حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَنَافِعُ بْنُ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تَجُوزُ شَهَادَةُ بَدَوِيٍّ عَلَى صَاحِبِ قَرْيَةٍ " .
Ahmad ibn Said al-Hamdoniy bizga aytib berdi: Ibn Vahb bizga xabar berdi: Yahyo ibn Ayyub va Nofiʼ ibn Yazid menga Ibn al-Hoddan, u Muhammad ibn Amr ibn Atodan, u Ato ibn Yasordan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan xabar berdiki, u Rasululloh ﷺ: «Sahroyi aʼrobiyning shahar ahliga qarshi guvohligi joiz emas», ‒ deganlarini eshitgan.Аҳмад ибн Саид ал-Ҳамдоний бизга айтиб берди: Ибн Ваҳб бизга хабар берди: Яҳё ибн Айюб ва Нофиъ ибн Язид менга Ибн ал-Ҳоддан, у Муҳаммад ибн Амр ибн Атодан, у Ато ибн Ясордан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан хабар бердики, у Расулуллоҳ ﷺ: «Саҳройи аъробийнинг шаҳар аҳлига қарши гувоҳлиги жоиз эмас», ‒ деганларини эшитган.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ أَبُو مُصْعَبٍ الزُّهْرِيُّ، حَدَّثَنَا الدَّرَاوَرْدِيُّ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَضَى بِالْيَمِينِ مَعَ الشَّاهِدِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَزَادَنِي الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمُؤَذِّنُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ أَخْبَرَنِي الشَّافِعِيُّ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِسُهَيْلٍ فَقَالَ أَخْبَرَنِي رَبِيعَةُ - وَهُوَ عِنْدِي ثِقَةٌ - أَنِّي حَدَّثْتُهُ إِيَّاهُ وَلاَ أَحْفَظُهُ . قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَدْ كَانَ أَصَابَتْ سُهَيْلاً عِلَّةٌ أَذْهَبَتْ بَعْضَ عَقْلِهِ وَنَسِيَ بَعْضَ حَدِيثِهِ فَكَانَ سُهَيْلٌ بَعْدُ يُحَدِّثُهُ عَنْ رَبِيعَةَ عَنْهُ عَنْ أَبِيهِ .
Ahmad ibn Abu Bakr Abu Musʼab az-Zuhriy bizga aytib berdi: ad-Darovardiy bizga Robiʼa ibn Abu Abdurrahmondan, u Suhayl ibn Abu Solihdan, u otasidan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan aytib berdiki, Nabiy ﷺ qasam bilan birga guvoh asosida hukm chiqardilar. Abu Dovud aytadi: Robiʼ ibn Sulaymon al-Muazzin menga bu hadisda (quyidagi soʻzlarni) ziyoda qildi. U dedi: Shofiiy menga Abdulazizdan xabar berib dedi: Men buni Suhaylga aytdim, u: «Menga Robiʼa ‒ u mening nazdimda ishonchlidir ‒ men bu hadisni unga aytib berganimni, lekin oʻzim uni yodlamasligimni xabar berdi», ‒ dedi. Abdulaziz aytadi: Suhaylga aqlining bir qismini ketkazib, baʼzi hadislarini unutdirgan bir kasallik yetgan edi. Shundan keyin Suhayl buni Robiʼadan, u oʻzidan, u otasidan deb rivoyat qiladigan boʻldi.Аҳмад ибн Абу Бакр Абу Мусъаб аз-Зуҳрий бизга айтиб берди: ад-Даровардий бизга Робиъа ибн Абу Абдурраҳмондан, у Суҳайл ибн Абу Солиҳдан, у отасидан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан айтиб бердики, Набий ﷺ қасам билан бирга гувоҳ асосида ҳукм чиқардилар. Абу Довуд айтади: Робиъ ибн Сулаймон ал-Муаззин менга бу ҳадисда (қуйидаги сўзларни) зиёда қилди. У деди: Шофиий менга Абдулазиздан хабар бериб деди: Мен буни Суҳайлга айтдим, у: «Менга Робиъа ‒ у менинг наздимда ишончлидир ‒ мен бу ҳадисни унга айтиб берганимни, лекин ўзим уни ёдламаслигимни хабар берди», ‒ деди. Абдулазиз айтади: Суҳайлга ақлининг бир қисмини кетказиб, баъзи ҳадисларини унутдирган бир касаллик етган эди. Шундан кейин Суҳайл буни Робиъадан, у ўзидан, у отасидан деб ривоят қиладиган бўлди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ خِلاَسٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلَيْنِ، اخْتَصَمَا فِي مَتَاعٍ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيْسَ لِوَاحِدٍ مِنْهُمَا بَيِّنَةٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اسْتَهِمَا عَلَى الْيَمِينِ مَا كَانَ أَحَبَّا ذَلِكَ أَوْ كَرِهَا " .
Muhammad ibn Minhol bizga aytib berdi: Yazid ibn Zurayʼ bizga aytib berdi: Ibn Abu Aruba bizga Qatodadan, u Xilosdan, u Abu Rofeʼdan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildiki: Ikki kishi bir mol-mulk haqida nizolashib, ishni Nabiy ﷺ huzuriga keltirdilar. Ularning hech birida dalil-isbot yoʻq edi. Shunda Nabiy ﷺ: «Ikkalangiz qasam ichish ustida — buni xoh yoqtirsangiz, xoh yoqtirmasangiz — qurʼa tashlangiz», dedilar.Муҳаммад ибн Минҳол бизга айтиб берди: Язид ибн Зурайъ бизга айтиб берди: Ибн Абу Аруба бизга Қатодадан, у Хилосдан, у Абу Рофеъдан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилдики: Икки киши бир мол-мулк ҳақида низолашиб, ишни Набий ﷺ ҳузурига келтирдилар. Уларнинг ҳеч бирида далил-исбот йўқ эди. Шунда Набий ﷺ: «Иккалангиз қасам ичиш устида — буни хоҳ ёқтирсангиз, хоҳ ёқтирмасангиз — қуръа ташлангиз», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَسَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، - قَالَ أَحْمَدُ قَالَ - حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا كَرِهَ الاِثْنَانِ الْيَمِينَ أَوِ اسْتَحَبَّاهَا فَلْيَسْتَهِمَا عَلَيْهَا " . قَالَ سَلَمَةُ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ وَقَالَ إِذَا أُكْرِهَ الاِثْنَانِ عَلَى الْيَمِينِ .
