حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَمَا كُنَّا نَشَاءُ أَنْ نَرَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُصَلِّيًا إِلَّا رَأَيْنَاهُ أَوْ نَائِمًا إِلَّا رَأَيْنَاهُ قَالَ وَكَانَ يَصُومُ مِنْ الشَّهْرِ حَتَّى نَقُولَ لَا نَرَاهُ يُرِيدُ أَنْ يُفْطِرَ مِنْهُ شَيْئًا وَيُفْطِرُ مِنْ الشَّهْرِ حَتَّى نَقُولَ لَا نَرَاهُ يُرِيدُ أَنْ يَصُومَ مِنْهُ شَيْئًا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺni namoz oʻqiyotgan holda koʻrishni istasak, albatta koʻrar edik; uxlayotgan holda koʻrishni istasak, albatta koʻrar edik. U zot oyda shu qadar roʻza tutar edilarki, biz: undan biror kunni roʻzasiz oʻtkazmoqchi emaslar, deb aytardik; va oyda shu qadar roʻza tutmas edilarki, biz: undan biror kunni roʻza tutmoqchi emaslar, deb aytardik.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺни намоз ўқиётган ҳолда кўришни истасак, албатта кўрар эдик; ухлаётган ҳолда кўришни истасак, албатта кўрар эдик. У зот ойда шу қадар рўза тутар эдиларки, биз: ундан бирор кунни рўзасиз ўтказмоқчи эмаслар, деб айтардик; ва ойда шу қадар рўза тутмас эдиларки, биз: ундан бирор кунни рўза тутмоқчи эмаслар, деб айтардик.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ قَالَسُئِلَ أَنَسٌ عَنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَعَنْ الدَّجَّالِ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْكَسَلِ وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَفِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: undan qabr azobi va Dajjol haqida soʻralganda, u shunday dedi: Rasululloh ﷺ: «Allohumma inniy aʼuzu bika minal-kasali val-jubni val-buxli va fitnatid-Dajjoli va azobil-qabr — Ey Alloh, men Sendan dangasalikdan, qoʻrqoqlikdan, baxillikdan, Dajjol fitnasidan va qabr azobidan panoh soʻrayman», deb aytardilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: ундан қабр азоби ва Дажжол ҳақида сўралганда, у шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳумма инний аъузу бика минал-касали вал-жубни вал-бухли ва фитнатид-Дажжоли ва азобил-қабр — Эй Аллоҳ, мен Сендан дангасаликдан, қўрқоқликдан, бахилликдан, Дажжол фитнасидан ва қабр азобидан паноҳ сўрайман», деб айтардилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَبَعَثَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ مَعِي بِمِكْتَلٍ فِيهِ رُطَبٌ فَلَمْ أَجِدْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِهِ إِذْ هُوَ عِنْدَ مَوْلًى لَهُ قَدْ صَنَعَ لَهُ ثَرِيدًا أَوْ قَالَ ثَرِيدَةً بِلَحْمٍ وَقَرْعٍ فَدَعَانِي فَأَقْعَدَنِي مَعَهُ فَرَأَيْتُهُ يُعْجِبُهُ الْقَرْعُ فَجَعَلْتُ أَدَعُهُ قِبَلَهُ فَلَمَّا تَغَدَّى وَرَجَعَ إِلَى بَيْتِهِ وَضَعْتُ الْمِكْتَلَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَجَعَلَ يَأْكُلُ مِنْهُ وَيَقْسِمُ حَتَّى أَتَى عَلَى آخِرِهِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ummu Sulaym men bilan ichida yangi xurmo boʻlgan bir savat yubordi. Men Nabiy ﷺni uylarida topmadim; u zot oʻzlarining bir mavlolarinikida edilar — u kishi u zotga goʻsht va qovoq solingan tarid tayyorlagan edi. U zot meni chaqirib, yonlariga oʻtqazdilar. Men u zot qovoqni yoqtirishlarini koʻrdim va uni u zotning oldilariga surib qoʻyaverdim. U zot tushlik qilib, uylariga qaytganlarida, men savatni oldilariga qoʻydim. Bas, u zot undan yeb va ulashib, oxiriga yetkazdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умму Сулайм мен билан ичида янги хурмо бўлган бир сават юборди. Мен Набий ﷺни уйларида топмадим; у зот ўзларининг бир мавлолариникида эдилар — у киши у зотга гўшт ва қовоқ солинган тарид тайёрлаган эди. У зот мени чақириб, ёнларига ўтқаздилар. Мен у зот қовоқни ёқтиришларини кўрдим ва уни у зотнинг олдиларига суриб қўявердим. У зот тушлик қилиб, уйларига қайтганларида, мен саватни олдиларига қўйдим. Бас, у зот ундан еб ва улашиб, охирига етказдилар.
