حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَبَيْنَمَا نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَخْلٍ لَنَا لِأَبِي طَلْحَةَ يَتَبَرَّزُ لِحَاجَتِهِ قَالَ وَبِلَالٌ يَمْشِي وَرَاءَهُ يُكَرِّمُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَمْشِيَ إِلَى جَنْبِهِ فَمَرَّ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَبْرٍ فَقَامَ حَتَّى لَمَّ إِلَيْهِ بِلَالٌ فَقَالَ وَيْحَكَ يَا بِلَالُ هَلْ تَسْمَعُ مَا أَسْمَعُ قَالَ مَا أَسْمَعُ شَيْئًا قَالَ صَاحِبُ الْقَبْرِ يُعَذَّبُ قَالَ فَسُئِلَ عَنْهُ فَوُجِدَ يَهُودِيًّا
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Allohning Nabiysi ﷺ bizniki boʻlgan — Abu Talhaga qarashli — xurmozorda hojatlarini chiqarish uchun boʻlganlarida, Bilol u zotning orqalaridan yurar edi; Allohning Nabiysi ﷺni ulugʻlab, u zotning yonlarida yurishdan (tortinar edi). Allohning Nabiysi ﷺ bir qabr yonidan oʻtdilar-da, Bilol u zotga yetib olguncha turdilar. Soʻng: «Voy senga, ey Bilol! Men eshitayotgan narsani sen eshityapsanmi?» dedilar. U: «Men hech narsa eshitmayapman», dedi. U zot: «Qabr sohibi azoblanmoqda», dedilar. Soʻng u haqda soʻralganda, uning yahudiy ekani maʼlum boʻldi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Аллоҳнинг Набийси ﷺ бизники бўлган — Абу Талҳага қарашли — хурмозорда ҳожатларини чиқариш учун бўлганларида, Билол у зотнинг орқаларидан юрар эди; Аллоҳнинг Набийси ﷺни улуғлаб, у зотнинг ёнларида юришдан (тортинар эди). Аллоҳнинг Набийси ﷺ бир қабр ёнидан ўтдилар-да, Билол у зотга етиб олгунча турдилар. Сўнг: «Вой сенга, эй Билол! Мен эшитаётган нарсани сен эшитяпсанми?» дедилар. У: «Мен ҳеч нарса эшитмаяпман», деди. У зот: «Қабр соҳиби азобланмоқда», дедилар. Сўнг у ҳақда сўралганда, унинг яҳудий экани маълум бўлди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ قِرَامٌ لِعَائِشَةَ قَدْ سَتَرَتْ بِهِ جَانِبَ بَيْتِهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمِيطِي عَنَّا قِرَامَكِ هَذَا فَإِنَّهُ لَا تَزَالُ تَصَاوِيرُهُ تَعْرِضُ لِي فِي صَلَاتِي
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Oishada bir qiram (naqshli parda) bor edi, u bilan uyining bir tomonini toʻsgan edi. Rasululloh ﷺ: «Mana shu qiramingni bizdan olib qoʻy; chunki uning suratlari namozimda hamon koʻz oldimga kelaveradi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Оишада бир қирам (нақшли парда) бор эди, у билан уйининг бир томонини тўсган эди. Расулуллоҳ ﷺ: «Мана шу қирамингни биздан олиб қўй; чунки унинг суратлари намозимда ҳамон кўз олдимга келаверади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ مَعَ ثَابِتٍ فَقَالَ لَهُ إِنِّي اشْتَكَيْتُ فَقَالَ أَلَا أَرْقِيكَ بِرُقْيَةِ أَبِي الْقَاسِمِ عَلَيْهِ الصَّلَاة وَالسَّلَامُ قَالَ بَلَى قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ مُذْهِبَ الْبَأْسِ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لَا شَافِيَ إِلَّا أَنْتَ اشْفِ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا
Abdulaziz aytdi: Biz Sobit bilan birga Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning huzuriga kirdik. (Sobit) unga: «Men kasal boʻldim», dedi. U: «Senga Abul-Qosim (alayhissalotu vassalom)ning ruqyasi bilan ruqya qilaymi?» dedi. U: «Ha, albatta», dedi. U dedi: «Ayt: Allohumma Rabban-nosi, muzhibal-baʼsi, ishfi, Antash-Shofiy, la shofiya illa Anta, ishfi shifaʼan la yugʻodiru saqaman (Allohim, odamlarning Rabbi, kasallikni ketkazuvchi Zot, shifo ber; Sen Shifo beruvchisan, Sendan boʻlak shifo beruvchi yoʻq; shunday shifo berginki, (undan keyin) hech qanday kasallik qolmasin)».Абдулазиз айтди: Биз Собит билан бирга Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурига кирдик. (Собит) унга: «Мен касал бўлдим», деди. У: «Сенга Абул-Қосим (алайҳиссалоту вассалом)нинг руқяси билан руқя қилайми?» деди. У: «Ҳа, албатта», деди. У деди: «Айт: Аллоҳумма Раббан-носи, музҳибал-баъси, ишфи, Анташ-Шофий, ла шофия илла Анта, ишфи шифаъан ла юғодиру сақаман (Аллоҳим, одамларнинг Рабби, касалликни кетказувчи Зот, шифо бер; Сен Шифо берувчисан, Сендан бўлак шифо берувчи йўқ; шундай шифо бергинки, (ундан кейин) ҳеч қандай касаллик қолмасин)».