حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَالْخُفَّافُ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَتِمُّوا الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ فَوَاللَّهِ إِنِّي لَأَرَاكُمْ مِنْ بَعْدِ ظَهْرِي إِذَا مَا رَكَعْتُمْ وَإِذَا مَا سَجَدْتُمْ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Rukuʼ va sajdani toʻkis bajaringlar! Vallohi, men sizlarni orqamdan — rukuʼ qilganingizda va sajda qilganingizda — koʻrib turaman», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Рукуъ ва саждани тўкис бажаринглар! Валлоҳи, мен сизларни орқамдан — рукуъ қилганингизда ва сажда қилганингизда — кўриб тураман», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وأَسْبَاطٌ قَالَا حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَخَفِّ النَّاسِ صَلَاةً فِي تَمَامٍ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ namozni toʻla (toʻkis) qilgan holda, odamlarning eng yengil namoz oʻquvchisi edilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ намозни тўла (тўкис) қилган ҳолда, одамларнинг энг енгил намоз ўқувчиси эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَجُلًا يَسُوقُ بَدَنَةً فَقَالَ ارْكَبْهَا قَالَ إِنَّهَا بَدَنَةٌ قَالَ ارْكَبْهَا قَالَ أَرْكَبُهَا قَالَ ارْكَبْهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ bir kishini badana haydab ketayotganini koʻrib: «Unga min», dedilar. U: «Bu badana-ku», dedi. U zot: «Unga min», dedilar. U: «Unga minaymi?» dedi. U zot: «Unga min», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ бир кишини бадана ҳайдаб кетаётганини кўриб: «Унга мин», дедилар. У: «Бу бадана-ку», деди. У зот: «Унга мин», дедилар. У: «Унга минайми?» деди. У зот: «Унга мин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُضَحِّي بِكَبْشَيْنِ أَمْلَحَيْنِ يُذَكِّيهِمَا بِيَدِهِ وَيَطَأُ عَلَى صِفَاحِهِمَا وَيَذْكُرُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ikkita oqish qoʻchqorni qurbonlik qilar, ularni oʻz qoʻllari bilan soʻyar, yon tomonlariga oyoqlarini qoʻyar va Alloh azza va jallani zikr qilar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ иккита оқиш қўчқорни қурбонлик қилар, уларни ўз қўллари билан сўяр, ён томонларига оёқларини қўяр ва Аллоҳ азза ва жаллани зикр қилар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَهْطًا مِنْ عُكْلٍ أَوْ عُرَيْنَةَ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ ضَرْعٍ وَلَمْ نَكُنْ أَهْلَ رِيفٍ فَاسْتَوْخَمُوا الْمَدِينَةَ فَأَمَرَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَوْدٍ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَخْرُجُوا فِيهَا فَيَشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا فَقَتَلُوا رَاعِيَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْتَاقُوا الذَّوْدَ وَكَفَرُوا بَعْدَ إِسْلَامِهِمْ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي طَلَبِهِمْ فَأُتِيَ بِهِمْ فَقَطَّعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَرَ أَعْيُنَهُمْ وَتَرَكَهُمْ فِي الْحَرَّةِ حَتَّى مَاتُوا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Ukl yoki Urayna qabilasidan bir necha kishi Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, biz chorvador xalq edik, dehqonchilik ahli emas edik», dedilar. Madinaning havosi ularga yoqmadi. Shunda Rasululloh ﷺ ularga bir toʻda tuya berishni buyurdilar va (shaharning tashqarisiga) chiqib, ularning suti va siydigidan ichishlarini amr qildilar. Ular esa Rasululloh ﷺning choʻponini oʻldirdilar, tuyalarni haydab ketdilar va Islomlaridan keyin kofir boʻldilar. Rasululloh ﷺ ularni izlab (kishi) yubordilar, ular tutib keltirildi. U zot ularning qoʻllari va oyoqlarini kesdilar, koʻzlariga qizigan mix bosdilar va ularni oʻlgunlaricha Harrada tashlab qoʻydilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Укл ёки Урайна қабиласидан бир неча киши Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, биз чорвадор халқ эдик, деҳқончилик аҳли эмас эдик», дедилар. Мадинанинг ҳавоси уларга ёқмади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларга бир тўда туя беришни буюрдилар ва (шаҳарнинг ташқарисига) чиқиб, уларнинг сути ва сийдигидан ичишларини амр қилдилар. Улар эса Расулуллоҳ ﷺнинг чўпонини ўлдирдилар, туяларни ҳайдаб кетдилар ва Исломларидан кейин кофир бўлдилар. Расулуллоҳ ﷺ уларни излаб (киши) юбордилар, улар тутиб келтирилди. У зот уларнинг қўллари ва оёқларини кесдилар, кўзларига қизиган мих босдилар ва уларни ўлгунларича Ҳаррада ташлаб қўйдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ وَمُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا أَرَادَ أَنْ يَكْتُبَ إِلَى نَاسٍ مِنْ هَذِهِ الْأَعَاجِمِ قِيلَ لَهُ إِنَّهُمْ لَا يَقْبَلُونَ كِتَابًا إِلَّا بِخَاتَمٍ قَالَ فَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ نَقْشُهُ وَقَالَ ابْنُ بَكْرٍ وَنَقْشُهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَصِيصِهِ أَوْ بَيَاضِهِ فِي يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shu ajam (arab boʻlmagan)lardan baʼzi kishilarga xat yozmoqchi boʻlganlarida, u zotga: «Ular muhrsiz xatni qabul qilmaydilar», deyildi. Shunda u zot kumushdan uzuk yasattirdilar; uning naqshi — Ibn Bakr aytishicha — «Muhammad Rasululloh» (deb yozilgan) edi. Goʻyo men hozir Rasululloh ﷺning qoʻlida uning yaltirashini yoki oqligini koʻrib turibman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шу ажам (араб бўлмаган)лардан баъзи кишиларга хат ёзмоқчи бўлганларида, у зотга: «Улар муҳрсиз хатни қабул қилмайдилар», дейилди. Шунда у зот кумушдан узук ясаттирдилар; унинг нақши — Ибн Бакр айтишича — «Муҳаммад Расулуллоҳ» (деб ёзилган) эди. Гўё мен ҳозир Расулуллоҳ ﷺнинг қўлида унинг ялтирашини ёки оқлигини кўриб турибман.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَزَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ تَسَحَّرَا فَلَمَّا فَرَغَا مِنْ سُحُورِهِمَا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الصَّلَاةِ فَصَلَّىفَقُلْنَا لِأَنَسٍ كَمْ كَانَ بَيْنَ فَرَاغِهِمَا وَسُحُورِهِمَا وَدُخُولِهِمَا فِي الصَّلَاةِ قَالَ كَانَ قَدْرَ مَا يَقْرَأُ رَجُلٌ خَمْسِينَ آيَةً
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ va Zayd ibn Sobit saharlik qildilar. Saharlikdan boʻshaganlarida, Rasululloh ﷺ namozga turdilar va namoz oʻqidilar. Biz Anasdan: «Ikkalasining saharlikdan boʻshashi bilan namozga kirishlari orasida qancha (vaqt) edi?» deb soʻradik. U: «Bir kishi ellik oyat oʻqiydigan qadar edi», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ва Зайд ибн Собит саҳарлик қилдилар. Саҳарликдан бўшаганларида, Расулуллоҳ ﷺ намозга турдилар ва намоз ўқидилар. Биз Анасдан: «Иккаласининг саҳарликдан бўшаши билан намозга киришлари орасида қанча (вақт) эди?» деб сўрадик. У: «Бир киши эллик оят ўқийдиган қадар эди», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَرَوْحٌ قَالَا حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تُوَاصِلُوا فَقِيلَ إِنَّكَ تُوَاصِلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنِّي لَسْتُ كَأَحَدٍ مِنْكُمْ إِنَّ رَبِّي يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِي
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Visol qilmanglar (roʻzani kechasiga ulamanglar)», dedilar. «Yo Rasululloh, oʻzingiz visol qilasiz-ku», deyildi. U zot: «Men sizlarning biringizga oʻxshamayman. Albatta, Robbim meni taomlantiradi va ichiradi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Висол қилманглар (рўзани кечасига уламанглар)», дедилар. «Ё Расулуллоҳ, ўзингиз висол қиласиз-ку», дейилди. У зот: «Мен сизларнинг бирингизга ўхшамайман. Албатта, Роббим мени таомлантиради ва ичиради», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ وَمُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ يَهُودِيًّا قَتَلَ جَارِيَةً عَلَى أَوْضَاحٍ لَهَا فَقَتَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir yahudiy bir joriyani undagi kumush taqinchoqlari uchun oʻldirdi. Bas, Rasululloh ﷺ uni (qasosga) oʻldirdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир яҳудий бир жорияни ундаги кумуш тақинчоқлари учун ўлдирди. Бас, Расулуллоҳ ﷺ уни (қасосга) ўлдирдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ بِالزَّوْرَاءِ فَأُتِيَ بِإِنَاءٍ فِيهِ مَاءٌ لَا يَغْمُرُ أَصَابِعَهُ فَأَمَرَ أَصْحَابَهُ أَنْ يَتَوَضَّئُوا فَوَضَعَ كَفَّهُ فِي الْمَاءِ فَجَعَلَ الْمَاءُ يَنْبُعُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ وَأَطْرَافِ أَصَابِعِهِ حَتَّى تَوَضَّأَ الْقَوْمُقَالَ فَقُلْتُ لِأَنَسٍ كَمْ كُنْتُمْ قَالَ كُنَّا ثَلَاثَ مِائَةٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Allohning Nabiysi ﷺ az-Zavroda edilar. U zotga barmoqlarini ham gʻarq qilmaydigan suvi bor bir idish keltirildi. U zot sahobalariga tahorat qilishni buyurdilar va kaftlarini suvga qoʻydilar. Shunda suv barmoqlari orasidan va barmoqlarining uchidan otilib chiqa boshladi, hatto qavm tahorat qilib boʻldi. (Roviy) aytdi: Men Anasga: «Sizlar qancha edingiz?» dedim. U: «Biz uch yuz kishi edik», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Аллоҳнинг Набийси ﷺ аз-Заврода эдилар. У зотга бармоқларини ҳам ғарқ қилмайдиган суви бор бир идиш келтирилди. У зот саҳобаларига таҳорат қилишни буюрдилар ва кафтларини сувга қўйдилар. Шунда сув бармоқлари орасидан ва бармоқларининг