حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ قَالَ حَيْوَةُ أَخْبَرَنِي
أَبُو صَخْرٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ قُسَيْطٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله
عليه وسلم أَمَرَ بِكَبْشٍ أَقْرَنَ يَطَأُ فِي سَوَادٍ وَيَبْرُكُ فِي سَوَادٍ وَيَنْظُرُ فِي سَوَادٍ فَأُتِيَ بِهِ
لِيُضَحِّيَ بِهِ فَقَالَ لَهَا " يَا عَائِشَةُ هَلُمِّي الْمُدْيَةَ " . ثُمَّ قَالَ " اشْحَذِيهَا بِحَجَرٍ " . فَفَعَلَتْ
ثُمَّ أَخَذَهَا وَأَخَذَ الْكَبْشَ فَأَضْجَعَهُ ثُمَّ ذَبَحَهُ ثُمَّ قَالَ " بِاسْمِ اللَّهِ اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنْ مُحَمَّدٍ وَآلِ
مُحَمَّدٍ وَمِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ " . ثُمَّ ضَحَّى بِهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ qoradan (qora rang ichida) yuradigan, qorada yotadigan va qoradan (qora rang orqali) qaraydigan shoxli bir qoʻchqorni (keltirishni) buyurdilar. Bas, uni qurbonlik qilish uchun olib kelindi. U zot (Oishaga): «Yo Oisha! Pichoqni keltir», — dedilar. Soʻngra: «Uni tosh bilan oʻtkirla», — dedilar. (Oisha) shunday qildi. Soʻngra u zot uni (pichoqni) olib, qoʻchqorni ham olib, uni yonboshlatib yotqizdilar, soʻngra soʻydilar va: «Bismillohi, allohumma taqabbal min Muhammadin va oli Muhammadin va min ummati Muhammadin (Alloh nomi bilan; ey Alloh, buni Muhammaddan, Muhammadning oilasidan va Muhammadning ummatidan qabul ayla)», — dedilar. Soʻngra uni qurbonlik qildilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қорадан (қора ранг ичида) юрадиган, қорада ётадиган ва қорадан (қора ранг орқали) қарайдиган шохли бир қўчқорни (келтиришни) буюрдилар. Бас, уни қурбонлик қилиш учун олиб келинди. У зот (Оишага): «Ё Оиша! Пичоқни келтир», — дедилар. Сўнгра: «Уни тош билан ўткирла», — дедилар. (Оиша) шундай қилди. Сўнгра у зот уни (пичоқни) олиб, қўчқорни ҳам олиб, уни ёнбошлатиб ётқиздилар, сўнгра сўйдилар ва: «Бисмиллоҳи, аллоҳумма тақаббал мин Муҳаммадин ва оли Муҳаммадин ва мин уммати Муҳаммадин (Аллоҳ номи билан; эй Аллоҳ, буни Муҳаммаддан, Муҳаммаднинг оиласидан ва Муҳаммаднинг умматидан қабул айла)», — дедилар. Сўнгра уни қурбонлик қилдилар.
وَحَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو الأَشْعَثِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْثَرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ
الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الدُّبَّاءِ وَالْمُزَفَّتِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ dubbo (qovoq idish) va muzaffatdan qaytardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ дуббо (қовоқ идиш) ва музаффатдан қайтардилар.
وَحَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سُوَيْدٍ، عَنْ مُعَاذَةَ،
عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُزَفَّتِ
.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dubbo (qovoq idish), hantam, naqir va muzaffatdan qaytardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дуббо (қовоқ идиш), ҳантам, нақир ва музаффатдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ،
عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْبِتْعِ فَقَالَ "
كُلُّ شَرَابٍ أَسْكَرَ فَهُوَ حَرَامٌ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dan «bitʼ» (asaldan tayyorlanadigan ichimlik) haqida soʻralganda, u zot: «Har qanday mast qiluvchi ichimlik haromdir», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дан «битъ» (асалдан тайёрланадиган ичимлик) ҳақида сўралганда, у зот: «Ҳар қандай маст қилувчи ичимлик ҳаромдир», — дедилар.
وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ،
شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ عَائِشَةَ، تَقُولُ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله
عليه وسلم عَنِ الْبِتْعِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كُلُّ شَرَابٍ أَسْكَرَ فَهُوَ حَرَامٌ
" .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dan «bitʼ» haqida soʻralganda, Rasululloh ﷺ: «Har qanday mast qiluvchi ichimlik haromdir», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дан «битъ» ҳақида сўралганда, Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳар қандай маст қилувчи ичимлик ҳаромдир», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الْحَسَنِ،
عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنَّا نَنْبِذُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سِقَاءٍ يُوكَى أَعْلاَهُ
وَلَهُ عَزْلاَءُ نَنْبِذُهُ غُدْوَةً فَيَشْرَبُهُ عِشَاءً وَنَنْبِذُهُ عِشَاءً فَيَشْرَبُهُ غُدْوَةً .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ ga ogʻzi bogʻlanadigan va pastida teshigi (joʻmragi) boʻlgan mesh (tulumcha)da nabiz tayyorlar edik. Biz uni ertalab tayyorlar edik, u zot uni kechqurun ichar edilar; kechqurun tayyorlar edik, u zot uni ertalab ichar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ га оғзи боғланадиган ва пастида тешиги (жўмраги) бўлган меш (тулумча)да набиз тайёрлар эдик. Биз уни эрталаб тайёрлар эдик, у зот уни кечқурун ичар эдилар; кечқурун тайёрлар эдик, у зот уни эрталаб ичар эдилар.
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ،
بْنُ بِلاَلٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ
" لاَ يَجُوعُ أَهْلُ بَيْتٍ عِنْدَهُمُ التَّمْرُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Xurmosi bor uy ahli och qolmaydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Хурмоси бор уй аҳли оч қолмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ طَحْلاَءَ، عَنْ أَبِي،
الرِّجَالِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه
وسلم " يَا عَائِشَةُ بَيْتٌ لاَ تَمْرَ فِيهِ جِيَاعٌ أَهْلُهُ يَا عَائِشَةُ بَيْتٌ لاَ تَمْرَ فِيهِ جِيَاعٌ أَهْلُهُ
أَوْ جَاعَ أَهْلُهُ " . قَالَهَا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yo Oisha! Ichida xurmo boʻlmagan uy aholisi ochdir. Yo Oisha! Ichida xurmo boʻlmagan uy aholisi ochdir», — dedilar. Buni ikki yoki uch marta aytdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ё Оиша! Ичида хурмо бўлмаган уй аҳолиси очдир. Ё Оиша! Ичида хурмо бўлмаган уй аҳолиси очдир», — дедилар. Буни икки ёки уч марта айтдилар.
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَيَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَابْنُ، حُجْرٍ قَالَ يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا
وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - عَنْ شَرِيكٍ، - وَهُوَ ابْنُ أَبِي نَمِرٍ -
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ
فِي عَجْوَةِ الْعَالِيَةِ شِفَاءً أَوْ إِنَّهَا تِرْيَاقٌ أَوَّلَ الْبُكْرَةِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Oliyaning ajva xurmosida shifo bordir», yoki: «Albatta, u tong saharda (yeyilsa) tiryoqdir (zaharga davodir)», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Олиянинг ажва хурмосида шифо бордир», ёки: «Албатта, у тонг саҳарда (ейилса) тирёқдир (заҳарга даводир)», — дедилар.
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ،
بْنُ بِلاَلٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ
" نِعْمَ الأُدُمُ - أَوِ الإِدَامُ - الْخَلُّ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Sirka qanday yaxshi noni-qatiq (yaʼni qatiq oʻrniga yeyiladigan narsa)dir!» — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Сирка қандай яхши нони-қатиқ (яъни қатиқ ўрнига ейиладиган нарса)дир!» — дедилар.
وَحَدَّثَنِي سُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّاءَ بْنِ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، ح
وَحَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى،
بْنُ زَكَرِيَّاءَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ شَيْبَةَ، عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجَ
النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ غَدَاةٍ وَعَلَيْهِ مِرْطٌ مُرَحَّلٌ مِنْ شَعَرٍ أَسْوَدَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kuni ertalab egnilarida qora yungdan toʻqilgan, tuya egarlari naqshi tushgan bir choyshab (chopon) bilan chiqdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир куни эрталаб эгниларида қора юнгдан тўқилган, туя эгарлари нақши тушган бир чойшаб (чопон) билан чиқдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ
أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ وِسَادَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الَّتِي يَتَّكِئُ عَلَيْهَا مِنْ
أَدَمٍ حَشْوُهَا لِيفٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ suyanib oʻtiradigan yostiqlari xurmo tolasi bilan toʻldirilgan teridan (qilingan) edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ суяниб ўтирадиган ёстиқлари хурмо толаси билан тўлдирилган теридан (қилинган) эди.
وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ،
عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِنَّمَا كَانَ فِرَاشُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الَّذِي يَنَامُ
عَلَيْهِ أَدَمًا حَشْوُهُ لِيفٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uxlaydigan toʻshaklari xurmo tolasi bilan toʻldirilgan teridan (qilingan) edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ухлайдиган тўшаклари хурмо толаси билан тўлдирилган теридан (қилинган) эди.
حَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ،
الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ وَاعَدَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ
فِي سَاعَةٍ يَأْتِيهِ فِيهَا فَجَاءَتْ تِلْكَ السَّاعَةُ وَلَمْ يَأْتِهِ وَفِي يَدِهِ عَصًا فَأَلْقَاهَا مِنْ يَدِهِ وَقَالَ
" مَا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَلاَ رُسُلُهُ " . ثُمَّ الْتَفَتَ فَإِذَا جِرْوُ كَلْبٍ تَحْتَ سَرِيرِهِ فَقَالَ " يَا
عَائِشَةُ مَتَى دَخَلَ هَذَا الْكَلْبُ هَا هُنَا " . فَقَالَتْ وَاللَّهِ مَا دَرَيْتُ . فَأَمَرَ بِهِ فَأُخْرِجَ فَجَاءَ
جِبْرِيلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَاعَدْتَنِي فَجَلَسْتُ لَكَ فَلَمْ تَأْتِ " . فَقَالَ
مَنَعَنِي الْكَلْبُ الَّذِي كَانَ فِي بَيْتِكَ إِنَّا لاَ نَدْخُلُ بَيْتًا فِيهِ كَلْبٌ وَلاَ صُورَةٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Jibril alayhissalom Rasululloh ﷺ ga muayyan bir soatda kelishni vaʼda qildi. Oʻsha soat keldi, lekin u kelmadi. (Rasululloh ﷺ ning) qoʻllarida bir hassa bor edi. Uni qoʻllaridan tashlab: «Alloh ham, Uning elchilari (farishtalari) ham vaʼdasiga xilof qilmaydi», — dedilar. Soʻng oʻgirilib qarasalar, karavotlari ostida bir kuchukcha (turibdi). Shunda: «Ey Oisha, bu it qachon bu yerga kirdi?» — dedilar. (Oisha): «Vallohi, bilmadim», — dedi. Soʻng (Rasululloh ﷺ) buyurdilar va u (it) chiqarib yuborildi. Keyin Jibril keldi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sen menga vaʼda berding, men sen uchun (kutib) oʻtirdim, lekin sen kelmading», — dedilar. (Jibril): «Meni uyingda boʻlgan it toʻsdi. Albatta, biz ichida it yoki surat boʻlgan uyga kirmaymiz», — dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Жибрил алайҳиссалом Расулуллоҳ ﷺ га муайян бир соатда келишни ваъда қилди. Ўша соат келди, лекин у келмади. (Расулуллоҳ ﷺ нинг) қўлларида бир ҳасса бор эди. Уни қўлларидан ташлаб: «Аллоҳ ҳам, Унинг элчилари (фаришталари) ҳам ваъдасига хилоф қилмайди», — дедилар. Сўнг ўгирилиб қарасалар, каравотлари остида бир кучукча (турибди). Шунда: «Эй Оиша, бу ит қачон бу ерга кирди?» — дедилар. (Оиша): «Валлоҳи, билмадим», — деди. Сўнг (Расулуллоҳ ﷺ) буюрдилар ва у (ит) чиқариб юборилди. Кейин Жибрил келди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сен менга ваъда бердинг, мен сен учун (кутиб) ўтирдим, лекин сен келмадинг», — дедилар. (Жибрил): «Мени уйингда бўлган ит тўсди. Албатта, биз ичида ит ёки сурат бўлган уйга кирмаймиз», — деди.
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ دَاوُدَ، عَنْ عَزْرَةَ، عَنْ
حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ لَنَا سِتْرٌ فِيهِ تِمْثَالُ طَائِرٍ
وَكَانَ الدَّاخِلُ إِذَا دَخَلَ اسْتَقْبَلَهُ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " حَوِّلِي هَذَا
فَإِنِّي كُلَّمَا دَخَلْتُ فَرَأَيْتُهُ ذَكَرْتُ الدُّنْيَا " . قَالَتْ وَكَانَتْ لَنَا قَطِيفَةٌ كُنَّا نَقُولُ عَلَمُهَا حَرِيرٌ
فَكُنَّا نَلْبَسُهَا .
حَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، وَعَبْدُ الأَعْلَى، بِهَذَا الإِسْنَادِ قَالَ
ابْنُ الْمُثَنَّى وَزَادَ فِيهِ - يُرِيدُ عَبْدَ الأَعْلَى - فَلَمْ يَأْمُرْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم
بِقَطْعِهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: bizda ichida qush surati boʻlgan bir parda bor edi, kiruvchi kishi kirsa, oʻsha (surat) unga roʻbaroʻ kelar edi. Shunda Rasululloh ﷺ menga: «Buni boshqa joyga koʻchir, chunki men har gal kirib, uni koʻrganimda dunyoni eslab qolaman», dedilar. (Oisha) dedi: bizda bir baxmal (chopon) ham bor ediki, biz uning hoshiyasi ipakdan deb aytar edik va uni kiyar edik. (Boshqa bir rivoyatda Abdulaʼlo quyidagini ziyoda qildi: Rasululloh ﷺ bizga uni kesishni buyurmadilar.)Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: бизда ичида қуш сурати бўлган бир парда бор эди, кирувчи киши кирса, ўша (сурат) унга рўбарў келар эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ менга: «Буни бошқа жойга кўчир, чунки мен ҳар гал кириб, уни кўрганимда дунёни эслаб қоламан», дедилар. (Оиша) деди: бизда бир бахмал (чопон) ҳам бор эдики, биз унинг ҳошияси ипакдан деб айтар эдик ва уни кияр эдик. (Бошқа бир ривоятда Абдулаъло қуйидагини зиёда қилди: Расулуллоҳ ﷺ бизга уни кесишни буюрмадилар.)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ
أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ سَفَرٍ وَقَدْ سَتَّرْتُ عَلَى
بَابِي دُرْنُوكًا فِيهِ الْخَيْلُ ذَوَاتُ الأَجْنِحَةِ فَأَمَرَنِي فَنَزَعْتُهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ safardan qaytib keldilar, men esa eshigimga ichida qanotli otlar (surati) boʻlgan bir pardani tutib qoʻygan edim. Shunda u zot menga buyurdilar, men ham uni yulib tashladim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сафардан қайтиб келдилар, мен эса эшигимга ичида қанотли отлар (сурати) бўлган бир пардани тутиб қўйган эдим. Шунда у зот менга буюрдилар, мен ҳам уни юлиб ташладим.
حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ أَبِي مُزَاحِمٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ الْقَاسِمِ،
بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا مُتَسَتِّرَةٌ بِقِرَامٍ
فِيهِ صُورَةٌ فَتَلَوَّنَ وَجْهُهُ ثُمَّ تَنَاوَلَ السِّتْرَ فَهَتَكَهُ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ مِنْ أَشَدِّ النَّاسِ عَذَابًا يَوْمَ
الْقِيَامَةِ الَّذِينَ يُشَبِّهُونَ بِخَلْقِ اللَّهِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ mening oldimga kirdilar, men esa ichida surat boʻlgan bir parda bilan oʻralib turgan edim. Shunda u zotning yuzlari oʻzgardi, soʻng pardani olib, uni yirtib tashladilar va: «Albatta, qiyomat kuni odamlarning eng qattiq azobga uchraydiganlari Allohning yaratishiga oʻxshatadiganlardir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менинг олдимга кирдилар, мен эса ичида сурат бўлган бир парда билан ўралиб турган эдим. Шунда у зотнинг юзлари ўзгарди, сўнг пардани олиб, уни йиртиб ташладилар ва: «Албатта, қиёмат куни одамларнинг энг қаттиқ азобга учрайдиганлари Аллоҳнинг яратишига ўхшатадиганлардир», дедилар.
وَحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ
الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، أَنَّ عَائِشَةَ، حَدَّثَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا . بِمِثْلِ
حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ ثُمَّ أَهْوَى إِلَى الْقِرَامِ فَهَتَكَهُ بِيَدِهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uning oldiga kirdilar — Ibrohim ibn Saʼdning hadisi misli (kabi), faqat (rovi): «soʻng pardaga engashib, uni qoʻllari bilan yirtib tashladilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ унинг олдига кирдилар — Иброҳим ибн Саъднинг ҳадиси мисли (каби), фақат (рови): «сўнг пардага энгашиб, уни қўллари билан йиртиб ташладилар», деди.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، - وَاللَّفْظُ
لِزُهَيْرٍ - حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ عَائِشَةَ،
تَقُولُ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ سَتَرْتُ سَهْوَةً لِي بِقِرَامٍ فِيهِ تَمَاثِيلُ
فَلَمَّا رَآهُ هَتَكَهُ وَتَلَوَّنَ وَجْهُهُ وَقَالَ " يَا عَائِشَةُ أَشَدُّ النَّاسِ عَذَابًا عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
الَّذِينَ يُضَاهُونَ بِخَلْقِ اللَّهِ " . قَالَتْ عَائِشَةُ فَقَطَعْنَاهُ فَجَعَلْنَا مِنْهُ وِسَادَةً أَوْ وِسَادَتَيْنِ
.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ huzurimga kirib keldilar, men devordagi tokchamni suratlar tushirilgan matoyi parda bilan toʻsib qoʻygan edim. Bu zot uni koʻrishlari bilan, uni yulqib tashladilar, yuzlari oʻzgarib: «Yo Oisha! Qiyomat kuni Alloh huzurida odamlarning eng qattiq azoblanadigani — Allohning yaratganiga oʻxshatib (surat) yasaydiganlardir», — dedilar. Oisha aytadi: Biz uni kesib, undan bir yoki ikkita yostiq qildik.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримга кириб келдилар, мен девордаги токчамни суратлар туширилган матойи парда билан тўсиб қўйган эдим. Бу зот уни кўришлари билан, уни юлқиб ташладилар, юзлари ўзгариб: «Ё Оиша! Қиёмат куни Аллоҳ ҳузурида одамларнинг энг қаттиқ азобланадигани — Аллоҳнинг яратганига ўхшатиб (сурат) ясайдиганлардир», — дедилар. Оиша айтади: Биз уни кесиб, ундан бир ёки иккита ёстиқ қилдик.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ،
بْنِ الْقَاسِمِ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهُ كَانَ لَهَا ثَوْبٌ فِيهِ تَصَاوِيرُ مَمْدُودٌ
إِلَى سَهْوَةٍ فَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي إِلَيْهِ فَقَالَ " أَخِّرِيهِ عَنِّي " . قَالَتْ
فَأَخَّرْتُهُ فَجَعَلْتُهُ وَسَائِدَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Oishaning suratlar tushirilgan, tokchaga osib qoʻyilgan bir matosi bor edi. Nabiy ﷺ unga qarab namoz oʻqir edilar. Shunda u zot: «Uni mendan nari olib qoʻy», — dedilar. Oisha aytadi: Men uni olib, yostiqlar qildim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Оишанинг суратлар туширилган, токчага осиб қўйилган бир матоси бор эди. Набий ﷺ унга қараб намоз ўқир эдилар. Шунда у зот: «Уни мендан нари олиб қўй», — дедилар. Оиша айтади: Мен уни олиб, ёстиқлар қилдим.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ،
عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَىَّ وَقَدْ سَتَرْتُ نَمَطًا فِيهِ
تَصَاوِيرُ فَنَحَّاهُ فَاتَّخَذْتُ مِنْهُ وِسَادَتَيْنِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ huzurimga kirib keldilar, men suratlar tushirilgan bir matoni (parda qilib) tutib qoʻygan edim. U zot uni olib tashladilar. Men esa undan ikkita yostiq qilib oldim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳузуримга кириб келдилар, мен суратлар туширилган бир матони (парда қилиб) тутиб қўйган эдим. У зот уни олиб ташладилар. Мен эса ундан иккита ёстиқ қилиб олдим.
وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ بُكَيْرًا،
حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله
عليه وسلم أَنَّهَا نَصَبَتْ سِتْرًا فِيهِ تَصَاوِيرُ فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَزَعَهُ
قَالَتْ فَقَطَعْتُهُ وِسَادَتَيْنِ . فَقَالَ رَجُلٌ فِي الْمَجْلِسِ حِينَئِذٍ يُقَالُ لَهُ رَبِيعَةُ بْنُ عَطَاءٍ مَوْلَى
بَنِي زُهْرَةَ أَفَمَا سَمِعْتَ أَبَا مُحَمَّدٍ يَذْكُرُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه
وسلم يَرْتَفِقُ عَلَيْهِمَا قَالَ ابْنُ الْقَاسِمِ لاَ . قَالَ لَكِنِّي قَدْ سَمِعْتُهُ . يُرِيدُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ
.
