حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ حَدَّثَنَا أَنَسٌ قَالَعَطَسَ رَجُلَانِ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَمَّتَ أَحَدَهُمَا أَوْ قَالَ سَمَّتَ أَحَدَهُمَا وَتَرَكَ الْآخَرَ فَقِيلَ هُمَا رَجُلَانِ عَطَسَا فَشَمَّتَّ أَوْ قَالَ فَسَمَّتَّ أَحَدَهُمَا وَتَرَكْتَ الْآخَرَ فَقَالَ إِنَّ هَذَا حَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَإِنَّ هَذَا لَمْ يَحْمَدْ اللَّهَقَالَ سُلَيْمَانُ أُرَاهُ نَحْوًا مِنْ هَذَا
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ huzurlarida ikki kishi aksa urdi. U zot ulardan biriga (rahmat soʻrab) duo qildilar, ikkinchisini esa qoldirdilar. «Bular aksa urgan ikki kishi edi, siz ulardan biriga duo qildingiz, ikkinchisini esa qoldirdingiz», deyildi. Shunda u zot: «Bu kishi Allohga hamd aytdi, bu kishi esa Allohga hamd aytmadi», dedilar. Sulaymon: «Menimcha, u shunga oʻxshash (dedi)», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳузурларида икки киши акса урди. У зот улардан бирига (раҳмат сўраб) дуо қилдилар, иккинчисини эса қолдирдилар. «Булар акса урган икки киши эди, сиз улардан бирига дуо қилдингиз, иккинчисини эса қолдирдингиз», дейилди. Шунда у зот: «Бу киши Аллоҳга ҳамд айтди, бу киши эса Аллоҳга ҳамд айтмади», дедилар. Сулаймон: «Менимча, у шунга ўхшаш (деди)», деди.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَكَانَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ مَعَ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَسُوقُ بِهِنَّ سَوَّاقٌ فَقَالَ لَهُ يَا أَنْجَشَةُ رُوَيْدَكَ بِالْقَوَارِيرِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Umm Sulaym Nabiy ﷺ ning ayollari bilan birga edi, bir haydovchi esa ularni (tuyalarini) haydab borardi. Shunda u zot unga: «Ey Anjasha, shishalarga muloyim boʻl!» dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Умм Сулайм Набий ﷺ нинг аёллари билан бирга эди, бир ҳайдовчи эса уларни (туяларини) ҳайдаб борарди. Шунда у зот унга: «Эй Анжаша, шишаларга мулойим бўл!» дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِهَكَذَا مَرَّتَيْنِ وَثَنَا بِهِ مَرَّةً أُخْرَى فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَذَبَ عَلَيَّ مُتَعَمِّدًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنْ النَّارِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim menga yolgʻon nisbat bersa, doʻzaxdan oʻrnini hozirlab olaversin, doʻzaxdan oʻrnini hozirlab olaversin», dedilar — shu tarzda ikki marta. (Sulaymon) buni boshqa bir safar rivoyat qilib: Rasululloh ﷺ: «Kim menga ataylab yolgʻon nisbat bersa, doʻzaxdan oʻrnini hozirlab olaversin», dedilar, dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким менга ёлғон нисбат берса, дўзахдан ўрнини ҳозирлаб олаверсин, дўзахдан ўрнини ҳозирлаб олаверсин», дедилар — шу тарзда икки марта. (Сулаймон) буни бошқа бир сафар ривоят қилиб: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким менга атайлаб ёлғон нисбат берса, дўзахдан ўрнини ҳозирлаб олаверсин», дедилар, деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ أَوْ لِجَارِهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِوَلَمْ يَشُكَّ حَجَّاجٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadi: U zot: «Biringiz oʻz birodariga — yoki: oʻz qoʻshnisiga — oʻzi uchun yaxshi koʻrgan narsani yaxshi koʻrmagunicha, iymon keltirmaydi», dedilar. Hajjoj (rivoyatida) shubha qilmadi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан ривоят қилинади: У зот: «Бирингиз ўз биродарига — ёки: ўз қўшнисига — ўзи учун яхши кўрган нарсани яхши кўрмагунича, иймон келтирмайди», дедилар. Ҳажжож (ривоятида) шубҳа қилмади.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الْأَنْصَارَ كَرِشِي وَعَيْبَتِي وَإِنَّ النَّاسَ سَيَكْثُرُونَ وَيَقِلُّونَ فَاقْبَلُوا مِنْ مُحْسِنِهِمْ وَاعْفُوا عَنْ مُسِيئِهِمْ وَقَالَ حَجَّاجٌ عَنْ مُسِيِّهِمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, ansorlar mening yaqinlarim va sirdoshlarimdir. Odamlar (vaqt oʻtib) koʻpayadi, ular (ansorlar) esa kamayadi. Bas, ulardan yaxshilik qilganini qabul qilinglar va yomonlik qilganini afv etinglar», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, ансорлар менинг яқинларим ва сирдошларимдир. Одамлар (вақт ўтиб) кўпаяди, улар (ансорлар) эса камаяди. Бас, улардан яхшилик қилганини қабул қилинглар ва ёмонлик қилганини афв этинглар», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ وَلَا أَدْرِي أَشَيْءٌ أُنْزِلَ أَوْ كَانَ يَقُولُهُ لَوْ أَنَّ لِابْنِ آدَمَ وَادِيَيْنِ مِنْ مَالٍ لَتَمَنَّى أَوْ لَابْتَغَى وَادِيًا ثَالِثًا وَلَا يَمْلَأُ جَوْفَ ابْنِ آدَمَ إِلَّا التُّرَابُ وَيَتُوبُ اللَّهُ عَلَى مَنْ تَابَحَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فَلَا أَدْرِي أَشَيْءٌ أُنْزِلَ عَلَيْهِ فَذَكَرَهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitdim — bu (Qurʼondan) nozil qilingan narsami yoki u zot (oʻzlari) aytar edilarmi, bilmayman: «Agar Odam farzandining ikki vodiy toʻla moli boʻlsa, u albatta uchinchi vodiyni tilar — yoki: talab qilar — edi. Odam farzandining ichini tuproqdan boshqa narsa toʻldirmaydi. Alloh esa tavba qilgan kishining tavbasini qabul qiladi». Boshqa (rivoyatda): «Bu unga nozil qilingan narsami, bilmayman», deyildi va shu (hadis) zikr qilindi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитдим — бу (Қуръондан) нозил қилинган нарсами ёки у зот (ўзлари) айтар эдиларми, билмайман: «Агар Одам фарзандининг