Ahmad ibn Hanbal va Salama ibn Shabib bizga aytib berdilar: Abdurrazzoq bizga aytib berdi — Ahmad: «(Abdurrazzoq) aytdi» dedi —: Maʼmar bizga Hammom ibn Munabbihdan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildiki, u zot: «Qachon ikki kishi qasam ichishni yoqtirmasa yoki uni yoqtirsa, uning ustida qurʼa tashlansin», dedilar. Salama esa: «Bizga Maʼmar xabar berdi» deb, «Qachon ikki kishi qasam ichishga majbur qilinsa» dedi.Аҳмад ибн Ҳанбал ва Салама ибн Шабиб бизга айтиб бердилар: Абдурраззоқ бизга айтиб берди — Аҳмад: «(Абдурраззоқ) айтди» деди —: Маъмар бизга Ҳаммом ибн Мунаббиҳдан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилдики, у зот: «Қачон икки киши қасам ичишни ёқтирмаса ёки уни ёқтирса, унинг устида қуръа ташлансин», дедилар. Салама эса: «Бизга Маъмар хабар берди» деб, «Қачон икки киши қасам ичишга мажбур қилинса» деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنَا رَجُلٌ، مِنْ مُزَيْنَةَ - وَنَحْنُ عِنْدَ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ - عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَعْنِي لِلْيَهُودِ " أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ التَّوْرَاةَ عَلَى مُوسَى مَا تَجِدُونَ فِي التَّوْرَاةِ عَلَى مَنْ زَنَى " . وَسَاقَ الْحَدِيثَ فِي قِصَّةِ الرَّجْمِ .
Muhammad ibn Yahyo ibn Foris bizga aytib berdi: Abdurrazzoq bizga aytib berdi: Maʼmar bizga az-Zuhriydan xabar berdi: Muzayna (qabilasi)dan boʻlgan bir kishi bizga — biz Said ibn al-Musayyab huzurida ekanimizda — Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan aytib berdi. U dedi: Nabiy ﷺ — yaʼni yahudiylarga — dedilar: «Musoga Tavrotni nozil qilgan Alloh bilan sizlardan soʻrayman: Tavrotda zino qilgan kishi haqida nima topasizlar?» Va u (rovi) hadisni rajm (toshboʻron) qissasi haqida (toʻliq) keltirdi.Муҳаммад ибн Яҳё ибн Форис бизга айтиб берди: Абдурраззоқ бизга айтиб берди: Маъмар бизга аз-Зуҳрийдан хабар берди: Музайна (қабиласи)дан бўлган бир киши бизга — биз Саид ибн ал-Мусайяб ҳузурида эканимизда — Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан айтиб берди. У деди: Набий ﷺ — яъни яҳудийларга — дедилар: «Мусога Тавротни нозил қилган Аллоҳ билан сизлардан сўрайман: Тавротда зино қилган киши ҳақида нима топасизлар?» Ва у (рови) ҳадисни ражм (тошбўрон) қиссаси ҳақида (тўлиқ) келтирди.
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ كَعْبٍ الْعَدَوِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا تَدَارَأْتُمْ فِي طَرِيقٍ فَاجْعَلُوهُ سَبْعَةَ أَذْرُعٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi: U zot ﷺ: «Agar bir yoʻl (kengligi) haqida talashib qolsangiz, uni yetti gaz qilib qoldiringlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилади: У зот ﷺ: «Агар бир йўл (кенглиги) ҳақида талашиб қолсангиз, уни етти газ қилиб қолдиринглар», дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَابْنُ أَبِي خَلَفٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا اسْتَأْذَنَ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ أَنْ يَغْرِزَ خَشَبَةً فِي جِدَارِهِ فَلاَ يَمْنَعْهُ " . فَنَكَسُوا فَقَالَ مَا لِي أَرَاكُمْ قَدْ أَعْرَضْتُمْ لأُلْقِيَنَّهَا بَيْنَ أَكْتَافِكُمْ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا حَدِيثُ ابْنِ أَبِي خَلَفٍ وَهُوَ أَتَمُّ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Agar biror kishi birodaridan (qoʻshnisidan) uning devoriga yogʻoch (xoda) qadab qoʻyishga ruxsat soʻrasa, u (qoʻshni) uni man qilmasin», dedilar. Shunda ular (odamlar) boshlarini quyi soldilar. Bas, u (Abu Hurayra): «Menga nima boʻldi, sizlarni (bu hadisni eshitishdan) yuz oʻgirayotganingizni koʻrayapman? Albatta, men uni (bu sunnatni) yelkalaringiz orasiga tashlayman (yetkazaman)», dedi. Abu Dovud aytdi: Bu Ibn Abu Xalafning hadisidir va u toʻliqroqdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар бирор киши биродаридан (қўшнисидан) унинг деворига ёғоч (хода) қадаб қўйишга рухсат сўраса, у (қўшни) уни ман қилмасин», дедилар. Шунда улар (одамлар) бошларини қуйи солдилар. Бас, у (Абу Ҳурайра): «Менга нима бўлди, сизларни (бу ҳадисни эшитишдан) юз ўгираётганингизни кўраяпман? Албатта, мен уни (бу суннатни) елкаларингиз орасига ташлайман (етказаман)», деди. Абу Довуд айтди: Бу Ибн Абу Халафнинг ҳадисидир ва у тўлиқроқдир.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ رَجُلٍ يَسْلُكُ طَرِيقًا يَطْلُبُ فِيهِ عِلْمًا إِلاَّ سَهَّلَ اللَّهُ لَهُ بِهِ طَرِيقَ الْجَنَّةِ وَمَنْ أَبْطَأَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ يُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Qaysi bir kishi ilm talab qilib bir yoʻlga kirsa, Alloh albatta unga shu sabab Jannat yoʻlini oson qilib qoʻyadi. Kimni ameli orqada qoldirsa, uni nasabi (oldinga) tezlashtirmaydi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Қайси бир киши илм талаб қилиб бир йўлга кирса, Аллоҳ албатта унга шу сабаб Жаннат йўлини осон қилиб қўяди. Кимни амели орқада қолдирса, уни насаби (олдинга) тезлаштирмайди».
