حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ فَذَكَرَ حَدِيثًا قَالَ وَأَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَذَا ابْنُ آدَمَ وَهَذَا أَجَلُهُ وَثَمَّ أَمَلُهُ
Hammod ibn Salama bir hadisni zikr qildi. Anas (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qiladi: «Mana bu — Odam farzandi, mana bu — uning ajali, ana u yerda esa — uning orzusi», dedilar.Ҳаммод ибн Салама бир ҳадисни зикр қилди. Анас (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилади: «Мана бу — Одам фарзанди, мана бу — унинг ажали, ана у ерда эса — унинг орзуси», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْجِبُهُ الرُّؤْيَا الْحَسَنَةُ وَرُبَّمَا قَالَ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا فَإِذَا رَأَى الرُّؤْيَا الرَّجُلُ الَّذِي لَا يَعْرِفُهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَ عَنْهُ فَإِنْ كَانَ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ كَانَ أَعْجَبَ لِرُؤْيَاهُ إِلَيْهِ فَجَاءَتْ إِلَيْهِ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْتُ كَأَنِّي دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَسَمِعْتُ وَجْبَةً ارْتَجَّتْ لَهَا الْجَنَّةُ فُلَانُ بْنُ فُلَانٍ وَفُلَانُ بْنُ فُلَانٍ حَتَّى عَدَّتْ اثْنَيْ عَشَرَ رَجُلًا فَجِيءَ بِهِمْ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ طُلْسٌ تَشْخَبُ أَوْدَاجُهُمْ دَمًا فَقِيلَ اذْهَبُوا بِهِمْ إِلَى نَهَرِ الْبَيْدَخِ أَوْ الْبَيْدَحِ فَغُمِسُوا فِيهِ فَخَرَجُوا مِنْهُ وُجُوهُهُمْ مِثْلُ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ ثُمَّ أُتُوا بِكَرَاسِيَّ مِنْ ذَهَبٍ فَقَعَدُوا عَلَيْهَا وَأُتُوا بِصَحْفَةٍ فَأَكَلُوا مِنْهَا فَمَا يَقْلِبُونَهَا لِشِقٍّ إِلَّا أَكَلُوا فَاكِهَةً مَا أَرَادُوا وَجَاءَ الْبَشِيرُ مِنْ تِلْكَ السَّرِيَّةِ فَقَالَ كَانَ مِنْ أَمْرِنَا كَذَا وَكَذَا وَأُصِيبَ فُلَانٌ وَفُلَانٌ حَتَّى عَدَّ اثْنَيْ عَشَرَ رَجُلًا الَّذِينَ عَدَّتْ الْمَرْأَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيَّ بِالْمَرْأَةِ قُصِّي عَلَى هَذَا رُؤْيَاكِ فَقَصَّتْ فَقَالَ هُوَ كَمَا قَالَتْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ goʻzal tushni yoqtirar edilar va baʼzan: «Sizlardan biror kishi tush koʻrdimi?» der edilar. Rasululloh ﷺ tanimaydigan bir kishi tush koʻrsa, u haqda soʻrar, agar u kishida bir ayb boʻlmasa, uning tushi u zotga yanada yoqar edi. Bir ayol u zotning huzurlariga kelib: «Yo Rasululloh, men goʻyo jannatga kirganday boʻldim va bir gumburlashni eshitdimki, undan jannat larzaga keldi: falonchining oʻgʻli falonchi, falonchining oʻgʻli falonchi», deb oʻn ikki kishini sanadi. «Soʻng ular keltirildi — egnilarida kir-chang kiyimlar, boʻyin tomirlaridan qon otilib turardi. ‹Ularni Baydax daryosiga olib boringlar›, deyildi. Ular unga choʻmdirildilar va undan yuzlari oʻn toʻrt kunlik oydek boʻlib chiqdilar. Soʻng ularga oltin kursilar keltirildi va ular unga oʻtirdilar; ularga bir tovoq keltirildi, ular undan yedilar; uni qaysi tomonga agʻdarsalar, oʻzlari xohlagan mevani yer edilar», dedi. Soʻng oʻsha qoʻshindan xushxabarchi kelib: «Ishimiz bunday-bunday boʻldi; falonchi va falonchi shahid boʻldi», deb ayol sanagan oʻn ikki kishini sanadi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Menga u ayolni chaqiringlar», dedilar va: «Bunga tushingni soʻzlab ber», dedilar. U soʻzlab berdi. Shunda (xushxabarchi): «U aytganidek boʻlgan», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ гўзал тушни ёқтирар эдилар ва баъзан: «Сизлардан бирор киши туш кўрдими?» дер эдилар. Расулуллоҳ ﷺ танимайдиган бир киши туш кўрса, у ҳақда сўрар, агар у кишида бир айб бўлмаса, унинг туши у зотга янада ёқар эди. Бир аёл у зотнинг ҳузурларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен гўё жаннатга киргандай бўлдим ва бир гумбурлашни эшитдимки, ундан жаннат ларзага келди: фалончининг ўғли фалончи, фалончининг ўғли фалончи», деб ўн икки кишини санади. «Сўнг улар келтирилди — эгниларида кир-чанг кийимлар, бўйин томирларидан қон отилиб турарди. ‹Уларни Байдах дарёсига олиб боринглар›, дейилди. Улар унга чўмдирилдилар ва ундан юзлари ўн тўрт кунлик ойдек бўлиб чиқдилар. Сўнг уларга олтин курсилар келтирилди ва улар унга ўтирдилар; уларга бир товоқ келтирилди, улар ундан едилар; уни қайси томонга ағдарсалар, ўзлари хоҳлаган мевани ер эдилар», деди. Сўнг ўша қўшиндан хушхабарчи келиб: «Ишимиз бундай-бундай бўлди; фалончи ва фалончи шаҳид бўлди», деб аёл санаган ўн икки кишини санади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Менга у аёлни чақиринглар», дедилар ва: «Бунга тушингни сўзлаб бер», дедилар. У сўзлаб берди. Шунда (хушхабарчи): «У айтганидек бўлган», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْأَصَمُّ قَالَسُئِلَ أَنَسٌ عَنْ التَّكْبِيرِ فِي الصَّلَاةِ وَأَنَا أَسْمَعُ فَقَالَ يُكَبِّرُ إِذَا رَكَعَ وَإِذَا سَجَدَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ السُّجُودِ وَإِذَا قَامَ بَيْنَ الرَّكْعَتَيْنِ قَالَ فَقَالَ لَهُ حَكِيمٌ عَمَّنْ تَحْفَظُ هَذَا قَالَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ ثُمَّ سَكَتَ فَقَالَ لَهُ حَكِيمٌ وَعُثْمَانَ قَالَ وَعُثْمَانَ