икки водий тўла моли бўлса, у албатта учинчи водийни тилар — ёки: талаб қилар — эди. Одам фарзандининг ичини тупроқдан бошқа нарса тўлдирмайди. Аллоҳ эса тавба қилган кишининг тавбасини қабул қилади». Бошқа (ривоятда): «Бу унга нозил қилинган нарсами, билмайман», дейилди ва шу (ҳадис) зикр қилинди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ شَرِبَ الْخَمْرَ فَجَلَدَهُ بِجَرِيدَتَيْنِ نَحْوَ الْأَرْبَعِينَقَالَ وَفَعَلَهُ أَبُو بَكْرٍ فَلَمَّا كَانَ عُمَرُ اسْتَشَارَ النَّاسَ فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ أَخَفُّ الْحُدُودِ ثَمَانُونَ قَالَ فَأَمَرَ بِهِ عُمَرُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning huzurlariga xamr ichgan bir kishi keltirildi. U zot uni ikkita xurmo novdasi bilan qirqqa yaqin (marta) urdilar. (Qatoda) dedi: Abu Bakr ham shunday qildi. Umar (davri) kelganida esa u odamlar bilan maslahatlashdi. Shunda Abdurahmon ibn Avf: «Hadlarning eng yengili — sakson (zarba)», dedi. Soʻng Umar shunga buyurdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ нинг ҳузурларига хамр ичган бир киши келтирилди. У зот уни иккита хурмо новдаси билан қирққа яқин (марта) урдилар. (Қатода) деди: Абу Бакр ҳам шундай қилди. Умар (даври) келганида эса у одамлар билан маслаҳатлашди. Шунда Абдураҳмон ибн Авф: «Ҳадларнинг энг енгили — саксон (зарба)», деди. Сўнг Умар шунга буюрди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَأَلَا أُحَدِّثُكُمْ بِحَدِيثٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُحَدِّثُكُمْ أَحَدٌ بَعْدِي سَمِعَهُ مِنْهُ إِنَّ مِنْ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ أَنْ يُرْفَعَ الْعِلْمُ وَيَظْهَرَ الْجَهْلُ وَيَفْشُوَ الزِّنَا وَيُشْرَبَ الْخَمْرُ وَيَذْهَبَ الرِّجَالُ وَيَبْقَى النِّسَاءُ حَتَّى يَكُونَ لِخَمْسِينَ امْرَأَةً قَيِّمٌ وَاحِدٌحَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ لَأُحَدِّثَنَّكُمْ حَدِيثًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ يَذْهَبُ الرِّجَالُ وَيَبْقَى النِّسَاءُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Sizlarga Rasululloh ﷺ dan eshitgan bir hadisni aytib bermaymi? Mendan keyin uni u zotdan eshitgan biror kishi sizlarga aytib bermaydi: «Qiyomat alomatlaridan (biri) — ilm koʻtarilishi, jaholat (oshkora) paydo boʻlishi, zino yoyilishi, xamr ichilishi, erkaklar (kamayib) ketishi va ayollar (koʻpayib) qolishidir. Hatto ellik ayolga bitta qoʻriqlovchi (gʻamxoʻr) erkak (qoladi)», — dedilar. Boshqa (rivoyatda): «Sizlarga Rasululloh ﷺ dan eshitgan bir hadisni albatta aytib beraman», deb shunga oʻxshashi zikr qilindi; faqat unda: «Erkaklar ketadi va ayollar qoladi», deyildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Сизларга Расулуллоҳ ﷺ дан эшитган бир ҳадисни айтиб бермайми? Мендан кейин уни у зотдан эшитган бирор киши сизларга айтиб бермайди: «Қиёмат аломатларидан (бири) — илм кўтарилиши, жаҳолат (ошкора) пайдо бўлиши, зино ёйилиши, хамр ичилиши, эркаклар (камайиб) кетиши ва аёллар (кўпайиб) қолишидир. Ҳатто эллик аёлга битта қўриқловчи (ғамхўр) эркак (қолади)», — дедилар. Бошқа (ривоятда): «Сизларга Расулуллоҳ ﷺ дан эшитган бир ҳадисни албатта айтиб бераман», деб шунга ўхшаши зикр қилинди; фақат унда: «Эркаклар кетади ва аёллар қолади», дейилди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَيَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْلَا أَنْ لَا تَدَافَنُوا لَدَعَوْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يُسْمِعَكُمْ عَذَابَ الْقَبْرِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar bir-birlaringizni dafn qilmay qoʻyishingizdan (xavotir olmaganimda) edi, Alloh azza va jalladan sizlarga qabr azobini eshittirishini soʻrar edim», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар бир-бирларингизни дафн қилмай қўйишингиздан (хавотир олмаганимда) эди, Аллоҳ азза ва жалладан сизларга қабр азобини эшиттиришини сўрар эдим», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاةٍ فَإِنَّهُ يُنَاجِي رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَلَا يَبْزُقَنَّ قَالَ حَجَّاجٌ يَبْصُقَنَّ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ وَلَكِنْ عَنْ شِمَالِهِ وَتَحْتَ قَدَمِهِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz namozda boʻlsa, albatta u Robbi azza va jalla bilan munojot qilayotgan boʻladi. Bas, oldiga ham, oʻng tomoniga ham hech tupurmasin; balki chap tomoniga va oyogʻining ostiga (tupursin)», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намозда бўлса, албатта у Робби азза ва жалла билан муножот қилаётган бўлади. Бас, олдига ҳам, ўнг томонига ҳам ҳеч тупурмасин; балки чап томонига ва оёғининг остига (тупурсин)», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَصَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ فَلَمْ أَسْمَعْ أَحَدًا مِنْهُمْ يَقْرَأُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِقَالَ حَجَّاجٌ قَالَ شُعْبَةُ قَالَ قَتَادَةُ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ بِأَيِّ شَيْءٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَفْتِحُ الْقِرَاءَةَ فَقَالَ إِنَّكَ لَتَسْأَلُنِي عَنْ شَيْءٍ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَحَدٌ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ bilan, Abu Bakr, Umar va Usmon bilan namoz oʻqidim, ulardan birortasining «Bismillahir-Rohmanir-Rohiym»ni oʻqiganini eshitmadim. Hajjoj dedi: Shuʼba aytdi: Qatoda dedi: Men Anas ibn Molikdan: «Rasululloh ﷺ qiroatni nima