حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْعَلاَءِ بْنِ زَبْرٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى صَلاَةً فَقَرَأَ فِيهَا فَلُبِسَ عَلَيْهِ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ لأُبَىٍّ " أَصَلَّيْتَ مَعَنَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَمَا مَنَعَكَ " .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir namoz oʻqidilar va unda qiroat qildilar, ammo (qiroatlari) chalkashib qoldi. Namozdan boʻshaganlaridan keyin Ubayy (ibn Kaʼb)ga: «Biz bilan birga namoz oʻqidingmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Unda seni nima toʻsdi (xatomni tuzatishdan)?» dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир намоз ўқидилар ва унда қироат қилдилар, аммо (қироатлари) чалкашиб қолди. Намоздан бўшаганларидан кейин Убайй (ибн Каъб)га: «Биз билан бирга намоз ўқидингми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Унда сени нима тўсди (хатомни тузатишдан)?» дедилар.
حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عِيسَى الْخُرَاسَانِيُّ الدَّامَغَانِيُّ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا نَافِعٌ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يَقُولُ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى قُبَاءَ يُصَلِّي فِيهِ - قَالَ - فَجَاءَتْهُ الأَنْصَارُ فَسَلَّمُوا عَلَيْهِ وَهُوَ يُصَلِّي . قَالَ فَقُلْتُ لِبِلاَلٍ كَيْفَ رَأَيْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَرُدُّ عَلَيْهِمْ حِينَ كَانُوا يُسَلِّمُونَ عَلَيْهِ وَهُوَ يُصَلِّي قَالَ يَقُولُ هَكَذَا وَبَسَطَ كَفَّهُ . وَبَسَطَ جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ كَفَّهُ وَجَعَلَ بَطْنَهُ أَسْفَلَ وَجَعَلَ ظَهْرَهُ إِلَى فَوْقٍ .
Nofeʼ aytadilar: Men Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning shunday deganlarini eshitdim: Rasululloh ﷺ Quboga namoz oʻqigani chiqdilar. Shunda ansorlar u zotning huzurlariga keldilar va u zot namoz oʻqiyotgan paytlarida salom berdilar. (Abdulloh) dedi: Men Bilolga: ‹Ular u zotga namoz oʻqiyotgan paytlarida salom berganlarida, Rasululloh ﷺ ularga qanday alik qaytarganlarini koʻrding?› dedim. U: ‹U zot mana bunday qilar edilar›, dedi va kaftini yozdi. Jaʼfar ibn Avn ham kaftini yozib, ichini past, ust tomonini yuqoriga qilib koʻrsatdi.Нофеъ айтадилар: Мен Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг шундай деганларини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ Қубога намоз ўқигани чиқдилар. Шунда ансорлар у зотнинг ҳузурларига келдилар ва у зот намоз ўқиётган пайтларида салом бердилар. (Абдуллоҳ) деди: Мен Билолга: ‹Улар у зотга намоз ўқиётган пайтларида салом берганларида, Расулуллоҳ ﷺ уларга қандай алик қайтарганларини кўрдинг?› дедим. У: ‹У зот мана бундай қилар эдилар›, деди ва кафтини ёзди. Жаъфар ибн Авн ҳам кафтини ёзиб, ичини паст, уст томонини юқорига қилиб кўрсатди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ سُنَّةُ الصَّلاَةِ أَنْ تَنْصِبَ، رِجْلَكَ الْيُمْنَى وَتَثْنِيَ رِجْلَكَ الْيُسْرَى .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytadilar: Namozning sunnati shuki, oʻng oyogʻingni tikka qoʻyasan va chap oyogʻingni (yer ustiga) yozasan.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтадилар: Намознинг суннати шуки, ўнг оёғингни тикка қўясан ва чап оёғингни (ер устига) ёзасан.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، سَمِعْتُ مُجَاهِدًا، يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي التَّشَهُّدِ " التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ الصَّلَوَاتُ الطَّيِّبَاتُ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ " . قَالَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ زِدْتُ فِيهَا وَبَرَكَاتُهُ . " السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ " . قَالَ ابْنُ عُمَرَ زِدْتُ فِيهَا وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ . " وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ " .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ tashahhud haqida shunday dedilar: «At-tahiyyaatu lillaahis-salavaatut-toyyibaat, as-salaamu alayka ayyuhan-nabiyyu va rohmatullohi va barokaatuh (Til bilan aytiladigan barcha taʼzimlar, namozlar, pok narsalar Allohga xosdir. Ey Nabiy, sizga Allohning salomi, rahmati va barakotlari boʻlsin)». (Roviy) dedi: Ibn Umar dedi: «Men unga ‹va barokaatuh›ni ziyoda qildim». «As-salaamu alaynaa va alaa ibaadillaahis-soolihiyn, ashhadu allaa ilaaha illalloh (Bizga va Allohning solih bandalariga salom boʻlsin, Allohdan oʻzga iloh yoʻqligiga guvohlik beraman)». Ibn Umar dedi: «Men unga ‹vahdahu laa shariyka lah (U yolgʻiz, Uning sherigi yoʻq)›ni ziyoda qildim». «Va ashhadu anna Muhammadan abduhu va rasuluh (Va Muhammad Uning bandasi va elchisi ekanligiga guvohlik beraman)».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ташаҳҳуд ҳақида шундай дедилар: «Ат-таҳийяату лиллааҳис-салаваатут-тоййибаат, ас-салааму алайка айюҳан-набийю ва роҳматуллоҳи ва барокаатуҳ (Тил билан айтиладиган барча таъзимлар, намозлар, пок нарсалар Аллоҳга хосдир. Эй Набий, сизга Аллоҳнинг саломи, раҳмати ва баракотлари бўлсин)». (Ровий) деди: Ибн Умар деди: «Мен унга ‹ва барокаатуҳ›ни зиёда қилдим». «Ас-салааму алайнаа ва алаа ибаадиллааҳис-соолиҳийн, ашҳаду аллаа илааҳа иллаллоҳ (Бизга ва Аллоҳнинг солиҳ бандаларига салом бўлсин, Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқлигига гувоҳлик бераман)». Ибн Умар деди: «Мен унга ‹ваҳдаҳу лаа шарийка лаҳ (У ёлғиз, Унинг шериги йўқ)›ни зиёда қилдим». «Ва ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳ (Ва Муҳаммад Унинг бандаси ва элчиси эканлигига гувоҳлик бераман)».
