حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَيُصِيبَنَّ أَقْوَامًا سَفْعٌ مِنْ النَّارِ عُقُوبَةً بِذُنُوبٍ عَمِلُوهَا ثُمَّ لَيُدْخِلُهُمْ اللَّهُ الْجَنَّةَ بِفَضْلِ رَحْمَتِهِ فَيُقَالُ لَهُمْ الْجَهَنَّمِيُّونَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, baʼzi qavmlarga oʻzlari qilgan gunohlari uchun jazo (tariqasida) doʻzaxdan bir kuyish yetadi; soʻng Alloh ularni Oʻz rahmati fazli bilan jannatga kiritadi; ularga ‹jahannamiylar› deyiladi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, баъзи қавмларга ўзлари қилган гуноҳлари учун жазо (тариқасида) дўзахдан бир куйиш етади; сўнг Аллоҳ уларни Ўз раҳмати фазли билан жаннатга киритади; уларга ‹жаҳаннамийлар› дейилади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يَشْرَبَ الرَّجُلُ وَهُوَ قَائِمٌ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ kishining tik turgan holda ichishidan qaytardilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ кишининг тик турган ҳолда ичишидан қайтардилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ حَمَّادٌ وَالْجَعْدُ قَدْ ذَكَرَهُ قَالَعَمَدَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ إِلَى نِصْفِ مُدٍّ شَعِيرٍ فَطَحَنَتْهُ ثُمَّ عَمَدَتْ إِلَى عُكَّةٍ كَانَ فِيهَا شَيْءٌ مِنْ سَمْنٍ فَاتَّخَذَتْ مِنْهُ خَطِيفَةً قَالَ ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَتَيْتُهُ وَهُوَ فِي أَصْحَابِهِ فَقُلْتُ إِنَّ أُمَّ سُلَيْمٍ أَرْسَلَتْنِي إِلَيْكَ تَدْعُوكَ فَقَالَ أَنَا وَمَنْ مَعِي قَالَ فَجَاءَ هُوَ وَمَنْ مَعَهُ قَالَ فَدَخَلْتُ فَقُلْتُ لِأَبِي طَلْحَةَ قَدْ جَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ مَعَهُ فَخَرَجَ أَبُو طَلْحَةَ فَمَشَى إِلَى جَنْبِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا هِيَ خَطِيفَةٌ اتَّخَذَتْهَا أُمُّ سُلَيْمٍ مِنْ نِصْفِ مُدٍّ شَعِيرٍ قَالَ فَدَخَلَ فَأُتِيَ بِهِ قَالَ فَوَضَعَ يَدَهُ فِيهَا ثُمَّ قَالَ أَدْخِلْ عَشَرَةً قَالَ فَدَخَلَ عَشَرَةٌ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ دَخَلَ عَشَرَةٌ فَأَكَلُوا ثُمَّ عَشَرَةٌ فَأَكَلُوا ثُمَّ عَشَرَةٌ فَأَكَلُوا حَتَّى أَكَلَ مِنْهَا أَرْبَعُونَ كُلُّهُمْ أَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا قَالَ وَبَقِيَتْ كَمَا هِيَ قَالَ فَأَكَلْنَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umm Sulaym yarim mudd arpani olib, uni yanchdi, soʻng ichida bir oz sariyogʻ boʻlgan bir meshchani olib, undan xatifa (atala) tayyorladi. Soʻng meni Paygʻambar ﷺ huzurlariga yubordi. Men u zotning oldilariga keldim, u zot sahobalari orasida edilar. Men: «Umm Sulaym meni sizning oldingizga yubordi, sizni chaqiryapti», dedim. U zot: «Menmi va men bilan birga boʻlganlarmi?» dedilar. Soʻng u zot va u zot bilan birga boʻlganlar keldilar. Men kirib, Abu Talhaga: «Paygʻambar ﷺ va u zot bilan birga boʻlganlar keldi», dedim. Abu Talha chiqib, Paygʻambar ﷺ ning yonlarida yurdi va: «Ey Allohning Rasuli, bu — Umm Sulaym yarim mudd arpadan tayyorlagan bir xatifa, xolos», dedi. U zot kirdilar va u (taom) keltirildi. U zot qoʻllarini unga qoʻydilar, soʻng: «Oʻn kishini kirgiz», dedilar. Oʻn kishi kirib, toʻyguncha yedi. Soʻng oʻn kishi kirib yedi, soʻng oʻn kishi yedi, soʻng oʻn kishi yedi — hatto undan qirq kishi yedi, hammalari toʻyguncha yedilar. (Anas) dedi: U (taom) esa oʻz holicha qolgan edi. (Anas) dedi: Soʻng biz yedik.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умм Сулайм ярим мудд арпани олиб, уни янчди, сўнг ичида бир оз сариёғ бўлган бир мешчани олиб, ундан хатифа (атала) тайёрлади. Сўнг мени Пайғамбар ﷺ ҳузурларига юборди. Мен у зотнинг олдиларига келдим, у зот саҳобалари орасида эдилар. Мен: «Умм Сулайм мени сизнинг олдингизга юборди, сизни чақиряпти», дедим. У зот: «Менми ва мен билан бирга бўлганларми?» дедилар. Сўнг у зот ва у зот билан бирга бўлганлар келдилар. Мен кириб, Абу Талҳага: «Пайғамбар ﷺ ва у зот билан бирга бўлганлар келди», дедим. Абу Талҳа чиқиб, Пайғамбар ﷺ нинг ёнларида юрди ва: «Эй Аллоҳнинг Расули, бу — Умм Сулайм ярим мудд арпадан тайёрлаган бир хатифа, холос», деди. У зот кирдилар ва у (таом) келтирилди. У зот қўлларини унга қўйдилар, сўнг: «Ўн кишини киргиз», дедилар. Ўн киши кириб, тўйгунча еди. Сўнг ўн киши кириб еди, сўнг ўн киши еди, сўнг ўн киши еди — ҳатто ундан қирқ киши еди, ҳаммалари тўйгунча едилар. (Анас) деди: У (таом) эса ўз ҳолича қолган эди. (Анас) деди: Сўнг биз едик.
