Oysha bint Abu Bakr as-Siddiq (Ummul-mu'minin)

حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ قَالَ حَدَّثَنَا نَافِعٌ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ حُوسِبَ عُذِّبَ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimning hisobi qilinsa, azoblanadi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимнинг ҳисоби қилинса, азобланади», дедилар.

حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ قَالَ حَدَّثَنَا نَافِعٌ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ أَنَّ عَائِشَةَتَصَدَّقَتْ بِشَيْءٍ فَأَمَرَتْ بَرِيرَةَ أَنْ تَأْتِيَهَا فَتَنْظُرَ إِلَيْهِ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُحْصِي فَيُحْصَى عَلَيْكِ

Ibn Abu Mulaykadan rivoyat qilinadi: Oisha (roziyallohu anho) bir narsani sadaqa qildi va Bariraga uning oldiga kelib, unga qarab turishni buyurdi. Shunda Paygʻambar ﷺ unga: «Sanama, aks holda senga (nisbatan) sanab qoʻyiladi», dedilar.Ибн Абу Мулайкадан ривоят қилинади: Оиша (розияллоҳу анҳо) бир нарсани садақа қилди ва Барирага унинг олдига келиб, унга қараб туришни буюрди. Шунда Пайғамбар ﷺ унга: «Санама, акс ҳолда сенга (нисбатан) санаб қўйилади», дедилар.

حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا نَافِعٌ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَتْ عَائِشَةُمَرِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَضَعْتُ يَدِي عَلَى صَدْرِهِ فَقُلْتُ أَذْهِبْ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ أَنْتَ الطَّبِيبُ وَأَنْتَ الشَّافِي وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَلْحِقْنِي بِالرَّفِيقِ الْأَعْلَى وَأَلْحِقْنِي بِالرَّفِيقِ الْأَعْلَى

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ kasal boʻldilar. Men qoʻlimni u zotning koʻkraklariga qoʻyib: «Ozorni ketkaz, ey odamlarning Rabbi! Tabib Sensan, shifo beruvchi Sensan», dedim. Rasululloh ﷺ esa: «Meni Rafiqul aʼloga yetkaz, meni Rafiqul aʼloga yetkaz», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ касал бўлдилар. Мен қўлимни у зотнинг кўкракларига қўйиб: «Озорни кетказ, эй одамларнинг Рабби! Табиб Сенсан, шифо берувчи Сенсан», дедим. Расулуллоҳ ﷺ эса: «Мени Рафиқул аълога етказ, мени Рафиқул аълога етказ», дер эдилар.

حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا غَلَبَتْهُ عَيْنُهُ أَوْ وَجِعَ فَلَمْ يُصَلِّ بِاللَّيْلِ صَلَّى بِالنَّهَارِ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺni uyqu gʻolib kelsa yoki ogʻrib qolib kechasi namoz oʻqiy olmasalar, kunduzi oʻn ikki rakʼat oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺни уйқу ғолиб келса ёки оғриб қолиб кечаси намоз ўқий олмасалар, кундузи ўн икки ракъат ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا عَادَ مَرِيضًا قَالَ أَذْهِبْ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ وَاشْفِ إِنَّكَ أَنْتَ الشَّافِي وَلَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bemorni yoʻqlaganlarida: «Ozorni ketkaz, ey odamlarning Rabbi, shifo ber! Albatta, shifo beruvchi Sensan; Sening shifoyingdan boshqa shifo yoʻq — hech qanday kasallik qoldirmaydigan shifo (ber)», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ беморни йўқлаганларида: «Озорни кетказ, эй одамларнинг Рабби, шифо бер! Албатта, шифо берувчи Сенсан; Сенинг шифойингдан бошқа шифо йўқ — ҳеч қандай касаллик қолдирмайдиган шифо (бер)», дер эдилар.

حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْوَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا مَرِضَ أَوْ نَامَ صَلَّى بِالنَّهَارِ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً قَالَتْ وَمَا رَأَيْتُهُ قَامَ لَيْلَةً إِلَى الصُّبْحِ وَلَا صَامَ شَهْرًا تَامًّا مُتَتَابِعًا إِلَّا رَمَضَانَ وَقَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْمَلُ عَمَلًا يُثْبِتُهُ

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Paygʻambar ﷺ kasal boʻlsalar yoki uxlab qolsalar, kunduzi oʻn ikki rakʼat oʻqir edilar. (Oisha) aytdi: Men u zotning bir kechani tongga qadar (toʻliq) ibodat bilan oʻtkazganlarini ham, Ramazondan boshqa bir oyni ketma-ket toʻliq roʻza tutganlarini ham koʻrmadim. Yana u dedi: Rasululloh ﷺ bir amalni qilsalar, uni doimiy qilib mahkamlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Пайғамбар ﷺ касал бўлсалар ёки ухлаб қолсалар, кундузи ўн икки ракъат ўқир эдилар. (Оиша) айтди: Мен у зотнинг бир кечани тонгга қадар (тўлиқ) ибодат билан ўтказганларини ҳам, Рамазондан бошқа бир ойни кетма-кет тўлиқ рўза тутганларини ҳам кўрмадим. Яна у деди: Расулуллоҳ ﷺ бир амални қилсалар, уни доимий қилиб маҳкамлар эдилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَتْ لَهُ حَاجَةٌ إِلَى أَهْلِهِ أَتَاهُمْ ثُمَّ يَعُودُ وَلَا يَمَسُّ مَاءً

