Anas ibn Molik al-Ansoriy

أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ الْجَلْدِ بْنِ أَيُّوبَ ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ، قَالَ : " الْحَيْضُ عَشْرَةُ أَيَّامٍ، ثُمَّ هِيَ مُسْتَحَاضَةٌ "

Muoviya ibn Qurradan rivoyat qilinadi: Anas ibn Molik: «Hayz oʻn kundir, soʻng u istihozali boʻladi», dedi.Муовия ибн Қуррадан ривоят қилинади: Анас ибн Молик: «Ҳайз ўн кундир, сўнг у истиҳозали бўлади», деди.

أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ، عَنْ جَلْدِ بْنِ أَيُّوبَ ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ ، عَنْ أَنَسٍ ، قَالَ : " الْمُسْتَحَاضَةُ تَنْتَظِرُ ثَلَاثًا، أَرْبَعًا، خَمْسًا، سِتًّا، سَبْعًا، ثَمَانِيًا، تِسْعًا، عَشْرًا "

Muoviya ibn Qurradan rivoyat qilinadi: Anas: «Istihozali ayol uch, toʻrt, besh, olti, yetti, sakkiz, toʻqqiz, oʻn kun kutadi», dedi.Муовия ибн Қуррадан ривоят қилинади: Анас: «Истиҳозали аёл уч, тўрт, беш, олти, етти, саккиз, тўққиз, ўн кун кутади», деди.

أَخْبَرَنَا حَجَّاجٌ ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ، عَنْ يُونُسَ ، وَحُمَيْدٍ ، عَنْ الْحَسَنِ ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، قَالَ : " إِذَا طَهُرَتْ فِي وَقْتِ صَلَاةٍ، صَلَّتْ تِلْكَ الصَّلَاةَ، وَلَا تُصَلِّي غَيْرَهَا "

Hasandan rivoyat qilinadi: Anas (roziyallohu anhu) aytdi: «Agar namoz vaqtida poklansa, oʻsha namozni oʻqiydi va undan boshqasini oʻqimaydi».Ҳасандан ривоят қилинади: Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: «Агар намоз вақтида покланса, ўша намозни ўқийди ва ундан бошқасини ўқимайди».

أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ ثَابِتٍ ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ : أَنَّ الْيَهُودَ كَانُوا إِذَا حَاضَتْ الْمَرْأَةُ فِيهِمْ لَمْ يُؤَاكِلُوهَا، وَلَمْ يُشَارِبُوهَا، وَأَخْرَجُوهَا مِنْ الْبَيْتِ، وَلَمْ تَكُنْ مَعَهُمْ فِي الْبُيُوتِ، فَسُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ ذَلِكَ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى # وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى سورة البقرة آية 222 #، فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " أَنْ يُؤَاكِلُوهُنَّ، وَأَنْ يُشَارِبُوهُنَّ، وَأَنْ يَكُنَّ مَعَهُمْ فِي الْبُيُوتِ، وَأَنْ يَفْعَلُوا كُلَّ شَيْءٍ مَا خَلَا النِّكَاحَ "، فَقَالَتْ الْيَهُودُ : مَا يُرِيدُ هَذَا أَنْ يَدَعَ شَيْئًا مِنْ أَمْرِنَا إِلَّا خَالَفَنَا فِيهِ، فَجَاءَ عَبَّادُ بْنُ بِشْرٍ، وَأُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَاهُ بِذَلِكَ، وَقَالَا : يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَفَلَا نَنْكِحُهُنَّ فِي الْمَحِيضِ؟ " فَتَمَعَّرَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَمَعُّرًا شَدِيدًا حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ وَجَدَ عَلَيْهِمَا، فَقَامَا، فَخَرَجَا "، هَدِيَّةُ لَبَنٍ " فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي آثَارِهِمَا فَرَدَّهُمَا فَسَقَاهُمَا "، فَعَلِمْنَا أَنَّهُ لَمْ يَغْضَبْ عَلَيْهِمَا

