حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْرَأَيْتُ وَبِيصَ الطِّيبِ فِي مَفْرِقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ثَلَاثٍ وَهُوَ مُحْرِمٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning sochlari ajralgan joyidagi atirning yaltirashini uch (kun)dan keyin ham koʻrdim — u zot ihromda edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг сочлари ажралган жойидаги атирнинг ялтирашини уч (кун)дан кейин ҳам кўрдим — у зот иҳромда эдилар.
حَدَّثَنَا عَلِيٌّ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْرَأَيْتُ وَبِيصَ الطِّيبِ فِي مَفْرِقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُحْرِمٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning sochlari ajralgan joyidagi atirning yaltirashini koʻrdim — u zot ihromda edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг сочлари ажралган жойидаги атирнинг ялтирашини кўрдим — у зот иҳромда эдилар.
حَدَّثَنَا شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ عَنْ لَيْثِ بْنِ أَبِي سُلَيْمٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِي الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ قَائِمًا صَلَّى قَائِمًا وَإِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ قَاعِدًا صَلَّى قَاعِدًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ namozni tik turib boshlasalar, tik turib oʻqir; namozni oʻtirib boshlasalar, oʻtirib oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ намозни тик туриб бошласалар, тик туриб ўқир; намозни ўтириб бошласалар, ўтириб ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ عَنْ سَعْدِ بْنِ سَعِيدٍ أَخِي يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ كَسْرَ عَظْمِ الْمُؤْمِنِ مَيْتًا مِثْلُ كَسْرِ عَظْمِهِ حَيًّا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning: «Albatta, moʻminning suyagini oʻlgan holida sindirish uni tirikligida sindirish kabidir», deganlarini eshitdim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Албатта, мўминнинг суягини ўлган ҳолида синдириш уни тириклигида синдириш кабидир», деганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا مِسْكِينُ بْنُ بُكَيْرٍ عَنْ سَعِيدٍ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ مَكْحُولٌ حَدَّثَنِي عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُفِّنَ فِي ثَلَاثَةِ رِيَاطٍ يَمَانِيَةٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ uchta yamanlik matoga kafanlandilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ учта яманлик матога кафанландилар.
حَدَّثَنَا عُمَرُ أَبُو حَفْصٍ الْمُعَيْطِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْخَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ وَأَنَا جَارِيَةٌ لَمْ أَحْمِلْ اللَّحْمَ وَلَمْ أَبْدُنْ فَقَالَ لِلنَّاسِ تَقَدَّمُوا فَتَقَدَّمُوا ثُمَّ قَالَ لِي تَعَالَيْ حَتَّى أُسَابِقَكِ فَسَابَقْتُهُ فَسَبَقْتُهُ فَسَكَتَ عَنِّي حَتَّى إِذَا حَمَلْتُ اللَّحْمَ وَبَدُنْتُ وَنَسِيتُ خَرَجْتُ مَعَهُ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ فَقَالَ لِلنَّاسِ تَقَدَّمُوا فَتَقَدَّمُوا ثُمَّ قَالَ تَعَالَيْ حَتَّى أُسَابِقَكِ فَسَابَقْتُهُ فَسَبَقَنِي فَجَعَلَ يَضْحَكُ وَهُوَ يَقُولُ هَذِهِ بِتِلْكَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ bilan baʼzi safarlarida chiqdim; men oʻshanda yosh qiz edim, hali semirmagan va toʻlishmagan edim. U zot odamlarga: «Oldinga oʻtinglar», dedilar; ular oldinga oʻtdilar. Soʻng menga: «Kel, sen bilan poyga qilay», dedilar. Men u zot bilan poyga qildim va u zotdan oʻzib ketdim. U zot bu haqda menga (indamay) sukut qildilar. Keyin men semirib, toʻlishib qolganimda va (buni) unutganimda, u zot bilan yana baʼzi safarlarida chiqdim. U zot odamlarga: «Oldinga oʻtinglar», dedilar; ular oldinga oʻtdilar. Soʻng: «Kel, sen bilan poyga qilay», dedilar. Men u zot bilan poyga qildim, bu safar u zot mendan oʻzib ketdilar va kula boshlab: «Bu — oʻshaning (evaziga)», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ билан баъзи сафарларида чиқдим; мен ўшанда ёш қиз эдим, ҳали семирмаган ва тўлишмаган эдим. У зот одамларга: «Олдинга ўтинглар», дедилар; улар олдинга ўтдилар. Сўнг менга: «Кел, сен билан пойга қилай», дедилар. Мен у зот билан пойга қилдим ва у зотдан ўзиб кетдим. У зот бу ҳақда менга (индамай) сукут қилдилар. Кейин мен семириб, тўлишиб қолганимда ва (буни) унутганимда, у зот билан яна баъзи сафарларида чиқдим. У зот одамларга: «Олдинга ўтинглар», дедилар; улар олдинга ўтдилар. Сўнг: «Кел, сен билан пойга қилай», дедилар. Мен у зот билан пойга қилдим, бу сафар у зот мендан ўзиб кетдилар ва кула бошлаб: «Бу — ўшанинг (эвазига)», дер эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ سُفْيَانَ يَعْنِي ابْنَ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ مُعْتَكِفًا فِي الْمَسْجِدِ لَا يَدْخُلُ الْبَيْتَ إِلَّا لِحَاجَةٍ قَالَتْ فَغَسَلْتُ رَأْسَهُ وَإِنَّ بَيْنِي وَبَيْنَهُ الْعَتَبَةَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ masjidda eʼtikofda boʻlganlarida, uyga faqat hojat uchungina kirar edilar. (Oisha) dedi: Men u zotning boshlarini yuvar edim, men bilan u zotning oramizda esa (eshik) boʻsagʻasi bor edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ масжидда эътикофда бўлганларида, уйга фақат ҳожат учунгина кирар эдилар. (Оиша) деди: Мен у зотнинг бошларини ювар эдим, мен билан у зотнинг орамизда эса (эшик) бўсағаси бор эди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ يَعْنِي الْوَاسِطِيَّ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَائِشَةُ إِنْ كُنْتِ أَلْمَمْتِ بِذَنْبٍ فَاسْتَغْفِرِي اللَّهَ فَإِنَّ التَّوْبَةَ مِنْ الذَّنْبِ النَّدَمُ وَالِاسْتِغْفَارُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Yo Oisha, agar biror gunohga yoʻliqqan boʻlsang, Allohdan magʻfirat soʻra. Zero, gunohdan tavba qilish — pushaymon boʻlish va istigʻfor aytishdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Ё Оиша, агар бирор гуноҳга йўлиққан бўлсанг, Аллоҳдан мағфират сўра. Зеро, гуноҳдан тавба қилиш — пушаймон бўлиш ва истиғфор айтишдир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْلَى الثَّقَفِيَّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا نَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ الْعِشَاءِ وَلَا سَهِرَ بَعْدَهَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ xuftondan avval uxlamas va undan keyin (suhbatlashib) tunni oʻtkazmas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ хуфтондан аввал ухламас ва ундан кейин (суҳбатлашиб) тунни ўтказмас эдилар.
حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ roʻzador holda oʻpar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ рўзадор ҳолда ўпар эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدَ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْفُرِضَتْ الصَّلَاةُ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ إِلَّا الْمَغْرِبَ فُرِضَتْ ثَلَاثًا لِأَنَّهَا وِتْرٌ قَالَتْ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَافَرَ صَلَّى الصَّلَاةَ الْأُولَى إِلَّا الْمَغْرِبَ فَإِذَا أَقَامَ زَادَ مَعَ كُلِّ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ إِلَّا الْمَغْرِبَ لِأَنَّهَا وَتْرٌ وَالصُّبْحَ لِأَنَّهُ يُطَوِّلُ فِيهَا الْقِرَاءَةَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Namoz ikki rakaatdan farz qilindi, magʻribdan boshqasi; u vitr boʻlgani uchun uch (rakaat) qilib farz qilindi. (Oisha) dedi: Rasululloh ﷺ safarga chiqqanlarida, magʻribdan boshqa, dastlabki (farz qilingan) namozni oʻqir edilar. Muqim boʻlganlarida esa har ikki rakaatga ikki rakaat qoʻshar edilar — magʻribdan boshqa, chunki u vitrdir, va bomdoddan boshqa, chunki unda qiroatni uzun qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Намоз икки ракаатдан фарз қилинди, мағрибдан бошқаси; у витр бўлгани учун уч (ракаат) қилиб фарз қилинди. (Оиша) деди: Расулуллоҳ ﷺ сафарга чиққанларида, мағрибдан бошқа, дастлабки (фарз қилинган) намозни ўқир эдилар. Муқим бўлганларида эса ҳар икки ракаатга икки ракаат қўшар эдилар — мағрибдан бошқа, чунки у витрдир, ва бомдоддан бошқа, чунки унда қироатни узун қилар эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ عَنِ النَّخَعِيِّ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَتْ يَدُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيُمْنَى لِطُهُورِهِ وَلِطَعَامِهِ وَكَانَتْ الْيُسْرَى لِخَلَائِهِ وَمَا كَانَ مِنْ أَذًىحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَائِشَةَ نَحْوَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning oʻng qoʻllari tahoratlari va taomlari uchun, chap qoʻllari esa hojatlari va har qanday ozor (beruvchi narsa) uchun edi. Bizga Ibn Abu Adiy Saʼiddan, u bir kishidan, u Abu Maʼshardan, u Ibrohimdan, u Oishadan shunga oʻxshashini rivoyat qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг ўнг қўллари таҳоратлари ва таомлари учун, чап қўллари эса ҳожатлари ва ҳар қандай озор (берувчи нарса) учун эди. Бизга Ибн Абу Адий Саъиддан, у бир кишидан, у Абу Маъшардан, у Иброҳимдан, у Оишадан шунга ўхшашини ривоят қилди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ عَنِ النَّخَعِيِّ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَتْ يَدُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيُسْرَى لِخَلَائِهِ وَمَا كَانَ مِنْ أَذًى وَكَانَتْ الْيُمْنَى لِوُضُوئِهِ وَلِمَطْعَمِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning chap qoʻllari hojatlari va har qanday ozor (beruvchi narsa) uchun, oʻng qoʻllari esa tahoratlari va taomlari uchun edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг чап қўллари ҳожатлари ва ҳар қандай озор (берувчи нарса) учун, ўнг қўллари эса таҳоратлари ва таомлари учун эди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رَكْعَتَا الْفَجْرِ خَيْرٌ مِنْ الدُّنْيَا جَمِيعًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Bomdodning ikki rakaati butun dunyodan yaxshiroqdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бомдоднинг икки ракаати бутун дунёдан яхшироқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ مُعَاذَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي الضُّحَى أَرْبَعًا وَيَزِيدُ مَا شَاءَ اللَّهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ zuho (choshgoh) namozini toʻrt (rakaat) oʻqir va Alloh xohlagancha ziyoda qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ зуҳо (чошгоҳ) намозини тўрт (ракаат) ўқир ва Аллоҳ хоҳлаганча зиёда қилар эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ مُعَاذَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ وَكَانَ فِي حَدِيثِهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَبْدَأُ قَبْلَهَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men va Rasululloh ﷺ bir idishdan gʻusl qilar edik. Uning hadisida: Nabiy ﷺ undan oldin boshlar edilar, (deyilgan).Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен ва Расулуллоҳ ﷺ бир идишдан ғусл қилар эдик. Унинг ҳадисида: Набий ﷺ ундан олдин бошлар эдилар, (дейилган).
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍأَنَّهُ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ فَقَالَ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَكِ عَنْ شَيْءٍ وَإِنِّي أَسْتَحْيِيكِ فَقَالَتْ سَلْ مَا بَدَا لَكَ فَإِنَّمَا أَنَا أُمُّكَ فَقُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ مَا يُوجِبُ الْغُسْلَ فَقَالَتْ إِذَا اخْتَلَفَ الْخِتَانَانِ وَجَبَتْ الْجَنَابَةُ فَكَانَ قَتَادَةُ يُتْبِعُ هَذَا الْحَدِيثَ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ قَدْ فَعَلْتُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاغْتَسَلْنَا فَلَا أَدْرِي أَشَيْءٌ فِي هَذَا الْحَدِيثِ أَمْ كَانَ قَتَادَةُ يَقُولُهُ
Abdulloh ibn Riboh Oishaning huzuriga kirib: «Men sizdan bir narsa haqida soʻramoqchiman, lekin sizdan uyalaman», dedi. U: «Nima koʻnglingga kelsa, soʻrayver, men faqat sening onangman-ku», dedi. Men: «Ey moʻminlarning onasi, gʻuslni nima vojib qiladi?» dedim. U: «Ikki xatna joyi bir-biridan oshib oʻtsa, janobat vojib boʻladi», dedi. Qatoda bu hadisning ketidan: Oisha: «Men va Rasululloh ﷺ shunday qilgan edik, soʻng gʻusl qildik», dedi, deb (qoʻshar) edi. Bu hadisdagi bir narsami yoki Qatoda oʻzi aytar edimi — bilmayman.Абдуллоҳ ибн Рибоҳ Оишанинг ҳузурига кириб: «Мен сиздан бир нарса ҳақида сўрамоқчиман, лекин сиздан уяламан», деди. У: «Нима кўнглингга келса, сўрайвер, мен фақат сенинг онангман-ку», деди. Мен: «Эй мўминларнинг онаси, ғуслни нима вожиб қилади?» дедим. У: «Икки хатна жойи бир-биридан ошиб ўтса, жанобат вожиб бўлади», деди. Қатода бу ҳадиснинг кетидан: Оиша: «Мен ва Расулуллоҳ ﷺ шундай қилган эдик, сўнг ғусл қилдик», деди, деб (қўшар) эди. Бу ҳадисдаги бир нарсами ёки Қатода ўзи айтар эдими — билмайман.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُكْثِرُ الصَّلَاةَ قَائِمًا وَقَاعِدًا فَإِذَا صَلَّى قَاعِدًا رَكَعَ قَاعِدًا وَإِذَا صَلَّى قَائِمًا رَكَعَ قَائِمًا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ tik turib va oʻtirib koʻp namoz oʻqir edilar. Oʻtirib oʻqisalar, oʻtirib ruku qilar; tik turib oʻqisalar, tik turib ruku qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ тик туриб ва ўтириб кўп намоз ўқир эдилар. Ўтириб ўқисалар, ўтириб руку қилар; тик туриб ўқисалар, тик туриб руку қилар эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ عَائِشَةَ و قَالَ مَرَّةً أُخْرَى الْخَفَّافُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصِيبُ مِنْ الرُّءُوسِ وَهُوَ صَائِمٌو قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ يَعْنِي فِي حَدِيثِهِ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَكَذَا قَالَ الْخَفَّافُ مَرَّةً أُخْرَى