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ahllariga hojatlari boʻlsa, ularning oldiga borar, soʻng suvga tegmasdan qaytar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аҳлларига ҳожатлари бўлса, уларнинг олдига борар, сўнг сувга тегмасдан қайтар эдилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنَامُ أَوَّلَ اللَّيْلِ وَيَقُومُ آخِرَهُ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kechaning avvalida uxlar, oxirida esa (ibodatga) turar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кечанинг аввалида ухлар, охирида эса (ибодатга) турар эдилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ سَائِبَةَ مَوْلَاةٍ لِلْفَاكِهِ بْنِ الْمُغِيرَةِأَنَّهَا دَخَلَتْ عَلَى عَائِشَةَ فَرَأَتْ فِي بَيْتِهَا رُمْحًا مَوْضُوعًا فَقَالَتْ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ مَا تَصْنَعِينَ بِهَذَا الرُّمْحِ قَالَتْ نَقْتُلُ بِهِ الْأَوْزَاغَ فَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَنَا أَنَّ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام حِينَ أُلْقِيَ فِي النَّارِ لَمْ تَكُنْ دَابَّةٌ إِلَّا تُطْفِئُ النَّارَ عَنْهُ غَيْرُ الْوَزَغِ فَإِنَّهُ كَانَ يَنْفُخُ عَلَيْهِ فَأَمَرَ عَلَيْهِ الصَّلَاة وَالسَّلَامُ بِقَتْلِهِ

Foqih ibn Mugʻiraning ozod qilingan choʻrisi Soibadan rivoyat qilinadi: U Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga kirib, uyida qoʻyilgan nayzani koʻrdi va: «Ey moʻminlar onasi, bu nayzani nima qilasiz?» dedi. U: «Biz bu bilan uy kaltakesaklarini oʻldiramiz. Chunki Allohning Nabiysi ﷺ bizga xabar berdilarki, Ibrohim (alayhissalom) oʻtga tashlanganida, uy kaltakesagidan boshqa har bir jonivor undan oʻtni oʻchirar edi; u esa oʻtga puflar edi. Shu sababli u zot alayhissalom uni oʻldirishga buyurdilar», dedi.Фоқиҳ ибн Муғиранинг озод қилинган чўриси Соибадан ривоят қилинади: У Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига кириб, уйида қўйилган найзани кўрди ва: «Эй мўминлар онаси, бу найзани нима қиласиз?» деди. У: «Биз бу билан уй калтакесакларини ўлдирамиз. Чунки Аллоҳнинг Набийси ﷺ бизга хабар бердиларки, Иброҳим (алайҳиссалом) ўтга ташланганида, уй калтакесагидан бошқа ҳар бир жонивор ундан ўтни ўчирар эди; у эса ўтга пуфлар эди. Шу сабабли у зот алайҳиссалом уни ўлдиришга буюрдилар», деди.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ سُلَيْمَانَ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ وَعَنْ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْلَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ الطِّيبِ فِي مَفَارِقِهِ وَهُوَ يُلَبِّيقَيْلَ لِسُلَيْمَانَ أَفِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Men hozir ham u zotning soch ajrimlarida atirning yaltirab turishini koʻrib turgandekman, u zot esa talbiya aytmoqda edilar. Sulaymondan: «Rasululloh ﷺ haqidami?» deb soʻraldi. U: «Ha», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен ҳозир ҳам у зотнинг соч ажримларида атирнинг ялтираб туришини кўриб тургандекман, у зот эса талбия айтмоқда эдилар. Сулаймондан: «Расулуллоҳ ﷺ ҳақидами?» деб сўралди. У: «Ҳа», деди.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ الطِّيبِ فِي مَفْرِقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Men hozir ham Rasululloh ﷺning soch ajrimlarida atirning yaltirab turishini koʻrayotgandekman.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен ҳозир ҳам Расулуллоҳ ﷺнинг соч ажримларида атирнинг ялтираб туришини кўраётгандекман.

قَالَ حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ الْمُغِيرَةِ عَنْ أُمِّ مُوسَى قَالَتْسَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ فَقَالَتْ مَا أَتَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي يَوْمٍ إِلَّا صَلَّى بَعْدَ الْعَصْرِ رَكْعَتَيْنِ

Umm Muso aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan asrdan keyingi ikki rakʼat haqida soʻradim. U: «Rasululloh ﷺ mening huzurimga qaysi kun kelmasinlar, asrdan keyin ikki rakʼat oʻqimay qolmadilar», dedi.Умм Мусо айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан асрдан кейинги икки ракъат ҳақида сўрадим. У: «Расулуллоҳ ﷺ менинг ҳузуримга қайси кун келмасинлар, асрдан кейин икки ракъат ўқимай қолмадилар», деди.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ رِفَاعَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ شَرُّ الثَّلَاثَةِ إِذَا عَمِلَ بِعَمَلِ أَبَوَيْهِ يَعْنِي وَلَدَ الزِّنَا

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Agar u ota-onasining amalini qilsa, uchovining eng yomonidir», dedilar. Yaʼni zino farzandini (nazarda tutdilar).Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар у ота-онасининг амалини қилса, учовининг энг ёмонидир», дедилар. Яъни зино фарзандини (назарда тутдилар).

