حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الصَّغِيرَاءِ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ كَانَ عِنْدَنَا سَعَةٌ لَهَدَمْتُ الْكَعْبَةَ وَلَبَنَيْتُهَا وَلَجَعَلْتُ لَهَا بَابَيْنِ بَابًا يَدْخُلُ النَّاسُ مِنْهُ وَبَابًا يَخْرُجُونَ مِنْهُقَالَتْ فَلَمَّا وَلِيَ ابْنُ الزُّبَيْرِ هَدَمَهَا فَجَعَلَ لَهَا بَابَيْنِ قَالَتْ فَكَانَتْ كَذَلِكَ فَلَمَّا ظَهَرَ الْحَجَّاجُ عَلَيْهِ هَدَمَهَا وَأَعَادَ بِنَاءَهَا الْأَوَّلَ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Agar bizda kengchilik boʻlganida, Kaʼbani buzib, uni qayta qurar va unga ikkita eshik — odamlar kiradigan bir eshik va chiqadigan bir eshik qilar edim», dedilar. U aytdi: Ibn Zubayr hokim boʻlganida uni buzib, unga ikkita eshik qildi. U aytdi: U shundayligicha turdi; Hajjoj undan gʻolib kelganda esa uni buzib, avvalgi qurilishiga qaytardi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар бизда кенгчилик бўлганида, Каъбани бузиб, уни қайта қурар ва унга иккита эшик — одамлар кирадиган бир эшик ва чиқадиган бир эшик қилар эдим», дедилар. У айтди: Ибн Зубайр ҳоким бўлганида уни бузиб, унга иккита эшик қилди. У айтди: У шундайлигича турди; Ҳажжож ундан ғолиб келганда эса уни бузиб, аввалги қурилишига қайтарди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْأَقْمَرِ عَنْ أَبِي حُذَيْفَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا حَكَتْ امْرَأَةً فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أُحِبُّ أَنِّي حَكَيْتُ أَحَدًا وَأَنَّ لِي كَذَا وَكَذَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u bir ayolni taqlid qilib koʻrsatdi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Menga mol-dunyo berilsa ham, birovni (kamsitib) taqlid qilib koʻrsatishimni yoqtirmayman», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у бир аёлни тақлид қилиб кўрсатди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Менга мол-дунё берилса ҳам, бировни (камситиб) тақлид қилиб кўрсатишимни ёқтирмайман», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حَبِيبٍ يَعْنِي ابْنَ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسُرِقَ لِي ثَوْبٌ فَجَعَلْتُ أَدْعُو عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُسَبِّخِي عَنْهُ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Mening bir kiyimim oʻgʻirlandi va men (oʻgʻriga) qargʻish qila boshladim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Undan (gunohini) yengillatma», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Менинг бир кийимим ўғирланди ва мен (ўғрига) қарғиш қила бошладим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ундан (гуноҳини) енгиллатма», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ مَرَّةً أُخْرَى قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهُ سُرِقَ ثَوْبٌ لَهَا فَدَعَتْ عَلَى صَاحِبِهَا فَقَالَ لَا تُسَبِّخِي عَنْهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, uning bir kiyimi oʻgʻirlandi va u kiyimning oʻgʻrisiga qargʻish qildi. Shunda u zot ﷺ: «Undan (gunohini) yengillatma», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, унинг бир кийими ўғирланди ва у кийимнинг ўғрисига қарғиш қилди. Шунда у зот ﷺ: «Ундан (гуноҳини) енгиллатма», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ أَبِي النُّجُودِ عَنْ زِرٍّ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دِينَارًا وَلَا دِرْهَمًا وَلَا عَبْدًا وَلَا أَمَةً وَلَا شَاةً وَلَا بَعِيرًا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ na bir dinor, na bir dirham, na bir qul, na bir choʻri, na bir qoʻy, na bir tuya qoldirdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ на бир динор, на бир дирҳам, на бир қул, на бир чўри, на бир қўй, на бир туя қолдирдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ الْأَصْبَهَانِيِّ عَنْ مُجَاهِدِ بْنِ وَرْدَانَ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ مَوْلًى لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَعَ مِنْ نَخْلَةٍ فَمَاتَ وَتَرَكَ شَيْئًا وَلَمْ يَدَعْ وَلَدًا وَلَا حَمِيمًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطُوا مِيرَاثَهُ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ قَرْيَتِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺning ozod qilingan bir quli xurmo daraxtidan yiqilib vafot etdi. U mol qoldirib ketdi, ammo na farzandi, na yaqin qarindoshi bor edi. Shunda Paygʻambar ﷺ: «Uning merosini qishlogʻi ahlidan boʻlgan bir kishiga beringlar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺнинг озод қилинган бир қули хурмо дарахтидан йиқилиб вафот этди. У мол қолдириб кетди, аммо на фарзанди, на яқин қариндоши бор эди. Шунда Пайғамбар ﷺ: «Унинг меросини қишлоғи аҳлидан бўлган бир кишига беринглар», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ جَابِرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْحَائِضُ تَقْضِي الْمَنَاسِكَ كُلَّهَا إِلَّا الطَّوَافَ بِالْبَيْتِ