Anas (roziyallohu anhu) aytadi: Yahudiylar orasida bir ayol hayz koʻrsa, ular u bilan birga ovqatlanmas, u bilan birga ichmas, uni uydan chiqarib yuborar va uylarda u bilan bir joyda turmas edilar. Nabiy ﷺdan bu haqda soʻralganda, Alloh taolo: {Sendan hayz haqida soʻraydilar. Ayt: u — aziyatdir} (Baqara 222) oyatini nozil qildi. Shunda Rasululloh ﷺ ularga hayzli ayollar bilan birga ovqatlanishni, ular bilan birga ichishni, uylarda ular bilan birga boʻlishni va jimoʼdan boshqa hamma narsani qilishni buyurdilar. Yahudiylar: «U bizning ishimizdan biror narsani qoldirmay, hammasida bizga muxolif boʻlmoqchi», deyishdi. Soʻng Abbod ibn Bishr va Usayd ibn Huzayr (roziyallohu anhumo) Rasululloh ﷺning oldilariga kelib, bu haqda xabar berishdi va: «Ey Allohning Rasuli, hayzda ularga yaqinlik qilmaylikmi?» deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺning yuzlari qattiq oʻzgardi, hatto biz u zot ikkisiga gʻazablandilar deb oʻyladik. Ikkisi turib chiqib ketishdi; yoʻlda ularga sut hadyasi roʻpara boʻldi. Rasululloh ﷺ ularning izlaridan kishi yuborib, ikkisini qaytardilar va ularga sut ichirdilar. Shunda biz u zot ikkisiga gʻazablanmaganlarini bildik.Анас (розияллоҳу анҳу) айтади: Яҳудийлар орасида бир аёл ҳайз кўрса, улар у билан бирга овқатланмас, у билан бирга ичмас, уни уйдан чиқариб юборар ва уйларда у билан бир жойда турмас эдилар. Набий ﷺдан бу ҳақда сўралганда, Аллоҳ таоло: {Сендан ҳайз ҳақида сўрайдилар. Айт: у — азиятдир} (Бақара 222) оятини нозил қилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларга ҳайзли аёллар билан бирга овқатланишни, улар билан бирга ичишни, уйларда улар билан бирга бўлишни ва жимўдан бошқа ҳамма нарсани қилишни буюрдилар. Яҳудийлар: «У бизнинг ишимиздан бирор нарсани қолдирмай, ҳаммасида бизга мухолиф бўлмоқчи», дейишди. Сўнг Аббод ибн Бишр ва Усайд ибн Ҳузайр (розияллоҳу анҳумо) Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келиб, бу ҳақда хабар беришди ва: «Эй Аллоҳнинг Расули, ҳайзда уларга яқинлик қилмайликми?» дейишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺнинг юзлари қаттиқ ўзгарди, ҳатто биз у зот иккисига ғазабландилар деб ўйладик. Иккиси туриб чиқиб кетишди; йўлда уларга сут ҳадяси рўпара бўлди. Расулуллоҳ ﷺ уларнинг изларидан киши юбориб, иккисини қайтардилар ва уларга сут ичирдилар. Шунда биз у зот иккисига ғазабланмаганларини билдик.

أَخْبَرَنَا مُسْلِمٌ ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَبِي جَعْفَرٍ ، حَدَّثَنَا سَلْمٌ الْعَلَوِيُّ ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ : # وَلا جُنُبًا إِلا عَابِرِي سَبِيلٍ سورة النساء آية 43 #، قَالَ : " الْجُنُبُ يَجْتَازُ بِالْمَسْجِدِ وَلَا يَجْلِسُ فِيهِ "

Anas (roziyallohu anhu) {Yoʻlni kesib oʻtuvchilardan boʻlak, junub holingizda ham} (oyati) haqida: «Junub (kishi) masjiddan oʻtib ketaveradi, ammo unda oʻtirmaydi», — dedi.Анас (розияллоҳу анҳу) {Йўлни кесиб ўтувчилардан бўлак, жунуб ҳолингизда ҳам} (ояти) ҳақида: «Жунуб (киши) масжиддан ўтиб кетаверади, аммо унда ўтирмайди», — деди.

أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ، وَعَفَّانُ ، قَالَا : حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ ، عَنْ أَبِي قِلَابَةَ ، عَنْ أَنَسٍ ، قَالَ : " أُمِرَ بِلَالٌ أَنْ يَشْفَعَ الْأَذَانَ وَيُوتِرَ الْإِقَامَةَ "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bilol azonni juft (ikki marta), iqomatni toq (bir marta) aytishga buyurildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Билол азонни жуфт (икки марта), иқоматни тоқ (бир марта) айтишга буюрилди.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ عَطِيَّةَ ، عَنْ أَيُّوبَ ، عَنْ أَبِي قِلَابَةَ ، عَنْ أَنَسٍ ، قَالَ : " أُمِرَ بِلَالٌ أَنْ يَشْفَعَ الْأَذَانَ، وَيُوتِرَ الْإِقَامَةَ إِلَّا الْإِقَامَةَ " . أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، عَنْ سُفْيَانَ ، عَنْ خَالِدٍ عَنْ أَبِي قِلابَةَ ، عَنْ أَنَسٍ ، نَحْوَهُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bilol azonni juft (ikki marta), iqomatni esa toq (bir marta) — ‹Qad qomatis-salah›dan boshqa — aytishga buyurildi. Muhammad ibn Yusuf Sufyondan, u Xoliddan, u Abu Qilobadan, u Anasdan shunga oʻxshashini (rivoyat qildi).Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Билол азонни жуфт (икки марта), иқоматни эса тоқ (бир марта) — ‹Қад қоматис-салаҳ›дан бошқа — айтишга буюрилди. Муҳаммад ибн Юсуф Суфёндан, у Холиддан, у Абу Қилобадан, у Анасдан шунга ўхшашини (ривоят қилди).

أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ ، أَنْبأَنَا شُعَيْبٌ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " خَرَجَ حِينَ زَاغَتْ الشَّمْسُ، فَصَلَّى بِهِمْ صَلَاةَ الظُّهْرِ "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ quyosh ogʻgan paytda chiqib, ularga peshin namozini oʻqib berdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ қуёш оғган пайтда чиқиб, уларга пешин намозини ўқиб бердилар.

أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ، عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ أَنَسٍ ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ " يُصَلِّي الْعَصْرَ، ثُمَّ يَذْهَبُ الذَّاهِبُ إِلَى الْعَوَالِي فَيَأْتِيهَا وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ "

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ asr namozini oʻqir edilar, soʻng boruvchi Avoliyga borar va quyosh hali baland turgan holda unga yetib borar edi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ аср намозини ўқир эдилар, сўнг борувчи Аволийга борар ва қуёш ҳали баланд турган ҳолда унга етиб борар эди.

أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ ، عَنْ سَعِيدٍ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ أَنَسٍ ، أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " مَنْ نَسِيَ صَلَاةً أَوْ نَامَ عَنْهَا، فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا، إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَقُولُ : # وَأَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي سورة طه آية 14 # "

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim namozni unutsa yoki undan uxlab qolsa, eslagan chogʻida uni oʻqisin. Albatta, Alloh taolo: {Meni eslash uchun namozni toʻkis ado et} (Toha, 14), deydi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким намозни унутса ёки ундан ухлаб қолса, эслаган чоғида уни ўқисин. Албатта, Аллоҳ таоло: {Мени эслаш учун намозни тўкис адо эт} (Тоҳа, 14), дейди», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ ، عَنْ أَنَسٍ ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَأَبَا بَكْرٍ، وَعُمَرَ، وَعُثْمَانَ كَانُوا " يَفْتَتِحُونَ الْقِرَاءَةَ بِ # الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ سورة الفاتحة آية 2 # " . قَالَ أَبُو مُحَمَّد : بِهَذَا نَقُولُ، وَلَا أَرَى الْجَهْرَ بِ # بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ سورة الفاتحة آية 1 #

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ, Abu Bakr, Umar va Usmon (roziyallohu anhum) qiroatni {Alhamdu lillahi Robbil olamiyn} bilan boshlar edilar. Abu Muhammad aytdi: Biz shuni aytamiz va {Bismillahir Rohmanir Rohiym}ni ovoz chiqarib oʻqishni (toʻgʻri) deb bilmayman.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ, Абу Бакр, Умар ва Усмон (розияллоҳу анҳум) қироатни {Алҳамду лиллаҳи Роббил оламийн} билан бошлар эдилар. Абу Муҳаммад айтди: Биз шуни айтамиз ва {Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм}ни овоз чиқариб ўқишни (тўғри) деб билмайман.

أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ ، عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ، عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهِ عَنْهُ، أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكِبَ فَرَسًا فَصُرِعَ عَنْهُ، فَجُحِشَ شِقُّهُ الْأَيْمَنُ، فَصَلَّى صَلَاةً مِنْ الصَّلَوَاتِ وَهُوَ جَالِسٌ، فَصَلَّيْنَا مَعَهُ جُلُوسًا، فَلَمَّا انْصَرَفَ، قَالَ : " إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ، فَلَا تَخْتَلِفُوا عَلَيْهِ، فَإِذَا صَلَّى قَائِمًا، فَصَلُّوا قِيَامًا، وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا، وَإِذَا رَفَعَ، فَارْفَعُوا، وَإِذَا قَالَ : سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، فَقُولُوا : رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ، وَإِنْ صَلَّى قَاعِدًا، فَصَلُّوا قُعُودًا أَجْمَعُونَ "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ otga mindilar va undan yiqilib tushdilar, shunda u zotning oʻng yonboshlari shilindi. Bas, u zot namozlardan birini oʻtirgan holda oʻqidilar, biz ham u zotning orqalarida oʻtirgan holda namoz oʻqidik. Namozdan boʻshaganlarida dedilar: «Imom ergashish uchungina (tayinlab) qoʻyilgandir. Bas, qachon u tik turib namoz oʻqisa, sizlar ham tik turib oʻqinglar; ruku qilsa, ruku qilinglar; (rukudan) bosh koʻtarsa, sizlar ham bosh koʻtaringlar; ‹Samiʼallohu liman hamidah› desa, sizlar ‹Robbano va lakal hamd› denglar; oʻtirib namoz oʻqisa, sizlar ham hammangiz oʻtirib oʻqinglar».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ отга миндилар ва ундан йиқилиб тушдилар, шунда у зотнинг ўнг ёнбошлари шилинди. Бас, у зот намозлардан бирини ўтирган ҳолда ўқидилар, биз ҳам у зотнинг орқаларида ўтирган ҳолда намоз ўқидик. Намоздан бўшаганларида дедилар: «Имом эргашиш учунгина (тайинлаб) қўйилгандир. Бас, қачон у тик туриб намоз ўқиса, сизлар ҳам тик туриб ўқинглар; руку қилса, руку қилинглар; (рукудан) бош кўтарса, сизлар ҳам бош кўтаринглар; ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деса, сизлар ‹Роббано ва лакал ҳамд› денглар; ўтириб намоз ўқиса, сизлар ҳам ҳаммангиз ўтириб ўқинглар».

أَخْبَرَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ قَتَادَةَ ، قَالَ : سَمِعْتُ أَنَسًا يَقُولُ : كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " أَخَفَّ النَّاسِ صَلَاةً فِي تَمَامٍ "

Qatoda aytadi: Anas (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim: Nabiy ﷺ odamlarning ichida namozi eng yengil, ayni paytda eng toʻkis zot edilar.Қатода айтади: Анас (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: Набий ﷺ одамларнинг ичида намози энг енгил, айни пайтда энг тўкис зот эдилар.

حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ ، وَسَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ ، عَنْ شُعْبَةَ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ أَنَسٍ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " سَوُّوا صُفُوفَكُمْ، فَإِنَّ تَسْوِيَةَ الصُّفُوفِ مِنْ تَمَامِ الصَّلَاةِ "

Anas (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ: «Saflaringizni toʻgʻrilanglar, chunki safni toʻgʻrilash namozning komilligidan (bir qismi)dir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сафларингизни тўғриланглар, чунки сафни тўғрилаш намознинг комиллигидан (бир қисми)дир», дедилар.

أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ ، وَسُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ، أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ : " إِذَا حَضَرَ الْعَشَاءُ وَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ، فَابْدَءُوا بِالْعَشَاءِ "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kechki taom hozir boʻlib, namozga iqomat aytilsa, kechki taomdan boshlanglar», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кечки таом ҳозир бўлиб, намозга иқомат айтилса, кечки таомдан бошланглар», дедилар.

أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ، أَنَّ جَدَّتَهُ مُلَيْكَةَ دَعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِطَعَامٍ صَنَعَتْهُ، فَأَكَلَ، ثُمَّ قَالَ : " قُومُوا فَلِأُصَلِّيَ بِكُمْ "، قَالَ أَنَسٌ : فَقُمْتُ إِلَى حَصِيرٍ لَنَا قَدْ اسْوَدَّ مِنْ طُولِ مَا لُبِسَ، فَنَضَحْتُهُ بِمَاءٍ، فَقَامَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَصَفَفْتُ أَنَا وَالْيَتِيمُ وَرَاءَهُ، وَالْعَجُوزُ وَرَاءَنَا، فَصَلَّى لَنَا رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ انْصَرَفَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u kishining buvilari Mulayka Rasululloh ﷺni oʻzi tayyorlagan taomga taklif qildi. Bas, u zot undan yedilar, soʻng: «Turinglar, men sizlarga namoz oʻqib beray», dedilar. Anas aytadilar: Men koʻp ishlatilganidan qoraygan boʻyramizning oldiga bordim va uni suv bilan namlab qoʻydim. Rasululloh ﷺ uning ustida turdilar. Men va yetim u zotning orqalarida saf tuzdik, kampir esa bizning orqamizda (turdi). Bas, u zot bizga ikki rakat namoz oʻqib berdilar, soʻng namozdan boʻshadilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у кишининг бувилари Мулайка Расулуллоҳ ﷺни ўзи тайёрлаган таомга таклиф қилди. Бас, у зот ундан едилар, сўнг: «Туринглар, мен сизларга намоз ўқиб берай», дедилар. Анас айтадилар: Мен кўп ишлатилганидан қорайган бўйрамизнинг олдига бордим ва уни сув билан намлаб қўйдим. Расулуллоҳ ﷺ унинг устида турдилар. Мен ва етим у зотнинг орқаларида саф туздик, кампир эса бизнинг орқамизда (турди). Бас, у зот бизга икки ракат намоз ўқиб бердилар, сўнг намоздан бўшадилар.

أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ ، عَنْ سَعِيدٍ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ أَنَسٍ ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، أَنَّهُ، قَالَ : " مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَرْفَعُونَ أَبْصَارَهُمْ إِلَى السَّمَاءِ فِي صَلَاتِهِمْ؟ " فَاشْتَدَّ قَوْلُهُ فِي ذَلِكَ حَتَّى قَالَ : " لَتَنْتَهُنَّ عَنْ ذَلِكَ أَوْ لَيَخْطَفَنَّ اللَّهُ أَبْصَارَكُمْ "

Anas (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Nima boʻldiki, baʼzi kishilar namozlarida koʻzlarini osmonga koʻtaradilar?» dedilar. Bu haqdagi soʻzlarini shu qadar keskin qildilarki, hatto: «Yo bundan tiyilsinlar, yo Alloh koʻzlarini sugʻurib oladi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Нима бўлдики, баъзи кишилар намозларида кўзларини осмонга кўтарадилар?» дедилар. Бу ҳақдаги сўзларини шу қадар кескин қилдиларки, ҳатто: «Ё бундан тийилсинлар, ё Аллоҳ кўзларини суғуриб олади», дедилар.

أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ ، عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ، عَنْ أَنَسٍ ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، ، أَنَّهُ قَالَ : " وَإِذَا قَالَ الْإِمَامُ : سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، فَقُولُوا : رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ "

Anas (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi. U zot: «Imom: ‹Samiʼallohu liman hamidah›, desa, sizlar: ‹Robbano va lakal hamd›, denglar», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади. У зот: «Имом: ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ›, деса, сизлар: ‹Роббано ва лакал ҳамд›, денглар», дедилар.

أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ ، حَدَّثَنَا الْمُخْتَارُ بْنُ فُلْفُلٍ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَثَّهُمْ عَلَى الصَّلَاةِ، وَنَهَاهُمْ أَنْ يَسْبِقُوهُ إِذَا كَانَ يَؤُمُّهُمْ بِالرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ، وَأَنْ يَنْصَرِفُوا قَبْلَ انْصِرَافِهِ مِنْ الصَّلَاةِ، وَقَالَ : " إِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ خَلْفِي وَأَمَامِي "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ ularni namozga qiziqtirdilar hamda oʻzlari imomlik qilayotganlarida rukuʼ va sajdada oʻzlaridan oʻzib ketishdan va u zot namozdan qaytmasdan oldin qaytib ketishdan qaytardilar. Va: «Albatta, men sizlarni orqamdan ham, oldimdan ham koʻraman», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ уларни намозга қизиқтирдилар ҳамда ўзлари имомлик қилаётганларида рукуъ ва саждада ўзларидан ўзиб кетишдан ва у зот намоздан қайтмасдан олдин қайтиб кетишдан қайтардилар. Ва: «Албатта, мен сизларни орқамдан ҳам, олдимдан ҳам кўраман», дедилар.

أَخْبَرَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ ، وَسَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ ، قَالَا : حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ قَتَادَةَ ، قَالَ : سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ، يَقُولُ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " اعْتَدِلُوا فِي الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ، وَلَا يَبْسُطْ أَحَدُكُمْ ذِرَاعَيْهِ بِسَاطَ الْكَلْبِ "

Qatoda aytadi: Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning shunday deganini eshitdim: Rasululloh ﷺ: «Rukuʼ va sajdada meʼyorda boʻlinglar; biringiz it (oldingi oyoqlarini) yozganidek bilaklarini yozmasin», dedilar.Қатода айтади: Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллоҳ ﷺ: «Рукуъ ва саждада меъёрда бўлинглар; бирингиз ит (олдинги оёқларини) ёзганидек билакларини ёзмасин», дедилар.

أَخْبَرَنَا عَفَّانُ ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ ، حَدَّثَنَا غَالِبٌ الْقَطَّانُ ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، عَنْ أَنَسٍ ، قَالَ : " كُنَّا نُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ، فَإِذَا لَمْ يَسْتَطِعْ أَحَدُنَا أَنْ يُمَكِّنَ جَبْهَتَهُ مِنْ الْأَرْضِ، بَسَطَ ثَوْبَهُ فَصَلَّى عَلَيْهِ "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz qattiq jazirama issiqda Rasululloh ﷺ bilan namoz oʻqirdik. Birortamiz peshonasini yerga qoʻyishga qodir boʻlmasa, kiyimini yozib, uning ustiga sajda qilar edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз қаттиқ жазирама иссиқда Расулуллоҳ ﷺ билан намоз ўқирдик. Бирортамиз пешонасини ерга қўйишга қодир бўлмаса, кийимини ёзиб, унинг устига сажда қилар эди.

أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ، عَنْ إِسْرَائِيلَ ، عَنْ السُّدِّيِّ ، قَالَ : سَمِعْتُ أَنَسًا ، يَقُولُ : رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " يَنْصَرِفُ عَنْ يَمِينِهِ "

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺni oʻng tomonlaridan (namozdan) chiqqan holda koʻrdim.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺни ўнг томонларидан (намоздан) чиққан ҳолда кўрдим.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ السُّدِّيِّ ، قَالَ : سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ، قَالَ : " انْصَرَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ يَمِينِهِ يَعْنِي : فِي الصَّلَاةِ "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ oʻng tomonlaridan chiqdilar — yaʼni namozda.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ ўнг томонларидан чиқдилар — яъни намозда.

أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ ، قَالَا : حَدَّثَنَا مَالِكٌ ، عَنْ إِسْحَاق بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ ، عَنْ أَنَسٍ ، أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " صَلَّى عَلَى حَصِيرٍ "

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ boʻyra ustida namoz oʻqidilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бўйра устида намоз ўқидилар.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ ، أَنْبأَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ أَبِي مَسْلَمَةَ هُوَ سَعِيدُ بْنُ يَزِيدَ الْأَزْدِيُّ ، قَالَ : سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ : " أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فِي نَعْلَيْهِ؟ قَالَ : نَعَمْ "

Abu Maslama Said ibn Yazid al-Azdiy aytdi: Men Anas ibn Molikdan: «Rasululloh ﷺ kovushlarida namoz oʻqir edilarmi?» deb soʻradim. U: «Ha», dedi.Абу Маслама Саид ибн Язид ал-Аздий айтди: Мен Анас ибн Моликдан: «Расулуллоҳ ﷺ ковушларида намоз ўқир эдиларми?» деб сўрадим. У: «Ҳа», деди.

حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، قَالَ : قُلْتُ لِقَتَادَةَ : أَسَمِعْتَ أَنَسًا ، يَقُولُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " الْبُزَاقُ فِي الْمَسْجِدِ خَطِيئَةٌ؟ " قَالَ : نَعَمْ، وَكَفَّارَتُهَا دَفْنُهَا "

Shuʼba aytdi: Men Qatodaga: «Sen Anasning Nabiy ﷺdan: ‹Masjidga tupurish xatodir, uning kafforati esa uni koʻmib tashlashdir›, deb aytganini eshitdingmi?» dedim. U: «Ha», dedi.Шуъба айтди: Мен Қатодага: «Сен Анаснинг Набий ﷺдан: ‹Масжидга тупуриш хатодир, унинг каффорати эса уни кўмиб ташлашдир›, деб айтганини эшитдингми?» дедим. У: «Ҳа», деди.

أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ ، أَنْبأَنَا حُمَيْدٌ ، عَنْ أَنَسٍ ، أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا صَلَّى، فَإِنَّمَا يُنَاجِي رَبَّهُ أَوْ رَبُّهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ ، فَإِذَا بَزَقَ أَحَدُكُمْ، فَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ ، أَوْ يَقُولُ هَكَذَا "، وَبَزَقَ فِي ثَوْبِهِ وَدَلَكَ بَعْضَهُ بِبَعْضٍ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Albatta, banda namoz oʻqiganida, Robbisiga munojot qilgan boʻladi — yoki: Robbisi u bilan qibla orasidadir. Bas, biringiz tupursa, chap tomoniga yoki oyogʻi ostiga tupursin, yoxud mana shunday qilsin», dedilar va kiyimlariga tupurib, uning bir qismini bir qismiga ishqaladilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, банда намоз ўқиганида, Роббисига муножот қилган бўлади — ёки: Роббиси у билан қибла орасидадир. Бас, бирингиз тупурса, чап томонига ёки оёғи остига тупурсин, ёхуд мана шундай қилсин», дедилар ва кийимларига тупуриб, унинг бир қисмини бир қисмига ишқаладилар.