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا سِنَانٌ أَبُو رَبِيعَةَ حَدَّثَنَا أَنَسٌأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ يَعْلَمُ الْمُتَخَلِّفُونَ عَنْ صَلَاةِ الْعِشَاءِ وَصَلَاةِ الْغَدَاةِ مَا لَهُمْ فِيهِمَا لَأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Xufton namozi bilan bomdod namozidan qolganlar bu ikkisida oʻzlariga (nima savob) borligini bilganlarida edi, emaklab boʻlsa ham ularga kelar edilar», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Хуфтон намози билан бомдод намозидан қолганлар бу иккисида ўзларига (нима савоб) борлигини билганларида эди, эмаклаб бўлса ҳам уларга келар эдилар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا سِنَانٌ حَدَّثَنَا أَنَسٌأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذَ غُصْنًا فَنَفَضَهُ فَلَمْ يَنْتَفِضْ ثُمَّ نَفَضَهُ فَلَمْ يَنْتَفِضْ ثُمَّ نَفَضَهُ فَانْتَفَضَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ تَنْفُضُ الْخَطَايَا كَمَا تَنْفُضُ الشَّجَرَةُ وَرَقَهَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir shoxni olib silkitdilar, ammo u toʻkilmadi. Soʻng yana silkitdilar, toʻkilmadi. Soʻng yana silkitdilar, bu safar toʻkildi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, Subhanalloh, val-hamdu lillah, va la ilaha illalloh, vallohu akbar — daraxt oʻz bargini toʻkkanidek, xatolarni toʻkadi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир шохни олиб силкитдилар, аммо у тўкилмади. Сўнг яна силкитдилар, тўкилмади. Сўнг яна силкитдилар, бу сафар тўкилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Субҳаналлоҳ, вал-ҳамду лиллаҳ, ва ла илаҳа иллаллоҳ, валлоҳу акбар — дарахт ўз баргини тўкканидек, хатоларни тўкади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ النُّمَيْرِيُّ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ مُسْلِمٍ يَمُوتُ لَهُ ثَلَاثَةٌ مِنْ وَلَدِهِ لَمْ يَبْلُغُوا الْحِنْثَ إِلَّا أَدْخَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَبَوَيْهِ الْجَنَّةَ بِفَضْلِ رَحْمَتِهِ إِيَّاهُمْ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Farzandlaridan uchtasi balogʻat yoshiga yetmay vafot etgan hech bir musulmon kishi yoʻqki, Alloh azza va jalla ularga (koʻrsatgan) rahmatining fazli bilan uning ota-onasini jannatga kiritmasin», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Фарзандларидан учтаси балоғат ёшига етмай вафот этган ҳеч бир мусулмон киши йўқки, Аллоҳ азза ва жалла уларга (кўрсатган) раҳматининг фазли билан унинг ота-онасини жаннатга киритмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَوَّلُ مَنْ يُكْسَى حُلَّةً مِنْ النَّارِ إِبْلِيسُ فَيَضَعُهَا عَلَى حَاجِبِهِ وَيَسْحَبُهَا مِنْ خَلْفِهِ وَذُرِّيَّتُهُ مِنْ بَعْدِهِ وَهُوَ يُنَادِي وَا ثُبُورَاهُ وَيُنَادُونَ يَا ثُبُورَهُمْ قَالَ عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَهَا مَرَّتَيْنِ حَتَّى يَقِفُوا عَلَى النَّارِ فَيَقُولُ يَا ثُبُورَاهُ وَيَقُولُونَ يَا ثُبُورَهُمْ فَيُقَالُ لَهُمْ {لَا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُورًا وَاحِدًا وَادْعُوا ثُبُورًا كَثِيرًا} قَالَ عَفَّانُ وَذُرِّيَّتُهُ خَلْفَهُ وَهُمْ يَقُولُونَ يَا ثُبُورَهُمْ قَالَ عَفَّانُ حَاجِبَيْهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Doʻzax olovidan boʻlgan kiyimni birinchi boʻlib kiyadigan kishi — Iblisdir. U uni qoshiga qoʻyadi va orqasidan sudrab boradi, zurriyoti esa uning ortidan (boradi). U: ‹Voy halokatim!› deb qichqiradi, ular ham: ‹Voy halokatimiz!› deb qichqiradilar», dedilar. Abdussamad: buni ikki marta (aytdi), dedi. «...toki doʻzax ustida toʻxtaganlaricha. Shunda u: ‹Voy halokatim!› deydi, ular ham: ‹Voy halokatimiz!› deydilar. Bas, ularga: {Bugun bitta halokatni emas, koʻp halokatlarni chaqiringlar} deyiladi». Affon: «va zurriyoti uning ortidan (boradi), ular esa: ‹Voy halokatimiz!› deydilar», dedi. Affon: «uning ikki qoshiga», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дўзах оловидан бўлган кийимни биринчи бўлиб киядиган киши — Иблисдир. У уни қошига қўяди ва орқасидан судраб боради, зурриёти эса унинг ортидан (боради). У: ‹Вой ҳалокатим!› деб қичқиради, улар ҳам: ‹Вой ҳалокатимиз!› деб қичқирадилар», дедилар. Абдуссамад: буни икки марта (айтди), деди. «...токи дўзах устида тўхтаганларича. Шунда у: ‹Вой ҳалокатим!› дейди, улар ҳам: ‹Вой ҳалокатимиз!› дейдилар. Бас, уларга: {Бугун битта ҳалокатни эмас, кўп ҳалокатларни чақиринглар} дейилади». Аффон: «ва зурриёти унинг ортидан (боради), улар эса: ‹Вой ҳалокатимиз!