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُعَاوِيِّ، قَالَ رَآنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَأَنَا أَعْبَثُ بِالْحَصَى فِي الصَّلاَةِ فَلَمَّا انْصَرَفَ نَهَانِي وَقَالَ اصْنَعْ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ . فَقُلْتُ وَكَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ قَالَ كَانَ إِذَا جَلَسَ فِي الصَّلاَةِ وَضَعَ كَفَّهُ الْيُمْنَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَقَبَضَ أَصَابِعَهُ كُلَّهَا وَأَشَارَ بِأُصْبُعِهِ الَّتِي تَلِي الإِبْهَامَ وَوَضَعَ كَفَّهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U meni namozda mayda toshlar bilan oʻynayotganimni koʻrdi. Namozni tugatgach, meni qaytardi va: «Rasululloh ﷺ qiladigan kabi qil» dedi. Men: «Rasululloh ﷺ qanday qilar edilar?» dedim. U aytdi: U zot namozda oʻtirganlarida, oʻng kaftlarini oʻng sonlari ustiga qoʻyar, barcha barmoqlarini bukib, bosh barmoqqa yondosh barmogʻi bilan ishora qilar va chap kaftlarini chap sonlari ustiga qoʻyar edilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У мени намозда майда тошлар билан ўйнаётганимни кўрди. Намозни тугатгач, мени қайтарди ва: «Расулуллоҳ ﷺ қиладиган каби қил» деди. Мен: «Расулуллоҳ ﷺ қандай қилар эдилар?» дедим. У айтди: У зот намозда ўтирганларида, ўнг кафтларини ўнг сонлари устига қўяр, барча бармоқларини букиб, бош бармоққа ёндош бармоғи билан ишора қилар ва чап кафтларини чап сонлари устига қўяр эдилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَأَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شَبُّويَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ الْغَزَّالُ، قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ - أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ - أَنْ يَجْلِسَ الرَّجُلُ فِي الصَّلاَةِ وَهُوَ مُعْتَمِدٌ عَلَى يَدِهِ . وَقَالَ ابْنُ شَبُّويَةَ نَهَى أَنْ يَعْتَمِدَ الرَّجُلُ عَلَى يَدِهِ فِي الصَّلاَةِ . وَقَالَ ابْنُ رَافِعٍ نَهَى أَنْ يُصَلِّيَ الرَّجُلُ وَهُوَ مُعْتَمِدٌ عَلَى يَدِهِ . وَذَكَرَهُ فِي بَابِ الرَّفْعِ مِنَ السُّجُودِ . وَقَالَ ابْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ نَهَى أَنْ يَعْتَمِدَ الرَّجُلُ عَلَى يَدَيْهِ إِذَا نَهَضَ فِي الصَّلاَةِ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ man qildilar. Ahmad ibn Hanbal: «Kishi namozda qoʻliga suyanib oʻtirishidan (man qildilar)», dedi. Ibn Shabbuya: «Kishi namozda qoʻliga suyanishidan man qildilar», dedi. Ibn Rofeʼ: «Kishi qoʻliga suyangan holda namoz oʻqishidan man qildilar», dedi va buni «Sajdadan bosh koʻtarish» bobida zikr qildi. Ibn Abdulmalik esa: «Kishi namozda (oʻrnidan) turayotganda ikki qoʻliga suyanishidan man qildilar», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ман қилдилар. Аҳмад ибн Ҳанбал: «Киши намозда қўлига суяниб ўтиришидан (ман қилдилар)», деди. Ибн Шаббуя: «Киши намозда қўлига суянишидан ман қилдилар», деди. Ибн Рофеъ: «Киши қўлига суянган ҳолда намоз ўқишидан ман қилдилар», деди ва буни «Саждадан бош кўтариш» бобида зикр қилди. Ибн Абдулмалик эса: «Киши намозда (ўрнидан) тураётганда икки қўлига суянишидан ман қилдилар», деди.
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ هِلاَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، سَأَلْتُ نَافِعًا عَنِ الرَّجُلِ، يُصَلِّي وَهُوَ مُشَبِّكٌ يَدَيْهِ قَالَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ تِلْكَ صَلاَةُ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Nofeʼdan barmoqlarini bir-biriga kiritib (chalishtirib) namoz oʻqiyotgan kishi haqida soʻradim. U: «Ibn Umar (roziyallohu anhumo): ‹Bu gʻazabga uchraganlarning namozidir›, degan edilar», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Нофеъдан бармоқларини бир-бирига киритиб (чалиштириб) намоз ўқиётган киши ҳақида сўрадим. У: «Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо): ‹Бу ғазабга учраганларнинг намозидир›, деган эдилар», деди.
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَبِي الزَّرْقَاءِ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، - وَهَذَا لَفْظُهُ - جَمِيعًا عَنْ هِشَامِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ رَأَى رَجُلاً يَتَّكِئُ عَلَى يَدِهِ الْيُسْرَى وَهُوَ قَاعِدٌ فِي الصَّلاَةِ - وَقَالَ هَارُونُ بْنُ زَيْدٍ سَاقِطًا عَلَى شِقِّهِ الأَيْسَرِ ثُمَّ اتَّفَقَا - فَقَالَ لَهُ لاَ تَجْلِسْ هَكَذَا فَإِنَّ هَكَذَا يَجْلِسُ الَّذِينَ يُعَذَّبُونَ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U zot namozda oʻtirgan holida chap qoʻliga suyanib turgan bir kishini koʻrdilar — Horun ibn Zayd: «chap yoniga oqib (yiqilib) turgan holda», dedi, soʻng (ikki rivoyat) bir-biriga muvofiq keldi — va unga: «Bunday oʻtirma! Chunki azoblanadiganlar mana shunday oʻtirishadi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У зот намозда ўтирган ҳолида чап қўлига суяниб турган бир кишини кўрдилар — Ҳорун ибн Зайд: «чап ёнига оқиб (йиқилиб) турган ҳолда», деди, сўнг (икки ривоят) бир-бирига мувофиқ келди — ва унга: «Бундай ўтирма! Чунки азобланадиганлар мана шундай ўтиришади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ ثَابِتٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ . فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَىِ السَّهْوِ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga namoz oʻqib berdilar va ikki rakatda salom berdilar. Soʻng (roviy) Ibn Sirinning Abu Hurayradan (qilgan) hadisiga oʻxshash (qissani) zikr qildi. (Bu rivoyatda) u: «Soʻng sahvning ikki sajdasini qildilar», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга намоз ўқиб бердилар ва икки ракатда салом бердилар. Сўнг (ровий) Ибн Сириннинг Абу Ҳурайрадан (қилган) ҳадисига ўхшаш (қиссани) зикр қилди. (Бу ривоятда) у: «Сўнг саҳвнинг икки саждасини қилдилар», деди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اجْعَلُوا فِي بُيُوتِكُمْ مِنْ صَلاَتِكُمْ وَلاَ تَتَّخِذُوهَا قُبُورًا " .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Namozlaringizning baʼzisini uylaringizda oʻqing va ularni qabristonga aylantirib qoʻymang», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Намозларингизнинг баъзисини уйларингизда ўқинг ва уларни қабристонга айлантириб қўйманг», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، نَزَلَ بِضَجْنَانَ فِي لَيْلَةٍ بَارِدَةٍ فَأَمَرَ الْمُنَادِيَ فَنَادَى أَنِ الصَّلاَةُ فِي الرِّحَالِ . قَالَ أَيُّوبُ وَحَدَّثَنَا نَافِعٌ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا كَانَتْ لَيْلَةٌ بَارِدَةٌ أَوْ مَطِيرَةٌ أَمَرَ الْمُنَادِيَ فَنَادَى الصَّلاَةُ فِي الرِّحَالِ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: u sovuq bir kechada Zajnonga tushdi va munodiyga buyurdi, u: «Namozni (har kim) oʻz turar joyida (oʻqisin)», deb chaqirdi. Ayyub dedi: Bizga Nofiʼ Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan hadis aytdiki, Rasululloh ﷺ sovuq yoki yomgʻirli kecha boʻlganida munodiyga buyurar, u esa: «Namozni (har kim) oʻz turar joyida (oʻqisin)», deb chaqirar edi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: у совуқ бир кечада Зажнонга тушди ва мунодийга буюрди, у: «Намозни (ҳар ким) ўз турар жойида (ўқисин)», деб чақирди. Айюб деди: Бизга Нофиъ Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ҳадис айтдики, Расулуллоҳ ﷺ совуқ ёки ёмғирли кеча бўлганида мунодийга буюрар, у эса: «Намозни (ҳар ким) ўз турар жойида (ўқисин)», деб чақирар эди.
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ نَادَى ابْنُ عُمَرَ بِالصَّلاَةِ بِضَجْنَانَ ثُمَّ نَادَى أَنْ صَلُّوا فِي رِحَالِكُمْ قَالَ فِيهِ ثُمَّ حَدَّثَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَأْمُرُ الْمُنَادِيَ فَيُنَادِي بِالصَّلاَةِ ثُمَّ يُنَادِي " أَنْ صَلُّوا فِي رِحَالِكُمْ " . فِي اللَّيْلَةِ الْبَارِدَةِ وَفِي اللَّيْلَةِ الْمَطِيرَةِ فِي السَّفَرِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَيُّوبَ وَعُبَيْدِ اللَّهِ قَالَ فِيهِ فِي السَّفَرِ فِي اللَّيْلَةِ الْقَرَّةِ أَوِ الْمَطِيرَةِ .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: u Zajnonda namozga (azon aytib) chaqirdi, soʻng: «Oʻz turar joylaringizda namoz oʻqinglar», deb chaqirdi. (Nofiʼ) bunda dedi: Soʻng u Rasululloh ﷺdan hadis aytdiki, u zot munodiyga buyurar, u esa namozga (azon aytib) chaqirar, soʻng safarda sovuq kechada va yomgʻirli kechada: «Oʻz turar joylaringizda namoz oʻqinglar», deb chaqirar edi. Abu Dovud dedi: Buni Hammod ibn Salama Ayyub va Ubaydullohdan rivoyat qildi, u bunda: «Safarda sovuq yoki yomgʻirli kechada» dedi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: у Зажнонда намозга (азон айтиб) чақирди, сўнг: «Ўз турар жойларингизда намоз ўқинглар», деб чақирди. (Нофиъ) бунда деди: Сўнг у Расулуллоҳ ﷺдан ҳадис айтдики, у зот мунодийга буюрар, у эса намозга (азон айтиб) чақирар, сўнг сафарда совуқ кечада ва ёмғирли кечада: «Ўз турар жойларингизда намоз ўқинглар», деб чақирар эди. Абу Довуд деди: Буни Ҳаммод ибн Салама Айюб ва Убайдуллоҳдан ривоят қилди, у бунда: «Сафарда совуқ ёки ёмғирли кечада» деди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ نَادَى بِالصَّلاَةِ بِضَجْنَانَ فِي لَيْلَةٍ ذَاتِ بَرْدٍ وَرِيحٍ فَقَالَ فِي آخِرِ نِدَائِهِ أَلاَ صَلُّوا فِي رِحَالِكُمْ أَلاَ صَلُّوا فِي الرِّحَالِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَأْمُرُ الْمُؤَذِّنَ إِذَا كَانَتْ لَيْلَةٌ بَارِدَةٌ أَوْ ذَاتُ مَطَرٍ فِي سَفَرٍ يَقُولُ أَلاَ صَلُّوا فِي رِحَالِكُمْ .
Nofeʼ aytadi: Ibn Umar (roziyallohu anhumo) Zajnon (degan joy)da sovuq va shamolli bir kechada namozga aytdilar (azon aytdilar) va azonlarining oxirida: «Ogʻoh boʻlinglar, makonlaringizda namoz oʻqinglar! Ogʻoh boʻlinglar, makonlaringizda namoz oʻqinglar!» dedilar. Soʻng aytdilar: «Rasululloh ﷺ safarda sovuq yoki yomgʻirli kecha boʻlsa, muazzinga: ‹Ogʻoh boʻlinglar, makonlaringizda namoz oʻqinglar!› deb aytishni buyurar edilar».Нофеъ айтади: Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) Зажнон (деган жой)да совуқ ва шамолли бир кечада намозга айтдилар (азон айтдилар) ва азонларининг охирида: «Оғоҳ бўлинглар, маконларингизда намоз ўқинглар! Оғоҳ бўлинглар, маконларингизда намоз ўқинглар!» дедилар. Сўнг айтдилар: «Расулуллоҳ ﷺ сафарда совуқ ёки ёмғирли кеча бўлса, муаззинга: ‹Оғоҳ бўлинглар, маконларингизда намоз ўқинглар!› деб айтишни буюрар эдилар».
