Anas ibn Molik al-Ansoriy

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ يَا ذَا الْأُذُنَيْنِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ unga: «Ey ikki quloqli!» dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ унга: «Эй икки қулоқли!» дедилар.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا عُرِجَ بِهِ إِلَى السَّمَاءِ قَالَ أَتَيْتُ عَلَى إِدْرِيسَ فِي السَّمَاءِ الرَّابِعَةِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ osmonga miʼrojga olib chiqilganlarida: «Men toʻrtinchi osmonda Idrisning oldiga keldim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ осмонга миърожга олиб чиқилганларида: «Мен тўртинчи осмонда Идриснинг олдига келдим», дедилар.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ فِي تَفْسِيرِ شَيْبَانَ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَسَمِعْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا أَبْصَرَهُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ قَالُوا هَؤُلَاءِ الْجَهَنَّمِيُّونَ

Qatoda aytdi: Men Anas ibn Molikning shunday deyayotganini eshitdim: Men Allohning Nabiysi ﷺ ning: «Jannat ahli ularni koʻrganlarida: ‹Bular jahannamliklar›, deydilar», deganlarini eshitdim.Қатода айтди: Мен Анас ибн Моликнинг шундай деяётганини эшитдим: Мен Аллоҳнинг Набийси ﷺ нинг: «Жаннат аҳли уларни кўрганларида: ‹Булар жаҳаннамликлар›, дейдилар», деганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ فِي تَفْسِيرِ شَيْبَانَ عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ الرُّبَيِّعِ أَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ أُمُّ حَارِثَةَ بْنِ سُرَاقَةَ فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَلَا تُحَدِّثُنِي عَنْ حَارِثَةَ وَكَانَ قُتِلَ يَوْمَ بَدْرٍ أَصَابَهُ سَهْمٌ غَرْبٌ فَإِنْ كَانَ فِي الْجَنَّةِ صَبَرْتُ وَإِنْ كَانَ غَيْرَ ذَلِكَ أَجْتَهِدُ عَلَيْهِ الْبُكَاءَ فَقَالَ يَا أُمَّ حَارِثَةَ إِنَّهَا جِنَانٌ فِي الْجَنَّةِ وَإِنَّ ابْنَكِ أَصَابَ الْفِرْدَوْسَ الْأَعْلَىقَالَ قَتَادَةُ وَالْفِرْدَوْسُ رَبْوَةُ الْجَنَّةِ وَأَوْسَطُهَا وَأَفْضَلُهَا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rubayyiʼ — u Horisa ibn Suroqaning onasi edi — Nabiy ﷺ ning huzurlariga kelib: «Yo Allohning Nabiysi, menga Horisa haqida aytib bermaysizmi?» dedi. (Horisa Badr kuni — kim otgani nomaʼlum bir oʻq bilan — oʻldirilgan edi.) U (yana): «Agar u jannatda boʻlsa, men sabr qilaman; aks holda, men uning uchun yigʻlashga zoʻr beraman», dedi. Shunda u zot: «Ey Horisaning onasi! Jannatda (koʻp) bogʻlar bor va sening oʻgʻling Firdavsi aʼloni oldi», dedilar. Qatoda aytdi: Firdavs — jannatning tepaligi, oʻrtasi va eng afzalidir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Рубаййиъ — у Ҳориса ибн Суроқанинг онаси эди — Набий ﷺ нинг ҳузурларига келиб: «Ё Аллоҳнинг Набийси, менга Ҳориса ҳақида айтиб бермайсизми?» деди. (Ҳориса Бадр куни — ким отгани номаълум бир ўқ билан — ўлдирилган эди.) У (яна): «Агар у жаннатда бўлса, мен сабр қиламан; акс ҳолда, мен унинг учун йиғлашга зўр бераман», деди. Шунда у зот: «Эй Ҳорисанинг онаси! Жаннатда (кўп) боғлар бор ва сенинг ўғлинг Фирдавси аълони олди», дедилар. Қатода айтди: Фирдавс — жаннатнинг тепалиги, ўртаси ва энг афзалидир.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ فِي تَفْسِيرِ شَيْبَانَ عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ وَرَدِيفُهُ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ لَيْسَ بَيْنَهُمَا غَيْرُ آخِرَةِ الرَّحْلِ إِذْ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ قَالَ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ يَا مُعَاذُ بْنَ جَبَلٍ قَالَ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ قَالَ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى الْعِبَادِ قَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ حَقَّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوهُ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا قَالَ فَهَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ إِذَا هُمْ فَعَلُوا ذَلِكَ قَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ حَقَّهُمْ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُعَذِّبَهُمْ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ safarlaridan birida edilar, ortlarida Muoz ibn Jabal mingashib oʻtirgan edi — ikkovlarining orasida egarning orqa (qoshi)dan boshqa narsa yoʻq edi. Shunda Allohning Nabiysi ﷺ: «Ey Muoz ibn Jabal!» dedilar. U: «Labbay, yo Rasululloh, (xizmatga) shayman», dedi. Soʻng bir muddat yurdilar, keyin: «Ey Muoz ibn Jabal!» dedilar. U: «Labbay, yo Rasululloh, (xizmatga) shayman», dedi. U zot: «Allohning bandalar ustidagi haqqi nima ekanini bilasanmi?» dedilar. U: «Alloh va Uning Rasuli bilguvchiroqdir», dedi. U zot: «Allohning bandalar ustidagi haqqi — ular Unga ibodat qilishlari va Unga hech narsani sherik qilmasliklaridir», dedilar. Soʻng: «Ular shuni qilsalar, bandalarning Alloh ustidagi haqqi nima ekanini bilasanmi?» dedilar. U: «Alloh va Uning Rasuli bilguvchiroqdir», dedi. U zot: «Ularning Alloh azza va jalla ustidagi haqqi — ularni azoblamasligidir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ сафарларидан бирида эдилар, ортларида Муоз ибн Жабал мингашиб ўтирган эди — икковларининг орасида эгарнинг орқа (қоши)дан бошқа нарса йўқ эди. Шунда Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Эй Муоз ибн Жабал!» дедилар. У: «Лаббай, ё Расулуллоҳ, (хизматга) шайман», деди. Сўнг бир муддат юрдилар, кейин: «Эй Муоз ибн Жабал!» дедилар. У: «Лаббай, ё Расулуллоҳ, (хизматга) шайман», деди. У зот: «Аллоҳнинг бандалар устидаги ҳаққи нима эканини биласанми?» дедилар. У: «Аллоҳ ва Унинг Расули билгувчироқдир», деди. У зот: «Аллоҳнинг бандалар устидаги ҳаққи — улар Унга ибодат қилишлари ва Унга ҳеч нарсани шерик қилмасликларидир», дедилар. Сўнг: «Улар шуни қилсалар, бандаларнинг Аллоҳ устидаги ҳаққи нима эканини биласанми?» дедилар. У: «Аллоҳ ва Унинг Расули билгувчироқдир», деди. У зот: «Уларнинг Аллоҳ азза ва жалла устидаги ҳаққи — уларни азобламаслигидир», дедилар.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ فِي تَفْسِيرِ شَيْبَانَ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ وَحَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا نَادَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ وَهُوَ يَخْطُبُ النَّاسَ بِالْمَدِينَةِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَحَطَ الْمَطَرُ وَأَمْحَلَتْ الْأَرْضُ وَقَحَطَ النَّاسُ فَاسْتَسْقِ لَنَا رَبَّكَ فَنَظَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى السَّمَاءِ وَمَا نَرَى كَثِيرَ سَحَابٍ فَاسْتَسْقَى فَنَشَأَ السَّحَابُ بَعْضَهُ إِلَى بَعْضٍ ثُمَّ مُطِرُوا حَتَّى سَالَتْ مَثَاعِبُ الْمَدِينَةِ وَاطَّرَدَتْ طُرُقُهَا أَنْهَارًا فَمَا زَالَتْ كَذَلِكَ إِلَى يَوْمِ الْجُمُعَةِ الْمُقْبِلَةِ مَا تُقْلِعُ ثُمَّ قَامَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَوْ غَيْرُهُ وَنَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَحْبِسَهَا عَنَّا فَضَحِكَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا فَدَعَا رَبَّهُ فَجَعَلَ السَّحَابُ يَتَصَدَّعُ عَنْ الْمَدِينَةِ يَمِينًا وَشِمَالًا يُمْطِرُ مَا حَوْلَهَا وَلَا يُمْطِرُ فِيهَا شَيْئًا