Oisha (roziyallohu anho)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Hayzli ayol Baytni tavof qilishdan boshqa barcha manosiklarni ado etadi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Ҳайзли аёл Байтни тавоф қилишдан бошқа барча маносикларни адо этади», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِي وَهُوَ قَرِيرُ الْعَيْنِ طَيِّبُ النَّفْسِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَيَّ وَهُوَ حَزِينٌ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ خَرَجْتَ مِنْ عِنْدِي وَأَنْتَ قَرِيرُ الْعَيْنِ طَيِّبُ النَّفْسِ وَرَجَعْتَ وَأَنْتَ حَزِينٌ فَقَالَ إِنِّي دَخَلْتُ الْكَعْبَةَ وَوَدِدْتُ أَنِّي لَمْ أَكُنْ فَعَلْتُ إِنِّي أَخَافُ أَنْ أَكُونَ أَتْعَبْتُ أُمَّتِي مِنْ بَعْدِي
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ mening oldimdan xursand, koʻzlari quvongan va koʻngli xush holda chiqib ketdilar, soʻng gʻamgin holda oldimga qaytdilar. Men: «Yo Rasululloh, oldimdan koʻzlaringiz quvongan holda chiqib ketgan edingiz, gʻamgin holda qaytdingiz?» dedim. Shunda u zot: «Men Kaʼba ichiga kirdim va buni qilmaganimni orzu qildim. Chunki men bu bilan ummatimni oʻzimdan keyin mashaqqatga solib qoʻyishimdan qoʻrqaman», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ менинг олдимдан хурсанд, кўзлари қувонган ва кўнгли хуш ҳолда чиқиб кетдилар, сўнг ғамгин ҳолда олдимга қайтдилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, олдимдан кўзларингиз қувонган ҳолда чиқиб кетган эдингиз, ғамгин ҳолда қайтдингиз?» дедим. Шунда у зот: «Мен Каъба ичига кирдим ва буни қилмаганимни орзу қилдим. Чунки мен бу билан умматимни ўзимдан кейин машаққатга солиб қўйишимдан қўрқаман», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّقُوا النَّارَ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Doʻzaxdan — bir boʻlak xurmo bilan boʻlsa ham — saqlaninglar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дўзахдан — бир бўлак хурмо билан бўлса ҳам — сақланинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ حَبِيبٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تُصَلِّي الْمُسْتَحَاضَةُ وَإِنْ قَطَرَ الدَّمُ عَلَى الْحَصِيرِ
Oisha (roziyallohu anho)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Istihozali ayol, garchi boʻyraga qon tomsa ham, namoz oʻqiydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Истиҳозали аёл, гарчи бўйрага қон томса ҳам, намоз ўқийди», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ شَيْبَةَ عَنْ طَلْقِ بْنِ حَبِيبٍ عَنِ ابْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشْرٌ مِنْ الْفِطْرَةِ قَصُّ الشَّارِبِ وَإِعْفَاءُ اللِّحْيَةِ وَالسِّوَاكُ وَاسْتِنْشَاقٌ بِالْمَاءِ وَقَصُّ الْأَظْفَارِ وَغَسْلُ الْبَرَاجِمِ وَنَتْفُ الْإِبْطِ وَحَلْقُ الْعَانَةِ وَانْتِقَاصُ الْمَاءِ يَعْنِي الِاسْتِنْجَاءَقَالَ زَكَرِيَّا قَالَ مُصْعَبٌ وَنَسِيتُ الْعَاشِرَةَ إِلَّا أَنْ تَكُونَ الْمَضْمَضَةَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oʻnta narsa fitratdandir: moʻylovni qirqish, soqolni qoʻyib yuborish, misvok qilish, burunga suv tortish, tirnoqlarni olish, barmoq boʻgʻimlarini yuvish, qoʻltiq tuklarini yulish, avrat sochlarini qirish, suv bilan tozalanish», dedilar — bu istinjoni bildiradi. Zakariyo aytdi: Musʼab: «Oʻninchisini unutdim, magar ogʻizni chayish boʻlsa kerak», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ўнта нарса фитратдандир: мўйловни қирқиш, соқолни қўйиб юбориш, мисвок қилиш, бурунга сув тортиш, тирноқларни олиш, бармоқ бўғимларини ювиш, қўлтиқ тукларини юлиш, аврат сочларини қириш, сув билан тозаланиш», дедилар — бу истинжони билдиради. Закариё айтди: Мусъаб: «Ўнинчисини унутдим, магар оғизни чайиш бўлса керак», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ وَسُفْيَانُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا كُنْتُ أَلْقَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ السَّحَرِ إِلَّا وَهُوَ عِنْدِي نَائِمًا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Kechaning oxirgi qismida Nabiy ﷺni doim yonimda uxlab yotgan holda koʻrardim.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Кечанинг охирги қисмида Набий ﷺни доим ёнимда ухлаб ётган ҳолда кўрардим.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سُوَيْدٍ الثَّقَفِيُّ عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ طَلْحَةَ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكُنَّ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجْنَ مَعَهُ عَلَيْهِنَّ الضِّمَادُ يَغْتَسِلْنَ فِيهِ وَيَعْرَقْنَ لَا يَنْهَاهُنَّ عَنْهُ مُحِلَّاتٍ وَلَا مُحْرِمَاتٍ
Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Nabiy ﷺning ayollari u zot bilan birga chiqar edilar, ustlarida zimod (xushbuy surtilgan bogʻlam) boʻlar, ular u bilan gʻusl qilar va terlar edilar. U zot ularni bundan — na ehromsiz, na ehromli holatlarida — qaytarmas edilar.Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Набий ﷺнинг аёллари у зот билан бирга чиқар эдилар, устларида зимод (хушбуй суртилган боғлам) бўлар, улар у билан ғусл қилар ва терлар эдилар. У зот уларни бундан — на эҳромсиз, на эҳромли ҳолатларида — қайтармас эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ خَالِدِ بْنِ أَبِي الصَّلْتِ عَنْ عِرَاكٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ فَعَلُوهَا اسْتَقْبَلُوا بِمَقْعَدَتِي الْقِبْلَةَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Menimcha, ular buni qilishgan. Mening oʻrindigʻimni qiblaga qaratib qoʻyinglar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менимча, улар буни қилишган. Менинг ўриндиғимни қиблага қаратиб қўйинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا طَلْحَةُ بْنُ يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ سَمِعَهُ مِنْهُ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى وَعَلَيْهِ مِرْطٌ بَعْضُهُ عَلَيْهَا وَهِيَ حَائِضٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ namoz oʻqidilar, ustlarida bir mirt (jun choyshab) boʻlib, uning bir qismi hayzli boʻlgan Oishaning ustida edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ намоз ўқидилар, устларида бир мирт (жун чойшаб) бўлиб, унинг бир қисми ҳайзли бўлган Оишанинг устида эди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنِ الْمِقْدَامِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَأَى نَاشِئًا احْمَرَّ وَجْهُهُ فَإِذَا مَطَرَتْ قَالَ اللَّهُمَّ صَيِّبًا هَنِيئًا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Nabiy ﷺ (ufqda) koʻtarilayotgan bulutni koʻrsalar, yuzlari qizarib ketardi; yomgʻir yoqqanda esa: «Allohim, foydali, yoqimli yomgʻir qilgin», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Набий ﷺ (уфқда) кўтарилаётган булутни кўрсалар, юзлари қизариб кетарди; ёмғир ёққанда эса: «Аллоҳим, фойдали, ёқимли ёмғир қилгин», дер эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا أَيْمَنُ بْنُ نَابِلٍ عَنِ امْرَأَةٍ مِنْ قُرَيْشٍ يُقَالُ لَهَا أُمُّ كُلْثُومٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْكُمْ بِالْبَغِيضِ النَّافِعِ التَّلْبِينِ يَعْنِي الْحَسْوَ قَالَتْ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اشْتَكَى أَحَدٌ مِنْ أَهْلِهِ لَمْ تَزَلْ الْبُرْمَةُ عَلَى النَّارِ حَتَّى يَلْقَى أَحَدَ طَرَفَيْهِ يَعْنِي يَبْرَأَ أَوْ يَمُوتَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yoqmasa-da, foydali boʻlgan talbinani, yaʼni shoʻrvani yeyishni oʻzingizga lozim tuting», dedilar. Rasululloh ﷺning ahllaridan birortasi kasal boʻlsa, ikki holatning biri, yaʼni tuzalishi yoki vafot etishi yuz bermaguncha, qozon oʻchoqdan tushmas edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ёқмаса-да, фойдали бўлган талбинани, яъни шўрвани ейишни ўзингизга лозим тутинг», дедилар. Расулуллоҳ ﷺнинг аҳлларидан бирортаси касал бўлса, икки ҳолатнинг бири, яъни тузалиши ёки вафот этиши юз бермагунча, қозон ўчоқдан тушмас эди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عُقَيْلٍ عَنْ بُهَيَّةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْكُمْ بِالْحَبَّةِ السَّوْدَاءِ فَإِنَّ فِيهَا شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِلَّا السَّامَ يَعْنِي الْمَوْتَ وَالْحَبَّةُ السَّوْدَاءُ الشُّونِيزُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sedanani yeyishni oʻzingizga lozim tuting, zero unda oʻlimdan boshqa har bir dardga shifo bordir», dedilar. Qora dona — bu shunizdir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Седанани ейишни ўзингизга лозим тутинг, зеро унда ўлимдан бошқа ҳар бир дардга шифо бордир», дедилар. Қора дона — бу шуниздир.