Nabiy ﷺ ning rafiqalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Oisha suratlar tushirilgan bir pardani osib qoʻyibdi. Shunda Rasululloh ﷺ kirib keldilar va uni yulib tashladilar. Oisha aytadi: Men uni kesib, ikkita yostiq qildim. Oʻsha majlisda boʻlgan Banu Zuhraning ozod qilingan quli Rabiʼa ibn Ato deydigan bir kishi: «Abu Muhammad Oishaning: ‹Rasululloh ﷺ oʻsha (ikki yostiq)ga suyanib oʻtirar edilar›, — deganini zikr qilganini eshitmadingmi?» — dedi. Ibn al-Qosim: «Yoʻq», — dedi. (Haligi kishi:) «Lekin men uni eshitganman», — dedi. (Buni aytib) u Qosim ibn Muhammadni nazarda tutdi.Набий ﷺ нинг рафиқалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Оиша суратлар туширилган бир пардани осиб қўйибди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ кириб келдилар ва уни юлиб ташладилар. Оиша айтади: Мен уни кесиб, иккита ёстиқ қилдим. Ўша мажлисда бўлган Бану Зуҳранинг озод қилинган қули Рабиъа ибн Ато дейдиган бир киши: «Абу Муҳаммад Оишанинг: ‹Расулуллоҳ ﷺ ўша (икки ёстиқ)га суяниб ўтирар эдилар›, — деганини зикр қилганини эшитмадингми?» — деди. Ибн ал-Қосим: «Йўқ», — деди. (Ҳалиги киши:) «Лекин мен уни эшитганман», — деди. (Буни айтиб) у Қосим ибн Муҳаммадни назарда тутди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ،
عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا اشْتَرَتْ نُمْرَقَةً فِيهَا تَصَاوِيرُ فَلَمَّا رَآهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم
قَامَ عَلَى الْبَابِ فَلَمْ يَدْخُلْ فَعَرَفْتُ أَوْ فَعُرِفَتْ فِي وَجْهِهِ الْكَرَاهِيَةُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ
أَتُوبُ إِلَى اللَّهِ وَإِلَى رَسُولِهِ فَمَاذَا أَذْنَبْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا بَالُ
هَذِهِ النُّمْرُقَةِ " . فَقَالَتِ اشْتَرَيْتُهَا لَكَ تَقْعُدُ عَلَيْهَا وَتَوَسَّدُهَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله
عليه وسلم " إِنَّ أَصْحَابَ هَذِهِ الصُّوَرِ يُعَذَّبُونَ وَيُقَالُ لَهُمْ أَحْيُوا مَا خَلَقْتُمْ " . ثُمَّ قَالَ
" إِنَّ الْبَيْتَ الَّذِي فِيهِ الصُّوَرُ لاَ تَدْخُلُهُ الْمَلاَئِكَةُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Oisha suratlar tushirilgan bir koʻrpacha sotib olibdi. Rasululloh ﷺ uni koʻrgach, eshik oldida toʻxtab, ichkari kirmadilar. Men u zotning yuzlarida (bu narsani) yoqtirmaslik (alomatini) bildim — yoki bildirildi. Shunda Oisha: «Yo Rasululloh! Men Allohga va Uning Rasuliga tavba qilaman, axir men nima gunoh qildim?» — dedi. Rasululloh ﷺ: «Bu koʻrpachaning sababi nima?» — dedilar. U: «Men buni siz uchun, ustiga oʻtirib, yostiq qilib suyanasiz deb sotib oldim», — dedi. Rasululloh ﷺ: «Albatta, bu suratlarning egalari azoblanadilar va ularga: ‹Oʻzlaringiz yaratgan narsalarni tiriltiringlar!› — deyiladi», — dedilar. Soʻng: «Albatta, ichida suratlar boʻlgan uyga farishtalar kirmaydi», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Оиша суратлар туширилган бир кўрпача сотиб олибди. Расулуллоҳ ﷺ уни кўргач, эшик олдида тўхтаб, ичкари кирмадилар. Мен у зотнинг юзларида (бу нарсани) ёқтирмаслик (аломатини) билдим — ёки билдирилди. Шунда Оиша: «Ё Расулуллоҳ! Мен Аллоҳга ва Унинг Расулига тавба қиламан, ахир мен нима гуноҳ қилдим?» — деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Бу кўрпачанинг сабаби нима?» — дедилар. У: «Мен буни сиз учун, устига ўтириб, ёстиқ қилиб суянасиз деб сотиб олдим», — деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, бу суратларнинг эгалари азобланадилар ва уларга: ‹Ўзларингиз яратган нарсаларни тирилтиринглар!› — дейилади», — дедилар. Сўнг: «Албатта, ичида суратлар бўлган уйга фаришталар кирмайди», — дедилар.
وَحَدَّثَنَاهُ قُتَيْبَةُ، وَابْنُ، رُمْحٍ عَنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ،
أَخْبَرَنَا الثَّقَفِيُّ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ جَدِّي،
عَنْ أَيُّوبَ، ح وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ،
ح وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ الْخُزَاعِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَخِي،
الْمَاجِشُونِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، كُلُّهُمْ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، بِهَذَا الْحَدِيثِ
وَبَعْضُهُمْ أَتَمُّ حَدِيثًا لَهُ مِنْ بَعْضٍ . وَزَادَ فِي حَدِيثِ ابْنِ أَخِي الْمَاجِشُونِ قَالَتْ فَأَخَذْتُهُ
فَجَعَلْتُهُ مِرْفَقَتَيْنِ فَكَانَ يَرْتَفِقُ بِهِمَا فِي الْبَيْتِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan shu hadis (oldingi rivoyat) kabi rivoyat qilinadi. Ularning baʼzilari boshqalariga qaraganda hadisni toʻliqroq (keltirgan). Al-Mojishunning jiyani (rivoyat qilgan) hadisda u (Oisha): «Men uni olib, ikkita yostiq qildim. U zot uyda ularga suyanib oʻtirar edilar», — degan ziyoda bor.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан шу ҳадис (олдинги ривоят) каби ривоят қилинади. Уларнинг баъзилари бошқаларига қараганда ҳадисни тўлиқроқ (келтирган). Ал-Можишуннинг жияни (ривоят қилган) ҳадисда у (Оиша): «Мен уни олиб, иккита ёстиқ қилдим. У зот уйда уларга суяниб ўтирар эдилар», — деган зиёда бор.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا
أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ،
مُرَّةَ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ بْنَ مُسْلِمٍ، يُحَدِّثُ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ جَارِيَةً، مِنَ
الأَنْصَارِ تَزَوَّجَتْ وَأَنَّهَا مَرِضَتْ فَتَمَرَّطَ شَعْرُهَا فَأَرَادُوا أَنْ يَصِلُوهُ فَسَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ
صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَلَعَنَ الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Ansorlardan boʻlgan bir kanizak turmushga chiqqan edi, u kasal boʻlib, sochi toʻkilib ketibdi. Shunda (uning kishilari) sochiga (yasama soch) ulamoqchi boʻlib, bu haqda Rasululloh ﷺ dan soʻradilar. Shunda (Rasululloh ﷺ) soch ulagan va soch ulatgan ayolni laʼnatladilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ансорлардан бўлган бир канизак турмушга чиққан эди, у касал бўлиб, сочи тўкилиб кетибди. Шунда (унинг кишилари) сочига (ясама соч) уламоқчи бўлиб, бу ҳақда Расулуллоҳ ﷺ дан сўрадилар. Шунда (Расулуллоҳ ﷺ) соч улаган ва соч улатган аёлни лаънатладилар.