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ الْمُغِيرَةِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَتْلِ الْكِلَابِ الْعِينِ

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ koʻzi yirik itlarni oʻldirishga buyurdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ кўзи йирик итларни ўлдиришга буюрдилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَمَا كَانَ يَصْنَعُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ أَنْ يَخْرُجَ قَالَتْ كَانَ يُصَلِّي الرَّكْعَتَيْنِ ثُمَّ يَخْرُجُ

Shurayh aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan: «Rasululloh ﷺ (uydan) chiqishlaridan oldin nima qilar edilar?» — deb soʻradim. U: «U zot ikki rakʼat namoz oʻqir, soʻng chiqar edilar», — dedi.Шурайҳ айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан: «Расулуллоҳ ﷺ (уйдан) чиқишларидан олдин нима қилар эдилар?» — деб сўрадим. У: «У зот икки ракъат намоз ўқир, сўнг чиқар эдилар», — деди.

قَالَ حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْأَعْمَشِ سُلَيْمَانَ عَنْ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَهْدَى إِلَى الْبَيْتِ غَنَمًا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Paygʻambar ﷺ Baytga qoʻy hadya qildilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Пайғамбар ﷺ Байтга қўй ҳадя қилдилар.

قَالَ حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ زُرَارَةَ بْنَ أَوْفَى يُحَدِّثُ عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَثَلُ الَّذِي يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَيَتَعَاهَدُهُ وَهُوَ عَلَيْهِ شَدِيدٌ فَلَهُ أَجْرَانِ قَالَ وَمَثَلُ الَّذِي يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَهُوَ حَافِظٌ مَثَلُ السَّفَرَةِ الْكِرَامِ الْبَرَرَةِ

Oisha (roziyallohu anho) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Qurʼonni oʻqiydigan va unga doimo qarab turadigan — u (oʻqish) unga ogʻir keladigan — kishiga ikki ajr bordir. Qurʼonni yod olgan holda oʻqiydigan kishining misoli esa ulugʻ, yaxshi safara (farishtalar) bilandir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Қуръонни ўқийдиган ва унга доимо қараб турадиган — у (ўқиш) унга оғир келадиган — кишига икки ажр бордир. Қуръонни ёд олган ҳолда ўқийдиган кишининг мисоли эса улуғ, яхши сафара (фаришталар) биландир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَشْعَثَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَعَنْ صَلَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِاللَّيْلِ فَقَالَتْ كَانَ إِذَا سَمِعَ الصَّارِخَ قَامَ فَصَلَّى

Masruq aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan Paygʻambar ﷺning kechasi oʻqigan namozlari haqida soʻradim. U: «U zot xoʻrozning qichqirganini eshitsalar, turib namoz oʻqir edilar», — dedi.Масруқ айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан Пайғамбар ﷺнинг кечаси ўқиган намозлари ҳақида сўрадим. У: «У зот хўрознинг қичқирганини эшитсалар, туриб намоз ўқир эдилар», — деди.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا هُرَيْمٌ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْتُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الِاثْنَيْنِ وَدُفِنَ لَيْلَةَ الْأَرْبِعَاءِ

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Paygʻambar ﷺ dushanba kuni vafot etdilar va chorshanba kechasi dafn qilindilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Пайғамбар ﷺ душанба куни вафот этдилар ва чоршанба кечаси дафн қилиндилар.

قَالَ حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا أَبَانُ عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَسْتَفْتِحُ الْقِرَاءَةَ بِ {الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ qiroatni {Alhamdu lillahi robbil-olamiyn} bilan boshlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ қироатни {Алҳамду лиллаҳи роббил-оламийн} билан бошлар эдилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ قَالَ حَدَّثَنَا حَسَنٌ عَنْ أَشْعَثَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أُمِّ كُلْثُومٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْفَعَلْنَاهُ مَرَّةً فَاغْتَسَلْنَا فِي الَّذِي يُجَامِعُ وَلَا يُنْزِلُ

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Biz buni bir marta qildik va gʻusl qildik — jimoʼ qilib, maniysi chiqmagan (kishi haqida).Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Биз буни бир марта қилдик ва ғусл қилдик — жимў қилиб, манийси чиқмаган (киши ҳақида).