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَمِسْعَرٌ عَنْ مَعْبَدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهَا أَنْ تَسْتَرْقِيَ مِنْ الْعَيْنِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ unga koʻz tegishidan ruqya qildirishni buyurdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ унга кўз тегишидан руқя қилдиришни буюрдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَسَمِعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يَقْرَأُ آيَةً فَقَالَ رَحِمَهُ اللَّهُ لَقَدْ ذَكَّرَنِي آيَةً كُنْتُ أُنْسِيتُهَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kishining oyat oʻqiyotganini eshitdilar va: «Alloh unga rahm qilsin! U menga oʻzim unutgan bir oyatni eslatdi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир кишининг оят ўқиётганини эшитдилар ва: «Аллоҳ унга раҳм қилсин! У менга ўзим унутган бир оятни эслатди», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ بُرْدٍ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ نُسَيٍّ عَنْ غُضَيْفِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَائِشَةَقَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُبَّمَا أَوْتَرَ قَبْلَ أَنْ يَنَامَ وَرُبَّمَا أَوْتَرَ بَعْدَ أَنْ يَنَامَ وَرُبَّمَا اغْتَسَلَ قَبْلَ أَنْ يَنَامَ وَرُبَّمَا نَامَ قَبْلَ أَنْ يَغْتَسِلَ مِنْ الْجَنَابَةِ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Nabiy ﷺ baʼzan uxlashdan oldin vitr oʻqir, baʼzan uyqudan keyin vitr oʻqir edilar; baʼzan uxlashdan oldin gʻusl qilar, baʼzan esa janobatdan gʻusl qilishdan oldin uxlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Набий ﷺ баъзан ухлашдан олдин витр ўқир, баъзан уйқудан кейин витр ўқир эдилар; баъзан ухлашдан олдин ғусл қилар, баъзан эса жанобатдан ғусл қилишдан олдин ухлар эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ عَلِيٍّ يَعْنِي ابْنَ مُبَارَكٍ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي الرَّكْعَتَيْنِ بَيْنَ الْأَذَانِ وَالْإِقَامَةِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ azon bilan iqoma orasida ikki rakaat namoz oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ азон билан иқома орасида икки ракаат намоз ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا الرَّضَاعَةُ مِنْ الْمَجَاعَةِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «(Mahramlik hosil qiladigan) emizish faqat ochlikni qondiradigan emizishdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «(Маҳрамлик ҳосил қиладиган) эмизиш фақат очликни қондирадиган эмизишдир», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ شِمْرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ وَثَّابٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا رَكِبَتْ جَمَلًا فَلَعَنَتْهُ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَرْكَبِيهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u bir tuyaga mindi va uni laʼnatladi. Shunda Nabiy ﷺ unga: «Unga minma», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у бир туяга минди ва уни лаънатлади. Шунда Набий ﷺ унга: «Унга минма», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَكَّ بُزَاقًا فِي الْمَسْجِدِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ masjiddagi tupukni qirib tashladilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ масжиддаги тупукни қириб ташладилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْمَاعِيلَ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ إِسْحَاقَ بنِ طَلْحَةَ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّهُ لَيُهَوِّنُ عَلَيَّ أَنِّي رَأَيْتُ بَيَاضَ كَفِّ عَائِشَةَ فِي الْجَنَّةِ
Oisha (roziyallohu anho)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Jannatda Oishaning kaftining oqligini koʻrganim menga (bu holni) yengillashtiradi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Жаннатда Оишанинг кафтининг оқлигини кўрганим менга (бу ҳолни) енгиллаштиради», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أُسَامَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ كَلَامُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصْلًا يَفْقَهُهُ كُلُّ أَحَدٍ لَمْ يَكُنْ يَسْرُدُهُ سَرْدًا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Nabiy ﷺning soʻzlari dona-dona, ravshan boʻlib, uni har bir kishi tushunib olardi; u zot soʻzni ketma-ket shosha-pisha toʻkib tashlamas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Набий ﷺнинг сўзлари дона-дона, равшан бўлиб, уни ҳар бир киши тушуниб оларди; у зот сўзни кетма-кет шоша-пиша тўкиб ташламас эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ أُمِّ حَكِيمٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْصَلَّيْتُ صَلَاةً كُنْتُ أُصَلِّيهَا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ أَنَّ أَبِي نُشِرَ فَنَهَانِي عَنْهَا مَا تَرَكْتُهَا