› дейдилар», деди. Аффон: «унинг икки қошига», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَتَبَاهَى النَّاسُ فِي الْمَسَاجِدِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Odamlar masjidlar bilan bir-birlaridan faxrlanib maqtanmaguncha qiyomat qoyim boʻlmaydi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Одамлар масжидлар билан бир-бирларидан фахрланиб мақтанмагунча қиёмат қойим бўлмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ يَوْمَ أُحُدٍ اللَّهُمَّ إِنَّكَ إِنْ تَشَأْ أَنْ لَا تُعْبَدَ فِي الْأَرْضِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Uhud kunida: «Allohim! Agar Sen xohlasang, yer yuzida Senga ibodat qilinmas edi», — der edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Уҳуд кунида: «Аллоҳим! Агар Сен хоҳласанг, ер юзида Сенга ибодат қилинмас эди», — дер эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ آدَمَ تَرَكَهُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَهُ فَجَعَلَ إِبْلِيسُ يُطِيفُ بِهِ يَنْظُرُ إِلَيْهِ فَلَمَّا رَآهُ أَجْوَفَ عَرَفَ أَنَّهُ خَلْقٌ لَا يَتَمَالَكُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Alloh azza va jalla Odamni yaratganida, uni Alloh xohlagancha (holicha) tark etib qoʻydi. Shunda Iblis uning atrofida aylanib, unga qaray boshladi. Uni ichi boʻsh ekanini koʻrgach, u oʻzini tutib turolmaydigan bir maxluq qilib yaratilganini bildi».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Аллоҳ азза ва жалла Одамни яратганида, уни Аллоҳ хоҳлаганча (ҳолича) тарк этиб қўйди. Шунда Иблис унинг атрофида айланиб, унга қарай бошлади. Уни ичи бўш эканини кўргач, у ўзини тутиб туролмайдиган бир махлуқ қилиб яратилганини билди».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَتْ الْحَبَشَةُ يَزْفِنُونَ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَرْقُصُونَ وَيَقُولُونَ مُحَمَّدٌ عَبْدٌ صَالِحٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يَقُولُونَ قَالُوا يَقُولُونَ مُحَمَّدٌ عَبْدٌ صَالِحٌ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Habashliklar Rasululloh ﷺning huzurlarida sakrab oʻyin qilar va: «Muhammad — solih banda», der edilar. Rasululloh ﷺ: «Ular nima deyaptilar?» dedilar. Ular: «Muhammad — solih banda, deyaptilar», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Ҳабашликлар Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида сакраб ўйин қилар ва: «Муҳаммад — солиҳ банда», дер эдилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Улар нима деяптилар?» дедилар. Улар: «Муҳаммад — солиҳ банда, деяптилар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُ أَهْلُ الْجَنَّةِ الْجَنَّةَ فَيَبْقَى مِنْهَا مَا شَاءَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَيُنْشِئُ اللَّهُ تَعَالَى لَهَا يَعْنِي خَلْقًا حَتَّى يَمْلَأَهَا
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Jannat ahli jannatga kiradi, undan Alloh azza va jalla xohlagancha (joy) ortib qoladi. Shunda Alloh taolo unga — yaʼni bir xalq — yaratadi, toki uni toʻldirguncha», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат аҳли жаннатга киради, ундан Аллоҳ азза ва жалла хоҳлаганча (жой) ортиб қолади. Шунда Аллоҳ таоло унга — яъни бир халқ — яратади, токи уни тўлдиргунча», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُعْطِيتُ الْكَوْثَرَ فَإِذَا هُوَ نَهَرٌ يَجْرِي كَذَا عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ حَافَّتَاهُ قِبَابُ اللُّؤْلُؤِ لَيْسَ مَشْفُوفًا فَضَرَبْتُ بِيَدِي إِلَى تُرْبَتِهِ فَإِذَا مِسْكَةٌ ذَفِرَةٌ وَإِذَا حَصَاهُ اللُّؤْلُؤُ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Menga Kavsar berildi; qarasam, u yer yuzida shunday oqib turgan bir daryo ekan. Uning ikki qirgʻogʻi durdan boʻlgan gumbazlardir, (usti) yopiq emas. Men qoʻlimni uning tuprogʻiga urdim; qarasam, u qattiq xushboʻy mushk ekan, mayda toshlari esa dur ekan».Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Менга Кавсар берилди; қарасам, у ер юзида шундай оқиб турган бир дарё экан. Унинг икки қирғоғи дурдан бўлган гумбазлардир, (усти) ёпиқ эмас. Мен қўлимни унинг тупроғига урдим; қарасам, у қаттиқ хушбўй мушк экан, майда тошлари эса дур экан».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَى رَجُلٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ يَعُودُهُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا خَالُ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَالَ أَوَخَالٌ أَنَا أَوْ عَمٌّ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا بَلْ خَالٌ فَقَالَ لَهُ قَوْلُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ هُوَ خَيْرٌ لِي قَالَ نَعَمْ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Bani Najjordan boʻlgan bir kishining huzuriga uni yoʻqlab kirdilar va Rasululloh ﷺ unga: «Ey togʻa, ‹La ilaha illalloh› degin», dedilar. U: «Men togʻamanmi yoki amakimi?» dedi. Nabiy ﷺ: «Yoʻq, balki togʻasan», dedilar. U: «‹La ilaha illalloh› deyishim men uchun yaxshimi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Бани Нажжордан бўлган бир кишининг ҳузурига уни йўқлаб кирдилар ва Расулуллоҳ ﷺ унга: «Эй тоға, ‹Ла илаҳа иллаллоҳ› дегин», дедилар. У: «Мен тоғаманми ёки амакими?» деди. Набий ﷺ: «Йўқ, балки тоғасан», дедилар. У: «‹Ла илаҳа иллаллоҳ› дейишим мен учун яхшими?