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ نَادَى مُنَادِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِذَلِكَ فِي الْمَدِينَةِ فِي اللَّيْلَةِ الْمَطِيرَةِ وَالْغَدَاةِ الْقَرَّةِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَى هَذَا الْخَبَرَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الأَنْصَارِيُّ عَنِ الْقَاسِمِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِيهِ فِي السَّفَرِ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasulullohning ﷺ jarchisi Madinada yomgʻirli kechada va sovuq tongda buni (uylarda namoz oʻqishni) eʼlon qildi». Abu Dovud aytadi: Bu xabarni Yahyo ibn Said al-Ansoriy ham al-Qosimdan, u Ibn Umardan, u Paygʻambardan ﷺ rivoyat qilgan va unda: «Safarda» degan soʻzni keltirgan.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳнинг ﷺ жарчиси Мадинада ёмғирли кечада ва совуқ тонгда буни (уйларда намоз ўқишни) эълон қилди». Абу Довуд айтади: Бу хабарни Яҳё ибн Саид ал-Ансорий ҳам ал-Қосимдан, у Ибн Умардан, у Пайғамбардан ﷺ ривоят қилган ва унда: «Сафарда» деган сўзни келтирган.
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، رَأَى حُلَّةً سِيَرَاءَ - يَعْنِي تُبَاعُ عِنْدَ بَابِ الْمَسْجِدِ - فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوِ اشْتَرَيْتَ هَذِهِ فَلَبِسْتَهَا يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَلِلْوَفْدِ إِذَا قَدِمُوا عَلَيْكَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذِهِ مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ فِي الآخِرَةِ " . ثُمَّ جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا حُلَلٌ فَأَعْطَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ مِنْهَا حُلَّةً فَقَالَ عُمَرُ كَسَوْتَنِيهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَقَدْ قُلْتَ فِي حُلَّةِ عُطَارِدَ مَا قُلْتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لَمْ أَكْسُكَهَا لِتَلْبَسَهَا " . فَكَسَاهَا عُمَرُ أَخًا لَهُ مُشْرِكًا بِمَكَّةَ .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) masjid eshigi oldida sotilayotgan ipakdan toʻqilgan bir hullani (chiroyli kiyimni) koʻrib qoldi-da: «Yo Rasululloh, shuni sotib olib, juma kuni hamda elchilar sizning huzuringizga kelganlarida kiysangiz edi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Buni faqat oxiratda hech qanday nasibasi boʻlmagan kishi kiyadi», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺga shunday hullalardan keldi va u zot Umar ibn al-Xattobga ulardan bir hulla berdilar. Umar: «Yo Rasululloh, Utoridning hullasi haqida shu gapni aytgan boʻla turib, buni menga kiydirib qoʻyyapsizmi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Men buni senga kiyishing uchun bermadim», dedilar. Soʻng Umar uni Makkadagi mushrik bir ogʻaynisiga kiydirdi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) масжид эшиги олдида сотилаётган ипакдан тўқилган бир ҳуллани (чиройли кийимни) кўриб қолди-да: «Ё Расулуллоҳ, шуни сотиб олиб, жума куни ҳамда элчилар сизнинг ҳузурингизга келганларида кийсангиз эди», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Буни фақат охиратда ҳеч қандай насибаси бўлмаган киши кияди», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺга шундай ҳуллалардан келди ва у зот Умар ибн ал-Хаттобга улардан бир ҳулла бердилар. Умар: «Ё Расулуллоҳ, Уториднинг ҳулласи ҳақида шу гапни айтган бўла туриб, буни менга кийдириб қўйяпсизми?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Мен буни сенга кийишинг учун бермадим», дедилар. Сўнг Умар уни Маккадаги мушрик бир оғайнисига кийдирди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، وَعَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ وَجَدَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ حُلَّةَ إِسْتَبْرَقٍ تُبَاعُ بِالسُّوقِ فَأَخَذَهَا فَأَتَى بِهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ابْتَعْ هَذِهِ تَجَمَّلْ بِهَا لِلْعِيدِ وَلِلْوَفْدِ . ثُمَّ سَاقَ الْحَدِيثَ وَالأَوَّلُ أَتَمُّ .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) bozorda sotilayotgan dagʻal ipakdan toʻqilgan bir hullani topib, uni olib Rasululloh ﷺning huzuriga keldi-da: «Buni sotib oling, hayit kunida va elchilar kelganida u bilan ziynatlaning», dedi. Soʻng roviy hadisni davom ettirdi. Avvalgi rivoyat toʻliqroqdir.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) бозорда сотилаётган дағал ипакдан тўқилган бир ҳуллани топиб, уни олиб Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурига келди-да: «Буни сотиб олинг, ҳайит кунида ва элчилар келганида у билан зийнатланинг», деди. Сўнг ровий ҳадисни давом эттирди. Аввалги ривоят тўлиқроқдир.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي رَوَّادٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمَّا بَدُنَ قَالَ لَهُ تَمِيمٌ الدَّارِيُّ أَلاَ أَتَّخِذُ لَكَ مِنْبَرًا يَا رَسُولَ اللَّهِ يَجْمَعُ - أَوْ يَحْمِلُ - عِظَامَكَ قَالَ " بَلَى " . فَاتَّخَذَ لَهُ مِنْبَرًا مِرْقَاتَيْنِ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ semirib qolganlarida, Tamim ad-Doriy u zotga: «Yo Rasululloh, sizga vujudingizni koʻtarib turadigan bir minbar yasab bermaymi?» dedi. U zot: «Mayli», dedilar. Shunda u (Tamim) u zot uchun ikki pogʻonali minbar yasab berdi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ семириб қолганларида, Тамим ад-Дорий у зотга: «Ё Расулуллоҳ, сизга вужудингизни кўтариб турадиган бир минбар ясаб бермайми?» деди. У зот: «Майли», дедилар. Шунда у (Тамим) у зот учун икки поғонали минбар ясаб берди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - يَعْنِي ابْنَ عَطَاءٍ - عَنِ الْعُمَرِيِّ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ خُطْبَتَيْنِ كَانَ يَجْلِسُ إِذَا صَعِدَ الْمِنْبَرَ حَتَّى يَفْرُغَ - أُرَاهُ قَالَ الْمُؤَذِّنُ - ثُمَّ يَقُومُ فَيَخْطُبُ ثُمَّ يَجْلِسُ فَلاَ يَتَكَلَّمُ ثُمَّ يَقُومُ فَيَخْطُبُ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ikki xutba qilar edilar. Minbarga chiqqanlarida — oʻylashimcha, u (roviy) muazzin (azonni) tugatguniga qadar deb aytdi — oʻtirar edilar. Soʻng turib xutba qilar, soʻng oʻtirar va gapirmas, soʻng yana turib xutba qilar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ икки хутба қилар эдилар. Минбарга чиққанларида — ўйлашимча, у (ровий) муаззин (азонни) тугатгунига қадар деб айтди — ўтирар эдилар. Сўнг туриб хутба қилар, сўнг ўтирар ва гапирмас, сўнг яна туриб хутба қилар эдилар.