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi juma kuni — Rasululloh ﷺ Madinada odamlarga xutba qilayotgan paytda — u zotni chaqirib: «Ey Allohning Rasuli, yomgʻir toʻxtadi, yer qaqrab qoldi va odamlar qurgʻoqchilikka uchradi, bizga Robbingdan yomgʻir soʻrang», dedi. Nabiy ﷺ osmonga qaradilar, biz esa koʻp bulut koʻrmas edik. U zot yomgʻir soʻradilar, bas, bulut paydo boʻlib, bir-biriga qoʻshildi, soʻng ularga yomgʻir yogʻdi — hatto Madinaning tarnovlari oqib, koʻchalari daryodek oqar boʻldi. Yomgʻir shu holda keyingi jumagacha toʻxtamay davom etdi. Soʻng oʻsha kishi — yoki boshqasi — Allohning Nabiysi ﷺ xutba qilayotgan paytda turib: «Ey Allohning Nabiysi, uni bizdan tutib turishini Allohdan soʻrang», dedi. Shunda Allohning Nabiysi ﷺ kuldilar, soʻng: «Ey Bor Xudoyo, atrofimizga yogʻdir, ustimizga emas!» dedilar va Robbilariga duo qildilar. Bas, bulut Madinadan oʻng va chapga ajrala boshladi: uning atrofiga yomgʻir yogʻar, ichiga esa hech narsa yogʻmas edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши жума куни — Расулуллоҳ ﷺ Мадинада одамларга хутба қилаётган пайтда — у зотни чақириб: «Эй Аллоҳнинг Расули, ёмғир тўхтади, ер қақраб қолди ва одамлар қурғоқчиликка учради, бизга Роббингдан ёмғир сўранг», деди. Набий ﷺ осмонга қарадилар, биз эса кўп булут кўрмас эдик. У зот ёмғир сўрадилар, бас, булут пайдо бўлиб, бир-бирига қўшилди, сўнг уларга ёмғир ёғди — ҳатто Мадинанинг тарновлари оқиб, кўчалари дарёдек оқар бўлди. Ёмғир шу ҳолда кейинги жумагача тўхтамай давом этди. Сўнг ўша киши — ёки бошқаси — Аллоҳнинг Набийси ﷺ хутба қилаётган пайтда туриб: «Эй Аллоҳнинг Набийси, уни биздан тутиб туришини Аллоҳдан сўранг», деди. Шунда Аллоҳнинг Набийси ﷺ кулдилар, сўнг: «Эй Бор Худоё, атрофимизга ёғдир, устимизга эмас!» дедилар ва Роббиларига дуо қилдилар. Бас, булут Мадинадан ўнг ва чапга ажрала бошлади: унинг атрофига ёмғир ёғар, ичига эса ҳеч нарса ёғмас эди.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُخْتَارِ قَالَ سَمِعْتُ مُوسَى بْنَ أَنَسٍ قَالَ وَرُبَّمَا قَعَدْنَا إِلَيْهِ أَنَا وَهُوَ قَالَ وَكَانَ مِنْ فِتْيَانِنَا أَحْدَثُ مِنِّي سِنًّا يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّ أَنَسًا وَامْرَأَةً فَجَعَلَ أَنَسًا عَنْ يَمِينِهِ وَالْمَرْأَةَ خَلْفَهُمَا

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Anas bilan bir ayolga imom boʻldilar; Anasni oʻng tomonlariga turgʻizib, ayolni ikkovining orqasiga qoʻydilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Анас билан бир аёлга имом бўлдилар; Анасни ўнг томонларига турғизиб, аёлни икковининг орқасига қўйдилар.

حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ يَعْنِي ابْنَ عُيَيْنَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ جُدْعَانَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ صَوْتُ أَبِي طَلْحَةَ فِي الْجَيْشِ خَيْرٌ مِنْ فِئَةٍ قَالَ وَكَانَ يَجْثُو بَيْنَ يَدَيْهِ فِي الْحَرْبِ ثُمَّ يَنْثُرُ كِنَانَتَهُ وَيَقُولُ وَجْهِي لِوَجْهِكَ الْوِقَاءُوَنَفْسِي لِنَفْسِكَ الْفِدَاءُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Abu Talhaning qoʻshindagi ovozi bir jamoadan yaxshiroqdir», dedilar. U jangda u zotning oldilarida choʻkkalab oʻtirar, soʻng oʻqdonini toʻkib: «Yuzim yuzingizga qalqon, jonim joningizga fido», der edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Абу Талҳанинг қўшиндаги овози бир жамоадан яхшироқдир», дедилар. У жангда у зотнинг олдиларида чўккалаб ўтирар, сўнг ўқдонини тўкиб: «Юзим юзингизга қалқон, жоним жонингизга фидо», дер эди.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَمَا عُرِضَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طِيبٌ قَطُّ فَرَدَّهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺga hech qachon atir taqdim etilib, u zot uni rad etganlari boʻlmagan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺга ҳеч қачон атир тақдим этилиб, у зот уни рад этганлари бўлмаган.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ يَعْنِي ابْنَ حَازِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَفُزِّعَ النَّاسُ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَسًا لِأَبِي طَلْحَةَ بَطِيئًا ثُمَّ خَرَجَ يَرْكُضُ وَحْدَهُ فَرَكِبَ النَّاسُ يَرْكُضُونَ خَلْفَهُ فَقَالَ لَمْ تُرَاعُوا إِنَّهُ لَبَحْرٌ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا سُبِقَ بَعْدَ ذَلِكَ الْيَوْمِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Odamlar qoʻrqib ketdi. Bas, Rasululloh ﷺ Abu Talhaning sekin yuradigan bir otiga minib, yolgʻiz oʻzlari uni choptirib chiqdilar. Soʻng odamlar ham otlarini choptirib, u zotning ortidan chiqdi. U zot: «Qoʻrqmanglar, albatta bu ot dengizdek chopqirdir», dedilar. Anas aytdi: Allohga qasamki, oʻsha kundan keyin u ot hech qachon oʻzib oʻtilmadi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Одамлар қўрқиб кетди. Бас, Расулуллоҳ ﷺ Абу Талҳанинг секин юрадиган бир отига миниб, ёлғиз ўзлари уни чоптириб чиқдилар. Сўнг одамлар ҳам отларини чоптириб, у зотнинг ортидан чиқди. У зот: «Қўрқманглар, албатта бу от денгиздек чопқирдир», дедилар. Анас айтди: Аллоҳга қасамки, ўша кундан кейин у от ҳеч қачон ўзиб ўтилмади.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَأُتِيَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ زِيَادٍ بِرَأْسِ الْحُسَيْنِ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ فَجُعِلَ فِي طَسْتٍ فَجَعَلَ يَنْكُتُ عَلَيْهِ وَقَالَ فِي حُسْنِهِ شَيْئًا فَقَالَ أَنَسٌ إِنَّهُ كَانَ أَشْبَهَهُمْ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ مَخْضُوبًا بِالْوَسْمَةِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ubaydulloh ibn Ziyodga Husayn (roziyallohu anhu)ning boshi keltirildi va u bir tovoqqa qoʻyildi. U boshni chertib, husni haqida bir narsa dedi. Shunda Anas: «U ulardan Rasululloh ﷺga eng oʻxshashi edi va u vasma bilan boʻyalgan edi», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Убайдуллоҳ ибн Зиёдга Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)нинг боши келтирилди ва у бир товоққа қўйилди. У бошни чертиб, ҳусни ҳақида бир нарса деди. Шунда Анас: «У улардан Расулуллоҳ ﷺга энг ўхшаши эди ва у васма билан бўялган эди», деди.

حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ حَدَّثَنَا عَزْرَةُ بْنُ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي ثُمَامَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ أَنَّ أَنَسًاكَانَ لَا يَرُدُّ الطِّيبَ وَيَزْعُمُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ لَا يَرُدُّ الطِّيبَ

Sumoma ibn Abdulloh ibn Anas (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Anas atirni rad etmas edi va Rasululloh ﷺ atirni rad etmas edilar, deb aytar edi.Сумома ибн Абдуллоҳ ибн Анас (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Анас атирни рад этмас эди ва Расулуллоҳ ﷺ атирни рад этмас эдилар, деб айтар эди.

حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الْأَخْنَسِ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُمُرَّ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبَدَنَةٍ أَوْ هَدِيَّةٍ فَقَالَ لِلَّذِي مَعَهَا أَوْ لِصَاحِبِهَا ارْكَبْهَا قَالَ إِنَّهَا بَدَنَةٌ أَوْ هَدِيَّةٌ قَالَ وَإِنْ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning yonlaridan badana yoki hadiy yetaklab oʻtildi. Shunda u zot uni yetaklab borayotgan kishiga, yoki uning egasiga: «Unga min», dedilar. U: «Bu — badana yoki hadiy», dedi. U zot: «Boʻlsa ham», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг ёнларидан бадана ёки ҳадий етаклаб ўтилди. Шунда у зот уни етаклаб бораётган кишига, ёки унинг эгасига: «Унга мин», дедилар. У: «Бу — бадана ёки ҳадий», деди. У зот: «Бўлса ҳам», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحْتَجِمُ وَلَمْ يَكُنْ يَظْلِمُ أَحَدًا أَجْرَهُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ hijoma qildirar edilar va hech kimning ish haqini (hech qachon) ushlab qolmas edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ ҳижома қилдирар эдилар ва ҳеч кимнинг иш ҳақини (ҳеч қачон) ушлаб қолмас эдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهْرًا بَعْدَ الرُّكُوعِ يَدْعُو عَلَى حَيٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ ثُمَّ تَرَكَهُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ rukuʼdan keyin bir oy qunut oʻqib, arab qabilalaridan bir qabilaga qarshi duo qildilar, soʻng buni tark etdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ рукуъдан кейин бир ой қунут ўқиб, араб қабилаларидан бир қабилага қарши дуо қилдилар, сўнг буни тарк этдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا مَالِكٌ يَعْنِي ابْنَ مِغْوَلٍ عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ عَدِيٍّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَمَا زَمَانٌ يَأْتِي عَلَيْكُمْ إِلَّا أَشَرُّ مِنْ الزَّمَانِ الَّذِي كَانَ قَبْلَهُ سَمِعْتُ ذَلِكَ مِنْ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Sizlarga keladigan har bir zamon undan oldingi zamondan koʻra yomonroqdir. Buni men Paygʻambaringiz ﷺdan eshitganman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Сизларга келадиган ҳар бир замон ундан олдинги замондан кўра ёмонроқдир. Буни мен Пайғамбарингиз ﷺдан эшитганман.