حَدَّثَنَا الْأَحْوَصُ بْنُ جَوَّابٍ حَدَّثَنَا عَمَّارُ بْنُ رُزَيْقٍ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَصَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَ أَبِي بَكْرٍ وَمَعَ عُمَرَ فَلَمْ يَجْهَرُوا بِ {بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ}
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ bilan, Abu Bakr va Umar bilan namoz oʻqidim; ular {Bismillahir Rohmanir Rohiym}ni ovoz chiqarib oʻqishmadi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан, Абу Бакр ва Умар билан намоз ўқидим; улар {Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм}ни овоз чиқариб ўқишмади.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَعْمَرِ بْنِ حَزْمٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَضْلُ عَائِشَةَ عَلَى النِّسَاءِ كَفَضْلِ الثَّرِيدِ عَلَى سَائِرِ الطَّعَامِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Oishaning boshqa ayollardan ustunligi taridning boshqa taomlardan ustunligi kabidir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Оишанинг бошқа аёллардан устунлиги тариднинг бошқа таомлардан устунлиги кабидир», дедилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنِي حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَأَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ خَيْبَرَ وَالْمَدِينَةِ ثَلَاثًا يَبْنِي عَلَيْهِ بِصَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَيٍّ فَدَعَوْتُ الْمُسْلِمِينَ إِلَى وَلِيمَتِهِ فَمَا كَانَ فِيهَا مِنْ خُبْزٍ وَلَا لَحْمٍ أَمَرَنَا بِالْأَنْطَاعِ فَأُلْقِيَ فِيهَا مِنْ التَّمْرِ وَالْأَقِطِ وَالسَّمْنِ فَكَانَتْ وَلِيمَتَهُ فَقَالَ الْمُسْلِمُونَ إِحْدَى أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ أَوْ مَا مَلَكَتْ يَمِينُهُ فَقَالُوا إِنْ حَجَبَهَا فَهِيَ مِنْ أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ وَإِنْ لَمْ يَحْجُبْهَا فَهِيَ مِمَّا مَلَكَتْ يَمِينُهُ فَلَمَّا ارْتَحَلَ وَطَّأَ لَهَا خَلْفَهُ وَمَدَّ الْحِجَابَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ النَّاسِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Xaybar bilan Madina orasida uch kun turdilar — u zot Safiyya bint Huyay bilan qoʻshildilar. Men musulmonlarni u zotning valimasiga chaqirdim — unda na non, na goʻsht bor edi. U zot charm dasturxonlarni yozishga buyurdilar; ularga xurmo, qurut va sariyogʻ tashlandi — bas, shu u zotning valimasi boʻldi. Musulmonlar: «U — moʻminlar onalaridan birimi, yoki u zotning qoʻllaridagi joriyalardanmi?» dedi va: «Agar u zot uni toʻssalar, u — moʻminlar onalaridandir; agar toʻsmasalar, u — u zotning qoʻllaridagi joriyalardandir», dedi. U zot yoʻlga chiqqanlarida, unga oʻz ortlarida joy tayyorlab berdilar va u bilan odamlar orasiga hijob tortdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Хайбар билан Мадина орасида уч кун турдилар — у зот Сафийя бинт Ҳуяй билан қўшилдилар. Мен мусулмонларни у зотнинг валимасига чақирдим — унда на нон, на гўшт бор эди. У зот чарм дастурхонларни ёзишга буюрдилар; уларга хурмо, қурут ва сариёғ ташланди — бас, шу у зотнинг валимаси бўлди. Мусулмонлар: «У — мўминлар оналаридан бирими, ёки у зотнинг қўлларидаги жорияларданми?» деди ва: «Агар у зот уни тўссалар, у — мўминлар оналаридандир; агар тўсмасалар, у — у зотнинг қўлларидаги жориялардандир», деди. У зот йўлга чиққанларида, унга ўз ортларида жой тайёрлаб бердилар ва у билан одамлар орасига ҳижоб тортдилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنِي حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَإِنَّ أُمَّ حَارِثَةَ أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ هَلَكَ حَارِثَةُ يَوْمَ بَدْرٍ أَصَابَهُ سَهْمٌ غَرْبٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ عَلِمْتَ مَوْقِعَ حَارِثَةَ مِنْ قَلْبِي فَإِنْ كَانَ فِي الْجَنَّةِ فَلَمْ أَبْكِ عَلَيْهِ وَإِلَّا فَسَوْفَ تَرَى مَا أَصْنَعُ فَقَالَ لَهَا هَبِلْتِ أَوَجَنَّةٌ وَاحِدَةٌ هِيَ إِنَّهَا جِنَانٌ كَثِيرَةٌ وَإِنَّهُ فِي الْفِرْدَوْسِ الْأَعْلَى
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Horisaning onasi Rasululloh ﷺning oldilariga keldi — Horisa Badr kuni nomaʼlum tomondan kelgan bir oʻqdan halok boʻlgan edi. U: «Ey Allohning Rasuli, Horisaning qalbimdagi oʻrnini bilasiz; agar u jannatda boʻlsa, unga yigʻlamayman; boʻlmasa, nima qilishimni koʻrasiz», dedi. U zot unga: «Aqlingni yoʻqotdingmi? Jannat bittagina deb oʻylaysanmi? Albatta ular koʻp jannatlardir; u esa eng oliy Firdavsdadir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳорисанинг онаси Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келди — Ҳориса Бадр куни номаълум томондан келган бир ўқдан ҳалок бўлган эди. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, Ҳорисанинг қалбимдаги ўрнини биласиз; агар у жаннатда бўлса, унга йиғламайман; бўлмаса, нима қилишимни кўрасиз», деди. У зот унга: «Ақлингни йўқотдингми? Жаннат биттагина деб ўйлайсанми? Албатта улар кўп жаннатлардир; у эса энг олий Фирдавсдадир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى قَالَ حَدَّثَنِي جَبْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ يَكْفِي أَحَدَكُمْ مُدٌّ فِي الْوُضُوءِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Taharatda sizlardan biringizga bir mudd suv kifoya qiladi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Таҳаратда сизлардан бирингизга бир мудд сув кифоя қилади».
حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو أَخْبَرَنَا زَائِدَةُ عَنِ الْأَعْمَشِ قَالَ حَدَّثْتُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَطْوَلُ النَّاسِ أَعْنَاقًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْمُؤَذِّنُونَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Qiyomat kuni odamlarning eng uzun boʻyinlisi — muazzinlardir».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Қиёмат куни одамларнинг энг узун бўйинлиси — муаззинлардир».
حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَعْمَرٍ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُاتَّكَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَ ابْنَةِ مِلْحَانَ قَالَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَضَحِكَ فَقَالَتْ مِمَّ ضَحِكْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ مِنْ أُنَاسٍ مِنْ أُمَّتِي يَرْكَبُونَ هَذَا الْبَحْرَ الْأَخْضَرَ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ قَالَتْ ادْعُ اللَّهَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَقَالَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهَا مِنْهُمْ فَنَكَحَتْ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ قَالَ فَرَكِبَتْ فِي الْبَحْرِ مَعَ ابْنِهَا قَرَظَةَ حَتَّى إِذَا هِيَ قَفَلَتْ رَكِبَتْ دَابَّةً لَهَا بِالسَّاحِلِ فَوَقَصَتْ بِهَا فَسَقَطَتْ فَمَاتَتْحَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَعْمَرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى ابْنَةِ مِلْحَانَ فَاتَّكَأَ عِنْدَهَا فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Milhonning qizinikida yonboshladilar. Soʻng boshlarini koʻtarib kuldilar. U ayol: «Ey Allohning Rasuli, nimadan kuldingiz?» dedi. U zot: «Ummatimdan boʻlgan bir toifa kishilar mana shu koʻk dengizga Alloh yoʻlida gʻoziy boʻlib minishlaridan; ularning misoli taxtlar ustidagi podshohlarning misoli kabidir», dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, Allohdan meni ham ulardan qilishini soʻrang», dedi. U zot: «Ey Alloh, uni ulardan qilgin», dedilar. Bas, u Uboda ibn Somitga turmushga chiqdi va oʻgʻli Qaraza bilan birga dengizga chiqdi. Qaytganida sohilda oʻz uloviga mindi, ulov uni yiqitdi, u tushib vafot etdi. Boshqa sanad bilan Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Milhonning qizinikiga kirdilar va uning huzurida yonboshladilar — soʻng shu maʼnodagi hadisni zikr qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Милҳоннинг қизиникида ёнбошладилар. Сўнг бошларини кўтариб кулдилар. У аёл: «Эй Аллоҳнинг Расули, нимадан кулдингиз?» деди. У зот: «Умматимдан бўлган бир тоифа кишилар мана шу кўк денгизга Аллоҳ йўлида ғозий бўлиб минишларидан; уларнинг мисоли тахтлар устидаги подшоҳларнинг мисоли кабидир», дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, Аллоҳдан мени ҳам улардан қилишини сўранг», деди. У зот: «Эй Аллоҳ, уни улардан қилгин», дедилар. Бас, у Убода ибн Сомитга турмушга чиқди ва ўғли Қараза билан бирга денгизга чиқди. Қайтганида соҳилда ўз уловига минди, улов уни йиқитди, у тушиб вафот этди. Бошқа санад билан Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Милҳоннинг қизиникига кирдилар ва унинг ҳузурида ёнбошладилар — сўнг шу маънодаги ҳадисни зикр қилди.
حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ وَهْبٍ حَدَّثَنَا زَيْدٌ الْعَمِّيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ قَالَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ فُتِحَتْ لَهُ مِنْ الْجَنَّةِ ثَمَانِيَةُ أَبْوَابٍ مِنْ أَيِّهَا شَاءَ دَخَلَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi: «Kim taharatni chiroyli qilib olib, soʻng uch marta: ‹Ashhadu an la ilaha illalloh vahdahu la sharika lah, va anna Muhammadan abduhu va rasuluh› — Guvohlik beramanki, Allohdan boshqa iloh yoʻq, U yolgʻizdir, sherigi yoʻqdir; va Muhammad Uning bandasi hamda rasulidir — desa, unga jannatning sakkiz eshigi ochiladi, qaysi biridan xohlasa, kiraveradi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади: «Ким таҳаратни чиройли қилиб олиб, сўнг уч марта: ‹Ашҳаду ан ла илаҳа иллаллоҳ ваҳдаҳу ла шарика лаҳ, ва анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳ› — Гувоҳлик бераманки, Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ, У ёлғиздир, шериги йўқдир; ва Муҳаммад Унинг бандаси ҳамда расулидир — деса, унга жаннатнинг саккиз эшиги очилади, қайси биридан хоҳласа, кираверади».
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبْقَى مِنْ الْجَنَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَبْقَى فَيُنْشِئُ اللَّهُ لَهَا خَلْقًا مَا شَاءَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannatdan Alloh qolishini xohlagani qolib qoladi, soʻng Alloh unga xohlaganicha bir xalq yaratadi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннатдан Аллоҳ қолишини хоҳлагани қолиб қолади, сўнг Аллоҳ унга хоҳлаганича бир халқ яратади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ حَسَّانَ قَالَ أَخْبَرَنَا عُمَارَةُ يَعْنِي ابْنَ زَاذَانَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَاسْتَأْذَنَ مَلَكُ الْمَطَرِ أَنْ يَأْتِيَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُذِنَ لَهُ فَقَالَ لِأُمِّ سَلَمَةَ احْفَظِي عَلَيْنَا الْبَابَ لَا يَدْخُلْ أَحَدٌ فَجَاءَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَوَثَبَ حَتَّى دَخَلَ فَجَعَلَ يَصْعَدُ عَلَى مَنْكِبِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ الْمَلَكُ أَتُحِبُّهُ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّ أُمَّتَكَ تَقْتُلُهُ وَإِنْ شِئْتَ أَرَيْتُكَ الْمَكَانَ الَّذِي يُقْتَلُ فِيهِ قَالَ فَضَرَبَ بِيَدِهِ فَأَرَاهُ تُرَابًا أَحْمَرَ فَأَخَذَتْ أُمُّ سَلَمَةَ ذَلِكَ التُّرَابَ فَصَرَّتْهُ فِي طَرَفِ ثَوْبِهَاقَالَ فَكُنَّا نَسْمَعُ يُقْتَلُ بِكَرْبَلَاءَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Yomgʻir farishtasi Nabiy ﷺning oldilariga kelishga izn soʻradi va unga izn berildi. U zot Ummu Salamaga: «Bizga eshikni qoʻriqlab tur, hech kim kirmasin», dedilar. Shu payt Husayn ibn Ali (roziyallohu anhumo) keldi va sakrab kirib oldi hamda Nabiy ﷺning yelkalariga chiqa boshladi. Farishta u zotga: «Uni yaxshi koʻrasanmi?» dedi. Nabiy ﷺ: «Ha», dedilar. U: «Albatta ummating uni oʻldiradi; agar xohlasang, u oʻldiriladigan joyni senga koʻrsataman», dedi. Soʻng u qoʻlini urdi va u zotga qizil tuproqni koʻrsatdi. Ummu Salama oʻsha tuproqni olib, kiyimining etagiga tugib qoʻydi. Rovi aytdi: Biz u Karbaloda oʻldiriladi, deb eshitar edik.