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ عَبْدَةَ، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا نَعَسَ أَحَدُكُمْ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَلْيَتَحَوَّلْ مِنْ مَجْلِسِهِ ذَلِكَ إِلَى غَيْرِهِ " .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning: «Sizlardan biri masjidda boʻla turib mudrasa, oʻsha oʻtirgan joyidan boshqa bir joyga koʻchsin», deganlarini eshitdim.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Сизлардан бири масжидда бўла туриб мудраса, ўша ўтирган жойидан бошқа бир жойга кўчсин», деганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ يُطِيلُ الصَّلاَةَ قَبْلَ الْجُمُعَةِ وَيُصَلِّي بَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ فِي بَيْتِهِ وَيُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ .
Nofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Ibn Umar jumadan oldin namozni uzun qilar va undan keyin uyida ikki rakaat oʻqir hamda Rasululloh ﷺ shunday qilganlarini soʻzlab berar edi.Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Ибн Умар жумадан олдин намозни узун қилар ва ундан кейин уйида икки ракаат ўқир ҳамда Расулуллоҳ ﷺ шундай қилганларини сўзлаб берар эди.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي بَعْدَ الْجُمُعَةِ رَكْعَتَيْنِ فِي بَيْتِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ juma namozidan soʻng oʻz uylarida ikki rakaat namoz oʻqir edilar». Abu Dovud aytadi: Buni Abdulloh ibn Dinor ham Ibn Umardan shu tarzda rivoyat qilgan.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ жума намозидан сўнг ўз уйларида икки ракаат намоз ўқир эдилар». Абу Довуд айтади: Буни Абдуллоҳ ибн Динор ҳам Ибн Умардан шу тарзда ривоят қилган.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، أَنَّهُ رَأَى ابْنَ عُمَرَ يُصَلِّي بَعْدَ الْجُمُعَةِ فَيَنْمَازُ عَنْ مُصَلاَّهُ الَّذِي، صَلَّى فِيهِ الْجُمُعَةَ قَلِيلاً غَيْرَ كَثِيرٍ قَالَ فَيَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ قَالَ ثُمَّ يَمْشِي أَنْفَسَ مِنْ ذَلِكَ فَيَرْكَعُ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ قُلْتُ لِعَطَاءٍ كَمْ رَأَيْتَ ابْنَ عُمَرَ يَصْنَعُ ذَلِكَ قَالَ مِرَارًا قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ وَلَمْ يُتِمَّهُ .
Atodan rivoyat qilinadi: U Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning juma namozidan keyin namoz oʻqiyotganlarini koʻrgan. U zot juma namozini oʻqigan joylaridan koʻp emas, ozgina nariga surilib, ikki rakaat namoz oʻqir edilar. Soʻng undan ham koʻproq nariga borib, toʻrt rakaat namoz oʻqir edilar. Atoga: «Ibn Umarning bunday qilganlarini necha marta koʻrgansan?» dedim. U: «Koʻp marta», dedi. Abu Dovud aytadi: Buni Abdulmalik ibn Abu Sulaymon ham rivoyat qilgan, lekin uni toʻliq keltirmagan.Атодан ривоят қилинади: У Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг жума намозидан кейин намоз ўқиётганларини кўрган. У зот жума намозини ўқиган жойларидан кўп эмас, озгина нарига сурилиб, икки ракаат намоз ўқир эдилар. Сўнг ундан ҳам кўпроқ нарига бориб, тўрт ракаат намоз ўқир эдилар. Атога: «Ибн Умарнинг бундай қилганларини неча марта кўргансан?» дедим. У: «Кўп марта», деди. Абу Довуд айтади: Буни Абдулмалик ибн Абу Сулаймон ҳам ривоят қилган, лекин уни тўлиқ келтирмаган.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ عُمَرَ - عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخَذَ يَوْمَ الْعِيدِ فِي طَرِيقٍ ثُمَّ رَجَعَ فِي طَرِيقٍ آخَرَ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ hayit kuni bir yoʻldan (borib), soʻng boshqa yoʻldan qaytar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ҳайит куни бир йўлдан (бориб), сўнг бошқа йўлдан қайтар эдилар.
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْعَتَكِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، اسْتُصْرِخَ عَلَى صَفِيَّةَ وَهُوَ بِمَكَّةَ فَسَارَ حَتَّى غَرَبَتِ الشَّمْسُ وَبَدَتِ النُّجُومُ فَقَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا عَجِلَ بِهِ أَمْرٌ فِي سَفَرٍ جَمَعَ بَيْنَ هَاتَيْنِ الصَّلاَتَيْنِ . فَسَارَ حَتَّى غَابَ الشَّفَقُ فَنَزَلَ فَجَمَعَ بَيْنَهُمَا .