Umm Hakimdan rivoyat qilinadi: Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Men Nabiy ﷺ zamonlarida oʻqib yurgan bir namozni oʻqidim. Agar otam tirilib kelib meni undan qaytarsa ham, uni tark etmagan boʻlardim.Умм Ҳакимдан ривоят қилинади: Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Набий ﷺ замонларида ўқиб юрган бир намозни ўқидим. Агар отам тирилиб келиб мени ундан қайтарса ҳам, уни тарк этмаган бўлардим.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْوَرْدِ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَذُكِرَ لَهَا أَنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ الْحَيِّ فَقَالَتْ إِنَّمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَجُلٍ كَافِرٍ إِنَّهُ لَيُعَذَّبُ وَأَهْلُهُ يَبْكُونَ عَلَيْهِ
Ibn Abu Mulaykadan rivoyat qilinadi: Oisha (roziyallohu anho)ga marhum tiriklarning yigʻisi sababli azoblanishi haqida gapirildi. Shunda u: «Rasululloh ﷺ buni faqat bir kofir kishi haqida aytganlar: ‹Albatta, u azoblanmoqda, holbuki ahli unga yigʻlamoqda›», dedi.Ибн Абу Мулайкадан ривоят қилинади: Оиша (розияллоҳу анҳо)га марҳум тирикларнинг йиғиси сабабли азобланиши ҳақида гапирилди. Шунда у: «Расулуллоҳ ﷺ буни фақат бир кофир киши ҳақида айтганлар: ‹Албатта, у азобланмоқда, ҳолбуки аҳли унга йиғламоқда›», деди.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا جُعِلَ الطَّوَافُ وَالسَّعْيُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَرَمْيُ الْجِمَارِ لِإِقَامَةِ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Tavof, Safo bilan Marva orasida saʼy qilish va jamralarga tosh otish — bularning barchasi Alloh azza va jallaning zikrini barpo etish uchun joriy qilingandir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Тавоф, Сафо билан Марва орасида саъй қилиш ва жамраларга тош отиш — буларнинг барчаси Аллоҳ азза ва жалланинг зикрини барпо этиш учун жорий қилингандир», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ مُحَمَّدٍ يَعْنِي ابْنَ شَرِيكٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تُوعِي فَيُوعِيَ اللَّهُ عَلَيْكِو قَالَ أُسَامَةُ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ أَسْمَاءَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «(Sadaqani) bogʻlab saqlama, aks holda Alloh ham sendan (rizqni) bogʻlab qoʻyadi», dedilar. Usoma esa buni Ibn Abu Mulaykadan, u Asmodan (rivoyat qildi).Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «(Садақани) боғлаб сақлама, акс ҳолда Аллоҳ ҳам сендан (ризқни) боғлаб қўяди», дедилар. Усома эса буни Ибн Абу Мулайкадан, у Асмодан (ривоят қилди).
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ شَرِيكٍ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ ذَرِيحٍ عَنِ الْبَهِيِّ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ أُسَامَةَ عَثَرَ بِعَتَبَةِ الْبَابِ فَدَمِيَ قَالَ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمُصُّهُ وَيَقُولُ لَوْ كَانَ أُسَامَةُ جَارِيَةً لَحَلَّيْتُهَا وَلَكَسَوْتُهَا حَتَّى أُنْفِقَهَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Usoma eshik boʻsagʻasiga qoqilib yiqildi va (yuzi) qonadi. Shunda Nabiy ﷺ uni soʻra boshladilar va: «Agar Usoma qiz bola boʻlganida edi, uni bezar va kiyintirar edim, toki uni (kuyovga) berguncha», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Усома эшик бўсағасига қоқилиб йиқилди ва (юзи) қонади. Шунда Набий ﷺ уни сўра бошладилар ва: «Агар Усома қиз бола бўлганида эди, уни безар ва кийинтирар эдим, токи уни (куёвга) бергунча», дер эдилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ فَرْوَةَ بْنِ نَوْفَلٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ فِي دُعَائِهِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَمِلْتُ وَمِنْ شَرِّ مَا لَمْ أَعْمَلْ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ oʻz duolarida shunday der edilar: «Allohim, men qilgan ishimning yomonligidan ham, qilmagan ishimning yomonligidan ham Sendan panoh soʻrayman».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ўз дуоларида шундай дер эдилар: «Аллоҳим, мен қилган ишимнинг ёмонлигидан ҳам, қилмаган ишимнинг ёмонлигидан ҳам Сендан паноҳ сўрайман».
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ عَنْ أَبِي عُذْرَةَ رَجُلٌ كَانَ أَدْرَكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْحَمَّامَاتِ لِلرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ ثُمَّ رَخَّصَ لِلرِّجَالِ فِي الْمَآزِرِ وَلَمْ يُرَخِّصْ لِلنِّسَاءِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ erkaklar va ayollarni hammomlarga (kirishdan) qaytardilar, soʻngra erkaklarga izorlar bilan (kirishga) ruxsat berdilar, ayollarga esa ruxsat bermadilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ эркаклар ва аёлларни ҳаммомларга (киришдан) қайтардилар, сўнгра эркакларга изорлар билан (киришга) рухсат бердилар, аёлларга эса рухсат бермадилар.
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْإِنَّمَا هِيَ سُهَيْلَةُ بِنْتُ سَهْلٍ وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهَا بِالْغُسْلِ لِكُلِّ صَلَاةٍ فَلَمَّا شَقَّ ذَلِكَ عَلَيْهَا أَمَرَهَا أَنْ تَجْمَعَ الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ بِغُسْلٍ وَاحِدٍ وَبَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ بِغُسْلٍ وَاحِدٍ وَأَنْ تَغْتَسِلَ لِلصُّبْحِ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: U — Suhayla bint Sahldir. Rasululloh ﷺ unga har namoz uchun gʻusl qilishni buyurgan edilar; bu unga ogʻirlik qilgach, u zot unga peshin bilan asrni bitta gʻusl bilan, shom bilan xuftonni bitta gʻusl bilan (qoʻshib oʻqishni), bomdod uchun esa (alohida) gʻusl qilishni buyurdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: У — Суҳайла бинт Саҳлдир. Расулуллоҳ ﷺ унга ҳар намоз учун ғусл қилишни буюрган эдилар; бу унга оғирлик қилгач, у зот унга пешин билан асрни битта ғусл билан, шом билан хуфтонни битта ғусл билан (қўшиб ўқишни), бомдод учун эса (алоҳида) ғусл қилишни буюрдилар.
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّهِ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يُمْنَعَ نَقْعُ الْبِئْرِ قَالَ يَزِيدُ يَعْنِي فَضْلَ الْمَاءِ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Men Rasululloh ﷺning quduq naqʼini man qilishdan qaytarganlarini eshitdim. Yazid: «Yaʼni ortiqcha suvni», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг қудуқ нақъини ман қилишдан қайтарганларини эшитдим. Язид: «Яъни ортиқча сувни», деди.
حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَبَيْنَمَا أَنَا عِنْدَهَا إِذْ مَرَّ رَجُلٌ قَدْ ضُرِبَ فِي خَمْرٍ عَلَى بَابِهَا فَسَمِعَتْ حِسَّ النَّاسِ فَقَالَتْ أَيُّ شَيْءٍ هَذَا قُلْتُ رَجُلٌ أُخِذَ سَكْرَانًا مِنْ خَمْرٍ فَضُرِبَ فَقَالَتْ سُبْحَانَ اللَّهِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَشْرَبُ الشَّارِبُ حِينَ يَشْرَبُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ يَعْنِي الْخَمْرَ وَلَا يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلَا يَسْرِقُ السَّارِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلَا يَنْتَهِبُ مُنْتَهِبٌ نُهْبَةً ذَاتَ شَرَفٍ يَرْفَعُ النَّاسُ إِلَيْهِ فِيهَا رُءُوسَهُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَإِيَّاكُمْ وَإِيَّاكُمْ
Abbod ibn Abdulloh ibn Zubayr aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ning huzurida edim, uning eshigi oldidan xamr sababli kaltaklangan bir kishi oʻtdi. U odamlarning shovqinini eshitib: «Bu nima?» dedi. Men: «Xamrdan mast holda ushlangan va kaltaklangan bir kishi», dedim. U: «Subhanalloh! Men Rasululloh ﷺning shunday deyotganlarini eshitganman: ‹Ichuvchi ichayotgan paytida moʻmin holida ichmaydi, yaʼni xamrni; zinokor zino qilayotgan paytida moʻmin holida zino qilmaydi; oʻgʻri oʻgʻirlik qilayotgan paytida moʻmin holida oʻgʻirlik qilmaydi; talon-taroj qiluvchi odamlar unga koʻz tikadigan qadrli bir narsani moʻmin holida talon-taroj qilmaydi. Bas, ehtiyot boʻlinglar, ehtiyot boʻlinglar!›», dedi.Аббод ибн Абдуллоҳ ибн Зубайр айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурида эдим, унинг эшиги олдидан хамр сабабли калтакланган бир киши ўтди. У одамларнинг шовқинини эшитиб: «Бу нима?» деди. Мен: «Хамрдан маст ҳолда ушланган ва калтакланган бир киши», дедим. У: «Субҳаналлоҳ! Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деётганларини эшитганман: ‹Ичувчи ичаётган пайтида мўмин ҳолида ичмайди, яъни хамрни; зинокор зино қилаётган пайтида мўмин ҳолида зино қилмайди; ўғри ўғирлик қилаётган пайтида мўмин ҳолида ўғирлик қилмайди; талон-тарож қилувчи одамлар унга кўз тикадиган қадрли бир нарсани мўмин ҳолида талон-тарож қилмайди. Бас, эҳтиёт бўлинглар, эҳтиёт бўлинглар!›», деди.