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنِي بُرَيْدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَلَّى عَلَيَّ صَلَاةً وَاحِدَةً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ عَشْرَ صَلَوَاتٍ وَحَطَّ عَنْهُ عَشْرَ خَطِيئَاتٍ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim menga bir marta salavot aytsa, Alloh unga oʻn marta salavot aytadi va undan oʻnta xato oʻchiriladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким менга бир марта салавот айтса, Аллоҳ унга ўн марта салавот айтади ва ундан ўнта хато ўчирилади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنِي بُرَيْدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ قَالَ قَالَ أَنَسٌقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا سَأَلَ رَجُلٌ مُسْلِمٌ الْجَنَّةَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَطُّ إِلَّا قَالَتْ الْجَنَّةُ اللَّهُمَّ أَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ وَلَا اسْتَجَارَ مِنْ النَّارِ إِلَّا قَالَتْ النَّارُ اللَّهُمَّ أَجِرْهُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir musulmon kishi uch marta jannatni soʻrasa, albatta jannat: ‹Ey Alloh, uni jannatga kiritgin›, deydi. Va u doʻzaxdan panoh soʻrasa, albatta doʻzax: ‹Ey Alloh, uni mendan asragin›, deydi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир мусулмон киши уч марта жаннатни сўраса, албатта жаннат: ‹Эй Аллоҳ, уни жаннатга киритгин›, дейди. Ва у дўзахдан паноҳ сўраса, албатта дўзах: ‹Эй Аллоҳ, уни мендан асрагин›, дейди», дедилар.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا أَبَانُ عَنْ قَتَادَةَ حَدَّثَنَا أَنَسٌأَنَّ يَهُودِيًّا أَخَذَ أَوْضَاحًا عَلَى جَارِيَةٍ ثُمَّ عَمَدَ إِلَيْهَا فَرَضَّ رَأْسَهَا بَيْنَ حَجَرَيْنِ فَأَدْرَكُوا الْجَارِيَةَ وَبِهَا رَمَقٌ فَأَخَذُوا الْجَارِيَةَ وَجَعَلُوا يَتْبَعُونَ بِهَا النَّاسَ أَهَذَا هُوَ أَوْ هَذَا هُوَ فَأَتَوْا بِهَا عَلَى الرَّجُلِ فَأَوْمَتْ إِلَيْهِ بِرَأْسِهَا فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُضَّ رَأْسُهُ بَيْنَ حَجَرَيْنِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir yahudiy bir qizning kumush taqinchoqlarini olib, soʻng unga qasd qilib, boshini ikki tosh orasida ezib tashladi. Odamlar qizni hali joni chiqmagan holda topdilar. Ular qizni olib, odamlarning oldiga olib yurdilar: «Bumi? Yoki bumi?» deb soʻray boshladilar. Nihoyat uni oʻsha kishining oldiga keltirdilar; shunda u boshi bilan unga ishora qildi. Bas, Rasululloh ﷺ buyurdilar va uning boshi ikki tosh orasida ezildi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир яҳудий бир қизнинг кумуш тақинчоқларини олиб, сўнг унга қасд қилиб, бошини икки тош орасида эзиб ташлади. Одамлар қизни ҳали жони чиқмаган ҳолда топдилар. Улар қизни олиб, одамларнинг олдига олиб юрдилар: «Буми? Ёки буми?» деб сўрай бошладилар. Ниҳоят уни ўша кишининг олдига келтирдилар; шунда у боши билан унга ишора қилди. Бас, Расулуллоҳ ﷺ буюрдилар ва унинг боши икки тош орасида эзилди.

حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ مُوسَى بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَلَمْ يَبْلُغْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الشَّيْبِ مَا يَخْضِبُهُوَلَكِنَّ أَبَا بَكْرٍ خَضَبَ رَأْسَهُ وَلِحْيَتَهُ حَتَّى يَقْنُوَ شَعْرُهُ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺda boʻyashni talab qiladigan darajada oq soch boʻlmagan. Lekin Abu Bakr boshi va soqolini xina hamda katam bilan — sochi quyuq rang olguncha — boʻyar edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺда бўяшни талаб қиладиган даражада оқ соч бўлмаган. Лекин Абу Бакр боши ва соқолини хина ҳамда катам билан — сочи қуюқ ранг олгунча — бўяр эди.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنَا شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَمَا صَلَّيْتُ وَرَاءَ إِمَامٍ قَطُّ أَخَفَّ وَأَتَمَّ مِنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَحَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنِي الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَنَسٍ مِثْلَهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning namozlaridan koʻra yengilroq va toʻliqroq namoz oʻqiydigan biror imom orqasida hech qachon namoz oʻqimaganman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг намозларидан кўра енгилроқ ва тўлиқроқ намоз ўқийдиган бирор имом орқасида ҳеч қачон намоз ўқимаганман.