Nofeʼdan rivoyat qilinadiki, Ibn Umar (roziyallohu anhumo) Makkada boʻlganlarida unga Safiyyaning (vafoti haqida) xabar berildi. U yoʻlga tushdi va quyosh botib, yulduzlar koʻrindi. Soʻng u: «Albatta Nabiy ﷺ safarda biror ish shoshilinch boʻlib qolsa, mana shu ikki namozni jamlab oʻqir edilar», dedi. Soʻng u shafaq gʻoyib boʻlguncha yoʻl yurdi, keyin (ulovdan) tushib, ikkovini jamlab oʻqidi.Нофеъдан ривоят қилинадики, Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) Маккада бўлганларида унга Сафийянинг (вафоти ҳақида) хабар берилди. У йўлга тушди ва қуёш ботиб, юлдузлар кўринди. Сўнг у: «Албатта Набий ﷺ сафарда бирор иш шошилинч бўлиб қолса, мана шу икки намозни жамлаб ўқир эдилар», деди. Сўнг у шафақ ғойиб бўлгунча йўл юрди, кейин (уловдан) тушиб, икковини жамлаб ўқиди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ، عَنْ أَبِي مَوْدُودٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي يَحْيَى، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ مَا جَمَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ قَطُّ فِي السَّفَرِ إِلاَّ مَرَّةً . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا يُرْوَى عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ مَوْقُوفًا عَلَى ابْنِ عُمَرَ أَنَّهُ لَمْ يُرَ ابْنُ عُمَرَ جَمَعَ بَيْنَهُمَا قَطُّ إِلاَّ تِلْكَ اللَّيْلَةَ يَعْنِي لَيْلَةَ اسْتُصْرِخَ عَلَى صَفِيَّةَ وَرُوِيَ مِنْ حَدِيثِ مَكْحُولٍ عَنْ نَافِعٍ أَنَّهُ رَأَى ابْنَ عُمَرَ فَعَلَ ذَلِكَ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning shunday deganlari (rivoyat qilinadi): Rasululloh ﷺ safarda magʻrib bilan xuftonni bir martadan boshqa hech qachon jamlab oʻqimaganlar. Abu Dovud aytdi: Bu (hadis) Ayyubdan, u Nofeʼdan, u Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, Ibn Umarning oʻz soʻzi sifatida mavquf holda rivoyat qilingan: Ibn Umar ikkovini Safiyyaning (vafoti) xabari yetkazilgan oʻsha kechadan boshqa hech qachon jamlab oʻqiganini koʻrilmagan. Yana Makhulning Nofeʼdan rivoyatida kelishicha, u (Nofeʼ) Ibn Umarning buni bir yoki ikki marta qilganini koʻrgan.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг шундай деганлари (ривоят қилинади): Расулуллоҳ ﷺ сафарда мағриб билан хуфтонни бир мартадан бошқа ҳеч қачон жамлаб ўқимаганлар. Абу Довуд айтди: Бу (ҳадис) Айюбдан, у Нофеъдан, у Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, Ибн Умарнинг ўз сўзи сифатида мавқуф ҳолда ривоят қилинган: Ибн Умар икковини Сафийянинг (вафоти) хабари етказилган ўша кечадан бошқа ҳеч қачон жамлаб ўқиганини кўрилмаган. Яна Макҳулнинг Нофеъдан ривоятида келишича, у (Нофеъ) Ибн Умарнинг буни бир ёки икки марта қилганини кўрган.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنِ اللَّيْثِ، قَالَ قَالَ رَبِيعَةُ - يَعْنِي كَتَبَ إِلَيْهِ - حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ قَالَ غَابَتِ الشَّمْسُ وَأَنَا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فَسِرْنَا فَلَمَّا رَأَيْنَاهُ قَدْ أَمْسَى قُلْنَا الصَّلاَةُ . فَسَارَ حَتَّى غَابَ الشَّفَقُ وَتَصَوَّبَتِ النُّجُومُ ثُمَّ إِنَّهُ نَزَلَ فَصَلَّى الصَّلاَتَيْنِ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا جَدَّ بِهِ السَّيْرُ صَلَّى صَلاَتِي هَذِهِ يَقُولُ يَجْمَعُ بَيْنَهُمَا بَعْدَ لَيْلٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ عَاصِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَخِيهِ عَنْ سَالِمٍ وَرَوَاهُ ابْنُ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ذُؤَيْبٍ أَنَّ الْجَمْعَ بَيْنَهُمَا مِنِ ابْنِ عُمَرَ كَانَ بَعْدَ غُيُوبِ الشَّفَقِ .
Abdulmalik ibn Shuʼayb bizga aytib berdi: Ibn Vahb bizga al-Laysdan aytib berdi. U aytdi: Robiʼa aytdi — yaʼni unga yozib yubordi —: Abdulloh ibn Dinor menga aytib berdi. U aytdi: Men Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning huzurida edim, quyosh botdi. Biz yoʻlga tushdik. Kech kirganini koʻrganimizda: «Namoz (vaqti boʻldi)», dedik. U esa shafaq botib, yulduzlar quyuqlashgunicha yurib bordi. Soʻng (uloviga) tushib, ikki namozni birga oʻqidi. Soʻng aytdi: «Rasululloh ﷺni koʻrdim, yurishlari jadallashganda mana shu namozimga oʻxshatib oʻqir edilar», deya ikkalasini kechaning bir qismi oʻtgach jamlar edilar, deydi. Abu Dovud aytdi: Buni Osim ibn Muhammad akasidan, u Solimdan rivoyat qildi. Yana buni Ibn Abu Najih Ismoil ibn Abdurrahmon ibn Zuaybdan rivoyat qildiki, Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning ikkalasini jamlashi shafaq botgandan keyin edi.Абдулмалик ибн Шуъайб бизга айтиб берди: Ибн Ваҳб бизга ал-Лайсдан айтиб берди. У айтди: Робиъа айтди — яъни унга ёзиб юборди —: Абдуллоҳ ибн Динор менга айтиб берди. У айтди: Мен Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг ҳузурида эдим, қуёш ботди. Биз йўлга тушдик. Кеч кирганини кўрганимизда: «Намоз (вақти бўлди)», дедик. У эса шафақ ботиб, юлдузлар қуюқлашгунича юриб борди. Сўнг (уловига) тушиб, икки намозни бирга ўқиди. Сўнг айтди: «Расулуллоҳ ﷺни кўрдим, юришлари жадаллашганда мана шу намозимга ўхшатиб ўқир эдилар», дея иккаласини кечанинг бир қисми ўтгач жамлар эдилар, дейди. Абу Довуд айтди: Буни Осим ибн Муҳаммад акасидан, у Солимдан ривоят қилди. Яна буни Ибн Абу Нажиҳ Исмоил ибн Абдурраҳмон ибн Зуайбдан ривоят қилдики, Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг иккаласини жамлаши шафақ ботгандан кейин эди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُسَبِّحُ عَلَى الرَّاحِلَةِ أَىَّ وَجْهٍ تَوَجَّهَ وَيُوتِرُ عَلَيْهَا غَيْرَ أَنَّهُ لاَ يُصَلِّي الْمَكْتُوبَةَ عَلَيْهَا .
Ahmad ibn Solih bizga aytib berdi: Ibn Vahb bizga aytib berdi: Yunus menga Ibn Shihobdan, u Solimdan, u otasidan xabar berdi. U aytdi: Rasululloh ﷺ ulov ustida qaysi tomonga yuzlangan boʻlsalar, oʻsha tomonga (qaragan holda) nafl oʻqir va vitrni ham uning ustida oʻqir edilar. Faqat farz namozni uning ustida oʻqimas edilar.Аҳмад ибн Солиҳ бизга айтиб берди: Ибн Ваҳб бизга айтиб берди: Юнус менга Ибн Шиҳобдан, у Солимдан, у отасидан хабар берди. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ улов устида қайси томонга юзланган бўлсалар, ўша томонга (қараган ҳолда) нафл ўқир ва витрни ҳам унинг устида ўқир эдилар. Фақат фарз намозни унинг устида ўқимас эдилар.
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ، عَنْ أَبِي الْحُبَابِ، سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي عَلَى حِمَارٍ وَهُوَ مُتَوَجِّهٌ إِلَى خَيْبَرَ .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: «Rasululloh ﷺni Xaybar tomonga yuzlangan holda eshak ustida namoz oʻqiyotganlarini koʻrdim».Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: «Расулуллоҳ ﷺни Хайбар томонга юзланган ҳолда эшак устида намоз ўқиётганларини кўрдим».