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، ح وَحَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ مَزْيَدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ - قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا فُتِحَتْ مَكَّةُ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ الْخُطْبَةَ خُطْبَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ يُقَالُ لَهُ أَبُو شَاهٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اكْتُبُوا لِي . فَقَالَ " اكْتُبُوا لأَبِي شَاهٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadi: Makka fath qilinganida Nabiy ﷺ oʻrinlaridan turdilar. Soʻng u (Abu Hurayra) Nabiy ﷺning xutbalarini zikr qildi. U aytadi: Shunda Yaman ahlidan Abu Shoh deb ataladigan bir kishi turib: «Ey Rasululloh, menga (buni) yozib bering», dedi. U zot: «Abu Shoh uchun yozib beringlar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтади: Макка фатҳ қилинганида Набий ﷺ ўринларидан турдилар. Сўнг у (Абу Ҳурайра) Набий ﷺнинг хутбаларини зикр қилди. У айтади: Шунда Яман аҳлидан Абу Шоҳ деб аталадиган бир киши туриб: «Эй Расулуллоҳ, менга (буни) ёзиб беринг», деди. У зот: «Абу Шоҳ учун ёзиб беринглар», дедилар.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي أَيُّوبَ - عَنْ بَكْرِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ يَسَارٍ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَفْتَى " . ح وَحَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي نُعَيْمَةَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ الطُّنْبُذِيِّ - رَضِيعِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَرْوَانَ - قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أُفْتِيَ بِغَيْرِ عِلْمٍ كَانَ إِثْمُهُ عَلَى مَنْ أَفْتَاهُ " . زَادَ سُلَيْمَانُ الْمَهْرِيُّ فِي حَدِيثِهِ " وَمَنْ أَشَارَ عَلَى أَخِيهِ بِأَمْرٍ يَعْلَمُ أَنَّ الرُّشْدَ فِي غَيْرِهِ فَقَدْ خَانَهُ " . وَهَذَا لَفْظُ سُلَيْمَانَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kimga ilmsiz holda fatvo berilsa, uning gunohi unga fatvo bergan kishining zimmasiga boʻladi». Sulaymon al-Mahriy oʻz rivoyatida shu (jumlani) ziyoda qildi: «Kimki birodariga, toʻgʻrilik undan boshqasida ekanini bila turib, biror ish toʻgʻrisida maslahat bersa, unga xiyonat qilgan boʻladi». Bu — Sulaymonning lafzidir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Кимга илмсиз ҳолда фатво берилса, унинг гуноҳи унга фатво берган кишининг зиммасига бўлади». Сулаймон ал-Маҳрий ўз ривоятида шу (жумлани) зиёда қилди: «Кимки биродарига, тўғрилик ундан бошқасида эканини била туриб, бирор иш тўғрисида маслаҳат берса, унга хиёнат қилган бўлади». Бу — Сулаймоннинг лафзидир.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَكَمِ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ سُئِلَ عَنْ عِلْمٍ فَكَتَمَهُ أَلْجَمَهُ اللَّهُ بِلِجَامٍ مِنْ نَارٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kimdan oʻzi biladigan bir ilm soʻralsa-yu, uni yashirsa, Alloh qiyomat kunida unga oʻtdan boʻlgan jilov solib qoʻyadi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Кимдан ўзи биладиган бир илм сўралса-ю, уни яширса, Аллоҳ қиёмат кунида унга ўтдан бўлган жилов солиб қўяди».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " حَدِّثُوا عَنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَلاَ حَرَجَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Bani Isroildan (xabarlar) rivoyat qilaveringlar, (bunda) zarar yoʻq».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бани Исроилдан (хабарлар) ривоят қилаверинглар, (бунда) зарар йўқ».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ، عَنْ أَبِي طُوَالَةَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَعْمَرٍ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ تَعَلَّمَ عِلْمًا مِمَّا يُبْتَغَى بِهِ وَجْهُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لاَ يَتَعَلَّمُهُ إِلاَّ لِيُصِيبَ بِهِ عَرَضًا مِنَ الدُّنْيَا لَمْ يَجِدْ عَرْفَ الْجَنَّةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . يَعْنِي رِيحَهَا .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kimki Alloh azza va jallaning yuzi (rizosi) talab qilinadigan bir ilmni, faqat u bilan dunyo molidan biror narsaga erishish uchungina oʻrgansa, qiyomat kunida jannatning hidini topa olmaydi». Yaʼni uning iforini (anqib turgan boʻyini topa olmaydi).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Кимки Аллоҳ азза ва жалланинг юзи (ризоси) талаб қилинадиган бир илмни, фақат у билан дунё молидан бирор нарсага эришиш учунгина ўрганса, қиёмат кунида жаннатнинг ҳидини топа олмайди». Яъни унинг ифорини (анқиб турган бўйини топа олмайди).