Abdurrahmon al-Asamm aytdi: Anasdan namozdagi takbir haqida soʻralganda — men eshitib turardim — u: «Rukuʼga borganda, sajda qilganda, sajdadan boshini koʻtarganda va ikki rakaatdan (soʻng) turganda takbir aytadi», dedi. (Anas)ga Hakim: «Buni kimdan yodlab olgansan?» dedi. U: «Rasululloh ﷺ dan, Abu Bakr va Umardan», deb, soʻng jim boʻldi. Hakim unga: «Usmon ham (shundaymi)?» dedi. U: «Usmon ham», dedi.Абдурраҳмон ал-Асамм айтди: Анасдан намоздаги такбир ҳақида сўралганда — мен эшитиб турардим — у: «Рукуъга борганда, сажда қилганда, саждадан бошини кўтарганда ва икки ракаатдан (сўнг) турганда такбир айтади», деди. (Анас)га Ҳаким: «Буни кимдан ёдлаб олгансан?» деди. У: «Расулуллоҳ ﷺ дан, Абу Бакр ва Умардан», деб, сўнг жим бўлди. Ҳаким унга: «Усмон ҳам (шундайми)?» деди. У: «Усмон ҳам», деди.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ وَهُوَ يَخْطُبُ فَذَكَرَهُ فَرَفَعَ يَدَيْهِ وَأَشَارَ عَبْدُ الْعَزِيزِ فَجَعَلَ ظَهْرَهُمَا مِمَّا يَلِي وَجْهَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ xutba qilayotgan paytlarida u zotga bir kishi turdi — soʻng uni zikr qildi — shunda u zot ikki qoʻllarini koʻtardilar. Abdulaziz ishora qilib (koʻrsatdi): qoʻllarining orqasini yuzlari tomonga qaratgan edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ хутба қилаётган пайтларида у зотга бир киши турди — сўнг уни зикр қилди — шунда у зот икки қўлларини кўтардилар. Абдулазиз ишора қилиб (кўрсатди): қўлларининг орқасини юзлари томонга қаратган эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ قَالَ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ وَحُمَيْدٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَوَّزَ ذَاتَ يَوْمٍ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ تَجَوَّزْتَ قَالَ سَمِعْتُ بُكَاءَ صَبِيٍّ فَظَنَنْتُ أَنَّ أُمَّهُ مَعَنَا تُصَلِّي فَأَرَدْتُ أَنْ أُفْرِغَ لَهُ أُمَّهُ وَقَدْ قَالَ حَمَّادٌ أَيْضًا فَظَنَنْتُ أَنَّ أُمَّهُ تُصَلِّي مَعَنَا فَأَرَدْتُ أَنْ أُفْرِغَ لَهُ أُمَّهُقَالَ عَفَّانُ فَوَجَدْتُهُ عِنْدِي فِي غَيْرِ مَوْضِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ وَحُمَيْدٍ وَثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir kuni bomdod namozini yengil (qisqa) oʻqidilar. «Yo Rasululloh, nega qisqartirdingiz?» deyildi. U zot: «Men bolaning yigʻisini eshitdim va onasi biz bilan namoz oʻqiyapti, deb oʻyladim; shuning uchun unga onasini boʻshatib qoʻymoqchi boʻldim», dedilar. Hammod yana: «Onasi biz bilan namoz oʻqiyapti deb oʻyladim va unga onasini boʻshatib qoʻymoqchi boʻldim», deb (rivoyat) qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир куни бомдод намозини енгил (қисқа) ўқидилар. «Ё Расулуллоҳ, нега қисқартирдингиз?» дейилди. У зот: «Мен боланинг йиғисини эшитдим ва онаси биз билан намоз ўқияпти, деб ўйладим; шунинг учун унга онасини бўшатиб қўймоқчи бўлдим», дедилар. Ҳаммод яна: «Онаси биз билан намоз ўқияпти деб ўйладим ва унга онасини бўшатиб қўймоқчи бўлдим», деб (ривоят) қилди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنِ الْحَسَنِ وَعَنْ أَنَسٍ فِيمَا يَحْسَبُ حُمَيْدٌأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ وَهُوَ مُتَوَكِّئٌ عَلَى أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ وَهُوَ مُتَوَشِّحٌ بِثَوْبِ قُطْنٍ قَدْ خَالَفَ بَيْنَ طَرَفَيْهِ فَصَلَّى بِالنَّاسِ
Rasululloh ﷺ Usoma ibn Zaydga suyanib chiqdilar; egnilarida ikki uchini bir-biriga qarama-qarshi solingan paxta mato bor edi. Bas, u zot odamlarga namoz oʻqib berdilar.Расулуллоҳ ﷺ Усома ибн Зайдга суяниб чиқдилар; эгниларида икки учини бир-бирига қарама-қарши солинган пахта мато бор эди. Бас, у зот одамларга намоз ўқиб бердилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَاوَرَ حَيْثُ بَلَغَهُ إِقْبَالُ أَبِي سُفْيَانَ قَالَ فَتَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَأَعْرَضَ عَنْهُ ثُمَّ تَكَلَّمَ عُمَرُ فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَقَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ إِيَّانَا يُرِيدُ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَمَرْتَنَا أَنْ نُخِيضَهَا الْبِحَارَ لَأَخَضْنَاهَا وَلَوْ أَمَرْتَنَا أَنْ نَضْرِبَ أَكْبَادَهَا إِلَى بِرْكِ الْغِمَادِ لَفَعَلْنَا قَالَ حَمَّادٌ قَالَ سُلَيْمٌ عَنِ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ الْبِغْمَادِ فَنَدَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّاسَ فَانْطَلَقُوا حَتَّى نَزَلُوا بَدْرًا وَوَرَدَتْ عَلَيْهِمْ رَوَايَا