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَسَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصْوَاتًا فَقَالَ مَا هَذَا قَالُوا يُلَقِّحُونَ النَّخْلَ فَقَالَ لَوْ تَرَكُوهُ فَلَمْ يُلَقِّحُوهُ لَصَلُحَ فَتَرَكُوهُ فَلَمْ يُلَقِّحُوهُ فَخَرَجَ شِيصًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَكُمْ قَالُوا تَرَكُوهُ لِمَا قُلْتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ شَيْءٌ مِنْ أَمْرِ دُنْيَاكُمْ فَأَنْتُمْ أَعْلَمُ بِهِ فَإِذَا كَانَ مِنْ أَمْرِ دِينِكُمْ فَإِلَيَّ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ (bir qancha) ovozlarni eshitdilar va: «Bu nima?» dedilar. Ular: «Xurmoni changlatyaptilar», dedilar. U zot: «Agar uni tark etib, changlatmasalar ham yaxshi boʻlar edi», dedilar. Ular uni tark etib, changlatmadilar; xurmo esa puch boʻlib chiqdi. Nabiy ﷺ: «Sizlarga nima boʻldi?» dedilar. Ular: «Siz aytganingiz uchun uni tark etishdi», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Dunyoyingiz ishlaridan biror narsa boʻlsa, sizlar uni yaxshiroq bilasizlar; dinlaringiz ishidan boʻlsa, u menga (tegishli)dir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ (бир қанча) овозларни эшитдилар ва: «Бу нима?» дедилар. Улар: «Хурмони чанглатяптилар», дедилар. У зот: «Агар уни тарк этиб, чанглатмасалар ҳам яхши бўлар эди», дедилар. Улар уни тарк этиб, чанглатмадилар; хурмо эса пуч бўлиб чиқди. Набий ﷺ: «Сизларга нима бўлди?» дедилар. Улар: «Сиз айтганингиз учун уни тарк этишди», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Дунёйингиз ишларидан бирор нарса бўлса, сизлар уни яхшироқ биласизлар; динларингиз ишидан бўлса, у менга (тегишли)дир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آخَى بَيْنَ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ الْجَرَّاحِ وَبَيْنَ أَبِي طَلْحَةَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Abu Ubayda ibn al-Jarroh bilan Abu Talha oʻrtasida birodarlik (qaror) qildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Абу Убайда ибн ал-Жарроҳ билан Абу Талҳа ўртасида биродарлик (қарор) қилдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ كَثِيرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَتْ تُعْجِبُهُ الْفَاغِيَةُ وَكَانَ أَعْجَبُ الطَّعَامِ إِلَيْهِ الدُّبَّاءَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga fogʻiya (xina guli) yoqar edi; taomlardan esa u zotga eng yoqadigani qovoq edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга фоғия (хина гули) ёқар эди; таомлардан эса у зотга энг ёқадигани қовоқ эди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَكُونُ فِي الصَّلَاةِ فَيَقْرَأُ سُورَةً خَفِيفَةً مِنْ أَجْلِ الْمَرْأَةِ وَبُكَاءِ الصَّبِيِّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda boʻlar edilar-da, ayol (borligi) va bolaning yigʻisi sababli yengil sura oʻqir edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда бўлар эдилар-да, аёл (борлиги) ва боланинг йиғиси сабабли енгил сура ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكُنْتُ أَمْشِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ بُرْدٌ نَجْرَانِيٌّ غَلِيظُ الْحَاشِيَةِ فَأَدْرَكَهُ أَعْرَابِيٌّ فَجَبَذَهُ جَبْذَةً حَتَّى رَأَيْتُ صَفْحَ أَوْ صَفْحَةَ عُنُقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَثَّرَتْ بِهَا حَاشِيَةُ الْبُرْدِ مِنْ شِدَّةِ جَبْذَتِهِ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَعْطِنِي مِنْ مَالِ اللَّهِ الَّذِي عِنْدَكَ فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ فَضَحِكَ ثُمَّ أَمَرَ لَهُ بِعَطَاءٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ bilan yurib borar edim; u zotning egnilarida chetlari qalin najroniy burd bor edi. Shunda bir aʼrobiy u zotga yetib olib, shunday qattiq tortdiki, men Rasululloh ﷺning boʻyinlarida burdning hoshiyasi tortishning zoʻridan iz qoldirganini koʻrdim. Soʻng u: «Ey Muhammad, oldingdagi Allohning molidan menga bergin», dedi. U zot unga oʻgirilib qaradilar, soʻng kuldilar va unga bir ato (inʼom) berishni buyurdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан юриб борар эдим; у зотнинг эгниларида четлари қалин нажроний бурд бор эди. Шунда бир аъробий у зотга етиб олиб, шундай қаттиқ тортдики, мен Расулуллоҳ ﷺнинг бўйинларида бурднинг ҳошияси тортишнинг зўридан из қолдирганини кўрдим. Сўнг у: «Эй Муҳаммад, олдингдаги Аллоҳнинг молидан менга бергин», деди. У зот унга ўгирилиб қарадилар, сўнг кулдилар ва унга бир ато (инъом) беришни буюрдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أيُّوبَ الْغَافِقِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْأَسَدِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّقُوا دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ وَإِنْ كَانَ كَافِرًا فَإِنَّهُ لَيْسَ دُونَهَا حِجَابٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mazlumning duosidan qoʻrqinglar, garchi u kofir boʻlsa ham; chunki uning oldida hech qanday parda yoʻq», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мазлумнинг дуосидан қўрқинглар, гарчи у кофир бўлса ҳам; чунки унинг олдида ҳеч қандай парда йўқ», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعْ مَا يَرِيبُكَ إِلَى مَا لَا يَرِيبُكَ
Va Rasululloh ﷺ: «Seni shubhaga soladigan narsani tashlab, shubhaga solmaydigan narsaga oʻt», dedilar.Ва Расулуллоҳ ﷺ: «Сени шубҳага соладиган нарсани ташлаб, шубҳага солмайдиган нарсага ўт», дедилар.
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا مُحَمَّدُ يَا سَيِّدَنَا وَابْنَ سَيِّدِنَا وَخَيْرَنَا وَابْنَ خَيْرِنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ عَلَيْكُمْ بِتَقْوَاكُمْ وَلَا يَسْتَهْوِيَنَّكُمْ الشَّيْطَانُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ وَاللَّهِ مَا أُحِبُّ أَنْ تَرْفَعُونِي فَوْقَ مَنْزِلَتِي الَّتِي أَنْزَلَنِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Ey Muhammad, ey sayyidimiz va sayyidimizning oʻgʻli, ey eng yaxshimiz va eng yaxshimizning oʻgʻli!» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey odamlar, taqvoyingizni lozim tutinglar; shayton sizlarni yoʻldan urmasin. Men Muhammad ibn Abdullohman, Allohning bandasi va Rasulidirman. Vallohi, Alloh azza va jalla meni tushirgan martabamdan yuqori koʻtarishingizni yoqtirmayman», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Эй Муҳаммад, эй саййидимиз ва саййидимизнинг ўғли, эй энг яхшимиз ва энг яхшимизнинг ўғли!» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй одамлар, тақвойингизни лозим тутинглар; шайтон сизларни йўлдан урмасин. Мен Муҳаммад ибн Абдуллоҳман, Аллоҳнинг бандаси ва Расулидирман. Валлоҳи, Аллоҳ азза ва жалла мени туширган мартабамдан юқори кўтаришингизни ёқтирмайман», дедилар.
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَطْعَمَنَا وَسَقَانَا وَكَفَانَا وَآوَانَا وَكَمْ مِمَّنْ لَا كَافِيَ لَهُ وَلَا مُؤْوِيَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ oʻrinlariga yotganlarida: «Al-hamdu lillahillaziy atʼamana va saqona va kafana va avana, va kam mimman la kafiya lahu va la muʼviy (Bizni ovqatlantirgan, suv bergan, kifoya qilgan va boshpana bergan Allohga hamdlar boʻlsin; kifoya qiluvchisi ham, boshpana beruvchisi ham yoʻq qancha (kishilar) bor)», der edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ўринларига ётганларида: «Ал-ҳамду лиллаҳиллазий атъамана ва сақона ва кафана ва авана, ва кам мимман ла кафия лаҳу ва ла муъвий (Бизни овқатлантирган, сув берган, кифоя қилган ва бошпана берган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин; кифоя қилувчиси ҳам, бошпана берувчиси ҳам йўқ қанча (кишилар) бор)», дер эдилар.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ يَعْنِي ابْنَ مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ وَحُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عَلَى بَغْلَةٍ شَهْبَاءَ فَمَرَّ عَلَى حَائِطٍ لِبَنِي النَّجَّارِ فَإِذَا هُوَ بِقَبْرٍ يُعَذَّبُ صَاحِبُهُ فَحَامَتْ الْبَغْلَةُ فَقَالَ لَوْلَا أَنْ لَا تَدَافَنُوا لَدَعَوْتُ اللَّهَ أَنْ يُسْمِعَكُمْ عَذَابَ الْقَبْرِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oq-kulrang xachir ustida edilar. U zot Bani Najjorning bir bogʻi yonidan oʻtdilar; qarasalar, bir qabr — uning sohibi azoblanmoqda. Xachir aylanib qoldi. Shunda u zot: «Agar bir-biringizni dafn qilmay qoʻyishingizdan (qoʻrqmaganimda edi), Allohdan sizlarga qabr azobini eshittirishini soʻrar edim», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ оқ-кулранг хачир устида эдилар. У зот Бани Нажжорнинг бир боғи ёнидан ўтдилар; қарасалар, бир қабр — унинг соҳиби азобланмоқда. Хачир айланиб қолди. Шунда у зот: «Агар бир-бирингизни дафн қилмай қўйишингиздан (қўрқмаганимда эди), Аллоҳдан сизларга қабр азобини эшиттиришини сўрар эдим», дедилар.