учидан отилиб чиқа бошлади, ҳатто қавм таҳорат қилиб бўлди. (Ровий) айтди: Мен Анасга: «Сизлар қанча эдингиз?» дедим. У: «Биз уч юз киши эдик», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَا حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْتَقَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيٍّ وَجَعَلَ عِتْقَهَا صَدَاقَهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Safiyya bint Huyayni ozod qildilar va uning ozod qilinishini unga mahr qilib berdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Сафийя бинт Ҳуяйни озод қилдилар ва унинг озод қилинишини унга маҳр қилиб бердилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ فَزَعٌ بِالْمَدِينَةِ فَاسْتَعَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَسًا لَنَا يُقَالُ لَهُ مَنْدُوبٌ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا رَأَيْنَا مِنْ فَزَعٍ وَإِنْ وَجَدْنَاهُ لَبَحْرًاقَالَ حَجَّاجٌ يَعْنِي الْفَرَسَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Madinada bir qoʻrqinch yuz berdi. Shunda Rasululloh ﷺ bizning «Mandub» deb atalgan otimizni ariyat olib (minib) chiqdilar va: «Biz hech qanday qoʻrqinchli narsa koʻrmadik, ammo biz uni dengizdek (chopqir) topdik», dedilar. Hajjoj aytdi: Yaʼni otni (nazarda tutdilar).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мадинада бир қўрқинч юз берди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ бизнинг «Мандуб» деб аталган отимизни арият олиб (миниб) чиқдилар ва: «Биз ҳеч қандай қўрқинчли нарса кўрмадик, аммо биз уни денгиздек (чопқир) топдик», дедилар. Ҳажжож айтди: Яъни отни (назарда тутдилар).
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي قَزَعَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكُنْتُ رَدِيفَ أَبِي طَلْحَةَ قَالَ وَكَانَتْ رُكْبَةُ أَبِي طَلْحَةَ تَكَادُ أَنْ تُصِيبَ رُكْبَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُهِلُّ بِهِمَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men Abu Talhaning ortiga mingashib olgan edim. Abu Talhaning tizzasi Rasululloh ﷺning tizzalariga tegay-tegay der edi. Rasululloh ﷺ ikkalasi (haj va umra) bilan talbiya aytar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Абу Талҳанинг ортига мингашиб олган эдим. Абу Талҳанинг тиззаси Расулуллоҳ ﷺнинг тиззаларига тегай-тегай дер эди. Расулуллоҳ ﷺ иккаласи (ҳаж ва умра) билан талбия айтар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَحَجَّاجٌ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ هِشَامَ بْنَ زَيْدِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَدَخَلْتُ مَعَ جَدِّي أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ دَارَ الْحَكَمِ بْنِ أَيُّوبَ فَإِذَا قَوْمٌ قَدْ نَصَبُوا دَجَاجَةً يَرْمُونَهَا فَقَالَ أَنَسٌ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تُصْبَرَ الْبَهَائِمُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. (Nabirasi Hishom ibn Zayd aytadi:) «Men bobom Anas ibn Molik bilan al-Hakam ibn Ayyubning uyiga kirdim. Qarasam, bir guruh odamlar bir tovuqni (nishon qilib) tiklab olib, unga oʻq otishayotgan ekan.» Shunda Anas: «Rasululloh ﷺ jonivorlarni (nishon qilib) bogʻlab qoʻyishdan qaytardilar», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. (Набираси Ҳишом ибн Зайд айтади:) «Мен бобом Анас ибн Молик билан ал-Ҳакам ибн Айюбнинг уйига кирдим. Қарасам, бир гуруҳ одамлар бир товуқни (нишон қилиб) тиклаб олиб, унга ўқ отишаётган экан.» Шунда Анас: «Расулуллоҳ ﷺ жониворларни (нишон қилиб) боғлаб қўйишдан қайтардилар», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَحَجَّاجٌ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَمَرَرْنَا فَأَنْفَجْنَا أَرْنَبًا بِمَرِّ الظَّهْرَانِ فَسَعَوْا عَلَيْهَا فَلَغَبُوا فَسَعَيْتُ حَتَّى أَدْرَكْتُهَا فَأَتَيْتُ بِهَا أَبَا طَلْحَةَ فَذَبَحَهَا فَبَعَثَ بِوَرِكِهَا أَوْ فَخِذِهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَبِلَهُقَالَ حَجَّاجٌ قُلْتُ لِشُعْبَةَ فَقُلْتُ أَكَلَهُ قَالَ نَعَمْ أَكَلَهُ قَالَ لِي بَعْدُ قَبِلَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: «Biz Marriz-Zahronda (yoʻl) oʻtayotib bir quyonni hurkitib yubordik. (Hamrohlarim) uning ortidan yugurib, holdan toydilar. Men ham yugurib, oxiri uni tutib oldim. Soʻng uni Abu Talhaning oldiga olib keldim. U (quyonni) soʻydi va uning sonini yoki boldirini Rasululloh ﷺ ga yubordi. U zot esa uni qabul qildilar». Hajjoj dedi: Men Shuʼbaga: «Uni yedilarmi?» dedim. U: «Ha, yedilar», dedi. Keyinroq esa menga: «Qabul qildilar», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: «Биз Марриз-Заҳронда (йўл) ўтаётиб бир қуённи ҳуркитиб юбордик. (Ҳамроҳларим) унинг