حَدَّثَنَا حُجَيْنٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ اطَّلَعَتْ امْرَأَةٌ مِنْ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ لَأَضَاءَتْ مَا بَيْنَهُمَا وَمَلَأَتْ مَا بَيْنَهُمَا بِرِيحِهَا وَلَنَصِيفُهَا عَلَى رَأْسِهَا خَيْرٌ مِنْ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar jannat ahli ayollaridan biri yer ahliga qarasa, ikkisining orasini yoritib yuborar va ikkisining orasini oʻz hidi bilan toʻldirar edi. Uning boshidagi roʻmoli esa dunyo va undagi narsalardan yaxshiroqdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, агар жаннат аҳли аёлларидан бири ер аҳлига қараса, иккисининг орасини ёритиб юборар ва иккисининг орасини ўз ҳиди билан тўлдирар эди. Унинг бошидаги рўмоли эса дунё ва ундаги нарсалардан яхшироқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا حُجَيْنٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الثَّقَفِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَدَاةَ عَرَفَةَ مِنَّا الْمُكَبِّرُ وَمِنَّا الْمُهِلُّ لَا يُعَابُ عَلَى الْمُكَبِّرِ تَكْبِيرُهُ وَلَا عَلَى الْمُهِلِّ إِهْلَالُهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Arafa kuni ertalab Rasululloh ﷺ bilan birga edik: bizdan takbir aytuvchi ham, talbiya aytuvchi ham bor edi; takbir aytuvchining takbiri ham, talbiya aytuvchining talbiyasi ham ayblanmas edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Арафа куни эрталаб Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эдик: биздан такбир айтувчи ҳам, талбия айтувчи ҳам бор эди; такбир айтувчининг такбири ҳам, талбия айтувчининг талбияси ҳам айбланмас эди.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْسَنَ النَّاسِ وَكَانَ أَجْوَدَ النَّاسِ وَكَانَ أَشْجَعَ النَّاسِ قَالَ وَلَقَدْ فَزِعَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ لَيْلَةً فَانْطَلَقَ قِبَلَ الصَّوْتِ فَرَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَاجِعًا قَدْ اسْتَبْرَأَ لَهُمْ الصَّوْتَ وَهُوَ عَلَى فَرَسٍ لِأَبِي طَلْحَةَ عُرْيٍ مَا عَلَيْهِ سَرْجٌ وَفِي عُنُقِهِ السَّيْفُ وَهُوَ يَقُولُ لِلنَّاسِ لَمْ تُرَاعُوا لَمْ تُرَاعُوا وَقَالَ لِلْفَرَسِ وَجَدْنَاهُ بَحْرًا أَوْ إِنَّهُ لَبَحْرٌقَالَ أَنَسٌ وَكَانَ الْفَرَسُ قَبْلَ ذَلِكَ يُبَطَّأُ قَالَ مَا سُبِقَ بَعْدَ ذَلِكَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ odamlarning eng goʻzali edilar, odamlarning eng saxiysi edilar va odamlarning eng botiri edilar. Bir kechasi Madina ahli choʻchib ketdi va (odamlar) ovoz kelgan tomonga yoʻl oldilar. Rasululloh ﷺ esa ular uchun ovozning (nima ekanini) aniqlab, qaytib kelayotgan edilar. U zot Abu Talhaning egarsiz, yalangʻoch otida, boʻyinlarida qilich (osigʻliq) holda edilar va odamlarga: «Qoʻrqmanglar, qoʻrqmanglar», der edilar. Ot haqida esa: «Biz uni dengizdek (chopqir) topdik», yoki: «U haqiqatan dengizdek», dedilar. Anas dedi: Bu ot bundan oldin sekin yuradigan edi; shundan keyin uni hech kim oʻzib keta olmadi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ одамларнинг энг гўзали эдилар, одамларнинг энг сахийси эдилар ва одамларнинг энг ботири эдилар. Бир кечаси Мадина аҳли чўчиб кетди ва (одамлар) овоз келган томонга йўл олдилар. Расулуллоҳ ﷺ эса улар учун овознинг (нима эканини) аниқлаб, қайтиб келаётган эдилар. У зот Абу Талҳанинг эгарсиз, яланғоч отида, бўйинларида қилич (осиғлиқ) ҳолда эдилар ва одамларга: «Қўрқманглар, қўрқманглар», дер эдилар. От ҳақида эса: «Биз уни денгиздек (чопқир) топдик», ёки: «У ҳақиқатан денгиздек», дедилар. Анас деди: Бу от бундан олдин секин юрадиган эди; шундан кейин уни ҳеч ким ўзиб кета олмади.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَزْرَعُ زَرْعًا أَوْ يَغْرِسُ غَرْسًا فَيَأْكُلُ مِنْهُ طَيْرٌ أَوْ إِنْسَانٌ أَوْ بَهِيمَةٌ إِلَّا كَانَ لَهُ بِهِ صَدَقَةٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Musulmonlardan biror kishi bir daraxt eksa yoki urugʻ qadasa, soʻng undan bir qush, yoki bir inson, yoki bir hayvon yesa, bu — uning uchun sadaqa (savob) hisoblanadi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Мусулмонлардан бирор киши бир дарахт экса ёки уруғ қадаса, сўнг ундан бир қуш, ёки бир инсон, ёки бир ҳайвон еса, бу — унинг учун садақа (савоб) ҳисобланади», — дедилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَصَمِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ بِجُبَّةِ سُنْدُسٍ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَعَثْتَ بِهَا إِلَيَّ وَقَدْ قُلْتَ فِيهَا مَا قُلْتَ فَقَالَ إِنِّي لَمْ أَبْعَثْ بِهَا إِلَيْكَ لِتَلْبَسَهَا وَإِنَّمَا بَعَثْتُ بِهَا إِلَيْكَ لِتَنْتَفِعَ بِثَمَنِهَا أَوْ تَبِيعَهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ Umar ibn Xattobga sundus (ipak)dan bir jubba yubordilar. Shunda Umar: «Ey Allohning Rasuli, uni menga yubordingizmi, holbuki uning haqida aytadiganingizni aytgan edingiz-ku?» dedi. U zot: «Men uni senga kiyishing uchun yubormadim, balki uning bahosidan foydalanishing yoki uni sotishing uchun yubordim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ Умар ибн Хаттобга сундус (ипак)дан бир жубба юбордилар. Шунда Умар: «Эй Аллоҳнинг Расули, уни менга юбордингизми, ҳолбуки унинг ҳақида айтадиганингизни айтган эдингиз-ку?» деди. У зот: «Мен уни сенга кийишинг учун юбормадим, балки унинг баҳосидан фойдаланишинг ёки уни сотишинг учун юбордим», дедилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَا بِمَاءٍ فِي قَدَحٍ رَحْرَاحٍ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْقَدَحِ فَجَعَلَ الْمَاءُ يَنْبُعُ وَجَعَلَ الْقَوْمُ يَتَوَضَّئُونَ مِنْهُ وَيَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ قَالَ وَجَعَلَ الْقَوْمُ يَتَوَضَّئُونَ قَالَ فَحَزَرْتُ الْقَوْمَ فَإِذَا مَا بَيْنَ السَّبْعِينَ إِلَى الثَّمَانِينَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ keng ogʻizli bir qadahda suv soʻradilar. Soʻng Rasululloh ﷺ barmoqlarini qadahga qoʻydilar va suv qaynab chiqa boshladi; qavm undan tahorat ola boshladi, (suv) u zotning barmoqlari orasidan chiqar edi. (Anas) dedi: Qavm tahorat ola boshladi. (Anas) dedi: Men qavmni chamaladim — yetmishdan sakson (kishi)gacha bor edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ кенг оғизли бир қадаҳда сув сўрадилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ бармоқларини қадаҳга қўйдилар ва сув қайнаб чиқа бошлади; қавм ундан таҳорат ола бошлади, (сув) у зотнинг бармоқлари орасидан чиқар эди. (Анас) деди: Қавм таҳорат ола бошлади. (Анас) деди: Мен қавмни чамаладим — етмишдан саксон (киши)гача бор эди.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَوْ غَيْرِهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ عَالَ ابْنَتَيْنِ أَوْ ثَلَاثَ بَنَاتٍ أَوْ أُخْتَيْنِ أَوْ ثَلَاثَ أَخَوَاتٍ حَتَّى يَمُتْنَ أَوْ يَمُوتَ عَنْهُنَّ كُنْتُ أَنَا وَهُوَ كَهَاتَيْنِ وَأَشَارَ بِأُصْبُعَيْهِ السَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى
Anas (roziyallohu anhu)dan — yoki boshqasidan — rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim ikki qizni yoki uch qizni, yoxud ikki singilni yoki uch singilni ular oʻlguncha, yoki oʻzi ulardan (oldin) oʻlguncha boqsa, men u bilan mana bu ikkitadek boʻlaman», dedilar va koʻrsatkich hamda oʻrta barmoqlari bilan ishora qildilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан — ёки бошқасидан — ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким икки қизни ёки уч қизни, ёхуд икки сингилни ёки уч сингилни улар ўлгунча, ёки ўзи улардан (олдин) ўлгунча боқса, мен у билан мана бу иккитадек бўламан», дедилар ва кўрсаткич ҳамда ўрта бармоқлари билан ишора қилдилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ عَنْ جَدِّهِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍيَرْفَعُ الْحَدِيثَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ وَكَّلَ بِالرَّحِمِ مَلَكًا فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ نُطْفَةٌ أَيْ رَبِّ عَلَقَةٌ أَيْ رَبِّ مُضْغَةٌ وَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَقْضِيَ خَلْقَهَا قَالَ يَقُولُ أَيْ رَبِّ ذَكَرٌ أَوْ أُنْثَى شَقِيٌّ أَوْ سَعِيدٌ فَمَا الرِّزْقُ فَمَا الْأَجَلُ قَالَ فَيُكْتَبُ كَذَلِكَ فِي بَطْنِ أُمِّهِحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan marfuʼ tarzda rivoyat qilinadi: «Albatta, Alloh azza va jalla bachadonga bir farishtani vakil qilib qoʻygan. (Farishta): ‹Ey Robbim, nutfa! Ey Robbim, alaqa! Ey Robbim, mudgʻa!› deydi. Alloh azza va jalla uning yaratilishini hal qilishni iroda qilganida, (farishta): ‹Ey Robbim, erkakmi yoki ayolmi? Baxtsizmi yoki baxtlimi? Rizqi qancha? Ajali qancha?› deydi. Bas, u onasining qornida ekanida shu tariqa yoziladi». Yahyo ibn Saʼid ham Hammod ibn Zayddan, u Ubaydulloh ibn Abu Bakr ibn Anasdan, u Anasdan, u Paygʻambar ﷺ dan shunga oʻxshash rivoyat qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан марфуъ тарзда ривоят қилинади: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла бачадонга бир фариштани вакил қилиб қўйган. (Фаришта): ‹Эй Роббим, нутфа! Эй Роббим, алақа! Эй Роббим, мудға!› дейди. Аллоҳ азза ва жалла унинг яратилишини ҳал қилишни ирода қилганида, (фаришта): ‹Эй Роббим, эркакми ёки аёлми? Бахтсизми ёки бахтлими? Ризқи қанча? Ажали қанча?› дейди. Бас, у онасининг қорнида эканида шу тариқа ёзилади». Яҳё ибн Саъид ҳам Ҳаммод ибн Зайддан, у Убайдуллоҳ ибн Абу Бакр ибн Анасдан, у Анасдан, у Пайғамбар ﷺ дан шунга ўхшаш ривоят қилди.
حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَتُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَا فِي رَأْسِهِ وَلِحْيَتِهِ عِشْرُونَ شَعَرَةً بَيْضَاءَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ vafot etdilar va boshlari hamda soqollarida yigirmata oq tuk yoʻq edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ вафот этдилар ва бошлари ҳамда соқолларида йигирмата оқ тук йўқ эди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ وَحَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الصَّيْقَلِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَخَرَجْنَا نَصْرُخُ بِالْحَجِّ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَجْعَلَهَا عُمْرَةً قَالَ وَلَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً وَلَكِنْ سُقْتُ الْهَدْيَ وَقَرَنْتُ بَيْنَ الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz haj (talbiyasini) baland ovozda aytib chiqdik. Makkaga kelganimizda, Rasululloh ﷺ bizga uni umra qilishimizni buyurdilar va: «Agar ishimning oldini keyin bilganimdek bilganimda edim, albatta uni umra qilardim. Lekin men hadiy (qurbonlik) haydab keldim va haj bilan umrani qiron qildim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз ҳаж (талбиясини) баланд овозда айтиб чиқдик. Маккага келганимизда, Расулуллоҳ ﷺ бизга уни умра қилишимизни буюрдилар ва: «Агар ишимнинг олдини кейин билганимдек билганимда эдим, албатта уни умра қилардим. Лекин мен ҳадий (қурбонлик) ҳайдаб келдим ва ҳаж билан умрани қирон қилдим», дедилар.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ سِنَانِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَ عَفَّانُ فِي حَدِيثِهِ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو رَبِيعَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا ابْتَلَى اللَّهُ الْعَبْدَ الْمُسْلِمَ بِبَلَاءٍ فِي جَسَدِهِ قَالَ اللَّهُ اكْتُبْ لَهُ صَالِحَ عَمَلِهِ الَّذِي كَانَ يَعْمَلُهُ فَإِنْ شَفَاهُ غَسَلَهُ وَطَهَّرَهُ وَإِنْ قَبَضَهُ غَفَرَ لَهُ وَرَحِمَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh musulmon bandani tanasidagi biror balo bilan sinaganida, Alloh: ‹Unga qilib yurgan solih amalini yozib bor›, deydi. Bas, agar unga shifo bersa, uni yuvib poklaydi; agar jonini olsa, uni magʻfirat qilib, unga rahm qiladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ мусулмон бандани танасидаги бирор бало билан синаганида, Аллоҳ: ‹Унга қилиб юрган солиҳ амалини ёзиб бор›, дейди. Бас, агар унга шифо берса, уни ювиб поклайди; агар жонини олса, уни мағфират қилиб, унга раҳм қилади», дедилар.
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ وَثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَيْتُ عَلَى مُوسَى لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِي عِنْدَ الْكَثِيبِ الْأَحْمَرِ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فِي قَبْرِهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Meʼrojga olib chiqilgan kechada men qizil tepalik yonida Muso (alayhissalom)ning oldiga keldim; u oʻz qabrida tik turib namoz oʻqimoqda edi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Меърожга олиб чиқилган кечада мен қизил тепалик ёнида Мусо (алайҳиссалом)нинг олдига келдим; у ўз қабрида тик туриб намоз ўқимоқда эди», — дедилар.