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، عَنْ نُوحِ بْنِ قَيْسٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَوْنٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِوَفْدِ عَبْدِ الْقَيْسِ " أَنْهَاكُمْ عَنِ النَّقِيرِ وَالْمُقَيَّرِ وَالْحَنْتَمِ وَالدُّبَّاءِ وَالْمَزَادَةِ الْمَجْبُوبَةِ وَلَكِنِ اشْرَبْ فِي سِقَائِكَ وَأَوْكِهْ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Abdulqays elchilariga: «Sizlarni oʻyib yasalgan xurmo tanasidan, qatron surilgan idishdan, yashil kosadan, qovoq idishdan va ogʻzi kesib olingan meshdan qaytaraman, lekin oʻz meshingizda iching va uning ogʻzini bogʻlab qoʻying», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Абдулқайс элчиларига: «Сизларни ўйиб ясалган хурмо танасидан, қатрон сурилган идишдан, яшил косадан, қовоқ идишдан ва оғзи кесиб олинган мешдан қайтараман, лекин ўз мешингизда ичинг ва унинг оғзини боғлаб қўйинг», дедилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ وَاقِدٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ عَلِمْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَصُومُ فَتَحَيَّنْتُ فِطْرَهُ بِنَبِيذٍ صَنَعْتُهُ فِي دُبَّاءٍ ثُمَّ أَتَيْتُهُ بِهِ فَإِذَا هُوَ يَنِشُّ فَقَالَ " اضْرِبْ بِهَذَا الْحَائِطَ فَإِنَّ هَذَا شَرَابُ مَنْ لاَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) shunday dedi: «Rasululloh ﷺ roʻza tutayotganlarini bilib, men ularning iftorlarini poylab, qovoq idishda nabiz tayyorladim. Soʻngra uni u zotga keltirdim. Qarasam, u qaynab (achib) turibdi. Shunda u zot: «Buni mana bu devorga ur, chunki bu — Allohga va Oxirat kuniga iymon keltirmaydigan kishining ichimligidir», dedilar.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) шундай деди: «Расулуллоҳ ﷺ рўза тутаётганларини билиб, мен уларнинг ифторларини пойлаб, қовоқ идишда набиз тайёрладим. Сўнгра уни у зотга келтирдим. Қарасам, у қайнаб (ачиб) турибди. Шунда у зот: «Буни мана бу деворга ур, чунки бу — Аллоҳга ва Охират кунига иймон келтирмайдиган кишининг ичимлигидир», дедилар.»
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ شَرُّ الطَّعَامِ طَعَامُ الْوَلِيمَةِ يُدْعَى لَهَا الأَغْنِيَاءُ وَيُتْرَكُ الْمَسَاكِينُ وَمَنْ لَمْ يَأْتِ الدَّعْوَةَ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ .
Qaʼnabiy Molikdan, u Ibn Shihobdan, u Aʼrajdan rivoyat qiladiki, Abu Hurayra (roziyallohu anhu) shunday derdilar: «Taomlarning eng yomoni valima (toʻy) taomidir — unga boylar taklif qilinadi-yu, miskinlar tashlab qoʻyiladi. Kim taklif qilingan boʻlsa-yu, taklifga kelmasa, u Alloh va Uning Rasuliga osiy boʻlibdi».Қаънабий Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Аъраждан ривоят қиладики, Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) шундай дердилар: «Таомларнинг энг ёмони валима (тўй) таомидир — унга бойлар таклиф қилинади-ю, мискинлар ташлаб қўйилади. Ким таклиф қилинган бўлса-ю, таклифга келмаса, у Аллоҳ ва Унинг Расулига осий бўлибди».
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ مَحْبُوبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الضِّيَافَةُ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ فَمَا سِوَى ذَلِكَ فَهُوَ صَدَقَةٌ " .
Muso ibn Ismoil va Muhammad ibn Mahbub ikkovlari Hammoddan, u Osimdan, u Abu Solihdan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladiki, Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Mehmondorchilik uch kundir. Undan boshqasi (ortigʻi) esa sadaqadir».Мусо ибн Исмоил ва Муҳаммад ибн Маҳбуб икковлари Ҳаммоддан, у Осимдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қиладики, Набий ﷺ шундай дедилар: «Меҳмондорчилик уч кундир. Ундан бошқаси (ортиғи) эса садақадир».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ مَا عَابَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَعَامًا قَطُّ إِنِ اشْتَهَاهُ أَكَلَهُ وَإِنْ كَرِهَهُ تَرَكَهُ .
Muhammad ibn Kasir rivoyat qiladi. Bizga Sufyon al-Aʼmashdan, u Abu Hozimdan, u Abu Hurayradan xabar berdi. U dedi: Rasululloh ﷺ hech qachon biror taomni ayblamaganlar; agar xohlasalar, uni yer edilar, agar yoqtirmasalar, uni tark etar edilar.Муҳаммад ибн Касир ривоят қилади. Бизга Суфён ал-Аъмашдан, у Абу Ҳозимдан, у Абу Ҳурайрадан хабар берди. У деди: Расулуллоҳ ﷺ ҳеч қачон бирор таомни айбламаганлар; агар хоҳласалар, уни ер эдилар, агар ёқтирмасалар, уни тарк этар эдилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، - وَاللَّفْظُ لِلْحَسَنِ - قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا وَقَعَتِ الْفَأْرَةُ فِي السَّمْنِ فَإِنْ كَانَ جَامِدًا فَأَلْقُوهَا وَمَا حَوْلَهَا وَإِنْ كَانَ مَائِعًا فَلاَ تَقْرَبُوهُ " . قَالَ الْحَسَنُ قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَرُبَّمَا حَدَّثَ بِهِ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ مَيْمُونَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U shunday dedi: Rasululloh ﷺ: «Sichqon sariyogʻga tushib qolsa, agar (sariyogʻ) qotgan boʻlsa, sichqonni va uning atrofidagini tashlanglar; agar (sariyogʻ) suyuq boʻlsa, unga yaqinlashmanglar», dedilar. Hasan aytdi: Abdurrazzoq dedi: «Goho Maʼmar buni az-Zuhriydan, u Ubaydulloh ibn Abdullohdan, u Ibn Abbosdan, u Maymunadan, u Paygʻambar ﷺdan rivoyat qilar edi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Сичқон сариёғга тушиб қолса, агар (сариёғ) қотган бўлса, сичқонни ва унинг атрофидагини ташланглар; агар (сариёғ) суюқ бўлса, унга яқинлашманглар», дедилар. Ҳасан айтди: Абдурраззоқ деди: «Гоҳо Маъмар буни аз-Зуҳрийдан, у Убайдуллоҳ ибн Абдуллоҳдан, у Ибн Аббосдан, у Маймунадан, у Пайғамбар ﷺдан ривоят қилар эди».