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ الْمُعَلَّى بْنِ زِيَادٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ صَلَّى الْعَصْرَ فَجَلَسَ يُمْلِي خَيْرًا حَتَّى يُمْسِيَ كَانَ أَفْضَلَ مِنْ عِتْقِ ثَمَانِيَةٍ مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim asr namozini oʻqib, soʻng kech kirgunicha yaxshi soʻz aytib oʻtirsa, bu Ismoil farzandlaridan sakkiztasini ozod qilishdan afzaldir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким аср намозини ўқиб, сўнг кеч киргунича яхши сўз айтиб ўтирса, бу Исмоил фарзандларидан саккизтасини озод қилишдан афзалдир», дедилар.

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ وَهُوَ يَتَوَكَّأُ عَلَى أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ مُتَوَشِّحًا فِي ثَوْبٍ قِطْرِيٍّ فَصَلَّى بِهِمْ أَوْ قَالَ مُشْتَمِلًا فَصَلَّى بِهِمْحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ مِثْلَهُ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Usoma ibn Zaydga suyanib, qitriy matodan boʻlgan kiyimga oʻralgan holda chiqdilar va ularga namoz oʻqib berdilar — yoki: yopingan holda, dedi va ularga namoz oʻqib berdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Усома ибн Зайдга суяниб, қитрий матодан бўлган кийимга ўралган ҳолда чиқдилар ва уларга намоз ўқиб бердилар — ёки: ёпинган ҳолда, деди ва уларга намоз ўқиб бердилар.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَكَّأُ عَلَى أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ مُتَوَشِّحًا فِي ثَوْبٍ قِطْرِيٍّ فَصَلَّى بِهِمْ أَوْ قَالَ مُشْتَمِلًا فَصَلَّى بِهِمْ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Usoma ibn Zaydga suyangan holda, qitriy matodan boʻlgan kiyimga oʻralib chiqdilar va ularga namoz oʻqib berdilar — yoki: yopingan holda, dedi va ularga namoz oʻqib berdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Усома ибн Зайдга суянган ҳолда, қитрий матодан бўлган кийимга ўралиб чиқдилар ва уларга намоз ўқиб бердилар — ёки: ёпинган ҳолда, деди ва уларга намоз ўқиб бердилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ التَّيْمِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مُوسَى بْنَ عِمْرَانَ عَلَيْهِ السَّلَام كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْخُلَ الْمَاءَ لَمْ يُلْقِ ثَوْبَهُ حَتَّى يُوَارِيَ عَوْرَتَهُ فِي الْمَاءِ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta Muso ibn Imron (alayhissalom) suvga tushmoqchi boʻlganida, avratini suv yashirmagunicha kiyimini tashlamas edi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта Мусо ибн Имрон (алайҳиссалом) сувга тушмоқчи бўлганида, авратини сув яширмагунича кийимини ташламас эди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَصَمِّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ يُتِمُّونَ التَّكْبِيرَ إِذَا رَفَعُوا وَإِذَا وَضَعُوا

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ, Abu Bakr, Umar va Usmon koʻtarilganlarida ham, tushganlarida ham takbirni toʻliq aytar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ, Абу Бакр, Умар ва Усмон кўтарилганларида ҳам, тушганларида ҳам такбирни тўлиқ айтар эдилар.

حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ عَمْرٍو الْكَلْبِيُّ حَدَّثَنَا أَبَانُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاعِدًا فِي أَصْحَابِهِ إِذْ مَرَّ بِهِمْ يَهُودِيٌّ فَسَلَّمَ فَلَمَّا مَضَى دَعَاهُ فَقَالَ كَيْفَ قُلْتَ قَالَ قُلْتُ سَامٌ عَلَيْكُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَلَّمَ عَلَيْكُمْ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ فَقُولُوا عَلَيْكُمْ أَيْ مَا قُلْتُمْ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ashoblari orasida oʻtirgan edilar, shu payt ularning yonidan bir yahudiy oʻtib, salom berdi. U oʻtib ketgach, u zot uni chaqirib: «Nima deding?» dedilar. U: «Somun alaykum, dedim», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Agar ahli kitobdan biror kishi sizlarga salom bersa, ‹alaykum›, yaʼni ‹sizlar aytgan narsa oʻzingizga›, denglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ашоблари орасида ўтирган эдилар, шу пайт уларнинг ёнидан бир яҳудий ўтиб, салом берди. У ўтиб кетгач, у зот уни чақириб: «Нима дединг?» дедилар. У: «Сомун алайкум, дедим», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Агар аҳли китобдан бирор киши сизларга салом берса, ‹алайкум›, яъни ‹сизлар айтган нарса ўзингизга›, денглар», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ} أَوْ {مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا} قَالَ قَالَ أَبُو طَلْحَةَ وَكَانَ لَهُ حَائِطٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَائِطِي لِلَّهِ وَلَوْ اسْتَطَعْتُ أَنْ أُسِرَّهُ لَمْ أُعْلِنْهُ فَقَالَ اجْعَلْهُ فِي قَرَابَتِكَ أَوْ أَقْرَبِيكَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Ushbu: {Sevgan narsalaringizdan infoq qilmaguningizcha, hech yaxshilik (savob)ka erisha olmaysiz} yoki: {Allohga chiroyli qarz beradigan kim?} oyati nozil boʻlganida, Abu Talha — uning bir bogʻi bor edi — aytdi: «Ey Allohning Rasuli, bogʻim Alloh (yoʻli)da boʻlsin. Agar uni yashirin (sadaqa) qila olganimda, oshkor qilmagan boʻlardim». U zot: «Uni qarindoshlaringga yoki yaqinlaringga (sadaqa) qil», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Ушбу: {Севган нарсаларингиздан инфоқ қилмагунингизча, ҳеч яхшилик (савоб)ка эриша олмайсиз} ёки: {Аллоҳга чиройли қарз берадиган ким?} ояти нозил бўлганида, Абу Талҳа — унинг бир боғи бор эди — айтди: «Эй Аллоҳнинг Расули, боғим Аллоҳ (йўли)да бўлсин. Агар уни яширин (садақа) қила олганимда, ошкор қилмаган бўлардим». У зот: «Уни қариндошларингга ёки яқинларингга (садақа) қил», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْدَمُ عَلَيْكُمْ قَوْمٌ هُمْ أَرَقُّ أَفْئِدَةً مِنْكُمْ فَلَمَّا دَنَوْا مِنْ الْمَدِينَةِ جَعَلُوا يَرْتَجِزُونَ غَدًا نَلْقَى الْأَحِبَّهْمُحَمَّدًا وَحِزْبَهْفَقَدِمَ الْأَشْعَرِيُّونَ فِيهِمْ أَبُو مُوسَى الْأَشْعَرِيُّ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlarning oldingizga qalblari sizlarnikidan koʻra yumshoqroq boʻlgan bir qavm keladi», dedilar. Ular Madinaga yaqinlashganlarida: «Ertaga sevimlilarni — Muhammad va uning jamoasini uchratamiz», deb rajaz aytib kela boshladilar. Bas, ashʼariylar keldi; ular orasida Abu Muso al-Ashʼariy bor edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларнинг олдингизга қалблари сизларникидан кўра юмшоқроқ бўлган бир қавм келади», дедилар. Улар Мадинага яқинлашганларида: «Эртага севимлиларни — Муҳаммад ва унинг жамоасини учратамиз», деб ражаз айтиб кела бошладилар. Бас, ашъарийлар келди; улар орасида Абу Мусо ал-Ашъарий бор эди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَأَوْلَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ بَنَى بِزَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَأَشْبَعَ النَّاسَ خُبْزًا وَلَحْمًا ثُمَّ خَرَجَ إِلَى حُجَرِ أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ كَمَا كَانَ يَصْنَعُ صَبِيحَةَ بِنَائِهِ فَيُسَلِّمُ عَلَيْهِنَّ وَيَدْعُو لَهُنَّ وَيُسَلِّمْنَ عَلَيْهِ وَيَدْعُونَ لَهُ فَلَمَّا رَجَعَ إِلَى بَيْتِهِ رَأَى رَجُلَيْنِ جَرَى بَيْنَهُمَا الْحَدِيثُ فَلَمَّا رَآهُمَا رَجَعَ عَنْ بَيْتِهِ فَلَمَّا رَأَيَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجَعَ عَنْ بَيْتِهِ وَثَبَا مُسْرِعَيْنِ قَالَ فَمَا أَدْرِي أَنَا أَخْبَرْتُهُ بِخُرُوجِهِمَا أَمْ أُخْبِرَ فَرَجَعَ حَتَّى دَخَلَ الْبَيْتَ وَأَرْخَى السِّتْرَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ وَأُنْزِلَتْ آيَةُ الْحِجَابِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Zaynab bint Jahshga qoʻshilgan paytda valima qildilar va odamlarni non hamda goʻsht bilan toʻydirdilar. Soʻng u zot — kelin kechasining ertasiga qilar edigan odatlaridek — moʻminlar onalarining hujralariga chiqdilar: ularga salom berar va ular uchun duo qilar, ular esa u zotga salom berar va u zot uchun duo qilar edi. U zot uylariga qaytganlarida, suhbatlashib oʻtirgan ikki kishini koʻrdilar; ularni koʻrganlarida, oʻz uylaridan qaytdilar. U ikki kishi Allohning Paygʻambari ﷺ oʻz uylaridan qaytganlarini koʻrganida, tezda sakrab oʻrnidan turib ketdi. Men — ularning chiqqanini u zotga oʻzim xabar berdimmi yoki boshqa xabar berdimi — bilmayman. U zot qaytdilar, hatto uyga kirdilar va men bilan oʻz orasiga pardani tushirdilar; va hijob oyati nozil boʻldi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Зайнаб бинт Жаҳшга қўшилган пайтда валима қилдилар ва одамларни нон ҳамда гўшт билан тўйдирдилар. Сўнг у зот — келин кечасининг эртасига қилар эдиган одатларидек — мўминлар оналарининг ҳужраларига чиқдилар: уларга салом берар ва улар учун дуо қилар, улар эса у зотга салом берар ва у зот учун дуо қилар эди. У зот уйларига қайтганларида, суҳбатлашиб ўтирган икки кишини кўрдилар; уларни кўрганларида, ўз уйларидан қайтдилар. У икки киши Аллоҳнинг Пайғамбари ﷺ ўз уйларидан қайтганларини кўрганида, тезда сакраб ўрнидан туриб кетди. Мен — уларнинг чиққанини у зотга ўзим хабар бердимми ёки бошқа хабар бердими — билмайман. У зот қайтдилар, ҳатто уйга кирдилар ва мен билан ўз орасига пардани туширдилар; ва ҳижоб ояти нозил бўлди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَأَرَادَ بَنُو سَلِمَةَ أَنْ يَتَحَوَّلُوا عَنْ مَنَازِلِهِمْ إِلَى قُرْبِ الْمَسْجِدِ فَكَرِهَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تَعْرَى الْمَدِينَةُ فَقَالَ يَا بَنِي سَلِمَةَ أَلَا تَحْتَسِبُونَ آثَارَكُمْ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Banu Salama oʻz uylaridan masjid yaqiniga koʻchib oʻtmoqchi boʻldi. Allohning Nabiysi ﷺ esa Madinaning boʻshab qolishini yoqtirmadilar va: «Ey Banu Salama! Qadamlaringiz uchun ajr umid qilmaysizlarmi?» dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бану Салама ўз уйларидан масжид яқинига кўчиб ўтмоқчи бўлди. Аллоҳнинг Набийси ﷺ эса Мадинанинг бўшаб қолишини ёқтирмадилар ва: «Эй Бану Салама! Қадамларингиз учун ажр умид қилмайсизларми?» дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَشَاوَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ فَانْتَهَيْنَا إِلَيْهَا فَلَمَّا أَصْبَحْنَا الْغَدَاةَ رَكِبَ وَرَكِبَ الْمُسْلِمُونَ وَرَكِبْتُ خَلْفَ أَبِي طَلْحَةَ وَإِنَّ قَدَمِي لَتَمَسُّ قَدَمَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَرَجَ أَهْلُ خَيْبَرَ بِمَكَاتِلِهِمْ وَمَسَاحِيهِمْ إِلَى زُرُوعِهِمْ وَأَرَاضِيهِمْ فَلَمَّا رَأَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُسْلِمِينَ رَجَعُوا هِرَابَا وَقَالُوا مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ {فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ}