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ёмғир фариштаси Набий ﷺнинг олдиларига келишга изн сўради ва унга изн берилди. У зот Умму Саламага: «Бизга эшикни қўриқлаб тур, ҳеч ким кирмасин», дедилар. Шу пайт Ҳусайн ибн Али (розияллоҳу анҳумо) келди ва сакраб кириб олди ҳамда Набий ﷺнинг елкаларига чиқа бошлади. Фаришта у зотга: «Уни яхши кўрасанми?» деди. Набий ﷺ: «Ҳа», дедилар. У: «Албатта умматинг уни ўлдиради; агар хоҳласанг, у ўлдириладиган жойни сенга кўрсатаман», деди. Сўнг у қўлини урди ва у зотга қизил тупроқни кўрсатди. Умму Салама ўша тупроқни олиб, кийимининг этагига тугиб қўйди. Рови айтди: Биз у Карбалода ўлдирилади, деб эшитар эдик.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ حَسَّانَ أَخْبَرَنَا عُمَارَةُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذَ ثَلَاثَ حَصَيَاتٍ فَوَضَعَ وَاحِدَةً ثُمَّ وَضَعَ أُخْرَى بَيْنَ يَدَيْهِ وَرَمَى بِالثَّالِثَةِ فَقَالَ هَذَا ابْنُ آدَمَ وَهَذَا أَجَلُهُ وَذَاكَ أَمَلُهُ الَّتِي رَمَى بِهَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uchta mayda toshni olib, birini qoʻydilar, soʻng ikkinchisini oldilariga qoʻydilar va uchinchisini uloqtirdilar. Soʻng: «Bu — odam bolasi, bu — uning ajali, ana u uloqtirilgani esa — uning orzusidir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ учта майда тошни олиб, бирини қўйдилар, сўнг иккинчисини олдиларига қўйдилар ва учинчисини улоқтирдилар. Сўнг: «Бу — одам боласи, бу — унинг ажали, ана у улоқтирилгани эса — унинг орзусидир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ عَنْ زِيَادٍ النُّمَيْرِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ إِذَا لَقِيَ الرَّجُلَ مِنْ أَصْحَابِهِ يَقُولُ تَعَالَ نُؤْمِنْ بِرَبِّنَا سَاعَةً فَقَالَ ذَاتَ يَوْمٍ لِرَجُلٍ فَغَضِبَ الرَّجُلُ فَجَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا تَرَى إِلَى ابْنِ رَوَاحَةَ يُرَغِّبُ عَنْ إِيمَانِكَ إِلَى إِيمَانِ سَاعَةٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْحَمُ اللَّهُ ابْنَ رَوَاحَةَ إِنَّهُ يُحِبُّ الْمَجَالِسَ الَّتِي تُبَاهَى بِهَا الْمَلَائِكَةُ عَلَيْهِمْ السَّلَام
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Ravoha ashoblaridan bir kishini uchratsa: «Kel, bir soat Robbimizga iymon keltiraylik», der edi. Bir kuni u buni bir kishiga aytdi; u kishi gʻazablanib, Nabiy ﷺning oldilariga keldi va: «Ey Allohning Rasuli, Ibn Ravohani koʻrmayapsizmi — u sizning iymoningizdan bir soatlik iymonga chorlayapti», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Alloh Ibn Ravohaga rahm qilsin. Albatta u farishtalar (alayhimussalom) faxrlanadigan majlislarni yaxshi koʻradi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абдуллоҳ ибн Равоҳа ашобларидан бир кишини учратса: «Кел, бир соат Роббимизга иймон келтирайлик», дер эди. Бир куни у буни бир кишига айтди; у киши ғазабланиб, Набий ﷺнинг олдиларига келди ва: «Эй Аллоҳнинг Расули, Ибн Равоҳани кўрмаяпсизми — у сизнинг иймонингиздан бир соатлик иймонга чорлаяпти», деди. Шунда Набий ﷺ: «Аллоҳ Ибн Равоҳага раҳм қилсин. Албатта у фаришталар (алайҳимуссалом) фахрланадиган мажлисларни яхши кўради», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ عَنْ ثَابِتٍ وَعَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ أَنَسٍ قَالَخَدَمْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشْرَ سِنِينَ فَمَا قَالَ لِشَيْءٍ صَنَعْتُهُ لِمَ صَنَعْتَهُ وَمَا مَسِسْتُ شَيْئًا أَلْيَنَ مِنْ كَفِّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا شَمَمْتُ طِيبًا أَطْيَبَ مِنْ رِيحِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺga oʻn yil xizmat qildim; u zot men qilgan biror ish haqida: «Nega buni qilding?» demadilar. Men Rasululloh ﷺning kaftlaridan yumshoqroq biror narsaga tegmaganman va Rasululloh ﷺning hidlaridan xushboʻyroq biror atirni hidlamaganman.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺга ўн йил хизмат қилдим; у зот мен қилган бирор иш ҳақида: «Нега буни қилдинг?» демадилар. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг кафтларидан юмшоқроқ бирор нарсага тегмаганман ва Расулуллоҳ ﷺнинг ҳидларидан хушбўйроқ бирор атирни ҳидламаганман.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الرَّازِيُّ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ الْفَضْلِ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ رِفَاعَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَمَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَبِي عَيَّاشٍ زَيْدِ بْنِ صَامِتٍ الزُّرَقِيِّ وَهُوَ يُصَلِّي وَهُوَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ يَا مَنَّانُ يَا بَدِيعَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ دَعَا اللَّهَ بِاسْمِهِ الْأَعْظَمِ الَّذِي إِذَا دُعِيَ بِهِ أَجَابَ وَإِذَا سُئِلَ بِهِ أَعْطَى