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَافِعٍ، أَخْبَرَنِي
الْحَسَنُ بْنُ مُسْلِمِ بْنِ يَنَّاقَ، عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، مِنَ الأَنْصَارِ زَوَّجَتِ
ابْنَةً لَهَا فَاشْتَكَتْ فَتَسَاقَطَ شَعْرُهَا فَأَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنَّ زَوْجَهَا
يُرِيدُهَا أَفَأَصِلُ شَعَرَهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لُعِنَ الْوَاصِلاَتُ " .
وَحَدَّثَنِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَافِعٍ،
بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ " لُعِنَ الْمُوصِلاَتُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Ansorlardan boʻlgan bir ayol oʻz qizini turmushga bergan edi, (qizi) kasal boʻlib, sochi toʻkilib ketdi. Shunda u Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib: «Uning eri uni (sochli) istaydi. Sochiga (yasama soch) ulasam boʻladimi?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Soch ulagan ayollar laʼnatlangan», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ансорлардан бўлган бир аёл ўз қизини турмушга берган эди, (қизи) касал бўлиб, сочи тўкилиб кетди. Шунда у Набий ﷺ нинг олдиларига келиб: «Унинг эри уни (сочли) истайди. Сочига (ясама соч) уласам бўладими?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Соч улаган аёллар лаънатланган», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَعَبْدَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ
أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَقُولُ إِنَّ زَوْجِي أَعْطَانِي مَا لَمْ يُعْطِنِي
فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمُتَشَبِّعُ بِمَا لَمْ يُعْطَ كَلاَبِسِ ثَوْبَىْ زُورٍ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: bir ayol: «Yo Rasululloh! Erim menga bermagan narsani (xuddi) bergandek qilib aytsam (boʻladimi)?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Oʻziga berilmagan narsa bilan toʻyingan (boyligini koʻrsatib maqtangan) kishi yolgʻon ikki kiyimni kiygan kabidir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: бир аёл: «Ё Расулуллоҳ! Эрим менга бермаган нарсани (худди) бергандек қилиб айтсам (бўладими)?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ўзига берилмаган нарса билан тўйинган (бойлигини кўрсатиб мақтанган) киши ёлғон икки кийимни кийган кабидир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، - يَعْنِي ابْنَ
عُرْوَةَ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُؤْتَى بِالصِّبْيَانِ
فَيُبَرِّكُ عَلَيْهِمْ وَيُحَنِّكُهُمْ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ huzurlariga chaqaloqlar olib kelinar, u zot ularga baraka tilar va ularni tahnik qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига чақалоқлар олиб келинар, у зот уларга барака тилар ва уларни таҳник қилар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ
عَائِشَةَ، قَالَتْ جِئْنَا بِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُحَنِّكُهُ فَطَلَبْنَا تَمْرَةً
فَعَزَّ عَلَيْنَا طَلَبُهَا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Biz Abdulloh ibnuz-Zubayrni tahnik qildirish uchun Nabiy ﷺ huzurlariga olib keldik. Xurmo izladik, ammo uni topish biz uchun qiyin boʻldi»Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Биз Абдуллоҳ ибнуз-Зубайрни таҳник қилдириш учун Набий ﷺ ҳузурларига олиб келдик. Хурмо изладик, аммо уни топиш биз учун қийин бўлди»
وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، - وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ،
بْنُ عُيَيْنَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اسْتَأْذَنَ رَهْطٌ مِنَ الْيَهُودِ عَلَى رَسُولِ
اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا السَّامُ عَلَيْكُمْ . فَقَالَتْ عَائِشَةُ بَلْ عَلَيْكُمُ السَّامُ وَاللَّعْنَةُ
. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عَائِشَةُ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الرِّفْقَ فِي الأَمْرِ كُلِّهِ
" . قَالَتْ أَلَمْ تَسْمَعْ مَا قَالُوا قَالَ " قَدْ قُلْتُ وَعَلَيْكُمْ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: yahudiylardan bir guruh Rasululloh ﷺ huzuriga kirishga ruxsat soʻrab: «As-somu alaykum (sizga oʻlim boʻlsin)», — deyishdi. Shunda Oisha: «Yoʻq, balki sizlarga oʻlim va laʼnat boʻlsin», — dedi. Rasululloh ﷺ: «Yo Oisha! Alloh har bir ishda muloyimlikni sevadi», — dedilar. U: «Ular nima deyishganini eshitmadingizmi?» — dedi. U zot: «Men ‹Va alaykum (sizlarga ham)›, — deb (alik) aytdim», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: яҳудийлардан бир гуруҳ Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига киришга рухсат сўраб: «Ас-сому алайкум (сизга ўлим бўлсин)», — дейишди. Шунда Оиша: «Йўқ, балки сизларга ўлим ва лаънат бўлсин», — деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ё Оиша! Аллоҳ ҳар бир ишда мулойимликни севади», — дедилар. У: «Улар нима дейишганини эшитмадингизми?» — деди. У зот: «Мен ‹Ва алайкум (сизларга ҳам)›, — деб (алик) айтдим», — дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ
عَائِشَةَ، قَالَتْ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُنَاسٌ مِنَ الْيَهُودِ فَقَالُوا السَّامُ عَلَيْكَ يَا
أَبَا الْقَاسِمِ . قَالَ " وَعَلَيْكُمْ " . قَالَتْ عَائِشَةُ قُلْتُ بَلْ عَلَيْكُمُ السَّامُ وَالذَّامُ . فَقَالَ رَسُولُ
اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عَائِشَةُ لاَ تَكُونِي فَاحِشَةً " . فَقَالَتْ مَا سَمِعْتَ مَا قَالُوا