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Xaybar tomon yurdilar, biz esa unga yetib bordik. Tong otganda u zot ulovga mindilar, musulmonlar ham mindi; men Abu Talhaning orqasiga mindim va oyogʻim Rasululloh ﷺning oyoqlariga tegib turardi. Xaybar ahli savatlari va belkuraklari bilan ekinzorlari hamda yerlariga chiqdi. Ular Nabiy ﷺni va musulmonlarni koʻrgach, qochib qaytdilar va: «Muhammad va lashkar!» deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Allohu akbar! Xaybar vayron boʻldi. Albatta biz bir qavmning maydoniga tushsak, {ogohlantirilganlarning tongi qanday yomon!}», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Хайбар томон юрдилар, биз эса унга етиб бордик. Тонг отганда у зот уловга миндилар, мусулмонлар ҳам минди; мен Абу Талҳанинг орқасига миндим ва оёғим Расулуллоҳ ﷺнинг оёқларига тегиб турарди. Хайбар аҳли саватлари ва белкураклари билан экинзорлари ҳамда ерларига чиқди. Улар Набий ﷺни ва мусулмонларни кўргач, қочиб қайтдилар ва: «Муҳаммад ва лашкар!» дейишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳу акбар! Хайбар вайрон бўлди. Албатта биз бир қавмнинг майдонига тушсак, {огоҳлантирилганларнинг тонги қандай ёмон!}», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ عِنْدَ بَعْضِ نِسَائِهِ فَأَرْسَلَتْ إِحْدَى أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ بِقَصْعَةٍ فِيهَا طَعَامٌ فَضَرَبَتْ يَدَ الْخَادِمِ فَسَقَطَتْ الْقَصْعَةُ فَانْفَلَقَتْ فَأَخَذَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضَمَّ الْكَسْرَيْنِ وَجَعَلَ يَجْمَعُ فِيهَا الطَّعَامَ وَيَقُولُ غَارَتْ أُمُّكُمْ غَارَتْ أُمُّكُمْ وَيَقُولُ لِلْقَوْمِ كُلُوا وَحَبَسَ الرَّسُولَ حَتَّى جَاءَتْ الْأُخْرَى بِقَصْعَتِهَا فَدَفَعَ الْقَصْعَةَ الصَّحِيحَةَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الَّتِي كُسِرَتْ قَصْعَتُهَا وَتَرَكَ الْمَكْسُورَةُ لِلَّتِي كَسَرَتْ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ayollaridan birining huzurida edilar. Moʻminlar onalaridan biri ichida taom boʻlgan bir tovoqni yubordi. Shunda u ayol xizmatkorning qoʻliga urdi va tovoq tushib, singib ketdi. Nabiy ﷺ ikki boʻlakni olib qoʻshdilar va unga taomni yigʻa boshladilar hamda: «Onangiz rashk qildi, onangiz rashk qildi», der edilar. Qavmga esa: «Yenglar», der edilar. Elchini boshqasi oʻz tovogʻini keltirgunicha ushlab turdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ butun tovoqni tovogʻi sindirilgan ayolga berdilar, singan tovoqni esa sindirgan ayolga qoldirdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ аёлларидан бирининг ҳузурида эдилар. Мўминлар оналаридан бири ичида таом бўлган бир товоқни юборди. Шунда у аёл хизматкорнинг қўлига урди ва товоқ тушиб, сингиб кетди. Набий ﷺ икки бўлакни олиб қўшдилар ва унга таомни йиға бошладилар ҳамда: «Онангиз рашк қилди, онангиз рашк қилди», дер эдилар. Қавмга эса: «Енглар», дер эдилар. Элчини бошқаси ўз товоғини келтиргунича ушлаб турдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ бутун товоқни товоғи синдирилган аёлга бердилар, синган товоқни эса синдирган аёлга қолдирдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَسَمِعَ الْمُسْلِمُونَ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنَادِي مِنْ اللَّيْلِ يَا أَبَا جَهْلِ بْنَ هِشَامٍ وَيَا عُتْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَيَا شَيْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَيَا أُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ هَلْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَكُمْ رَبُّكُمْ حَقًّا فَإِنِّي قَدْ وَجَدْتُ مَا وَعَدَنِي رَبِّي حَقًّا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ تُنَادِي أَقْوَامًا قَدْ جَيَّفُوا قَالَ مَا أَنْتُمْ بِأَسْمَعَ لِمَا أَقُولُ مِنْهُمْ غَيْرَ أَنَّهُمْ لَا يَسْتَطِيعُونَ أَنْ يُجِيبُوا