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Abu Ayyosh Zayd ibn Somit az-Zuraqiyning yonidan oʻtdilar; u namoz oʻqir va: «Allohim, men Sendan soʻrayman, zero hamd Senga xosdir, Sendan oʻzga iloh yoʻq, ey Mannon, ey osmonlar va yerni yoʻqdan bor qilguvchi, ey jalol va ikrom egasi», der edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «U Allohga Uning ismi aʼzami bilan duo qildiki, u bilan duo qilinsa ijobat etadi va u bilan soʻralsa beradi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Абу Айёш Зайд ибн Сомит аз-Зурақийнинг ёнидан ўтдилар; у намоз ўқир ва: «Аллоҳим, мен Сендан сўрайман, зеро ҳамд Сенга хосдир, Сендан ўзга илоҳ йўқ, эй Маннон, эй осмонлар ва ерни йўқдан бор қилгувчи, эй жалол ва икром эгаси», дер эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «У Аллоҳга Унинг исми аъзами билан дуо қилдики, у билан дуо қилинса ижобат этади ва у билан сўралса беради», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ بْنُ فَضَالَةَ قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا ارْتَحَلَ قَبْلَ أَنْ تَزِيغَ الشَّمْسُ أَخَّرَ الظُّهْرَ إِلَى وَقْتِ الْعَصْرِ ثُمَّ يَنْزِلُ فَيَجْمَعُ بَيْنَهُمَا وَإِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ قَبْلَ أَنْ يَرْتَحِلَ صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ رَكِبَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ quyosh ogʻishidan oldin yoʻlga chiqsalar, peshin namozini asr vaqtigacha kechiktirar, soʻng tushib, ikkovini birga oʻqir edilar; yoʻlga chiqishdan oldin quyosh ogʻsa, peshinni oʻqib, soʻng ulovga minar edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қуёш оғишидан олдин йўлга чиқсалар, пешин намозини аср вақтигача кечиктирар, сўнг тушиб, икковини бирга ўқир эдилар; йўлга чиқишдан олдин қуёш оғса, пешинни ўқиб, сўнг уловга минар эдилар.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ مُبَارَكٍ عَنِ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ يَتَتَرَّسُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِتُرْسٍ وَاحِدٍ وَكَانَ أَبُو طَلْحَةَ حَسَنُ الرَّمْيِ فَكَانَ إِذَا رَمَى أَشْرَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْظُرُ إِلَى مَوَاقِعِ نَبْلِهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Talha Nabiy ﷺ bilan bitta qalqon ostida berkinar edi. Abu Talha yaxshi kamonchi edi; u oʻq otganda, Nabiy ﷺ moʻralab, uning oʻqlari tushayotgan joylarga qarardilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Талҳа Набий ﷺ билан битта қалқон остида беркинар эди. Абу Талҳа яхши камончи эди; у ўқ отганда, Набий ﷺ мўралаб, унинг ўқлари тушаётган жойларга қарардилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ عَنْ عَاصِمِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ حَفْصَةَ ابْنَةِ سِيرِينَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الطَّاعُونُ شَهَادَةٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Toun — har bir musulmon uchun shahidlikdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Тоун — ҳар бир мусулмон учун шаҳидликдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ دَاوُدَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ خَاتَمُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِضَّةً فَصُّهُ مِنْهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning uzuklari kumushdan edi, koʻzi ham oʻzidan edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг узуклари кумушдан эди, кўзи ҳам ўзидан эди.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مَوْهَبٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ حَارِثَةَ الْأَنْصَارِيِّ أَنِّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ رَجُلٍ يُنْعِشُ لِسَانَهُ حَقًّا يُعْمَلُ بِهِ بَعْدَهُ إِلَّا أَجْرَى اللَّهُ عَلَيْهِ أَجْرَهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ثُمَّ وَفَّاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ثَوَابَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir kishi oʻz tili bilan bir haqni tiriltirsa va undan keyin unga amal qilinsa, albatta Alloh unga qiyomat kunigacha ajrini oqizib turadi, soʻng Alloh azza va jalla qiyomat kuni uning savobini toʻla-toʻkis beradi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир киши ўз тили билан бир ҳақни тирилтирса ва ундан кейин унга амал қилинса, албатта Аллоҳ унга қиёмат кунигача ажрини оқизиб туради, сўнг Аллоҳ азза ва жалла қиёмат куни унинг савобини тўла-тўкис беради», дедилар.
حَدَّثَنَا نُوحُ بْنُ مَيْمُونٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي الْعُمَرِيَّ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَشَهِدْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلِيمَتَيْنِ لَيْسَ فِيهِمَا خُبْزٌ وَلَا لَحْمٌ قَالَ قُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ أَيُّ شَيْءٍ فِيهِمَا قَالَ الْحَيْسُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning ikki valimalarida hozir boʻldim; ularda na non, na goʻsht bor edi. Rovi aytdi: Men: «Ey Abu Hamza, ularda nima bor edi?» dedim. U: «Hays», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг икки валималарида ҳозир бўлдим; уларда на нон, на гўшт бор эди. Рови айтди: Мен: «Эй Абу Ҳамза, уларда нима бор эди?» дедим. У: «Ҳайс», деди.
حَدَّثَنَا يَعْمَرُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَسَاقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بُدْنًا كَثِيرَةً وَقَالَ لَبَّيْكَ بِعُمْرَةٍ وَحَجٍّ وَإِنِّي لَعِنْدَ فَخِذِ نَاقَتِهِ الْيُسْرَى
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ koʻp qurbonlik tuyalarini haydab keldilar va: «Labbayka umra va haj bilan», dedilar. Men esa u zotning tuyalarining chap soni yonida edim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кўп қурбонлик туяларини ҳайдаб келдилар ва: «Лаббайка умра ва ҳаж билан», дедилар. Мен эса у зотнинг туяларининг чап сони ёнида эдим.
حَدَّثَنَا يَعْمَرُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ زَيْدٍ الْعَمِّيِّ عَنْ أَبِي إِيَاسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِكُلِّ نَبِيٍّ رَهْبَانِيَّةٌ وَرَهْبَانِيَّةُ هَذِهِ الْأُمَّةِ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Har bir paygʻambar uchun rahbaniyat (tarki dunyochilik) bor. Bu ummatning rahbaniyati esa Alloh azza va jalla yoʻlidagi jihoddir».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Ҳар бир пайғамбар учун раҳбаният (тарки дунёчилик) бор. Бу умматнинг раҳбанияти эса Аллоҳ азза ва жалла йўлидаги жиҳоддир».