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَسْقَى فَأَشَارَ بِظَهْرِ كَفَّيْهِ إِلَى السَّمَاءِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ yomgʻir tilab duo qildilar va kaftlarining orqasi bilan osmonga ishora qildilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ёмғир тилаб дуо қилдилар ва кафтларининг орқаси билан осмонга ишора қилдилар.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَمْوَالِكُمْ وَأَيْدِيكُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mushriklarga tillaringiz, joningiz, mollaringiz va qoʻllaringiz bilan jihod qilinglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мушрикларга тилларингиз, жонингиз, молларингиз ва қўлларингиз билан жиҳод қилинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَغَدْوَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ رَوْحَةٌ خَيْرٌ مِنْ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا وَلَقَابُ قَوْسِ أَحَدِكُمْ فِي الْجَنَّةِ خَيْرٌ مِنْ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Alloh yoʻlida bir ertalabki yoki bir kechki (chiqish) dunyo va undagi narsalardan yaxshiroqdir. Jannatda sizlardan biringizning kamoni qadar (joy) ham dunyo va undagi narsalardan yaxshiroqdir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳ йўлида бир эрталабки ёки бир кечки (чиқиш) дунё ва ундаги нарсалардан яхшироқдир. Жаннатда сизлардан бирингизнинг камони қадар (жой) ҳам дунё ва ундаги нарсалардан яхшироқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ نَفْسٍ تَمُوتُ لَهَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ فَيَسُرُّهَا أَنْ تَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا إِلَّا الشَّهِيدَ فَإِنَّ الشَّهِيدَ يَسُرُّهُ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا فَيُقْتَلَ لِمَا يَرَى مِنْ فَضْلِ الشَّهَادَةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohning huzurida oʻziga (atalgan) yaxshilik boʻlgan hech bir jon oʻlsa, dunyoga qaytishni istamaydi; shahid bundan mustasno. Chunki shahid shahidlikning fazilatini koʻrgani uchun, dunyoga qaytib, yana oʻldirilishni orzu qiladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳнинг ҳузурида ўзига (аталган) яхшилик бўлган ҳеч бир жон ўлса, дунёга қайтишни истамайди; шаҳид бундан мустасно. Чунки шаҳид шаҳидликнинг фазилатини кўргани учун, дунёга қайтиб, яна ўлдирилишни орзу қилади», дедилар.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَيْتُ الْمَعْمُورُ فِي السَّمَاءِ السَّابِعَةِ يَدْخُلُهُ كُلَّ يَوْمٍ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ ثُمَّ لَا يَعُودُونَ إِلَيْهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Baytul-Maʼmur yettinchi osmondadir; unga har kuni yetmish ming farishta kiradi, soʻng ular unga qaytmaydilar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Байтул-Маъмур еттинчи осмондадир; унга ҳар куни етмиш минг фаришта киради, сўнг улар унга қайтмайдилар», дедилар.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حُفَّتْ الْجَنَّةُ بِالْمَكَارِهِ وَحُفَّتْ النَّارُ بِالشَّهَوَاتِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Jannat mashaqqatlar bilan oʻralgan, doʻzax esa shahvatlar bilan oʻralgandir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Жаннат машаққатлар билан ўралган, дўзах эса шаҳватлар билан ўралгандир», дедилар.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَّلُ مَنْ يُكْسَى حُلَّةً مِنْ النَّارِ إِبْلِيسُ يَضَعُهَا عَلَى حَاجِبَيْهِ وَهُوَ يَسْحَبُهَا مِنْ خَلْفِهِ وَذُرِّيَّتُهُ مِنْ خَلْفِهِ وَهُوَ يَقُولُ يَا ثُبُورَاهُ وَهُمْ يُنَادُونَ يَا ثُبُورَاهُمْ حَتَّى يَقِفَ عَلَى النَّارِ فَيَقُولُ يَا ثُبُورَاهُ فَيُنَادُونَ يَا ثُبُورَاهُمْ فَيُقَالَ {لَا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُورًا وَاحِدًا وَادْعُوا ثُبُورًا كَثِيرًا}
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Doʻzax olovidan boʻlgan kiyimni birinchi boʻlib kiyadigan kishi — Iblisdir. U uni ikki qoshiga qoʻyadi va orqasidan sudrab boradi, zurriyoti esa uning ortidan (boradi). U: ‹Voy halokatim!› deydi, ular esa: ‹Voy halokatimiz!› deb qichqiradilar; toki u doʻzax ustida toʻxtaganicha. Shunda u: ‹Voy halokatim!› deydi, ular ham: ‹Voy halokatimiz!› deb qichqiradilar. Bas, {Bugun bitta halokatni emas, koʻp halokatlarni chaqiringlar} deyiladi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Дўзах оловидан бўлган кийимни биринчи бўлиб киядиган киши — Иблисдир. У уни икки қошига қўяди ва орқасидан судраб боради, зурриёти эса унинг ортидан (боради). У: ‹Вой ҳалокатим!› дейди, улар эса: ‹Вой ҳалокатимиз!› деб қичқирадилар; токи у дўзах устида тўхтаганича. Шунда у: ‹Вой ҳалокатим!› дейди, улар ҳам: ‹Вой ҳалокатимиз!› деб қичқирадилар. Бас, {Бугун битта ҳалокатни эмас, кўп ҳалокатларни чақиринглар} дейилади».