ортидан югуриб, ҳолдан тойдилар. Мен ҳам югуриб, охири уни тутиб олдим. Сўнг уни Абу Талҳанинг олдига олиб келдим. У (қуённи) сўйди ва унинг сонини ёки болдирини Расулуллоҳ ﷺ га юборди. У зот эса уни қабул қилдилар». Ҳажжож деди: Мен Шуъбага: «Уни едиларми?» дедим. У: «Ҳа, едилар», деди. Кейинроқ эса менга: «Қабул қилдилар», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَحَجَّاجٌ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ يَهُودِيًّا قَتَلَ جَارِيَةً عَلَى أَوْضَاحٍ لَهَا قَالَ فَقَتَلَهَا بِحَجَرٍ قَالَ فَجِيءَ بِهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِهَا رَمَقٌ فَقَالَ لَهَا قَتَلَكِ فُلَانٌ فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا أَيْ لَا ثُمَّ قَالَ لَهَا الثَّانِيَةَ فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا أَيْ لَا ثُمَّ سَأَلَهَا الثَّالِثَةَ فَقَالَتْ نَعَمْ وَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا فَقَتَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ حَجَرَيْنِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir yahudiy bir choʻrini undagi kumush taqinchoqlari uchun tosh bilan urib oʻldirdi. (Anas) dedi: U (choʻri) Rasululloh ﷺ huzurlariga olib kelindi, unda hali joni bor edi. U zot unga: «Seni falonchi oʻldirdimi?» dedilar. U boshini chayqab «yoʻq» deb ishora qildi. Soʻng u zot unga ikkinchi marta (savol) berdilar, u yana boshini chayqab «yoʻq» deb ishora qildi. Soʻng u zot uchinchi marta soʻradilar, u: «Ha», dedi va boshi bilan ishora qildi. Shunda Rasululloh ﷺ uni (yahudiyni) ikki tosh orasida oʻldirdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир яҳудий бир чўрини ундаги кумуш тақинчоқлари учун тош билан уриб ўлдирди. (Анас) деди: У (чўри) Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига олиб келинди, унда ҳали жони бор эди. У зот унга: «Сени фалончи ўлдирдими?» дедилар. У бошини чайқаб «йўқ» деб ишора қилди. Сўнг у зот унга иккинчи марта (савол) бердилар, у яна бошини чайқаб «йўқ» деб ишора қилди. Сўнг у зот учинчи марта сўрадилар, у: «Ҳа», деди ва боши билан ишора қилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уни (яҳудийни) икки тош орасида ўлдирдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْأَنْصَارِ إِنَّكُمْ سَتَلْقَوْنَ بَعْدِي أَثَرَةً فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْنِي فَمَوْعِدُكُمْ الْحَوْضُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ansorlarga: «Albatta sizlar mendan keyin (oʻzgalarning) oʻzini ustun qoʻyishiga duch kelasizlar. Bas, menga yoʻliqquningizcha sabr qilinglar. Vaʼdalashgan joyingiz — Havzdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ансорларга: «Албатта сизлар мендан кейин (ўзгаларнинг) ўзини устун қўйишига дуч келасизлар. Бас, менга йўлиққунингизча сабр қилинглар. Ваъдалашган жойингиз — Ҳавздир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُأَنَّ أُمَّهُ حِينَ وَلَدَتْ انْطَلَقُوا بِالصَّبِيِّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُحَنِّكَهُ قَالَ فَإِذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مِرْبَدٍ يَسِمُ غَنَمًاقَالَ شُعْبَةُ وَأَكْبَرُ عِلْمِي أَنَّهُ قَالَ فِي آذَانِهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: onasi tuqqanida bolani Nabiy ﷺ ning oldilariga olib borishdi, u zot (xurmo bilan) tanglayini ishqalashlari uchun. (Anas) dedi: qarasam, Nabiy ﷺ mol qoʻra (mirbad)da qoʻylarga tamgʻa bosayotgan edilar. Shuʼba: «Mening bilishimcha, koʻproq u (Anas): ‹quloqlariga›, deb aytdi», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: онаси туққанида болани Набий ﷺ нинг олдиларига олиб боришди, у зот (хурмо билан) танглайини ишқалашлари учун. (Анас) деди: қарасам, Набий ﷺ мол қўра (мирбад)да қўйларга тамға босаётган эдилар. Шуъба: «Менинг билишимча, кўпроқ у (Анас): ‹қулоқларига›, деб айтди», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا التَّيَّاحِ يَزِيدَ بْنَ حُمَيْدٍ يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَرَكَةُ فِي نَوَاصِي الْخَيْلِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Baraka otlarning peshona sochlaridadir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Барака отларнинг пешона сочларидадир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَبِي ذَرٍّ اسْمَعْ وَأَطِعْ وَلَوْ لِحَبَشِيٍّ كَأَنَّ رَأْسَهُ زَبِيبَةٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Abu Zarga: «Eshit va itoat qil — garchi (amiring) boshi mayizdek habashiy (kishi) boʻlsa ham», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Абу Зарга: «Эшит ва итоат қил — гарчи (амиринг) боши майиздек ҳабаший (киши) бўлса ҳам», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَالِطُنَا حَتَّى إِنْ كَانَ لَيَقُولُ لِأَخٍ لِي يَا أَبَا عُمَيْرٍ مَا فَعَلَ النُّغَيْرُ قَالَ وَكَانَ إِذَا حَضَرَتْ الصَّلَاةُ نَضَحْنَا لَهُ طَرَفَ بِسَاطٍ ثُمَّ أَمَّنَا وَصَفَّنَا خَلْفَهُقَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ إِنَّ أَبَا التَّيَّاحِ بَعْدَمَا كَبِرَ قَالَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى وَلَمْ يَقُلْ صَفَّنَا خَلْفَهُ وَلَا أَمَّنَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ biz bilan aralashib turar edilar, hatto mening bir ukamga: «Ey Abu Umayr, nugʻayr (chumchuqcha) nima qildi?» der edilar. (Anas) dedi: Namoz vaqti kirganida, biz u zot uchun boʻyraning bir chetiga suv separ edik, soʻng u zot bizga imomlik qilar va bizni orqalarida saf qilar edilar. Shuʼba dedi: Soʻng Abu Tayyoh keksayganidan keyin: «Soʻng turib namoz oʻqidilar», dedi va: «bizni orqalarida saf qildilar» hamda «bizga imomlik qildilar», demadi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ биз билан аралашиб турар эдилар, ҳатто менинг бир укамга: «Эй Абу Умайр, нуғайр (чумчуқча) нима қилди?» дер эдилар. (Анас) деди: Намоз вақти кирганида, биз у зот учун бўйранинг бир четига сув сепар эдик, сўнг у зот бизга имомлик қилар ва бизни орқаларида саф қилар эдилар. Шуъба деди: Сўнг Абу Тайёҳ кексайганидан кейин: «Сўнг туриб намоз ўқидилар», деди ва: «бизни орқаларида саф қилдилар» ҳамда «бизга имомлик қилдилар», демади.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُ الْخَلَاءَ فَأَحْمِلُ أَنَا وَغُلَامٌ نَحْوِي إِدَاوَةً مِنْ مَاءٍ وَعَنَزَةً فَيَسْتَنْجِي بِالْمَاءِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hojatxonaga kirardilar; shunda men va mendek (yoshda) bir gʻulom bir idish suv va bir aniza (uchli tayoq) koʻtarar edik; bas, U Zot suv bilan istinjo qilardilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳожатхонага кирардилар; шунда мен ва мендек (ёшда) бир ғулом бир идиш сув ва бир аниза (учли таёқ) кўтарар эдик; бас, У Зот сув билан истинжо қилардилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ زَيْدٍ يَقُولُ سَمِعْتُ أَنَسًا يُحَدِّثُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا يَتَمَنَّى الْمُؤْمِنُ أَوْ قَالَ أَحَدُكُمْ الْمَوْتَ فَإِنْ كَانَ لَا بُدَّ فَاعِلًا فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مَا كَانَتْ الْحَيَاةُ خَيْرًا لِي وَتَوَفَّنِي مَا كَانَتْ الْوَفَاةُ خَيْرًا لِي
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi. U zot: «Moʻmin — yoki: sizlardan biringiz — oʻlimni tilamasin. Agar (buni qilish) muqarrar boʻlsa, u: ‹Allohim, hayot men uchun yaxshi boʻlsa, meni tirik qoldirgin; vafot men uchun yaxshi boʻlsa, meni vafot ettirgin›, desin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилади. У зот: «Мўмин — ёки: сизлардан бирингиз — ўлимни тиламасин. Агар (буни қилиш) муқаррар бўлса, у: ‹Аллоҳим, ҳаёт мен учун яхши бўлса, мени тирик қолдиргин; вафот мен учун яхши бўлса, мени вафот эттиргин›, десин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ ابْنُ أُخْتِ الْقَوْمِ مِنْهُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi. U zot: «Bir qavmning jiyani ulardandir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилади. У зот: «Бир қавмнинг жияни улардандир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ اللَّهُمَّ لَا عَيْشَ إِلَّا عَيْشُ الْآخِرَهْ قَالَ شُعْبَةُ أَوْ قَالَ اللَّهُمَّ إِنَّ الْعَيْشَ عَيْشُ الْآخِرَهْفَأَصْلِحْ الْأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَهْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi. U zot: «Allohim! Oxirat hayotidan boshqa (haqiqiy) hayot yoʻq», dedilar. Shuʼba dedi: yoki: «Allohim! Haqiqiy hayot — oxirat hayotidir. Bas, ansorlar va muhojirlarning ahvolini isloh qilgin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилади. У зот: «Аллоҳим! Охират ҳаётидан бошқа (ҳақиқий) ҳаёт йўқ», дедилар. Шуъба деди: ёки: «Аллоҳим! Ҳақиқий ҳаёт — охират ҳаётидир. Бас, ансорлар ва муҳожирларнинг аҳволини ислоҳ қилгин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ خَالِدٍ عَمَّنْ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَجَدَ رُئِيَ أَوْ رَأَيْتُ بَيَاضَ إِبِطَيْهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ sajda qilganlarida, u zotning qoʻltiqlarining oqligi koʻrinar edi — yoki: men u zotning qoʻltiqlari oqligini koʻrar edim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сажда қилганларида, у зотнинг қўлтиқларининг оқлиги кўринар эди — ёки: мен у зотнинг қўлтиқлари оқлигини кўрар эдим.