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ خَالِدِ بْنِ أَبِي عِمْرَانَ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ يَذْكُرُ الْحَبِيبُ حَبِيبَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ يَا عَائِشَةُ أَمَّا عِنْدَ ثَلَاثٍ فَلَا أَمَّا عِنْدَ الْمِيزَانِ حَتَّى يَثْقُلَ أَوْ يَخِفَّ فَلَا وَأَمَّا عِنْدَ تَطَايُرِ الْكُتُبِ فَإِمَّا أَنْ يُعْطَى بِيَمِينِهِ أَوْ يُعْطَى بِشِمَالِهِ فَلَا وَحِينَ يَخْرُجُ عُنُقٌ مِنْ النَّارِ فَيَنْطَوِي عَلَيْهِمْ وَيَتَغَيَّظُ عَلَيْهِمْ وَيَقُولُ ذَلِكَ الْعُنُقُ وُكِّلْتُ بِثَلَاثَةٍ وُكِّلْتُ بِثَلَاثَةٍ وُكِّلْتُ بِمَنْ ادَّعَى مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَوُكِّلْتُ بِمَنْ لَا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسَابِ وَوُكِّلْتُ بِكُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ قَالَ فَيَنْطَوِي عَلَيْهِمْ وَيَرْمِي بِهِمْ فِي غَمَرَاتٍ وَلِجَهَنَّمَ جِسْرٌ أَدَقُّ مِنْ الشَّعْرِ وَأَحَدُّ مِنْ السَّيْفِ عَلَيْهِ كَلَالِيبُ وَحَسَكٌ يَأْخُذُونَ مَنْ شَاءَ اللَّهُ وَالنَّاسُ عَلَيْهِ كَالطَّرْفِ وَكَالْبَرْقِ وَكَالرِّيحِ وَكَأَجَاوِيدِ الْخَيْلِ وَالرِّكَابِ وَالْمَلَائِكَةُ يَقُولُونَ رَبِّ سَلِّمْ رَبِّ سَلِّمْ فَنَاجٍ مُسَلَّمٌ وَمَخْدُوشٌ مُسَلَّمٌ وَمُكَوَّرٌ فِي النَّارِ عَلَى وَجْهِهِ

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Men: «Ey Allohning Rasuli, doʻst qiyomat kuni oʻz doʻstini eslaydimi?» dedim. U zot: «Ey Oisha, uchta (holat) oldida — yoʻq. Mezon oldida — u ogʻir yoki yengil kelgunicha — yoʻq. Kitoblar uchishgan chogʻda — u oʻng qoʻliga beriladimi yoki chap qoʻliga beriladimi — yoʻq. Va doʻzaxdan bir boʻyin chiqib, ularni oʻrab olib, ularga gʻazab qilgan chogʻda ham (yoʻq). Oʻsha boʻyin: ‹Men uchtaga vakil qilindim, men uchtaga vakil qilindim: Alloh bilan birga boshqa ilohni daʼvo qilgan kishiga vakil qilindim, hisob kuniga imon keltirmaydigan kishiga vakil qilindim va har bir qaysar zoʻravonga vakil qilindim›, deydi», dedilar. U zot dedilar: «Soʻng u ularni oʻrab olib, chuqurliklarga uloqtiradi. Jahannam ustida esa sochdan ingichka, qilichdan oʻtkir bir koʻprik bor; unda ilgaklar va tikanlar boʻlib, Alloh xohlagan kishini ilib oladi. Odamlar undan koʻz ochib yumgandek, chaqmoqdek, shamoldek, yugurik otlar va ulovlardek oʻtadilar. Farishtalar esa: ‹Rabbim, salomat qil! Rabbim, salomat qil!› deydilar. Kimdir salomat qutuladi, kimdir tirnalgan holda qutuladi, kimdir esa doʻzaxga yuztuban uloqtiriladi.»Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, дўст қиёмат куни ўз дўстини эслайдими?» дедим. У зот: «Эй Оиша, учта (ҳолат) олдида — йўқ. Мезон олдида — у оғир ёки енгил келгунича — йўқ. Китоблар учишган чоғда — у ўнг қўлига бериладими ёки чап қўлига бериладими — йўқ. Ва дўзахдан бир бўйин чиқиб, уларни ўраб олиб, уларга ғазаб қилган чоғда ҳам (йўқ). Ўша бўйин: ‹Мен учтага вакил қилиндим, мен учтага вакил қилиндим: Аллоҳ билан бирга бошқа илоҳни даъво қилган кишига вакил қилиндим, ҳисоб кунига имон келтирмайдиган кишига вакил қилиндим ва ҳар бир қайсар зўравонга вакил қилиндим›, дейди», дедилар. У зот дедилар: «Сўнг у уларни ўраб олиб, чуқурликларга улоқтиради. Жаҳаннам устида эса сочдан ингичка, қиличдан ўткир бир кўприк бор; унда илгаклар ва тиканлар бўлиб, Аллоҳ хоҳлаган кишини илиб олади. Одамлар ундан кўз очиб юмгандек, чақмоқдек, шамолдек, югурик отлар ва уловлардек ўтадилар. Фаришталар эса: ‹Раббим, саломат қил! Раббим, саломат қил!› дейдилар. Кимдир саломат қутулади, кимдир тирналган ҳолда қутулади, кимдир эса дўзахга юзтубан улоқтирилади.»