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Musulmonlar kechasi Allohning Nabiysi ﷺ: «Ey Abu Jahl ibn Hishom! Ey Utba ibn Rabiʼa! Ey Shayba ibn Rabiʼa! Ey Umayya ibn Xalaf! Robbingiz sizlarga vaʼda qilgan narsani haq deb topdingizmi? Men esa Robbim menga vaʼda qilgan narsani haq deb topdim», deb nido qilayotganlarini eshitdilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, chirib ketgan qavmlarga nido qilyapsizmi?» deyishdi. U zot: «Sizlar men aytayotgan narsani ulardan koʻra yaxshiroq eshituvchi emassizlar, faqat ular javob berishga qodir emaslar», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мусулмонлар кечаси Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Эй Абу Жаҳл ибн Ҳишом! Эй Утба ибн Рабиъа! Эй Шайба ибн Рабиъа! Эй Умайя ибн Халаф! Роббингиз сизларга ваъда қилган нарсани ҳақ деб топдингизми? Мен эса Роббим менга ваъда қилган нарсани ҳақ деб топдим», деб нидо қилаётганларини эшитдилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, чириб кетган қавмларга нидо қиляпсизми?» дейишди. У зот: «Сизлар мен айтаётган нарсани улардан кўра яхшироқ эшитувчи эмассизлар, фақат улар жавоб беришга қодир эмаслар», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُحِبُّ أَنْ يَلِيَهُ الْمُهَاجِرُونَ وَالْأَنْصَارُ لِيَحْفَظُوا عَنْهُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ muhojirlar va ansorlarning oʻzlariga yaqin turishlarini yoqtirar edilar — toki ular u zotdan eshitganlarini yodda saqlasinlar deb.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ муҳожирлар ва ансорларнинг ўзларига яқин туришларини ёқтирар эдилар — токи улар у зотдан эшитганларини ёдда сақласинлар деб.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَرَأَيْتُ قَصْرًا مِنْ ذَهَبٍ فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ فَقَالُوا لِشَابٍّ مِنْ قُرَيْشٍ فَظَنَنْتُ أَنِّي أَنَا هُوَ فَقُلْتُ مَنْ قَالُوا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannatga kirdim va oltindan boʻlgan bir qasrni koʻrdim. ‹Bu qasr kimniki?› dedim. Ular: ‹Qurayshdan boʻlgan bir yigitniki›, dedi. Men uni oʻzim deb oʻyladim va: ‹U kim?› dedim. Ular: ‹Umar ibn Xattob›, dedi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннатга кирдим ва олтиндан бўлган бир қасрни кўрдим. ‹Бу қаср кимники?› дедим. Улар: ‹Қурайшдан бўлган бир йигитники›, деди. Мен уни ўзим деб ўйладим ва: ‹У ким?› дедим. Улар: ‹Умар ибн Хаттоб›, деди», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَإِذَا أَنَا بِنَهَرٍ يَجْرِي حَافَّتَاهُ خِيَامُ اللُّؤْلُؤِ فَضَرَبْتُ بِيَدِي إِلَى مَا يَجْرِي فِيهِ فَإِذَا هُوَ مِسْكٌ أَذْفَرُ قُلْتُ يَا جِبْرِيلُ مَا هَذَا قَالَ هَذَا الْكَوْثَرُ الَّذِي أَعْطَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannatga kirdim, birdan ikki qirgʻogʻida marvarid chodirlar boʻlgan bir daryo oldida edim. Qoʻlimni undagi oqayotgan narsaga urdim, u esa xushboʻy mushk ekan. ‹Ey Jibril, bu nima?› dedim. U: ‹Bu — Alloh azza va jalla senga bergan Kavsardir›, dedi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннатга кирдим, бирдан икки қирғоғида марварид чодирлар бўлган бир дарё олдида эдим. Қўлимни ундаги оқаётган нарсага урдим, у эса хушбўй мушк экан. ‹Эй Жибрил, бу нима?› дедим. У: ‹Бу — Аллоҳ азза ва жалла сенга берган Кавсардир›, деди», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَأَقْبَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِوَجْهِهِ قَبْلَ أَنْ يُكَبِّرَ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ أَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ وَتَرَاصُّوا فَإِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِي

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda takbir aytishdan oldin bizga yuzlanib: «Saflaringizni toʻgʻrilanglar va bir-biringizga zich turinglar — chunki men sizlarni orqamdan ham koʻraman», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда такбир айтишдан олдин бизга юзланиб: «Сафларингизни тўғриланглар ва бир-бирингизга зич туринглар — чунки мен сизларни орқамдан ҳам кўраман», дедилар.

حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَأَقْبَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِوَجْهِهِ فَقَالَ أَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ وَتَرَاصُّوا فَإِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِي

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni iqomat aytildi va Rasululloh ﷺ bizga yuzlanib: «Saflaringizni toʻgʻrilanglar va bir-biringizga yaqin turinglar — chunki men sizlarni orqamdan (ham) koʻraman», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни иқомат айтилди ва Расулуллоҳ ﷺ бизга юзланиб: «Сафларингизни тўғриланглар ва бир-бирингизга яқин туринглар — чунки мен сизларни орқамдан (ҳам) кўраман», — дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَلْحَةَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَغَدْوَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ رَوْحَةٌ فَذَكَرَ يَعْنِي ذَكَرَ حَدِيثَ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ قَالَ أَخْبَرَنِي حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَغَدْوَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ رَوْحَةٌ خَيْرٌ مِنْ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا وَلَقَابُ قَوْسِ أَحَدِكُمْ أَوْ مَوْضِعُ قَدَمِهِ مِنْ الْجَنَّةِ خَيْرٌ مِنْ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا وَلَوْ أَنَّ امْرَأَةً مِنْ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ اطَّلَعَتْ إِلَى الْأَرْضِ لَأَضَاءَتْ مَا بَيْنَهُمَا وَلَمَلَأَتْ مَا بَيْنَهُمَا رِيحًا وَلَنَصِيفُهَا عَلَى رَأْسِهَا خَيْرٌ مِنْ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Alloh yoʻlida bir ertalabki yoki bir kechki chiqish...» dedilar — soʻng hadisni zikr qildi, yaʼni Sulaymon ibn Dovud hadisini zikr qildi. Boshqa sanad bilan Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Alloh yoʻlida bir ertalabki yoki bir kechki chiqish dunyo va undagi narsalardan yaxshiroqdir. Sizlardan biringizning jannatdagi kamoni qadar yoki qadami turadigan joy dunyo va undagi narsalardan yaxshiroqdir. Agar jannat ahli ayollaridan bir ayol yerga moʻralasa, u ikkisi orasini yoritib yuborar va u ikkisi orasini xushboʻylikka toʻldirar edi. Uning boshidagi roʻmoli dunyo va undagi narsalardan yaxshiroqdir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳ йўлида бир эрталабки ёки бир кечки чиқиш...» дедилар — сўнг ҳадисни зикр қилди, яъни Сулаймон ибн Довуд ҳадисини зикр қилди. Бошқа санад билан Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Аллоҳ йўлида бир эрталабки ёки бир кечки чиқиш дунё ва ундаги нарсалардан яхшироқдир. Сизлардан бирингизнинг жаннатдаги камони қадар ёки қадами турадиган жой дунё ва ундаги нарсалардан яхшироқдир. Агар жаннат аҳли аёлларидан бир аёл ерга мўраласа, у иккиси орасини ёритиб юборар ва у иккиси орасини хушбўйликка тўлдирар эди. Унинг бошидаги рўмоли дунё ва ундаги нарсалардан яхшироқдир», дедилар.