فَقَالَ " أَوَلَيْسَ قَدْ رَدَدْتُ عَلَيْهِمُ الَّذِي قَالُوا قُلْتُ وَعَلَيْكُمْ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: yahudiylardan bir necha kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «As-somu alayka, yo Abal-Qosim (senga oʻlim boʻlsin, ey Abulqosim)», — deyishdi. U zot: «Va alaykum (sizlarga ham)», — dedilar. Oisha dedi: men: «Yoʻq, balki sizlarga oʻlim va xorlik boʻlsin», — dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Yo Oisha! Qoʻpol (soʻzli) boʻlma», — dedilar. U: «Ular nima deyishganini eshitmadingizmi?» — dedi. U zot: «Ular aytgan (soʻz)ga men alik qaytarmadimmi? Men ‹Va alaykum (sizlarga ham)›, — dedim-ku», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: яҳудийлардан бир неча киши Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Ас-сому алайка, ё Абал-Қосим (сенга ўлим бўлсин, эй Абулқосим)», — дейишди. У зот: «Ва алайкум (сизларга ҳам)», — дедилар. Оиша деди: мен: «Йўқ, балки сизларга ўлим ва хорлик бўлсин», — дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ё Оиша! Қўпол (сўзли) бўлма», — дедилар. У: «Улар нима дейишганини эшитмадингизми?» — деди. У зот: «Улар айтган (сўз)га мен алик қайтармадимми? Мен ‹Ва алайкум (сизларга ҳам)›, — дедим-ку», — дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ
أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَرَجَتْ سَوْدَةُ بَعْدَ مَا ضُرِبَ عَلَيْهَا الْحِجَابُ لِتَقْضِيَ حَاجَتَهَا وَكَانَتِ
امْرَأَةً جَسِيمَةً تَفْرَعُ النِّسَاءَ جِسْمًا لاَ تَخْفَى عَلَى مَنْ يَعْرِفُهَا فَرَآهَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ
يَا سَوْدَةُ وَاللَّهِ مَا تَخْفَيْنَ عَلَيْنَا فَانْظُرِي كَيْفَ تَخْرُجِينَ . قَالَتْ فَانْكَفَأَتْ رَاجِعَةً وَرَسُولُ
اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِي وَإِنَّهُ لَيَتَعَشَّى وَفِي يَدِهِ عَرْقٌ فَدَخَلَتْ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ
اللَّهِ إِنِّي خَرَجْتُ فَقَالَ لِي عُمَرُ كَذَا وَكَذَا . قَالَتْ فَأُوحِيَ إِلَيْهِ ثُمَّ رُفِعَ عَنْهُ وَإِنَّ الْعَرْقَ فِي
يَدِهِ مَا وَضَعَهُ فَقَالَ " إِنَّهُ قَدْ أُذِنَ لَكُنَّ أَنْ تَخْرُجْنَ لِحَاجَتِكُنَّ " . وَفِي رِوَايَةِ أَبِي بَكْرٍ يَفْرَعُ
النِّسَاءَ جِسْمُهَا . زَادَ أَبُو بَكْرٍ فِي حَدِيثِهِ فَقَالَ هِشَامٌ يَعْنِي الْبَرَازَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Savda parda (hijob) farz qilingandan keyin hojati uchun chiqdi. U bahaybat ayol boʻlib, gavda jihatidan ayollardan ajralib turardi, oʻzini taniydiganlardan yashira olmasdi. Uni Umar ibn al-Xattob koʻrib qoldi-da: «Ey Savda! Vallohi, sen bizdan yashirina olmaysan. Endi qanday chiqishingni oʻylab koʻr», dedi. (Oisha) dedi: Shunda u qaytib keldi. Rasululloh ﷺ mening uyimda kechki ovqatlanayotgan, qoʻllarida (goʻshtli) suyak bor edi. U (Savda) kirib: «Yo Rasululloh! Men chiqqan edim, Umar menga bunday-bunday dedi», dedi. (Oisha) dedi: Shunda u zotga vahiy keldi, soʻng (u holat) undan koʻtarildi, suyak hamon qoʻllarida edi, uni qoʻyishga ulgurmagan edilar. Soʻng u zot: «Hojatlaringiz uchun chiqishingizga sizlarga ruxsat berildi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Савда парда (ҳижоб) фарз қилингандан кейин ҳожати учун чиқди. У баҳайбат аёл бўлиб, гавда жиҳатидан аёллардан ажралиб турарди, ўзини танийдиганлардан яшира олмасди. Уни Умар ибн ал-Хаттоб кўриб қолди-да: «Эй Савда! Валлоҳи, сен биздан яширина олмайсан. Энди қандай чиқишингни ўйлаб кўр», деди. (Оиша) деди: Шунда у қайтиб келди. Расулуллоҳ ﷺ менинг уйимда кечки овқатланаётган, қўлларида (гўштли) суяк бор эди. У (Савда) кириб: «Ё Расулуллоҳ! Мен чиққан эдим, Умар менга бундай-бундай деди», деди. (Оиша) деди: Шунда у зотга ваҳий келди, сўнг (у ҳолат) ундан кўтарилди, суяк ҳамон қўлларида эди, уни қўйишга улгурмаган эдилар. Сўнг у зот: «Ҳожатларингиз учун чиқишингизга сизларга рухсат берилди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ،
خَالِدٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أَزْوَاجَ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله
عليه وسلم كُنَّ يَخْرُجْنَ بِاللَّيْلِ إِذَا تَبَرَّزْنَ إِلَى الْمَنَاصِعِ وَهُوَ صَعِيدٌ أَفْيَحُ وَكَانَ عُمَرُ بْنُ
الْخَطَّابِ يَقُولُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم احْجُبْ نِسَاءَكَ . فَلَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صلى
الله عليه وسلم يَفْعَلُ فَخَرَجَتْ سَوْدَةُ بِنْتُ زَمْعَةَ زَوْجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً مِنَ
اللَّيَالِي عِشَاءً وَكَانَتِ امْرَأَةً طَوِيلَةً فَنَادَاهَا عُمَرُ أَلاَ قَدْ عَرَفْنَاكِ يَا سَوْدَةُ . حِرْصًا عَلَى
أَنْ يُنْزِلَ الْحِجَابَ . قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الْحِجَابَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ning ayollari katta hojat uchun kechasi al-Manosiʼ tomon chiqishar edi — u keng ochiq maydon edi. Umar ibn al-Xattob Rasululloh ﷺ ga: «Ayollaringizni hijobga buyuring (pardada saqlang)», deb aytardi. Lekin Rasululloh ﷺ (buni) qilmasdilar. Bir kechalardan birida xufton paytida Nabiy ﷺ ning ayollari Savda binti Zamʼa chiqdi — u boʻyi baland ayol edi. Hijob nozil boʻlishini istab, Umar unga: «Ey Savda! Albatta biz seni tanidik», deb chaqirdi. Oisha dedi: Shunda Alloh azza va jalla hijobni nozil qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ нинг аёллари катта ҳожат учун кечаси ал-Маносиъ томон чиқишар эди — у кенг очиқ майдон эди. Умар ибн ал-Хаттоб Расулуллоҳ ﷺ га: «Аёлларингизни ҳижобга буюринг (пардада сақланг)», деб айтарди. Лекин Расулуллоҳ ﷺ (буни) қилмасдилар. Бир кечалардан бирида хуфтон пайтида Набий ﷺ нинг аёллари Савда бинти Замъа чиқди — у бўйи баланд аёл эди. Ҳижоб нозил бўлишини истаб, Умар унга: «Эй Савда! Албатта биз сени танидик», деб чақирди. Оиша деди: Шунда Аллоҳ азза ва жалла ҳижобни нозил қилди.