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ وَأَبُو نُعَيْمٍ قَالَا حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ ذَرِيحٍ عَنْ الْبَهِيِّ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهَا نَاوِلِينِي الْخُمْرَةَ فَقَالَتْ إِنِّي حَائِضٌ فَقَالَ إِنَّهَا لَيْسَتْ فِي يَدِكِقَالَ أَبِي وَقَدْ حَدَّثَنَا بِهِ وَكِيعٌ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ unga: «Menga xumrani uzat», dedilar. U: «Men hayzliman», dedi. U zot: «Albatta, u sening qoʻlingda emas», dedilar. Otam aytdi: Buni bizga Vakiʼ ham rivoyat qilgan.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ унга: «Менга хумрани узат», дедилар. У: «Мен ҳайзлиман», деди. У зот: «Албатта, у сенинг қўлингда эмас», дедилар. Отам айтди: Буни бизга Вакиъ ҳам ривоят қилган.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ أَوَّلُ مَا يَبْدَأُ بِهِ إِذَا دَخَلَ بَيْتَهُ السِّوَاكَ وَآخِرُهُ إِذَا خَرَجَ مِنْ بَيْتِهِ الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: U zot uylariga kirganlarida avval boshlaydigan narsalari misvok, uylaridan chiqqanlarida esa oxirgi (ishlari) bomdoddan oldingi ikki rakʼat edi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: У зот уйларига кирганларида аввал бошлайдиган нарсалари мисвок, уйларидан чиққанларида эса охирги (ишлари) бомдоддан олдинги икки ракъат эди.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ وَحَجَّاجٌ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَعَنْ الْمَسْحِ عَلَى الْخُفَّيْنِ فَقَالَتْ ائْتِ عَلِيًّا فَاسْأَلْهُ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَقَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُنَا إِذَا سَافَرْنَا أَنْ نَمْسَحَ عَلَى خِفَافِنَا قَالَ أَسْوَدُ فِي حَدِيثِهِ وَرُبَّمَا قَالَ شَرِيكٌ كُنَّا إِذَا كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ مَسَحْنَا عَلَى خِفَافِنَا

Shurayh aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan mahsi ustiga masx qilish haqida soʻradim. U: «Aliyning oldiga borib, undan soʻra», dedi. (Shurayh) aytdi: Men uning oldiga bordim. U: «Paygʻambar ﷺ bizga safarga chiqsak, mahsilarimiz ustiga masx qilishni buyurar edilar», dedi. Asvad oʻz hadisida aytdi: Sharik baʼzan: «Biz Paygʻambar ﷺ bilan safarda boʻlsak, mahsilarimiz ustiga masx qilar edik», der edi.Шурайҳ айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан маҳси устига масх қилиш ҳақида сўрадим. У: «Алийнинг олдига бориб, ундан сўра», деди. (Шурайҳ) айтди: Мен унинг олдига бордим. У: «Пайғамбар ﷺ бизга сафарга чиқсак, маҳсиларимиз устига масх қилишни буюрар эдилар», деди. Асвад ўз ҳадисида айтди: Шарик баъзан: «Биз Пайғамбар ﷺ билан сафарда бўлсак, маҳсиларимиз устига масх қилар эдик», дер эди.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ خُصَيْفٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مُنْذُ سِتِّينَ سَنَةً عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَجْمَرْتُ رَأْسِي إِجْمَارًا شَدِيدًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَائِشَةُ أَمَا عَلِمْتِ أَنَّ عَلَى كُلِّ شَعَرَةٍ جَنَابَةً

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Men sochimni qattiq (toʻplab) oʻrdim. Shunda Paygʻambar ﷺ: «Ey Oisha, har bir tuk ustida janobat borligini bilmaysanmi?» dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен сочимни қаттиқ (тўплаб) ўрдим. Шунда Пайғамбар ﷺ: «Эй Оиша, ҳар бир тук устида жанобат борлигини билмайсанми?» дедилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَجُلًا دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَدْنَاهُ وَقَرَّبَ مَجْلِسَهُ فَلَمَّا خَرَجَ قَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَمْ تَكُ تَشْكُو هَذَا الرَّجُلَ قَالَ بَلَى وَلَكِنْ إِنَّ مِنْ شِرَارِ النَّاسِ أَوْ شَرِّ النَّاسِ الَّذِينَ إِنَّمَا يُكْرَمُونَ اتِّقَاءَ شَرِّهِمْ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Paygʻambar ﷺning huzurlariga kirdi. U zot uni yaqin olib, oʻtiradigan joyini yaqin qildilar. U chiqib ketgach, Oisha u zotga: «Ey Allohning Rasuli, siz bu kishidan shikoyat qilmasmidingiz?» dedi. U zot: «Ha, lekin odamlarning eng yomonlaridan — yoki odamlarning eng yomoni — yomonligidan saqlanish uchungina hurmat qilinadigan kishilardir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир киши Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига кирди. У зот уни яқин олиб, ўтирадиган жойини яқин қилдилар. У чиқиб кетгач, Оиша у зотга: «Эй Аллоҳнинг Расули, сиз бу кишидан шикоят қилмасмидингиз?» деди. У зот: «Ҳа, лекин одамларнинг энг ёмонларидан — ёки одамларнинг энг ёмони — ёмонлигидан сақланиш учунгина ҳурмат қилинадиган кишилардир», дедилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ كُرَيْبٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُجْنِبُ ثُمَّ يَنَامُ ثُمَّ يَنْتَبِهُ ثُمَّ يَنَامُ وَلَا يَمَسُّ مَاءً