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُمَا أَوْلَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِهِ أَكْثَرَ أَوْ أَفْضَلَ مِمَّا أَوْلَمَ عَلَى زَيْنَبَفَقَالَ ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ فَمَا أَوْلَمَ قَالَ أَطْعَمَهُمْ خُبْزًا وَلَحْمًا حَتَّى تَرَكُوهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻz ayollaridan birortasiga Zaynabga qilgandan koʻproq yoki afzalroq valima qilmadilar. Shunda Sobit al-Bunoniy: «(U zot) nima bilan valima qildilar?» dedi. (Anas): «(U zot) ularni shu qadar non va goʻsht bilan toʻydirdilarki, hatto (toʻyib) uni tashlab ketishdi», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўз аёлларидан бирортасига Зайнабга қилгандан кўпроқ ёки афзалроқ валима қилмадилар. Шунда Собит ал-Буноний: «(У зот) нима билан валима қилдилар?» деди. (Анас): «(У зот) уларни шу қадар нон ва гўшт билан тўйдирдиларки, ҳатто (тўйиб) уни ташлаб кетишди», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ ثَابِتٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَكَانَ يَنْعَتُ لَنَا صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ قُلْنَا قَدْ نَسِيَ مِنْ طُولِ مَا يَقُومُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U bizga Rasululloh ﷺ ning namozlarini taʼriflab berar, soʻng turib namoz oʻqir edi. Rukuʼdan boshini koʻtarganida esa, uzoq turgani sababli biz: «Unutibdi», deb oʻylar edik.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У бизга Расулуллоҳ ﷺ нинг намозларини таърифлаб берар, сўнг туриб намоз ўқир эди. Рукуъдан бошини кўтарганида эса, узоқ тургани сабабли биз: «Унутибди», деб ўйлар эдик.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ ثَابِتٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسِيرُ وَحَادٍ يَحْدُو بِنِسَائِهِ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ قَدْ تَنَحَّى بِهِنَّ قَالَ فَقَالَ يَا أَنْجَشَةُ وَيْحَكَ ارْفُقْ بِالْقَوَارِيرِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ yurib borayotganlarida, bir haydovchi u zotning ayollarini (tuyalarini) hido aytib haydab borardi. Shunda Rasululloh ﷺ kulib yubordilar, chunki u (haydovchi) ularni (tez) olib ketib qolgan edi. (Anas) dedi: U zot: «Ey Anjasha, holingga voy, shishalarga muloyim boʻl!» dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ юриб бораётганларида, бир ҳайдовчи у зотнинг аёлларини (туяларини) ҳидо айтиб ҳайдаб борарди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ кулиб юбордилар, чунки у (ҳайдовчи) уларни (тез) олиб кетиб қолган эди. (Анас) деди: У зот: «Эй Анжаша, ҳолингга вой, шишаларга мулойим бўл!» дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَتَى السَّاعَةُ فَقَالَ مَا أَعْدَدْتَ لَهَا فَقَالَ مَا أَعْدَدْتُ لَهَا مِنْ كَثِيرِ صَلَاةٍ وَلَا صَوْمٍ وَلَا صَدَقَةٍ إِلَّا أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَالَ أَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Nabiy ﷺ dan: «Qiyomat qachon?» deb soʻradi. U zot: «Sen unga nima tayyorlading?» dedilar. U: «Men unga koʻp namoz, roʻza va sadaqa tayyorlaganim yoʻq; faqat men Alloh va Uning Rasulini sevaman», dedi. U zot: «Sen oʻzing sevgan (zot) bilan birgasan», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши Набий ﷺ дан: «Қиёмат қачон?» деб сўради. У зот: «Сен унга нима тайёрладинг?» дедилар. У: «Мен унга кўп намоз, рўза ва садақа тайёрлаганим йўқ; фақат мен Аллоҳ ва Унинг Расулини севаман», деди. У зот: «Сен ўзинг севган (зот) билан биргасан», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ عَتَّابًا مَوْلَى ابْنِ هُرْمُزَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُبَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِي هَذِهِ يَعْنِي الْيُمْنَى عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فِيمَا اسْتَطَعْتُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ga mana shu qoʻlim bilan — yaʼni oʻng qoʻlim bilan — qurbim yetgan narsada eshitish va itoat qilishga bayʼat berdim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ га мана шу қўлим билан — яъни ўнг қўлим билан — қурбим етган нарсада эшитиш ва итоат қилишга байъат бердим.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ وَهَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَتَّابٍ وَقَالَ هَاشِمٌ مَوْلَى بَنِي هُرْمُزَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُلَوْلَا أَنْ أَخْشَى أَنْ أُخْطِئَ لَحَدَّثْتُكُمْ بِأَشْيَاءَ سَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكِنَّهُ قَالَ مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ قَالَ هَاشِمٌ قَالَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ سَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Attob aytdi: Men Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning shunday deyayotganini eshitdim: «Agar xato qilishimdan qoʻrqmaganimda edi, sizlarga Rasululloh ﷺ dan eshitgan narsalarni aytib berardim. Lekin u zot: ‹Kim menga ataylab yolgʻon nisbat bersa, doʻzaxdan oʻrnini hozirlab olaversin›, dedilar». Hoshim dedi: Buni Rasululloh ﷺ aytdilar — yoki: men buni Rasululloh ﷺ dan eshitdim.