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ وَيُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ وَحُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ يَعْنِي ابْنَ مَالِكٍ قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُؤْمِنُ مَنْ أَمِنَهُ النَّاسُ وَالْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ وَالْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ السُّوءَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ عَبْدٌ لَا يَأْمَنُ جَارُهُ بَوَائِقَهُحَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ وَيُونُسَ وَحُمَيْدٍ عَنِ الْحَسَنِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُؤْمِنُ مَنْ أَمِنَهُ النَّاسُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Moʻmin — odamlar undan omonda boʻlgan kishidir; musulmon — musulmonlar uning tili va qoʻlidan salomat boʻlgan kishidir; muhojir — yomonlikni tark etgan kishidir. Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, qoʻshnisi uning yomonliklaridan omonda boʻlmagan banda jannatga kirmaydi». Hasandan (ham) rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Moʻmin — odamlar undan omonda boʻlgan kishidir», dedilar — soʻng shuning misli(ni) zikr qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ шундай дедилар: «Мўмин — одамлар ундан омонда бўлган кишидир; мусулмон — мусулмонлар унинг тили ва қўлидан саломат бўлган кишидир; муҳожир — ёмонликни тарк этган кишидир. Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, қўшниси унинг ёмонликларидан омонда бўлмаган банда жаннатга кирмайди». Ҳасандан (ҳам) ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Мўмин — одамлар ундан омонда бўлган кишидир», дедилар — сўнг шунинг мисли(ни) зикр қилди.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَادَ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ يَا خَالُ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَالَ أَخَالٌ أَمْ عَمٌّ فَقَالَ لَا بَلْ خَالٌ قَالَ فَخَيْرٌ لِي أَنْ أَقُولَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ansorlardan bir kishini yoʻqlab bordilar va: «Ey togʻa, ‹La ilaha illalloh› degin», dedilar. U: «Togʻamanmi yoki amakimi?» dedi. U zot: «Yoʻq, balki togʻasan», dedilar. U: «‹La ilaha illalloh› deyishim men uchun yaxshimi?» dedi. Nabiy ﷺ: «Ha», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ансорлардан бир кишини йўқлаб бордилар ва: «Эй тоға, ‹Ла илаҳа иллаллоҳ› дегин», дедилар. У: «Тоғаманми ёки амакими?» деди. У зот: «Йўқ, балки тоғасан», дедилар. У: «‹Ла илаҳа иллаллоҳ› дейишим мен учун яхшими?» деди. Набий ﷺ: «Ҳа», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا عَدْوَى وَلَا طِيَرَةَ وَيُعْجِبُنِي الْفَأْلُ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا الْفَأْلُ قَالَ الْكَلِمَةُ الْحَسَنَةُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Yuqumlilik yoʻq, badfollik yoʻq; menga esa yaxshi fol yoqadi», dedilar. Ular: «Ey Allohning Nabiysi, faʼl nima?» dedilar. U zot: «Yaxshi soʻzdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Юқумлилик йўқ, бадфоллик йўқ; менга эса яхши фол ёқади», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Набийси, фаъл нима?» дедилар. У зот: «Яхши сўздир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَسَأَلْنَاهُ عَنْ الْوُضُوءِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ فَقَالَ أَمَّا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَتَوَضَّأُ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ وَأَمَّا نَحْنُ فَكُنَّا نُصَلِّي الصَّلَوَاتِ بِطُهُورٍ وَاحِدٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz undan har namozda tahorat olish haqida soʻradik. U: «Nabiy ﷺ har namozda tahorat olar edilar; biz esa bir tahorat bilan bir necha namozni oʻqirdik», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз ундан ҳар намозда таҳорат олиш ҳақида сўрадик. У: «Набий ﷺ ҳар намозда таҳорат олар эдилар; биз эса бир таҳорат билан бир неча намозни ўқирдик», деди.