أَخْبَرَنَا عَفَّانُ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ ، عَنْ أَبِي قِلَابَةَ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ، عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ : " لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَتَبَاهَى النَّاسُ فِي الْمَسَاجِدِ "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi, u zot: «Odamlar masjidlar bilan bir-birlaridan faxrlanib maqtanmaguncha qiyomat qoyim boʻlmaydi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади, у зот: «Одамлар масжидлар билан бир-бирларидан фахрланиб мақтанмагунча қиёмат қойим бўлмайди», дедилар.

أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ أَنَسًا رَضِيَ اللهِ عَنْهُ، قَالَ : " كَانَ الْمُؤَذِّنُ يُؤَذِّنُ لِصَلَاةِ الْمَغْرِبِ عَلَى عَهْدِ ِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُومُ لُبَابُ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَيَبْتَدِرُونَ السَّوَارِيَ حَتَّى يَخْرُجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمْ كَذَلِكَ " . قَالَ : وَقَلَّ مَا كَانَ يَلْبَثُ

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida muazzin magʻrib namoziga azon aytar, shunda Rasululloh ﷺ ning ashoblarining sarasi turib, ustunlar tomon shoshilar edilar; Rasululloh ﷺ chiqqanlarida ular shu holatda boʻlar edi. U aytdi: U zot juda kam (vaqt) kechikar edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида муаззин мағриб намозига азон айтар, шунда Расулуллоҳ ﷺ нинг ашобларининг сараси туриб, устунлар томон шошилар эдилар; Расулуллоҳ ﷺ чиққанларида улар шу ҳолатда бўлар эди. У айтди: У зот жуда кам (вақт) кечикар эдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ، قَالَ : " صَلَّيْنَا الظُّهْرَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْمَدِينَةِ أَرْبَعًا، وَصَلَّيْنَا مَعَهُ بِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْنِ "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Paygʻambar ﷺ bilan Madinada peshinni toʻrt (rakaat) oʻqidik, u zot bilan Zul-Hulayfada esa ikki rakaat oʻqidik.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Пайғамбар ﷺ билан Мадинада пешинни тўрт (ракаат) ўқидик, у зот билан Зул-Ҳулайфада эса икки ракаат ўқидик.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مَيْسَرَةَ ، وَمُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ ، أَنَّهُمَا سَمِعَا أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ : " صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْمَدِينَةِ أَرْبَعًا، وَبِذِي الْحُلَيْفَةِ رَكْعَتَيْنِ "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Madinada toʻrt (rakaat), Zul-Hulayfada esa ikki rakaat oʻqidilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Мадинада тўрт (ракаат), Зул-Ҳулайфада эса икки ракаат ўқидилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ يَحْيَى هُوَ ابْنُ أَبِي إِسْحَاق ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ، قَالَ : " خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَجَعَلَ يَقْصُرُ حَتَّى قَدِمْنَا مَكَّةَ ، فَأَقَامَ بِهَا عَشَرَةَ أَيَّامٍ يَقْصُرُ حَتَّى رَجَعَ، وَذَلِكَ فِي حَجَّتِهِ "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Paygʻambar ﷺ bilan (safarga) chiqdik, u zot Makkaga yetib borgunimizcha (namozni) qasr qilib turdilar. U yerda oʻn kun turdilar va qaytgunlaricha qasr qildilar. Bu u zotning hajlarida (boʻlgan edi).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Пайғамбар ﷺ билан (сафарга) чиқдик, у зот Маккага етиб боргунимизча (намозни) қаср қилиб турдилар. У ерда ўн кун турдилар ва қайтгунларича қаср қилдилар. Бу у зотнинг ҳажларида (бўлган эди).

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ ، عَنْ سَعِيدٍ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ أَنَسٍ ، قَالَ : " كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَيْءٍ مِنْ الدُّعَاءِ إِلَّا فِي الِاسْتِسْقَاءِ "

Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ yomgʻir soʻrashdan boshqa hech qanday duoda qoʻllarini koʻtarmas edilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ёмғир сўрашдан бошқа ҳеч қандай дуода қўлларини кўтармас эдилар.