Аттоб айтди: Мен Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деяётганини эшитдим: «Агар хато қилишимдан қўрқмаганимда эди, сизларга Расулуллоҳ ﷺ дан эшитган нарсаларни айтиб берардим. Лекин у зот: ‹Ким менга атайлаб ёлғон нисбат берса, дўзахдан ўрнини ҳозирлаб олаверсин›, дедилар». Ҳошим деди: Буни Расулуллоҳ ﷺ айтдилар — ёки: мен буни Расулуллоҳ ﷺ дан эшитдим.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ طَعْمَ الْإِيمَانِ مَنْ كَانَ يُحِبُّ الْمَرْءَ لَا يُحِبُّهُ إِلَّا لِلَّهِ وَمَنْ كَانَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا وَمَنْ كَانَ أَنْ يُلْقَى فِي النَّارِ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ أَنْ يَرْجِعَ فِي الْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Uch narsa kimda boʻlsa, u iymon taʼmini topadi: kishini faqat Alloh uchun sevish; Alloh va Uning Rasuli unga oʻzgalardan koʻra sevimliroq boʻlishi; Alloh oʻzini kufrdan qutqargandan soʻng, yana kufrga qaytgandan koʻra oʻtga tashlanishi unga sevimliroq boʻlishi.»Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Уч нарса кимда бўлса, у иймон таъмини топади: кишини фақат Аллоҳ учун севиш; Аллоҳ ва Унинг Расули унга ўзгалардан кўра севимлироқ бўлиши; Аллоҳ ўзини куфрдан қутқаргандан сўнг, яна куфрга қайтгандан кўра ўтга ташланиши унга севимлироқ бўлиши.»
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَجَمَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْأَنْصَارَ فَقَالَ أَفِيكُمْ أَحَدٌ مِنْ غَيْرِكُمْ قَالُوا لَا إِلَّا ابْنَ أُخْتٍ لَنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْنُ أُخْتِ الْقَوْمِ مِنْهُمْ قَالَ حَجَّاجٌ أَوْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ فَقَالَ إِنَّ قُرَيْشًا حَدِيثُ عَهْدٍ بِجَاهِلِيَّةٍ وَمُصِيبَةٍ وَإِنِّي أَرَدْتُ أَنْ أَجْبُرَهُمْ وَأَتَأَلَّفَهُمْ أَمَا تَرْضَوْنَ أَنْ يَرْجِعَ النَّاسُ بِالدُّنْيَا وَتَرْجِعُونَ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى بُيُوتِكُمْ لَوْ سَلَكَ النَّاسُ وَادِيًا وَسَلَكَتْ الْأَنْصَارُ شِعْبًا لَسَلَكْتُ شِعْبَ الْأَنْصَارِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فَأَرَدْتُ أَنْ أَتَأَلَّفَهُمْ وَأَجْبُرَهُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ansorlarni toʻplab: «Oranglarda oʻzlaringizdan boʻlmagan biror kishi bormi?» dedilar. Ular: «Yoʻq, faqat bizning bir jiyanimiz bor», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Bir qavmning jiyani ulardandir», dedilar. Hajjoj: «yoki: oʻzlaridandir», dedi. Soʻng u zot: «Quraysh johiliyat va musibatni endigina tashlagan kishilardir. Men ularning koʻnglini koʻtarmoqchi va (Islomga) jalb qilmoqchiman. Odamlar dunyo (mollari) bilan, sizlar esa Rasululloh bilan uy-joylaringizga qaytishingizdan rozi boʻlmaysizlarmi? Agar odamlar bir vodiydan, ansorlar esa bir soʻqmoqdan yursalar, men albatta ansorlarning soʻqmogʻidan yurar edim», dedilar. (Boshqa rivoyatda) shu maʼno zikr qilindi, faqat unda: «Men ularni (Islomga) jalb qilmoqchi va koʻnglini koʻtarmoqchi boʻldim», deyildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ансорларни тўплаб: «Орангларда ўзларингиздан бўлмаган бирор киши борми?» дедилар. Улар: «Йўқ, фақат бизнинг бир жиянимиз бор», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Бир қавмнинг жияни улардандир», дедилар. Ҳажжож: «ёки: ўзларидандир», деди. Сўнг у зот: «Қурайш жоҳилият ва мусибатни эндигина ташлаган кишилардир. Мен уларнинг кўнглини кўтармоқчи ва (Исломга) жалб қилмоқчиман. Одамлар дунё (моллари) билан, сизлар эса Расулуллоҳ билан уй-жойларингизга қайтишингиздан рози бўлмайсизларми? Агар одамлар бир водийдан, ансорлар эса бир сўқмоқдан юрсалар, мен албатта ансорларнинг сўқмоғидан юрар эдим», дедилар. (Бошқа ривоятда) шу маъно зикр қилинди, фақат унда: «Мен уларни (Исломга) жалб қилмоқчи ва кўнглини кўтармоқчи бўлдим», дейилди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنَّ الْعَيْشَ عَيْشُ الْآخِرَهْ قَالَ شُعْبَةُ أَوْ قَالَ اللَّهُمَّ لَا عَيْشَ إِلَّا عَيْشُ الْآخِرَهْفَأَكْرِمْ الْأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَهْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohim! Haqiqiy hayot oxirat hayotidir», — der edilar. Shuʼba dedi: yoki: «Allohim! Oxirat hayotidan boshqa (haqiqiy) hayot yoʻq, bas, ansorlarni va