bilan boshlar edilar?» deb soʻradim. U: «Sen mendan hech kim soʻramagan narsani soʻrayapsan», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан, Абу Бакр, Умар ва Усмон билан намоз ўқидим, улардан бирортасининг «Бисмиллаҳир-Роҳманир-Роҳийм»ни ўқиганини эшитмадим. Ҳажжож деди: Шуъба айтди: Қатода деди: Мен Анас ибн Моликдан: «Расулуллоҳ ﷺ қироатни нима билан бошлар эдилар?» деб сўрадим. У: «Сен мендан ҳеч ким сўрамаган нарсани сўраяпсан», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ الدُّبَّاءَ قَالَ حَجَّاجٌ الْقَرْعَ قَالَ فَأُتِيَ بِطَعَامٍ أَوْ دُعِيَ لَهُ قَالَ أَنَسٌ فَجَعَلْتُ أَتَتَبَّعُهُ فَأَضَعُهُ بَيْنَ يَدَيْهِ لِمَا أَعْلَمُ أَنَّهُ يُحِبُّهُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ qovoqni yaxshi koʻrar edilar. Hajjoj (rivoyatida) «qarʼ» dedi. Soʻng bir taom keltirildi yoki u zot taomga chaqirildi. Anas aytdi: Men uni terib, u zotning oldilariga qoʻyar edim — chunki u zot uni yaxshi koʻrishlarini bilardim.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қовоқни яхши кўрар эдилар. Ҳажжож (ривоятида) «қаръ» деди. Сўнг бир таом келтирилди ёки у зот таомга чақирилди. Анас айтди: Мен уни териб, у зотнинг олдиларига қўяр эдим — чунки у зот уни яхши кўришларини билардим.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ اعْتَدِلُوا فِي السُّجُودِ وَلَا يَبْسُطْ أَحَدُكُمْ ذِرَاعَيْهِ انْبِسَاطَ الْكَلْبِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Sajdada meʼyorni saqlanglar va birortangiz ikki bilagini it (choʻzganday) yozmasin», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Саждада меъёрни сақланглар ва бирортангиз икки билагини ит (чўзгандай) ёзмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَوُّوا صُفُوفَكُمْ فَإِنَّ تَسْوِيَةَ الصُّفُوفِ مِنْ تَمَامِ الصَّلَاةِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Saflaringizni toʻgʻrilanglar, chunki saflarni toʻgʻrilash namozning mukammalligidandir», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сафларингизни тўғриланглар, чунки сафларни тўғрилаш намознинг мукаммаллигидандир», — дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَحَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَالِدِهِ وَوَلَدِهِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz men unga oʻz bolasi, otasi va barcha odamlardan koʻra mahbubroq boʻlmagunimcha, iymon keltirmaydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз мен унга ўз боласи, отаси ва барча одамлардан кўра маҳбуброқ бўлмагунимча, иймон келтирмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَلْعَقُ أَصَابِعَهُ الثَّلَاثَ إِذَا أَكَلَ وَقَالَ إِذَا وَقَعَتْ لُقْمَةُ أَحَدِكُمْ فَلْيُمِطْ عَنْهَا الْأَذَى وَلْيَأْكُلْهَا وَلَا يَدَعْهَا لِلشَّيْطَانِ وَلْيَسْلُتْ أَحَدُكُمْ الصَّحْفَةَ فَإِنَّكُمْ لَا تَدْرُونَ فِي أَيِّ طَعَامِكُمْ الْبَرَكَةَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ biror taomni yeganlarida uch barmoqlarini yalar edilar va: «Birontangizning luqmasi tushib ketsa, uni (yopishgan) azo (kir)dan tozalab yesin, uni shaytonga qoldirmasin. Birontangiz likobchani (idishni) yalab-artib olsin, chunki sizlar taomingizning qaysi qismida baraka borligini bilmaysizlar», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бирор таомни еганларида уч бармоқларини ялар эдилар ва: «Биронтангизнинг луқмаси тушиб кетса, уни (ёпишган) азо (кир)дан тозалаб есин, уни шайтонга қолдирмасин. Биронтангиз ликобчани (идишни) ялаб-артиб олсин, чунки сизлар таомингизнинг қайси қисмида барака борлигини билмайсизлар», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَحْتَجِمُ وَلَمْ يَكُنْ يَظْلِمُ أَحَدًا أَجْرَهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ hijoma qildirar edilar va hech kimning ish haqini (hech qachon) ushlab qolmas edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ ҳижома қилдирар эдилар ва ҳеч кимнинг иш ҳақини (ҳеч қачон) ушлаб қолмас эдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ وَإِبْرَاهِيمَ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ بِالْمَدِينَةِ أَرْبَعًا وَصَلَّى الْعَصْرَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْنِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Madinada peshin namozini toʻrt rakaat oʻqidilar, Zul-Hulayfada esa asr namozini ikki rakaat oʻqidilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Мадинада пешин намозини тўрт ракаат ўқидилар, Зул-Ҳулайфада эса аср намозини икки ракаат ўқидилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ سَنْبَرٌ الْجَحْدَرِيُّ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ نَاسًا أَتَوْا الْمَدِينَةَ فَاجْتَوَوْا الْمَدِينَةَ فَأَمَرَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِإِبِلٍ وَرَاعِيهَا وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَشْرَبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا قَالَ فَقَتَلُوا الرَّاعِيَ وَأَطْرَدُوا الْإِبِلَ فَبَعَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي طَلَبِهِمْ فَجِيءَ بِهِمْ فَقَطَّعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ وَسَمَلَ أَعْيُنَهُمْ وَطَرَحَهُمْ فِي الشَّمْسِ حَتَّى مَاتُوا