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ junub boʻlar, soʻng uxlar, keyin uygʻonib, yana uxlar va suvga tegmas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жунуб бўлар, сўнг ухлар, кейин уйғониб, яна ухлар ва сувга тегмас эдилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ قَيْسِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي سُوَاءَةَ قَالَسَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ خُلُقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ أَمَا تَقْرَأُ الْقُرْآنَ {إِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ} قَالَ قُلْتُ حَدِّثِينِي عَنْ ذَاكَ قَالَتْ صَنَعْتُ لَهُ طَعَامًا وَصَنَعَتْ لَهُ حَفْصَةُ طَعَامًا فَقُلْتُ لِجَارِيَتِي اذْهَبِي فَإِنْ جَاءَتْ هِيَ بِالطَّعَامِ فَوَضَعَتْهُ قَبْلُ فَاطْرَحِي الطَّعَامَ قَالَتْ فَجَاءَتْ بِالطَّعَامِ قَالَتْ فَأَلْقَتْهُ الْجَارِيَةُ فَوَقَعَتْ الْقَصْعَةُ فَانْكَسَرَتْ وَكَانَ نِطْعًا قَالَتْ فَجَمَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ اقْتَصُّوا أَوْ اقْتَصِّي شَكَّ أَسْوَدُ ظَرْفًا مَكَانَ ظَرْفِكِ فَمَا قَالَ شَيْءٌ

Bani Suvoadan boʻlgan bir kishi aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan Rasululloh ﷺning axloqlari haqida soʻradim. U: «Qurʼonni oʻqimaysanmi? {Albatta, sen ulugʻ xulq uzradirsan}», dedi. Men: «Menga shu haqda soʻzlab ber», dedim. U dedi: Men u zotga taom tayyorladim, Hafsa ham u zotga taom tayyorladi. Men joriyamga: «Bor, agar u taomni olib kelib, avval qoʻysa, taomni toʻkib yubor», dedim. (Hafsa) taomni olib keldi. Joriya uni uloqtirdi, tovoq tushib sindi — (taom) teri dasturxon ustida edi. Rasululloh ﷺ uni yigʻdilar va: «Idish oʻrniga idish qaytaringlar — yoki qaytar», dedilar; Asvad shubha qildi. U zot boshqa hech narsa demadilar.Бани Сувоадан бўлган бир киши айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан Расулуллоҳ ﷺнинг ахлоқлари ҳақида сўрадим. У: «Қуръонни ўқимайсанми? {Албатта, сен улуғ хулқ узрадирсан}», деди. Мен: «Менга шу ҳақда сўзлаб бер», дедим. У деди: Мен у зотга таом тайёрладим, Ҳафса ҳам у зотга таом тайёрлади. Мен жориямга: «Бор, агар у таомни олиб келиб, аввал қўйса, таомни тўкиб юбор», дедим. (Ҳафса) таомни олиб келди. Жория уни улоқтирди, товоқ тушиб синди — (таом) тери дастурхон устида эди. Расулуллоҳ ﷺ уни йиғдилар ва: «Идиш ўрнига идиш қайтаринглар — ёки қайтар», дедилар; Асвад шубҳа қилди. У зот бошқа ҳеч нарса демадилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ فِرَاشِهِ فِي بَعْضِ اللَّيْلِ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ يُرِيدُ بَعْضَ نِسَائِهِ فَتَبِعْتُهُ حَتَّى قَامَ عَلَى الْمَقَابِرِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ وَإِنَّا بِكُمْ لَاحِقُونَ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ لَا تَحْرِمْنَا أَجْرَهُمْ وَلَا تَفْتِنَّا بَعْدَهُمْ قَالَتْ فَالْتَفَتَ فَرَآنِي فَقَالَ وَيْحَهَا لَوْ تَسْتَطِيعُ مَا فَعَلَتْ

Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Paygʻambar ﷺ kechaning bir qismida toʻshaklaridan turdilar. Men u zot ayollaridan birinikiga bormoqchi deb oʻyladim va u zotning ketidan yurdim. Nihoyat u zot qabristonga borib toʻxtadilar va: «Assalomu alaykum, ey moʻmin qavmning diyori! Biz ham sizlarga qoʻshiluvchimiz», dedilar. Soʻng: «Allohim, bizni ularning ajridan mahrum qilma va ulardan keyin bizni fitnaga solma», dedilar. (Oisha) aytdi: Soʻng u zot oʻgirilib, meni koʻrdilar va: «Voy unga! Agar qoʻlidan kelganida, buni qilmagan boʻlardi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Пайғамбар ﷺ кечанинг бир қисмида тўшакларидан турдилар. Мен у зот аёлларидан бириникига бормоқчи деб ўйладим ва у зотнинг кетидан юрдим. Ниҳоят у зот қабристонга бориб тўхтадилар ва: «Ассалому алайкум, эй мўмин қавмнинг диёри! Биз ҳам сизларга қўшилувчимиз», дедилар. Сўнг: «Аллоҳим, бизни уларнинг ажридан маҳрум қилма ва улардан кейин бизни фитнага солма», дедилар. (Оиша) айтди: Сўнг у зот ўгирилиб, мени кўрдилар ва: «Вой унга! Агар қўлидан келганида, буни қилмаган бўларди», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْبَهِيِّ عَنْ عَائِشَةَ أَوْ عَنْ ابْنِ عُمَرَ شَكَّ شَرِيكٌأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَجَدَ عَلَى الْخُمْرَةِ