قُرَيْشٍ وَفِيهِمْ غُلَامٌ أَسْوَدُ لِبَنِي الْحَجَّاجِ فَأَخَذُوهُ وَكَانَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْأَلُونَهُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ وَأَصْحَابِهِ فَيَقُولُ مَا لِي عِلْمٌ بِأَبِي سُفْيَانَ وَلَكِنْ هَذَا أَبُو جَهْلِ بْنُ هِشَامٍ وَعُتْبَةُ بْنُ رَبِيعَةَ وَشَيْبَةُ وَأُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ فَإِذَا قَالَ ذَاكَ ضَرَبُوهُ فَإِذَا ضَرَبُوهُ قَالَ نَعَمْ أَنَا أُخْبِرُكُمْ هَذَا أَبُو سُفْيَانَ فَإِذَا تَرَكُوهُ فَسَأَلُوهُ قَالَ مَا لِي بِأَبِي سُفْيَانَ عِلْمٌ وَلَكِنْ هَذَا أَبُو جَهْلٍ وَعُتْبَةُ وَشَيْبَةُ وَأُمَيَّةُ فِي النَّاسِ قَالَ فَإِذَا قَالَ هَذَا أَيْضًا ضَرَبُوهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يُصَلِّي فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ انْصَرَفَ فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّكُمْ لَتَضْرِبُونَهُ إِذَا صَدَقَكُمْ وَتَتْرُكُونَهُ إِذَا كَذَبَكُمْ قَالَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Abu Sufyonning kelayotgani haqidagi xabar yetganida (sahobalar bilan) maslahatlashdilar. (Anas) dedi: Abu Bakr soʻzladi, ammo u zot undan yuz oʻgirdilar; soʻng Umar soʻzladi, undan ham yuz oʻgirdilar. Shunda Saʼd ibn Uboda: «Bizni nazarda tutyapsizmi, yo Rasululloh? Jonim qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, agar bizga ularni dengizga solishni buyursangiz, albatta solar edik; agar bizga otlarning jigarini Birkul-Gʻimodgacha urishni buyursangiz, albatta qilar edik», dedi. Hammod aytdi: Sulaym, Ibn Avndan, u Amr ibn Saʼiddan «al-Bigʻmod» (deb) aytdi. Bas, Rasululloh ﷺ odamlarni (chiqishga) chaqirdilar; ular yoʻlga chiqib, Badrga tushdilar. Ularga Quraysh suvchilari kelib qoldi, ular ichida Banul-Hajjojga tegishli bir qora bola bor edi. Uni ushlab oldilar. Nabiy ﷺ ning ashoblari undan Abu Sufyon va uning hamrohlari haqida soʻrardilar. U esa: «Mening Abu Sufyon haqida xabarim yoʻq, lekin mana bular — Abu Jahl ibn Hishom, Utba ibn Rabiʼa, Shayba va Umayya ibn Xalaf», derdi. U buni aytganda uni urardilar. Uni urganlarida esa: «Ha, men sizlarga xabar beraman, mana bu — Abu Sufyon», derdi. Uni qoʻyib yuborib, soʻng (yana) soʻraganlarida: «Mening Abu Sufyon haqida xabarim yoʻq, lekin mana bular — Abu Jahl, Utba, Shayba va Umayya odamlar ichida (bor)», derdi. (Anas) dedi: U buni ham aytganda uni urardilar. Rasululloh ﷺ esa turib namoz oʻqiyotgan edilar. U zot buni koʻrganlarida (namozdan) boʻshab: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, u sizlarga rost gapirsa urasizlar, yolgʻon gapirsa qoʻyib yuborasizlar», dedilar. (Anas) dedi: Va Rasululloh ﷺ aytdilar…Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Абу Суфённинг келаётгани ҳақидаги хабар етганида (саҳобалар билан) маслаҳатлашдилар. (Анас) деди: Абу Бакр сўзлади, аммо у зот ундан юз ўгирдилар; сўнг Умар сўзлади, ундан ҳам юз ўгирдилар. Шунда Саъд ибн Убода: «Бизни назарда тутяпсизми, ё Расулуллоҳ? Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, агар бизга уларни денгизга солишни буюрсангиз, албатта солар эдик; агар бизга отларнинг жигарини Биркул-Ғимодгача уришни буюрсангиз, албатта қилар эдик», деди. Ҳаммод айтди: Сулайм, Ибн Авндан, у Амр ибн Саъиддан «ал-Биғмод» (деб) айтди. Бас, Расулуллоҳ ﷺ одамларни (чиқишга) чақирдилар; улар йўлга чиқиб, Бадрга тушдилар. Уларга Қурайш сувчилари келиб қолди, улар ичида Банул-Ҳажжожга тегишли бир қора бола бор эди. Уни ушлаб олдилар. Набий ﷺ нинг ашоблари ундан Абу Суфён ва унинг ҳамроҳлари ҳақида сўрардилар. У эса: «Менинг Абу Суфён ҳақида хабарим йўқ, лекин мана булар — Абу Жаҳл ибн Ҳишом, Утба ибн Рабиъа, Шайба ва Умайя ибн Халаф», дерди. У буни айтганда уни урардилар. Уни урганларида эса: «Ҳа, мен сизларга хабар бераман, мана бу — Абу Суфён», дерди. Уни қўйиб юбориб, сўнг (яна) сўраганларида: «Менинг Абу Суфён ҳақида хабарим йўқ, лекин мана булар — Абу Жаҳл, Утба, Шайба ва Умайя одамлар ичида (бор)», дерди. (Анас) деди: У буни ҳам айтганда уни урардилар. Расулуллоҳ ﷺ эса туриб намоз ўқиётган эдилар. У зот буни кўрганларида (намоздан) бўшаб: «Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, у сизларга рост гапирса урасизлар, ёлғон гапирса қўйиб юборасизлар», дедилар. (Анас) деди: Ва Расулуллоҳ ﷺ айтдилар…
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تَسَحَّرُوا فَإِنَّ فِي السُّحُورِ بَرَكَةً