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى بِإِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ رَكْعَةً وَالطَّائِفَةُ الأُخْرَى مُوَاجِهَةُ الْعَدُوِّ ثُمَّ انْصَرَفُوا فَقَامُوا فِي مَقَامِ أُولَئِكَ وَجَاءَ أُولَئِكَ فَصَلَّى بِهِمْ رَكْعَةً أُخْرَى ثُمَّ سَلَّمَ عَلَيْهِمْ ثُمَّ قَامَ هَؤُلاَءِ فَقَضَوْا رَكْعَتَهُمْ وَقَامَ هَؤُلاَءِ فَقَضَوْا رَكْعَتَهُمْ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ نَافِعٌ وَخَالِدُ بْنُ مَعْدَانَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَكَذَلِكَ قَوْلُ مَسْرُوقٍ وَيُوسُفَ بْنِ مِهْرَانَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَكَذَلِكَ رَوَى يُونُسُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ أَبِي مُوسَى أَنَّهُ فَعَلَهُ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ikki guruhdan biriga bir rakaat namoz oʻqitdilar, boshqa guruh esa dushmanga roʻbaroʻ turgan edi. Soʻng ular qaytib, anavilarning oʻrniga turdilar, anavilar esa keldi va u zot ularga boshqa bir rakaat namoz oʻqitdilar. Soʻng ularga salom berdilar. Soʻng bular turib, oʻz rakaatlarini tugatdilar, anavilar ham turib, oʻz rakaatlarini tugatdilar. Abu Dovud aytdi: Shuningdek, buni Nofiʼ va Xolid ibn Maʼdon Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, u zot Nabiy ﷺ dan rivoyat qilganlar. Shuningdek, Masruq va Yusuf ibn Mihronning Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan (rivoyat qilgan) soʻzi ham shunday. Shuningdek, Yunus al-Hasandan, u Abu Musodan uning shunday qilganini rivoyat qilgan.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ икки гуруҳдан бирига бир ракаат намоз ўқитдилар, бошқа гуруҳ эса душманга рўбарў турган эди. Сўнг улар қайтиб, анавиларнинг ўрнига турдилар, анавилар эса келди ва у зот уларга бошқа бир ракаат намоз ўқитдилар. Сўнг уларга салом бердилар. Сўнг булар туриб, ўз ракаатларини тугатдилар, анавилар ҳам туриб, ўз ракаатларини тугатдилар. Абу Довуд айтди: Шунингдек, буни Нофиъ ва Холид ибн Маъдон Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, у зот Набий ﷺ дан ривоят қилганлар. Шунингдек, Масруқ ва Юсуф ибн Миҳроннинг Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан (ривоят қилган) сўзи ҳам шундай. Шунингдек, Юнус ал-Ҳасандан, у Абу Мусодан унинг шундай қилганини ривоят қилган.
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي قَبْلَ الظُّهْرِ رَكْعَتَيْنِ وَبَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ - وَبَعْدَ الْمَغْرِبِ رَكْعَتَيْنِ - فِي بَيْتِهِ وَبَعْدَ صَلاَةِ الْعِشَاءِ رَكْعَتَيْنِ وَكَانَ لاَ يُصَلِّي بَعْدَ الْجُمُعَةِ حَتَّى يَنْصَرِفَ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ .
Qaʼnabiy, Molikdan, u Nofeʼdan, u Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qiladiki, Rasululloh ﷺ peshindan oldin ikki rakaat va undan keyin ikki rakaat, shomdan keyin uylarida ikki rakaat, xufton namozidan keyin ikki rakaat oʻqir edilar. Jumʼadan keyin esa (masjiddan) chiqib ketmagunlaricha (sunnat) oʻqimas, soʻng (uyga qaytib) ikki rakaat oʻqir edilar.Қаънабий, Моликдан, у Нофеъдан, у Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қиладики, Расулуллоҳ ﷺ пешиндан олдин икки ракаат ва ундан кейин икки ракаат, шомдан кейин уйларида икки ракаат, хуфтон намозидан кейин икки ракаат ўқир эдилар. Жумъадан кейин эса (масжиддан) чиқиб кетмагунларича (суннат) ўқимас, сўнг (уйга қайтиб) икки ракаат ўқир эдилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ الْقُرَشِيُّ، حَدَّثَنِي جَدِّي أَبُو الْمُثَنَّى، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " رَحِمَ اللَّهُ امْرَأً صَلَّى قَبْلَ الْعَصْرِ أَرْبَعًا " .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Asrdan oldin toʻrt rakaat oʻqigan kishiga Alloh rahm qilsin» dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Асрдан олдин тўрт ракаат ўқиган кишига Аллоҳ раҳм қилсин» дедилар.
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا قُدَامَةُ بْنُ مُوسَى، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ حُصَيْنٍ، عَنْ أَبِي عَلْقَمَةَ، عَنْ يَسَارٍ، مَوْلَى ابْنِ عُمَرَ قَالَ رَآنِي ابْنُ عُمَرَ وَأَنَا أُصَلِّي، بَعْدَ طُلُوعِ الْفَجْرِ فَقَالَ يَا يَسَارُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ عَلَيْنَا وَنَحْنُ نُصَلِّي هَذِهِ الصَّلاَةَ فَقَالَ " لِيُبَلِّغْ شَاهِدُكُمْ غَائِبَكُمْ لاَ تُصَلُّوا بَعْدَ الْفَجْرِ إِلاَّ سَجْدَتَيْنِ " .
Ibn Umarning ozod qilgan quli Yasor (rahimahulloh) aytadi: Ibn Umar (roziyallohu anhumo) men bomdod (subhi sodiq) chiqqanidan keyin namoz oʻqiyotganimni koʻrib qoldi-da, dedi: «Ey Yasor! Rasululloh ﷺ biz mana shu namozni oʻqiyotgan paytimizda oldimizga chiqib keldilar-da: ‹Sizlardan hozir boʻlgan kishi yoʻq kishiga yetkazsin: bomdoddan keyin ikki rakʼatdan boshqa namoz oʻqimanglar!› dedilar».Ибн Умарнинг озод қилган қули Ясор (раҳимаҳуллоҳ) айтади: Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) мен бомдод (субҳи содиқ) чиққанидан кейин намоз ўқиётганимни кўриб қолди-да, деди: «Эй Ясор! Расулуллоҳ ﷺ биз мана шу намозни ўқиётган пайтимизда олдимизга чиқиб келдилар-да: ‹Сизлардан ҳозир бўлган киши йўқ кишига етказсин: бомдоддан кейин икки ракъатдан бошқа намоз ўқиманглар!› дедилар».