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُتِيتُ بِالْبُرَاقِ وَهُوَ دَابَّةٌ أَبْيَضُ فَوْقَ الْحِمَارِ وَدُونَ الْبَغْلِ يَضَعُ حَافِرَهُ عِنْدَ مُنْتَهَى طَرْفِهِ فَرَكِبْتُهُ فَسَارَ بِي حَتَّى أَتَيْتُ بَيْتَ الْمَقْدِسِ فَرَبَطْتُ الدَّابَّةَ بِالْحَلْقَةِ الَّتِي يَرْبِطُ فِيهَا الْأَنْبِيَاءُ ثُمَّ دَخَلْتُ فَصَلَّيْتُ فِيهِ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ خَرَجْتُ فَجَاءَنِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام بِإِنَاءٍ مِنْ خَمْرٍ وَإِنَاءٍ مِنْ لَبَنٍ فَاخْتَرْتُ اللَّبَنَ قَالَ جِبْرِيلُ أَصَبْتَ الْفِطْرَةَ ثُمَّ عُرِجَ بِنَا إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَاسْتَفْتَحَ جِبْرِيلُ فَقِيلَ وَمَنْ أَنْتَ قَالَ جِبْرِيلُ قِيلَ وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ فَقِيلَ وَقَدْ أُرْسِلَ إِلَيْهِ قَالَ قَدْ أُرْسِلَ إِلَيْهِ فَفُتِحَ لَنَا فَإِذَا أَنَا بِآدَمَ فَرَحَّبَ وَدَعَا لِي بِخَيْرٍ ثُمَّ عُرِجَ بِنَا إِلَى السَّمَاءِ الثَّانِيَةِ فَاسْتَفْتَحَ جِبْرِيلُ فَقِيلَ وَمَنْ أَنْتَ قَالَ جِبْرِيلُ فَقِيلَ وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ فَقِيلَ وَقَدْ أُرْسِلَ إِلَيْهِ قَالَ قَدْ أُرْسِلَ إِلَيْهِ قَالَ فَفُتِحَ لَنَا فَإِذَا أَنَا بِابْنَيْ الْخَالَةِ يَحْيَى وَعِيسَى فَرَحَّبَا وَدَعَوَا لِي بِخَيْرٍ ثُمَّ عُرِجَ بِنَا إِلَى السَّمَاءِ الثَّالِثَةِ فَاسْتَفْتَحَ جِبْرِيلُ فَقِيلَ مَنْ أَنْتَ قَالَ جِبْرِيلُ فَقِيلَ وَمَنْ مَعَكَ قَالَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ وَقَدْ أُرْسِلَ إِلَيْهِ قَالَ وَقَدْ أُرْسِلَ إِلَيْهِ فَفُتِحَ لَنَا فَإِذَا أَنَا بِيُوسُفَ عَلَيْهِ السَّلَام وَإِذَا هُوَ قَدْ أُعْطِيَ شَطْرَ الْحُسْنِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Menga Buroq keltirildi — u eshakdan kattaroq, xachirdan kichikroq oq bir jonivor boʻlib, tuyogʻini koʻzi yetgan (nuqta)ning oxiriga qoʻyar edi. Men unga mindim, u meni Baytul-Maqdisga yetguncha olib bordi. Soʻng ulovni paygʻambarlar (ulovlarini) bogʻlaydigan halqaga bogʻladim, keyin (masjidga) kirib, unda ikki rakaat namoz oʻqidim, soʻng chiqdim. Shunda menga Jibril alayhissalom bir idish xamr va bir idish sut (bilan) keldi. Men sutni tanladim. Jibril: ‹Sen fitratni tanlading›, dedi. Soʻng u biz bilan dunyo osmoniga koʻtarildi. Jibril (eshikni) ochishni soʻradi. ‹Sen kimsan?› deyildi. U: ‹Jibril›, dedi. ‹Sen bilan kim bor?› deyildi. U: ‹Muhammad›, dedi. ‹Unga yuborilganmi?› deyildi. U: ‹Unga yuborilgan›, dedi. Bas, bizga ochildi. Qarasam, men Odam (alayhissalom) bilan (uchrashdim); u marhabo aytdi va men uchun yaxshilik bilan duo qildi. Soʻng u biz bilan ikkinchi osmonga koʻtarildi. Jibril (eshikni) ochishni soʻradi. ‹Sen kimsan?› deyildi. U: ‹Jibril›, dedi. ‹Sen bilan kim bor?› deyildi. U: ‹Muhammad›, dedi. ‹Unga yuborilganmi?› deyildi. U: ‹Unga yuborilgan›, dedi. Bas, bizga ochildi. Qarasam, men ikki xolavachcha — Yahyo va Iso bilan (uchrashdim); ular marhabo aytdilar va men uchun yaxshilik bilan duo qildilar. Soʻng u biz bilan uchinchi osmonga koʻtarildi. Jibril (eshikni) ochishni soʻradi. ‹Sen kimsan?› deyildi. U: ‹Jibril›, dedi. ‹Sen bilan kim bor?› deyildi. U: ‹Muhammad ﷺ›, dedi. ‹Unga yuborilganmi?› deyildi. U: ‹Unga yuborilgan›, dedi. Bas, bizga ochildi. Qarasam, men Yusuf (alayhissalom) bilan (uchrashdim); u goʻzallikning yarmi berilgan edi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Менга Буроқ келтирилди — у эшакдан каттароқ, хачирдан кичикроқ оқ бир жонивор бўлиб, туёғини кўзи етган (нуқта)нинг охирига қўяр эди. Мен унга миндим, у мени Байтул-Мақдисга етгунча олиб борди. Сўнг уловни пайғамбарлар (уловларини) боғлайдиган ҳалқага боғладим, кейин (масжидга) кириб, унда икки ракаат намоз ўқидим, сўнг чиқдим. Шунда менга Жибрил алайҳиссалом бир идиш хамр ва бир идиш сут (билан) келди. Мен сутни танладим. Жибрил: ‹Сен фитратни танладинг›, деди. Сўнг у биз билан дунё осмонига кўтарилди. Жибрил (эшикни) очишни сўради. ‹Сен кимсан?› дейилди. У: ‹Жибрил›, деди. ‹Сен билан ким бор?› дейилди. У: ‹Муҳаммад›, деди. ‹Унга юборилганми?› дейилди. У: ‹Унга юборилган›, деди. Бас, бизга очилди. Қарасам, мен Одам (алайҳиссалом) билан (учрашдим); у марҳабо айтди ва мен учун яхшилик билан дуо қилди. Сўнг у биз билан иккинчи осмонга кўтарилди. Жибрил (эшикни) очишни сўради. ‹Сен кимсан?› дейилди. У: ‹Жибрил›, деди. ‹Сен билан ким бор?› дейилди. У: ‹Муҳаммад›, деди. ‹Унга юборилганми?› дейилди. У: ‹Унга юборилган›, деди. Бас, бизга очилди. Қарасам, мен икки холавачча — Яҳё ва Исо билан (учрашдим); улар марҳабо айтдилар ва мен учун яхшилик билан дуо қилдилар. Сўнг у биз билан учинчи осмонга кўтарилди. Жибрил (эшикни) очишни сўради. ‹Сен кимсан?› дейилди. У: ‹Жибрил›, деди. ‹Сен билан ким бор?› дейилди. У: ‹Муҳаммад ﷺ›, деди. ‹Унга юборилганми?› дейилди. У: ‹Унга юборилган›, деди. Бас, бизга очилди. Қарасам, мен Юсуф (алайҳиссалом) билан (учрашдим); у гўзалликнинг ярми берилган эди».
حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَاهُ جِبْرِيلُ وَهُوَ يَلْعَبُ مَعَ الْغِلْمَانِ فَأَخَذَهُ فَصَرَعَهُ وَشَقَّ عَنْ قَلْبِهِ فَاسْتَخْرَجَ الْقَلْبَ ثُمَّ شَقَّ الْقَلْبَ فَاسْتَخْرَجَ مِنْهُ عَلَقَةً فَقَالَ هَذِهِ حَظُّ الشَّيْطَانِ مِنْكَ قَالَ فَغَسَلَهُ فِي طَسْتٍ مِنْ ذَهَبٍ مِنْ مَاءِ زَمْزَمَ ثُمَّ لَأَمَهُ ثُمَّ أَعَادَهُ فِي مَكَانِهِ قَالَ وَجَاءَ الْغِلْمَانُ يَسْعَوْنَ إِلَى أُمِّهِ يَعْنِي ظِئْرَهُ فَقَالُوا إِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ قُتِلَ قَالَ فَاسْتَقْبَلُوهُ وَهُوَ مُنْتَقِعُ اللَّوْنِقَالَ أَنَسٌ وَكُنْتُ أَرَى أَثَرَ الْمِخْيَطِ فِي صَدْرِهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning oldilariga — u zot bolalar bilan oʻynab yurgan paytlarida — Jibril keldi-da, u zotni olib, yerga yotqizdi va qalblarini yorib, qalbni chiqardi. Soʻng qalbni yorib, undan bir laxta qon chiqardi va: «Bu — sendagi shaytonning ulushi», dedi. Soʻng uni oltin tovoqda Zamzam suvi bilan yuvdi, keyin uni (tikib) yopdi va oʻz oʻrniga qaytardi. Bolalar esa onasining — yaʼni enagasining — oldiga yugurib borib: «Muhammad oʻldirildi!» dedilar. Soʻng ular u zotning oldilariga peshvoz chiqdilar; u zotning ranglari oʻzgargan edi. Anas dedi: «Men tikuv izini u zotning koʻkraklarida koʻrar edim».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига — у зот болалар билан ўйнаб юрган пайтларида — Жибрил келди-да, у зотни олиб, ерга ётқизди ва қалбларини ёриб, қалбни чиқарди. Сўнг қалбни ёриб, ундан бир лахта қон чиқарди ва: «Бу — сендаги шайтоннинг улуши», деди. Сўнг уни олтин товоқда Замзам суви билан ювди, кейин уни (тикиб) ёпди ва ўз ўрнига қайтарди. Болалар эса онасининг — яъни энагасининг — олдига югуриб бориб: «Муҳаммад ўлдирилди!» дедилар. Сўнг улар у зотнинг олдиларига пешвоз чиқдилар; у зотнинг ранглари ўзгарган эди. Анас деди: «Мен тикув изини у зотнинг кўкракларида кўрар эдим».
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى يَعْنِي الطَّبَّاعَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ جَدَّتَهُ مُلَيْكَةَ دَعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِطَعَامٍ صَنَعَتْهُ فَأَكَلَ مِنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ قُومُوا فَأُصَلِّيَ لَكُمْ قَالَ أَنَسٌ فَقُمْتُ إِلَى حَصِيرٍ لَنَا قَدْ اسْوَدَّ مِنْ طُولِ مَا لَبِثَ فَنَضَحْتُهُ بِمَاءٍ فَقَامَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقُمْتُ أَنَا وَالْيَتِيمُ وَرَاءَهُ وَالْعَجُوزُ مِنْ وَرَائِنَا فَصَلَّى بِنَا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Uning buvisi Mulayka Rasululloh ﷺni oʻzi tayyorlagan taomga taklif qildi. Rasululloh ﷺ undan yedilar, soʻng: «Turinglar, sizlarga namoz oʻqib beray», dedilar. Anas dedi: Men uzoq turganidan qorayib ketgan boʻyramizning oldiga borib, uni suv bilan namladim. Rasululloh ﷺ uning ustida turdilar, men bilan yetim (bola) u zotning orqalarida turdik, kampir esa orqamizda (turdi). U zot bizga ikki rakaat namoz oʻqib berdilar, soʻng (namozdan) chiqdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Унинг бувиси Мулайка Расулуллоҳ ﷺни ўзи тайёрлаган таомга таклиф қилди. Расулуллоҳ ﷺ ундан едилар, сўнг: «Туринглар, сизларга намоз ўқиб берай», дедилар. Анас деди: Мен узоқ турганидан қорайиб кетган бўйрамизнинг олдига бориб, уни сув билан намладим. Расулуллоҳ ﷺ унинг устида турдилар, мен билан етим (бола) у зотнинг орқаларида турдик, кампир эса орқамизда (турди). У зот бизга икки ракаат намоз ўқиб бердилар, сўнг (намоздан) чиқдилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرُّؤْيَا الْحَسَنَةُ مِنْ الرَّجُلِ الصَّالِحِ جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنْ النُّبُوَّةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Solih kishining koʻrgan yaxshi tushi paygʻambarlikning qirq oltidan bir qismidir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Солиҳ кишининг кўрган яхши туши пайғамбарликнинг қирқ олтидан бир қисмидир», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ عَنِ الْعَلَاءِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ بَعْدَ الظُّهْرِ فَقَامَ يُصَلِّي الْعَصْرَ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ تَذَاكَرْنَا تَعْجِيلَ الصَّلَاةِ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ تِلْكَ صَلَاةُ الْمُنَافِقِينَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ يَجْلِسُ أَحَدُهُمْ حَتَّى إِذَا اصْفَرَّتْ الشَّمْسُ وَكَانَتْ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطَانٍ قَامَ نَقَرَ أَرْبَعًا لَا يَذْكُرُ اللَّهَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًا
Aloʼ aytdi: Biz peshindan keyin Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning huzuriga kirdik. U turib asr namozini oʻqidi. Namozidan boʻshagach, biz namozni erta oʻqish haqida gaplashdik. Shunda u aytdi: Men Rasululloh ﷺning shunday deyayotganlarini eshitdim: «Mana shu munofiqlarning namozi», — buni uch marta (aytdilar), — «ulardan biri oʻtiraveradi, toki quyosh sargʻayib, shaytonning ikki shoxi orasida boʻlganida, turib, toʻrt (rakaat)ni chuqilab oʻqiydi, ularda Allohni juda oz zikr qiladi».Алў айтди: Биз пешиндан кейин Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурига кирдик. У туриб аср намозини ўқиди. Намозидан бўшагач, биз намозни эрта ўқиш ҳақида гаплашдик. Шунда у айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деяётганларини эшитдим: «Мана шу мунофиқларнинг намози», — буни уч марта (айтдилар), — «улардан бири ўтираверади, токи қуёш сарғайиб, шайтоннинг икки шохи орасида бўлганида, туриб, тўрт (ракаат)ни чуқилаб ўқийди, уларда Аллоҳни жуда оз зикр қилади».
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ عَمْرٍو مَوْلَى الْمُطَّلِبِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَلَعَ لَهُ أُحُدٌ فَقَالَ هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ اللَّهُمَّ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ حَرَّمَ مَكَّةَ وَإِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ لَابَتَيْهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga Uhud (togʻi) koʻrindi va u zot: «Bu togʻ bizni sevadi, biz ham uni sevamiz. Allohim! Albatta, Ibrohim Makkani haram qilgan edi, men esa uning ikki qora toshli yeri orasini haram qilaman», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга Уҳуд (тоғи) кўринди ва у зот: «Бу тоғ бизни севади, биз ҳам уни севамиз. Аллоҳим! Албатта, Иброҳим Маккани ҳарам қилган эди, мен эса унинг икки қора тошли ери орасини ҳарам қиламан», дедилар.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْزِلَ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ فَرَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ امْرَأَتَهُ زَيْنَبَ وَكَأَنَّهُ دَخَلَهُ لَا أَدْرِي مِنْ قَوْلِ حَمَّادٍ أَوْ فِي الْحَدِيثِ فَجَاءَ زَيْدٌ يَشْكُوهَا إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللَّهَ قَالَ فَنَزَلَتْ {وَاتَّقِ اللَّهَ وَتُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ إِلَى قَوْلِهِ زَوَّجْنَاكَهَا} يَعْنِي زَيْنَبَ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Zayd ibn Horisaning uyiga keldilar va Rasululloh ﷺ uning xotini Zaynabni koʻrdilar; goʻyo u zotning koʻngillariga (bir narsa) tushdi. — Bu Hammodning soʻzidanmi yoki hadisdanmi, bilmayman. — Soʻng Zayd undan shikoyat qilib keldi. Nabiy ﷺ unga: «Xotiningni oʻzingda ushlab tur va Allohdan qoʻrq», dedilar. (Roviy) dedi: Shunda {Va Allohdan qoʻrq, Alloh oshkor qiluvchi narsani ichingda yashirasan} — «uni senga nikohlab qoʻydik» degan soʻzigacha — nozil boʻldi; yaʼni Zaynabni.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Зайд ибн Ҳорисанинг уйига келдилар ва Расулуллоҳ ﷺ унинг хотини Зайнабни кўрдилар; гўё у зотнинг кўнгилларига (бир нарса) тушди. — Бу Ҳаммоднинг сўзиданми ёки ҳадисданми, билмайман. — Сўнг Зайд ундан шикоят қилиб келди. Набий ﷺ унга: «Хотинингни ўзингда ушлаб тур ва Аллоҳдан қўрқ», дедилар. (Ровий) деди: Шунда {Ва Аллоҳдан қўрқ, Аллоҳ ошкор қилувчи нарсани ичингда яширасан} — «уни сенга никоҳлаб қўйдик» деган сўзигача — нозил бўлди; яъни Зайнабни.