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا سُكَيْنٌ قَالَ ذَكَرَ ذَاكَ أَبِي عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَلْقَ ابْنُ آدَمَ شَيْئًا قَطُّ مُذْ خَلَقَهُ اللَّهُ أَشَدَّ عَلَيْهِ مِنْ الْمَوْتِ ثُمَّ إِنَّ الْمَوْتَ لَأَهْوَنُ مِمَّا بَعْدَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Odam farzandi Alloh uni yaratganidan buyon oʻlimdan koʻra ogʻirroq boʻlgan biror narsaga hech qachon duch kelmagan. Soʻng, albatta, oʻlim undan keyin keladigan narsadan yengilroqdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Одам фарзанди Аллоҳ уни яратганидан буён ўлимдан кўра оғирроқ бўлган бирор нарсага ҳеч қачон дуч келмаган. Сўнг, албатта, ўлим ундан кейин келадиган нарсадан енгилроқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا أَبُو هِلَالٍ الرَّاسِبِيُّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَلَّمَا خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا قَالَ لَا إِيمَانَ لِمَنْ لَا أَمَانَةَ لَهُ وَلَا دِينَ لِمَنْ لَا عَهْدَ لَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga xutba qilganlarida deyarli har safar: «Kimda omonat boʻlmasa, unda iymon yoʻq; kimda ahdga vafo boʻlmasa, unda din yoʻq», derdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга хутба қилганларида деярли ҳар сафар: «Кимда омонат бўлмаса, унда иймон йўқ; кимда аҳдга вафо бўлмаса, унда дин йўқ», дердилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنِ الْمُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ قَالَسَأَلْتُ أَنَسًا عَنْ ظُرُوفِ النَّبِيذِ فَقَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَمَّا زُفِّتَ مِنْ شَيْءٍ قَالَ وَقَالَ لِي نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هُوَ الْمُقَيَّرُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Muxtor ibn Fulful aytdi: Men Anasdan nabiz solinadigan idishlar haqida soʻradim. U: «Rasululloh ﷺ zift (qora smola) surilgan har qanday narsadan qaytardilar», dedi va: «Allohning Nabiysi ﷺ menga: ‹U muqayyardir›, dedilar», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мухтор ибн Фулфул айтди: Мен Анасдан набиз солинадиган идишлар ҳақида сўрадим. У: «Расулуллоҳ ﷺ зифт (қора смола) сурилган ҳар қандай нарсадан қайтардилар», деди ва: «Аллоҳнинг Набийси ﷺ менга: ‹У муқайярдир›, дедилар», деди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنِ الْمُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ حَدَّثَهُمْ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَكُمْ إِمَامٌ فَلَا تَسْبِقُونِي بِالرُّكُوعِ وَلَا بِالسُّجُودِ وَلَا بِالْقِيَامِ فَإِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ أَمَامِي وَمِنْ خَلْفِي وَايْمُ الَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ رَأَيْتُمْ مَا رَأَيْتُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلًا وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا رَأَيْتَ قَالَ رَأَيْتُ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men sizlarga imomman; rukuda ham, sajdada ham, qiyomda ham mendan oʻzib ketmanglar. Chunki men sizlarni oldimdan ham, ortimdan ham koʻrib turaman. Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar men koʻrgan narsani koʻrganingizda, oz kulib, koʻp yigʻlagan boʻlar edingiz», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, nimani koʻrdingiz?» dedilar. U zot: «Jannat va doʻzaxni koʻrdim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен сизларга имомман; рукуда ҳам, саждада ҳам, қиёмда ҳам мендан ўзиб кетманглар. Чунки мен сизларни олдимдан ҳам, ортимдан ҳам кўриб тураман. Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, агар мен кўрган нарсани кўрганингизда, оз кулиб, кўп йиғлаган бўлар эдингиз», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, нимани кўрдингиз?» дедилар. У зот: «Жаннат ва дўзахни кўрдим», дедилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثُمَامَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَيْهِمْ فِي رَمَضَانَ فَخَفَّفَ بِهِمْ ثُمَّ دَخَلَ فَأَطَالَ ثُمَّ خَرَجَ فَخَفَّفَ بِهِمْ ثُمَّ دَخَلَ فَأَطَالَ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا قُلْنَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَلَسْنَا اللَّيْلَةَ فَخَرَجْتَ إِلَيْنَا فَخَفَّفْتَ ثُمَّ دَخَلْتَ فَأَطَلْتَ قَالَ مِنْ أَجْلِكُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ramazonda ularning oldiga chiqib, (namozni) yengil oʻqidilar, soʻng (uyga) kirib, uzoq turdilar; yana chiqib, ularga yengil oʻqidilar, soʻng kirib, uzoq turdilar. Tong otgach, biz: «Yo Allohning Nabiysi, biz bu kecha oʻtirdik, siz oldimizga chiqib yengil oʻqidingiz, soʻng kirib uzoq turdingiz», dedik. U zot: «Sizlar sababli (shunday qildim)», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ рамазонда уларнинг олдига чиқиб, (намозни) енгил ўқидилар, сўнг (уйга) кириб, узоқ турдилар; яна чиқиб, уларга енгил ўқидилар, сўнг кириб, узоқ турдилар. Тонг отгач, биз: «Ё Аллоҳнинг Набийси, биз бу кеча ўтирдик, сиз олдимизга чиқиб енгил ўқидингиз, сўнг кириб узоқ турдингиз», дедик. У зот: «Сизлар сабабли (шундай қилдим)», дедилар.