حَدَّثَنَا أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَخْضِبْ قَطُّ إِنَّمَا كَانَ الْبَيَاضُ فِي مُقَدَّمِ لِحْيَتِهِ فِي الْعَنْفَقَةِ قَلِيلًا وَفِي الرَّأْسِ نَبْذٌ يَسِيرٌ لَا يَكَادُ يُرَىو قَالَ الْمُثَنَّى وَالصُّدْغَيْنِ قَالَ أَبِي حَدَّثَنَاه عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا الْمُثَنَّى عَنْ قَتَادَةَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hech qachon (soch-soqollarini) boʻyamaganlar. Oq faqat soqollarining old qismida, anfaqada ozgina, boshlarida esa deyarli koʻrinmaydigan darajada oz edi. Al-Musanno: «va chakkalarida», dedi. Soʻng shunga oʻxshashini zikr qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳеч қачон (соч-соқолларини) бўямаганлар. Оқ фақат соқолларининг олд қисмида, анфақада озгина, бошларида эса деярли кўринмайдиган даражада оз эди. Ал-Мусанно: «ва чаккаларида», деди. Сўнг шунга ўхшашини зикр қилди.
حَدَّثَنَا عَتَّابٌ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا الْمُثَنَّى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَخْضِبْ قَطُّ إِنَّمَا كَانَ الْبَيَاضُ فِي مُقَدَّمِ لِحْيَتِهِ وَفِي الْعَنْفَقَةِ قَلِيلًا وَفِي الرَّأْسِ نَبْذٌ يَسِيرٌ لَا يَكَادُ يُرَى وَقَالَ الْمُثَنَّى وَالصُّدْغَيْنِقَالَ أَبِي حَدَّثَنَاه عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا الْمُثَنَّى عَنْ قَتَادَةَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ hech qachon (soch-soqollarini) boʻyamaganlar. Oq faqat soqollarining old qismida va anfaqada ozgina, boshlarida esa deyarli koʻrinmaydigan darajada oz edi. Al-Musanno: «va chakkalarida», dedi. Soʻng shunga oʻxshashini zikr qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳеч қачон (соч-соқолларини) бўямаганлар. Оқ фақат соқолларининг олд қисмида ва анфақада озгина, бошларида эса деярли кўринмайдиган даражада оз эди. Ал-Мусанно: «ва чаккаларида», деди. Сўнг шунга ўхшашини зикр қилди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا حَزْمُ بْنُ أَبِي حَزْمٍ الْقُطَعِيُّ حَدَّثَنَا مَيْمُونُ بْنُ سِيَاهٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يُمَدَّ لَهُ فِي عُمْرِهِ وَيُزَادَ لَهُ فِي رِزْقِهِ فَلْيَبَرَّ وَالِدَيْهِ وَلْيَصِلْ رَحِمَهُقَالَ وَقَالَ السَّالَحِينِيُّ يُبَارَكَ لَهُ فِي رِزْقِهِ وَقَالَ وَالِدَيْهِ أَيْضًا و قَالَ يُونُسُ وَالِدَيْهِ وَقَالَ يُزَادَ لَهُ فِي رِزْقِهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimni umrining uzayishi va rizqining ziyoda boʻlishi xursand qilsa, ota-onasiga yaxshilik qilsin va qarindoshlik rishtasini ulasin», dedilar. (Rovi) dedi: as-Solahiniy: «rizqiga baraka berilsin», dedi va «ota-onasi» ham dedi. Yunus esa «ota-onasi» dedi va «rizqi ziyoda qilinsin» dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимни умрининг узайиши ва ризқининг зиёда бўлиши хурсанд қилса, ота-онасига яхшилик қилсин ва қариндошлик риштасини уласин», дедилар. (Рови) деди: ас-Солаҳиний: «ризқига барака берилсин», деди ва «ота-онаси» ҳам деди. Юнус эса «ота-онаси» деди ва «ризқи зиёда қилинсин» деди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ بَيْنَ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ وَبَيْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ كَلَامٌ فَقَالَ خَالِدٌ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ تَسْتَطِيلُونَ عَلَيْنَا بِأَيَّامٍ سَبَقْتُمُونَا بِهَا فَبَلَغَنَا أَنَّ ذَلِكَ ذُكِرَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ دَعُوا لِي أَصْحَابِي فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَنْفَقْتُمْ مِثْلَ أُحُدٍ أَوْ مِثْلَ الْجِبَالِ ذَهَبًا مَا بَلَغْتُمْ أَعْمَالَهُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Xolid ibn Valid bilan Abdurahmon ibn Avf orasida gap boʻldi. Xolid Abdurahmonga: «Sizlar bizdan oldin oʻtgan kunlaringiz bilan bizga nisbatan kekkayasizlar», dedi. Bizga yetishicha, bu Nabiy ﷺga zikr qilindi. Shunda u zot: «Ashoblarimni menga qoʻyinglar! Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar Uhudcha yoki togʻlarcha oltin infoq qilsangiz ham, ularning amallariga yetolmaysiz», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Холид ибн Валид билан Абдураҳмон ибн Авф орасида гап бўлди. Холид Абдураҳмонга: «Сизлар биздан олдин ўтган кунларингиз билан бизга нисбатан кеккаясизлар», деди. Бизга етишича, бу Набий ﷺга зикр қилинди. Шунда у зот: «Ашобларимни менга қўйинглар! Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, агар Уҳудча ёки тоғларча олтин инфоқ қилсангиз ҳам, уларнинг амалларига етолмайсиз», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الصَّيْقَلِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَخَرَجْنَا نَصْرُخُ بِالْحَجِّ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَجْعَلَهَا عُمْرَةً وَقَالَ لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً وَلَكِنْ سُقْتُ الْهَدْيَ وَقَرَنْتُ الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz haj deb ovoz chiqarib (talbiya aytib) yoʻlga chiqdik. Makkaga kelganimizda Rasululloh ﷺ bizga uni umraga aylantirishni buyurdilar va: «Agar ishimning oldini keyin bilganimdek bilganimda edi, uni umra qilardim. Lekin men hadyni haydab keldim va haj bilan umrani qiron qildim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз ҳаж деб овоз чиқариб (талбия айтиб) йўлга чиқдик. Маккага келганимизда Расулуллоҳ ﷺ бизга уни умрага айлантиришни буюрдилар ва: «Агар ишимнинг олдини кейин билганимдек билганимда эди, уни умра қилардим. Лекин мен ҳадйни ҳайдаб келдим ва ҳаж билан умрани қирон қилдим», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الصَّهْبَاءِ حَدَّثَنَا نَافِعٌ أَبُو غَالِبٍ الْبَاهِلِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُبْعَثُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَالسَّمَاءُ تَطِشُّ عَلَيْهِمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Odamlar Qiyomat kuni osmon ustlariga sepalab turgan holda qayta tiriltiriladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Одамлар Қиёмат куни осмон устларига сепалаб турган ҳолда қайта тирилтирилади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا نُوحُ بْنُ قَيْسٍ الْحُدَّانِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي بِمَا افْتَرَضَ اللَّهُ عَلَيَّ مِنْ الصَّلَاةِ فَقَالَ افْتَرَضَ اللَّهُ عَلَى عِبَادِهِ صَلَوَاتٍ خَمْسًا قَالَ هَلْ قَبْلَهُنَّ أَوْ بَعْدَهُنَّ قَالَ افْتَرَضَ اللَّهُ عَلَى عِبَادِهِ صَلَوَاتٍ خَمْسًا قَالَهَا ثَلَاثًا قَالَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَا أَزِيدُ فِيهِنَّ شَيْئًا وَلَا أُنْقِصُ مِنْهُنَّ شَيْئًا قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ الْجَنَّةَ إِنْ صَدَقَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, Alloh menga namozdan nimani farz qilganini xabar bering», dedi. U zot: «Alloh bandalariga besh vaqt namozni farz qildi», dedilar. U: «Ulardan oldin yoki ulardan keyin (yana bir narsa bormi)?» dedi. U zot: «Alloh bandalariga besh vaqt namozni farz qildi», dedilar; buni uch marta aytdilar. U: «Sizni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, ularga hech narsa qoʻshmayman va ulardan hech narsani kamaytirmayman», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Agar rost soʻzlagan boʻlsa, jannatga kirdi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳ менга намоздан нимани фарз қилганини хабар беринг», деди. У зот: «Аллоҳ бандаларига беш вақт намозни фарз қилди», дедилар. У: «Улардан олдин ёки улардан кейин (яна бир нарса борми)?» деди. У зот: «Аллоҳ бандаларига беш вақт намозни фарз қилди», дедилар; буни уч марта айтдилар. У: «Сизни ҳақ билан юборган Зотга қасамки, уларга ҳеч нарса қўшмайман ва улардан ҳеч нарсани камайтирмайман», деди. Шунда Набий ﷺ: «Агар рост сўзлаган бўлса, жаннатга кирди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ قَالَ سَمِعْتُ حُمَيْدًا حَدَّثَ قَالَسُئِلَ أَنَسٌ عَنْ الْحِجَامَةِ لِلْمُحْرِمِ فَقَالَ احْتَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ وَجَعٍ كَانَ بِهِ
Anasdan ihromdagi kishining hajomat qildirishi haqida soʻraldi. U: «Rasululloh ﷺ oʻzlaridagi bir ogʻriq sababli hajomat qildirdilar», dedi.Анасдан иҳромдаги кишининг ҳажомат қилдириши ҳақида сўралди. У: «Расулуллоҳ ﷺ ўзларидаги бир оғриқ сабабли ҳажомат қилдирдилар», деди.
حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَحْمَلَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا حَامِلُوكَ عَلَى وَلَدِ نَاقَةٍ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَصْنَعُ بِوَلَدِ نَاقَةٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهَلْ تَلِدُ الْإِبِلَ إِلَّا النُّوقُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, ulov soʻradi. Rasululloh ﷺ: «Biz seni tuyaning bolasiga mindiramiz», dedilar. U: «Yo Rasululloh, men tuyaning bolasini nima qilaman?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Tuyalarni urgʻochi tuyalardan boshqa narsa tugʻadimi?» dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺ ҳузурларига келиб, улов сўради. Расулуллоҳ ﷺ: «Биз сени туянинг боласига миндирамиз», дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, мен туянинг боласини нима қиламан?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Туяларни урғочи туялардан бошқа нарса туғадими?» дедилар.
حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْمَرَ وَلَمْ أَشُمَّ مِسْكَةً وَلَا عَنْبَرَةً أَطْيَبُ رِيحًا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bugʻdoyrang edilar. Men Rasululloh ﷺning hidlaridan koʻra xushboʻyroq mushkni ham, anbarni ham hidlamaganman.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ буғдойранг эдилар. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳидларидан кўра хушбўйроқ мушкни ҳам, анбарни ҳам ҳидламаганман.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌأَنَّهُمْ سَأَلُوا أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ أَكَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاتَمٌ فَقَالَ نَعَمْ ثُمَّ قَالَ أَخَّرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِشَاءَ الْآخِرَةِ ذَاتَ لَيْلَةٍ حَتَّى كَادَ يَذْهَبُ شَطْرُ اللَّيْلِ فَقَالَ إِنَّ النَّاسَ قَدْ صَلُّوا وَنَامُوا وَإِنَّكُمْ لَمْ تَزَالُوا فِي صَلَاةٍ مَا انْتَظَرْتُمْ الصَّلَاةَ قَالَ أَنَسٌ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ خَاتَمِهِ وَرَفَعَ يَدَهُ الْيُسْرَى
Sobit (rahimahulloh) rivoyat qiladi: Ular Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan: «Rasululloh ﷺning uzuklari bormidi?» deb soʻrashdi. U: «Ha», dedi. Soʻng dedi: «Rasululloh ﷺ bir kecha xuftonni tunning yarmi oʻtay deganicha kechiktirdilar. Soʻng: ‹Albatta, odamlar namoz oʻqib, uxlab qolishdi; sizlar esa namozni kutgan ekansiz, namozdadirsiz›, dedilar». Anas dedi: «Goʻyo men u zotning uzuklarining yaltirashiga qarab turganday boʻlaman», va chap qoʻlini koʻtardi.Собит (раҳимаҳуллоҳ) ривоят қилади: Улар Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан: «Расулуллоҳ ﷺнинг узуклари бормиди?» деб сўрашди. У: «Ҳа», деди. Сўнг деди: «Расулуллоҳ ﷺ бир кеча хуфтонни туннинг ярми ўтай деганича кечиктирдилар. Сўнг: ‹Албатта, одамлар намоз ўқиб, ухлаб қолишди; сизлар эса намозни кутган экансиз, намоздадирсиз›, дедилар». Анас деди: «Гўё мен у зотнинг узукларининг ялтирашига қараб тургандай бўламан», ва чап қўлини кўтарди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَأَصَابَنَا مَطَرٌ وَنَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَحَسَرَ ثَوْبَهُ حَتَّى أَصَابَهُ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ صَنَعْتَ هَذَا قَالَ إِنَّهُ حَدِيثُ عَهْدٍ بِرَبِّهِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U shunday dedi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga ekanimizda, bizga yomgʻir yogʻdi. Rasululloh ﷺ chiqdilar va yomgʻir badanlariga tegadigan darajada kiyimlarini ochdilar. Biz: «Yo Rasululloh, nega bunday qildingiz?» dedik. U zot: «Chunki u yaqindagina Robbi huzurida edi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У шундай деди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эканимизда, бизга ёмғир ёғди. Расулуллоҳ ﷺ чиқдилар ва ёмғир баданларига тегадиган даражада кийимларини очдилар. Биз: «Ё Расулуллоҳ, нега бундай қилдингиз?» дедик. У зот: «Чунки у яқиндагина Робби ҳузурида эди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثُمَامَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَهُ أَصْحَابُهُ فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ فَصَلَّى بِهِمْ فَخَفَّفَ ثُمَّ دَخَلَ بَيْتَهُ فَأَطَالَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيْهِمْ فَصَلَّى بِهِمْ فَخَفَّفَ ثُمَّ دَخَلَ فَأَطَالَ فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالُوا جِئْنَاكَ الْبَارِحَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَصَلَّيْتَ بِنَا فَخَفَّفْتَ ثُمَّ دَخَلْتَ بَيْتَكَ فَأَطَلْتَ فَقَالَ إِنِّي فَعَلْتُ ذَلِكَ مِنْ أَجْلِكُمْقَالَ حَمَّادٌ وَكَانَ حَدَّثَنَا هَذَا الْحَدِيثَ ثَابِتٌ عَنْ ثُمَامَةَ فَلَقِيتُ ثُمَامَةَ فَسَأَلْتُهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning huzurlariga ashoblari keldilar. U zot ularga chiqib, namoz oʻqib berdilar va yengil qildilar, soʻng uylariga kirib, uzoq qoldilar. Keyin yana ularga chiqib, namoz oʻqib berdilar va yengil qildilar, soʻng kirib, uzoq qoldilar. Tong otganida ular: «Yo Rasululloh, kecha huzuringizga keldik; bizga namoz oʻqib berdingiz va yengil qildingiz, soʻng uyingizga kirib, uzoq qoldingiz», dedilar. U zot: «Men buni sizlar uchun qildim», dedilar. Hammod dedi: Bu hadisni bizga Sobit Sumomadan soʻzlagan edi; men Sumomani uchratib, undan soʻradim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига ашоблари келдилар. У зот уларга чиқиб, намоз ўқиб бердилар ва енгил қилдилар, сўнг уйларига кириб, узоқ қолдилар. Кейин яна уларга чиқиб, намоз ўқиб бердилар ва енгил қилдилар, сўнг кириб, узоқ қолдилар. Тонг отганида улар: «Ё Расулуллоҳ, кеча ҳузурингизга келдик; бизга намоз ўқиб бердингиз ва енгил қилдингиз, сўнг уйингизга кириб, узоқ қолдингиз», дедилар. У зот: «Мен буни сизлар учун қилдим», дедилар. Ҳаммод деди: Бу ҳадисни бизга Собит Сумомадан сўзлаган эди; мен Сумомани учратиб, ундан сўрадим.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ حَجَّاجٍ الْأَحْوَلِ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ نَسِيَ صَلَاةً أَوْ نَامَ عَنْهَا يَعْنِي فَلْيُصَلِّهَاقَالَ فَلَقِيتُ حَجَّاجًا الْأَحْوَلَ فَحَدَّثَنِي بِهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Kim bir namozni unutsa yoki undan uxlab qolsa, uni oʻqisin». (Rovi) dedi: Men Hajjoj al-Ahvalni uchratdim, u menga buni soʻzlab berdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Ким бир намозни унутса ёки ундан ухлаб қолса, уни ўқисин». (Рови) деди: Мен Ҳажжож ал-Аҳвални учратдим, у менга буни сўзлаб берди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ وَحَمَّادٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا دَخَلَ عَلَى الْمَرِيضِ قَالَ أَذْهِبْ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لَا شَافِيَ إِلَّا أَنْتَ اشْفِ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا وَقَدْ قَالَ حَمَّادٌ لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bemorning huzuriga kirganlarida: «Ey odamlarning Robbi, dardni ketkaz! Shifo ber, shifo beruvchi Sensan, Sendan boshqa shifo beruvchi yoʻq. Hech qanday xastalik qoldirmaydigan shifo ber», der edilar. Hammod esa: «Sening shifoingdan boshqa shifo yoʻq; hech qanday xastalik qoldirmaydigan shifo (ber)», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ беморнинг ҳузурига кирганларида: «Эй одамларнинг Робби, дардни кетказ! Шифо бер, шифо берувчи Сенсан, Сендан бошқа шифо берувчи йўқ. Ҳеч қандай хасталик қолдирмайдиган шифо бер», дер эдилар. Ҳаммод эса: «Сенинг шифоингдан бошқа шифо йўқ; ҳеч қандай хасталик қолдирмайдиган шифо (бер)», деди.