Oisha (roziyallohu anho)dan — yoki Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, buni Sharik shubha bilan aytdi — rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ xumra (kichik joynamoz) ustiga sajda qildilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан — ёки Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, буни Шарик шубҳа билан айтди — ривоят қилинади: Набий ﷺ хумра (кичик жойнамоз) устига сажда қилдилар.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ امْرَأَةً أَتَتْهَا فَقَالَتْ إِنَّ ابْنَتِي عَرُوسٌ مَرِضَتْ فَتَمَرَّقَ شَعَرُهَا أَفَأَصِلُ فِيهِ فَقَالَتْ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ أَوْ قَالَتْ الْوَاصِلَةَ

Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga bir ayol kelib: «Qizim kelinchak, u kasal boʻlib qoldi va sochi toʻkilib ketdi. Unga (soch) ulasam boʻladimi?» dedi. Shunda (Oisha): «Rasululloh ﷺ soch ulovchi va soch ulatuvchini laʼnatladilar», dedi — yoki: «soch ulovchini (laʼnatladilar)», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига бир аёл келиб: «Қизим келинчак, у касал бўлиб қолди ва сочи тўкилиб кетди. Унга (соч) уласам бўладими?» деди. Шунда (Оиша): «Расулуллоҳ ﷺ соч уловчи ва соч улатувчини лаънатладилар», деди — ёки: «соч уловчини (лаънатладилар)», деди.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ بْنُ الْحَجَّاجِ الْعَتَكِيُّ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ بْنَ مُسْلِمِ بْنِ يَنَّاقٍ يُحَدِّثُ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ جَارِيَةً مِنْ الْأَنْصَارِ زُوِّجَتْ وَأَنَّهَا مَرِضَتْ فَتَمَعَّطَ شَعَرُهَا فَأَرَادُوا أَنْ يَصِلُوهُ فَسَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْوِصَالِ فَلَعَنَ الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Ansorlardan bir qiz turmushga chiqdi, soʻng kasal boʻlib qoldi va sochi toʻkilib ketdi. (Ahli) uning sochiga (soch) ulamoqchi boʻlishdi va Rasululloh ﷺ dan soch ulash haqida soʻrashdi. Shunda u zot soch ulovchi va soch ulatuvchini laʼnatladilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ансорлардан бир қиз турмушга чиқди, сўнг касал бўлиб қолди ва сочи тўкилиб кетди. (Аҳли) унинг сочига (соч) уламоқчи бўлишди ва Расулуллоҳ ﷺ дан соч улаш ҳақида сўрашди. Шунда у зот соч уловчи ва соч улатувчини лаънатладилар.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ وَأَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْتَسِلُ مِنْ الْجَنَابَةِ ثُمَّ يَأْتِي الْمَسْجِدَ وَرَأْسُهُ يَقْطُرُ وَهُوَ يُرِيدُ الصَّوْمَ ذَلِكَ الْيَوْمَ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ janobatdan gʻusl qilar, soʻng boshlaridan (suv) tomib turgan holda masjidga kelar edilar; u zot oʻsha kuni roʻza tutishni iroda qilgan boʻlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ жанобатдан ғусл қилар, сўнг бошларидан (сув) томиб турган ҳолда масжидга келар эдилар; у зот ўша куни рўза тутишни ирода қилган бўлар эдилар.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ وَأَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْبَهِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَاوِلِينِي الْخُمْرَةَ مِنْ الْمَسْجِدِ قَالَتْ قُلْتُ إِنِّي حَائِضٌ قَالَ إِنَّ حَيْضَكِ لَيْسَ بِيَدِكِ قَالَ أَبُو أَحْمَدَ إِنَّ حَيْضَتَكِ لَيْسَتْ مِنْ يَدِكِ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Masjiddan menga xumra (joynamoz)ni olib ber», dedilar. Men: «Men hayzliman», dedim. U zot: «Hayzing qoʻlingda emas-ku», dedilar. Abu Ahmad: «Hayzing qoʻlingdan emas», (deb rivoyat qildi).Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Масжиддан менга хумра (жойнамоз)ни олиб бер», дедилар. Мен: «Мен ҳайзлиман», дедим. У зот: «Ҳайзинг қўлингда эмас-ку», дедилар. Абу Аҳмад: «Ҳайзинг қўлингдан эмас», (деб ривоят қилди).