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُفَضَّلِ - عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا وَقَعَ الذُّبَابُ فِي إِنَاءِ أَحَدِكُمْ فَامْقُلُوهُ فَإِنَّ فِي أَحَدِ جَنَاحَيْهِ دَاءً وَفِي الآخَرِ شِفَاءً وَإِنَّهُ يَتَّقِي بِجَنَاحِهِ الَّذِي فِيهِ الدَّاءُ فَلْيَغْمِسْهُ كُلَّهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Biringizning idishingizga pashsha tushib qolsa, uni (idishga) toʻliq botiringlar. Chunki uning bir qanotida dard (kasallik), boshqasida shifo bordir. U dard boʻlgan qanoti bilan (oʻzini) himoya qiladi. Shuning uchun uni butunlay botirsin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бирингизнинг идишингизга пашша тушиб қолса, уни (идишга) тўлиқ ботиринглар. Чунки унинг бир қанотида дард (касаллик), бошқасида шифо бордир. У дард бўлган қаноти билан (ўзини) ҳимоя қилади. Шунинг учун уни бутунлай ботирсин».
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ قَيْسٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا صَنَعَ لأَحَدِكُمْ خَادِمُهُ طَعَامًا ثُمَّ جَاءَهُ بِهِ وَقَدْ وَلِيَ حَرَّهُ وَدُخَانَهُ فَلْيُقْعِدْهُ مَعَهُ لِيَأْكُلَ فَإِنْ كَانَ الطَّعَامُ مَشْفُوهًا فَلْيَضَعْ فِي يَدِهِ مِنْهُ أَكْلَةً أَوْ أَكْلَتَيْنِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Biringizga xizmatchisi taom tayyorlab, uning issigʻiga va tutuniga (ozor) chekkan holda olib kelsa, uni oʻzi bilan birga oʻtqazib, (taomdan) yedirsin. Agar taom oz boʻlsa, qoʻliga undan bir yoki ikki luqma qoʻysin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бирингизга хизматчиси таом тайёрлаб, унинг иссиғига ва тутунига (озор) чеккан ҳолда олиб келса, уни ўзи билан бирга ўтқазиб, (таомдан) едирсин. Агар таом оз бўлса, қўлига ундан бир ёки икки луқма қўйсин».
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ نَامَ وَفِي يَدِهِ غَمَرٌ وَلَمْ يَغْسِلْهُ فَأَصَابَهُ شَىْءٌ فَلاَ يَلُومَنَّ إِلاَّ نَفْسَهُ " .
Ahmad ibn Yunus bizga Zuhayrdan, u Suhayl ibn Abu Solihdan, u otasidan, u Abu Hurayradan hadis aytib berdi. U dedi: Rasululloh ﷺ: «Kim qoʻlida yogʻ asari boʻla turib uni yuvmasdan uxlasa-yu, unga biror narsa yetsa, faqat oʻzini malomat qilsin», dedilar.Аҳмад ибн Юнус бизга Зуҳайрдан, у Суҳайл ибн Абу Солиҳдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ҳадис айтиб берди. У деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким қўлида ёғ асари бўла туриб уни ювмасдан ухласа-ю, унга бирор нарса етса, фақат ўзини маломат қилсин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنْ كَانَ فِي شَىْءٍ مِمَّا تَدَاوَيْتُمْ بِهِ خَيْرٌ فَالْحِجَامَةُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Agar siz davolanadigan narsalaringizda biror yaxshilik boʻlsa, u hijoma (qon olish)dadir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Агар сиз даволанадиган нарсаларингизда бирор яхшилик бўлса, у ҳижома (қон олиш)дадир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْجُمَحِيُّ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنِ احْتَجَمَ لِسَبْعَ عَشْرَةَ وَتِسْعَ عَشْرَةَ وَإِحْدَى وَعِشْرِينَ كَانَ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U: «Rasululloh ﷺ: ‹Kim (oyning) oʻn yettinchi, oʻn toʻqqizinchi va yigirma birinchi kunlarida hijoma (qon) oldirsa, bu har bir dardga shifo boʻladi›, dedilar», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ким (ойнинг) ўн еттинчи, ўн тўққизинчи ва йигирма биринчи кунларида ҳижома (қон) олдирса, бу ҳар бир дардга шифо бўлади›, дедилар», деди.
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الدَّوَاءِ الْخَبِيثِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ nopok dori (ishlatish)dan qaytardilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нопок дори (ишлатиш)дан қайтардилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حَسَا سُمًّا فَسُمُّهُ فِي يَدِهِ يَتَحَسَّاهُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kim zahar ichsa, uning zahari (qiyomat kuni) qoʻlida boʻlib, uni jahannam oʻtida abadul-abad mangu qolgan holida hoʻplab turadi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ким заҳар ичса, унинг заҳари (қиёмат куни) қўлида бўлиб, уни жаҳаннам ўтида абадул-абад мангу қолган ҳолида ҳўплаб туради».
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْعَيْنُ حَقٌّ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Koʻz (tegishi) haqdir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Кўз (тегиши) ҳақдир».
حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، حَدَّثَنِي الزُّبَيْدِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ طَارِقٍ، - يَعْنِي ابْنَ مُخَاشِنٍ - عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِلَدِيغٍ لَدَغَتْهُ عَقْرَبٌ قَالَ فَقَالَ " لَوْ قَالَ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ لَمْ يُلْدَغْ " . أَوْ " لَمْ تَضُرَّهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi. U dedi: Nabiy ﷺ huzurlariga chayon chaqib olgan bir kishi keltirildi. (Rasululloh ﷺ): «Agar u: ‹Auzu bi-kalimatillahit-tammati min sharri ma xalaq› (Allohning toʻkis kalimalari bilan U yaratgan narsalar yomonligidan panoh tilayman), deb aytganida, u chaqilmas edi», dedilar. Yoki: «Unga zarar yetmas edi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади. У деди: Набий ﷺ ҳузурларига чаён чақиб олган бир киши келтирилди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Агар у: ‹Аузу би-калиматиллаҳит-таммати мин шарри ма халақ› (Аллоҳнинг тўкис калималари билан У яратган нарсалар ёмонлигидан паноҳ тилайман), деб айтганида, у чақилмас эди», дедилар. Ёки: «Унга зарар етмас эди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ حَكِيمٍ الأَثْرَمِ، عَنْ أَبِي تَمِيمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَتَى كَاهِنًا " . قَالَ مُوسَى فِي حَدِيثِهِ " فَصَدَّقَهُ بِمَا يَقُولُ " . ثُمَّ اتَّفَقَا " أَوْ أَتَى امْرَأَةً " . قَالَ مُسَدَّدٌ " امْرَأَتَهُ حَائِضًا أَوْ أَتَى امْرَأَةً " . قَالَ مُسَدَّدٌ " امْرَأَتَهُ فِي دُبُرِهَا فَقَدْ بَرِئَ مِمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim kohinning oldiga borib, (Muso oʻz rivoyatida: ‹uning aytganini tasdiqlasa›, soʻngra ikkovi ittifoq qiladilar) yoki ayoliga hayz holatida yaqinlik qilsa, yoki ayoliga orqasidan yaqinlik qilsa, u Muhammad ﷺga nozil qilingan narsadan voz kechgan boʻladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким коҳиннинг олдига бориб, (Мусо ўз ривоятида: ‹унинг айтганини тасдиқласа›, сўнгра иккови иттифоқ қиладилар) ёки аёлига ҳайз ҳолатида яқинлик қилса, ёки аёлига орқасидан яқинлик қилса, у Муҳаммад ﷺга нозил қилинган нарсадан воз кечган бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُتَوَكِّلِ الْعَسْقَلاَنِيُّ، وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ عَدْوَى وَلاَ طِيَرَةَ وَلاَ صَفَرَ وَلاَ هَامَةَ " . فَقَالَ أَعْرَابِيٌّ مَا بَالُ الإِبِلِ تَكُونُ فِي الرَّمْلِ كَأَنَّهَا الظِّبَاءُ فَيُخَالِطُهَا الْبَعِيرُ الأَجْرَبُ فَيُجْرِبُهَا قَالَ " فَمَنْ أَعْدَى الأَوَّلَ " . قَالَ مَعْمَرٌ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَحَدَّثَنِي رَجُلٌ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يُورِدَنَّ مُمْرِضٌ عَلَى مُصِحٍّ " . قَالَ فَرَاجَعَهُ الرَّجُلُ فَقَالَ أَلَيْسَ قَدْ حَدَّثْتَنَا أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ عَدْوَى وَلاَ صَفَرَ وَلاَ هَامَةَ " . قَالَ لَمْ أُحَدِّثْكُمُوهُ . قَالَ الزُّهْرِيُّ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ قَدْ حَدَّثَ بِهِ وَمَا سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ نَسِيَ حَدِيثًا قَطُّ غَيْرَهُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «(Oʻz-oʻzidan) yuqish yoʻq, yomon fol olish yoʻq, safar (oyidan shumlanish) yoʻq va homa (oʻlik ruhi qushga aylanishi) yoʻq», dedilar. Shunda bir aʼrobiy: «Qumda xuddi kiyiklardek (sogʻlom) turgan tuyalar bor edi, ularning orasiga qoʻtir tuya kirib, ularni qoʻtir qilib qoʻyadi-ku, bunga nima deysiz?» dedi. U zot: «Bas, birinchisini kim yuqtirdi?» dedilar. Maʼmar aytdiki, Zuhriy dedi: «Bir kishi menga Abu Hurayradan rivoyat qilib aytdiki, u Rasululloh ﷺning: ‹Kasal (tuya) sogʻlom (tuya)ning ustiga (suvga) olib kelinmasin›, deganlarini eshitgan». (Roviy) aytdiki: «Soʻng haligi kishi unga (Abu Hurayraga) qaytib: ‹Siz bizga Nabiy ﷺ: ‹Yuqish yoʻq, safar yoʻq va homa yoʻq›, deganlarini rivoyat qilmaganmidingiz?› dedi. U: ‹Men buni sizlarga aytmaganman›, dedi». Zuhriy aytdiki, Abu Salama dedi: «(Abu Hurayra) buni aytgan edi. Men Abu Hurayraning bundan boshqa biror hadisni unutganini hech eshitmaganman».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «(Ўз-ўзидан) юқиш йўқ, ёмон фол олиш йўқ, сафар (ойидан шумланиш) йўқ ва ҳома (ўлик руҳи қушга айланиши) йўқ», дедилар. Шунда бир аъробий: «Қумда худди кийиклардек (соғлом) турган туялар бор эди, уларнинг орасига қўтир туя кириб, уларни қўтир қилиб қўяди-ку, бунга нима дейсиз?» деди. У зот: «Бас, биринчисини ким юқтирди?» дедилар. Маъмар айтдики, Зуҳрий деди: «Бир киши менга Абу Ҳурайрадан ривоят қилиб айтдики, у Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Касал (туя) соғлом (туя)нинг устига (сувга) олиб келинмасин›, деганларини эшитган». (Ровий) айтдики: «Сўнг ҳалиги киши унга (Абу Ҳурайрага) қайтиб: ‹Сиз бизга Набий ﷺ: ‹Юқиш йўқ, сафар йўқ ва ҳома йўқ›, деганларини ривоят қилмаганмидингиз?› деди. У: ‹Мен буни сизларга айтмаганман›, деди». Зуҳрий айтдики, Абу Салама деди: «(Абу Ҳурайра) буни айтган эди. Мен Абу Ҳурайранинг бундан бошқа бирор ҳадисни унутганини ҳеч эшитмаганман».