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ،
عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُخَنَّثٌ فَكَانُوا يَعُدُّونَهُ
مِنْ غَيْرِ أُولِي الإِرْبَةِ - قَالَ - فَدَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا وَهُوَ عِنْدَ بَعْضِ
نِسَائِهِ وَهُوَ يَنْعَتُ امْرَأَةً قَالَ إِذَا أَقْبَلَتْ أَقْبَلَتْ بِأَرْبَعٍ وَإِذَا أَدْبَرَتْ أَدْبَرَتْ بِثَمَانٍ . فَقَالَ
النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ أَرَى هَذَا يَعْرِفُ مَا هَا هُنَا لاَ يَدْخُلَنَّ عَلَيْكُنَّ " . قَالَتْ
فَحَجَبُوهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning ayollari oldiga bir muxannas (xunasa) kirib turardi, uni (ayollarga) hojati boʻlmaganlardan deb hisoblashardi. (Roviy) dedi: bir kuni Nabiy ﷺ kirib keldilar, u (muxannas) ayollaridan birining huzurida edi va bir ayolni taʼriflab: «U (oldidan) kelsa toʻrt (burma) bilan keladi, orqasi bilan ketsa sakkiz (burma) bilan ketadi», derdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Bu (kishi) bu yerda nima borligini bilarkan-ku? Sizlarning oldingizga aslo kirmasin!», dedilar. (Oisha) dedi: shundan soʻng undan parda tutadigan boʻlishdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ нинг аёллари олдига бир муханнас (хунаса) кириб турарди, уни (аёлларга) ҳожати бўлмаганлардан деб ҳисоблашарди. (Ровий) деди: бир куни Набий ﷺ кириб келдилар, у (муханнас) аёлларидан бирининг ҳузурида эди ва бир аёлни таърифлаб: «У (олдидан) келса тўрт (бурма) билан келади, орқаси билан кетса саккиз (бурма) билан кетади», дерди. Шунда Набий ﷺ: «Бу (киши) бу ерда нима борлигини биларкан-ку? Сизларнинг олдингизга асло кирмасин!», дедилар. (Оиша) деди: шундан сўнг ундан парда тутадиган бўлишди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ الدَّرَاوَرْدِيُّ، عَنْ يَزِيدَ، - وَهُوَ
ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُسَامَةَ بْنِ الْهَادِ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ،
عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ إِذَا اشْتَكَى رَسُولُ اللَّهِ صلى
الله عليه وسلم رَقَاهُ جِبْرِيلُ قَالَ بِاسْمِ اللَّهِ يُبْرِيكَ وَمِنْ كُلِّ دَاءٍ يَشْفِيكَ وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ
إِذَا حَسَدَ وَشَرِّ كُلِّ ذِي عَيْنٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ betoblanib qolganlarida, Jibril u zotga ruqya qilar va: «Bismillah (Alloh nomi bilan), U seni sogʻaytirsin, har bir dardingdan senga shifo bersin, hasad qilgan vaqtdagi hasadgoʻyning yomonligidan va har bir koʻz (tegdiruvchi)ning yomonligidan (asrasin)», derdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бетобланиб қолганларида, Жибрил у зотга руқя қилар ва: «Бисмиллаҳ (Аллоҳ номи билан), У сени соғайтирсин, ҳар бир дардингдан сенга шифо берсин, ҳасад қилган вақтдаги ҳасадгўйнинг ёмонлигидан ва ҳар бир кўз (тегдирувчи)нинг ёмонлигидан (асрасин)», дерди.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَحَرَ
رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَهُودِيٌّ مِنْ يَهُودِ بَنِي زُرَيْقٍ يُقَالُ لَهُ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ -
قَالَتْ - حَتَّى كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَفْعَلُ الشَّىْءَ وَمَا يَفْعَلُهُ
حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ ذَاتَ لَيْلَةٍ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ دَعَا ثُمَّ دَعَا
ثُمَّ قَالَ " يَا عَائِشَةُ أَشَعَرْتِ أَنَّ اللَّهَ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ جَاءَنِي رَجُلاَنِ فَقَعَدَ أَحَدُهُمَا
عِنْدَ رَأْسِي وَالآخَرُ عِنْدَ رِجْلَىَّ . فَقَالَ الَّذِي عِنْدَ رَأْسِي لِلَّذِي عِنْدَ رِجْلَىَّ أَوِ الَّذِي عِنْدَ رِجْلَىَّ
لِلَّذِي عِنْدَ رَأْسِي مَا وَجَعُ الرَّجُلِ قَالَ مَطْبُوبٌ . قَالَ مَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ . قَالَ
فِي أَىِّ شَىْءٍ قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ . قَالَ وَجُبِّ طَلْعَةِ ذَكَرٍ . قَالَ فَأَيْنَ هُوَ قَالَ فِي
بِئْرِ ذِي أَرْوَانَ " . قَالَتْ فَأَتَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ
ثُمَّ قَالَ " يَا عَائِشَةُ وَاللَّهِ لَكَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ وَلَكَأَنَّ نَخْلَهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ "
. قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلاَ أَحْرَقْتَهُ قَالَ " لاَ أَمَّا أَنَا فَقَدْ عَافَانِي اللَّهُ وَكَرِهْتُ أَنْ
أُثِيرَ عَلَى النَّاسِ شَرًّا فَأَمَرْتُ بِهَا فَدُفِنَتْ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ni Banu Zurayq yahudiylaridan Labid ibn al-Aʼsam deb ataluvchi bir yahudiy sehrlab qoʻydi. Hattoki Rasululloh ﷺ qilmagan ishni qildim deb xayol qiladigan boʻlib qoldilar. Bir kuni yoki bir kechasi Rasululloh ﷺ duo qildilar, soʻng yana duo qildilar, soʻng yana duo qildilar, soʻng: «Ey Oisha, bilasanmi, Alloh men soʻragan narsa haqida menga javob berdi. Yonimga ikki kishi keldi, biri boshim tomonida, ikkinchisi oyoqlarim tomonida oʻtirdi. Boshim tomonidagisi oyoqlarim tomonidagisiga, yoki oyoqlarim tomonidagisi boshim tomonidagisiga: ‹Bu kishining dardi nima?› dedi. Hammasi: ‹Sehrlangan›, dedi. ‹Uni kim sehrladi?› dedi. ‹Labid ibn al-Aʼsam›, dedi. ‹Nima bilan (sehrladi)?› dedi. ‹Taroq va taroqdagi soch bilan, hamda erkak xurmoning gulqobigʻi bilan›, dedi. ‹U qayerda?› dedi. ‹Zu Arvon qudugʻida›, dedi», dedilar. Oisha dedi: Soʻng Rasululloh ﷺ ashoblaridan bir necha kishi bilan u (quduq)ga bordilar, keyin: «Ey Oisha, Allohga qasamki, uning suvi xuddi xina suviga oʻxshar, xurmolari esa shaytonlarning boshlariga oʻxshar ekan», dedilar. Oisha dedi: Men: «Yo Rasululloh! Uni yondirib yuborsangiz boʻlmaydimi?» dedim. U zot: «Yoʻq, menga kelsak, Alloh meni shifoyob qildi, men odamlar orasida bir yomonlikni qoʻzgʻatishni xush koʻrmadim. Shuning uchun (sehr narsalarini) koʻmib tashlashga buyurdim, ular koʻmib tashlandi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ни Бану Зурайқ яҳудийларидан Лабид ибн ал-Аъсам деб аталувчи бир яҳудий сеҳрлаб қўйди. Ҳаттоки Расулуллоҳ ﷺ қилмаган ишни қилдим деб хаёл қиладиган бўлиб қолдилар. Бир куни ёки бир кечаси Расулуллоҳ ﷺ дуо қилдилар, сўнг яна дуо қилдилар, сўнг яна дуо қилдилар, сўнг: «Эй Оиша, биласанми, Аллоҳ мен сўраган нарса ҳақида менга жавоб берди. Ёнимга икки киши келди, бири бошим томонида, иккинчиси оёқларим томонида ўтирди. Бошим томонидагиси оёқларим томонидагисига, ёки оёқларим томонидагиси бошим томонидагисига: ‹Бу кишининг дарди нима?› деди. Ҳаммаси: ‹Сеҳрланган›, деди. ‹Уни ким сеҳрлади?› деди. ‹Лабид ибн ал-Аъсам›, деди. ‹Нима билан (сеҳрлади)?› деди. ‹Тароқ ва тароқдаги соч билан, ҳамда эркак хурмонинг гулқобиғи билан›, деди. ‹У қаерда?› деди. ‹Зу Арвон қудуғида›, деди», дедилар. Оиша деди: Сўнг Расулуллоҳ ﷺ ашобларидан бир неча киши билан у (қудуқ)га бордилар, кейин: «Эй Оиша, Аллоҳга қасамки, унинг суви худди хина сувига ўхшар, хурмолари эса шайтонларнинг бошларига ўхшар экан», дедилар. Оиша деди: Мен: «Ё Расулуллоҳ! Уни ёндириб юборсангиз бўлмайдими?» дедим. У зот: «Йўқ, менга келсак, Аллоҳ мени шифоёб қилди, мен одамлар орасида бир ёмонликни қўзғатишни хуш кўрмадим. Шунинг учун (сеҳр нарсаларини) кўмиб ташлашга буюрдим, улар кўмиб ташланди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سُحِرَ
رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَسَاقَ أَبُو كُرَيْبٍ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ
وَقَالَ فِيهِ فَذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْبِئْرِ فَنَظَرَ إِلَيْهَا وَعَلَيْهَا نَخْلٌ .
وَقَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَخْرِجْهُ . وَلَمْ يَقُلْ أَفَلاَ أَحْرَقْتَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ " فَأَمَرْتُ بِهَا فَدُفِنَتْ
" .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ sehrlandilar. (Rovin) hadisni qissasi bilan Ibn Numayr hadisiga oʻxshatib keltirdi va unda: «Rasululloh ﷺ quduqqa bordilar va unga qaradilar, uning yonida xurmolar bor edi» dedi. Hamda (Oisha): «Men: ‹Yo Rasululloh! Uni chiqarib oling›, dedim» dedi. U «Uni yondirib yuborsangiz boʻlmaydimi?» demadi va «(Sehr narsalarini) koʻmib tashlashga buyurdim, ular koʻmib tashlandi» (jumlasini) ham zikr qilmadi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сеҳрландилар. (Ровин) ҳадисни қиссаси билан Ибн Нумайр ҳадисига ўхшатиб келтирди ва унда: «Расулуллоҳ ﷺ қудуққа бордилар ва унга қарадилар, унинг ёнида хурмолар бор эди» деди. Ҳамда (Оиша): «Мен: ‹Ё Расулуллоҳ! Уни чиқариб олинг›, дедим» деди. У «Уни ёндириб юборсангиз бўлмайдими?» демади ва «(Сеҳр нарсаларини) кўмиб ташлашга буюрдим, улар кўмиб ташланди» (жумласини) ҳам зикр қилмади.
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، زُهَيْرٌ
- وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ
كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اشْتَكَى مِنَّا إِنْسَانٌ مَسَحَهُ بِيَمِينِهِ ثُمَّ قَالَ " أَذْهِبِ
الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا " .
فَلَمَّا مَرِضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَثَقُلَ أَخَذْتُ بِيَدِهِ لأَصْنَعَ بِهِ نَحْوَ مَا كَانَ يَصْنَعُ
فَانْتَزَعَ يَدَهُ مِنْ يَدِي ثُمَّ قَالَ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَاجْعَلْنِي مَعَ الرَّفِيقِ الأَعْلَى " . قَالَتْ فَذَهَبْتُ
أَنْظُرُ فَإِذَا هُوَ قَدْ قَضَى .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bizdan biror inson kasal boʻlsa, Rasululloh ﷺ uni oʻng qoʻllari bilan silardilar, soʻng: «Ozorni ketkaz, ey odamlarning Rabbi, Oʻzing shifo ber, shifo beruvchi Oʻzingsan, Sening shifoyingdan oʻzga shifo yoʻq, (shunday) shifoyki, hech qanday kasallik qoldirmaydigan», derdilar. Rasululloh ﷺ kasal boʻlib, (kasalliklari) ogʻirlashganda, men u zot qiladigan ishni qilish uchun qoʻllaridan ushladim. U zot qoʻllarini qoʻlimdan tortib olib, soʻng: «Allohim, meni magʻfirat qil va meni eng oliy doʻst (Rafiq al-Aʼlo) bilan birga qil», dedilar. Oisha dedi: Soʻng men qarab turgan edim, u zot jon taslim qilgan edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Биздан бирор инсон касал бўлса, Расулуллоҳ ﷺ уни ўнг қўллари билан силардилар, сўнг: «Озорни кетказ, эй одамларнинг Рабби, Ўзинг шифо бер, шифо берувчи Ўзингсан, Сенинг шифойингдан ўзга шифо йўқ, (шундай) шифойки, ҳеч қандай касаллик қолдирмайдиган», дердилар. Расулуллоҳ ﷺ касал бўлиб, (касалликлари) оғирлашганда, мен у зот қиладиган ишни қилиш учун қўлларидан ушладим. У зот қўлларини қўлимдан тортиб олиб, сўнг: «Аллоҳим, мени мағфират қил ва мени энг олий дўст (Рафиқ ал-Аъло) билан бирга қил», дедилар. Оиша деди: Сўнг мен қараб турган эдим, у зот жон таслим қилган эдилар.
وَحَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ مَسْرُوقٍ،
عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا عَادَ مَرِيضًا يَقُولُ " أَذْهِبِ الْبَاسَ
رَبَّ النَّاسِ اشْفِهِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kasalni yoʻqlaganlarida: «Ozorni ketkaz, ey odamlarning Rabbi, unga shifo ber, shifo beruvchi Oʻzingsan, Sening shifoyingdan oʻzga shifo yoʻq, (shunday) shifoyki, hech qanday kasallik qoldirmaydigan», derdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ касални йўқлаганларида: «Озорни кетказ, эй одамларнинг Рабби, унга шифо бер, шифо берувчи Ўзингсан, Сенинг шифойингдан ўзга шифо йўқ, (шундай) шифойки, ҳеч қандай касаллик қолдирмайдиган», дердилар.
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ،
عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا
أَتَى الْمَرِيضَ يَدْعُو لَهُ قَالَ " أَذْهِبِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ
شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا " . وَفِي رِوَايَةِ أَبِي بَكْرٍ فَدَعَا لَهُ وَقَالَ " وَأَنْتَ الشَّافِي
" .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kasalning oldiga kelganlarida unga duo qilardilar va: «Ozorni ketkaz, ey odamlarning Rabbi, Oʻzing shifo ber, shifo beruvchi Oʻzingsan, Sening shifoyingdan oʻzga shifo yoʻq, (shunday) shifoyki, hech qanday kasallik qoldirmaydigan», derdilar. Abu Bakrning rivoyatida esa: «Unga duo qildilar va: ‹Shifo beruvchi Oʻzingsan›, dedilar» (deyilgan).Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ касалнинг олдига келганларида унга дуо қилардилар ва: «Озорни кетказ, эй одамларнинг Рабби, Ўзинг шифо бер, шифо берувчи Ўзингсан, Сенинг шифойингдан ўзга шифо йўқ, (шундай) шифойки, ҳеч қандай касаллик қолдирмайдиган», дердилар. Абу Бакрнинг ривоятида эса: «Унга дуо қилдилар ва: ‹Шифо берувчи Ўзингсан›, дедилар» (дейилган).