Abdulloh ibn Shaqiq Oisha (roziyallohu anho)dan — u boshqa bir marta: Xaffof Ibn Abbosdan, dedi — rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺ roʻzador holda boshlardan (yeb) olar edilar. Muhammad ibn Jaʼfar esa oʻz hadisida: Saʼiddan, u Ayyubdan, u Abdulloh ibn Shaqiqdan, u Ibn Abbosdan, dedi; Xaffof ham boshqa bir marta shunday dedi.Абдуллоҳ ибн Шақиқ Оиша (розияллоҳу анҳо)дан — у бошқа бир марта: Хаффоф Ибн Аббосдан, деди — ривоят қиладики, Набий ﷺ рўзадор ҳолда бошлардан (еб) олар эдилар. Муҳаммад ибн Жаъфар эса ўз ҳадисида: Саъиддан, у Айюбдан, у Абдуллоҳ ибн Шақиқдан, у Ибн Аббосдан, деди; Хаффоф ҳам бошқа бир марта шундай деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ يَعْنِي ابْنَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ بُدَيْلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ أَنَّ امْرَأَةً مِنْهُمْ يُقَالُ لَهَا أُمُّ كُلْثُومٍ حَدَّثَتْهُ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْكُلُ طَعَامًا فِي سِتَّةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَجَاءَ أَعْرَابِيٌّ جَائِعٌ فَأَكَلَهُ بِلُقْمَتَيْنِ فَقَالَ أَمَا إِنَّهُ لَوْ ذَكَرَ اسْمَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَكَفَاكُمْ فَإِذَا أَكَلَ أَحَدُكُمْ فَلْيَذْكُرْ اسْمَ اللَّهِ فَإِنْ نَسِيَ بِسْمِ اللَّهِ فِي أَوَّلِهِ فَلْيَقُلْ بِسْمِ اللَّهِ فِي أَوَّلِهِ وَآخِرِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ sahobalaridan olti kishi bilan taom yeyayotgan edilar. Shunda och bir aʼrobiy kelib, uni ikki luqmada yeb qoʻydi. Shunda u zot: «Agar u Alloh azza va jallaning nomini zikr qilganida, (bu taom) sizlarga kifoya qilardi. Bas, biringiz yesa, Allohning nomini zikr qilsin; agar avvalida ‹Bismillah›ni unutsa, ‹Bismillahi avvalahu va oxirahu›, desin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ саҳобаларидан олти киши билан таом еяётган эдилар. Шунда оч бир аъробий келиб, уни икки луқмада еб қўйди. Шунда у зот: «Агар у Аллоҳ азза ва жалланинг номини зикр қилганида, (бу таом) сизларга кифоя қиларди. Бас, бирингиз еса, Аллоҳнинг номини зикр қилсин; агар аввалида ‹Бисмиллаҳ›ни унутса, ‹Бисмиллаҳи аввалаҳу ва охираҳу›, десин», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ قَالَ سُئِلَ سَعِيدٌ مَا يَقُولُ الرَّجُلُ فِي رُكُوعِهِ فَأَخْبَرَنَا عَنْ قَتَادَةَ عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلَائِكَةِ وَالرُّوحِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ oʻz rukuʼlari va sajdalarida: «Subbuhun quddusun, robbul-malaikati var-ruh», der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ўз рукуълари ва саждаларида: «Суббуҳун қуддусун, роббул-малаикати вар-руҳ», дер эдилар.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ أَبِي قُرَّةَ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ بِلَالٍ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ أُمِّهِ فِي قِصَّةٍ ذَكَرَهَا فَقَالَتْ عَائِشَةُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ أَشَارَ بِحَدِيدَةٍ إِلَى أَحَدٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ يُرِيدُ قَتْلَهُ فَقَدْ وَجَبَ دَمُهُ
Alqama onasidan bir qissani zikr qilib rivoyat qildi; unda Oisha (roziyallohu anho): Men Rasululloh ﷺning: «Kim musulmonlardan biriga temir (qurol) bilan ishora qilib, uni oʻldirishni istasa, uning qoni (toʻkilishi) vojib boʻldi», deganlarini eshitdim, dedi.Алқама онасидан бир қиссани зикр қилиб ривоят қилди; унда Оиша (розияллоҳу анҳо): Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ким мусулмонлардан бирига темир (қурол) билан ишора қилиб, уни ўлдиришни истаса, унинг қони (тўкилиши) вожиб бўлди», деганларини эшитдим, деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ عَنْ دَاوُدَ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَوْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَاتِمًا شَيْئًا لَكَتَمَ هَذِهِ الْآيَةَ {وَإِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَأَنْعَمْتَ عَلَيْهِ أَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللَّهَ وَتُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ}
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Agar Rasululloh ﷺ biror narsani yashiradigan boʻlganlarida, albatta mana bu oyatni yashirgan boʻlardilar: {Eslagin, sen Alloh neʼmat bergan va sen ham neʼmat bergan kishiga: ‹Xotiningni oʻzingda saqlab tur va Allohdan qoʻrq› deyotganingda, Alloh oshkor qiluvchi boʻlgan narsani koʻnglingda yashirar eding}».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Агар Расулуллоҳ ﷺ бирор нарсани яширадиган бўлганларида, албатта мана бу оятни яширган бўлардилар: {Эслагин, сен Аллоҳ неъмат берган ва сен ҳам неъмат берган кишига: ‹Хотинингни ўзингда сақлаб тур ва Аллоҳдан қўрқ› деётганингда, Аллоҳ ошкор қилувчи бўлган нарсани кўнглингда яширар эдинг}».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَاهِرُ بِالْقُرْآنِ مَعَ السَّفَرَةِ الْكِرَامِ الْبَرَرَةِ وَالَّذِي يَقْرَؤُهُ وَيَتَتَعْتَعُ فِيهِ وَهُوَ عَلَيْهِ شَاقٌّ فَلَهُ أَجْرَانِ اثْنَانِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Qurʼonni mohirona (ravon) oʻqiydigan kishi ulugʻ, yaxshi safarlar (farishtalar) bilan birga boʻladi. Qurʼonni oʻqiyotganda duduqlanib, qiynalib oʻqiydigan kishiga esa ikki ajr bordir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Қуръонни моҳирона (равон) ўқийдиган киши улуғ, яхши сафарлар (фаришталар) билан бирга бўлади. Қуръонни ўқиётганда дудуқланиб, қийналиб ўқийдиган кишига эса икки ажр бордир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ رُفَيْعٍ عَنْ عِكْرِمَةَ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِي الْقِدْرَ فَيَأْخُذُ الذِّرَاعَ مِنْهَا فَيَأْكُلُهَا ثُمَّ يُصَلِّي وَلَا يَتَوَضَّأُ
Oisha (roziyallohu anho) dedi: Rasululloh ﷺ qozon oldiga kelar, undan qoʻl (goʻshtini) olib yer, soʻng namoz oʻqir va tahorat qilmas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: Расулуллоҳ ﷺ қозон олдига келар, ундан қўл (гўштини) олиб ер, сўнг намоз ўқир ва таҳорат қилмас эдилар.
حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ مَنْ أَصْبَحَ جُنُبًا فَلَا صَوْمَ لَهُفَأَرْسَلَ مَرْوَانُ أَبُو بَكْرِ بْنِ عَبْدَ الرَّحْمَنِ إِلَى عَائِشَةَ يَسْأَلُهَا فَقَالَ لَهَا إِنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ مَنْ أَصْبَحَ جُنُبًا فَلَا صَوْمَ لَهُ فَقَالَتْ عَائِشَةُ قَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُجْنِبُ ثُمَّ يُتِمُّ صَوْمَهُ فَأَرْسَلَ إِلَى أَبِي هُرَيْرَةَ فَأَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُجْنِبُ ثُمَّ يُتِمُّ صَوْمَهُ فَكَفَّ أَبُو هُرَيْرَةَ
Abu Bakr ibn Abdurahmon aytdi: Abu Hurayra: «Kim junub holda tongni qarshilasa, uning roʻzasi yoʻq», dedi. Shunda Marvon Abu Bakr ibn Abdurahmonni Oishaning oldiga (bu haqda) soʻrash uchun yubordi. U unga: «Abu Hurayra: ‹Kim junub holda tongni qarshilasa, uning roʻzasi yoʻq›, deyapti», dedi. Oisha: «Rasululloh ﷺ junub boʻlar, soʻng roʻzalarini tugallar edilar», dedi. Soʻng (Marvon) Abu Hurayraning oldiga (kishi) yubordi va u unga Oishaning: ‹Rasululloh ﷺ junub boʻlar, soʻng roʻzalarini tugallar edilar› deganini xabar berdi. Shundan keyin Abu Hurayra (bu soʻzidan) tiyildi.Абу Бакр ибн Абдураҳмон айтди: Абу Ҳурайра: «Ким жунуб ҳолда тонгни қаршиласа, унинг рўзаси йўқ», деди. Шунда Марвон Абу Бакр ибн Абдураҳмонни Оишанинг олдига (бу ҳақда) сўраш учун юборди. У унга: «Абу Ҳурайра: ‹Ким жунуб ҳолда тонгни қаршиласа, унинг рўзаси йўқ›, деяпти», деди. Оиша: «Расулуллоҳ ﷺ жунуб бўлар, сўнг рўзаларини тугаллар эдилар», деди. Сўнг (Марвон) Абу Ҳурайранинг олдига (киши) юборди ва у унга Оишанинг: ‹Расулуллоҳ ﷺ жунуб бўлар, сўнг рўзаларини тугаллар эдилар› деганини хабар берди. Шундан кейин Абу Ҳурайра (бу сўзидан) тийилди.
حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَائِشَةَقَالَ بَعْضُنَا إِنَّ هَذَا أَخْبَرَنَا عَنْكِ أَنَّكِ قُلْتِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُبَاشِرُ وَهُوَ صَائِمٌ قَالَتْ أَجَلْ وَلَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْلَكُكُمْ لِإِرْبِهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bizdan biri: «Mana bu (kishi) bizga sizdan xabar berdiki, siz: ‹Rasululloh ﷺ roʻzador holda (xotinlariga) tanlarini tegizar edilar›, degan ekansiz», dedi. U: «Ha, lekin Rasululloh ﷺ sizlarning ichingizda oʻz nafsiga eng koʻp egalik qiladiganingiz edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Биздан бири: «Мана бу (киши) бизга сиздан хабар бердики, сиз: ‹Расулуллоҳ ﷺ рўзадор ҳолда (хотинларига) танларини тегизар эдилар›, деган экансиз», деди. У: «Ҳа, лекин Расулуллоҳ ﷺ сизларнинг ичингизда ўз нафсига энг кўп эгалик қиладиганингиз эдилар», деди.
حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْمُعْتَمِرِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا نَرَى إِلَّا أَنَّهُ الْحَجُّ قَالَتْ فَلَمَّا قَدِمْنَا طَافُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَحِلَّ مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْيٌ قَالَتْ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ هَدْيٌ قَالَتْ وَكُنْتُ حَائِضًا فَلَمْ أَسْتَطِعْ أَنْ أَطُوفَ فَلَمَّا كَانَتْ لَيْلَةُ الْحَصْبَةِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَرْجِعُ نِسَاؤُكَ بِحَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ وَأَنَا أَرْجِعُ بِحَجَّةٍ فَقَالَ لِي انْطَلِقِي مَعَ أَخِيكِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِلَى التَّنْعِيمِ ثُمَّ مِيعَادُ مَا بَيْنِي وَبَيْنِكِ كَذَا وَكَذَا قَالَتْ فَلَقِيتُهُ بِلَيْلٍ وَهُوَ مُهْبِطٌ أَوْ مُصْعِدٌ قَالَتْ وَقَالَتْ بِنْتُ حُيَيٍّ مَا أُرَانِي إِلَّا حَابِسَتَكُمْ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَقْرَى حَلْقَى مَا أُرَانِي إِلَّا حَابِسَتَكُمْ أَلَيْسَ قَدْ طُفْتِ يَوْمَ النَّحْرِ قَالَتْ بَلَى فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْفِرِيحَدَّثَنَا حُسَيْنٌ قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ مَنْصُورٍ فَذَكَرَهُ بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan chiqdik va faqat haj (qilamiz) deb bilar edik. (Oisha) dedi: Yetib borganimizda, (odamlar) tavof qildilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Kimning yonida hadiy boʻlmasa, ihromdan chiqsin», dedilar. (Oisha) dedi: Rasululloh ﷺning yonlarida esa hadiy bor edi. (Oisha) dedi: Men hayzda edim, shu sababli tavof qila olmadim. Hasba kechasi boʻlganda: «Yo Rasululloh, ayollaringiz haj va umra bilan qaytadi, men esa haj bilan qaytamanmi?» dedim. U zot menga: «Akang Abdurahmon bilan Tanʼimga bor; keyin men bilan sening oramizdagi vaʼda — falon va falon (joyda)», dedilar. (Oisha) dedi: Men u zotni kechasi — u zot (vodiyga) tushayotgan yoki (togʻga) chiqayotgan holda — uchratdim. (Oisha) dedi: Huyayning qizi: «Men sizlarni ushlab qoluvchi boʻlsam kerak, deb oʻylayman», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Aqro halqo! Sen qurbonlik kuni tavof qilmaganmiding?» dedilar. U: «Ha, (qilganman)», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Bas, joʻnayver», dedilar. Bizga Husayn aytdi: Bizga Shaybon Mansurdan (rivoyat qildi) va uni oʻz isnodi hamda maʼnosi bilan zikr qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан чиқдик ва фақат ҳаж (қиламиз) деб билар эдик. (Оиша) деди: Етиб борганимизда, (одамлар) тавоф қилдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Кимнинг ёнида ҳадий бўлмаса, иҳромдан чиқсин», дедилар. (Оиша) деди: Расулуллоҳ ﷺнинг ёнларида эса ҳадий бор эди. (Оиша) деди: Мен ҳайзда эдим, шу сабабли тавоф қила олмадим. Ҳасба кечаси бўлганда: «Ё Расулуллоҳ, аёлларингиз ҳаж ва умра билан қайтади, мен эса ҳаж билан қайтаманми?» дедим. У зот менга: «Аканг Абдураҳмон билан Танъимга бор; кейин мен билан сенинг орамиздаги ваъда — фалон ва фалон (жойда)», дедилар. (Оиша) деди: Мен у зотни кечаси — у зот (водийга) тушаётган ёки (тоғга) чиқаётган ҳолда — учратдим. (Оиша) деди: Ҳуяйнинг қизи: «Мен сизларни ушлаб қолувчи бўлсам керак, деб ўйлайман», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Ақро ҳалқо! Сен қурбонлик куни тавоф қилмаганмидинг?» дедилар. У: «Ҳа, (қилганман)», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Бас, жўнайвер», дедилар. Бизга Ҳусайн айтди: Бизга Шайбон Мансурдан (ривоят қилди) ва уни ўз исноди ҳамда маъноси билан зикр қилди.
حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَ قَالَتْقَدْ عَدَلْتُمُونَا بِالْكَلْبِ وَالْحِمَارِ لَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَسَّطُ السَّرِيرَ فَيُصَلِّي وَأَنَا فِي لِحَافِي فَأَكْرَهُ أَنْ أَسْنَحَهُ فَأَنْسَلُّ مِنْ تِلْقَاءِ رِجْلَيْهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Sizlar bizni it va eshakka tenglashtirdingizlar! Holbuki Rasululloh ﷺ karavotning oʻrtasida turib namoz oʻqir edilar, men esa yopinchigʻimda (yotgan) boʻlar edim. Men u zotning roʻparalaridan oʻtishni yoqtirmas va oyoqlari tomonidan sirgʻalib chiqib ketar edim».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Сизлар бизни ит ва эшакка тенглаштирдингизлар! Ҳолбуки Расулуллоҳ ﷺ каравотнинг ўртасида туриб намоз ўқир эдилар, мен эса ёпинчиғимда (ётган) бўлар эдим. Мен у зотнинг рўпараларидан ўтишни ёқтирмас ва оёқлари томонидан сирғалиб чиқиб кетар эдим».
حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ قَالَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ الطِّيبِ فِي رَأْسِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُحْرِمٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Goʻyo men Rasululloh ﷺning boshlaridagi atirning yaltirashiga qarab turgandayman, holbuki u zot ehromda edilar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Гўё мен Расулуллоҳ ﷺнинг бошларидаги атирнинг ялтирашига қараб тургандайман, ҳолбуки у зот эҳромда эдилар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ قَالَأَتَيْنَ نِسْوَةٌ مِنْ أَهْلِ حِمْصَ عَائِشَةَ فَقَالَتْ لَهُنَّ عَائِشَةُ لَعَلَّكُنَّ مِنْ النِّسَاءِ اللَّاتِي يَدْخُلْنَ الْحَمَّامَاتِ فَقُلْنَ لَهَا إِنَّا لَنَفْعَلُ فَقَالَتْ لَهُنَّ عَائِشَةُ أَمَا إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَيُّمَا امْرَأَةٍ وَضَعَتْ ثِيَابَهَا فِي غَيْرِ بَيْتِ زَوْجِهَا هَتَكَتْ مَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ
Ato ibn Abu Rabohdan rivoyat qilinadi: Hims ahlidan boʻlgan bir necha ayol Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga keldi. Oisha ularga: «Balki sizlar hammomlarga kiradigan ayollardandirsizlar?» — dedi. Ular unga: «Ha, biz shunday qilamiz», — deyishdi. Shunda Oisha ularga: «Ogoh boʻlinglar, men Rasululloh ﷺning: ‹Qaysi bir ayol erining uyidan boshqa joyda kiyimini yechsa, u oʻzi bilan Alloh oʻrtasidagi pardani yirtibdi›, deganlarini eshitganman», — dedi.Ато ибн Абу Рабоҳдан ривоят қилинади: Ҳимс аҳлидан бўлган бир неча аёл Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига келди. Оиша уларга: «Балки сизлар ҳаммомларга кирадиган аёллардандирсизлар?» — деди. Улар унга: «Ҳа, биз шундай қиламиз», — дейишди. Шунда Оиша уларга: «Огоҳ бўлинглар, мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Қайси бир аёл эрининг уйидан бошқа жойда кийимини ечса, у ўзи билан Аллоҳ ўртасидаги пардани йиртибди›, деганларини эшитганман», — деди.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ مُحَمَّدٌ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَقَدْ تُوُفِّيَ إِبْرَاهِيمُ ابْنُ رَسُولِ اللَّهِ وَهُوَ ابْنُ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ شَهْرًا فَلَمْ يُصَلِّ عَلَيْهِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning oʻgʻillari Ibrohim oʻn sakkiz oylik chogʻida vafot etdi va unga (janoza) namozi oʻqilmadi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг ўғиллари Иброҳим ўн саккиз ойлик чоғида вафот этди ва унга (жаноза) намози ўқилмади.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَي بْنُ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْلَمَّا أَرَادُوا غُسْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْتَلَفُوا فِيهِ فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا نَرَى كَيْفَ نَصْنَعُ أَنُجَرِّدُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَمَا نُجَرِّدُ مَوْتَانَا أَمْ نُغَسِّلُهُ وَعَلَيْهِ ثِيَابُهُ قَالَتْ فَلَمَّا اخْتَلَفُوا أَرْسَلَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ السِّنَةَ حَتَّى وَاللَّهِ مَا مِنْ الْقَوْمِ مِنْ رَجُلٍ إِلَّا ذَقْنُهُ فِي صَدْرِهِ نَائِمًا قَالَتْ ثُمَّ كَلَّمَهُمْ مِنْ نَاحِيَةِ الْبَيْتِ لَا يَدْرُونَ مَنْ هُوَ فَقَالَ اغْسِلُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ ثِيَابُهُ قَالَتْ فَثَارُوا إِلَيْهِ فَغَسَّلُوا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي قَمِيصِهِ يُفَاضُ عَلَيْهِ الْمَاءُ وَالسِّدْرُ وَيُدَلِّكُهُ الرِّجَالُ بِالْقَمِيصِ وَكَانَتْ تَقُولُ لَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ الْأَمْرِ مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا غَسَّلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا نِسَاؤُهُ
Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺni gʻusl qildirmoqchi boʻlganlarida, bu haqda ixtilof qilishdi va: «Allohga qasamki, qanday qilishimizni bilmayapmiz. Rasululloh ﷺni oʻz oʻliklarimizni yechintirganimizdek yechintiraylikmi yoki u zotni kiyimlari ustidan gʻusl qildiraylikmi?» — deyishdi. (Oisha) aytdi: Ular ixtilof qilganlarida, Alloh ularga mudroq yubordi. Allohga qasamki, qavmdan bironta kishi qolmadiki, uxlab, iyagi koʻksiga tushmagan boʻlsin. (Oisha) aytdi: Soʻng uyning bir tomonidan kimdir ularga gapirdi — kimligini bilmadilar — va: «Nabiy ﷺni kiyimlari ustidan gʻusl qildiringlar!» — dedi. (Oisha) aytdi: Shunda ular sapchib turib, Rasululloh ﷺni koʻylaklari ichida yuvdilar: u zotning ustlariga suv va sidr quyilar, erkaklar esa koʻylak ustidan siypar edi. (Oisha) shunday der edi: «Agar men ishning oldini keyin bilganimdek oldindan bilganimda edi, Rasululloh ﷺni faqat u zotning ayollari yuvgan boʻlardi».Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺни ғусл қилдирмоқчи бўлганларида, бу ҳақда ихтилоф қилишди ва: «Аллоҳга қасамки, қандай қилишимизни билмаяпмиз. Расулуллоҳ ﷺни ўз ўликларимизни ечинтирганимиздек ечинтирайликми ёки у зотни кийимлари устидан ғусл қилдирайликми?» — дейишди. (Оиша) айтди: Улар ихтилоф қилганларида, Аллоҳ уларга мудроқ юборди. Аллоҳга қасамки, қавмдан биронта киши қолмадики, ухлаб, ияги кўксига тушмаган бўлсин. (Оиша) айтди: Сўнг уйнинг бир томонидан кимдир уларга гапирди — кимлигини билмадилар — ва: «Набий ﷺни кийимлари устидан ғусл қилдиринглар!» — деди. (Оиша) айтди: Шунда улар сапчиб туриб, Расулуллоҳ ﷺни кўйлаклари ичида ювдилар: у зотнинг устларига сув ва сидр қуйилар, эркаклар эса кўйлак устидан сийпар эди. (Оиша) шундай дер эди: «Агар мен ишнинг олдини кейин билганимдек олдиндан билганимда эди, Расулуллоҳ ﷺни фақат у зотнинг аёллари ювган бўларди».
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ النَّاسُ يُصَلُّونَ فِي مَسْجِدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَمَضَانَ بِاللَّيْلِ أَوْزَاعًا يَكُونُ مَعَ الرَّجُلِ شَيْءٌ مِنْ الْقُرْآنِ فَيَكُونُ مَعَهُ النَّفَرُ الْخَمْسَةُ أَوْ السِّتَّةُ أَوْ أَقَلُّ مِنْ ذَلِكَ أَوْ أَكْثَرُ فَيُصَلُّونَ بِصَلَاتِهِ قَالَتْ فَأَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً مِنْ ذَلِكَ أَنْ أَنْصِبَ لَهُ حَصِيرًا عَلَى بَابِ حُجْرَتِي فَفَعَلْتُ فَخَرَجَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ أَنْ صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ قَالَتْ فَاجْتَمَعَ إِلَيْهِ مَنْ فِي الْمَسْجِدِ فَصَلَّى بِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلًا طَوِيلًا ثُمَّ انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ وَتَرَكَ الْحَصِيرَ عَلَى حَالِهِ فَلَمَّا أَصْبَحَ النَّاسُ تَحَدَّثُوا بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَنْ كَانَ مَعَهُ فِي الْمَسْجِدِ تِلْكَ اللَّيْلَةَ قَالَتْ وَأَمْسَى الْمَسْجِدُ رَاجًّا بِالنَّاسِ فَصَلَّى بِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ دَخَلَ بَيْتَهُ وَثَبَتَ النَّاسُ قَالَتْ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُ النَّاسِ يَا عَائِشَةُ قَالَتْ فَقُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَمِعَ النَّاسُ بِصَلَاتِكَ الْبَارِحَةَ بِمَنْ
Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Odamlar ramazon kechalarida Rasululloh ﷺning masjidlarida tarqoq-tarqoq boʻlib namoz oʻqir edilar: bir kishining yodida Qurʼondan bir narsa boʻlsa, uning yoniga besh yoki olti kishi, yo undan oz, yo koʻproq kishi toʻplanib, uning namoziga (ergashib) oʻqir edi. (Oisha) aytdi: Oʻsha kechalarning birida Rasululloh ﷺ menga hujramning eshigi oldiga boʻyra qoʻyishni buyurdilar, men shunday qildim. Rasululloh ﷺ xufton namozini oʻqiganlaridan soʻng unga chiqdilar. (Oisha) aytdi: Masjiddagilar u zotning huzurlariga toʻplandi va Rasululloh ﷺ ular bilan tunning uzoq (qismi)da namoz oʻqidilar. Soʻng Rasululloh ﷺ qaytib (uyga) kirdilar va boʻyrani oʻz holicha qoldirdilar. Odamlar tongga chiqqach, oʻsha kecha masjidda u zot bilan birga boʻlganlarning Rasululloh ﷺ bilan oʻqigan namozi haqida gaplashdilar. (Oisha) aytdi: Kechqurun masjid odamlar bilan toʻlib, guvillab ketdi. Rasululloh ﷺ ular bilan xufton namozini oʻqidilar, soʻng uylariga kirdilar, odamlar esa (joylarida) qolaverdi. (Oisha) aytdi: Rasululloh ﷺ menga: «Ey Oisha, odamlarga nima boʻldi?» — dedilar. (Oisha) aytdi: Men u zotga: «Yo Rasululloh, odamlar kecha masjidda siz bilan birga boʻlganlar bilan oʻqigan namozingizni eshitishdi», — dedim.Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Одамлар рамазон кечаларида Расулуллоҳ ﷺнинг масжидларида тарқоқ-тарқоқ бўлиб намоз ўқир эдилар: бир кишининг ёдида Қуръондан бир нарса бўлса, унинг ёнига беш ёки олти киши, ё ундан оз, ё кўпроқ киши тўпланиб, унинг намозига (эргашиб) ўқир эди. (Оиша) айтди: Ўша кечаларнинг бирида Расулуллоҳ ﷺ менга ҳужрамнинг эшиги олдига бўйра қўйишни буюрдилар, мен шундай қилдим. Расулуллоҳ ﷺ хуфтон намозини ўқиганларидан сўнг унга чиқдилар. (Оиша) айтди: Масжиддагилар у зотнинг ҳузурларига тўпланди ва Расулуллоҳ ﷺ улар билан туннинг узоқ (қисми)да намоз ўқидилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ қайтиб (уйга) кирдилар ва бўйрани ўз ҳолича қолдирдилар. Одамлар тонгга чиққач, ўша кеча масжидда у зот билан бирга бўлганларнинг Расулуллоҳ ﷺ билан ўқиган намози ҳақида гаплашдилар. (Оиша) айтди: Кечқурун масжид одамлар билан тўлиб, гувиллаб кетди. Расулуллоҳ ﷺ улар билан хуфтон намозини ўқидилар, сўнг уйларига кирдилар, одамлар эса (жойларида) қолаверди. (Оиша) айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Эй Оиша, одамларга нима бўлди?» — дедилар. (Оиша) айтди: Мен у зотга: «Ё Расулуллоҳ, одамлар кеча масжидда сиз билан бирга бўлганлар билан ўқиган намозингизни эшитишди», — дедим.