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - عَنِ الْعَلاَءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ عَدْوَى وَلاَ هَامَةَ وَلاَ نَوْءَ وَلاَ صَفَرَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «(Oʻz-oʻzidan) yuqish yoʻq, homa (oʻlik ruhi qushga aylanishi) yoʻq, yulduzdan yomgʻir kutish yoʻq va safar (oyidan shumlanish) yoʻq», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «(Ўз-ўзидан) юқиш йўқ, ҳома (ўлик руҳи қушга айланиши) йўқ, юлдуздан ёмғир кутиш йўқ ва сафар (ойидан шумланиш) йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ بْنِ الْبَرْقِيِّ، أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْحَكَمِ، حَدَّثَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، حَدَّثَنِي ابْنُ عَجْلاَنَ، حَدَّثَنِي الْقَعْقَاعُ بْنُ حَكِيمٍ، وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مِقْسَمٍ، وَزَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ غُولَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Gʻul (deb atalmish jin-ajina) yoʻq», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ғул (деб аталмиш жин-ажина) йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ رَجُلٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَمِعَ كَلِمَةً فَأَعْجَبَتْهُ فَقَالَ " أَخَذْنَا فَأْلَكَ مِنْ فِيكَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir soʻzni eshitib, u soʻz ularga yoqib qoldi-da: «Biz sening yaxshi folingni ogʻzingdan oldik», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир сўзни эшитиб, у сўз уларга ёқиб қолди-да: «Биз сенинг яхши фолингни оғзингдан олдик», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، أَعْتَقَ شِقْصًا لَهُ مِنْ غُلاَمٍ فَأَجَازَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عِتْقَهُ وَغَرَّمَهُ بَقِيَّةَ ثَمَنِهِ .
Muhammad ibn Kasir bizga rivoyat qilib dedi: Hammom bizga xabar berib dedi: U Qatodadan, u an-Nazr ibn Anasdan, u Bashir ibn Nahikdan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildiki, bir kishi oʻziga tegishli qulning bir ulushini ozod qildi. Shunda Nabiy ﷺ uning ozod qilishini joriy etdilar va undan uning (qulning) qolgan bahosini toʻlashni talab qildilar.Муҳаммад ибн Касир бизга ривоят қилиб деди: Ҳаммом бизга хабар бериб деди: У Қатодадан, у ан-Назр ибн Анасдан, у Башир ибн Наҳикдан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилдики, бир киши ўзига тегишли қулнинг бир улушини озод қилди. Шунда Набий ﷺ унинг озод қилишини жорий этдилар ва ундан унинг (қулнинг) қолган баҳосини тўлашни талаб қилдилар.
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، - يَعْنِي الْعَطَّارَ - حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَعْتَقَ شَقِيصًا فِي مَمْلُوكِهِ فَعَلَيْهِ أَنْ يُعْتِقَهُ كُلَّهُ إِنْ كَانَ لَهُ مَالٌ وَإِلاَّ اسْتُسْعِيَ الْعَبْدُ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ " .
Muslim ibn Ibrohim bizga rivoyat qilib dedi: Abon, yaʼni al-Attor bizga rivoyat qilib dedi: Qatoda bizga rivoyat qilib dedi: U an-Nazr ibn Anasdan, u Bashir ibn Nahikdan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi. U dedi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Kim oʻz qulida bir ulushni ozod qilsa, agar moli boʻlsa, uni toʻliq ozod qilishi lozim. Aks holda qul (qolgan bahoni toʻlash uchun) ishlashga jalb qilinadi, biroq unga ogʻir yuk yuklanmaydi».Муслим ибн Иброҳим бизга ривоят қилиб деди: Абон, яъни ал-Аттор бизга ривоят қилиб деди: Қатода бизга ривоят қилиб деди: У ан-Назр ибн Анасдан, у Башир ибн Наҳикдан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилди. У деди: Набий ﷺ шундай дедилар: «Ким ўз қулида бир улушни озод қилса, агар моли бўлса, уни тўлиқ озод қилиши лозим. Акс ҳолда қул (қолган баҳони тўлаш учун) ишлашга жалб қилинади, бироқ унга оғир юк юкланмайди».
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - ح وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، - وَهَذَا لَفْظُهُ - عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَعْتَقَ شِقْصًا لَهُ - أَوْ شَقِيصًا لَهُ - فِي مَمْلُوكٍ فَخَلاَصُهُ عَلَيْهِ فِي مَالِهِ إِنْ كَانَ لَهُ مَالٌ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ قُوِّمَ الْعَبْدُ قِيمَةَ عَدْلٍ ثُمَّ اسْتُسْعِيَ لِصَاحِبِهِ فِي قِيمَتِهِ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ فِي حَدِيثِهِمَا جَمِيعًا " فَاسْتُسْعِيَ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ " . وَهَذَا لَفْظُ عَلِيٍّ .