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُحِبُّ هَذِهِ السُّورَةَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُبُّكَ إِيَّاهَا أَدْخَلَكَ الْجَنَّةَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi: «Yo Rasululloh, men mana bu {Qul huvallohu ahad} surasini sevaman», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uni sevganliging seni jannatga kiritdi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши: «Ё Расулуллоҳ, мен мана бу {Қул ҳуваллоҳу аҳад} сурасини севаман», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уни севганлигинг сени жаннатга киритди», дедилар.
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَمِّهِ أَنَسٍ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَّبِعُهُ مِنْ الصَّحْفَةِ فَلَا أَزَالُ أُحِبُّهُ أَبَدًا
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺning uni tovoqdan terib olayotganlarini koʻrdim; shundan buyon men uni doimo sevaman.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺнинг уни товоқдан териб олаётганларини кўрдим; шундан буён мен уни доимо севаман.
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي أُحِبُّ فُلَانًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتَهُ قَالَ لَا قَالَ فَأَخْبِرْهُ قَالَ فَلَقِيَهُ بَعْدُ فَقَالَ وَاللَّهِ إِنِّي لَأُحِبُّكَ فِي اللَّهِ فَقَالَ لَهُ أَحَبَّكَ الَّذِي أَحْبَبْتَنِي لَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺga: «Men falonchini sevaman», dedi. Nabiy ﷺ: «Unga buni xabar berdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unga xabar ber», dedilar. Soʻng u keyin uni uchratib: «Vallohi, men seni Alloh uchun sevaman», dedi. U esa unga: «Meni oʻzi uchun sevgan Zot seni ham sevsin», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺга: «Мен фалончини севаман», деди. Набий ﷺ: «Унга буни хабар бердингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Унга хабар бер», дедилар. Сўнг у кейин уни учратиб: «Валлоҳи, мен сени Аллоҳ учун севаман», деди. У эса унга: «Мени ўзи учун севган Зот сени ҳам севсин», деди.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا فُلَيْحُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ التَّيْمِيُّ عَنْ قُرَيْشٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِنَا الْجُمُعَةَ حِينَ تَمِيلُ الشَّمْسُ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bizga jumʼa namozini quyosh ogʻgan paytda oʻqib berar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизга жумъа намозини қуёш оғган пайтда ўқиб берар эдилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَطِيَّةَ يَعْنِي الْحَكَمَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرُجُ إِلَى الْمَسْجِدِ فِيهِ الْمُهَاجِرُونَ وَالْأَنْصَارُ وَمَا مِنْهُمْ أَحَدٌ يَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنْ حُبْوَتِهِ إِلَّا أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَيَتَبَسَّمُ إِلَيْهِمَا وَيَتَبَسَّمَانِ إِلَيْهِ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ masjidga chiqar edilar; unda muhojirlar va ansorlar (oʻtirgan) boʻlar, ulardan hech biri oʻtirgan joyidan boshini koʻtarmas edi, Abu Bakr va Umardan boshqa. U zot ularga tabassum qilar, ular ham u zotga tabassum qilar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ масжидга чиқар эдилар; унда муҳожирлар ва ансорлар (ўтирган) бўлар, улардан ҳеч бири ўтирган жойидан бошини кўтармас эди, Абу Бакр ва Умардан бошқа. У зот уларга табассум қилар, улар ҳам у зотга табассум қилар эдилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ يَعْنِي الْخَزَّازَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ أَسْوَدَ كَانَ يُنَظِّفُ الْمَسْجِدَ فَمَاتَ فَدُفِنَ لَيْلًا وَأَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُخْبِرَ فَقَالَ انْطَلِقُوا إِلَى قَبْرِهِ فَانْطَلَقُوا إِلَى قَبْرِهِ فَقَالَ إِنَّ هَذِهِ الْقُبُورَ مُمْتَلِئَةٌ عَلَى أَهْلِهَا ظُلْمَةً وَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُنَوِّرُهَا بِصَلَاتِي عَلَيْهَا فَأَتَى الْقَبْرَ فَصَلَّى عَلَيْهِ وَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَخِي مَاتَ وَلَمْ تُصَلِّ عَلَيْهِ قَالَ فَأَيْنَ قَبْرُهُ فَأَخْبَرَهُ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ الْأَنْصَارِيِّ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir qora kishi masjidni tozalab turar edi. U vafot etdi va kechasi dafn qilindi. Nabiy ﷺ kelganlarida, u zotga buni xabar qilishdi. U zot: «Uning qabriga boringlar», dedilar. Soʻng ular uning qabriga bordilar. U zot: «Albatta bu qabrlar ahliga zulmat bilan toʻladir, Alloh azza va jalla esa mening ularga oʻqigan namozim bilan ularni nurlantiradi», dedilar. Soʻng qabrga kelib, unga namoz oʻqidilar. Ansorlardan bir kishi: «Yo Rasululloh, birodarim vafot etdi, siz esa unga namoz oʻqimadingiz», dedi. U zot: «Uning qabri qayerda?» dedilar. U xabar berdi va Rasululloh ﷺ ansoriy bilan birga (u yerga) bordilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир қора киши масжидни тозалаб турар эди. У вафот этди ва кечаси дафн қилинди. Набий ﷺ келганларида, у зотга буни хабар қилишди. У зот: «Унинг қабрига боринглар», дедилар. Сўнг улар унинг қабрига бордилар. У зот: «Албатта бу қабрлар аҳлига зулмат билан тўладир, Аллоҳ азза ва жалла эса менинг уларга ўқиган намозим билан уларни нурлантиради», дедилар. Сўнг қабрга келиб, унга намоз ўқидилар. Ансорлардан бир киши: «Ё Расулуллоҳ, биродарим вафот этди, сиз эса унга намоз ўқимадингиз», деди. У зот: «Унинг қабри қаерда?» дедилар. У хабар берди ва Расулуллоҳ ﷺ ансорий билан бирга (у ерга) бордилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ قَالَ أَبِي وَأَمْلَاهُ عَلَيْنَا يَعْنِي أَبَا دَاوُدَ مَعَ عَلِيِّ بْنِ الْمَدِينِيِّ فَقَالَ قَالَ شُعْبَةُ أَخْبَرَنِي ثَابِتٌ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًاعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِكُلِّ غَادِرٍ لِوَاءٌ أَحْسَبُهُ قَالَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Anas (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Har bir xiyonatkor uchun bir bayroq boʻladi». Oʻylaymanki, u: «qiyomat kuni», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Ҳар бир хиёнаткор учун бир байроқ бўлади». Ўйлайманки, у: «қиёмат куни», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ حَفْصَةَ قَالَتْسَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ بِمَا مَاتَ ابْنُ أَبِي عَمْرَةَ فَقَالُوا بِالطَّاعُونِ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الطَّاعُونُ شَهَادَةٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ
Hafsa aytdi: Men Anas ibn Molikdan Ibn Abu Amra nimadan vafot etganini soʻradim. «Toundan (vabodan)», dedilar. Shunda (Anas): «Rasululloh ﷺ: ‹Toun har bir musulmon uchun shahidlikdir›, dedilar», dedi.Ҳафса айтди: Мен Анас ибн Моликдан Ибн Абу Амра нимадан вафот этганини сўрадим. «Тоундан (вабодан)», дедилар. Шунда (Анас): «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Тоун ҳар бир мусулмон учун шаҳидликдир›, дедилар», деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَعَسَ أَحَدُكُمْ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ فَلْيَنْصَرِفْ فَلْيَنَمْ حَتَّى يَعْلَمَ مَا يَقُولُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz namozda turib mudrab qolsa, (namozdan) chiqsin-da, nima deyayotganini bilguncha uxlasin», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намозда туриб мудраб қолса, (намоздан) чиқсин-да, нима деяётганини билгунча ухласин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَبِي طَلْحَةَ أَقْرِئْ قَوْمَكَ السَّلَامَ فَإِنَّهُمْ مَا عَلِمْتُ أَعِفَّةٌ صُبُرٌ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Abu Talhaga: «Qavmingga (mendan) salom yetkaz; chunki men bilganimcha, ular iffatli va sabrlidirlar», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Абу Талҳага: «Қавмингга (мендан) салом етказ; чунки мен билганимча, улар иффатли ва сабрлидирлар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّ أَنَسًا حَدَّثَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَقْبَلَهُ نِسَاءٌ وَصِبْيَانٌ وَخَدَمٌ جَائِينَ مِنْ عُرْسٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ وَقَالَ وَاللَّهِ إِنِّي لَأُحِبُّكُمْ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga ansorlarning toʻyidan kelayotgan ayollar, bolalar va xizmatkorlar roʻpara boʻldilar. U zot ularga salom berdilar va: «Vallohi, men sizlarni sevaman», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга ансорларнинг тўйидан келаётган аёллар, болалар ва хизматкорлар рўпара бўлдилар. У зот уларга салом бердилар ва: «Валлоҳи, мен сизларни севаман», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا مَرَرْتُمْ بِرِيَاضِ الْجَنَّةِ فَارْتَعُوا قَالُوا وَمَا رِيَاضُ الْجَنَّةِ قَالَ حِلَقُ الذِّكْرِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannat bogʻlaridan oʻtganingizda, (ularning oʻtlogʻidan) bahramand boʻlinglar», dedilar. Ular: «Jannat bogʻlari nima?» dedilar. U zot: «Zikr halqalaridir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат боғларидан ўтганингизда, (уларнинг ўтлоғидан) баҳраманд бўлинглар», дедилар. Улар: «Жаннат боғлари нима?» дедилар. У зот: «Зикр ҳалқаларидир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عَمَّارٌ يَعْنِي أَبَا هَاشِمٍ صَاحِبَ الْبَغُوتِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ بِلَالًا بَطَّأَ عَنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا حَبَسَكَ فَقَالَ مَرَرْتُ بِفَاطِمَةَ وَهِيَ تَطْحَنُ وَالصَّبِيُّ يَبْكِي فَقُلْتُ لَهَا إِنْ شِئْتِ كَفَيْتُكِ الرَّحَا وَكَفَيْتِنِي الصَّبِيَّ وَإِنْ شِئْتِ كَفَيْتُكِ الصَّبِيَّ وَكَفَيْتِنِي الرَّحَا فَقَالَتْ أَنَا أَرْفَقُ بِابْنِي مِنْكَ فَذَاكَ حَبَسَنِي قَالَ فَرَحِمْتَهَا رَحِمَكَ اللَّهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bilol bomdod namoziga kechikdi. Nabiy ﷺ unga: «Seni nima ushlab qoldi?» dedilar. U: «Men Fotimaning yonidan oʻtdim, u tegirmon tortayotgan, bolasi esa yigʻlayotgan edi. Men unga: ‹Xohlasang, tegirmonda men senga kifoya qilay, sen esa bolada menga kifoya qil; xohlasang, bolada men senga kifoya qilay, sen esa tegirmonda menga kifoya qil›, dedim. U: ‹Men oʻz oʻgʻlimga sendan koʻra mehribonroqman›, dedi. Mana shu meni ushlab qoldi», dedi. U zot: «Sen unga rahm qilding, Alloh senga rahm qilsin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Билол бомдод намозига кечикди. Набий ﷺ унга: «Сени нима ушлаб қолди?» дедилар. У: «Мен Фотиманинг ёнидан ўтдим, у тегирмон тортаётган, боласи эса йиғлаётган эди. Мен унга: ‹Хоҳласанг, тегирмонда мен сенга кифоя қилай, сен эса болада менга кифоя қил; хоҳласанг, болада мен сенга кифоя қилай, сен эса тегирмонда менга кифоя қил›, дедим. У: ‹Мен ўз ўғлимга сендан кўра меҳрибонроқман›, деди. Мана шу мени ушлаб қолди», деди. У зот: «Сен унга раҳм қилдинг, Аллоҳ сенга раҳм қилсин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَرْبٌ يَعْنِي ابْنَ شَدَّادٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ أَنَّ أَنَسًا حَدَّثَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَجْمَعُ بَيْنَ هَاتَيْنِ الصَّلَاتَيْنِ فِي السَّفَرِ يَعْنِي الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ safarda mana shu ikki namozni — yaʼni shom bilan xufton namozini — jamlab oʻqir edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сафарда мана шу икки намозни — яъни шом билан хуфтон намозини — жамлаб ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقْبِلُ وَمَا عَلَى الْأَرْضِ شَخْصٌ أَحَبَّ إِلَيْنَا مِنْهُ فَمَا نَقُومُ لَهُ لِمَا نَعْلَمُ مِنْ كَرَاهِيَتِهِ لِذَلِكَ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ (huzurimizga) kelar edilar; yer yuzida biz uchun u zotdan sevimliroq hech kim yoʻq edi. Shunday boʻlsa-da, biz u zot uchun oʻrnimizdan turmas edik, chunki u zotning buni yoqtirmasliklarini bilar edik.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ (ҳузуримизга) келар эдилар; ер юзида биз учун у зотдан севимлироқ ҳеч ким йўқ эди. Шундай бўлса-да, биз у зот учун ўрнимиздан турмас эдик, чунки у зотнинг буни ёқтирмасликларини билар эдик.