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi: «Saharlik yenglar, chunki saharlikda baraka bordir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилинади: «Саҳарлик енглар, чунки саҳарликда барака бордир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ دَعَا بِهَا فَاسْتُجِيبَ لَهُ وَإِنِّي اسْتَخْبَأْتُ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لِأُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Har bir paygʻambar uchun bir duo bor edi, u bilan duo qildi va unga ijobat qilindi. Men esa oʻz duoimni qiyomat kuni ummatimga shafoat qilish uchun yashirib qoʻydim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳар бир пайғамбар учун бир дуо бор эди, у билан дуо қилди ва унга ижобат қилинди. Мен эса ўз дуоимни қиёмат куни умматимга шафоат қилиш учун яшириб қўйдим», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمُرُّ بِالتَّمْرَةِ فَمَا يَمْنَعُهُ مِنْ أَخْذِهَا إِلَّا مَخَافَةُ أَنْ تَكُونَ مِنْ صَدَقَةٍ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ (yoʻlda tushib qolgan) xurmoning yonidan oʻtardilar, ammo uni olishdan faqat sadaqa boʻlib qolish xavfigina u zotni toʻsib turardi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ (йўлда тушиб қолган) хурмонинг ёнидан ўтардилар, аммо уни олишдан фақат садақа бўлиб қолиш хавфигина у зотни тўсиб турарди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُخْتَارِ سَمِعْتُ مُوسَى بْنَ أَنَسٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّهُ وَامْرَأَةً مِنْهُمْ فَجَعَلَ أَنَسًا عَنْ يَمِينِهِ وَالْمَرْأَةَ خَلْفَ ذَلِكَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ unga (Anasga) va ulardan boʻlgan bir ayolga imomlik qildilar. Bas, Anasni oʻzlarining oʻng tomonlariga, ayolni esa undan orqaroqqa turgʻazdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ унга (Анасга) ва улардан бўлган бир аёлга имомлик қилдилар. Бас, Анасни ўзларининг ўнг томонларига, аёлни эса ундан орқароққа турғаздилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ قَالَ حَدَّثَنِي النَّضْرُ بْنُ أَنَسٍ وَأَنَسٌ يَوْمَئِذٍ حَيٌّ قَالَلَوْلَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَتَمَنَّيَنَّ أَحَدُكُمْ الْمَوْتَ لَتَمَنَّيْتُهُ
Nazr ibn Anas aytdi — Anas oʻsha kuni tirik edi — : «Agar Rasululloh ﷺ: ‹Biringiz oʻlimni tilamasin›, demaganlarida edi, men albatta uni tilar edim».Назр ибн Анас айтди — Анас ўша куни тирик эди — : «Агар Расулуллоҳ ﷺ: ‹Бирингиз ўлимни тиламасин›, демаганларида эди, мен албатта уни тилар эдим».
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ قَالَ حَدَّثَتْنِي حَفْصَةُ بِنْتُ سِيرِينَ قَالَتْ قَالَ لِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ بِمَا مَاتَ يَحْيَى بْنُ أَبِي عَمْرَةَ فَقُلْتُ بِالطَّاعُونِ فَقَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الطَّاعُونُ شَهَادَةٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ
Hafsa binti Sirin aytdi: Anas ibn Molik menga: «Yahyo ibn Abu Amra nimadan vafot etdi?» dedi. Men: «Toundan (vabodan)», dedim. Shunda Anas ibn Molik: «Rasululloh ﷺ: ‹Toun (vabo) har bir musulmon uchun shahidlikdir›, dedilar», dedi.Ҳафса бинти Сирин айтди: Анас ибн Молик менга: «Яҳё ибн Абу Амра нимадан вафот этди?» деди. Мен: «Тоундан (вабодан)», дедим. Шунда Анас ибн Молик: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Тоун (вабо) ҳар бир мусулмон учун шаҳидликдир›, дедилар», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبَانُ الْعَطَّارُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَرْفَعُونَ أَبْصَارَهُمْ إِلَى السَّمَاءِ فِي صَلَاتِهِمْ فَاشْتَدَّ قَوْلُهُ فِي ذَلِكَ حَتَّى قَالَ لَيَنْتَهُنَّ عَنْ ذَلِكَ أَوْ لَتُخْطَفَنَّ أَبْصَارُهُمْ
Anas (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi: «Baʼzi kishilarga nima boʻldiki, namozlarida koʻzlarini osmonga koʻtaradilar?» dedilar. Bu haqdagi soʻzlarini shu qadar keskin qildilarki, hatto: «Yo bundan tiyilsinlar, yo koʻzlari sugʻurib olinadi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилинади: «Баъзи кишиларга нима бўлдики, намозларида кўзларини осмонга кўтарадилар?» дедилар. Бу ҳақдаги сўзларини шу қадар кескин қилдиларки, ҳатто: «Ё бундан тийилсинлар, ё кўзлари суғуриб олинади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنِي هِشَامُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَنَسٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا قَالَجَاءَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهَا ابْنٌ لَهَا فَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّكُمْ لَأَحَبُّ النَّاسِ إِلَيَّ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Ansordan bir ayol oʻzining oʻgʻli bilan birga Nabiy ﷺ ning huzurlariga keldi. Shunda u zot: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, sizlar menga odamlarning eng suyukligisizlar», dedilar — uch marta (takrorladilar).Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Ансордан бир аёл ўзининг ўғли билан бирга Набий ﷺ нинг ҳузурларига келди. Шунда у зот: «Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, сизлар менга одамларнинг энг суюклигисизлар», дедилар — уч марта (такрорладилар).