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir qavm Madinaga keldi va Madinaning havosi ularga yoqmay, kasal boʻldilar. Shunda Rasululloh ﷺ ularga tuyalar va uning choʻponini (berishga) buyurdilar hamda ularning siydiklari va sutlaridan ichishlarini buyurdilar. Ular esa choʻponni oʻldirib, tuyalarni haydab ketdilar. Nabiy ﷺ ularni izlab (odam) yubordilar; ular keltirildi. Bas, u zot ularning qoʻl-oyoqlarini kesdilar, koʻzlariga mil tortdilar va oʻlguncha ularni quyoshga tashlab qoʻydilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир қавм Мадинага келди ва Мадинанинг ҳавоси уларга ёқмай, касал бўлдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларга туялар ва унинг чўпонини (беришга) буюрдилар ҳамда уларнинг сийдиклари ва сутларидан ичишларини буюрдилар. Улар эса чўпонни ўлдириб, туяларни ҳайдаб кетдилар. Набий ﷺ уларни излаб (одам) юбордилар; улар келтирилди. Бас, у зот уларнинг қўл-оёқларини кесдилар, кўзларига мил тортдилар ва ўлгунча уларни қуёшга ташлаб қўйдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَسَأَلَ النَّاسُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَحْفَوْهُ بِالْمَسْأَلَةِ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ ذَاتَ يَوْمٍ فَقَالَ لَا تَسْأَلُونِي عَنْ شَيْءٍ إِلَّا بَيَّنْتُهُ لَكُمْ قَالَ أَنَسٌ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ يَمِينًا وَشِمَالًا فَإِذَا كُلُّ إِنْسَانٍ لَاوٍ رَأْسَهُ فِي ثَوْبِهِ يَبْكِي قَالَ وَأَنْشَأَ رَجُلٌ كَانَ إِذَا لَاحَى يُدْعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبِي قَالَ أَبُوكَ حُذَافَةُ قَالَ أَبُو عَامِرٍ وَأَحْسَبُهُ قَالَ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي الْجَنَّةِ أَوْ فِي النَّارِ قَالَ فِي النَّارِ قَالَ ثُمَّ أَنْشَأَ عُمَرُ فَقَالَ رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ نَبِيًّا نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ الْفِتَنِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا رَأَيْتُ فِي الْخَيْرِ وَالشَّرِّ كَالْيَوْمِ قَطُّ إِنَّهُ صُوِّرَتْ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ حَتَّى رَأَيْتُهُمَا دُونَ الْحَائِطِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Odamlar Rasululloh ﷺdan shu qadar koʻp soʻradilarki, savol bilan u zotni qistab qoʻydilar. Shunda u zot bir kuni minbarga chiqib: «Mendan nima soʻrasangiz, albatta uni sizlarga bayon qilaman», dedilar. Anas aytdi: Men oʻngga va chapga qaray boshladim, mana, har bir kishi boshini kiyimiga oʻrab yigʻlar edi. Shunda janjallashganda otasidan boshqaga nisbat berib chaqirilar boʻlgan bir kishi turib: «Yo Rasululloh, mening otam kim?» dedi. U zot: «Sening otang — Huzofa», dedilar. Abu Omir aytdi: Menimcha, u shunday dedi: Bir kishi: «Yo Rasululloh, u jannatdami yo doʻzaxdami?» dedi. U zot: «Doʻzaxda», dedilar. Soʻng Umar turib: «Biz Allohni Robb (deb), islomni din (deb), Muhammadni Nabiy (deb) rozi boʻldik; fitnalarning yomonligidan Allohdan panoh tilaymiz», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Men yaxshilik va yomonlik(ning koʻrsatilishi)da hech qachon bugungidek (kunni) koʻrmaganman; albatta, jannat va doʻzax shunday tasvirlandiki, men ikkovini devorning narigi tomonida koʻrdim», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Одамлар Расулуллоҳ ﷺдан шу қадар кўп сўрадиларки, савол билан у зотни қистаб қўйдилар. Шунда у зот бир куни минбарга чиқиб: «Мендан нима сўрасангиз, албатта уни сизларга баён қиламан», дедилар. Анас айтди: Мен ўнгга ва чапга қарай бошладим, мана, ҳар бир киши бошини кийимига ўраб йиғлар эди. Шунда жанжаллашганда отасидан бошқага нисбат бериб чақирилар бўлган бир киши туриб: «Ё Расулуллоҳ, менинг отам ким?» деди. У зот: «Сенинг отанг — Ҳузофа», дедилар. Абу Омир айтди: Менимча, у шундай деди: Бир киши: «Ё Расулуллоҳ, у жаннатдами ё дўзахдами?» деди. У зот: «Дўзахда», дедилар. Сўнг Умар туриб: «Биз Аллоҳни Робб (деб), исломни дин (деб), Муҳаммадни Набий (деб) рози бўлдик; фитналарнинг ёмонлигидан Аллоҳдан паноҳ тилаймиз», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Мен яхшилик ва ёмонлик(нинг кўрсатилиши)да ҳеч қачон бугунгидек (кунни) кўрмаганман; албатта, жаннат ва дўзах шундай тасвирландики, мен икковини деворнинг нариги томонида кўрдим», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَتِمُّوا الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ فَوَاللَّهِ إِنِّي لَأَرَاكُمْ مِنْ بَعْدِ ظَهْرِي إِذَا مَا رَكَعْتُمْ وَإِذَا مَا سَجَدْتُمْ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Rukuʼ va sajdani toʻkis bajaringlar! Vallohi, men sizlarni orqamdan — rukuʼ qilganingizda va sajda qilganingizda koʻrib turaman», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Рукуъ ва саждани тўкис бажаринглар! Валлоҳи, мен сизларни орқамдан — рукуъ қилганингизда ва сажда қилганингизда кўриб тураман», — дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ وَعَبْدُ الصَّمَدِ قَالَا حَدَّثَنَا هِشَامٌ وَعَبْدُ الْوَهَّابِ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا عَدْوَى وَلَا طِيَرَةَ وَيُعْجِبُنِي الْفَأْلُ قَالَ قِيلَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا الْفَأْلُ قَالَ الْكَلِمَةُ الْحَسَنَةُ قَالَ أَبُو عَامِرٍ أَوْ قَالَ الْكَلِمَةُ الطَّيِّبَةُ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Yuqumlilik (adviy) yoʻq, badfollik (tiyara) yoʻq; menga esa yaxshi fol yoqadi», dedilar. «Yo Nabiyalloh, faʼl nima?» deyildi. U zot: «Yaxshi soʻz», dedilar. Abu Omir: «Yoki u: ‹pokiza soʻz› dedi», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Юқумлилик (адвий) йўқ, бадфоллик (тияра) йўқ; менга эса яхши фол ёқади», дедилар. «Ё Набияллоҳ, фаъл нима?» дейилди. У зот: «Яхши сўз», дедилар. Абу Омир: «Ёки у: ‹покиза сўз› деди», деди.