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا أَبُو التَّيَّاحِ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ أَنْ يُرْفَعَ الْعِلْمُ وَيَثْبُتَ الْجَهْلُ وَتُشْرَبَ الْخُمُورُ وَيَظْهَرَ الزِّنَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiyomat alomatlaridan (biri) — ilmning koʻtarilishi, jaholatning barqaror boʻlishi, xamrlar ichilishi va zinoning oshkor boʻlishidir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат аломатларидан (бири) — илмнинг кўтарилиши, жаҳолатнинг барқарор бўлиши, хамрлар ичилиши ва зинонинг ошкор бўлишидир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ عَطِيَّةَ حَدَّثَنَا أَبُو الْمُخَيْسِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتُشْهِدَ مَوْلَاكَ فُلَانٌ قَالَ كَلَّا إِنِّي رَأَيْتُ عَلَيْهِ عَبَاءَةً غَلَّهَا يَوْمَ كَذَا وَكَذَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Ular: «Yo Rasululloh, mavlongiz falonchi shahid boʻldi», dedilar. U zot: «Yoʻq! Men uning ustida falon-falon kuni gʻulul qilgan (oʻgʻirlagan) bir abosini koʻrdim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Улар: «Ё Расулуллоҳ, мавлонгиз фалончи шаҳид бўлди», дедилар. У зот: «Йўқ! Мен унинг устида фалон-фалон куни ғулул қилган (ўғирлаган) бир абосини кўрдим», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا نَافِعٌ أَبُو غَالِبٍ الْبَاهِلِيُّشَهِدَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَ فَقَالَ الْعَلَاءُ بْنُ زِيَادٍ الْعَدَوِيُّ يَا أَبَا حَمْزَةَ سِنُّ أَيِّ الرِّجَالِ كَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ بُعِثَ قَالَ ابْنَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ ثُمَّ كَانَ مَاذَا قَالَ كَانَ بِمَكَّةَ عَشْرَ سِنِينَ وَبِالْمَدِينَةِ عَشْرَ سِنِينَ فَتَمَّتْ لَهُ سِتُّونَ سَنَةً ثُمَّ قَبَضَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَيْهِ قَالَ سِنُّ أَيِّ الرِّجَالِ هُوَ يَوْمَئِذٍ قَالَ كَأَشَبِّ الرِّجَالِ وَأَحْسَنِهِ وَأَجْمَلِهِ وَأَلْحَمِهِ قَالَ يَا أَبَا حَمْزَةَ هَلْ غَزَوْتَ مَعَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ غَزَوْتُ مَعَهُ يَوْمَ حُنَيْنٍ فَخَرَجَ الْمُشْرِكُونَ بِكَثْرَةٍ فَحَمَلُوا عَلَيْنَا حَتَّى رَأَيْنَا خَيْلَنَا وَرَاءَ ظُهُورِنَا وَفِي الْمُشْرِكِينَ رَجُلٌ يَحْمِلُ عَلَيْنَا فَيَدُقُّنَا وَيُحَطِّمُنَا فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَ فَهَزَمَهُمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَوَلَّوْا فَقَامَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ رَأَى الْفَتْحَ فَجَعَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُجَاءُ بِهِمْ أُسَارَى رَجُلًا رَجُلًا فَيُبَايِعُونَهُ عَلَى الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ عَلَيَّ نَذْرًا لَئِنْ جِيءَ بِالرَّجُلِ الَّذِي كَانَ مُنْذُ الْيَوْمِ يُحَطِّمُنَا لَأَضْرِبَنَّ عُنُقَهُ قَالَ فَسَكَتَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجِيءَ بِالرَّجُلِ فَلَمَّا رَأَى نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى
Nofeʼ Abu Gʻolib al-Bohiliy Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning huzurida hozir boʻldi. (U) aytdi: Aloʼ ibn Ziyod al-Adaviy: «Ey Abu Hamza, Allohning Nabiysi ﷺ (paygʻambarlikka) yuborilganda, erkaklarning qaysi yoshida edilar?» dedi. U: «Qirq yoshda», dedi. U: «Soʻng nima boʻldi?» dedi. U: «Makkada oʻn yil, Madinada oʻn yil boʻldilar; shunday qilib, u zotga oltmish yil toʻldi, soʻng Alloh azza va jalla u zotni Oʻziga oldi», dedi. U: «Oʻsha kunda erkaklarning qaysi yoshida edilar?» dedi. U: «Erkaklarning eng navqironi, eng chiroylisi, eng goʻzali va eng toʻladek edilar», dedi. U: «Ey Abu Hamza, Allohning Nabiysi ﷺ bilan birga gʻazot qilganmisan?» dedi. U: «Ha, u zot bilan birga Hunayn kunida gʻazot qildim. Mushriklar koʻpchilik boʻlib chiqdilar va bizga shunday hujum qildilarki, hatto otlarimizni orqamizda koʻrdik. Mushriklar orasida bir kishi bor edi, u bizga hujum qilib, bizni maydalar va sindirar edi. Allohning Nabiysi ﷺ buni koʻrganlarida, (ulovdan) tushdilar va Alloh azza va jalla ularni magʻlub qildi; ular ortga qochdilar. Allohning Nabiysi ﷺ gʻalabani koʻrganlarida, turdilar va u zotning oldilariga asirlarni birin-ketin keltira boshladilar, ular esa u zotga Islom ustida bayʼat qilar edilar. Rasululloh ﷺning sahobalaridan bir kishi: ‹Menda bir nazr bor: agar bugun bizni sindirib turgan haligi kishi keltirilsa, albatta uning boʻynini uraman›, dedi. Shunda Allohning Nabiysi ﷺ jim qoldilar. Haligi kishi keltirildi. U Allohning Nabiysi ﷺni koʻrganida...», dedi.Нофеъ Абу Ғолиб ал-Боҳилий Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурида ҳозир бўлди. (У) айтди: Алў ибн Зиёд ал-Адавий: «Эй Абу Ҳамза, Аллоҳнинг Набийси ﷺ (пайғамбарликка) юборилганда, эркакларнинг қайси ёшида эдилар?» деди. У: «Қирқ ёшда», деди. У: «Сўнг нима бўлди?» деди. У: «Маккада ўн йил, Мадинада ўн йил бўлдилар; шундай қилиб, у зотга олтмиш йил тўлди, сўнг Аллоҳ азза ва жалла у зотни Ўзига олди», деди. У: «Ўша кунда эркакларнинг қайси ёшида эдилар?» деди. У: «Эркакларнинг энг навқирони, энг чиройлиси, энг гўзали ва энг тўладек эдилар», деди. У: «Эй Абу Ҳамза, Аллоҳнинг Набийси ﷺ билан бирга ғазот қилганмисан?» деди. У: «Ҳа, у зот билан бирга Ҳунайн кунида ғазот қилдим. Мушриклар кўпчилик бўлиб чиқдилар ва бизга шундай ҳужум қилдиларки, ҳатто отларимизни орқамизда кўрдик. Мушриклар орасида бир киши бор эди, у бизга ҳужум қилиб, бизни майдалар ва синдирар эди. Аллоҳнинг Набийси ﷺ буни кўрганларида, (уловдан) тушдилар ва Аллоҳ азза ва жалла уларни мағлуб қилди; улар ортга қочдилар. Аллоҳнинг Набийси ﷺ ғалабани кўрганларида, турдилар ва у зотнинг олдиларига асирларни бирин-кетин келтира бошладилар, улар эса у зотга Ислом устида байъат қилар эдилар. Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан бир киши: ‹Менда бир назр бор: агар бугун бизни синдириб турган ҳалиги киши келтирилса, албатта унинг бўйнини ураман›, деди. Шунда Аллоҳнинг Набийси ﷺ жим қолдилар. Ҳалиги киши келтирилди. У Аллоҳнинг Набийси ﷺни кўрганида...», деди.