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا أَبُو رَبِيعَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا ابْتَلَى اللَّهُ الْعَبْدَ الْمُسْلِمَ بِبَلَاءٍ فِي جَسَدِهِ قَالَ لِلْمَلَكِ اكْتُبْ لَهُ صَالِحَ عَمَلِهِ الَّذِي كَانَ يَعْمَلُ فَإِنْ شَفَاهُ غَسَلَهُ وَطَهَّرَهُ وَإِنْ قَبَضَهُ غَفَرَ لَهُ وَرَحِمَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh musulmon bandani tanasida biror balo bilan sinaganda, farishtaga: ‹Unga qilib yurgan solih amalini yozib bor›, deydi. Bas, agar unga shifo bersa, uni yuvib poklaydi; agar jonini olsa, uni magʻfirat qilib, unga rahm etadi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ мусулмон бандани танасида бирор бало билан синаганда, фариштага: ‹Унга қилиб юрган солиҳ амалини ёзиб бор›, дейди. Бас, агар унга шифо берса, уни ювиб поклайди; агар жонини олса, уни мағфират қилиб, унга раҳм этади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبَانُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْبَحُ أُضْحِيَّتَهُ بِيَدِ نَفْسِهِ وَيُكَبِّرُ عَلَيْهَا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Nabiy ﷺ ni qurbonliklarini oʻz qoʻllari bilan soʻyayotganlarini va uning ustida takbir aytayotganlarini koʻrdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Набий ﷺ ни қурбонликларини ўз қўллари билан сўяётганларини ва унинг устида такбир айтаётганларини кўрди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ وَبَهْزٌ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُضَحِّي بِكَبْشَيْنِ أَمْلَحَيْنِ أَقْرَنَيْنِ يَضَعُ رِجْلَهُ عَلَى صَفْحَتَيْهِمَا وَيَذْبَحُهُمَا بِيَدِهِ وَيُسَمِّي وَيُكَبِّرُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ shoxdor, oq-qora ikki qoʻchqorni qurbonlik qilar edilar; oyoqlarini ularning yon tomonlariga qoʻyib, oʻz qoʻllari bilan soʻyar, Allohning nomini aytar va takbir aytar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ шохдор, оқ-қора икки қўчқорни қурбонлик қилар эдилар; оёқларини уларнинг ён томонларига қўйиб, ўз қўллари билан сўяр, Аллоҳнинг номини айтар ва такбир айтар эдилар.
حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ الْوَلِيدِ قَالَ أَخْبَرَنَا خَالِدٌ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْمَرَ وَلَمْ أَشُمَّ مِسْكَةً وَلَا عَنْبَرَةً أَطْيَبَ رِيحًا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bugʻdoyrang edilar. Men Rasululloh ﷺ ning hidlaridan koʻra xushboʻyroq boʻlgan biror mushk yoki anbarni hidlab koʻrmaganman.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ буғдойранг эдилар. Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳидларидан кўра хушбўйроқ бўлган бирор мушк ёки анбарни ҳидлаб кўрмаганман.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ بِالْمَكُّوكِ وَكَانَ يَغْتَسِلُ بِخَمْسِ مَكَاكِيَّ
Abdulloh ibn Abdulloh ibn Jabr aytdi: Men Anasning shunday deyayotganini eshitdim: Rasululloh ﷺ bir makkuk (suv) bilan tahorat qilar va besh makkuk bilan gʻusl qilar edilar.Абдуллоҳ ибн Абдуллоҳ ибн Жабр айтди: Мен Анаснинг шундай деяётганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ бир маккук (сув) билан таҳорат қилар ва беш маккук билан ғусл қилар эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي مُعَاذٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَجَ لِحَاجَتِهِ نَجِيءُ أَنَا وَغُلَامٌ مِنَّا بِإِدَاوَةٍ مِنْ مَاءٍ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hojatlariga chiqqanlarida, men va bizdan boʻlgan bir bola suvli idish (koʻtarib) borar edik.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳожатларига чиққанларида, мен ва биздан бўлган бир бола сувли идиш (кўтариб) борар эдик.
حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَصَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَا يَوْمًا ثُمَّ رَقِيَ الْمِنْبَرَ فَأَشَارَ بِيَدِهِ قِبَلَ قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ ثُمَّ قَالَ قَدْ رَأَيْتُ أَيُّهَا النَّاسُ مُنْذُ صَلَّيْتُ لَكُمْ الصَّلَاةَ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ مُمَثَّلَتَيْنِ فِي قِبَلِ هَذَا الْجِدَارِ فَلَمْ أَرَ كَالْيَوْمِ فِي الْخَيْرِ وَالشَّرِّ يَقُولُهَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ bir kuni bizga namoz oʻqib berdilar, soʻng minbarga chiqib, qoʻllari bilan masjidning qiblasi tomon ishora qildilar va: «Ey odamlar, men sizlarga namoz oʻqib berganimdan beri jannat va doʻzaxni mana shu devorning roʻparasida namoyon qilingan holda koʻrdim; men yaxshilik va yomonlikda bugungidek (kun)ni hech koʻrmaganman», dedilar — buni uch marta aytdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ бир куни бизга намоз ўқиб бердилар, сўнг минбарга чиқиб, қўллари билан масжиднинг қибласи томон ишора қилдилар ва: «Эй одамлар, мен сизларга намоз ўқиб берганимдан бери жаннат ва дўзахни мана шу деворнинг рўпарасида намоён қилинган ҳолда кўрдим; мен яхшилик ва ёмонликда бугунгидек (кун)ни ҳеч кўрмаганман», дедилар — буни уч марта айтдилар.
حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ هِلَالِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ أَخْبَرَنِي بَعْضُ مَنْ لَا أَتَّهِمُهُ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَبَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِلَالٌ يَمْشِيَانِ بِالْبَقِيعِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا بِلَالُ هَلْ تَسْمَعُ مَا أَسْمَعُ قَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَسْمَعُهُ قَالَ أَلَا تَسْمَعُ أَهْلَ هَذِهِ الْقُبُورِ يُعَذَّبُونَ يَعْنِي قُبُورَ الْجَاهِلِيَّةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ ning ashoblaridan men ayblamaydigan (ishonchli) bir kishi menga xabar berdiki, u shunday dedi: Rasululloh ﷺ va Bilol Baqiʼda yurgan edilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey Bilol, men eshitayotgan narsani eshityapsanmi?» dedilar. U: «Yoʻq, vallohi, yo Rasululloh, men uni eshitmayapman», dedi. U zot: «Mana bu qabrlar ahlining azoblanayotganini eshitmayapsanmi?» dedilar — yaʼni johiliyat qabrlarini (nazarda tutdilar).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ нинг ашобларидан мен айбламайдиган (ишончли) бир киши менга хабар бердики, у шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ ва Билол Бақиъда юрган эдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Билол, мен эшитаётган нарсани эшитяпсанми?» дедилар. У: «Йўқ, валлоҳи, ё Расулуллоҳ, мен уни эшитмаяпман», деди. У зот: «Мана бу қабрлар аҳлининг азобланаётганини эшитмаяпсанми?» дедилар — яъни жоҳилият қабрларини (назарда тутдилар).
حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسَاحِقٍ عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍمَا رَأَيْتُ إِمَامًا أَشْبَهَ صَلَاةً بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ إِمَامِكُمْ هَذَا قَالَ وَكَانَ عُمَرُ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ لَا يُطِيلُ الْقِرَاءَةَ
Omir ibn Abdulloh aytdi: Anas ibn Molik: «Men namozi Rasululloh ﷺ ning namozlariga mana shu imomingizdan koʻra koʻproq oʻxshaydigan biror imomni koʻrmadim», dedi. (Roviy) dedi: Umar — yaʼni ibn Abdulaziz — qiroatni choʻzmas edi.Омир ибн Абдуллоҳ айтди: Анас ибн Молик: «Мен намози Расулуллоҳ ﷺ нинг намозларига мана шу имомингиздан кўра кўпроқ ўхшайдиган бирор имомни кўрмадим», деди. (Ровий) деди: Умар — яъни ибн Абдулазиз — қироатни чўзмас эди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ حُمَيْدٍ قَالَرَأَيْتُ عِنْدَ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَدَحًا كَانَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ ضَبَّةُ فِضَّةٍحَدَّثَنَاه يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمٍ فَذَكَرَهُ
Humayd aytdi: Men Anas ibn Molikning huzurida Nabiy ﷺ ga tegishli boʻlgan bir qadahni koʻrdim; unda kumush halqa (bandak) bor edi. Buni bizga Yahyo ibn Odam ham Sharikdan, u Osimdan (rivoyat qilib) soʻng uni zikr qildi.Ҳумайд айтди: Мен Анас ибн Моликнинг ҳузурида Набий ﷺ га тегишли бўлган бир қадаҳни кўрдим; унда кумуш ҳалқа (бандак) бор эди. Буни бизга Яҳё ибн Одам ҳам Шарикдан, у Осимдан (ривоят қилиб) сўнг уни зикр қилди.
حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَدَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمِرْبَدِ وَهُوَ يَسِمُ غَنَمًا قَالَ شُعْبَةُ حَسِبْتُهُ قَالَ فِي آذَانِهَا
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺ ning huzurlariga mirbadda kirdim, u zot qoʻylarni tamgʻalayotgan edilar. Shuʼba aytdi: Oʻylashimcha, u: «Quloqlariga», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺ нинг ҳузурларига мирбадда кирдим, у зот қўйларни тамғалаётган эдилар. Шуъба айтди: Ўйлашимча, у: «Қулоқларига», деди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُوسَى بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا يَدْعُو عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir oy qunut oʻqib, Allohga va Uning Rasuliga itoatsizlik qilgan Riʼl, Zakvon va Usayyaga qarshi duo qildilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир ой қунут ўқиб, Аллоҳга ва Унинг Расулига итоатсизлик қилган Риъл, Заквон ва Усайяга қарши дуо қилдилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا يَدْعُو يَلْعَنُ رِعْلًا وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir oy qunut oʻqib, Allohga va Rasuliga itoatsizlik qilgan Riʼl, Zakvon va Usayyani laʼnatladilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир ой қунут ўқиб, Аллоҳга ва Расулига итоатсизлик қилган Риъл, Заквон ва Усайяни лаънатладилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي الدُّعَاءِ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ إِبْطَيْهِ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ duoda ikki qoʻllarini qoʻltiqlarining oqligi koʻrinadigan darajada koʻtarar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ дуода икки қўлларини қўлтиқларининг оқлиги кўринадиган даражада кўтарар эдилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ نَاسًا سَأَلُوا أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ عِبَادَتِهِ فِي السِّرِّ قَالَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَسْأَلُونَ عَمَّا أَصْنَعُ أَمَّا أَنَا فَأُصَلِّي وَأَنَامُ وَأَصُومُ وَأُفْطِرُ وَأَتَزَوَّجُ النِّسَاءَ فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتِي فَلَيْسَ مِنِّي