حَدَّثَنَا هِشَامٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَجَاءَ رَجُلٌ أَوْ أَعْرَابِيٌّ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ وَمَا أَعْدَدْتَ لَهَا قَالَ مَا أَعْدَدْتُ لَهَا إِلَّا أَنِّي أُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَالَ أَنْتَ مَعَ مَنْ أَحْبَبْتَقَالَ أَنَسٌ فَمَا رَأَيْتُ الْمُسْلِمِينَ فَرِحُوا بِشَيْءٍ بَعْدَ الْإِسْلَامِ أَشَدَّ مَا فَرِحُوا يَوْمَئِذٍ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi — yoki bir aʼrobiy — Nabiy ﷺning oldilariga kelib: «Yo Rasululloh, qiyomat qachon?» dedi. U zot: «Sen unga nima tayyorlading?» dedilar. U: «Men unga (koʻp narsa) tayyorlamadim, faqat Alloh va Uning Rasulini sevaman», dedi. U zot: «Sen oʻzing sevgan (zot) bilan birgasan», dedilar. Anas aytdi: Men musulmonlarning islomdan keyin biror narsaga oʻsha kungi quvonganlaridek qattiq quvonganlarini koʻrmadim.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши — ёки бир аъробий — Набий ﷺнинг олдиларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, қиёмат қачон?» деди. У зот: «Сен унга нима тайёрладинг?» дедилар. У: «Мен унга (кўп нарса) тайёрламадим, фақат Аллоҳ ва Унинг Расулини севаман», деди. У зот: «Сен ўзинг севган (зот) билан биргасан», дедилар. Анас айтди: Мен мусулмонларнинг исломдан кейин бирор нарсага ўша кунги қувонганларидек қаттиқ қувонганларини кўрмадим.
حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا حَرْبُ بْنُ مَيْمُونٍ أَبُو الْخَطَّابِ الْأَنْصَارِيُّ عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَحَدَّثَنِي نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَقَائِمٌ أَنْتَظِرُ أُمَّتِي تَعْبُرُ عَلَى الصِّرَاطِ إِذْ جَاءَنِي عِيسَى فَقَالَ هَذِهِ الْأَنْبِيَاءُ قَدْ جَاءَتْكَ يَا مُحَمَّدُ يَسْأَلُونَ أَوْ قَالَ يَجْتَمِعُونَ إِلَيْكَ وَيَدْعُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يُفَرِّقَ جَمْعَ الْأُمَمِ إِلَى حَيْثُ يَشَاءُ اللَّهُ لِغَمِّ مَا هُمْ فِيهِ وَالْخَلْقُ مُلْجَمُونَ فِي الْعَرَقِ وَأَمَّا الْمُؤْمِنُ فَهُوَ عَلَيْهِ كَالزَّكْمَةِ وَأَمَّا الْكَافِرُ فَيَتَغَشَّاهُ الْمَوْتُ قَالَ قَالَ لِعِيسَى انْتَظِرْ حَتَّى أَرْجِعَ إِلَيْكَ قَالَ فَذَهَبَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى قَامَ تَحْتَ الْعَرْشِ فَلَقِيَ مَا لَمْ يَلْقَ مَلَكٌ مُصْطَفًى وَلَا نَبِيٌّ مُرْسَلٌ فَأَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَى جِبْرِيلَ اذْهَبْ إِلَى مُحَمَّدٍ فَقُلْ لَهُ ارْفَعْ رَأْسَكَ سَلْ تُعْطَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَشُفِّعْتُ فِي أُمَّتِي أَنْ أُخْرِجَ مِنْ كُلِّ تِسْعَةٍ وَتِسْعِينَ إِنْسَانًا وَاحِدًا قَالَ فَمَا زِلْتُ أَتَرَدَّدُ عَلَى رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فَلَا أَقُومُ مَقَامًا إِلَّا شُفِّعْتُ حَتَّى أَعْطَانِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ ذَلِكَ أَنْ قَالَ يَا مُحَمَّدُ أَدْخِلْ مِنْ أُمَّتِكَ مِنْ خَلْقِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مَنْ شَهِدَ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَوْمًا وَاحِدًا مُخْلِصًا وَمَاتَ عَلَى ذَلِكَ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Nabiysi ﷺ menga shunday deb aytdilar: «Men ummatim sirotdan oʻtishini kutib turgan edim, shunda Iso oldimga kelib: ‹Ey Muhammad, mana bu paygʻambarlar sening oldingga keldilar — soʻramoqdalar› — yoki: ‹sening oldingga toʻplanmoqdalar› — ‹va oʻzlari turgan gʻam sababli, Alloh azza va jalladan ummatlarning bu toʻplanishini Alloh xohlagan tomonga tarqatishini soʻrab duo qilmoqdalar›, dedi. Xaloyiq esa terga jilov solingandek edi; moʻmin uchun u zukom (tumov) kabi, kofirni esa oʻlim qoplagan edi». U zot Isoga: «Men qaytib kelgunimcha kutib tur», dedilar. Soʻng Allohning Nabiysi ﷺ borib, Arsh ostida turdilar va hech bir muqarrab farishta ham, hech bir mursal nabiy ham uchratmagan (holat)ni uchratdilar. Shunda Alloh azza va jalla Jibrilga: «Muhammadning oldiga bor va unga ayt: boshingni koʻtar, soʻra — berilasan, shafoat qil — shafoating qabul qilinadi», deb vahiy qildi. U zot: «Bas, ummatim haqida — har toʻqson toʻqqiz kishidan bittasini chiqarishimga — shafoatim qabul qilindi. Men Robbim azza va jallaga qaytaverdim; qaysi maqomda tursam, shafoatim qabul qilinaverdi — toki Alloh azza va jalla menga shuni berdi: ‹Ey Muhammad, ummatingdan — Alloh azza va jallaning xalqidan — bir kungina ixlos bilan Allohdan oʻzga iloh yoʻq deb guvohlik bergan va shu (holat) uzra vafot etgan kishini (jannatga) kirgiz›, dedi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Набийси ﷺ менга шундай деб айтдилар: «Мен умматим сиротдан ўтишини кутиб турган эдим, шунда Исо олдимга келиб: ‹Эй Муҳаммад, мана