أَخْبَرَنَا أَبُو النُّعْمَانِ ، حَدَّثَنَا ثَابِتُ بْنُ يَزِيدَ ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ ، قَالَ : سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ عَنْ الْقُنُوتِ، فَقَالَ : قَبْلَ الرُّكُوعِ. قَالَ : فَقُلْتُ : إِنَّ فُلَانًا زَعَمَ أَنَّكَ قُلْتَ بَعْدَ الرُّكُوعِ. قَالَ : كَذَبَ، ثُمَّ حَدَّثَ أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " قَنَتَ شَهْرًا بَعْدَ الرُّكُوعِ، يَدْعُو عَلَى حَيٍّ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ "

Osim aytdi: Men Anas ibn Molikdan qunut haqida soʻradim. U: «Rukuʼdan oldin», dedi. Men: «Falonchi sen ‹rukuʼdan keyin› deding, deb daʼvo qilyapti», dedim. U: «Yolgʻon aytibdi», dedi. Soʻng u: Nabiy ﷺ bir oy davomida rukuʼdan keyin qunut qilib, Bani Sulaymning bir qabilasiga qarshi duo qilganlarini soʻzlab berdi.Осим айтди: Мен Анас ибн Моликдан қунут ҳақида сўрадим. У: «Рукуъдан олдин», деди. Мен: «Фалончи сен ‹рукуъдан кейин› дединг, деб даъво қиляпти», дедим. У: «Ёлғон айтибди», деди. Сўнг у: Набий ﷺ бир ой давомида рукуъдан кейин қунут қилиб, Бани Сулаймнинг бир қабиласига қарши дуо қилганларини сўзлаб берди.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ، عَنْ أَيُّوبَ ، عَنْ مُحَمَّدٍ ، قَالَ : سُئِلَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ : " أَقَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ؟ قَالَ : نَعَمْ، فَقِيلَ لَهُ أَوَ قُلْتُ لَهُ : قَبْلَ الرُّكُوعِ أَوْ بَعْدَ الرُّكُوعِ؟ قَالَ : بَعْدَ الرُّكُوعِ يَسِيرًا " . قَالَ أَبُو مُحَمَّد : أَقُولُ بِهِ، وَآخُذُ بِهِ، وَلَا أَرَى أَنْ آخُذَ بِهِ إِلَّا فِي الْحَرْبِ

Muhammad aytdi: Anas ibn Molikdan: «Rasululloh ﷺ subh namozida qunut qildilarmi?» deb soʻraldi. U: «Ha», dedi. Unga: «Rukuʼdan oldinmi yoki rukuʼdan keyinmi?» deyildi — yoki men unga shunday dedim. U: «Rukuʼdan keyin, ozgina», dedi. Abu Muhammad aytdi: Men shunga amal qilaman va shuni olaman, lekin uni faqat urush (paytida) olish (kerak) deb bilaman.Муҳаммад айтди: Анас ибн Моликдан: «Расулуллоҳ ﷺ субҳ намозида қунут қилдиларми?» деб сўралди. У: «Ҳа», деди. Унга: «Рукуъдан олдинми ёки рукуъдан кейинми?» дейилди — ёки мен унга шундай дедим. У: «Рукуъдан кейин, озгина», деди. Абу Муҳаммад айтди: Мен шунга амал қиламан ва шуни оламан, лекин уни фақат уруш (пайтида) олиш (керак) деб биламан.

أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ ، عَنْ إِسْحَاق بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ ، عَنْ أَنَسٍ ، قَالَ : كَانَ أَبُو طَلْحَةَ أَكْثَرَ أَنْصَارِيٍّ بِالْمَدِينَةِ مَالًا نَخْلًا، وَكَانَتْ أَحَبَّ أَمْوَالِهِ إِلَيْهِ بَيْرُحَاءُ ، وَكَانَتْ مُسْتَقْبِلَةَ الْمَسْجِدِ، وَكَانَ يَعْنِي النَّبِي صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُهَا وَيَشْرَبُ مِنْ مَاءٍ فِيهَا طَيِّبٌ. فَقَالَ أَنَسٌ : فَلَمَّا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ : # لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ سورة آل عمران آية 92 #، قَالَ : إِنَّ أَحَبَّ أَمْوَالِي إِلَيَّ بَيْرُحَاءُ ، وَإِنَّهَا صَدَقَةٌ للَّهِ أَرْجُو بِرَّهَا وَذُخْرَهَا عِنْدَ اللَّهِ، فَضَعْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ حَيْثُ شِئْتَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " بَخٍ ذَلِكَ مَالٌ رَابِحٌ أَوْ رَائِحٌ، وَقَدْ سَمِعْتُ مَا قُلْتَ فِيهِ، وَإِنِّي أَرَى أَنْ تَجْعَلَهُ فِي الْأَقْرَبِينَ " . فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ : أَفْعَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَقَسَّمَهُ أَبُو طَلْحَةَ فِي قَرَابَةِ بَنِي عَمِّهِ