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Baʼzi kishilar Nabiy ﷺ ning ayollaridan u zotning yashirincha qiladigan ibodatlari haqida soʻradilar. (Anas) dedi: Shunda u zot Allohga hamd va sano aytdilar, soʻng: «Baʼzi kishilarga nima boʻldiki, mening qilayotgan ishim haqida soʻrashadi? Men esa namoz ham oʻqiyman, uxlayman ham; roʻza ham tutaman, iftor ham qilaman; ayollarga uylanaman ham. Kim mening sunnatimdan yuz oʻgirsa, u mendan emas», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Баъзи кишилар Набий ﷺ нинг аёлларидан у зотнинг яширинча қиладиган ибодатлари ҳақида сўрадилар. (Анас) деди: Шунда у зот Аллоҳга ҳамд ва сано айтдилар, сўнг: «Баъзи кишиларга нима бўлдики, менинг қилаётган ишим ҳақида сўрашади? Мен эса намоз ҳам ўқийман, ухлайман ҳам; рўза ҳам тутаман, ифтор ҳам қиламан; аёлларга уйланаман ҳам. Ким менинг суннатимдан юз ўгирса, у мендан эмас», дедилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَمُرُّ بِبَيْتِ فَاطِمَةَ سِتَّةَ أَشْهُرٍ إِذَا خَرَجَ إِلَى الْفَجْرِ فَيَقُولُ الصَّلَاةَ يَا أَهْلَ الْبَيْتِ {إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمْ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ olti oy davomida bomdodga chiqayotganlarida Fotimaning uyi oldidan oʻtib: «Namozga, ey ahli bayt! {Alloh sizlardan, ey ahli bayt, faqat nopoklikni ketkazishni va sizlarni butunlay poklashni istaydi}», der edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ олти ой давомида бомдодга чиқаётганларида Фотиманинг уйи олдидан ўтиб: «Намозга, эй аҳли байт! {Аллоҳ сизлардан, эй аҳли байт, фақат нопокликни кетказишни ва сизларни бутунлай поклашни истайди}», дер эдилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُقَامُ السَّاعَةُ حَتَّى لَا يُقَالَ فِي الْأَرْضِ اللَّهُ اللَّهُ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Yer yuzida ‹Alloh, Alloh› deyilmay qolmaguncha qiyomat qoim boʻlmaydi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ер юзида ‹Аллоҳ, Аллоҳ› дейилмай қолмагунча қиёмат қоим бўлмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَاهُ غَنَمًا بَيْنَ جَبَلَيْنِ فَأَتَى قَوْمَهُ فَقَالَ يَا قَوْمِ أَسْلِمُوا فَإِنَّ مُحَمَّدًا يُعْطِي عَطَاءَ رَجُلٍ لَا يَخَافُ الْفَاقَةَ وَإِنْ كَانَ الرَّجُلُ لَيَجِيءُ إِلَيْهِ مَا يُرِيدُ إِلَّا الدُّنْيَا فَمَا يُمْسِي حَتَّى يَكُونَ دِينُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ الدُّنْيَا بِمَا فِيهَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Nabiy ﷺ dan (biror narsa) soʻradi, u zot unga ikki togʻ orasidagi qoʻylarni berdilar. U oʻz qavmiga borib: «Ey qavmim, islomga kiringlar! Chunki Muhammad kambagʻallikdan qoʻrqmaydigan kishining berishidek beradi», dedi. Darhaqiqat, kishi u zotning huzurlariga faqat dunyoni koʻzlab kelar, ammo kechga yetmasdanoq dini unga dunyo va undagi barcha narsadan suyukliroq boʻlib qolar edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши Набий ﷺ дан (бирор нарса) сўради, у зот унга икки тоғ орасидаги қўйларни бердилар. У ўз қавмига бориб: «Эй қавмим, исломга киринглар! Чунки Муҳаммад камбағалликдан қўрқмайдиган кишининг беришидек беради», деди. Дарҳақиқат, киши у зотнинг ҳузурларига фақат дунёни кўзлаб келар, аммо кечга етмасданоқ дини унга дунё ва ундаги барча нарсадан суюклироқ бўлиб қолар эди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ زَاذَانَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَائِلٌ فَأَمَرَ لَهُ بِتَمْرَةٍ فَوَحَشَ بِهَا ثُمَّ جَاءَ سَائِلٌ آخَرُ فَأَمَرَ لَهُ بِتَمْرَةٍ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ تَمْرَةٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْجَارِيَةِ اذْهَبِي إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَأَعْطِيهِ الْأَرْبَعِينَ دِرْهَمًا الَّتِي عِنْدَهَا
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ ning huzurlariga bir tilanchi keldi, u zot unga bir dona xurmo berishni buyurdilar. U esa uni mensimay tashladi. Soʻng boshqa bir tilanchi keldi, u zot unga ham bir dona xurmo berishni buyurdilar. U: «Subhanalloh! Rasululloh ﷺ dan (kelgan) xurmo-ya!» dedi. (Anas) dedi: Shunda Rasululloh ﷺ choʻriga: «Ummu Salamaning oldiga borib, unga uning huzuridagi qirq dirhamni bergin», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига бир тиланчи келди, у зот унга бир дона хурмо беришни буюрдилар. У эса уни менсимай ташлади. Сўнг бошқа бир тиланчи келди, у зот унга ҳам бир дона хурмо беришни буюрдилар. У: «Субҳаналлоҳ! Расулуллоҳ ﷺ дан (келган) хурмо-я!» деди. (Анас) деди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ чўрига: «Умму Саламанинг олдига бориб, унга унинг ҳузуридаги қирқ дирҳамни бергин», дедилар.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ لَيْثٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَانَ فِي حِجْرِ أَبِي طَلْحَةَ يَتَامَى فَابْتَاعَ لَهُمْ خَمْرًا فَلَمَّا حُرِّمَتْ الْخَمْرُ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَجْعَلُهُ خَلًّا قَالَ لَا قَالَ فَأَهْرَاقَهُ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Abu Talhaning qaramogʻida yetimlar bor edi, u ular uchun xamr sotib olgan edi. Xamr harom qilinganida, u Rasululloh ﷺ ning huzurlariga kelib: «Uni sirka qilaymi?» dedi. U zot: «Yoʻq», dedilar. Bas, u uni toʻkib yubordi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Абу Талҳанинг қарамоғида етимлар бор эди, у улар учун хамр сотиб олган эди. Хамр ҳаром қилинганида, у Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келиб: «Уни сирка қилайми?» деди. У зот: «Йўқ», дедилар. Бас, у уни тўкиб юборди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ وَحُسَيْنٌ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ قَالَ حُسَيْنٌ عَنِ السُّدِّيِّ وَقَالَ أَسْوَدُ حَدَّثَنَا السُّدِّيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادٍ أَبِي هُبَيْرَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ فِي حِجْرِ أَبِي طَلْحَةَ يَتَامَى فَابْتَاعَ لَهُمْ خَمْرًا فَلَمَّا حُرِّمَتْ الْخَمْرُ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصْنَعُهُ خَلًّا قَالَ لَا قَالَ فَأَهْرَاقَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Abu Talhaning qaramogʻida yetimlar bor edi, u ular uchun xamr sotib olgan edi. Xamr harom qilinganida, u Rasululloh ﷺ ning huzurlariga kelib: «Uni sirka qilaymi?» dedi. U zot: «Yoʻq», dedilar. Bas, u uni toʻkib yubordi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Абу Талҳанинг қарамоғида етимлар бор эди, у улар учун хамр сотиб олган эди. Хамр ҳаром қилинганида, у Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига келиб: «Уни сирка қилайми?» деди. У зот: «Йўқ», дедилар. Бас, у уни тўкиб юборди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ وَحَجَّاجٌ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَامِرٍ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِقَدَحٍ مِنْ مَاءٍ فَتَوَضَّأَ قَالَ عَمْرٌو قُلْتُ لِأَنَسٍ أَكَانَ يَتَوَضَّأُ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ فَأَنْتُمْ قَالَ كُنَّا نُصَلِّي الصَّلَوَاتِ بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ ثُمَّ سَأَلْتُهُ بَعْدُ فَقَالَ مَا لَمْ يُحْدِثْ
Amr ibn Omir al-Ansoriy aytdi: Men Anas ibn Molikning shunday deyayotganini eshitdim: Nabiy ﷺ ga bir qadah suv keltirildi, u zot tahorat qildilar. Amr dedi: Men Anasga: «U zot har bir namozga tahorat qilarmidilar?» dedim. U: «Ha», dedi. Men: «Sizlarchi?» dedim. U: «Biz namozlarni bir tahorat bilan oʻqir edik», dedi. Soʻng men undan keyinroq (yana) soʻradim, u: «Tahorati buzilmaguncha», dedi.Амр ибн Омир ал-Ансорий айтди: Мен Анас ибн Моликнинг шундай деяётганини эшитдим: Набий ﷺ га бир қадаҳ сув келтирилди, у зот таҳорат қилдилар. Амр деди: Мен Анасга: «У зот ҳар бир намозга таҳорат қилармидилар?» дедим. У: «Ҳа», деди. Мен: «Сизларчи?» дедим. У: «Биз намозларни бир таҳорат билан ўқир эдик», деди. Сўнг мен ундан кейинроқ (яна) сўрадим, у: «Таҳорати бузилмагунча», деди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا أَبَانُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَ أَسْوَدُ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رَاصُّو صُفُوفَكُمْ وَقَارِبُوا بَيْنَهَا وَحَاذُوا بِالْأَعْنَاقِ فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنِّي لَأَرَى الشَّيَاطِينَ تَدْخُلُ مِنْ خَلَلِ الصَّفِّ كَأَنَّهَا الْحَذَفُ وَقَالَ عَفَّانُ إِنِّي لَأَرَى الشَّيْطَانَ يَدْخُلُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Saflaringizni zich qilinglar, ularni bir-biriga yaqin qilinglar va boʻyinlaringizni bir tekisda tutinglar. Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, men shaytonlarni saf orasidagi boʻshliqlardan xuddi mayda qoʻylardek kirib kelayotganini koʻraman», dedilar. Affon esa: «Men shaytonni kirayotganini koʻraman», deb (rivoyat) qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Сафларингизни зич қилинглар, уларни бир-бирига яқин қилинглар ва бўйинларингизни бир текисда тутинглар. Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, мен шайтонларни саф орасидаги бўшлиқлардан худди майда қўйлардек кириб келаётганини кўраман», дедилар. Аффон эса: «Мен шайтонни кираётганини кўраман», деб (ривоят) қилди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبْرٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَعَادَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غُلَامًا كَانَ يَخْدُمُهُ يَهُودِيًّا فَقَالَ لَهُ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَجَعَلَ يُنْظَرُ إِلَى أَبِيهِ قَالَ فَقَالَ لَهُ قُلْ مَا يَقُولُ لَكَ قَالَ فَقَالَهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَصْحَابِهِ صَلُّوا عَلَى أَخِيكُمْ وَقَالَ غَيْرُ أَسْوَدَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ قَالَ فَقَالَ لَهُ قُلْ مَا يَقُولُ لَكَ مُحَمَّدٌ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ oʻzlariga xizmat qiladigan yahudiy bir bolani yoʻqlab bordilar va unga: «‹Lo ilaha illalloh›, degin», dedilar. U esa otasiga qaray boshladi. (Anas) dedi: Shunda (otasi) unga: «U senga aytayotgan narsani ayt», dedi. (Anas) dedi: Bas, u buni aytdi. Shunda Rasululloh ﷺ ashoblariga: «Birodaringizga (janoza) namozini oʻqinglar», dedilar. Aswaddan boshqasi: «Guvohlik beramanki, Allohdan oʻzga iloh yoʻq va men Allohning Rasulidirman», deb (rivoyat) qildi. (Anas) dedi: Shunda (otasi) unga: «Muhammad senga aytayotgan narsani ayt», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ ўзларига хизмат қиладиган яҳудий бир болани йўқлаб бордилар ва унга: «‹Ло илаҳа иллаллоҳ›, дегин», дедилар. У эса отасига қарай бошлади. (Анас) деди: Шунда (отаси) унга: «У сенга айтаётган нарсани айт», деди. (Анас) деди: Бас, у буни айтди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ашобларига: «Биродарингизга (жаноза) намозини ўқинглар», дедилар. Асwаддан бошқаси: «Гувоҳлик бераманки, Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ ва мен Аллоҳнинг Расулидирман», деб (ривоят) қилди. (Анас) деди: Шунда (отаси) унга: «Муҳаммад сенга айтаётган нарсани айт», деди.
حَدَّثَنَا أَسْوَدُ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَنَسٍ وَجَابِرٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَكَنَّانِي بِبَقْلَةٍ كُنْتُ أَجْتَنِيهَا يَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Anas (roziyallohu anhu) aytdi: U zot — yaʼni Nabiy ﷺ — menga oʻzim terib yuradigan bir koʻkat (nomi) bilan kunya berdilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: У зот — яъни Набий ﷺ — менга ўзим териб юрадиган бир кўкат (номи) билан куня бердилар.