бу пайғамбарлар сенинг олдингга келдилар — сўрамоқдалар› — ёки: ‹сенинг олдингга тўпланмоқдалар› — ‹ва ўзлари турган ғам сабабли, Аллоҳ азза ва жалладан умматларнинг бу тўпланишини Аллоҳ хоҳлаган томонга тарқатишини сўраб дуо қилмоқдалар›, деди. Халойиқ эса терга жилов солингандек эди; мўмин учун у зуком (тумов) каби, кофирни эса ўлим қоплаган эди». У зот Исога: «Мен қайтиб келгунимча кутиб тур», дедилар. Сўнг Аллоҳнинг Набийси ﷺ бориб, Арш остида турдилар ва ҳеч бир муқарраб фаришта ҳам, ҳеч бир мурсал набий ҳам учратмаган (ҳолат)ни учратдилар. Шунда Аллоҳ азза ва жалла Жибрилга: «Муҳаммаднинг олдига бор ва унга айт: бошингни кўтар, сўра — бериласан, шафоат қил — шафоатинг қабул қилинади», деб ваҳий қилди. У зот: «Бас, умматим ҳақида — ҳар тўқсон тўққиз кишидан биттасини чиқаришимга — шафоатим қабул қилинди. Мен Роббим азза ва жаллага қайтавердим; қайси мақомда турсам, шафоатим қабул қилинаверди — токи Аллоҳ азза ва жалла менга шуни берди: ‹Эй Муҳаммад, умматингдан — Аллоҳ азза ва жалланинг халқидан — бир кунгина ихлос билан Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ деб гувоҳлик берган ва шу (ҳолат) узра вафот этган кишини (жаннатга) киргиз›, деди», дедилар.
حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا حَرْبُ بْنُ مَيْمُونٍ عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَسَأَلْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَشْفَعَ لِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ قَالَ أَنَا فَاعِلٌ بِهِمْ قَالَ فَأَيْنَ أَطْلُبُكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ اطْلُبْنِي أَوَّلَ مَا تَطْلُبُنِي عَلَى الصِّرَاطِ قَالَ قُلْتُ فَإِذَا لَمْ أَلْقَكَ عَلَى الصِّرَاطِ قَالَ فَأَنَا عِنْدَ الْمِيزَانِ قَالَ قُلْتُ فَإِنْ لَمْ أَلْقَكَ عِنْدَ الْمِيزَانِ قَالَ فَأَنَا عِنْدَ الْحَوْضِ لَا أُخْطِئُ هَذِهِ الثَّلَاثَ مَوَاطِنَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Allohning Nabiysi ﷺdan Qiyomat kuni menga shafoat qilishlarini soʻradim. U zot: «Men (buni) qiluvchiman», dedilar. Men: «Ey Allohning Nabiysi, Qiyomat kuni sizni qayerdan izlay?» dedim. U zot: «Meni birinchi izlaganingda sirot ustidan izla», dedilar. Men: «Agar sizni sirot ustida uchratmasam-chi?» dedim. U zot: «Unda men mezon oldida boʻlaman», dedilar. Men: «Agar sizni mezon oldida uchratmasam-chi?» dedim. U zot: «Unda men Havz oldida boʻlaman. Qiyomat kuni men bu uch joydan chetga chiqmayman», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Аллоҳнинг Набийси ﷺдан Қиёмат куни менга шафоат қилишларини сўрадим. У зот: «Мен (буни) қилувчиман», дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Набийси, Қиёмат куни сизни қаердан излай?» дедим. У зот: «Мени биринчи излаганингда сирот устидан изла», дедилар. Мен: «Агар сизни сирот устида учратмасам-чи?» дедим. У зот: «Унда мен мезон олдида бўламан», дедилар. Мен: «Агар сизни мезон олдида учратмасам-чи?» дедим. У зот: «Унда мен Ҳавз олдида бўламан. Қиёмат куни мен бу уч жойдан четга чиқмайман», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا قَالَقَالَ رَجُلٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا خَيْرَ الْبَرِيَّةِ قَالَ فَقَالَ ذَاكَ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام
Anas (roziyallohu anhu) aytadi: Bir kishi Nabiy ﷺga: «Ey xaloyiqning yaxshisi!» dedi. Shunda u zot: «U — Ibrohim (alayhissalom)dir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтади: Бир киши Набий ﷺга: «Эй халойиқнинг яхшиси!» деди. Шунда у зот: «У — Иброҳим (алайҳиссалом)дир», дедилар.
حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ يُوسُفَ يَعْنِي الْمِسْمَعِيَّ عَنْ حُمَيْدٍ وَيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وَلِأَهْلِ الْمَدِينَةِ يَوْمَانِ يَلْعَبُونَ فِيهِمَا فَقَالَ قَدِمْتُ عَلَيْكُمْ وَلَكُمْ يَوْمَانِ تَلْعَبُونَ فِيهِمَا فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ أَبْدَلَكُمْ يَوْمَيْنِ خَيْرًا مِنْهُمَا يَوْمَ الْفِطْرِ وَيَوْمَ النَّحْرِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Madinaga keldilar, Madina ahlining oʻynab-kuladigan ikki kuni bor edi. Shunda u zot: «Men sizlarning oldingizga keldim, sizlarning oʻynab-kuladigan ikki kuningiz bor ekan. Albatta, Alloh sizlarga ular oʻrniga ulardan yaxshiroq boʻlgan ikki kunni — Fitr kuni va Nahr kunini berdi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келдилар, Мадина аҳлининг ўйнаб-куладиган икки куни бор эди. Шунда у зот: «Мен сизларнинг олдингизга келдим, сизларнинг ўйнаб-куладиган икки кунингиз бор экан. Албатта, Аллоҳ сизларга улар ўрнига улардан яхшироқ бўлган икки кунни — Фитр куни ва Наҳр кунини берди», дедилар.
حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ حُمَيْدٍ قَالَسُئِلَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ هَلْ خَضَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا لَمْ يَشِنْهُ الشَّيْبُ قَالَ فَقِيلَ يَا أَبَا حَمْزَةَ وَشَيْنٌ هُوَ قَالَ يُقَالُ كُلُّكُمْ يَكْرَهُهُوَخَضَبَ أَبُو بَكْرٍ بِالْحِنَّاءِ وَالْكَتَمِ وَخَضَبَ عُمَرُ بِالْحِنَّاءِ
Anas ibn Molikdan: «Rasululloh ﷺ (sochlarini) boʻyaganmilar?» deb soʻraldi. U: «Yoʻq, oq soch u zotni ayblab (nuqson qilib) qoʻymagan», dedi. Unga: «Ey Abu Hamza, u ayb (nuqson)mi?» deyildi. U: «Aytiladiki, barchangiz uni yomon koʻrasiz. Abu Bakr xina va katam bilan boʻyagan, Umar esa xina bilan boʻyagan», dedi.Анас ибн Моликдан: «Расулуллоҳ ﷺ (сочларини) бўяганмилар?» деб сўралди. У: «Йўқ, оқ соч у зотни айблаб (нуқсон қилиб) қўймаган», деди. Унга: «Эй Абу Ҳамза, у айб (нуқсон)ми?» дейилди. У: «Айтиладики, барчангиз уни ёмон кўрасиз. Абу Бакр хина ва катам билан бўяган, Умар эса хина билан бўяган», деди.
حَدَّثَنَا سَهْلٌ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَجُلًا اطَّلَعَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ خَلَلٍ فَسَدَّدَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِشْقَصٍ فَأَخْرَجَ الرَّجُلُ رَأْسَهُ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Bir kishi Nabiy ﷺga bir tirqishdan qarab turdi. Shunda Rasululloh ﷺ unga temir uchli oʻq bilan moʻljal oldilar; bas, u kishi boshini olib qochdi».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Бир киши Набий ﷺга бир тирқишдан қараб турди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга темир учли ўқ билан мўлжал олдилар; бас, у киши бошини олиб қочди».
حَدَّثَنَا سَهْلٌ عَنْ حُمَيْدٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَكْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُضَحِّي بِكَبْشَيْنِ أَمْلَحَيْنِ قَالَ ابْنُ بَكْرٍ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَحَّى بِكَبْشَيْنِ أَمْلَحَيْنِقَالَ أَبِي أَسْنَدَاهُ جَمِيعًا عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ikkita oqaralash qoʻchqorni qurbonlik qilar edilar. Ibn Bakr esa: «Nabiy ﷺ ikkita oqaralash qoʻchqorni qurbonlik qildilar», dedi. Otam aytdi: Ikkovi ham buni Sobitdan, u Anasdan (deb) musnad qildilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ иккита оқаралаш қўчқорни қурбонлик қилар эдилар. Ибн Бакр эса: «Набий ﷺ иккита оқаралаш қўчқорни қурбонлик қилдилар», деди. Отам айтди: Иккови ҳам буни Собитдан, у Анасдан (деб) муснад қилдилар.
حَدَّثَنَا سَهْلٌ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شُجَّ يَوْمَ أُحُدٍ وَكَسَرُوا رَبَاعِيَتَهُ فَجَعَلَ يَمْسَحُ الدَّمَ عَنْ وَجْهِهِ وَهُوَ يَقُولُ كَيْفَ يُفْلِحُ قَوْمٌ خَضَّبُوا وَجْهَ نَبِيِّهِمْ بِالدَّمِ وَهُوَ يَدْعُوهُمْ إِلَى رَبِّهِمْ عَزَّ وَجَلَّ فَأُنْزِلَتْ {لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ}
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Uhud kuni Nabiy ﷺning boshlari yarilandi va oldingi tishlari sindirildi. U zot yuzlaridan qonni artar va: «Oʻzlarini Robbi azza va jallaga daʼvat etayotgan paygʻambarining yuzini qonga boʻyagan qavm qanday najot topadi?» der edilar. Shunda: {Bu ishda sening (ixtiyoringda) hech narsa yoʻq; yo (Alloh) ularning tavbasini qabul qiladi, yo ularni azoblaydi, chunki ular zolimlardir} (oyati) nozil boʻldi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Уҳуд куни Набий ﷺнинг бошлари яриланди ва олдинги тишлари синдирилди. У зот юзларидан қонни артар ва: «Ўзларини Робби азза ва жаллага даъват этаётган пайғамбарининг юзини қонга бўяган қавм қандай нажот топади?» дер эдилар. Шунда: {Бу ишда сенинг (ихтиёрингда) ҳеч нарса йўқ; ё (Аллоҳ) уларнинг тавбасини қабул қилади, ё уларни азоблайди, чунки улар золимлардир} (ояти) нозил бўлди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ حُمَيْدٍ قَالَسُئِلَ أَنَسٌ عَنْ صَوْمِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَطَوُّعًا قَالَ كَانَ يَصُومُ حَتَّى نَقُولَ لَا يُفْطِرُ وَيُفْطِرُ حَتَّى نَقُولَ لَا يَصُومُ
Humayd aytdi: Anasdan Rasululloh ﷺning nafl roʻzalari haqida soʻraldi. U: «U zot shu qadar roʻza tutar edilarki, biz endi iftor qilmasalar kerak, deb aytardik; va shu qadar iftor qilar edilarki, biz endi roʻza tutmasalar kerak, deb aytardik», dedi.