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْبَادِيَةِ إِلَى إِبِلِ الصَّدَقَةِ فَأَعْطَى نِسَاءَهُ بَعِيرًا بَعِيرًا غَيْرِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْطَيْتَهُنَّ بَعِيرًا بَعِيرًا غَيْرِي فَأَعْطَانِي بَعِيرًا آدَدَ صَعْبًا لَمْ يُرْكَبْ عَلَيْهِ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ ارْفُقِي بِهِ فَإِنَّ الرِّفْقَ لَا يُخَالِطُ شَيْئًا إِلَّا زَانَهُ وَلَا يُفَارِقُ شَيْئًا إِلَّا شَانَهُ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ sadaqa tuyalari oldiga badiyaga chiqdilar va mendan boshqa ayollariga bittadan tuya berdilar. Men: «Yo Rasululloh, mendan boshqa ularga bittadan tuya berdingiz», dedim. Shunda menga hech minilmagan, qaysar bir tuyani berdilar va: «Ey Oisha, unga yumshoqlik bilan muomala qil, chunki yumshoqlik qaysi narsaga aralashsa, uni bezaydi; qaysi narsadan ajralsa, uni xunuk qiladi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ садақа туялари олдига бадияга чиқдилар ва мендан бошқа аёлларига биттадан туя бердилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мендан бошқа уларга биттадан туя бердингиз», дедим. Шунда менга ҳеч минилмаган, қайсар бир туяни бердилар ва: «Эй Оиша, унга юмшоқлик билан муомала қил, чунки юмшоқлик қайси нарсага аралашса, уни безайди; қайси нарсадан ажралса, уни хунук қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى قَائِمًا رَكَعَ قَائِمًا وَإِذَا صَلَّى قَاعِدًا رَكَعَ قَاعِدًا

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ tik turib namoz oʻqisalar, tik turib rukuʼ qilar, oʻtirib namoz oʻqisalar, oʻtirib rukuʼ qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ тик туриб намоз ўқисалар, тик туриб рукуъ қилар, ўтириб намоз ўқисалар, ўтириб рукуъ қилар эдилар.

حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ قَالَأَتَيْتُ عَائِشَةَ فَقُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أَتَبَتَّلَ فَقَالَتْ لَا تَفْعَلْ أَلَمْ تَقْرَأْ {لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ} قَدْ تَزَوَّجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَوُلِدَ لَهُ

Saʼd ibn Hishom aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga kelib: «Ey moʼminlarning onasi, men uylanmay (ibodatga berilib) yashamoqchiman», dedim. U: «Bunday qilma! {Albatta, sizlar uchun Allohning Rasulida goʻzal namuna bor} (oyatini) oʻqimaganmisan? Rasululloh ﷺ uylanganlar va u zotning farzandlari boʻlgan», dedi.Саъд ибн Ҳишом айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига келиб: «Эй мўминларнинг онаси, мен уйланмай (ибодатга берилиб) яшамоқчиман», дедим. У: «Бундай қилма! {Албатта, сизлар учун Аллоҳнинг Расулида гўзал намуна бор} (оятини) ўқимаганмисан? Расулуллоҳ ﷺ уйланганлар ва у зотнинг фарзандлари бўлган», деди.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الرِّجَالِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّهِ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا يُمْنَعُ نَقْعُ مَاءٍ وَلَا رَهْوُ بِئْرٍ

Oisha (roziyallohu anho)dan, Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi. U zot: «Suvning ortigʻi ham, quduqning (atrofidagi ortiqcha suvi) ham man qilinmaydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан, Набий ﷺ дан ривоят қилинади. У зот: «Сувнинг ортиғи ҳам, қудуқнинг (атрофидаги ортиқча суви) ҳам ман қилинмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا اشْتَرَتْ نَمَطًا فِيهِ تَصَاوِيرُ فَأَرَادَتْ أَنْ تَصْنَعَهُ حَجَلَةً فَدَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرَتْهُ إِيَّاهُ وَأَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا تُرِيدُ أَنْ تَصْنَعَهُ حَجَلَةً فَقَالَ لَهَا اقْطَعِيهِ وِسَادَتَيْنِ قَالَتْ فَفَعَلْتُ فَكُنْتُ أَتَوَسَّدُهُمَا وَيَتَوَسَّدُهُمَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u naqshli, suratlar tushirilgan bir mato sotib olib, uni parda qilmoqchi boʻldi. Nabiy ﷺ uning huzuriga kirganlarida, u buni koʻrsatdi va parda qilmoqchi ekanini aytdi. Shunda u zot unga: «Uni kesib, ikki yostiq qil», dedilar. (Oisha) dedi: Men shunday qildim va ularga oʻzim ham suyanardim, Nabiy ﷺ ham suyanardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у нақшли, суратлар туширилган бир мато сотиб олиб, уни парда қилмоқчи бўлди. Набий ﷺ унинг ҳузурига кирганларида, у буни кўрсатди ва парда қилмоқчи эканини айтди. Шунда у зот унга: «Уни кесиб, икки ёстиқ қил», дедилар. (Оиша) деди: Мен шундай қилдим ва уларга ўзим ҳам суянардим, Набий ﷺ ҳам суянардилар.