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Abu Talha Madinadagi ansorlar ichida xurmozorlardan eng koʻp mulkka ega edi va mollarining eng sevimlisi unga Bayruho (bogʻi) edi; u masjid roʻparasida edi. Nabiy ﷺ u yerga kirar va uning shirin suvidan ichar edilar. Anas aytdi: Bu oyat: {Sevgan (yaxshi koʻrgan) narsangizdan (Alloh yoʻlida) sarflamaguningizcha, hech qachon yaxshilikka erisha olmaysiz; nimani sarflasangiz, albatta Alloh uni biluvchidir} (Oli Imron, 92) nozil boʻlganida, u: «Mollarim ichida menga eng sevimlisi Bayruhodir; u — Alloh yoʻlida sadaqadir, uning yaxshiligi va Alloh huzurida zaxira boʻlishini umid qilaman. Yo Rasululloh, uni xohlagan yeringizga qoʻying», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Barakalla! Bu — foydali mol. Men sen aytgan narsani eshitdim va uni yaqin qarindoshlaringga berishingni maʼqul koʻraman», dedilar. Abu Talha: «Shunday qilaman, yo Rasululloh», dedi va uni amakivachchalari — qarindoshlari orasida taqsimladi.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Абу Талҳа Мадинадаги ансорлар ичида хурмозорлардан энг кўп мулкка эга эди ва молларининг энг севимлиси унга Байруҳо (боғи) эди; у масжид рўпарасида эди. Набий ﷺ у ерга кирар ва унинг ширин сувидан ичар эдилар. Анас айтди: Бу оят: {Севган (яхши кўрган) нарсангиздан (Аллоҳ йўлида) сарфламагунингизча, ҳеч қачон яхшиликка эриша олмайсиз; нимани сарфласангиз, албатта Аллоҳ уни билувчидир} (Оли Имрон, 92) нозил бўлганида, у: «Молларим ичида менга энг севимлиси Байруҳодир; у — Аллоҳ йўлида садақадир, унинг яхшилиги ва Аллоҳ ҳузурида захира бўлишини умид қиламан. Ё Расулуллоҳ, уни хоҳлаган ерингизга қўйинг», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Баракалла! Бу — фойдали мол. Мен сен айтган нарсани эшитдим ва уни яқин қариндошларингга беришингни маъқул кўраман», дедилар. Абу Талҳа: «Шундай қиламан, ё Расулуллоҳ», деди ва уни амакиваччалари — қариндошлари орасида тақсимлади.

أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ ، عَنْ شُعْبَةَ ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ ، عَنْ أَنَسٍ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " تَسَحَّرُوا فَإِنَّ فِي السُّحُورِ بَرَكَةً "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Saharlik qilinglar, chunki saharlikda baraka bordir», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Саҳарлик қилинглар, чунки саҳарликда барака бордир», — дедилар.

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ الرَّبِيعِ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ قَتَادَةَ ، عَنْ أَنَسٍ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " لَا تُوَاصِلُوا. قِيلَ : إِنَّكَ تَفْعَلُ ذَلِكَ. قَالَ : " إِنِّي لَسْتُ كَأَحَدِكُمْ، إِنِّي أُطْعَمُ وَأُسْقَى "

Anas (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Visol qilmanglar», dedilar. «Axir siz shunday qilasiz-ku», deyildi. U zot: «Men birortangizga oʻxshamayman; men taomlantirilaman va sugʻoriladiman», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Висол қилманглар», дедилар. «Ахир сиз шундай қиласиз-ку», дейилди. У зот: «Мен бирортангизга ўхшамайман; мен таомлантириламан ва суғориладиман», дедилар.

أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ ، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ الدَّسْتَوَائِيُّ ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ، أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَفْطَرَ عِنْدَ أُنَاسٍ، قَالَ : " أَفْطَرَ عِنْدَكُمْ الصَّائِمُونَ، وَأَكَلَ طَعَامَكُمْ الْأَبْرَارُ، وَتَنَزَّلَتْ عَلَيْكُمْ الْمَلَائِكَةُ "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ bir qavmning huzurida iftor qilsalar: «Sizlarnikida roʻzadorlar iftor qildi, taomingizni yaxshilar yedi va sizlarga farishtalar tushdi», der edilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ бир қавмнинг ҳузурида ифтор қилсалар: «Сизларникида рўзадорлар ифтор қилди, таомингизни яхшилар еди ва сизларга фаришталар тушди», дер эдилар.

أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ ، قَالَ : قُلْتُ لِأَنَسٍ : كَمْ حَجَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَ : " حَجَّةً وَاحِدَةً، وَاعْتَمَرَ أَرْبَعًا : عُمْرَتُهُ الْأُولَى الَّتِي صَدَّهُ الْمُشْرِكُونَ عَنْ الْبَيْتِ ، وَعُمْرَتُهُ الثَّانِيَةُ حِينَ صَالَحُوهُ فَرَجَعَ مِنْ الْعَامِ الْمُقْبِلِ، وَعُمْرَتُهُ مِنْ الْجِعْرَانَةِ حِينَ قَسَّمَ غَنِيمَةَ حُنَيْنٍ فِي ذِي الْقَعْدَةِ، وَعُمْرَتُهُ مَعَ حَجَّتِهِ "

Qatoda aytdi: Men Anas (roziyallohu anhu)ga: «Nabiy ﷺ necha marta haj qildilar?» dedim. U: «Bir marta haj qildilar va toʻrt marta umra qildilar: birinchi umralari — mushriklar u zotni Baytdan toʻsgan umralari; ikkinchi umralari — ular u zot bilan sulh tuzganlarida (boʻlgan va) u zot keyingi yili qaytib (qilgan) umralari; Juʼronadan qilgan umralari — Zulqaʼdada Hunayn oʻljasini taqsimlagan paytdagi umralari; va hajlari bilan birga boʻlgan umralari», dedi.Қатода айтди: Мен Анас (розияллоҳу анҳу)га: «Набий ﷺ неча марта ҳаж қилдилар?» дедим. У: «Бир марта ҳаж қилдилар ва тўрт марта умра қилдилар: биринчи умралари — мушриклар у зотни Байтдан тўсган умралари; иккинчи умралари — улар у зот билан сулҳ тузганларида (бўлган ва) у зот кейинги йили қайтиб (қилган) умралари; Жуъронадан қилган умралари — Зулқаъдада Ҳунайн ўлжасини тақсимлаган пайтдаги умралари; ва ҳажлари билан бирга бўлган умралари», деди.