Nasr ibn Ali bizga rivoyat qilib dedi: Yazid, yaʼni Ibn Zuray bizga xabar berdi. (Boshqa sanad bilan) Ali ibn Abdulloh ham bizga rivoyat qildi: Muhammad ibn Bishr bizga rivoyat qildi — bu uning lafzidir — u Said ibn Abu Arubadan, u Qatodadan, u an-Nazr ibn Anasdan, u Bashir ibn Nahikdan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Rasululloh ﷺ dan rivoyat qildi. U zot shunday dedilar: «Kim qulda oʻziga tegishli bir ulushni — yoki bir boʻlakni — ozod qilsa, agar moli boʻlsa, uni (toʻliq) ozod qilish oʻz molidan uning zimmasiga boʻladi. Agar moli boʻlmasa, qulga adolatli baho belgilanadi, soʻng u egasi uchun oʻz bahosini (toʻlash) yoʻlida ishlashga jalb qilinadi, biroq unga ogʻir yuk yuklanmaydi». Abu Dovud dedi: Ularning ikkalasining hadisida ham «unga ogʻir yuk yuklanmagan holda ishlashga jalb qilinadi» (degan soʻzlar bor). Bu Alining lafzidir.Наср ибн Али бизга ривоят қилиб деди: Язид, яъни Ибн Зурай бизга хабар берди. (Бошқа санад билан) Али ибн Абдуллоҳ ҳам бизга ривоят қилди: Муҳаммад ибн Бишр бизга ривоят қилди — бу унинг лафзидир — у Саид ибн Абу Арубадан, у Қатодадан, у ан-Назр ибн Анасдан, у Башир ибн Наҳикдан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Расулуллоҳ ﷺ дан ривоят қилди. У зот шундай дедилар: «Ким қулда ўзига тегишли бир улушни — ёки бир бўлакни — озод қилса, агар моли бўлса, уни (тўлиқ) озод қилиш ўз молидан унинг зиммасига бўлади. Агар моли бўлмаса, қулга адолатли баҳо белгиланади, сўнг у эгаси учун ўз баҳосини (тўлаш) йўлида ишлашга жалб қилинади, бироқ унга оғир юк юкланмайди». Абу Довуд деди: Уларнинг иккаласининг ҳадисида ҳам «унга оғир юк юкланмаган ҳолда ишлашга жалб қилинади» (деган сўзлар бор). Бу Алининг лафзидир.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَلَدُ الزِّنَا شَرُّ الثَّلاَثَةِ " . وَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ لأَنْ أُمَتِّعَ بِسَوْطٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ أَعْتِقَ وَلَدَ زِنْيَةٍ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadilar: Rasululloh ﷺ: «Zino farzandi uchovning (yaʼni zinokor erkak, zinokor ayol va boladan) yomonidir», dedilar. Abu Hurayra (roziyallohu anhu): «Aziz va jalil Alloh yoʻlida bir qamchini (sadaqa qilib) ishlatishim, men uchun zino farzandini ozod qilishimdan koʻra sevimliroqdir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Расулуллоҳ ﷺ: «Зино фарзанди учовнинг (яъни зинокор эркак, зинокор аёл ва боладан) ёмонидир», дедилар. Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу): «Азиз ва жалил Аллоҳ йўлида бир қамчини (садақа қилиб) ишлатишим, мен учун зино фарзандини озод қилишимдан кўра севимлироқдир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَبُو مَعْمَرٍ الْهُذَلِيُّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عِكْرِمَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم - قَالَ إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رِوَايَةً - فَذَكَرَ حَدِيثَ الْوَحْىِ قَالَ فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى { حَتَّى إِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ } .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺdan rivoyat qilinadi — Ismoil esa «Abu Hurayradan rivoyat tarzida» dedi — vahiy (nozil boʻlishi) haqidagi hadisni zikr qildi. (Abu Hurayra) dedi: Bu Alloh taoloning {toki, qalblaridan qoʻrquv ketgach} degan soʻzidir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺдан ривоят қилинади — Исмоил эса «Абу Ҳурайрадан ривоят тарзида» деди — ваҳий (нозил бўлиши) ҳақидаги ҳадисни зикр қилди. (Абу Ҳурайра) деди: Бу Аллоҳ таолонинг {токи, қалбларидан қўрқув кетгач} деган сўзидир.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، ح وَحَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ رَجُلٍ، مِنَ الطُّفَاوَةِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يُفْضِيَنَّ رَجُلٌ إِلَى رَجُلٍ وَلاَ امْرَأَةٌ إِلَى امْرَأَةٍ إِلاَّ وَلَدًا أَوْ وَالِدًا " . قَالَ وَذَكَرَ الثَّالِثَةَ فَنَسِيتُهَا .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Erkak boshqa erkak bilan, ayol ham boshqa ayol bilan (bir kiyim ostida yalangʻoch holda) yaqinlashmasin, magar bola yoki ota boʻlsa (mustasno).» (Roviy) aytadi: U (zot) uchinchisini ham zikr qildilar, men esa uni unutdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Эркак бошқа эркак билан, аёл ҳам бошқа аёл билан (бир кийим остида яланғоч ҳолда) яқинлашмасин, магар бола ёки ота бўлса (мустасно).» (Ровий) айтади: У (зот) учинчисини ҳам зикр қилдилар, мен эса уни унутдим.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ لِبْسَتَيْنِ أَنْ يَحْتَبِيَ الرَّجُلُ مُفْضِيًا بِفَرْجِهِ إِلَى السَّمَاءِ وَيَلْبَسَ ثَوْبَهُ وَأَحَدُ جَانِبَيْهِ خَارِجٌ وَيُلْقِي ثَوْبَهُ عَلَى عَاتِقِهِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ikki xil kiyinishdan qaytardilar: kishining avratini osmonga ochiq qoldirgan holda ikki tizzasini qoʻllari bilan quchoqlab oʻtirishi (ihtibo) hamda kiyimini bir yoni ochiq qolgan holda yelkasiga tashlab kiyishidan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ икки хил кийинишдан қайтардилар: кишининг авратини осмонга очиқ қолдирган ҳолда икки тиззасини қўллари билан қучоқлаб ўтириши (иҳтибо) ҳамда кийимини бир ёни очиқ қолган ҳолда елкасига ташлаб кийишидан.