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْدَخَلَتْ عَلَيَّ خُوَيْلَةُ بِنْتُ حَكِيمِ بْنِ أُمَيَّةَ بْنِ حَارِثَةَ بْنِ الْأَوْقَصِ السُّلَمِيَّةُ وَكَانَتْ عِنْدَ عُثْمَانَ بْنِ مَظْعُونٍ قَالَتْ فَرَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَذَاذَةَ هَيْئَتِهَا فَقَالَ لِي يَا عَائِشَةُ مَا أَبَذَّ هَيْئَةَ خُوَيْلَةَ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ امْرَأَةٌ لَا زَوْجَ لَهَا يَصُومُ النَّهَارَ وَيَقُومُ اللَّيْلَ فَهِيَ كَمَنْ لَا زَوْجَ لَهَا فَتَرَكَتْ نَفْسَهَا وَأَضَاعَتْهَا قَالَتْ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى عُثْمَانَ بْنِ مَظْعُونٍ فَجَاءَهُ فَقَالَ يَا عُثْمَانُ أَرَغْبَةً عَنْ سُنَّتِي قَالَ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَكِنْ سُنَّتَكَ أَطْلُبُ قَالَ فَإِنِّي أَنَامُ وَأُصَلِّي وَأَصُومُ وَأُفْطِرُ وَأَنْكِحُ النِّسَاءَ فَاتَّقِ اللَّهَ يَا عُثْمَانُ فَإِنَّ لِأَهْلِكَ عَلَيْكَ حَقًّا وَإِنَّ لِضَيْفِكَ عَلَيْكَ حَقًّا وَإِنَّ لِنَفْسِكَ عَلَيْكَ حَقًّا فَصُمْ وَأَفْطِرْ وَصَلِّ وَنَمْ
Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Huzurimga Usmon ibn Mazʼunning nikohida boʻlgan Xuvayla binti Hakim ibn Umayya ibn Horisa ibn Avqas as-Sulamiyya kirdi. (Oisha) aytdi: Rasululloh ﷺ uning kiyinishi eʼtiborsiz holda ekanini koʻrib, menga: «Ey Oisha, Xuvaylaning holi naqadar eʼtiborsiz!» — dedilar. (Oisha) aytdi: Men: «Yo Rasululloh, u eri yoʻq ayolga oʻxshaydi. (Eri) kunduzi roʻza tutadi, kechasi namoz oʻqiydi, shu sababli u oʻzini tashlab, zoye qilib qoʻydi», — dedim. (Oisha) aytdi: Shunda Rasululloh ﷺ Usmon ibn Mazʼun (roziyallohu anhu)ga (kishi) yuborib chaqirtirdilar. U kelganida, (u zot): «Ey Usmon, mening sunnatimdan yuz oʻgirdingmi?» — dedilar. U: «Yoʻq, Allohga qasamki, ey Rasululloh, balki men sizning sunnatingizni talab qilaman», — dedi. (U zot): «Men uxlayman ham, namoz oʻqiyman ham, roʻza tutaman ham, iftor qilaman ham, ayollarga uylanaman ham. Bas, Allohdan qoʻrqgin, ey Usmon. Zero, ahling (xotining)ning sening zimmangda haqqi bor, mehmoningning sening zimmangda haqqi bor, oʻzingning ham sening zimmangda haqqi bor. Bas, roʻza tutgin va iftor ham qilgin, namoz oʻqigin va uxlagin ham», — dedilar.Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ҳузуримга Усмон ибн Мазъуннинг никоҳида бўлган Хувайла бинти Ҳаким ибн Умайя ибн Ҳориса ибн Авқас ас-Суламийя кирди. (Оиша) айтди: Расулуллоҳ ﷺ унинг кийиниши эътиборсиз ҳолда эканини кўриб, менга: «Эй Оиша, Хувайланинг ҳоли нақадар эътиборсиз!» — дедилар. (Оиша) айтди: Мен: «Ё Расулуллоҳ, у эри йўқ аёлга ўхшайди. (Эри) кундузи рўза тутади, кечаси намоз ўқийди, шу сабабли у ўзини ташлаб, зое қилиб қўйди», — дедим. (Оиша) айтди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ Усмон ибн Мазъун (розияллоҳу анҳу)га (киши) юбориб чақиртирдилар. У келганида, (у зот): «Эй Усмон, менинг суннатимдан юз ўгирдингми?» — дедилар. У: «Йўқ, Аллоҳга қасамки, эй Расулуллоҳ, балки мен сизнинг суннатингизни талаб қиламан», — деди. (У зот): «Мен ухлайман ҳам, намоз ўқийман ҳам, рўза тутаман ҳам, ифтор қиламан ҳам, аёлларга уйланаман ҳам. Бас, Аллоҳдан қўрқгин, эй Усмон. Зеро, аҳлинг (хотининг)нинг сенинг зиммангда ҳаққи бор, меҳмонингнинг сенинг зиммангда ҳаққи бор, ўзингнинг ҳам сенинг зиммангда ҳаққи бор. Бас, рўза тутгин ва ифтор ҳам қилгин, намоз ўқигин ва ухлагин ҳам», — дедилар.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْمَرَّتْ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْحَوْلَاءُ بِنْتُ تُوَيْتٍ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا تُصَلِّي بِاللَّيْلِ صَلَاةً كَثِيرَةً فَإِذَا غَلَبَهَا النَّوْمُ ارْتَبَطَتْ بِحَبْلٍ فَتَعَلَّقَتْ بِهِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلْتُصَلِّ مَا قَوِيَتْ عَلَى الصَّلَاةِ فَإِذَا نَعَسَتْ فَلْتَنَمْ
Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Havlo binti Tuvayt Rasululloh ﷺning yonlaridan oʻtdi. U zotga: «Yo Rasululloh, bu (ayol) kechasi koʻp namoz oʻqiydi, uyqu gʻolib kelganda esa arqon bilan bogʻlanib, unga osilib turadi», — deyildi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Namozga kuchi yetguncha oʻqisin, mudrab qolganda esa uxlasin», — dedilar.Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ҳавло бинти Тувайт Расулуллоҳ ﷺнинг ёнларидан ўтди. У зотга: «Ё Расулуллоҳ, бу (аёл) кечаси кўп намоз ўқийди, уйқу ғолиб келганда эса арқон билан боғланиб, унга осилиб туради», — дейилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Намозга кучи етгунча ўқисин, мудраб қолганда эса ухласин», — дедилар.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِشَهْرٍ أَكْثَرَ صِيَامًا مِنْهُ لِشَعْبَانَ وَكَانَ يَصُومُهُ أَوْ عَامَّتَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning Shaʼbondagidan koʻra koʻproq roʻza tutgan biror oylari boʻlmagan. U zot uni butunlay yoki koʻp qismini roʻza tutar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг Шаъбондагидан кўра кўпроқ рўза тутган бирор ойлари бўлмаган. У зот уни бутунлай ёки кўп қисмини рўза тутар эдилар.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو الرِّجَالِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّهِ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ أَنْ يُمْنَعَ نَقْعُ الْبِئْرِ
Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning quduqning (ortiqcha) suvini man qilishdan qaytarganlarini eshitdim.Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг қудуқнинг (ортиқча) сувини ман қилишдан қайтарганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْابْتَاعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ رَجُلٍ مِنْ الْأَعْرَابِ جَزُورًا أَوْ جَزَائِرَ بِوَسْقٍ مِنْ تَمْرِ الذَّخِرَةِ وَتَمْرُ الذَّخِرَةِ الْعَجْوَةُ فَرَجَعَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى بَيْتِهِ وَالْتَمَسَ لَهُ التَّمْرَ فَلَمْ يَجِدْهُ فَخَرَجَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ يَا عَبْدَ اللَّهِ إِنَّا قَدْ ابْتَعْنَا مِنْكَ جَزُورًا أَوْ جَزَائِرَ بِوَسْقٍ مِنْ تَمْرِ الذَّخْرَةِ فَالْتَمَسْنَاهُ فَلَمْ نَجِدْهُ قَالَ فَقَالَ الْأَعْرَابِيُّ وَا غَدْرَاهُ قَالَتْ فَنَهَمَهُ النَّاسُ وَقَالُوا قَاتَلَكَ اللَّهُ أَيَغْدِرُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعُوهُ فَإِنَّ لِصَاحِبِ الْحَقِّ مَقَالًا ثُمَّ عَادَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّه إِنَّا ابْتَعْنَا مِنْكَ جَزَائِرَكَ وَنَحْنُ نَظُنُّ أَنَّ عِنْدَنَا مَا سَمَّيْنَا لَكَ فَالْتَمَسْنَاهُ فَلَمْ نَجِدْهُ فَقَالَ الْأَعْرَابِيُّ وَا غَدْرَاهُ فَنَهَمَهُ النَّاسُ وَقَالُوا قَاتَلَكَ اللَّهُ أَيَغْدِرُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعُوهُ فَإِنَّ لِصَاحِبِ الْحَقِّ مَقَالًا فَرَدَّدَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا فَلَمَّا رَآهُ لَا يَفْقَهُ عَنْهُ قَالَ لِرَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِهِ اذْهَبْ إِلَى خُوَيْلَةَ بِنْتِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ aʼrobiylardan bir kishidan bir tuyani — yoki bir necha tuyani — bir vasq zaxira xurmosiga sotib oldilar. Zaxira xurmosi — ajvadir. Rasululloh ﷺ u bilan uylariga qaytdilar va uning uchun xurmoni qidirdilar, ammo topa olmadilar. Shunda Rasululloh ﷺ uning oldiga chiqib: «Ey Allohning bandasi, biz sendan bir vasq zaxira xurmosiga bir tuyani — yoki bir necha tuyani — sotib olgan edik. Uni qidirdik, ammo topa olmadik», — dedilar. Aʼrobiy: «Voy, xiyonat-ku!» — dedi. (Oisha) aytdi: Odamlar unga dagʻdagʻa qilib: «Alloh seni halok qilsin! Rasululloh ﷺ xiyonat qiladilarmi?!» — deyishdi. (Oisha) aytdi: Shunda Rasululloh ﷺ: «Uni qoʻyinglar, haq egasining aytadigan gapi bor», — dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ yana unga qaytib: «Ey Allohning bandasi, biz sendan tuyalaringni sotib olganimizda, senga aytgan narsamiz oldimizda bor deb oʻylagan edik. Uni qidirdik, ammo topa olmadik», — dedilar. Aʼrobiy yana: «Voy, xiyonat-ku!» — dedi. Odamlar unga dagʻdagʻa qilib: «Alloh seni halok qilsin! Rasululloh ﷺ xiyonat qiladilarmi?!» — deyishdi. Rasululloh ﷺ: «Uni qoʻyinglar, haq egasining aytadigan gapi bor», — dedilar. Rasululloh ﷺ buni ikki yoki uch marta takrorladilar. Uning tushunmayotganini koʻrganlarida, sahobalaridan bir kishiga: «Xuvayla binti ... ning oldiga bor», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аъробийлардан бир кишидан бир туяни — ёки бир неча туяни — бир васқ захира хурмосига сотиб олдилар. Захира хурмоси — ажвадир. Расулуллоҳ ﷺ у билан уйларига қайтдилар ва унинг учун хурмони қидирдилар, аммо топа олмадилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унинг олдига чиқиб: «Эй Аллоҳнинг бандаси, биз сендан бир васқ захира хурмосига бир туяни — ёки бир неча туяни — сотиб олган эдик. Уни қидирдик, аммо топа олмадик», — дедилар. Аъробий: «Вой, хиёнат-ку!» — деди. (Оиша) айтди: Одамлар унга дағдаға қилиб: «Аллоҳ сени ҳалок қилсин! Расулуллоҳ ﷺ хиёнат қиладиларми?!» — дейишди. (Оиша) айтди: Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уни қўйинглар, ҳақ эгасининг айтадиган гапи бор», — дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ яна унга қайтиб: «Эй Аллоҳнинг бандаси, биз сендан туяларингни сотиб олганимизда, сенга айтган нарсамиз олдимизда бор деб ўйлаган эдик. Уни қидирдик, аммо топа олмадик», — дедилар. Аъробий яна: «Вой, хиёнат-ку!» — деди. Одамлар унга дағдаға қилиб: «Аллоҳ сени ҳалок қилсин! Расулуллоҳ ﷺ хиёнат қиладиларми?!» — дейишди. Расулуллоҳ ﷺ: «Уни қўйинглар, ҳақ эгасининг айтадиган гапи бор», — дедилар. Расулуллоҳ ﷺ буни икки ёки уч марта такрорладилар. Унинг тушунмаётганини кўрганларида, саҳобаларидан бир кишига: «Хувайла бинти ... нинг олдига бор», — дедилар.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَسَعْدٌ قَالَا حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيُّ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَتْ فِي حِجْرِي جَارِيَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَزَوَّجْتُهَا قَالَتْ فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ عُرْسِهَا فَلَمْ يَسْمَعْ لَعِبًا فَقَالَ يَا عَائِشَةُ إِنَّ هَذَا الْحَيَّ مِنْ الْأَنْصَارِ يُحِبُّونَ كَذَا وَكَذَا
Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Qaramogʻimda ansorlardan bir qiz bor edi, men uni turmushga berdim. (Oisha) aytdi: Uning toʻyi kuni Rasululloh ﷺ huzurimga kirdilar va (hech qanday) oʻyin-kulgi eshitmadilar. Shunda: «Ey Oisha, ansorlarning bu qabilasi ana shunday-ana shunday (narsa)ni yaxshi koʻradilar», — dedilar.Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Қарамоғимда ансорлардан бир қиз бор эди, мен уни турмушга бердим. (Оиша) айтди: Унинг тўйи куни Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримга кирдилар ва (ҳеч қандай) ўйин-кулги эшитмадилар. Шунда: «Эй Оиша, ансорларнинг бу қабиласи ана шундай-ана шундай (нарса)ни яхши кўрадилар», — дедилар.