muhojirlarni izzatli qilgin», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳим! Ҳақиқий ҳаёт охират ҳаётидир», — дер эдилар. Шуъба деди: ёки: «Аллоҳим! Охират ҳаётидан бошқа (ҳақиқий) ҳаёт йўқ, бас, ансорларни ва муҳожирларни иззатли қилгин», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَجَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ مَا أَعْدَدْتَ لَهَا قَالَ حُبَّ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولِهِ قَالَ أَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir aʼrobiy Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib: «Qiyomat qachon?» dedi. U zot: «Sen unga nima tayyorlading?» dedilar. U: «Alloh azza va jalla hamda Uning Rasulining muhabbatini», dedi. U zot: «Sen oʻzing sevgan (zot) bilan birgasan», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аъробий Набий ﷺ нинг олдиларига келиб: «Қиёмат қачон?» деди. У зот: «Сен унга нима тайёрладинг?» дедилар. У: «Аллоҳ азза ва жалла ҳамда Унинг Расулининг муҳаббатини», деди. У зот: «Сен ўзинг севган (зот) билан биргасан», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ نَبِيٍّ إِلَّا وَقَدْ أَنْذَرَ أُمَّتَهُ الْأَعْوَرَ الْكَذَّابَ أَلَا إِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَفَرَ قَالَ حَجَّاجٌ كَافِرٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Hech bir nabiy boʻlmaganki, oʻz ummatini krivoʻz (bir koʻzi koʻr) yolgʻonchidan ogohlantirmagan boʻlsin. Ogoh boʻlinglar, albatta, u krivoʻzdir, Robbingiz esa krivoʻz emasdir. Uning ikki koʻzi orasida ‹k-f-r› (kofir) deb yozib qoʻyilgandir», dedilar. Hajjoj: «kofir (deb yozilgan)», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳеч бир набий бўлмаганки, ўз умматини кривўз (бир кўзи кўр) ёлғончидан огоҳлантирмаган бўлсин. Огоҳ бўлинглар, албатта, у кривўздир, Роббингиз эса кривўз эмасдир. Унинг икки кўзи орасида ‹к-ф-р› (кофир) деб ёзиб қўйилгандир», дедилар. Ҳажжож: «кофир (деб ёзилган)», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يُحَدِّثُعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَا مِنْ أَحَدٍ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ يُحِبُّ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا وَإِنَّ لَهُ مَا عَلَى الْأَرْضِ مِنْ شَيْءٍ غَيْرَ الشَّهِيدِ فَإِنَّهُ يَتَمَنَّى أَنْ يَرْجِعَ فَيُقْتَلَ عَشْرَ مَرَّاتٍ لِمَا يَرَى مِنْ الْكَرَامَةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Jannatga kirgan hech bir kishi — yer yuzidagi barcha narsa unga berilsa ham — dunyoga qaytishni istamaydi, shahiddan boshqasi (bundan mustasno). Chunki u koʻrgan ikrom (ulugʻlik) sababli, dunyoga qaytib, oʻn marta oʻldirilishni orzu qiladi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Жаннатга кирган ҳеч бир киши — ер юзидаги барча нарса унга берилса ҳам — дунёга қайтишни истамайди, шаҳиддан бошқаси (бундан мустасно). Чунки у кўрган икром (улуғлик) сабабли, дунёга қайтиб, ўн марта ўлдирилишни орзу қилади», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِنْ الْخَيْرِ مَا يَزِنُ شَعِيرَةً أَخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِنْ الْخَيْرِ مَا يَزِنُ ذَرَّةً أَخْرِجُوا مِنْ النَّارِ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِنْ الْخَيْرِ مَا يَزِنُ بُرَّةً
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Doʻzaxdan ‹Lo ilaha illalloh› degan va qalbida arpa donasi ogʻirligicha yaxshilik boʻlgan kishini chiqaringlar! Doʻzaxdan ‹Lo ilaha illalloh› degan va qalbida zarra ogʻirligicha yaxshilik boʻlgan kishini chiqaringlar! Doʻzaxdan ‹Lo ilaha illalloh› degan va qalbida bugʻdoy donasi ogʻirligicha yaxshilik boʻlgan kishini chiqaringlar!» dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дўзахдан ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› деган ва қалбида арпа донаси оғирлигича яхшилик бўлган кишини чиқаринглар! Дўзахдан ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› деган ва қалбида зарра оғирлигича яхшилик бўлган кишини чиқаринглар! Дўзахдан ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› деган ва қалбида буғдой донаси оғирлигича яхшилик бўлган кишини чиқаринглар!» дедилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ وَيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَا أَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَخَفِّ النَّاسِ صَلَاةً فِي تَمَامٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ namozni toʻkis (mukammal) qilgan holda, odamlarning eng yengil namoz oʻqiydiganlaridan edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ намозни тўкис (мукаммал) қилган ҳолда, одамларнинг энг енгил намоз ўқийдиганларидан эдилар.