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَارِقِيِّ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " صَلاَةُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ مَثْنَى مَثْنَى " .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, u Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi: «Kecha va kunduz namozi ikki rakatdan, ikki rakatdan boʻladi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан, у Пайғамбар ﷺдан ривоят қилади: «Кеча ва кундуз намози икки ракатдан, икки ракатдан бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، : أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ صَلاَةِ اللَّيْلِ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " صَلاَةُ اللَّيْلِ مَثْنَى مَثْنَى، فَإِذَا خَشِيَ أَحَدُكُمُ الصُّبْحَ صَلَّى رَكْعَةً وَاحِدَةً تُوتِرُ لَهُ مَا قَدْ صَلَّى " .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Rasululloh ﷺdan tungi namoz haqida soʻradi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Tungi namoz ikki-ikki (rakaatdan)dir. Biringiz tong (otishi)dan qoʻrqsa, bir rakaat (vitr) oʻqisin, u oʻqigan (namoz)larini toq qilib qoʻyadi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Бир киши Расулуллоҳ ﷺдан тунги намоз ҳақида сўради. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Тунги намоз икки-икки (ракаатдан)дир. Бирингиз тонг (отиши)дан қўрқса, бир ракаат (витр) ўқисин, у ўқиган (намоз)ларини тоқ қилиб қўяди», дедилар.
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَحَرَّوْا لَيْلَةَ الْقَدْرِ فِي السَّبْعِ الأَوَاخِرِ " .
Qaʼnabiy bizga Molikdan, u Abdulloh ibn Dinordan, u Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qildi. U aytdi: Rasululloh ﷺ: «Laylatul qadrni soʻnggi yetti kechada izlanglar», dedilar.Қаънабий бизга Моликдан, у Абдуллоҳ ибн Динордан, у Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилди. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Лайлатул қадрни сўнгги етти кечада изланглар», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الدِّمَشْقِيُّ أَبُو الْجُمَاهِرِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - عَنْ مُصْعَبِ بْنِ ثَابِتِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَرَأَ عَامَ الْفَتْحِ سَجْدَةً فَسَجَدَ النَّاسُ كُلُّهُمْ مِنْهُمُ الرَّاكِبُ وَالسَّاجِدُ فِي الأَرْضِ حَتَّى إِنَّ الرَّاكِبَ لَيَسْجُدُ عَلَى يَدِهِ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Fath yili (Makka fathida) sajdali (oyatni) oʻqidilar va odamlarning hammasi sajda qildi. Ulardan baʼzilari ulov ustida edi, baʼzilari yerda sajda qilardi, hatto ulov ustidagi kishi qoʻliga sajda qilardi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Фатҳ йили (Макка фатҳида) саждали (оятни) ўқидилар ва одамларнинг ҳаммаси сажда қилди. Улардан баъзилари улов устида эди, баъзилари ерда сажда қиларди, ҳатто улов устидаги киши қўлига сажда қиларди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، - الْمَعْنَى - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ عَلَيْنَا السُّورَةَ - قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ فِي غَيْرِ الصَّلاَةِ ثُمَّ اتَّفَقَا - فَيَسْجُدُ وَنَسْجُدُ مَعَهُ حَتَّى لاَ يَجِدُ أَحَدُنَا مَكَانًا لِمَوْضِعِ جَبْهَتِهِ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdilar: Rasululloh ﷺ bizga (baʼzi) surani — Ibn Numayr (rivoyatida): namozdan tashqarida deydi, soʻng (rivoyatlar) bir xil boʻladi — oʻqir edilar, soʻng sajda qilar edilar va biz ham u zot bilan birga sajda qilar edik, hatto bizdan birortamiz peshanasini qoʻyishga joy topa olmas edi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтдилар: Расулуллоҳ ﷺ бизга (баъзи) сурани — Ибн Нумайр (ривоятида): намоздан ташқарида дейди, сўнг (ривоятлар) бир хил бўлади — ўқир эдилар, сўнг сажда қилар эдилар ва биз ҳам у зот билан бирга сажда қилар эдик, ҳатто биздан бирортамиз пешанасини қўйишга жой топа олмас эди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْفُرَاتِ أَبُو مَسْعُودٍ الرَّازِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ عَلَيْنَا الْقُرْآنَ فَإِذَا مَرَّ بِالسَّجْدَةِ كَبَّرَ وَسَجَدَ وَسَجَدْنَا . قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَكَانَ الثَّوْرِيُّ يُعْجِبُهُ هَذَا الْحَدِيثُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ يُعْجِبُهُ لأَنَّهُ كَبَّرَ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdilar: Rasululloh ﷺ bizga Qurʼonni oʻqir edilar, sajdali (oyatga) yetganlarida takbir aytib, sajda qilar edilar va biz ham sajda qilar edik. Abdurrazzoq aytdi: Savriy bu hadisni juda yoqtirar edi. Abu Dovud aytdi: U buni yoqtirishiga sabab — u zotning takbir aytganlaridir.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтдилар: Расулуллоҳ ﷺ бизга Қуръонни ўқир эдилар, саждали (оятга) етганларида такбир айтиб, сажда қилар эдилар ва биз ҳам сажда қилар эдик. Абдурраззоқ айтди: Саврий бу ҳадисни жуда ёқтирар эди. Абу Довуд айтди: У буни ёқтиришига сабаб — у зотнинг такбир айтганларидир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ سَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنْ صَلاَةِ اللَّيْلِ فَقَالَ بِأُصْبُعَيْهِ هَكَذَا مَثْنَى مَثْنَى وَالْوِتْرُ رَكْعَةٌ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Sahroyi ahlidan bir kishi Nabiy ﷺdan kecha namozi haqida soʻradi. Shunda u zot ﷺ ikki barmoqlari bilan mana shunday (ishora qilib): «Ikki-ikki rakaatdan, vitr esa kechaning oxiridan bir rakaatdir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Саҳройи аҳлидан бир киши Набий ﷺдан кеча намози ҳақида сўради. Шунда у зот ﷺ икки бармоқлари билан мана шундай (ишора қилиб): «Икки-икки ракаатдан, витр эса кечанинг охиридан бир ракаатдир», дедилар.
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَادِرُوا الصُّبْحَ بِالْوِتْرِ " .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Tong otishidan oldin vitrni oʻqib olishga shoshilinglar», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Тонг отишидан олдин витрни ўқиб олишга шошилинглар», дедилар.