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ ذَكْوَانَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْجَاءَتْ يَهُودِيَّةٌ فَاسْتَطْعَمَتْ عَلَى بَابِي فَقَالَتْ أَطْعِمُونِي أَعَاذَكُمْ اللَّهُ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَمِنْ فِتْنَةِ عَذَابِ الْقَبْرِ قَالَتْ فَلَمْ أَزَلْ أَحْبِسُهَا حَتَّى جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا تَقُولُ هَذِهِ الْيَهُودِيَّةُ قَالَ وَمَا تَقُولُ قُلْتُ تَقُولُ أَعَاذَكُمْ اللَّهُ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَمِنْ فِتْنَةِ عَذَابِ الْقَبْرِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ مَدًّا يَسْتَعِيذُ بِاللَّهِ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَمِنْ فِتْنَةِ عَذَابِ الْقَبْرِ ثُمَّ قَالَ أَمَّا فِتْنَةُ الدَّجَّالِ فَإِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ إِلَّا قَدْ حَذَّرَ أُمَّتَهُ وَسَأُحَذِّرُكُمُوهُ تَحْذِيرًا لَمْ يُحَذِّرْهُ نَبِيٌّ أُمَّتَهُ إِنَّهُ أَعْوَرُ وَاللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَيْسَ بِأَعْوَرَ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ فَأَمَّا فِتْنَةُ الْقَبْرِ فَبِي تُفْتَنُونَ وَعَنِّي تُسْأَلُونَ فَإِذَا كَانَ الرَّجُلُ الصَّالِحُ أُجْلِسَ فِي قَبْرِهِ غَيْرَ فَزِعٍ وَلَا مَشْعُوفٍ ثُمَّ يُقَالُ لَهُ فِيمَ كُنْتَ فَيَقُولُ فِي الْإِسْلَامِ فَيُقَالُ مَا هَذَا الرَّجُلُ الَّذِي كَانَ فِيكُمْ فَيَقُولُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَنَا بِالْبَيِّنَاتِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَصَدَّقْنَاهُ فَيُفْرَجُ لَهُ فُرْجَةٌ قِبَلَ النَّارِ فَيَنْظُرُ إِلَيْهَا يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا فَيُقَالُ لَهُ انْظُرْ إِلَى مَا وَقَاكَ
Zakvondan rivoyat qilinadi: Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Bir yahudiy ayol kelib, eshigim oldida taom soʻradi va: «Menga taom beringlar, Alloh sizlarni Dajjol fitnasidan va qabr azobi fitnasidan asrasin», dedi. Men uni Rasululloh ﷺ kelgunlaricha ushlab turdim va: «Yo Rasululloh, bu yahudiy ayol nima deyapti?» dedim. U zot: «Nima deyapti?» dedilar. Men: «U: Alloh sizlarni Dajjol fitnasidan va qabr azobi fitnasidan asrasin, deyapti», dedim. Oisha aytdi: Shunda Rasululloh ﷺ turib, qoʻllarini keng koʻtardilar va Dajjol fitnasidan hamda qabr azobi fitnasidan Allohdan panoh soʻradilar. Soʻng: «Dajjol fitnasiga kelsak, hech bir nabiy yoʻqki, oʻz ummatini undan ogohlantirmagan boʻlsa; men esa sizlarni undan hech bir nabiy oʻz ummatini ogohlantirmagan darajada ogohlantiraman. U bir koʻzi koʻrdir, Alloh azza va jalla esa bir koʻzi koʻr emas. Uning ikki koʻzi orasiga ‹kofir› deb yozilgan boʻlib, uni har bir moʻmin oʻqiydi. Qabr fitnasiga kelsak, men sabab imtihon qilinasizlar va mendan soʻralasizlar. Solih kishi boʻlsa, qabrida qoʻrqmagan va hovliqmagan holda oʻtqaziladi, soʻng unga: ‹Nimada eding?› deyiladi. U: ‹Islomda›, deydi. ‹Oranglarda boʻlgan bu kishi kim?› deyiladi. U: ‹Muhammad — Allohning Rasuli ﷺ; bizga Alloh azza va jalla huzuridan ochiq hujjatlar keltirdilar, biz esa u zotni tasdiqladik›, deydi. Shunda unga doʻzax tomonga bir tuynuk ochiladi, u unga qaraydi — (olovi) bir-birini ezib turibdi. Soʻng unga: ‹Alloh seni nimadan saqlaganiga qara›, deyiladi», dedilar.Заквондан ривоят қилинади: Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Бир яҳудий аёл келиб, эшигим олдида таом сўради ва: «Менга таом беринглар, Аллоҳ сизларни Дажжол фитнасидан ва қабр азоби фитнасидан асрасин», деди. Мен уни Расулуллоҳ ﷺ келгунларича ушлаб турдим ва: «Ё Расулуллоҳ, бу яҳудий аёл нима деяпти?» дедим. У зот: «Нима деяпти?» дедилар. Мен: «У: Аллоҳ сизларни Дажжол фитнасидан ва қабр азоби фитнасидан асрасин, деяпти», дедим. Оиша айтди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ туриб, қўлларини кенг кўтардилар ва Дажжол фитнасидан ҳамда қабр азоби фитнасидан Аллоҳдан паноҳ сўрадилар. Сўнг: «Дажжол фитнасига келсак, ҳеч бир набий йўқки, ўз умматини ундан огоҳлантирмаган бўлса; мен эса сизларни ундан ҳеч бир набий ўз умматини огоҳлантирмаган даражада огоҳлантираман. У бир кўзи кўрдир, Аллоҳ азза ва жалла эса бир кўзи кўр эмас. Унинг икки кўзи орасига ‹кофир› деб ёзилган бўлиб, уни ҳар бир мўмин ўқийди. Қабр фитнасига келсак, мен сабаб имтиҳон қилинасизлар ва мендан сўраласизлар. Солиҳ киши бўлса, қабрида қўрқмаган ва ҳовлиқмаган ҳолда ўтқазилади, сўнг унга: ‹Нимада эдинг?› дейилади. У: ‹Исломда›, дейди. ‹Орангларда бўлган бу киши ким?› дейилади. У: ‹Муҳаммад — Аллоҳнинг Расули ﷺ; бизга Аллоҳ азза ва жалла ҳузуридан очиқ ҳужжатлар келтирдилар, биз эса у зотни тасдиқладик›, дейди. Шунда унга дўзах томонга бир туйнук очилади, у унга қарайди — (олови) бир-бирини эзиб турибди. Сўнг унга: ‹Аллоҳ сени нимадан сақлаганига қара›, дейилади», дедилар.
حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ عَبَّادَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَمِعَ عَائِشَةَ تُحَدِّثُأَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ احْتَرَقَ فَسَأَلَهُ مَا شَأْنُهُ فَقَالَ أَصَابَ أَهْلَهُ فِي رَمَضَانَ فَأَتَاهُ مِكْتَلٌ يُدْعَى الْعَرَقَ فِيهِ تَمْرٌ فَقَالَ أَيْنَ الْمُحْتَرِقُ فَقَامَ الرَّجُلُ فَقَالَ تَصَدَّقْ بِهَذَا
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Bir kishi Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «U kuyib ketdi», dedi. U zot undan: «Unga nima boʻldi?» deb soʻradilar. U: «Ramazonda ahliga yaqinlik qildi», dedi. Shunda u zotga ‹araq› deb ataladigan, ichida xurmo boʻlgan bir savat keltirildi. U zot: «Kuygan kishi qani?» dedilar. Haligi kishi turdi. U zot: «Buni sadaqa qil», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Бир киши Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «У куйиб кетди», деди. У зот ундан: «Унга нима бўлди?» деб сўрадилар. У: «Рамазонда аҳлига яқинлик қилди», деди. Шунда у зотга ‹арақ› деб аталадиган, ичида хурмо бўлган бир сават келтирилди. У зот: «Куйган киши қани?» дедилар. Ҳалиги киши турди. У зот: «Буни садақа қил», дедилар.
حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ يُحَدِّثُ أَنَّ عَائِشَةَ كَانَتْ تُحَدِّثُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَهِرَ ذَاتَ لَيْلَةٍ وَهِيَ إِلَى جَنْبِهِ قَالَتْ فَقُلْتُ مَا شَأْنُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَتْ فَقَالَ لَيْتَ رَجُلًا صَالِحًا مِنْ أَصْحَابِي يَحْرُسُنِي اللَّيْلَةَ قَالَ فَبَيْنَا أَنَا عَلَى ذَلِكَ إِذْ سَمِعْتُ صَوْتَ السِّلَاحِ فَقَالَ مَنْ هَذَا قَالَ أَنَا سَعْدُ بْنُ مَالِكٍ فَقَالَ مَا جَاءَ بِكَ قَالَ جِئْتُ لِأَحْرُسَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَتْ فَسَمِعْتُ غَطِيطَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَوْمِهِ
Abdulloh ibn Omir ibn Rabia rivoyat qildi: Oisha (roziyallohu anho) shunday der edi: Rasululloh ﷺ bir kecha uyqusiz qoldilar, men esa u zotning yonlarida edim. Men: «Sizga nima boʻldi, yo Rasululloh?» dedim. U zot: «Koshki sahobalarimdan solih bir kishi bu kecha meni qoʻriqlasa edi», dedilar. Men shu holatda turganimda, birdan qurol ovozini eshitdim. U zot: «Bu kim?» dedilar. U: «Men Saʼd ibn Molikman», dedi. U zot: «Seni nima keltirdi?» dedilar. U: «Sizni qoʻriqlash uchun keldim, yo Rasululloh», dedi. Oisha aytdi: Soʻng men Rasululloh ﷺning uyqularida xurrak otganlarini eshitdim.Абдуллоҳ ибн Омир ибн Рабиа ривоят қилди: Оиша (розияллоҳу анҳо) шундай дер эди: Расулуллоҳ ﷺ бир кеча уйқусиз қолдилар, мен эса у зотнинг ёнларида эдим. Мен: «Сизга нима бўлди, ё Расулуллоҳ?» дедим. У зот: «Кошки саҳобаларимдан солиҳ бир киши бу кеча мени қўриқласа эди», дедилар. Мен шу ҳолатда турганимда, бирдан қурол овозини эшитдим. У зот: «Бу ким?» дедилар. У: «Мен Саъд ибн Моликман», деди. У зот: «Сени нима келтирди?» дедилар. У: «Сизни қўриқлаш учун келдим, ё Расулуллоҳ», деди. Оиша айтди: Сўнг мен Расулуллоҳ ﷺнинг уйқуларида хуррак отганларини эшитдим.