуфтон намозининг вақтини энг яхши билганидирман. Расулуллоҳ ﷺ уни ойнинг учинчи кечасидаги ботиши пайтида ўқир эдилар», деди.
وَعَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الْعِيدَيْنِ وَفِي الْجُمُعَةِ بِ (سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى)
و (هَل أَتَاك حَدِيث الغاشية)
قَالَ: وَإِذَا اجْتَمَعَ الْعِيدُ وَالْجُمُعَةُ فِي يَوْمٍ وَاحِدٍ قَرَأَ بِهِمَا فِي الصَّلَاتَيْنِ. رَوَاهُ مُسلم
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ikki hayit (namozlarida) va jumada {Eng oliy Robbingning ismini poklab yod et} (Aʼlo surasi) va {Senga (qiyomat haqidagi) gʻoshiya xabari yetib keldimi?} (Gʻoshiya surasi) ni oʻqir edilar. (Nuʼmon) dedi: Hayit bilan juma bir kunda toʻgʻri kelib qolsa, ham bu ikki (namoz) — har ikki namozda ham shu (ikki surani) oʻqir edilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ икки ҳайит (намозларида) ва жумада {Энг олий Роббингнинг исмини поклаб ёд эт} (Аъло сураси) ва {Сенга (қиёмат ҳақидаги) ғошия хабари етиб келдими?} (Ғошия сураси) ни ўқир эдилар. (Нуъмон) деди: Ҳайит билан жума бир кунда тўғри келиб қолса, ҳам бу икки (намоз) — ҳар икки намозда ҳам шу (икки сурани) ўқир эдилар.
عَن النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُسَوِّي صُفُوفَنَا حَتَّى كَأَنَّمَا يُسَوِّي بِهَا الْقِدَاحَ حَتَّى رَأَى أَنَّا قَدْ عَقَلْنَا عَنْهُ ثُمَّ خَرَجَ يَوْمًا فَقَامَ حَتَّى كَادَ أَنْ يُكَبِّرَ فَرَأَى رَجُلًا بَادِيًا صَدْرُهُ مِنَ الصَّفِّ فَقَالَ: «عِبَادَ اللَّهِ لَتُسَوُّنَّ صُفُوفَكُمْ أَوْ لَيُخَالِفَنَّ اللَّهُ بَيْنَ وُجُوهِكُمْ» . رَوَاهُ مُسلم
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ saflarimizni xuddi (yoy uchun) oʻqlarni togʻrilagandek togʻrilar edilar, hatto biz buni u zotdan oʻrganib olganimizni koʻrgunlaricha. Soʻng bir kuni (namozga) chiqdilar va turdilar, hatto takbir aytishga yaqinlashganlarida safdan koʻkragi chiqib turgan bir kishini koʻrib qoldilar va: «Ey Allohning bandalari, saflaringizni togʻrilanglar, aks holda Alloh yuzlaringiz orasini buzadi (orangizga nizo soladi)», — dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сафларимизни худди (ёй учун) ўқларни тоғрилагандек тоғрилар эдилар, ҳатто биз буни у зотдан ўрганиб олганимизни кўргунларича. Сўнг бир куни (намозга) чиқдилар ва турдилар, ҳатто такбир айтишга яқинлашганларида сафдан кўкраги чиқиб турган бир кишини кўриб қолдилар ва: «Эй Аллоҳнинг бандалари, сафларингизни тоғриланглар, акс ҳолда Аллоҳ юзларингиз орасини бузади (орангизга низо солади)», — дедилар.
وَعَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُسَوِّي صُفُوفَنَا إِذَا قُمْنَا إِلَى الصَّلَاةِ فَإِذَا اسَتْوَيْنَا كَبَّرَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Ibn Muoz bizga aytdi: Xolid ibn al-Horis bizga aytdi: Hotim — yaʼni ibn Abu Sagʻiyra — bizga aytdi: Simokdan rivoyat qiladi. U dedi: Men Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ biz namozga turganimizda saflarimizni togʻrilar, biz togʻri turib olganimizdan keyin takbir aytar edilar.Ибн Муоз бизга айтди: Холид ибн ал-Ҳорис бизга айтди: Ҳотим — яъни ибн Абу Сағийра — бизга айтди: Симокдан ривоят қилади. У деди: Мен Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ биз намозга турганимизда сафларимизни тоғрилар, биз тоғри туриб олганимиздан кейин такбир айтар эдилар.
وَعَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: كَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ وَيَسْأَلُ عَنْهَا حَتَّى انْجَلَتِ الشَّمْسُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ. وَفِي رِوَايَةِ النَّسَائِيِّ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى حِينَ انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ مِثْلَ صَلَاتِنَا يَرْكَعُ وَيَسْجُدُ
وَلَهُ فِي أُخْرَى: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ يَوْمًا مُسْتَعْجِلًا إِلَى الْمَسْجِدِ وَقَدِ انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ فَصَلَّى حَتَّى انْجَلَتْ ثُمَّ قَالَ: " إِنَّ أَهْلَ الْجَاهِلِيَّةِ كَانُوا يَقُولُونَ: إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَا يَنْخَسِفَانِ إِلَّا لِمَوْتِ عَظِيمٍ مِنْ عُظَمَاءِ أَهْلِ الْأَرْضِ وَإِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَا يَنْخَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلَا لِحَيَاتِهِ وَلَكِنَّهُمَا خَلِيقَتَانِ مِنْ خَلْقِهِ يُحْدِثُ اللَّهُ فِي خَلْقِهِ مَا شَاءَ فَأَيُّهُمَا انْخَسَفَ فَصَلُّوا حَتَّى ينجلي أَو يحدث الله أمرا "
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir kuni quyosh tutilgan holda shoshilib masjidga chiqdilar va quyosh ochilgunicha namoz oʻqidilar. Soʻng: «Albatta, johiliyat ahli quyosh va oy faqat yer ahlining ulugʻlaridan biri oʻlgandagina tutiladi, deb aytar edilar. Vaholanki, quyosh va oy biror kishining oʻlimi yoki hayoti uchun tutilmaydi. Balki ular Allohning maxluqotidan ikki maxluqdir. Alloh Oʻz maxluqotida xohlagan narsasini paydo qiladi. Bas, ulardan qaysi biri tutilsa, quyosh ochilgunicha yoki Alloh biror ish paydo qilgunicha namoz oʻqinglar», dedilar.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир куни қуёш тутилган ҳолда шошилиб масжидга чиқдилар ва қуёш очилгунича намоз ўқидилар. Сўнг: «Албатта, жоҳилият аҳли қуёш ва ой фақат ер аҳлининг улуғларидан бири ўлгандагина тутилади, деб айтар эдилар. Ваҳоланки, қуёш ва ой бирор кишининг ўлими ёки ҳаёти учун тутилмайди. Балки улар Аллоҳнинг махлуқотидан икки махлуқдир. Аллоҳ Ўз махлуқотида хоҳлаган нарсасини пайдо қилади. Бас, улардан қайси бири тутилса, қуёш очилгунича ёки Аллоҳ бирор иш пайдо қилгунича намоз ўқинглар», дедилар.
وَعَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: أُغْمِيَ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَوَاحَةَ فَجَعَلَتْ أُخْتُهُ عَمْرَةُ تبْكي: واجبلاه واكذا واكذا تُعَدِّدُ عَلَيْهِ فَقَالَ حِينَ أَفَاقَ: مَا قُلْتِ شَيْئًا إِلَّا قِيلَ لِي: أَنْتَ كَذَلِكَ؟ زَادَ فِي رِوَايَةٍ فَلَمَّا مَاتَ لَمْ تَبْكِ عَلَيْهِ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo) aytdi:) Abdulloh ibn Ravoha behush boʻ ldi. Singlisi Amra: «Voy togʻim (suyangan tovim)-a! Voy falon-a! Voy falon-a!» deb — unga (yaxshi sifatlarini) sanab — yigʻlay boshladi. U (Ibn Ravoha) oʻ ziga kelganida: «Sen biror narsa demadingki, illo menga: ‹Sen shundaymisan?› deb aytilmagan boʻ lsa (yaʼni har maqtoving haqida soʻroq qilindi)», dedi.(Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Абдуллоҳ ибн Равоҳа беҳуш бў лди. Синглиси Амра: «Вой тоғим (суянган товим)-а! Вой фалон-а! Вой фалон-а!» деб — унга (яхши сифатларини) санаб — йиғлай бошлади. У (Ибн Равоҳа) ў зига келганида: «Сен бирор нарса демадингки, илло менга: ‹Сен шундаймисан?› деб айтилмаган бў лса (яъни ҳар мақтовинг ҳақида сўроқ қилинди)», деди.
وَعَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ اللَّهَ كتب كتابا قبل أَن يخلق السَّمَوَات وَالْأَرْضَ بِأَلْفَيْ عَامٍ أَنْزَلَ مِنْهُ آيَتَيْنِ خَتَمَ بِهِمَا سُورَةَ الْبَقَرَةِ وَلَا تُقْرَآنِ فِي دَارٍ ثَلَاثَ لَيَالٍ فَيَقْرَبَهَا الشَّيْطَانُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَالدَّارِمِيُّ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيب
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Albatta, Alloh osmonlar va yerni yaratishidan ikki ming yil avval bir kitob yozdi va undan ikki oyatni nozil qilib, Baqara surasini ular bilan yakunladi. Bir uyda uch kecha (davomida) ular oʻqilsa, unga shayton yaqinlashmaydi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Албатта, Аллоҳ осмонлар ва ерни яратишидан икки минг йил аввал бир китоб ёзди ва ундан икки оятни нозил қилиб, Бақара сурасини улар билан якунлади. Бир уйда уч кеча (давомида) улар ўқилса, унга шайтон яқинлашмайди», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир.
عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الدُّعَاءُ هُوَ الْعِبَادَةُ» ثُمَّ قَرَأَ: (وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكم)
رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَه
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ: «Duo — aynan ibodatdir», dedilar. Soʻngra: {Robbingiz dedi: ‹Menga duo qilinglar, sizlarga ijobat qilaman. Albatta, Menga ibodat qilishdan kibr qilganlar tez orada xor boʻlgan holda jahannamga kiradilar›} (Gʻofir 60) oyatini tilovat qildilar. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Buni Mansur va Aʼmash Zarrdan rivoyat qilishgan, biz uni faqat Zarrning hadisidan bilamiz. U Zarr ibn Abdulloh al-Hamdoniydir, ishonchli (siqa)dir, Umar ibn Zarrning otasidir.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади, Набий ﷺ: «Дуо — айнан ибодатдир», дедилар. Сўнгра: {Роббингиз деди: ‹Менга дуо қилинглар, сизларга ижобат қиламан. Албатта, Менга ибодат қилишдан кибр қилганлар тез орада хор бўлган ҳолда жаҳаннамга кирадилар›} (Ғофир 60) оятини тиловат қилдилар. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Буни Мансур ва Аъмаш Заррдан ривоят қилишган, биз уни фақат Заррнинг ҳадисидан биламиз. У Зарр ибн Абдуллоҳ ал-Ҳамдонийдир, ишончли (сиқа)дир, Умар ибн Заррнинг отасидир.
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ: حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ ذَرٍّ، عَنْ يُسَيْعَ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: إِنَّ الدُّعَاءَ هُوَ الْعِبَادَةُ، ثُمَّ قَرَأَ: {ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ}.
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi, Nabiy ﷺ: «Duo — aynan ibodatdir», dedilar. Soʻngra: {Robbingiz dedi: ‹Menga duo qilinglar, sizlarga ijobat qilaman. Albatta, Menga ibodat qilishdan kibr qilganlar tez orada xor boʻlgan holda jahannamga kiradilar›} (Gʻofir 60) oyatini tilovat qildilar. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Buni Mansur va Aʼmash Zarrdan rivoyat qilishgan, biz uni faqat Zarrning hadisidan bilamiz. U Zarr ibn Abdulloh al-Hamdoniydir, ishonchli (siqa)dir, Umar ibn Zarrning otasidir.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади, Набий ﷺ: «Дуо — айнан ибодатдир», дедилар. Сўнгра: {Роббингиз деди: ‹Менга дуо қилинглар, сизларга ижобат қиламан. Албатта, Менга ибодат қилишдан кибр қилганлар тез орада хор бўлган ҳолда жаҳаннамга кирадилар›} (Ғофир 60) оятини тиловат қилдилар. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Буни Мансур ва Аъмаш Заррдан ривоят қилишган, биз уни фақат Заррнинг ҳадисидан биламиз. У Зарр ибн Абдуллоҳ ал-Ҳамдонийдир, ишончли (сиқа)дир, Умар ибн Заррнинг отасидир.