Ҳумайд айтди: Анасдан Расулуллоҳ ﷺнинг нафл рўзалари ҳақида сўралди. У: «У зот шу қадар рўза тутар эдиларки, биз энди ифтор қилмасалар керак, деб айтардик; ва шу қадар ифтор қилар эдиларки, биз энди рўза тутмасалар керак, деб айтардик», деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ الْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohumma inniy aʼuzu bika minal-kasali val-buxli va azobil-qabri (Ey Alloh, men Sendan dangasalikdan, baxillikdan va qabr azobidan panoh tilayman)», deb aytar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳумма инний аъузу бика минал-касали вал-бухли ва азобил-қабри (Эй Аллоҳ, мен Сендан дангасаликдан, бахилликдан ва қабр азобидан паноҳ тилайман)», деб айтар эдилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَرَأَيْتُ قَصْرًا مِنْ ذَهَبٍ قُلْتُ لِمَنْ هَذَا الْقَصْرُ قَالُوا لِشَابٍّ مِنْ قُرَيْشٍ فَظَنَنْتُ أَنِّي أَنَا هُوَ قَالُوا لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Men jannatga kirdim va oltindan boʻlgan bir qasrni koʻrdim. ‹Bu qasr kimniki?› dedim. Ular: ‹Qurayshdan boʻlgan bir yigitniki›, dedilar. Men uni oʻzim deb oʻyladim. Ular: ‹Umar ibn Xattobniki›, dedilar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мен жаннатга кирдим ва олтиндан бўлган бир қасрни кўрдим. ‹Бу қаср кимники?› дедим. Улар: ‹Қурайшдан бўлган бир йигитники›, дедилар. Мен уни ўзим деб ўйладим. Улар: ‹Умар ибн Хаттобники›, дедилар», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ أَبَا مُوسَى اسْتَحْمَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَافَقَ مِنْهُ شُغْلًا قَالَ وَاللَّهِ لَا أَحْمِلُكُمْ فَلَمَّا قَفَّى دَعَاهُ فَقَالَ حَلَفْتَ لَا تَحْمِلُنَا قَالَ وَأَنَا أَحْلِفُ لَأَحْمِلَنَّكُمْ فَحَمَلَهُمْ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Muso Nabiy ﷺdan ulov soʻradi, ammo u zotni band boʻlgan paytlarida uchratdi. U zot: «Allohga qasamki, sizlarga ulov bermayman», dedilar. U orqasiga qaytib ketayotganida uni chaqirdilar. U: «Siz bizga ulov bermaslikka qasam ichgan edingiz», dedi. U zot: «Men esa sizlarga albatta ulov berishga qasam ichaman», dedilar va ularga ulov berdilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Мусо Набий ﷺдан улов сўради, аммо у зотни банд бўлган пайтларида учратди. У зот: «Аллоҳга қасамки, сизларга улов бермайман», дедилар. У орқасига қайтиб кетаётганида уни чақирдилар. У: «Сиз бизга улов бермасликка қасам ичган эдингиз», деди. У зот: «Мен эса сизларга албатта улов беришга қасам ичаман», дедилар ва уларга улов бердилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ جَنَازَةً مَرَّتْ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهَا خَيْرًا وَتَتَابَعَتْ الْأَلْسُنُ لَهَا بِالْخَيْرِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَبَتْ ثُمَّ مَرَّتْ جَنَازَةٌ أُخْرَى فَقَالُوا لَهَا شَرًّا وَتَتَابَعَتْ الْأَلْسُنُ لَهَا بِالشَّرِّ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَبَتْ أَنْتُمْ شُهَدَاءُ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning yonlaridan bir janoza oʻtdi, (marhum) haqida yaxshi (soʻz) aytildi va tillar uni ketma-ket yaxshilik bilan tilga oldi. Shunda Nabiy ﷺ: «Vojib boʻldi», dedilar. Soʻng boshqa bir janoza oʻtdi, uning haqida yomon (soʻz) aytildi va tillar uni ketma-ket yomonlik bilan tilga oldi. Nabiy ﷺ: «Vojib boʻldi. Sizlar Allohning yer yuzidagi guvohlarisiz», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг ёнларидан бир жаноза ўтди, (марҳум) ҳақида яхши (сўз) айтилди ва тиллар уни кетма-кет яхшилик билан тилга олди. Шунда Набий ﷺ: «Вожиб бўлди», дедилар. Сўнг бошқа бир жаноза ўтди, унинг ҳақида ёмон (сўз) айтилди ва тиллар уни кетма-кет ёмонлик билан тилга олди. Набий ﷺ: «Вожиб бўлди. Сизлар Аллоҳнинг ер юзидаги гувоҳларисиз», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنْ ابْنِ جَبْرِ بْنِ عَتِيكٍ عَنْ أَنَسٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يُجْزِئُ فِي الْوُضُوءِ رَطْلَانِ مِنْ مَاءٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Tahoratda ikki ritl suv kifoya qiladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Таҳоратда икки ритл сув кифоя қилади», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اعْتَدِلُوا فِي السُّجُودِ وَلَا يَبْسُطْ أَحَدُكُمْ ذِرَاعَيْهِ انْبِسَاطَ السَّبُعِ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Sajdada meʼyorni saqlanglar va birortangiz ikki bilagini yirtqich hayvon (choʻzganday) yozmasin».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Саждада меъёрни сақланглар ва бирортангиз икки билагини йиртқич ҳайвон (чўзгандай) ёзмасин».
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ فَإِنَّ مِنْ حُسْنِ الصَّلَاةِ إِقَامَةَ الصَّفِّ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Saflaringizni toʻgʻri tiklanglar, chunki safni toʻgʻri tiklash namozning goʻzalligidandir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сафларингизни тўғри тикланглар, чунки сафни тўғри тиклаш намознинг гўзаллигидандир», дедилар.
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَخَفِّ النَّاسِ صَلَاةً فِي تَمَامٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozni toʻkis (toʻla) qilgan holda, odamlarning eng yengil namoz oʻquvchisi edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозни тўкис (тўла) қилган ҳолда, одамларнинг энг енгил намоз ўқувчиси эдилар.